Κυριακή, 31 Οκτωβρίου 2010

Οι απόρρητες εκθέσεις Παπάγου προς Μεταξά


Οι απόρρητες εκθέσεις Παπάγου προς Μεταξά
λίγο πριν από το ΟΧΙ
Ο αιφνιδιασμός της κυβέρνησης Μεταξά από την ιταλική επίθεση εναντίον της Ελλάδας τον Οκτώβριο του 1940 είναι ένας από εκείνους τους μύθους που η ιστορική έρευνα σταδιακά διαλύει. Είναι προφανές, για όποιον ερευνά τις διπλωματικές και στρατιωτικές κινήσεις του Μεταξά κατά τα δύο τελευταία χρόνια του μεσοπολέμου, πως η επίσημη στάση ουδετερότητας της Ελλάδας απέναντι στον Αξονα και τη Μ. Βρετανία δεν ήταν τίποτε άλλο παρά μια επίσημη κάλυψη για την προετοιμασία της Ελλάδας ενόψει της συμμετοχής της στον πόλεμο στο πλευρό των συμμάχων.

Η βιβλιογραφία έχει αρχίσει ήδη να ξεκαθαρίζει το κρίσιμο αυτό σημείο, κυρίως με βάση τα τεκμήρια που προκύπτουν από το διπλωματικό οργασμό εκείνων των ημερών (1). Ο Μεταξάς, παρά την ιδεολογική του συγγένεια με το φασιστικό καθεστώς Μουσολίνι στην Ιταλία, παρά την απογοήτευσή του από την επιθετικότητα της «φίλης» Ιταλίας, εν τούτοις κινήθηκε με ταχύτητα και μάλλον αποφασιστικά για την πρόσδεση της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής στο συμμαχικό άρμα.
Τρεις απόρρητες εκθέσεις του στρατηγού Αλέξανδρου Παπάγου προς τον πρωθυπουργό, τις οποίες παραθέτουμε εν συνεχεία, δείχνουν ακριβώς αυτό: την προσπάθεια δημιουργίας βαλκανικού συμμαχικού μετώπου και την πλήρη αποδοχή της πιθανότητας επίθεσης του Αξονα στα Βαλκάνια.
* Η πρώτη έκθεση, με ημερομηνία 29 Αυγούστου 1939, αναφέρεται στις συνομιλίες του αρχηγού του Γενικού Επιτελείου με τον ιταλό στρατιωτικό ακόλουθο, ο οποίος εξέφρασε τις ανησυχίες της ιταλικής κυβέρνησης για τις φιλοβρετανικές κινήσεις του Μεταξά. Φυσικά ο Παπάγος χειρίστηκε διπλωματικά το ζήτημα, προσπαθώντας να καθησυχάσει τον ιταλό στρατιωτικό ακόλουθο.
* Η δεύτερη έκθεση, με ημερομηνία 27 Δεκεμβρίου 1939, αναφέρεται στις συνομιλίες του Παπάγου με τον αρχιστράτηγο των αγγλογαλλικών δυνάμεων στρατηγό Γκέιμελιν (Gamelin) και στη διερεύνηση των συμμαχικών εγγυήσεων έναντι της επερχόμενης επίθεσης. Ο Παπάγος εδώ σχεδόν προεξοφλεί την έξοδο της Ελλάδας στον πόλεμο στο πλευρό των συμμάχων, αν και δεν θεωρεί πιθανή την ιταλική επίθεση όσο τη γερμανική και τη βουλγαρική.
* Και η τρίτη, η οποία υποβάλλεται στις 13 Μαρτίου 1940, συνιστά μια τελική έκθεση των στρατιωτικών κινήσεων.
Όλα αυτά σχεδόν ένα χρόνο πριν από την ιταλική εισβολή και εν τω μέσω μιας διπλωματικής έξαρσης για την υπογραφή του ελληνοϊταλικού συμφώνου περί μη επιθέσεως. Περί αυτού ακριβώς του συμφώνου γίνεται εμφανές πως η πολιτική των Αγγλων δεν ενέκρινε μια ευθεία απόρριψη από τον Μεταξά των προτάσεων Μουσολίνι, αλλά ούτε και την πλήρη αποδοχή τους. Η πρώτη θα επιτάχυνε ενδεχομένως την ιταλική επιθετικότητα και θα έθετε τέρμα στην ουδετερότητα, η οποία εκείνη τη στιγμή ευνοούσε την αγγλική διπλωματία, καθώς άφηνε περιθώρια κινήσεων για τους Αγγλους στη Βαλκανική. Και η δεύτερη θα καθιστούσε αμέσως την Ελλάδα δορυφόρο της Ιταλίας. Ο Μεταξάς ελίχθηκε απέναντι στις προτάσεις Μουσολίνι με επιτυχία, δεχόμενος μια κατ' αρχήν συμφωνία (General terms agreement) (2). Διότι έπρεπε να κερδίσει χρόνο, ενόψει της ιταλικής επιθετικότητας.

1. Έτσι, από την πρώτη έκθεση του Παπάγου προς τον Μεταξά, στις 29 Αυγούστου 1939, διαβάζουμε:
«Με επεσκέφθη σήμερον, κατόπιν αιτήσεώς του, ο άρτι εξ Ιταλίας επανελθών Στρατιωτικός αυτής Ακόλουθος, όστις με ηρώτησεν αν αληθεύη ότι αι μονάδες της Δυτικής Μακεδονίας και της Ηπείρου ενισχύθησαν εσχάτως δι' ατομικών προσκλήσεων. Απήντησα ότι όντως αληθεύει τούτο και ότι το μέτρον οφείλεται εις το γεγονός ότι κατά τα τελευταία μεγάλα γυμνάσια των Ιταλών εις την Αλβανίαν συνεκεντρώθη το σύνολον σχεδόν του εν Αλβανία ιταλικού στρατού, πλην μιας μεραρχίας, εγγύς των συνόρων μας. Προσέθεσα ότι η ενίσχυσις ημών αύτη ουδένα άλλον έχει σκοπόν ή να καθησυχάσει τους πληθυσμούς τους ανησυχήσαντας εκ των σοβαρών ιταλικών συγκεντρώσεων. Μοι είπε τότε ο ιταλός στρατιωτικός ακόλουθος ότι η Ιταλία έχει δώση εγγυήσεις ότι θα σεβασθή την ακεραιότητά μας, συνεπώς δεν δύναται αυτός να εξηγήση γιατί ελάβομεν το ανωτέρω μέτρον... Απήντησα εις τον ιταλόν αξιωματικόν ότι λίαν ευχαρίστως δέχομαι την ως άνω διαβεβαίωσιν του Υπουργού του και ότι ημείς οι Ελληνες δεν ζητούμεν άλλο παρά να έχωμεν τας φιλικωτέρας σχέσεις με τους Ιταλούς... Φοβούνται όμως εν Ιταλία ότι η Ελλάς θα παράσχη ναυτικάς βάσεις εις την Αγγλίαν. Τω απήντησα ότι τούτο δεν πρέπει να το φοβήται η Ιταλία, ότι η Ελλάς επιθυμεί να παραμείνει έξω των διενέξεων των Μεγάλων Δυνάμεων και ότι, εν πάση περιπτώσει, αν η Ελλάς έπραττεν όντως τοιούτον τι, συμφωνώ ότι θα ήτο εχθρική πράξις εναντίον της Ιταλίας. Ολα τα μέτρα, επανέλαβον, τα οποία ελάβομεν μέχρι σήμερον είναι αντίμετρα, ούτως ειπείν, τα οποία η Ελληνική Κυβέρνησις έκρινε σκόπιμον να λάβη κατόπιν των τελευταίων στρατιωτικών μέτρων της Ιταλίας εν Αλβανία, καθόσον, καίτοι η πολιτική της είναι να τηρήση την Ελλάδα αμέτοχον των ως άνω διενέξεων, εν τούτοις είναι αποφασισμένη να υπερασπίση δι' όλων των μέσων άτινα διαθέτει την ανεξαρτησίαν της χώρας και την ακεραιότητα αυτής».
Από την απάντηση του στρατηγού Παπάγου προς τον ιταλό ακόλουθο, γίνεται σαφές πως η ελληνική κυβέρνηση εκινείτο, λίγο πριν την έναρξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, με τρόπο ιδιαίτερα προσεκτικό απέναντι στην Ιταλία και σαφώς παραπλανητικό: ενώ την ίδια στιγμή διαβεβαίωνε την κυβέρνηση Μουσολίνι πως η Ελλάδα θα παρέμενε ουδέτερη, ταυτόχρονα, όπως θα φανεί από τις επόμενες εκθέσεις του Παπάγου προς τον Μεταξά, βρισκόνταν σε συνεννοήσεις με τους Αγγλο-γάλλους, για παροχή διευκολύνσεων, αλλά και για κάτι ακόμη πιο ριζικό, την έξοδο της Ελλάδας στον πόλεμο, στο πλευρό των συμμάχων.
Έτσι, από την πρώτη αυτή έκθεση του Παπάγου βλέπουμε τη συστηματική προετοιμασία του ελληνικού στρατού, ενόψει μιας πιθανής ιταλικής επίθεσης από την Αλβανία, μια επίθεση που ο Παπάγος προφανώς θεωρούσε πιθανότατη και πάντως δεν είχε καμία πρόθεση να αγνοήσει, πόσω μάλλον που είχε να αντιμετωπίσει έντονες ιταλικές στρατιωτικές κινήσεις στην ελληνοαλβανική μεθόριο. Η Ελλάδα καθιστούσε επιπλέον σαφές προς τους Ιταλούς, πως δεν επρόκειτο να δεχθεί καμία αμφισβήτηση της εδαφικής ακεραιότητας, και επομένως, από την έκθεση αυτή του Παπάγου γινόταν σαφές πως η κυβέρνηση Μεταξά γνώριζε τα επιθετικά ιταλικά σχέδια και είχε προ πολλού αποφασίσει, πολύ πριν από την 28η Οκτωβρίου 1940, να αρνηθεί τα ιταλικά τελεσίγραφα.

2. Οι επαφές του Παπάγου και του Μεταξά με τους συμμάχους εντάθηκαν, καθώς απ' όλες τις πλευρές έρχονταν πληροφορίες για τις ιταλικές στρατιωτικές προετοιμασίες, που είχαν ως στόχο την Ελλάδα. Από την δεύτερη απόρρητη έκθεση Παπάγου προς τον Μεταξά, στις 27-12-1939, διαβάζουμε:
«...Ο Στρατηγός Gamelin με επεφόρτισε να σας γνωρίσω ότι η κατόπιν των δοθεισών εγγυήσεων Αγγλίας και Γαλλίας βοήθεια προς την Ελλάδα θέλει παρασχεθή πλήρης όση και οπόταν η Ελληνική Κυβέρνησις ήθελε κρίνει ταύτην ως επιβαλλομένην εκ των περιστάσεων... Θα επεθύμει, επαναλαμβάνω, ο στρατηγός Gamelin να έχη τας αντιλήψεις σας σχετικώς με την γενικήν κατάστασιν η οποία θα ηδύνατο να διαμορφωθεί εις τα Βαλκάνια, περί του πώς θέτετε υμείς το ζήτημα της Συμμαχικής προς την Ελλάδα βοηθείας και κατά τινα τρόπον, ουδενός διεγείροντα υποψίας, θα ηδύνατο να προπαρασκευασθή η βοήθεια αύτη ώστε να δύναται να παρασχεθή αμέσως ευθύς ως ήθελε ζητήσει ταύτην η Ελλάς... Απήντησα ως εξής: Νομίζω δεν αποκλείεται να επεκταθή ο πόλεμος εις τα Βαλκάνια καίτοι επί του παρόντος ουδέν σχετικόν τεκμήριον έχομεν. Εν τοιαύτη περιπτώσει δεν αποκλείεται να ευρεθή και η Ελλάς αναμεμειγμένη εις τον εν τη Βαλκανική Χερσονήσω πόλεμον είτε αυτομάτως, αμυνομένη της ανεξαρτησίας της, είτε εκπληρούσα συμμαχικάς της υποχρεώσεις, είτε εάν θα έκρινεν τούτο σκόπιμον η Ελληνική Κυβέρνησις... Πάντως ήδη διαφαίνεται ότι η συνεπεία της ιταλικής ενεργείας επέκτασις του πολέμου εις τα Βαλκάνια φαίνεται πολύ περισσότερον απίθανος από την συνεπεία ρωσικής, ρωσσογερμανικής ή και γερμανικής ενεργείας τοιαύτην, εις ην θα μετείχον πιθανώς και έτερα κράτη, ως η Ουγγαρία, εκούσα-άκουσα, ιδίως δε η Βουλγαρία» (3).
Ο Παπάγος δίνει, μετά ταύτα, έναν κατ' αρχήν κατάλογο απαραίτητων συμμαχικών στρατιωτικών εγγυήσεων, από τον οποίο προκύπτει σαφώς η αποδοχή της ισχυρής πιθανότητας επεκτάσεως του πολέμου προς το βαλκανικό χώρο, συνυπολογίζοντας εν προκειμένω και την ιταλική επίθεση, που μόλις λίγο πριν είχε χαρακτηρίσει μάλλον απίθανη.
«...Πρώτον: Η αποτελεσματική βοήθεια ήτις πρέπει να μας παρασχεθή είναι η [...] ενίσχυσις δι' οργανωμένων αεροπορικών δυνάμεων και αντιαεροπορικών τοιούτων [...] Δεύτερον: Παροχή ναυτικής βοηθείας προς εξασφάλισιν τών διά θαλάσσης μεταφορών μας (περίπτωσις ιταλικής εισβολής). Τρίτον. Εξασφαλιζομένης της επιστρατεύσεως και συγκεντρώσεώς του ο ελληνικός στρατός θα παρέξη όλον τον απαιτούμενον χρόνον διά την προς ενίσχυσίν του αποβίβασιν συμμαχικών δυνάμεων...».
Εν συνεχεία ο Παπάγος τοποθετείται στο κρίσιμο διπλωματικό ζήτημα, αυτό που ήδη εν συντομία θέσαμε προηγουμένως. Ότι δηλαδή η ελληνική ουδετερότητα και το σύμφωνο ελληνοϊταλικής φιλίας δεν ήταν τίποτε περισσότερο από μια προσπάθεια προετοιμασίας εξόδου στον πόλεμο στο πλευρό των συμμάχων. Η αποκαλυπτική έκθεση του Παπάγου δεν αφήνει καμιά αμφιβολία. Διαβάζουμε:
«...Πάντως προκειμένου περί των ζητημάτων μελετών και προπαρασκευής τής εν γένει Συμμαχικής βοηθείας πρέπει να σας καταστήσω γνωστόν ότι η Ελλάς μέχρι της αναμίξεώς της εις τον πόλεμον θα ακολουθεί πολιτικήν ουδετερότητος και επομένως θα ήτο σκόπιμον όπως αι συνεννοήσεις και προπαρασκευαί γίνωσι κατά τρόπον και εις έκτασιν τοιαύτην ώστε να μη εγερθώσιν υπόνοιαι ούτε παρά τοις φίλοις ούτε παρά τοις πιθανοίς εχθροίς της Ελλάδος. Διά τούτο, ως ήρχισαν αύται διά της επαφής τών ενταύθα Ακολούθων Αγγλίας και Γαλλίας μετ' εμού και της σήμερον τοιαύτης μεθ' υμών ως αντιπροσώπου της Συμμαχικής Ανωτάτης Διοικήσεως, είναι ο καλλίτερος τρόπος ο εξασφαλίζων τον προαναφερθέντα σκοπόν. Εξ άλλου ο από τούδε πληρέστερος εξοπλισμός της Ελλάδος, η οποία αν θα πολεμήση θα πολεμήση εις το πλευρό των συμμάχων, διά παροχής υλικών επί πιστώσει, διά της αποδόσεως των αεροπλάνων της κ.λπ., είναι μία από τας καλλιτέρας βοηθείας εκ μέρους των Συμμάχων καθ' όσον πάσα πίστωσις χρόνου, ήτις εν τω μεταξύ θα παρέχηται, θα χρησιμοποιήται διά την καλλιτέραν οργάνωσιν και καλλιτέραν εν δεδομένη στιγμή χρησιμοποίησιν τούτων».

3. Ο ελληνοϊταλικός πόλεμος ήταν προ των πυλών, πράγμα που όπως φαίνεται ήταν απολύτως εντός των σχεδιασμών της κυβέρνησης Μεταξά. Κλείνουμε με απόσπασμα από την απόρρητη στρατιωτική αναφορά του Παπάγου προς τον πρωθυπουργό στις 13 Μαρτίου του '40, μια αναφορά που αποδεικνύει την πλήρη ετοιμότητα του ελληνικού στρατού στις κρίσιμες εκείνες για την Ελλάδα αλλά και για ολόκληρο τον κόσμο ημέρες:
«...Εάν η Ιταλία παραμένη υπόπτως ουδετέρα θα είμεθα υποχρεωμένοι αφ' ενός μεν να αφήσωμεν έναντι της Αλβανίας τας διά την επιτήρησιν των εν ταύτη ιταλικών δυνάμεων αναγκαιούσας δυνάμεις, αφ' ετέρου δε να διαφυλάξωμεν δυνατότητας αποστολής των απαιτουμένων ενισχύσεων, όταν παραστή ανάγκη.
»Εάν η Ιταλία είναι αντίπαλος ημών η κατάληψις της Αλβανίας φαίνεται αναγκαία διότι. α) Η θέσις της Αλβανίας ασκεί απειλήν άμεσον επί των κατά ξηράν συγκοινωνιών μας ου μόνον από αέρος αλλά και δι' επιγείων δυνάμεων. β) Είναι ωφέλιμον να εκκαθαρίσωμεν το ταχύτερον μιαν εχθρικήν εστίαν εν τω εσωτερικώ της Βαλκανικής ήτις θα ηδύνατο συν τη προόδω των επιχειρήσεων να μας δημιουργήση δυσκολίας, να μας απορροφήση δυνάμεις κ.λπ. γ) Απαλλασσόμενοι της Αλβανίας θα επανακτήσωμεν μέγα μέρος των προς ταύτην διατιθεμένων δυνάμεων διά να τας διαθέσωμεν αλλαχού. Οι ανωτέρω λόγοι δικαιολογούσι την κατ' Αλβανίας αποφασιστικήν επέμβασιν επί τοσούτον περισσότερον όταν πρόκειται περί της συνεργασίας της Βουλγαρίας μετά των αντιπάλων μας. Είναι απαραίτητον και ενταύθα όπως, ίνα μη προκαταληφθώμεν υπό του αντιπάλου, αρχίσωμεν εγκαίρως (άμα τη ενάρξει λήψεως μέτρων εν Αλβανία υπό του αντιπάλου) από κοινού την λήψιν μέτρων (επιστράτευσις, συγκέντρωσις, πρόσκλησις Αγγλογάλλων, εκκαθάρισις της Βουλγαρίας) ως ταύτα καθωρίσθησαν εις την παράγραφον 12γ διά την περίπτωσιν αντιμετωπίσεως των από βορρά εισβολέων» (3).
Η απόρριψη του ιταλικού τελεσιγράφου ήταν μια αναγκαία επιλογή μετά τις φιλοβρετανικές κινήσεις του Μεταξά. Ωστόσο δύσκολα θα μπορούσε να αντιληφθεί κανείς την φιλοβρετανική επιλογή του, εάν προηγουμένως δεν λάβει σοβαρά υπόψη του τη σχέση αυτής της επιλογής με την ανάγκη υπεράσπισης του μεταξικού εθνικιστικού ιδεώδους.

1. Heinz Richter, Η ιταλογερμανική επίθεση εναντίον της Ελλάδος, Γκοβόστης, Αθήνα 1988, σσ. 17-33.

2. John Koliopoulos, Greece and the British Connection 1935-1941, Oxford Clarendon Press, Λονδίνο 1977, σσ. 114-120.

3. Για τις απόρρητες εκθέσεις του Παπάγου, την έκθεση της ελληνικής πρεσβείας στο Παρίσι και το τηλεγράφημα του ελληνικού προξενείου στην Τεργέστη, βλ. Ιστορικό Αρχείο ΥΠΕΞ, φάκελος Ελληνοϊταλικές σχέσεις.


Και κάτι συμπληρωματικό, σχετιζόμενο με τα παραπάνω, από την εφημ. ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
"Ο ελληνοϊταλικός πόλεμος και ο Ιωάννης Μεταξάς" του Κ. Ι. Δεσποτοπουλου
[...] Ο Μεταξάς, ολίγο πριν από την 28η Οκτωβρίου 1940, δεν αποδέχθηκε την εισήγηση του Παπάγου να κηρύξει γενική επιστράτευση. Σύμφωνα με αφήγηση του στρατηγού Γεωργούλη στον αδελφό μου Αλέξανδρο Δεσποτόπουλο, καθηγητή Πολιτικής Ιστορίας, αντιπρότεινε ο Μεταξάς μερική, αόρατη επιστράτευση: να μην απολυθούν οι κανονικά στρατευμένοι που η θητεία τους έληγε, να επιστρατευθούν με ατομικές προσκλήσεις η 8η μεραρχία Ιωαννίνων και η 9η μεραρχία Κοζάνης και η Φρουρά Κερκύρας ή και μια Ταξιαρχία Ευζώνων και ως προς τα περαιτέρω εμπιστευόταν ο Μεταξάς το άριστο σχέδιο επιστρατεύσεως. Και αυτά για να παραπλανηθεί ο Μουσολίνι ως προς τον όγκο του ελληνικού στρατού αντίκρι στην επικείμενη επίθεση του ιταλικού στρατού. Ο Μουσολίνι φέρεται να είπε: «Ο πονηρός γέρων με εξηπάτησε».
Πηγή: http://infognomonpolitics.blogspot.com/2010/10/blog-post_7001.html

 

Σάββατο, 30 Οκτωβρίου 2010

Περί Μνημονίου...


Δύο ωρολογιακές βόμβες στο μνημόνιο,
η νέα απειλή για την Ελλάδα

 Τη Δευτέρα οι ΗΠΑ πούλησαν ομόλογα προστατευμένα από μία ενδεχόμενη αύξηση του πληθωρισμού 5αετούς λήξης και αξίας 10 δις δολαρίων σε μία δημοπρασία όπου το επιτόκιο των ομολόγων ήταν αρνητικό για πρώτη φορά, στο –0,55%. Το γεγονός αυτό, ότι δηλαδή οι επενδυτές στρέφονται στην αγορά ομολόγων που προστατεύουν από ενδεχόμενη αύξηση του πληθωρισμού, συνεπάγεται πως φοβούνται ότι ο πληθωρισμός θα αυξηθεί. Το γεγονός, ωστόσο, πως είναι διατεθειμένοι όχι μόνο να μην πληρωθούν επιτόκιο για την αγορά των συγκεκριμένων ομολόγων αλλά και να πληρώσουν προκειμένου να τα αποκτήσουν σημαίνει ότι ο φόβος τους ότι ο πληθωρισμός θα ανέβει είναι πολύ μεγάλος. Για να γίνει το παραπάνω καλύτερα κατανοητό αρκεί να σκεφτούμε πως προκειμένου οι επενδυτές να αγοράσουν ελληνικά ομόλογα ζητούν από την Ελλάδα να πληρώσει επιτόκιο, περίπου, 9,50% ενώ προκειμένου να αγοράσουν τα συγκεκριμένα αμερικανικά ομόλογα που προστατεύουν από αύξηση του πληθωρισμού πληρώνουν τις ΗΠΑ επιτόκιο 0,55%. 
Ο λόγος που συμβαίνει αυτό είναι ότι η Κεντρική Τράπεζα της Νέας Υόρκης (FED), δηλαδή η ναυαρχίδα του έξυπνου χρήματος, φαίνεται διατεθειμένη να προσπαθήσει να ‘πληθωρίσει’ το δρόμο της εξόδου των ΗΠΑ από την ύφεση, ‘τυπώνοντας’ χρήμα και ρίχνοντας το στην αμερικανική αγορά. Έχοντας ήδη ‘τυπώσει’ 1,7 τρις δολάρια από την αρχή της κρίσης χωρίς τα αναμενόμενα αποτελέσματα, η FED υπολογίζεται ότι θα ξεκινήσει ένα νέο πρόγραμμα δανεισμού του αμερικανικού κράτους το οποίο θα κυμανθεί από 1 μέχρι 2 τρις δολάρια (εκτιμήσεις από την Bank of America-Merrill Lynch Global Research και την Goldman Sachs) και με αυτόν τρόπο ελπίζει ότι το φρέσκο χρήμα θα κάνει τιμές των προϊόντων να πάρουν την ανιούσα, πείθοντας τους καταναλωτές ότι είναι ανώφελο να περιμένουν καλύτερες αγοραστικές ευκαιρίες και ωθώντας τους έτσι στην κατανάλωση. Μέσω της αύξησης της κατανάλωσης η FED ελπίζει ότι η αμερικανική οικονομία θα αναπτυχθεί και ότι τελικά η ανεργία θα μειωθεί.
Όλα τα παραπάνω μπορεί να ακούγονται αδιάφορα για την Ελλάδα η οποία ταλανίζεται από τη δική της κρίση αλλά δυστυχώς όχι μόνο την αφορούν αλλά και είναι πιθανό να έχουν ήδη πυροδοτήσει μία ωρολογιακή βόμβα που βρίσκεται στην καρδιά των όρων του μνημονίου που έχει υπογράψει με το ΔΝΤ και τις χώρες τις ΕΕ, η οποία αν σκάσει απειλεί να την οδηγήσει σε πολύ πιο δύσκολη και δραματική κατάσταση από αυτή στην οποία βρίσκεται σήμερα. Αυτό γιατί σύμφωνα με το μνημόνιο το δάνειο των 110 δις ευρώ για την Ελλάδα έχει εκδοθεί με κυμαινόμενο επιτόκιο, η βάση του οποίου είναι το 3μηνο euribor (δηλαδή το επιτόκιο με το οποίο οι τράπεζες δανείζονται μεταξύ τους στη διατραπεζική αγορά). Οι όροι της συμφωνίας Ελλάδας – δανειστών ορίζουν ότι στην τρέχουσα τιμή του κυμαινόμενου euribor προστίθεται ένα επιπλέον 3,00% συν 0,5% ως εφάπαξ χρέωση. Αυτό σημαίνει ότι το κόστος δανεισμού της Ελλάδας από το πακέτο στήριξης εξαρτάται από τις διακυμάνσεις του euribor και εδώ ακριβώς βρίσκεται η ωρολογιακή βόμβα η οποία μπορεί να πάρει ‘πυρηνικές’ διαστάσεις στην περίπτωση που η πολιτική που υιοθετούν οι ΗΠΑ προκαλέσει εξαγωγή του πληθωρισμού στην Ευρώπη.
Όταν η Ελλάδα υπέγραψε το μνημόνιο στις 09 Μαΐου του 2010, το euribor κυμαινόταν στο 0,682%, ποσοστό που ήταν πολύ κοντά στο χαμηλότερο στην ιστορία. Σε εκείνη τη φάση Ευρώπη και ΗΠΑ ταλανίζονταν από αποπληθωριστικές πιέσεις γεγονός που έκανε τις Κεντρικές τους Τράπεζες να κρατούν τα επιτόκια τους σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα (η FED στο 0-0,25% και η ΕΚΤ στο 1%) πιέζοντας και τα διατραπεζικά επιτόκια και επομένως και το euribor εξαιρετικά χαμηλά.
Παρά τα ιστορικά χαμηλά επιτόκια, ωστόσο και παρά τα πακέτα τόνωσης, τον χωρίς προηγούμενο υψηλό κρατικό δανεισμό αλλά και τα όποια άλλα μέτρα ελήφθησαν από την αμερικανική κυβέρνηση, ο πληθωρισμός στις ΗΠΑ μειώθηκε από 2,00% το Μάιο κοντά στο 1,00% σήμερα. Αντίθετα, στο ίδιο διάστημα ο πληθωρισμός στην Ευρώπη αυξήθηκε από το 1,60% το Μάιο στο 1,80% σήμερα, με αποτέλεσμα το euribor να απογειωθεί από το 0,682% στο 1,037% κατακτώντας υψηλό 15αμήνου και κάνοντας το δανεισμό της Ελλάδας ακριβότερο.
Η δραματική πτώση του πληθωρισμού στις ΗΠΑ είναι που επιτρέπει στη FED να υιοθετήσει το πρόγραμμα ‘επαναπληθωρισμού’ της αμερικανικής οικονομίας γεμίζοντας την με νέο χρήμα. Στην προσδοκία και μόνο της υιοθέτησης αυτής της πολιτικής τα διεθνή χρηματιστήρια μετοχών έχουν καταγράψει ένα από τα μεγαλύτερα ράλι των τελευταίων μηνών, τα εμπορεύματα απογειώθηκαν με το χρυσό να κατακτά νέα ιστορικά ρεκόρ και τα αγροτικά εμπορεύματα να αυξάνουν την τιμή τους ακόμη και κατά 50% σε λίγους μήνες και το δολάριο βούλιαξε σε νέο χαμηλό έτους.
Αν το πείραμα πετύχει τότε η ρευστότητα στην παγκόσμια αγορά θα αυξηθεί και μέσω του χρηματιστηριακού και του τραπεζικού συστήματος θα αρχίσει να πολλαπλασιάζεται με το γνωστό τρόπο που έχουμε ζήσει σε πολλές άλλες περιπτώσεις, με τελευταία αυτήν του 2003-2007. Σε αυτήν την περίπτωση θα δημιουργηθεί, όντως, πληθωρισμός και το euribor θα μπορέσει να επιστρέψει στο 2%, ποσοστό το οποίο ήταν το ιστορικό χαμηλό του πριν την τρέχουσα κρίση. Τότε το κόστος του ελληνικού δανεισμού θα αυξηθεί από το 4,20% που ήταν το Μάιο του 2010 στο 5,5%. Σε αυτό το διάστημα, όμως, ο πληθωρισμός θα οδηγήσει και την ΕΚΤ, μοιραία, να προβεί σε αύξηση του βασικού της επιτοκίου αυξάνοντας την πιθανότητα για μία ανατροφοδότηση της ανόδου και του euribor κάνοντας τον ελληνικό δανεισμό ακόμη πιο ακριβό.
Την τελευταία φορά που η FED δοκίμασε ένα παρόμοιο πληθωριστικό πείραμα το euribor οδηγήθηκε από το 2% το 2003 στο 3,00% το 2006, στο 4,00% το 2007 και τελικά πάνω από το 5% στις αρχές του 2008. Δε χρειάζεται καν να επαναληφθεί αυτό το σενάριο προκειμένου η Ελλάδα να μη μπορεί να δανειστεί ούτε από το μηχανισμό στήριξης αλλά αρκεί μία αύξηση του euribor στο 2,50% με 3,00% στα επόμενα 2,5 χρόνια προκειμένου να συμβεί αυτό.
Δυστυχώς, ακόμη και αν η Ελλάδα καταφέρει να αποφύγει την πρώτη ωρολογιακή βόμβα, μετά την πάροδο των 2,5 χρόνων ενεργοποιείται άλλη μία που βρίσκεται κρυμμένη στο μνημόνιο η οποία θα απειλήσει να της δώσει και τη χαριστική βολή. Σύμφωνα με τους όρους του μνημονίου μετά την πάροδο τριών ετών από την έναρξη της ισχύς του τα ποσά που δε θα έχουν αποπληρωθεί από την ελληνική πλευρά θα χρεώνονται με +4,00% στην τρέχουσα, τότε, τιμή του euribor αντί για +3,00% στα πρώτα τρία χρόνια (δηλαδή μέχρι το Μάιο του 2013). Αυτό σημαίνει ότι ακόμη και αν το euribor βρίσκεται στο 2,00% μετά τα μέσα του 2013, η Ελλάδα θα πρέπει να πληρώνει περισσότερο από 6,00% επιτόκιο προκειμένου να αντλήσει δανεικά κεφάλαια. Και καθώς οι ‘αγορές’ θα γνωρίζουν ότι η Ελλάδα δε θα μπορεί να δανειστεί με επιτόκια χαμηλότερα του 6% ούτε καν από το μηχανισμό στήριξης, είναι πάρα πολύ δύσκολο να αναλάβουν να της δανείσουν αυτές φθηνότερα.
Αξίζει να σημειωθεί ότι ο όρος που υπάρχει στο μνημόνιο για αύξηση του κόστους δανεισμού από το +3,00% στο +4,00% επί του euribor μετά την πάροδο τριών ετών από την υπογραφή του, αποτελεί μία σιωπηρή ομολογία τόσο του ΔΝΤ όσο και της ΕΚΤ και της ΕΕ ότι το τριετές πρόγραμμα δημοσιονομικής εξυγίανσης δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι θα πετύχει και ότι είναι πιθανό να χρειαστεί επιμήκυνση του, κάτι το οποίο η ελληνική πλευρά έχει συνυπογράψει.
Μετά από όλα τα παραπάνω προστίθενται βαθμοί επιβεβαίωσης στο σενάριο που έχω υποστηρίξει σχετικά με το πραγματικό στόχο του μηχανισμού στήριξης, ο οποίος δε φαίνεται να είναι αμιγώς η στήριξη και η εξυγίανση της ελληνικής οικονομίας αλλά κυρίως και πρωταρχικώς η δημιουργία του νομικού εκείνου καθεστώτος μέσα από το οποίο θα αλλάξει το δίκαιο που ρυθμίζει το χρέος της Ελλάδας από το ελληνικό στο αγγλικό, θα μεταφερθεί από τις τράπεζες στο ΔΝΤ, την ΕΚΤ και τα κράτη της ΕΕ και θα επιβαρυνθεί με εμπράγματες ασφάλειες επί της κρατικής ελληνικής περιουσίας ενώ μέχρι την υπογραφή του μνημονίου ήταν πλήρως απαλλαγμένο από αυτές. Σε αυτήν την περίπτωση αφού πρώτα ο μηχανισμός του μνημονίου θα έχει μετατρέψει πλήρως το ελληνικό χρέος σε αυτό που επιθυμούν οι δανειστές της, η Ελλάδα θα οδηγηθεί σε μίας μορφής ελεγχόμενη αναδιάρθρωση του χρέους της, η οποία ποτέ δε θα ονομαστεί επίσημα ‘πτώχευση’ και θα παραμείνει σε μία κατάσταση παρατεταμένης οικονομικής αδυναμίας για πολλά χρόνια, με την επιστροφή της στην προ μνημονίου κατάσταση να μην υπολογίζεται πριν το 2020 και πιθανόν ούτε πριν το 2025.
Και έτσι γεννάται το ερώτημα αν η Ελλάδα γνωρίζει το μέλλον που της επιφυλάσσεται εξαιτίας όσων αποδέχτηκε και υπέγραψε στο μνημόνιο ή αν μέσα σε μία κατάσταση πανικού στο ζενίθ της κρίσης εξωθήθηκε σε ένα καταστροφικό λάθος. Και η ελπίδα που απομένει είναι οι Έλληνες ιθύνοντες να γνωρίζουν πολύ καλά τί κάνουν, να έχουν υπολογίσει όλα τα παραπάνω και άλλα σχετικά με το μηχανισμό στήριξης ρίσκα και να είναι, δικαίως, σίγουροι ότι η εξέλιξη θα είναι θετική και πολύ διαφορετική από αυτήν που μας δείχνουν τα στοιχεία που εξετάζουμε.
Και αν και όλοι θέλουμε να ελπίζουμε για το τελευταίο η αλήθεια είναι πως μέχρι στιγμής δεν έχουμε λάβει ούτε ένα ουσιαστικό στοιχείο που να δείχνει προς αυτήν την κατεύθυνση.

Πάνος Παναγιώτου
χρηματιστηριακός τεχνικός αναλυτής
διευθυντής GSTA/EKTA

info@sta-gr.com

Πέμπτη, 28 Οκτωβρίου 2010

28η Οκτωβρίου

Δύο εκπληκτικά βίντεο από την ακριτική Φλώρινα, που πρέπει να δουν όλοι...
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ στους Συνέλληνες!



Τετάρτη, 27 Οκτωβρίου 2010

Μετά τις εκλογές τι;


ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΙ ;

«Εάν κοράκι σ’ οδηγεί, σε ψοφίμι θα σε πάει»

του Γιώργου Σκλαβούνου, Κοινωνιολόγου,
υποψηφίου Περιφ. Συμβούλου στην Περιφέρεια Ιονίου

Ο Τόπος δεν είχε και δεν έχει ανάγκη, απλά και μόνο, από μία οργανωτική αναδιάρθρωση. Ο Καλλικράτης δεν στόχευε απλά να αλλάξει τα γεωγραφικά όρια των Δήμων. Δεν στόχευε να περιορίσει τους πολλούς μικρούς ΄΄Βεζίρηδες΄΄ και να τους αντικαταστήσει από λιγότερους. Ο Τόπος έχει ανάγκη από: Ριζική ανασυγκρότηση, από πραγματική αναγέννηση. Έχει ανάγκη από αξιόπιστη ΚΑΙ αποτελεσματική ηγεσία, ικανή να εμπνέει την κοινωνία στο σύνολό της αλλά και τη νέα γενιά ειδικότερα. Έχει ανάγκη από πραγματικά συμμετοχικό και διαφανή ,τρόπο λήψης αποφάσεων, διακυβέρνησης, διαχείρισης εσόδων, διαχείρισης εξόδων, διαχείρισης δημοτικής και δημόσιας περιουσίας, άσκησης αναπτυξιακής πολιτικής.
Ο τόπος έχει ανάγκη από οργανωμένους φορείς που συμμετέχουν στα κοινά ουσιαστικά, αποφασιστικά, έχοντας τεκμηριωμένες θέσεις. Από φορείς που δεν εξαντλούν τη δράση τους σε δελτία τύπου, διαμαρτυρίες καταγγελίες και διεκδίκηση, αλλά αριστοποιούν την οργανωτική αποτελεσματικότητα τους, την χρησιμότητα τους στα μέλη τους, και την συνεργασία τους, για κοινούς στόχους, με άλλους φορείς της κοινωνίας και της οικονομίας.

Ενώ αυτά έχει ανάγκη ο τόπος,
Όλα δείχνουν ότι, κάνουμε τα πάντα, ώστε μετά τις εκλογές, να μην έχει αλλάξει τίποτα, εκτός από τον …΄΄ Βεζίρη΄΄
Όλα δείχνουν ότι η επόμενη μέρα των εκλογών θα είναι τραγικότερη από την προηγούμενη, όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα των εκλογών
κι αυτό γιατί:
Αντί να συγκεντρώνουμε κοινωνικές δυνάμεις γύρω από τα τραγικά προβλήματα που αντιμετωπίζει ο τόπος και η χώρα, συγκεντρώνουμε ψηφοφόρους (αναγκαιότατο μεν, αλλά όχι αρκετό)
Αντί να δεσμεύουμε κοινωνικές δυνάμεις και φορείς σε προγραμματικές συμφωνίες και δράσεις, τοπικής ανασυγκρότησης, προσπαθούμε να αναπαράγουμε οπαδούς, μόνο για να ψηφίσουν.
Αντί να συναγωνιζόμαστε, ποιος θα προσφέρει περισσότερα, στην προσπάθεια θεσμοθέτησης, ενός τοπικού συμφώνου ανάπτυξης , κάνουμε συναγωνισμούς προγραμματικών ιδεών.
Προσπαθούμε να αναπαράγουμε οπαδούς στο όνομα της καταδίκης του μνημονίου, αντί να ετοιμάζουμε τις τοπικές ηγεσίες, τοπικές συμμαχίες, που θα καταδικάσουν το μνημόνιο, μέσα από την τοπική ανάπτυξη, μέσα από την αναγέννηση της τοπικής και περιφερειακής οικονομίας.
Συζητάμε αν η ψήφος θα είναι ψήφος τιμωρίας στον Παπανδρέου ή ψήφος για να χρωματιστεί ο χάρτης της χώρας, μπλε, πράσινος, ροζέ, το βράδυ των εκλογών. Με αυτό το πνεύμα ο Καλλικράτης, έχει ήδη καταδικαστεί.
Οι εκλογές αντί να καταστούν ευκαιρία τοπικής και εθνικής αναγέννησης, μετατρέπονται έτσι, (για μία ακόμα φορά), σε εκλογές αναδιάρθρωσης μηχανισμών νομής της εξουσίας. Με τις ίδιες ΚΥΡΙΑΡΧΕΣ πολιτικές πρακτικές και νοοτροπίες και εκτός μερικών σημαντικών εξαιρέσεων, με τα ίδια πρόσωπα, ζούμε τον κίνδυνο να επαναλάβουμε ακριβώς τα ίδια σενάρια και να καταλήξουμε στα προδιαγεγραμμένα αποτελέσματα.
Αντί δημιουργικής ανατροπής του αποτυχημένου τρόπου –μοντέλου λειτουργίας της τοπικής ηγεσίας και της τοπικής διακυβέρνησης και της παταγωδώς αποτυχημένης αναπτυξιακής πολιτικής, προσπαθούμε είτε να καρπωθούμε τη διαμαρτυρία, την αγωνία, την οικονομική κρίση, είτε να ρίξουμε ο ένας τα βάρη στον άλλο...

Η ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ Η ΑΛΛΑΓΗ
Έχει καταστεί καθημερινό ‘τροπάρι’, ότι η κρίση είναι βαθιά, κρίση ηθική, κρίση θεσμών, κρίση συμμετοχής…
είναι κρίση ανάπτυξης, κρίση ανταγωνιστικότητας κρίση χρέους και διαχείρισης του. Όλες αυτές οι εκδοχές της κρίσης χαρακτηρίζουν και την Κέρκυρα.
Εάν πραγματικά συμφωνούμε στη φύση της κρίσης, την ταυτότητα, το βάθος, την έκτασή της (εθνική, κοινωνική, πολιτισμική, οικονομική, αλλά και τοπική) τότε θα πρέπει να καταθέτουμε προτάσεις , να καλλιεργούμε δυνάμεις για την αντιμετώπισή της, όποια κι αν είναι η φύση της. Εφ’ όσον το μνημόνιο υπήρξε καρπός της κρίσης, είναι υποκρισία να καταδικάζουμε το μνημόνιο και να μην ανταγωνιζόμαστε στο ποιος προσφέρει στην θεωρία και την πράξη τις καλύτερες προτάσεις εξόδου από την κρίση.
Οι δυνάμεις της Αλλαγής, οι δυνάμεις της εξόδου από το τέλμα και την κρίση, για να είναι νικηφόρες, πρέπει να είναι αντίστοιχες της κρίσης. Αν αυτό δεν συμβαίνει, τότε η μάχη είναι χαμένη πριν ακόμα αρχίσει. Τότε το αποτέλεσμα της μάχης θα είναι το βάθεμα της κρίσης, βάθεμα της απογοήτευσης της κοινωνίας.
Ο Καλλικράτης μπορεί να αναγεννήσει, όχι απλά να αναδομήσει, τις κατεστημένες τοπικές ηγεσίες, τις ηγεσίες της εθνικής, κοινωνικής, οικονομικής παρακμής.
Ο Καλλικράτης θα μπορέσει μέσα από τις αναγεννημένες και ισχυρές τοπικές ηγεσίες, να τροφοδοτήσει, να ανατρέψει, όταν χρειαστεί, να στηρίξει ουσιαστικά, όταν το απαιτήσουν οι καιροί, τις εθνικές ηγεσίες.
Ο Καλλικράτης ίσως ακόμα δεν χάθηκε.
Και από δεξιά και από ζερβά και από το κέντρο, ας αναδείξουμε ότι καλύτερο, ως ήθος, ως πρακτική, ως νοοτροπία, ως προοπτική μπορούμε να αναδείξουμε σε αυτές τι εκλογές.
Ως κοινωνία, ως τοπικές ΤΕΔΚ δεν προετοιμάσαμε τον Καλλικράτη. Ας προετοιμάσουμε την επόμενη μέρα. Είναι ανάγκη τοπική, ανάγκη εθνική. Ας αναδείξουμε ανθρώπους που αποδεδειγμένα μπορούν να συνεργάζονται να μονιάζουν, να συνθέτουν δημιουργικά, να μεγιστοποιούν και να αριστοποιούν την κοινωνική συμμετοχή, την κοινωνική συνοχή, την κοινωνική υπευθυνότητα και αποτελεσματικότητα.
Γ.Κ.
 
Επιφυλάσσομαι να σχολιάσω τις παραπάνω απόψεις και διαπιστώσεις του αγαπητού μου φίλου Γιώργου Σκλαβούνου, μετά τις εκλογές.
Δημήτρης Ε. Ευαγγελίδης

Τρίτη, 26 Οκτωβρίου 2010

Κατάρρευση "Διατηρητέου" στην Έδεσσα με νεκρούς

(φωτογραφία από τον τόπο του συμβάντος)


Ένας νεκρός, δύο βαριά τραυματίες, ένας σε σταθερή κατάσταση, από κατάρρευση στο Βαρόσι...

Το ατύχημα συνέβη σήμερα Δευτέρα 25 Οκτωβρίου και πριν από λίγες ώρες κατά τη διάρκεια εργασιών συντήρησης σε διατηρητέο της περιοχής Βαρόσι, στην Έδεσσα. Τοίχος του σπιτιού κατέρρευσε ξαφνικά με αποτέλεσμα να καταπλακωθούν 2 τεχνίτες, η ιδιοκτήτρια του σπιτιού και συγγενικό της πρόσωπο. Ανεσύρθη ένας νεκρός εργάτης Αλβανικής καταγωγής. Με επέμβαση της Πυροσβεστικής απελευθερώθηκαν τα θύματα και διακομίστηκαν στο Γενικό Νομαρχιακό Νοσοκομείο της Έδεσσας. Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες η κατάσταση της ιδιοκτήτριας και του άλλου Αλβανού εργάτη είναι ιδιαίτερα σοβαρή.
Σημειώνεται ότι πολλά από τα διατηρητέα στην περιοχή είναι σε ιδιαίτερα κακή κατάσταση, καθώς οι διαδικασίες για την χρηματοδότηση και επιδιόρθωσή τους είναι πρακτικά στάσιμες εδώ και πολλά χρόνια, παρά τις διαβεβαιώσεις του Δήμου ότι θα επιλυθεί το γενικότερο πρόβλημα.
Μετά τον πρόσφατο τραγικό θάνατο εργαζομένου της Δημοτικής Επιχείρησης, ένα ακόμη θλιβερό συμβάν έρχεται να προστεθεί στην πόλη μας...


Πηγή: http://edessadee.blogspot.com/2010/10/blog-post_1479.html

Δευτέρα, 25 Οκτωβρίου 2010

Ο Μπουτάρης, ο Κεμάλ και ο βιασμός της ιστορικής συνείδησης του Έλληνα

Ο αποκαλούμενος και Κεμάλ Μπουτάρης, επίδοξος Δήμαρχος Θεσσαλονίκης!

Ο Μπουτάρης, ο Κεμάλ και ο βιασμός
της ιστορικής συνείδησης του Έλληνα

του Σάββα Καλεντερίδη
Σάββατο, 23 Οκτωβρίου 2010

Είδαμε σήμερα το πρωί, στη ΝΕΤ, τον υποψήφιο δήμαρχο Θεσσαλονίκης, κ. Μπουτάρη, να απαντά σε ερώτηση της δημοσιογράφου για το θέμα του Κεμάλ.
Ο κ. Μπουτάρης, αφού αναφέρθηκε στο χρονικό της δωρεάς του νεοκλασικού που φέρεται να έζησε για ένα διάστημα ο φασίστας-σφαγέας του Ελληνισμού από το ελληνικό στο τουρκικό δημόσιο και της αλλαγής του ονόματος της οδού Αποστόλου Παύλου σε Κεμάλ Ατατούρκ, τη δεκαετία του '30, είπε και τα παρακάτω.
Επιβεβαίωσε ότι πριν λίγα χρόνια, όταν οι Τούρκοι ανακαίνισαν την οικία του βραβευμένου με Νόμπελ Ποίησης, Γιώργου Σεφέρη, στη Σκάλα Βουρλών, δίνοντας ταυτόχρονα το όνομά του στη διερχόμενη οδό, ο ίδιος, ως επικεφαλής ομάδας επιχειρηματιών, στη διάρκεια επαφών με Τούρκους επιχειρηματίες στη Θεσσαλονίκη και μέσα στα πλαίσια των προσπαθειών που κατέβαλλαν τότε ο Γιώργος Παπανδρέου και ο Ισμαήλ Τζέμ (που ήταν μέλος του υπουργικού συμβουλίου που θα αναλάμβανε τα ηνία της εξουσίας, με βάση σχέδιο πραξικοπήματος της φασιστικής-τρομοκρατικής οργάνωσης ΕΡΓΚΕΝΕΚΟΝ) για σύσφιγξη των Ε-Τ σχέσεων, πρότεινε να ξαναδοθεί το όνομα του φασίστα-σφαγέα του Ελληνισμού, Μουσταφά Κεμάλ, στην οδό Αποστόλου Παύλου, εξομοιώνοντας στην ουσία το ήθος και το βεληνεκές του Σεφέρη με τον σφαγέα εκατοντάδων χιλιάδων αόπλων και γυναικοπαίδων, τον Μουσταφά Κεμάλ.
Δείχνοντας μάλιστα το ποιόν του, ανέφερε ότι στόχος του είναι αν εκλεγεί, να μετατρέψει την Θεσσαλονίκη τόπο λατρείας των Τούρκων (μίλησε για 300 χιλιάδες το χρόνο), οι οποίοι θα έρχονται στη Θεσσαλονίκη, θα αφήνουν τα λεφτά τους και ας προσκυνούν όποιον και ό,τι θέλουν.
Άλλα σχόλια δεν κάνουμε. Αφήνουμε τους αναγνώστες μας να βγάλουν τα συμπεράσματά τους. Απλά, θα δηλώσουμε ότι για μας, η παρουσία τέτοιων προσώπων στην πολιτική σκηνή και η δημόσια έκφραση τέτοιων θέσεων και μάλιστα από δημόσιο μέσο ενημέρωσης, σε μια πόλη της οποίας η συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού είναι θύμα των -στην κυριολεξία- θανατηφόρων εντολών του Κεμάλ και σε μια χώρα της οποίας ο πληθυσμός υπέστη Γενοκτονία από τον Κεμάλ και από τον Κεμαλισμό, αποτελεί δείγμα της ηθικής και της πολιτικής παρακμής και χρεωκοπίας αυτού του τόπου.
Ο Θεός να φυλάει αυτή τη χώρα.





Κυριακή, 24 Οκτωβρίου 2010

Αλβανική απογραφή


Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΣΧΕΔΙΑΖΟΜΕΝΗ
ΑΛΒΑΝΙΚΗ ΑΠΟΓΡΑΦΗ
Κωνσταντίνος Χολέβας
Πολιτικός Επιστήμων

Τον πρώτο δεκαπενθήμερο του Απριλίου 2011 η γειτονική μας Αλβανία θα διοργανώσει την πρώτη -ας ελπίσουμε αντικειμενική και δημοκρατική - απογραφή του πληθυσμού της. Για την ίδια τη χώρα τούτο είναι σημαντικό, διότι η απογραφή αποτελεί μία από τις προϋποθέσεις πού θέτουν τα όργανα της Ευρ. Ενώσεως ώστε να πλησιάσει ακόμη περισσότερο η Αλβανία στους οικονομικούς και πολιτικούς θεσμούς της Ε.Ε. Η καταγραφή των μειονοτήτων, των εθνικών και θρησκευτικών κοινοτήτων, με τον τρόπο που θα γίνει και από την ύπαρξη ή μη διαμαρτυριών εκ μέρους των ενδιαφερομένων θα δώσει ένα καλό δείγμα των προθέσεων των Τιράνων έναντι του σεβασμού των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
Ας μην ξεχνούμε ότι οι έννοιες μειονότητες, θρησκευτικές ομάδες κ.λπ. έχουν ιδιαίτερη φόρτιση στη γείτονα χώρα. Πρώτον διότι επί κομμουνιστικών κυβερνήσεων του Εμβέρ Χότζα και του Ραμίζ Αλία η Αλβανία ανακηρύχθηκε ως το πρώτο απολύτως αθεϊστικό κράτος στον κόσμο. Ιερείς φυλακίσθηκαν ή εκτελέσθηκαν, Ορθόδοξοι και Ρωμαιoκαθολικοί ναοί μετετράπησαν σε στάβλους, ακόμη και ισλαμικά τεμένη έκλεισαν. Δεύτερον, διότι το Ισλάμ στην Αλβανία είναι διαιρεμένο σε δύο μεγάλες ομάδες και τώρα θα φανεί για πρώτη φορά πόσοι είναι περισσότεροι: Οι Σουνίτες (ομόδοξοι με την Τουρκία) ή οι Μπεκτασήδες. Τρίτον, διότι ακόμη και μετά την πτώση του Κομμουνισμού το 1990-91 η ελληνική εθνική κοινότητα, που ζει κυρίως στη Βόρειο Ήπειρο, υπέστη μία πολιτική διωγμών, άλλοτε με σκληρό τρόπο (δίκη των 6 στελεχών της ΟΜΟΝΟΙΑΣ) και άλλοτε με ήπιο, αλλά ύπουλο τρόπο (διατάγματα ή δικαστικές αποφάσεις βλαπτικές για το ιδιοκτησιακό καθεστώς ελληνικών περιουσιών). Με βάση τον θρησκευτικό και εθνολογικό χάρτη της Αλβανίας για την σωστή καταγραφή των κοινοτήτων και μειονοτήτων ενδιαφέρονται: Από πλευράς θρησκευτικών παραγόντων η Ορθόδοξη Εκκλησία, το Βατικανό, η Σουνιτική και η Μπεκτασική κοινότητα ανά τον κόσμο. Από πλευράς κρατών η Ελλάδα ενδιαφέρεται για τον εκεί Ελληνισμό, τα Σκόπια για λίγους Σλαβόφωνους Χριστιανούς της περιοχής Πρεσπών -τους θεωρεί «μακεδονική μειονότητα»- το Μαυροβούνιο για την Σερβομαυροβουνιακή ορθόδοξη κοινότητα της Σκόδρας και τώρα τελευταία εξεδηλώθη το επίσημο ρουμανικό ενδιαφέρον για τους Βλαχόφωνους Έλληνες, τους οποίους το Βουκουρέστι χαρακτηρίζει ρουμανίζοντες ή ρουμανόφωνους.
Ενδιαφέρον παρουσιάζει ο όλος προβληματισμός των ρουμανικών αρχών για τον τρόπο που θα τεθεί το γραπτό ερώτημα περί εθνικής και θρησκευτικής εντάξεως του κάθε πολίτη. Άλλοι υποστήριξαν να μην γίνεται καθόλου το ερώτημα ως δήθεν προσωπικό δεδομένο, αλλά έτσι θα χανόταν ο κύριος σκοπός της απογραφής, που είναι η καταγραφή, ποσοτική και γεωγραφική, των μειονοτήτων. Άλλοι μίλησαν για τη ανάγκη υποχρεωτικής καταγραφής αυτών των στοιχείων. Τελικά επικράτησε η μέση οδός, δηλαδή θα υπάρχουν στο έντυπο τα ερωτήματα περί εθνικής καταγωγής και θρησκευτικής ομολογίας, αλλά ο κάθε πολίτης θα απαντά εάν θέλει. Η προαιρετική αναγραφή των στοιχείων του έθνους, της θρησκείας και της γλώσσας επικροτήθηκε ηθικά και επιβραβεύθηκε υλικά από την Ευρ. Ένωση. Συγκεκριμένα, όπως πληροφορούμαστε από Δελτίο Τύπου του Ευρωβουλευτή της Ν.Δ. Ιωάννη Τσουκαλά, ο αρμόδιος Επίτροπος (μέλος της Κομμισσιόν) για τη Διεύρυνση και την Ευρωπαϊκή Πολιτική Γειτονίας Στέφαν Φίλε σε απάντησή του προς τον κ. Τσουκαλά αναφέρει ότι οι ερωτήσεις γι’ αυτά τα θέματα (εθνότητα, θρησκεία, γλώσσα) εμπίπτουν στη διακριτική ευχέρεια κάθε κράτους και ότι η Ευρ. Ένωση εγκρίνει την επιλογή της Αλβανία περί προαιρετικής αναγραφής. Θυμίζω σ’ αυτό το σημείο τη συζήτηση για την αναγραφή του θρησκεύματος στις ελληνικές ταυτότητες. Όπως φαίνεται δικαιώνεται ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος που πρότεινε την προαιρετική αναγραφή, κάτι το οποίο δέχονται σήμερα οι κορυφαίου ευρωπαϊκοί θεσμοί. Ο κ. Φίλε επισημαίνει μάλιστα ότι η Ε.Ε. θα χρηματοδοτήσει με 8 εκατομ. ΕΥΡΩ την αλβανική απογραφή.
Τα ερωτήματα από ελληνικής πλευράς είναι πολλά και εντοπίζω τα κυριότερα κατά την άποψή μου: Α) Θα μεταβούν στην Αλβανία οι εδώ ευρισκόμενοι Βορειηπειρώτες για να απογραφούν και να δείξουν το πραγματικό μέγεθος της ελληνικής κοινότητος; Αν αδιαφορήσουν τότε θα δικαιωθεί η ανθελληνική πολιτική των Τιράνων που αρνείται να ανοίξει ελληνικά δημοτικά σχολεία σε περιοχές εκτός της «μειονοτικής ζώνης», την οποία αυθαιρέτως οροθέτησε το καθεστώς Χότζα και Αλία.
Β) Θα βοηθήσει η επίσημη Ελλάδα δια του Υπουργείου Εξωτερικών και με κάθε άλλο τρόπο την μετακίνηση των ελληνικής καταγωγής Αλβανών υπηκόων, ώστε να μεταβούν πιο εύκολα και να επιστρέψουν μετά την απογραφή γρήγορα στις εδώ εργασίες τους;
Γ) Πόσο θα πιεσθούν οι Βλάχοι της Αλβανίας από τις κυβερνήσεις Τιράνων και Βουκουρεστίου; Ιστορικά και εθνολογικά μόνον κακόπιστοι μπορούν να αμφισβητήσουν την ελληνική τους καταγωγή και συνείδηση,. Οι Βλαχόφωνοι Έλληνες μπορεί να ομιλούν από την εποχή των Ρωμαϊκών λεγεώνων μία ελληνολατινική διάλεκτο, απέδειξαν όμως και σε ειρηνικές και σε πολεμικές περιόδους την ελληνικότητά τους και την Ορθόδοξη πίστη τους. Η Μοσχόπολη της Β. Ηπείρου, σημερινό χωριό Βοσκοπόγιε ήταν γύρω στο 1750 η πνευματική πρωτεύουσα όχι μόνον των Βλάχων, αλλά όλου του υποδούλου Ελληνισμού. Σήμερα υπάρχουν κάποιες διαμαρτυρίες για ελλιπές ενδιαφέρον του ελληνικού κράτους. Αυτά τα παράπονα προσπαθούν να εκμεταλλευθούν διάφορες βαλκανικές προπαγάνδες.
Κυβέρνηση και κόμματα οφείλουν να δείξουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την ορθή καταγραφή των Ελλήνων αλλά και ευρύτερα των Ορθοδόξων της Αλβανίας.

Κ.Χ. OKT. 2010

Δημοσιεύθηκε στο περιοδικό ΑΜΥΝΑ ΚΑΙ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ Νοεμβρίου 2010.

Σάββατο, 23 Οκτωβρίου 2010

Το "μνημόνιο" του 1843


MNHMONIO 1843...

Διαβάστε τι έγινε στην ελληνική οικονομία το 1843, συγκρίνετε το με το σήμερα και θα αντιληφθείτε τι συμβαίνει στην παγκόσμια και στην ελληνική ιστορία, ανεξαρτήτως εποχών, προσώπων και ονομάτων. Η σύγκριση, μόνο ανατριχίλα μπορεί να προκαλέσει. Έχουμε και λέμε:

Το καλοκαίρι του 1843, η Ελλάδα έπρεπε να καταβάλει στις τράπεζες της Ευρώπης τα τοκοχρεολύσια παλιότερων δανείων που είχε πάρει η χώρα. Δυστυχώς τα λεφτά δεν είχαν πάει σε υποδομές που θα βοηθούσαν την κατεστραμένη ελληνική οικονομία, αλλά είχαν σπαταληθεί στους εμφυλίους της επανάστασης και στα λούσα του παλατιού και των Βαυαρών συμβούλων του στέμματος. (Σας θυμίζει τίποτα;) Οι τόκοι που έπρεπε να καταβάλλονται κάθε χρόνο ήταν 7 εκατομμύρια δραχμές και ισοδυναμούσαν με το μισό τών συνολικών εσόδων του ελληνικού κράτους που έφταναν μετά βίας τα 14 εκατομμύρια ετησίως. Στην πραγματικότητα, με την καταβολή των τόκων δεν περίσσευε τίποτα να επενδυθεί προς όφελος του ελληνικού λαού. (Αυτό μήπως;)
Την άνοιξη του 1843, η κυβέρνηση παίρνει μέτρα λιτότητας, τα οποία όμως δεν αποδίδουν τόσο ώστε να συγκεντρωθούν τα απαιτούμενα για την ετήσια δόση χρήματα. Έτσι, τον Ιούνιο του 1843, η ελληνική κυβέρνηση ενημερώνει τις ξένες κυβερνήσεις ότι αδυνατεί να καταβάλει το ποσό που χρωστάει και ζητά νέο δάνειο από τις μεγάλες δυνάμεις, ώστε να αποπληρώσει τα παλιά. Αυτές αρνούνται κατηγορηματικά. (Βρε κάτι συμπτώσεις...)
Αντί να εγκρίνουν νέο δάνειο, εκπρόσωποι των τριών μεγάλων δυνάμεων (Αγγλία-Γαλλία-Ρωσία) κάνουν μια διάσκεψη στο Λονδίνο για το ελληνικό χρέος και καταλήγουν σε καταδικαστικό πρωτόκολλο. Οι πρεσβευτές των μεγάλων δυνάμεων με το πρωτόκολλο στο χέρι, παρουσιάζονται στην ελληνική κυβέρνηση και απαιτούν την ικανοποίηση του. Αρχίζουν διαπραγματεύσεις ανάμεσα στα δύο μέρη και μετά από έναν μήνα υπογράφουν μνημόνιο (!), σύμφωνα με το οποίο η Ελλάδα πρέπει να πάρει μέτρα ώστε να εξοικονομήσει μέσα στους επόμενους μήνες το αστρονομικό επιπλέον ποσό των 3,6 εκατομμυρίων δραχμών, που θα δοθούν στους δανειστές της. (Πάμε πάλι απ' την αρχή. Σας θυμίζει τίποτα;)
Για να είναι σίγουροι ότι το μνημόνιο θα εφαρμοστεί κατά γράμμα, οι πρεσβευτές απαιτούν να παραβρίσκονται στις συνεδριάσεις του Υπουργικού Συμβουλίου που θα εγκρίνει τα μέτρα και να παίρνουν ανά μήνα λεπτομερή κατάσταση της πορείας εφαρμογής τους, αλλά και των ποσών που εισπράττονται. (Τι μου θυμίζει, τι μου θυμίζει...)
Για να μην πολυλογώ, σας αναφέρω τα βασικά μέτρα που επέβαλε η κυβέρνηση μέσα στο 1843 σε εφαρμογή του τότε μνημονίου. Κάθε ομοιότητα με την εποχή μας είναι εντελώς τυχαία και πέραν των προθέσεων του ιστορικού:

1. Απολύθηκε το ένα τρίτο των Δημοσίων υπαλλήλων και μειώθηκαν 20% οι μισθοί όσων παρέμειναν.

2. Σταμάτησε η χορήγηση συντάξεων, που τότε δεν δίνονταν στο σύνολο του πληθυσμού αλλά σε ειδικές κατηγορίες.

3. Μειώθηκαν κατά 60% οι στρατιωτικές δαπάνες, μειώθηκε δραστικά ο αριθμός των ενστόλων και αντί για μισθό οι στρατιωτικοί έπαιρναν χωράφια.

4. Επιβλήθηκε προκαταβολή στην είσπραξη του φόρου εισοδήματος και της “δεκάτης”, που ήταν ο φόρος για την αγροτική παραγωγή.

5. Αυξήθηκαν οι δασμοί και οι φόροι χαρτοσήμου.

6. Απολύθηκαν όλοι οι μηχανικοί του Δημοσίου και σταμάτησαν όλα τα δημόσια έργα.

7. Καταργήθηκαν εντελώς όλες οι υγειονομικές υπηρεσίες του κράτους.

8. Απολύθηκαν όλοι οι υπάλληλοι του εθνικού τυπογραφείου, όλοι οι δασονόμοι, οι δασικοί υπάλληλοι και οι μισοί καθηγητές πανεπιστημίου.

9. Καταργήθηκαν όλες οι διπλωματικές αποστολές στο εξωτερικό.

10. Νομιμοποιήθηκαν όλα τα αυθαίρετα κτίσματα και οι καταπατημένες “εθνικές γαίες” με την πληρωμή προστίμων νομιμοποίησης.

11. Περαιώθηκαν συνοπτικά όλες οι εκκρεμείς φορολογικές υποθέσεις με την καταβολή εφάπαξ ποσού.

Δεν είναι ανατριχιαστικά όμοια με την εποχή μας; Είδατε που οι οικονομικές συνταγές λιτότητας είναι σαν το παλιό καλό κρασί; Ίδιες, αιώνιες, ανυπόφορες. Κι επειδή ξέρω ότι θα ρωτήσετε “τι πέτυχαν με όλα αυτά;”, σας απαντώ: Ο κόσμος εξαθλιώθηκε για μεγάλο διάστημα, οι ξένοι πήραν ένα μέρος των χρημάτων τους, η χώρα είδε κι έπαθε να συνέλθει, αλλά φαλίρισε ξανά μετά από πενήντα ακριβώς χρόνια, με το “Κύριοι, δυστυχώς επτωχεύσαμεν” του Χαριλάου Τρικούπη το 1893. Πάντως, το συγκεκριμένο μνημόνιο του 1843, από πολλούς ιστορικούς θεωρείται μία από τις σοβαρότερες αφορμές για το ξέσπασμα της επανάστασης της 3ης Σεπτέμβρη 1843, που έφερε Σύνταγμα στη χώρα.

Τετάρτη, 20 Οκτωβρίου 2010

Εκδήλωση στην Θεσσαλονίκη



Σάββατο, 23 Οκτωβρίου 2010, 7:00 μ.μ.
Μεταξύ εγχώριας ταυτότητας και βαλκανικής προοπτικής

Ομιλητές:

Γιώργος Καραμπελιάς, συγγραφέας


Δημήτρης Γαρούφας, πρ. Πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης


Δημήτρης Μάρτος, Αρχιτέκτων, συγγραφέας


Γιώργος Τοζίδης, οικονομολόγος

Συντονιστής: Θανάσης Τζιούμπας, οικονομολόγος

Οι εκδηλώσεις θα πραγματοποιηθούν στον εναλλακτικό χώρο πολιτικής και πολιτισμού του περιοδικού Άρδην και της εφημερίδας Ρήξη στη Θεσσαλονίκη.
Διεύθυνση: Βαλαωρίτου 1 & Δωδεκανήσου γωνία (έναντι ΟΑΕΔ) 8ος όροφος

τηλ. επικοινωνίας: 2310 543751

Δευτέρα, 18 Οκτωβρίου 2010

Είναι δυνατόν να συμβαίνουν αυτά;

"Κράξιμο" από την New York Post στον Δρούτσα για αχαλίνωτο shopping στη Νέα Υόρκη
Αγόραζε πάντως από καταστήματα με εκπτώσεις

Την ίδια ώρα που η Ελλάδα περνάει κάποιες από τις πιο δύσκολες ώρες των τελευταίων χρόνων στα οικονομικά της, ο υπουργός εξωτερικών Δημήτρης Δρούτσας απασχολεί την New York Post όχι με κάποιο θέμα εξωτερικής πολιτικής, αλλά λόγω των πολυέξοδων αγορών του. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ ο κ. Δρούτσας, κατά τη διάρκεια ταξιδιού του στη Νέα Υόρκη, πέραν των διπλωματικών υποχρεώσεών επιδόθηκε σε αχαλίνωτο shopping, αρκετά χιλιόμετρα έξω από το Μανχάταν με συνοδεία μαύρων SUV, που έφεραν διπλωματικά διακριτικά και μυστικών αστυνομικών.

Το ρεπορτάζ αναφέρει: "Το πιο ανόητο διεθνές περιστατικό που αλίευσα, αφορούσε ένα ταξίδι στο Woodbury Common Premium Outlets, στα βόρεια της πολιτείας. Ένας μάρτυρας μου είπε ότι είδε «καραβάνια τριών και τεσσάρων αυτοκινήτων», που έφεραν διακριτικά των Ηνωμένων Εθνών, να καταφτάνουν στα καταστήματα που εμπορεύονται, με έκπτωση, ρούχα γνωστών σχεδιαστών και, τουλάχιστον, ένα περιπολικό του Αστυνομικού Τμήματος της Νέας Υόρκης (NYPD). «Με την άφιξή τους, άνθρωποι κάθε τύπου ασφάλειας πετάχτηκαν από τα αυτοκίνητα και άρχισαν ομαδικά να ξοδεύουν, να ξοδεύουν, να ξοδεύουν», μου είπε ο πληροφοριοδότης… «είμαι ενθουσιασμένος που ξένοι επισκέπτες συνεισφέρουν στην οικονομία μας, αλλά τα δολάρια από τους δικούς μου φόρους δεν θα πρέπει να χρησιμοποιούνται για να επιδοτούν τα δικά τους ψώνια. Η πόλη της Νέας Υόρκης δεν αποκόμισε κανένα οικονομικό όφελος από αυτό το ταξίδι, (το οποίο) δεν είναι κατά κανένα τρόπο σχετικό με δραστηριότητες των Ηνωμένων Εθνών. Δεν μπορώ να φανταστώ ότι οι εκπτώσεις σε αγορές από τη Chanel, την Chloe και τον YSL -είδα τις σακούλες στο πίσω μέρος των διαφόρων Escalades και σεντάν που άφηναν άτομα κοντά στο κατάστημα Ugg και μετά συνωστίζονταν στο Pink- έφταναν περίπου το κόστος που βάρυνε τους πολίτες για αυτό αγοραστικό ξεφάντωμα»…
Ο εκπρόσωπος του NYPD, Paul Browne, επιβεβαίωσε ότι δύο ντετέκτιβ με πολιτικά σε ένα αυτοκίνητο της ασφάλειας πήγαν στο «γλέντι», προστατεύοντας κάποιον αξιωματούχο. Μια πηγή μου είπε ότι ο «εθισμένος» στα ψώνια διπλωμάτης ήταν ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών, Δημήτρης Δρούτσας. Ποιος να φανταζόταν ότι οι Έλληνες αρνούνται να πληρώσουν σε τιμές λιανικής;…"

Σάββατο, 16 Οκτωβρίου 2010

Ο εθνικός μας εισαγγελέας

Ο Ταρζάν

Μάκης Τριανταφυλλόπουλος ή αλλιώς "ο Μάκης"

Από την ελληνική Φρικηπαίδεια

Ο Μάκης Τριανταφυλλόπουλος ή αλλιώς ο Μάκης, ή ο Δημοσιογραφος με Δ κεφαλαίο, ή αυτός με τις μπούκλες, αποτελεί τον χαμένο κρίκο της εξέλιξης ανάμεσα στον άνθρωπο και την Γεωργία Βασιλειάδου (σ.σ. συγγνώμη Γεωργία). Ξέρει τα πάντα κι άμα ανοίξει το στόμα θα καούμε όλοι. Φήμες ότι στις διακοπές του προκάλεσε τις τραγικές πυρκαγιές στο Μπρίσμπεην της Αυστραλίας όταν άνοιξε το στόμα να παραγγείλει κροκόδειλο τηγανητό ερευνώνται ακόμη. Ο Μάκης αποτελεί Μέγα ερευνητή και λαμπρό επιστήμονα που εφαρμόζει το αξίωμα "Ο,τι μαλακία και να κάνεις, σε μια βδομάδα θα το 'χουν ξεχάσει".

Βιογραφικά Στοιχεία
O Μάκης Τριανταφυλλόπουλος, όπως απέδειξε έρευνα της Αγγελικής Νικολούλη, είναι γιος του Ταρζάν και της Τζέην, που οι γονείς του (ξ)έχασαν κατά τη διάρκεια του μήνα του μέλιτός τους στην Ελλάδα. Κατ' άλλους, ο Μάκης Τριανταφυλλόπουλος είναι γιός της Σινέντ Οκόνορ. Σίγουρα είναι πατέρας του Χαρδαβέλα. Παρ' ότι ήταν πολύ μακριά από τα πάτριά του εδάφη, ο μικρός Μάκης, οδηγημένος από τα ένστικτά του, μεγάλωσε στην μοναδική ζούγκλα της Ελλάδας, στην περιοχή της Ομονοίας. Θετός του πατέρας έγινε ο Δημήτρης Κοντομηνάς και θετή του μητέρα μια μαϊμού που το έσκασε από πετ σοπ της Οδού Αθηνάς. Δεν πήγε σχολείο, καθώς τα πρωινά ασχολιόταν με "συγκομιδή" μπανανών από μανάβικα της Βαρβάκειου Αγοράς. Παρ' όλα αυτά έκανε πραγματικότητα το όνειρό του κι έγινε Δημοσιογράφος, παρουσιαστής των δημοφιλών εκπομπών του Κίτρινος Τύπος (ο τύπος "χρωματίστηκε" κίτρινος χάρη στις μπανάνες) και Ζούγκλα (αυτονόητο), μέσα από τις οποίες ξεσκέπασε τεράστια σκάνδαλα που συγκλόνισαν τους Έλληνες πολίτες, όπως για παράδειγμα το τροχαίο που προκάλεσε ο Στέφανος Κορκολής, οι περίεργες σεξουαλικές προτιμήσεις του Γιώργου Τσαλίκη καθώς και οι σχέσεις της γυναίκας του Σεραφείμ Φυντανίδη με εργολάβους δημοσίων έργων, ενώ ο ίδιος είναι μεγαλοεκδότης με εκπομπή στην τηλεόραση.
Οι φίλοι του τον φωνάζουν "Τριανταρχιδόπουλο" μετά τις μεγάλες του αποκαλύψεις.

Τα Ντοκουμέντα
Ο Μάκης τα ξέρει όλα, μη κοιτάτε που δεν τα λέει. Έχει ντοκούμεντα για το ποιος σκότωσε τον Τζον Κέννεντι μέχρι το ποιος παγίδεψε τον Ρότζερ Ράμπιτ. Επίσης, ο Μάκης έχει την ευχέρεια αν ο οποιοσδήποτε σ' αυτή την χώρα ξεστρατίσει από τις αρχές της νομιμοφροσύνης, ευγένειας, πίστης στον ιερό θεσμό του γάμου και του ολυμπιακού ιδεώδους να τον ξεφτιλίσει σ' όλη την πλάση. Πιθανές εξηγήσεις του φαινομένου αυτού είναι δύο: είτε δεν έχει κάνει ποτέ κάτι ανέντιμο στην πρότερη ζωή του, ή δεν έχει τσίπα επάνω του. Συνήθως τα ντοκουμέντα του τα χέζει (κοινώς: τα βγάζει από τον κώλο του) σε μορφή καταγεγραμμένων τηλεφωνικών συνομιλιών. Κάθε συνομιλία σε παραπέμπει στην επόμενη, η οποία θα παιχτεί μετά τις διαφημίσεις και αυτή στην επόμενη, και ούτω καθεξής. Λαμβάνοντας υπ' όψιν ότι η εκπομπή διαρκεί πάνω από 17 ώρες, κανένας δε βλέπει την μεγάλη αποκάλυψη αλλά όλοι τη φαντάζονται από μόνοι τους και υιοθετούν τα συμπεράσματα του Μάκη. Την μέθοδο αυτήν έχει πατεντάρει ως "Η δημοσιογραφία της αλητείας".
ΣΠΟΥΔΑΓΜΕΝΟΣ ΣΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ ΣΤΑ ΜΠΟΥΡΔΕΛΑ ΤΗΣ ΒΙΑ ΝΤΕ ΛΑ ΠΙΠΑ & ΑΠΟΦΟΙΤΟΣ ΤΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΚΑΛΩΝ ΡΟΥΦΙΑΝΩΝ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΤΗΣ ΜΑΦΙΑΣ ΜΕ ΜΑΣΤΕΡ ΣΤΟ ΞΕΠΛΥΜΑ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΝ ΚΑΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΝ

Ο Εαυτός Του
Αναφέρεται στον εαυτό του στο τρίτο πρόσωπο, καθώς πρόκειται για θεσμό. Π.χ. "Ο Δημοσιογράφος λέει", "Ο Δημοσιογράφος θα αποκαλύψει απόψε", "Τι τραβάει και η Κιμ, η έρμη γυναίκα του Δημοσιογράφου" κ.ο.κ. Επίσης, δεν έχει υπηρετήσει στον στρατό, προφασιζόμενος ψυχική ασθένεια ώστε να τον βγάλουν Ι-5, για βαριά ψυχικά νοσήματα και τάσεις αυτοκτονίας. Αυτό βέβαια δεν τον έχει εμποδίσει να πάρει δίπλωμα οδήγησης, αδεια ραδιοερασιτέχνη (προυποθέτει άρτια πολιτική συμπεριφορά), καθώς και τρεις φορές άδεια οπλοφορίας από το κράτος. Εξ άλλου, κανένας λογικός ρε φίλε δεν πάει φαντάρος, αφού υπηρετεί τον Κόκκαλη και τον Βαρδινογιάννη.
(Η συνέχεια στην Φρηκιπαίδεια)
http://frikipaideia.wikia.com/wiki/%CE%9C%CE%AC%CE%BA%CE%B7%CF%82_%CE%A4%CF%81%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B1%CF%86%CF%85%CE%BB%CE%BB%CF%8C%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%BF%CF%82

Αφιερωμένο σε ολους τους μαιντανούς-προσκεκλημένους των Εκπομπών του, και στα Γερμανικά νουμεράκια που έχουμε κάνει όλοι μας εκτός από τον Μάκη με την βίλα και το Καγιέν..

ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΠΟΥΛΟΣ ΕΥΘΥΜΙΟΣ (ΜΑΚΗΣ) ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΥΓΕΝΙΑΣ.
ΕΓΓΕΓΡΑΜΜΕΝΟΣ ΕΙΣ ΤΑ ΜΗΤΡΩΑ ΑΡΡΕΝΩΝ ΛΕΟΝΤΕΙΟΥ ΑΧΑΪΑΣ, ΕΤΟΣ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ 1954.

27-12-1973 ΑΝΑΒΟΛΗ ΣΤΡΑΤΕΥΣΕΩΣ ΔΙΑ ΦΟΙΤΗΣΙΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΙΑΤΡΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΜΠΟΛΩΝΙΑΣ ΙΤΑΛΙΑΣ.

17-12-1974 ΜΕΤΕΓΓΡΑΦΗ ΕΙΣ ΤΗΝ ΣΧΟΛΗ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΜΠΟΛΩΝΙΑΣ ΙΤΑΛΙΑΣ.

21-12-1977 ΜΕΤΕΓΓΡΑΦΗ ΕΙΣ ΤΗΝ ΝΟΜΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΑΘΗΝΩΝ (ΤΜΗΜΑ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ).

1-1-1982 ΔΙΑΚΟΠΗ Η ΑΝΑΒΟΛΗ ΣΤΡΑΤΕΥΣΕΩΣ ΤΟΥ, ΔΙΟΤΙ ΔΕΝ ΕΠΡΑΤΤΕ ΟΡΘΗ ΧΡΗΣΗ ΑΥΤΗΣ.

8-4-1982 ΑΝΥΠΟΤΑΚΤΟΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ.

18-11-1982 ΕΜΗΝΥΘΗ.

6-4-1983 ΚΑΤΕΤΑΓΗ ΕΙΣ ΤΟ 625 Τ.Π. (ΙΩΑΝΝΙΝΑ).

6-4-1983  ΔΙΕΤΗΣ ΑΝΑΒΟΛΗ ΣΤΡΑΤΕΥΣΕΩΣ, ΛΟΓΩ ΥΓΕΙΑΣ, ΚΑΙ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΩΣ ΛΟΓΩ ΤΟΥ ΟΤΙ ΕΠΑΣΧΕ ΑΠΟ BΑΡΕΙΑ ΨΥΧΟΝΕΥΡΩΣΙΝ.

25-3-1985 ΕΠΑΝΕΞΕΤΑΣΙΣ ΤΗΣ ΣΩΜΑΤΙΚΗΣ ΤΟΥ ΙΚΑΝΟΤΗΤΟΣ. ΕΚΡΙΘΗ ΙΚΑΝΟΣ Ι-1 ΓΙΩΤΑ ΕΝΑ).

13-8-1985 ΚΑΤΕΤΑΓΗ ΕΙΣ ΤΟ Κ.Ε.Ε.Μ. (ΣΠΑΡΤΗ).

13-8-1985 ΕΚΡΙΘΗ ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΟΣ ΔΙΑ ΣΤΡΑΤΕΥΣΙΝ Ι5 (ΓΙΩΤΑ ΠΕΝΤΕ), ΩΣ ΠΑΣΧΩΝ ΑΠΟ ΧΡΟΝΙΑ ΒΑΡΕΙΑ ΝΕΥΡΩΤΙΚΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ ΜΕ ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑΣ (ΚΑΤΑ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ). ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΕΙΔΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΛΟΓΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 166/ΚΕΝΤΡΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΕΩΣ ΕΦΟΔΙΑΣΜΟΥ ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ.

Η συνέχεια επί της (μικρής) οθόνης...

Παρασκευή, 15 Οκτωβρίου 2010

Oι ταλιμπάν της Θράκης. (και η πλήρης απουσία του Ελληνικού κράτους)

Του Γιώργου Διονυσόπουλου
(Αναδημοσίευση από το περιοδικό «Επίκαιρα»)

«Ήταν μία από τις χειρότερες στιγμές που έχω ζήσει. Σκέφτηκα ότι δεν είναι δυνατόν να βρίσκομαι σε ευρωπαϊκό έδαφος. Πως δεν μπορεί όλα αυτά να συμβαίνουν στην Ελλάδα. Τέτοιες σκηνές, τόσο φανατισμό και μίσος συναντά κανείς μόνο στο Ιράκ ή το Αφγανιστάν, όχι σε μία χώρα που είναι κράτος-μέλος της Ε.Ε. Και στη Γαλλία υπάρχουν μουσουλμάνοι, αλλά τέτοια φαινόμενα όπως αυτά που βίωσα στο μειονοτικό χωριό Θέρμες της Θράκης, δεν θα τα δεις να συμβαίνουν πουθενά μέσα στη γαλλική επικράτεια». Με αυτά τα λόγια περιγράφει, μιλώντας στα «Επίκαιρα» την εξάωρη ομηρία της από φανατικούς μουσουλμάνους της μειονότητας στο χωριό Θέρμες στο νομό Ξάνθης, η δημοσιογράφος της εφημερίδας «Λιμπερασιόν» και ανταποκρίτρια του γαλλικού κρατικού τηλεοπτικού σταθμού «France 3» στην Αθήνα, Έφη Τσελίκα. Μαζί της και τρία μέλη του γαλλικού τηλεοπτικού συνεργείου που παρακολουθούσαν αμήχανα και φοβισμένα περισσότερα από 150 άτομα να τους βρίζουν σε μία άγνωστη γι’ αυτούς γλώσσα, να τους φτύνουν και να τους προπηλακίζουν, χωρίς να μπορούν να καταλάβουν το γιατί. «Για μια στιγμή νόμισαν ότι βρίσκονταν στην Καμπούλ», ανέφερε η κ Τσελίκα, σπεύδοντας να προσθέσει ότι ήταν η πρώτη φορά στην καριέρα τους που ένιωθαν ένα τόσο μεγάλο πολιτισμικό σοκ.
Όλα ξεκίνησαν στα τέλη του περασμένου μήνα όταν και στο πλαίσιο ενός ταξιδιωτικού αφιερώματος, με χορηγία μάλιστα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το συνεργείο της εκπομπής «Λεωφόρος της Ευρώπης» που μεταδίδεται κάθε εβδομάδα από τον τηλεοπτικό σταθμό «France 3», αποφάσισε να επισκεφθεί τα Πομακοχώρια στον ορεινό όγκο της Ξάνθης, προκειμένου να αναδείξει σε ένα ρεπορτάζ τεσσάρων μόλις λεπτών την πολιτισμική κουλτούρα της περιοχής. Τέσσερα λεπτά που στην πορεία όμως φάνηκαν στο συνεργείο του γαλλικού καναλιού σαν ένας ολόκληρος αιώνας…

Εκδήλωση Μνήμης Βορειοηπειρωτών


Η Ένωση Χειμαρριωτών «Η ΧΕΙΜΑΡΡΑ» τιμώντας την μνήμη του δολοφονηθέντος από Αλβανούς εθνικιστές, Αριστοτέλη Γκούμα, διοργανώνει εκδήλωση με θέμα «Ο Βορειοηπειρωτικός Ελληνισμός απέναντι στην έξαρση του Αλβανικού Εθνικισμού». Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 13 Οκτωβρίου στο Πνευματικό Κέντρο Κωνσταντινουπολιτών (Δημητρίου Σούτσου 46 και Λ. Αλεξάνδρας, 115 21, Αμπελόκηποι, πλησίον σταθμού ΜΕΤΡΟ), ώρα 06.00 μ.μ.
Κατά την έναρξη της εκδήλωσης θα προβληθεί βίντεο αφιέρωμα στον Αριστοτέλη Γκούμα
Κεντρικοί ομιλητές θα είναι οι κύριοι:
Ευριπίδης Στυλιανίδης - Βουλευτης Ροδόπης Νέα Δημοκρατία,
Μιχάλης Παντούλας - Βουλευτής Ιωαννίνων ΠΑΣΟΚ,
Μάκης Βορίδης - Βουλευτής Υπ. Αττικής και Κοινοβουλευτικός Εκρπόσωπος ΛΑΟΣ,
Χρυσανθος Λαζαρίδης - Οικονομολόγος, Συγγραφέας / Αναλυτής Διεθνών Σχέσεων,
Σταυρος Λυγερός - Συγγραφέας, Δημοσιογράφος.
Την συζήτηση θα συντονίσει ο Άγγελος Συρίγος Επίκουρος καθηγητής Διεθνούς Δικαίου και Εξωτερικής Πολιτικής του Παντειου Πανεπιστημίου.

Από την Βόρειο Ήπειρο ο κύριος Βασίλης Μπολάνος θα εκπροωσωπήσει ως πρόεδρος την Δημοκρατική Ένωση Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας "ΟΜΟΝΟΙΑ" και ο κύριος Βαγγέλης Ντούλες, το Κόμμα Ένωση για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα.

Πηγή: http://nenanews.eu/diaspora/782-ekdilosimnimis.html

Τετάρτη, 13 Οκτωβρίου 2010

Η μικρή Ολλανδέζα...

 
Jacoline Vinke-Παπακωνσταντίνου: "Στην Ολλανδία κάνουμε τα πάντα όπως πρέπει". Μωρέ τι μας λέτε;

Εμφανίστηκε η Ολλανδή σύζυγος του Υπουργού Οικονομίας κ. Παπακωνσταντίνου στην τηλεόραση και σε ελληνικά και ολλανδικά ΜΜΕ και είπε διάφορα για την οικονομική κατάσταση της οικογένειάς της. Αν και ακούστηκαν αστεία δεν επιθυμώ να τα σχολιάσω.
Εγώ θα σχολιάσω μόνο μια πρόταση που χρησιμοποίησε η κυρία Jacoline Vinke συγκρίνοντας την Ολλανδία με την Ελλάδα:
"Στην Ολλανδία κάνουμε τα πάντα όπως πρέπει"
Για να δούμε τι ωραία χώρα είναι η Ολλανδία όπου τα κάνουν όλα όπως πρέπει...
Στην χώρα που εδώ και καιρό κυβερνάνε κάτι τύποι σαν τον ΣΥΡΙΖΑ...
Η πιο "προοδευτικοκουλτουριάρικη" χώρα...

Τα πορνεία με την βιτρίνα στο Αμστερνταμ...

Το σύστημα των μπ.....λων έχει εξελιχθεί στην Ολλανδία εκεί έχουν και βιτρίνα για να διαλέγεις το "εμπόρευμα"...

Οι καφετέριες και τα μίνι μάρκετ με το χασισάκι (και άλλα "μαλακά" ναρκωτικά) που πωλείται ελεύθερα...



Πηγαίνεις μέσα και παραγγέλνεις το νακωτικό που θέλεις ελεύθερα. Μετά εσύ και η παρέα σου "πετάτε" στα σύννεφα...


Το ολλανδικό καραβάκι των εκτρώσεων...


Πλέει στα διεθνή ύδατα (για να μην εμπίπτει στην νομοθεσία) των χωρών που θεωρούν την έκτρωση παράνομη. Στέλνουν την βαρκούλα και μαζεύει τις εγκύους που θέλουν να σκοτώσουν το έμβρυο που κυοφορούν και τις φέρνουν στο καράβι όπου ένα υπερσύγχρονο χειρουργείο-σφαγείο εξοντώνει, με πλήρη ασφάλεια για την έγκυο!!, το ανεπιθύμητο και ενοχλητικό έμβρυο. Να το προτιμάτε σας απαλλάσει μια και καλή από αυτό το "κάθαρμα" που γεμίζει την κοιλιά σας...
Και τέλος το κερασάκι του προοδευτισμού...

Ψηφίστε το Κομμα των Παιδόφιλων...
Είναι το μοναδικό στον κόσμο. Στην προοδευτική Ολλανδία που βρίσκεται πολλάαααα χρόνια μπροστά από εμάς δημιουργήθηκε πριν λίγα χρόνια και το Κόμμα των Παιδόφιλων. Διεστραμμένοι, ανώμαλοι και υπάνθρωποι βρήκαν πολιτικό φορέα να τους εκπροσωπήσει. Βάλτε την ονομασία του κόμματος Partij voor Naastenliefde στο google και θα δείτε τα ωραία και ευτυχισμένα μουτράκια τους που μας θυμίζουν τα αντίστοιχα κάποιων ελληνικών κομμάτων του "προοδευτικού" χώρου...


Δείτε και τα φυλλάδια που μοιράζουν στο κοινό για ενίσχυση του "αγώνα" τους...

Οι χριστιανικές εικόνες και οι σταυροί έχουν "κατέβει" προ πολλού από τις σχολικές αίθουσες. Ο πολιτικός γάμος και η πολιτική κηδεία είναι καθιερωμένα με νόμο εδώ και πολλά χρόνια και ο γάμος ομοφυλοφίλων έχει καθιερωθεί και μάλιστα πολυδιαφημίζεται...


Φυσικά η κοινωνία είναι πολυπολιτισμική εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Η ευτυχία του Ραγκούση, της Διαμαντοπούλου, της Δραγώνα και της Ρεπούση...
Και μην νομίζετε ότι στα οικονομικά αυτοί πάνε καλύτερα από εμάς....
Απλώς εμάς μας έχουν στην φτώχεια και στον οικονομικό μαρασμό ως χώρα και ως Ελληνες ΕΠΙΤΗΔΕΣ προδότες Ελληνες και μισέλληνες ξένοι εχθροί μας...

Σύμφωνα με παλαιότερο (11-2-2010) άρθρο του διεθνούς αναλυτή κ. Γιώργου Δελαστίκ (εφημ. ΕΘΝΟΣ http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11826&subid=2&pubid=10202891):
Στο συνολικό χρέος δε καθόλου «πρωταθλήτρια» της ευρωζώνης δεν είναι η Ελλάδα. Την ξεπερνούν η Ολλανδία (!) με 234%, η Ιρλανδία με 222%, το Βέλγιο με 219%, η Ισπανία με 207%, η Πορτογαλία με 197%, η Ιταλία με 194% και πάει λέγοντας.
Μετά από όλα αυτά καταλαβαίνετε γιατί είναι από τις πρώτες χώρες στον κόσμο στις αυτοκτονίες...
Οπότε κ. Vinke ας προσέχουμε λίγο με τις συγκρίσεις των χωρών...
Σας εύχομαι καλή διαμονή στην χώρα μας...




Τρίτη, 12 Οκτωβρίου 2010

Επαναπατρισμός (;) σκοπιανών: Άρχισαν τα όργανα...

Δημαρχείο Αριδαίας

Όταν εδώ και καιρό από πολλές πλευρές υπήρχαν καταγγελίες για τις μεθοδεύσεις των Σκοπιανών και κάποιων εξομωτών ή πρώην βουλγαροφρόνων που κατέφυγαν στην τότε Γιουγκοσλαβία μετά το τέλος των εχθροπραξιών του ανταρτοπολέμου, οι εκάστοτε κυβερνώντες σφύριζαν αδιάφορα, ενώ ορισμένοι άλλοι μεθόδευαν τον επαναπατρισμό (;) σκοπιανών για καθαρά ψηφοθηρικούς λόγους. Διαβάστε την παρακάτω είδηση για να γίνει αντιληπτό το τι θα επακολουθήσει...
ΔΕΕ

Aridaia News online

Σήμερα Δευτέρα κατά τις πρωινές ώρες, 40 περίπου Σκοπιανοί κατέφθασαν με λεωφορείο στο Δημαρχείο της Αριδαίας με σκοπό να ζητήσουν πιστοποιητικά γέννησης.
Οι αιτήσεις τους παραπέμφθηκαν στο αρμόδιο υπουργείο, ενώ λίγο έλειψε να σημειωθεί επεισόδιο μεταξύ αυτών και κατοίκων του Λουτρακίου που έφτασαν στο σημείο.
Σύμφωνα με πληροφορίες, απώτερος σκοπός τους είναι η διεκδίκηση περιουσιών στην ευρύτερη περιοχή της Αλμωπίας.

Δευτέρα, 11 Οκτωβρίου 2010

Καψής κατά Πάγκαλου


Μια επιστολή-καταπέλτης από τον τ. Υπουργό Γιάννη Καψή που κάνει κυριολεκτικά "ρόμπα" τον απύλωτο κ. Πάγκαλο. Εάν υπήρχε ακόμη κάποια τσίπα σε κάποιους αμετροεπείς "πολιτικούς" ο διασκεδαστής των βοθροκάναλων θα φρόντιζε να εξαφανιστεί από την χώρα, μετά από αυτήν την δημόσια διαπόμπευσή του, αλλά όσο θα υπάρχουν φυτά με ψήφο δεν είναι και τόσο εύκολο να απαλλαγούμε από πάγκαλους...
ΔΕΕ

Από το περιοδικό ΕΠΙΚΑΙΡΑ

Κύριε Διευθυντά,

Φτάνει πια! Οι εβδομαδιαίες -όπως η προ ημερών- εκρήξεις αρλουμπολογίας του κληρονόμου της «θείας Αγλαΐας» αντιπροέδρου της κυβέρνησης κ. Πάγκαλου έφθασαν στα όρια της συκοφαντικής δυσφήμησης δια του Τύπου και απειλούν να ολοκληρώσουν την απαξίωση της πολιτικής στην πιο κρίσιμη περίοδο που διέρχεται η χώρα μας, όταν και άλλοι συνάδελφοι σπεύδουν να ενστερνιστούν τις συκοφαντίες του. Ο κ, Πάγκαλος ανατρέπει και το δικαιικό μας σύστημα και προσφεύγει σε μεθόδους της Ιεράς Εξέτασης καλώντας τα θύματα των συκοφαντιών του να αποδείξουν την αθωότητα τους. Παρά αυτά θα τον ακολουθήσω. Του απαντώ :
-Ουδέποτε έκανα ή επεχείρησα να κάνω οποιονδήποτε διορισμό στο Δημόσιο ή στις αμαρτωλές δημοτικές επιχειρήσεις.
-Υπερασπίστηκα με σθένος τον λεγόμενο «νόμο Πεπονή», δηλαδή τη διαδικασία του ΑΣΕΠ, τη σπουδαιότερη ίσως κοινωνική αλλαγή της οκταετίας του Ανδρέα Γ. Παπανδρέου, και ουδέποτε επιχείρησα να ρίξω σε αυτόν ευθύνη για την ανεργία.
-Πολέμησα την νοοτροπία των «δικών μας παιδιών». Και υπερασπίστηκα το δικαίωμα όλων, ανεξαρτήτως κομματικής προέλευσης, να έχουν πρόσβαση στην εργασία.
Είναι αλήθεια ότι είχαμε πάντοτε διαφορά νοοτροπίας με τον συντονιζόμενο από τον κ. Ραγκούση αντιπρόεδρο όσον αφορά την λειτουργία ενός πολιτικού.
«Εσένα ποιος σε χρηματοδοτεί;» με είχε ρωτήσει λίγο πριν από τις τελευταίες εκλογές που πήρα μέρος.
«Κανείς», του είχα απαντήσει.
«Ε, τότε δεν θα εκλεγείς». Και δεν εξελέγην. Εκείνος ήρθε πρώτος…
Απειλείται δε και η εκλογή της συζύγου του.
Και για να τελειώνουμε: Ο Πάγκαλος υποστηρίζει ότι υπήρξε φαύλος. Δεν θα τον διαψεύσω. Για να το λέει....
 Αρνούμαι όμως αυτήν την κατηγορία για τον εαυτό μου. Στην πολιτική έδωσα, δεν πήρα. Αναγκάστηκα να πουλήσω ένα κτήμα στο Διόνυσο, ένα διαμέρισμα στην Ιπποκράτους (της συζύγου μου) και ένα εξοχικό στο Σοφικό (της συζύγου μου) και αυτή τη στιγμή η μόνη ιδιοκτησία που έχω είναι το σκάφος μου (12 μέτρα) και ένα αυτοκίνητο που αγόρασα μεταχειρισμένο. Και δεν προσδοκώ καμία κληρονομιά.
[Σημείωση: Προς αποφυγή παρανοήσεων. Δεν αμφισβητώ επ’ουδενί την νομιμότητα των κτήσεων του κ. Πάγκαλου και όπως, δε, είπε ο κ. Βουλγαράκης, παν το νόμιμο είναι και ηθικόν. Μόνον που ο κ. Βουλγαράκης δεν έκανε ποτέ τον Σοσιαλιστή.]
Ελπίζω ο κ. Πάγκαλος να μην μου απαντήσει. Θα το θεωρήσω σαν αίτηση συγγνώμης. Διαφορετικά θα ήταν δυσάρεστο να ανεβοκατεβαίνουμε στα κτήρια της τέως Σχολής Ευελπίδων.

Γιάννης Καψής

Πηγή: http://online-pressblog.blogspot.com/2010/10/blog-post_5202.html

Μεταναστευτικά


Λαθρομετανάστευση και στρουθοκαμηλισμός


Του Σταύρου Λυγερού
Hμερομηνία: 08-10-10 ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Σ’ ένα μήνα, οι κάτοικοι του Λεκανοπεδίου θα κληθούν να εκλέξουν δημάρχους και περιφερειάρχη. Ο δημόσιος διάλογος για ζωτικής σημασίας προβλήματα, όπως η λαθρομετανάστευση, η γκετοποίηση του ιστορικού κέντρου και η αυξημένη εγκληματικότητα είναι υποτυπώδης, παρότι αυτό που συμβαίνει στην Αθήνα δεν έχει προηγούμενο, παγκοσμίως.
Στην πραγματικότητα, η πρωτεύουσα μετατρέπεται σε μια ατύπως διχοτομημένη πόλη. Οι μετανάστες –κατά κανόνα λαθραίοι– συσσωρεύονται και «καταλαμβάνουν» ολόκληρες γειτονιές. Υπό την πίεση του φόβου, οι ντόπιοι κάτοικοι είτε μετακομίζουν είτε αντιδρούν δυναμικά, με αποτέλεσμα την πρόκληση επεισοδίων, όπως στον Αγιο Παντελεήμονα. Όσοι κατοικούν και εργάζονται σε απόσταση από τις γκετοποιημένες γειτονιές, αποφεύγουν συστηματικά να τις επισκέπτονται. Η διαρκής συσσώρευση λαθρομεταναστών, που εκ των πραγμάτων αδυνατούν να βρουν εργασία και όποτε βρίσκουν είναι «μαύρη» και κακοπληρωμένη, λειτουργεί σαν θερμοκήπιο για την ανομία και την ασυδοσία. Η κατάσταση είναι πια χαοτική. Η Πολιτεία έχει χάσει τον έλεγχο, αλλά συνεχίζει να συμπεριφέρεται σαν στρουθοκάμηλος.
Στον δημόσιο διάλογο, η λαθρομετανάστευση προσεγγίζεται συνήθως αποκλειστικά με ηθικο-ανθρωπιστικούς όρους, οι οποίοι αφήνουν πολιτικό κενό, διευκολύνοντας την Aκροδεξιά να το καλύψει. Οι ανέξοδες και αυτάρεσκες αντιρατσιστικές ρητορείες περισσότερο τροφοδοτούν παρά καταπολεμούν τον ρατσισμό, επειδή έρχονται σε αντίθεση με τη δύσκολη πραγματικότητα, που βιώνουν καθημερινά τα λαϊκά στρώματα. Αυτά, κυρίως, θίγονται από τη λαθρομετανάστευση όχι μόνο στο επίπεδο της απασχόλησης (λόγω του αθέμιτου ανταγωνισμού από τη «μαύρη» εργασία), αλλά και σε πτυχές της καθημερινής ζωής. Φέρνουν το αντίθετο αποτέλεσμα.
Οι εύποροι αριστεροί και φιλελεύθεροι αστοί έχουν την πολυτέλεια μιας τέτοιας ρητορικής, επειδή δεν συγχρωτίζονται με τους λαθρομετανάστες. Δεν κατοικούν στις ίδιες γειτονιές, δεν στέλνουν τα παιδιά τους στα ίδια σχολεία, δεν χρησιμοποιούν καν τα δημόσια νοσοκομεία και, βεβαίως, δεν ανταγωνίζονται για τις ίδιες θέσεις εργασίας. Συνήθως, η μόνη σχέση που έχουν με λαθρομετανάστες είναι ότι χρησιμοποιούν γυναίκες για οικιακές βοηθούς και άνδρες για μικροδουλειές. Το πρόβλημα συνεχώς οξύνεται. Σχεδόν το 90% των μεταναστών που εισέρχονται λαθραία συνολικά στην Ε.Ε., είναι από την Ελλάδα. Στη μεγάλη πλειοψηφία τους έχουν τελικό προορισμό άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Ελάχιστοι, όμως, καταφέρνουν να φύγουν από τη χώρα μας. Έχει αποδειχθεί ότι είναι πολύ πιο εύκολη η παράνομη είσοδος από την παράνομη έξοδο.
Με άλλα λόγια, η Ελλάδα αντιμετωπίζεται κατά κανόνα σαν χώρα–τράνζιτ, αλλά καταλήγει να γίνεται τελικός προορισμός, με αποτέλεσμα να λιμνάζει εδώ ο κύριος όγκος των μουσουλμάνων Αφροασιατών λαθρομεταναστών. Ορισμένοι ισχυρίζονται ότι η οικονομική κρίση θα υποχρεώσει πολλούς μετανάστες να εγκαταλείψουν την Ελλάδα. Αυτοί, όμως, που φεύγουν από τη χώρα είναι κατά κανόνα νοικοκυραίοι από τα Βαλκάνια και την ανατολική Ευρώπη. Οι μάζες των μουσουλμάνων Αφροασιατών παραμένουν σε άθλιες συνθήκες, που τροφοδοτούν τη διογκούμενη διάχυτη εγκληματικότητα.

Πηγή: http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_1_08/10/2010_1292875