Τετάρτη, 23 Μαΐου 2018

Ένα παράξενο Συνέδριο για την Μακεδονία...


Ένα παράξενο Συνέδριο 
για την Μακεδονία...

Η Μακεδονία πουλιέται, αλλά και πουλάει!  Ο «Πολιτιστικός Οργανισμός» ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ ΝΑΟΣ (;) οργανώνει τετραήμερο (!) "Διεθνές Συνέδριο Επιστημών & Τεχνών" στις 24-27 Μαΐου στην Θεσσαλονίκη με θέμα την Μακεδονία.

Διαβάζοντας τον μακροσκελή κατάλογο με τα ονόματα που θα συμμετάσχουν (οι περισσότεροι με μαγνητοσκοπημένες ομιλίες) μείναμε έκπληκτοι. Ένα απίστευτο συνονθύλευμα από φευγάτους Νεοπαγανιστές και Ουφολόγους, περιθωριακούς «ακτιβιστές», Προέδρους περίεργων ΜΗΚΥΟ, τηλεοπτικούς μαϊντανούς, αρριβίστες διψασμένους για λίγη δημοσιότητα και ΔΥΣΤΥΧΩΣ αρκετούς σοβαρούς και αξιοπρεπείς επιστήμονες (που δεν είμαι βέβαιος εάν γνωρίζουν ότι τα ονόματά τους κυκλοφορούν στην λίστα των συμμετεχόντων) θα μας ενημερώσουν για την Μακεδονία και την υπό εξαφάνιση ιστορία της!
Παράλειψη των οργανωτών που δεν φρόντισαν να περιλάβουν και μερικούς γνωστούς ποδοσφαιριστές, κάποιους δημοφιλείς τραγουδιστές, αλλά και πρωταγωνιστές του Survivor ώστε να συμπληρωθεί η εικόνα. 

Πρόεδρος της Οργανωτικής Επιτροπής ο Θεράπων των Μουσών, όπως αυτοπροσδιορίζεται, Αλέξανδρος Χάχαλης.

Φυσικά το κερασάκι στην τούρτα δεν είναι άλλο από την πολυαγαπημένη και πανέμορφη Άντζελα Γκερέκου, εκπρόσωπο της «Επίτιμης Επιτροπής Προσωπικοτήτων».

Όλα αυτά κάτω από τον βαρύγδουπο τίτλο Η ΟΔΥΣΣΕΙΑ ΤΗΣ ΓΝΩΣΕΩΣ! Όπως πληροφορηθήκαμε το 1ο Συνέδριο με τον ίδιο τίτλο και θέμα την Αλεξανδρινή φιλόσοφο Υπατία (370-415) είχε γίνει στην Αθήνα τον Απρίλιο του 2015 και επαναλήφθηκε τον Σεπτέμβριο του 2017 υπό την αιγίδα του Δημάρχου Καμίνη.

Δύστυχη Μακεδονία…


Κυριακή, 6 Μαΐου 2018

8 χρόνια από την τραγωδία της Μarfin


Οκτώ χρόνια από την 
τραγωδία της Μarfin: 
Οι αδικαίωτοι νεκροί και 
οι ασύλληπτοι δολοφόνοι


Συμπληρώνονται σήμερα 8 χρόνια από την τραγωδία της Μarfin, από το μεσημέρι της 5η Μαϊου του 2010 που έχασαν την ζωή τους  η Αγγελική Παπαθανασοπούλου, 32 ετών (έγκυος 4 μηνών), ο Επαμεινώνδας Τσάκαλης, 36 ετών και η Παρασκευή Ζούλια, 35 ετών.
Οκτώ χρόνια, οι νεκροί της οδού Σταδίου μένουν αδικαίωτοι, οι δολοφόνοι τους παραμένουν ασύλληπτοι, η έρευνα είναι στο σκοτάδι, όποια κυβέρνηση κι αν πέρασε από τότε, όποια δικαστική εξουσία κι αν ανέλαβε να εξιχνιάσει την υπόθεση.

Το χρονικό

Την 5η Μαϊου του 2010 γινόταν ένα ιδιαίτερα μαζικό συλλαλητήριο στο κέντρο της Αθήνας ενάντια στα οικονομικά μέτρα για την υπογραφή δανειακής σύμβασης, που είχε εξαγγείλει η κυβέρνηση Παπανδρέου. Είχε προκηρυχθεί γενική απεργία από την ΓΣΣΕ και ο όγκος της κύριας διαδήλωσης υπολογίστηκε στις περίπου 150.000 κόσμου.
Η ειρηνική διαδήλωση διακόπηκε από επεισόδια στο ύψος της Κλαυθμώνος. Άγνωστοι με κουκούλες, πλαγίως του όγκου της πορείας, έριξαν βόμβες μολότοφ στο βιβλιοπωλείο Ιανός και στο κατάστημα της τράπεζας Marfin, το οποίο ήταν κλειδωμένο με αποτέλεσμα οι εργαζόμενοι που βρίσκονταν μέσα να μην μπορούν να διαφύγουν, ούτε και να ανέβουν στην ταράτσα που ήταν επίσης κλειδωμένη. Η τράπεζα τυλίχτηκε στις φλόγες, ενώ από την άλλη πλευρά της Σταδίου οι δυνάμεις των ΜΑΤ έριχναν δακρυγόνα.
Οι αναθυμιάσεις ανάγκασαν τους εργαζόμενους της τράπεζας να βγουν στα μικρά μπαλκόνια, χωρίς όμως να μπορούν να διαφύγουν από το κλειδωμένο κτίριο. Όταν εμφανίστηκαν τα οχήματα της Πυροσβεστικής, ο κύριος όγκος της πορείας ανέβηκε στο αριστερό πεζοδρόμιο της Σταδίου για να διευκολύνει την διέλευση, ενώ φώναζε κατά των κουκουλοφόρων προσπαθώντας να τους εμποδίσει, πράγμα που κατέστη αδύνατο λόγω της αποπνικτικής ατμόσφαιρας που δημιουργήθηκε από τους καπνούς και τα δακρυγόνα.
Οι διαδηλωτές κατάφεραν να μετακινηθούν προς το Σύνταγμα. Με παρέμβαση της Πυροσβεστικής η φωτιά έσβησε, αλλά ήταν αργά για τους τρεις εργαζόμενους, που ανασύρθηκαν νεκροί από ασφυξία.

Οι επόμενες ημέρες

Η Σταδίου μύριζε καμένο για πολύ καιρό έπειτα. Στο σημείο τοποθετούσαν κάθε μέρα λουλούδια για τους νεκρούς εργαζόμενους, ενώ ξεκίνησε ένα γαϊτανάκι ευθυνών που αφορούσε συλλήβδην τον κόσμο του αντιεξουσιαστικού χώρου και της Αριστεράς.
Αυτομάτως εντάθηκε η καταστολή στα Εξάρχεια, ενώ αυξήθηκαν οι προσαγωγές γενικών «υπόπτων», χωρίς στοιχεία, που έμοιαζαν με τις περιγραφές των μαρτύρων: Ήταν άντρες και… φορούσαν μαύρα ρούχα.
Ο αντιεξουσιαστικός χώρος διαχώρισε την θέση του τις αμέσως επόμενες ημέρες, δημοσιεύοντας μία προκήρυξη ενάντια στην «εξουσία της βίας» και καταδικάζοντας το τραγικό συμβάν.

Η δίκη και οι καταδίκες

Η δικαστική διαδικασία κινήθηκε δύο ημέρες πριν από την πρώτη επέτειο του εμπρησμού της Marfin, όταν έφτασε στα χέρια της αστυνομίας μία… ανώνυμη επιστολή που κατονόμαζε τρεις ανθρώπους για τα γεγονότα της Κερατέας (Κεραταέα, όπως είχε γραφτεί) και ανέφερε ότι είναι υπεύθυνοι για τον εμπρησμό της τράπεζας. Η ίδια επιστολή αναφέρει τα ονόματά τους, τα στοιχεία των ταυτοτήτων τους, τα κινητά τους τηλέφωνα και τους αριθμούς κυκλοφορίας των οχημάτων τους.
Η αστυνομική έρευνα έχει κενά, αφού δεν έγινε καμία διαδικασία ελέγχου της επιστολής αναζητώντας τον αποστολέα μέσω δαχτυλικών αποτυπωμάτων κλπ. Ωστόσο, οι έρευνες κινήθηκαν για τον εντοπισμό των φερόμενων ως δραστών.
Σε μία απόπειρα να υπάρξουν ένοχοι, οδηγήθηκαν σε δίκες δύο άντρες. Ο Θεόδωρος Σίψας, 34 ετών, κατηγορήθηκε για  «ανθρωποκτονία εκ προθέσεως τελεσθείσα σε ήρεμη ψυχική κατάσταση, κατά συναυτουργία και κατά συρροή τετελεσμένης και εν αποπείρα, της εκρήξεως εκ της οποίας επήλθε θάνατος και κίνδυνος για ανθρώπους και ξένα πράγματα, της κατασκευής και κατοχής εκρηκτικής βόμβας και της απρόκλητης φθοράς ξένης περιουσίας διά εκρήξεως από πρόσωπο που είχε καλυμμένα τα χαρακτηριστικά του προσώπου του».
Στο δικαστήριο δήλωσε πως «πήγα να βοηθήσω και τώρα με κατηγορούν για ένα έγκλημα που δεν έχω κάνει και μάλιστα τόσο βαρύ».
Ο δεύτερος, ο Παύλος Αντρέεβ, δήλωσε στο δικαστήριο ότι εύχεται πραγματικά να βρεθούν οι ένοχοι για τον εμπρησμό.
Οι δύο κατηγορούμενοι αθωώθηκαν ομόφωνα από την έδρα στην δίκη που ολοκληρώθηκε τον Οκτώβριο του 2016.
Ωστόσο, καταδικαστικές αποφάσεις υπήρξαν και αφορούσαν  στον διευθύνοντα σύμβουλο της Marfin, τον υπεύθυνο ασφαλείας του κτιρίου και τη διευθύντρια του καταστήματος για φόνο εξ αμελείας τριών υπαλλήλων, τις σωματικές βλάβες άλλων 21 υπαλλήλων και για παραλείψεις στα μέτρα πυρασφάλειας και στην εκπαίδευση του προσωπικού. Καταδικάστηκαν σε ποινές φυλάκισης, οι δύο πρώτοι 22 ετών και η διευθύντρια του καταστήματος πέντε ετών και ενός μήνα.
Όπως έγινε εκ των υστέρων γνωστό, οι υπάλληλοι βρίσκονταν στο κτίριο την ημέρα της απεργίας υπό τον φόβο της απόλυσής τους.
Οι συγγενείς των θυμάτων κινήθηκαν νομικά κατά της τράπεζας και πέτυχαν αποζημιώσεις ύψους 1,1 εκατ. ευρώ στους συγγενείς του ενός θύματος και  και 720.000 ευρώ στους υπαλλήλους που εγκλωβίστηκαν στο κτίριο.

Το αφήγημα στον πολιτικό λόγο

Η Marfin δεν έπαψε ποτέ να χρησιμοποιείται ως αντεπιχείρημα στον δημόσιο λόγο. Ακολουθεί συνήθως καταγγελίες ενάντια στην αστυνομική βία ή, ακόμα, και την ίδια την δολοφονία του Παύλου Φύσσα, η οποία είχε χαρακτηριστεί από τον Αντώνη Σαμαρά ως «αντίστοιχη της Marfin».
Η ίδια η θεωρία της βίας που ξεκινάει από τα δύο άκρα του πολιτικού φάσματος χτίστηκε ακριβώς πάνω στην δολοφονική ενέργεια στην υπόθεση της Μarfin, με αποτέλεσμα στο έγκλημα να αποδοθούν έως και συλλογικές ευθύνες από μερίδα του πολιτικού κόσμου.
Η ουσία, όμως, είναι μία όποιοι κι αν είναι οι δολοφόνοι. Τρεις νέοι άνθρωποι σκοτώθηκαν στα γραφεία τους. Είτε επειδή η τράπεζα τους ανάγκασε να εργαστούν, είτε γιατί το ήθελαν αυτό που έγινε και είναι απαράγραπτο, ήταν μια δολοφονική επίθεση από κουκουλοφόρους με μολότοφ «ειδικής κατασκευής».
Κι ότι αυτοί οι θρασύδειλοι δολοφόνοι κυκλοφορούν ανάμεσά μας.

Τετάρτη, 11 Απριλίου 2018

Νεοφιλελεύθερα σαΐνια...


Ένα σχόλιο από το Διαδίκτυο...

H Aντιγόνη Λυμπεράκη, ανιψιά του Μητσοτάκη, πρώην αντιπρόεδρος της "Δράσης" και βουλευτής του "Ποταμιού", καθηγήτρια "Feminist Economics" στην Πάντειο, ανέλαβε Γενική Διευθύντρια της ΜΚΟ για τους πρόσφυγες "Solidarity Now", που χρηματοδοτείται από τον Τζόρτζ Σόρος και την Ευρωπαϊκή Ένωση. 
Όλος ο ελληνικός φιλελεδισμός συμπυκνωμένος στην παραπάνω πρόταση. 

Τηλέμαχος Χορμοβίτης

Σχόλιο  ΔΕΕ: Καθηγήτρια Feminist Economics! Δηλαδή τα φεμινιστικά οικονομικά σε τι διαφέρουν από τα κανονικά;  Μάλλον σ' αυτά 1+1 κάνουν 3...


Παρασκευή, 6 Απριλίου 2018

Απόψεις


Τυπικό δείγμα φιλελέ νοοτροπίας η "ανάλυση" που ακολουθεί, με πολλά λόγια και γνωστές πληροφορίες, κατηγορίες εναντίον του Τσίπρα, του Καμμένου, των Ρώσων, του Πούτιν, του Ερντογάν, αιχμές για τον Τραμπ, ονειρεύεται διαμελισμό της Συρίας, Συμμαχία Ελλάδος-Ισραήλ-Αιγύπτου-Κύπρου, εκμετάλλευση των ενεργειακών πόρων της ανατ. Μεσογείου και καταλήγει σε ευχολόγια, χωρίς να μας αποκαλύψει ποιες είναι οι θέσεις της ΝΔ σε όλα αυτά, αν υπάρχουν συγκεκριμένες προτάσεις, προγραμματισμός, προετοιμασία και το σπουδαιότερο: Με ποιο πολιτικό και στελεχικό προσωπικό θα υλοποιηθούν αυτά...
ΔΕΕ

Σκληρό πόκερ με φόντο 
την Ανατολική Μεσόγειο...

Του Θοδωρή Γιάνναρου

​Οι "Ξανθοί Προστάτες της Ελλάδος", κοιτούν πρώτα τα δικά τους συμφέροντα και όχι τους ομόθρησκους τους Έλληνες. Όταν επιτέλους αντιληφθούμε το αυτονόητο, θα αγαπήσουμε ίσως περισσότερο την Ελλάδα και τους Έλληνες και θα προστατεύσουμε και τους δύο, τόσο από τους εχθρούς, όσο και από τους άσπονδους... φίλους"!

Ο Βλαντιμίρ Πούτιν ολοκληρώνει, απ' ό,τι φαίνεται, τη διαδικασία πλήρους αποκατάστασης των σχέσεων του με τον μέχρι πρόσφατα εχθρό του, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Προφανώς αυτό επιτάσσουν τα στρατηγικά συμφέροντα της Ρωσίας, θεματοφύλακας των οποίων είναι ο Ρώσος πρόεδρος!

Έτσι, τις τελευταίες μέρες, το ζήσαμε κι αυτό σε όλο του το μεγαλείο και αντιληφθήκαμε ως Έλληνες, πόσο λεπτοί είναι οι χειρισμοί στη διπλωματία και την εξωτερική πολιτική... αν και είναι εξαιρετικά αμφίβολο, εάν οι κυβερνώντες, ειδικά μετά το παιδικό παραλήρημα του Υπουργού μας, αξιότιμου κ. Πάνου Καμμένου, κατάλαβαν... Χριστό, για το τι έχει συμβεί δίπλα στο σπίτι μας, αλλά και το χρονικό σημείο, που οι Τούρκοι ξαφνικά ξεσάλωσαν απειλώντας Θεούς και Δαίμονες...

Η επίσκεψη Πούτιν στην Τουρκία έχει ιδιαίτερη σημασία καθώς, ο Ερντογάν εμφανίζεται απομονωμένος από τη Δύση και μόνο η Ρωσία αυτή την περίοδο τού συμπαραστέκεται, για τους δικούς της βέβαια λόγους... 

Η Ρωσία "στηρίζει" σθεναρά τις κινήσεις της Τουρκίας, για να ικανοποιήσει προφανώς τα δικά της συμφέροντα στη συγκεκριμένη περιοχή... Συμφέροντα που σχετίζονται με την αντιπαλότητά της με τις ΗΠΑ του Τραμπ, αλλά και με τις εξελίξεις στη Συρία, όπου η Τουρκία έχει πλέον ενεργό ρόλο μετά την επικράτηση της στο Αφρίν.

Ο Ερντογάν από την πλευρά του παίζει το δικό παιχνίδι, προσπαθώντας να αποκομίσει όσο το δυνατόν περισσότερα οφέλη για τον εαυτό του και τη χώρα του, από την επίσκεψη του Ρώσου Τσάρου.

Έχοντας εδώ και καιρό κάκιστες σχέσεις με Ευρώπη και ΗΠΑ, βασίζει πολλά στις σχέσεις με το Κρεμλίνο και τον ίδιο τον Πούτιν. Άλλωστε, δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι η Τουρκία δεν προχώρησε σε καμία απολύτως απέλαση Ρώσου διπλωμάτη, με αφορμή την υπόθεση του Ρώσου πρώην κατασκόπου, που δηλητηριάστηκε μαζί με την κόρη του με νευροπαραλυτική ουσία, στην Αγγλία, ενώ από την άλλη, δεν χάνει ευκαιρία να διαπραγματεύεται την πιθανότητα προμήθειας υπερσύγχρονων ρωσικών οπλικών συστημάτων! 

Ο Πούτιν διαθέτει στον Ερντογάν ένα σημαντικό όπλο, που θα καλύψει τις στρατηγικές ανάγκες του, οι οποίες εντάσσονται από την άλλη και στο ευρωπαϊκό πρόγραμμα παραγωγής και ανάπτυξης αντιπυραυλικών συστημάτων άμυνας, επιβάλλοντας έτσι τόσο στην Ευρώπη, όσο και στο ΝΑΤΟ μια sui generis κατάσταση στο θέμα των εξοπλισμών... όπου μια χώρα - μέλος του ΝΑΤΟ και υποψήφια προς ένταξη στην Ε.Ε. χρησιμοποιεί τη Ρωσία για την κάλυψη των άμεσων αναγκών της στη δημιουργία αντιπυραυλικής ασπίδας ενώ συγχρόνως ρίχνει γέφυρες και στην Ευρώπη για να εξασφαλίσει εναλλακτικές για το ενδεχόμενο που η Ρωσία, μελλοντικά την εγκαταλείψει. 

Ρωσία και Τουρκία όμως, συζητούν τώρα και για άλλα κρίσιμα ρωσικά οπλικά συστήματα όπως μαχητικά, αντιαεροπορικά, βαλλιστικά, κλπ. Μια μεγάλη γκάμα οπλικών συστημάτων για την επόμενη ημέρα ως αντάλλαγμα της εξόδου από το ΝΑΤΟ αν οι ΗΠΑ δεν αποχωρήσουν από τη Βόρεια Συρία και δεν τα βρουν σε Αιγαίο-Μεσόγειο και υδρογονάνθρακες. 

Άφιξη των ρωσικών αντιαεροπορικών συστημάτων, υπερεξοπλισμός της Τουρκίας με νέα ρωσικά όπλα και σταδιακή απομάκρυνση/εκδίωξη των νατοικών-αμερικανικών βάσεων από το ΝΑΤΟ, είναι το υποθετικό αλλά καθόλου εξωπραγματικό σχέδιο του Βλαντιμίρ Πούτιν!

Το γεγονός αυτό ενισχύεται και από τις σημερινές εξελίξεις. Οι Αμερικανοί ενισχύουν τις θέσεις τους κάτι που θα τους φέρει εκ νέου σε σφοδρή αντιπαράθεση με την Τουρκία του Ερντογάν, που θέλει σαν τρελός να αποκτήσει πυρηνική ενέργεια, τεχνογνωσία και όπλα. Αυτό τον ενδιαφέρει καθώς γνωρίζει πως μόνο με πυρηνικά όπλα μπορεί να επιβιώσει στα πρότυπα της Β.Κορέας και του Ιράν. 

Μόλις λοιπόν λάβει και τα αντιαεροπορικά συστήματα η αλαζονεία του θα κτυπήσει κόκκινο. 

Μια Τουρκία σούπερ εξοπλισμένη τι θα είχε άραγε να φοβηθεί στην ευρύτερη περιοχή; Ήδη τα αποτελέσματα αυτής της επικίνδυνης και έμπρακτης αλαζονείας, τα ένιωσαν στο πετσί τους οι γειτονικές της χώρες.

Αυτή η κατάσταση όμως, αφορά και στην Ευρώπη, και στην Αμερική, αλλά πρωτίστως και σ' εμάς τους Έλληνες. 

Η Ελλάδα, με αυτό το "κάτι σαν κυβέρνηση" που ατυχώς διαθέτει, έχει μάλλον αντιληφθεί κάπως αργοπορημένα, πως ο Πούτιν αντιμετωπίζει την Ελλάδα όχι και τόσο φιλικά και αυτό δυστυχώς αποτελεί μέγα πρόβλημα. 

Την ίδια στιγμή ο Πούτιν εμβαθύνει τις σχέσεις του με την Κυπριακή Δημοκρατία, την οποία στηρίζει παρά τις στρατηγικές "λυκοφιλίες" του με τον Ερντογάν. 

Είναι ιδιαίτερα σκοτεινή άβυσσος η ψυχή του Βλαντιμίρ Πούτιν και δύσκολα μπορεί κανείς ν' αντιληφθεί τα γεωπολιτικά του παιγνίδια. Παίζει παντού, αλλά ειδικά στα Βαλκάνια, προκαλεί ανοικτά τους Αμερικανούς και φαίνεται να το διασκεδάζει ιδιαίτερα...

Έτσι, με τη Δύση να παρακολουθεί ανήσυχη, ο Πούτιν μαζί με τον Ερντογάν και τον πρόεδρο του Ιράν, Ροχανί έλαβαν από κοινού μέρος σε κλειστή τριμερή διάσκεψη για την κατάσταση στη Συρία, όπου αποφάσισαν για τα επόμενα κοινά βήματά τους, γράφοντας τη Βορειοατλαντική Συμμαχία, κυριολεκτικά στα παλαιά τους τα υποδήματα...

Παράλληλα, οι Ερντογάν και Πούτιν θεμελιώνουν και τον πυρηνικό σταθμό (τον πρώτο από τους πέντε), στο Ακκουγιού, βόρεια της Κύπρου, όπου η κατασκευή του συγκεκριμένου πυρηνικού σταθμού θα βάλει την Τουρκία στις πρώτες γραμμές των παικτών της περιοχής στον τομέα της ενέργειας. Με την τελετή της θεμελίωσης, η Τουρκία θα γίνει πυρηνική δύναμη για να φτάσει τον στόχο μιας "Μεγάλης και Ισχυρής Τουρκίας", που είναι και το όραμα του Ερντογάν και θα είναι ένα από τα πιο σημαντικά βήματα, που μπορεί να κάνει, ώστε να ανελιχθεί σε ένα άλλο στρατηγικό επίπεδο, με μεγάλη ποικιλία πηγών, σε τεχνολογικά επίπεδα αιχμής, ανεξάρτητη και συνεχόμενη παροχή ηλεκτρικού ρεύματος... και όχι μόνον!!! 

Πρόκειται για μία από τις σημαντικότερες συνεργασίες που έχουν υπογραφεί μεταξύ των δύο χωρών, μετά την πώληση μετά "Βαΐων και κλάδων" στον Ερντογάν, των ρωσικών βαλιστικών πυραύλων S-400. 

Εκτός όμως των προαναφερθέντων, η Ρωσία προσφέρει μια ακόμη υπηρεσία στον Ερντογάν, τηστιγμη που έχει τεθεί σχεδόν στο περιθώριο από Ε.Ε. και Ουάσιγκτον. Του δίνει τη δυνατότητα προβολής ενός ηγετικού περιφερειακού παίκτη και συγχρόνως ανοίγει τις δυνατότητες για αποκατάσταση των οικονομικών, εμπορικών, ενεργειακών και αμυντικών σχέσεων αλλά και την επανάκαμψη των Ρώσων τουριστών που αποτελούν τον μεγάλο τροφοδότη της τουρκικής τουριστικής βιομηχανίας, εις βάρος όμως της Ελλάδος, η οποία και θα τους απωλέσει...

Είναι τυχαίο άραγε, ότι ο "Τσάρος", με ιδιαίτερη ικανοποίηση, δήλωσε ότι οι σχέσεις των δυο χωρών βρίσκονται σε φάση "πλήρους αποκατάστασης";

Ο κατά τ' άλλα ορθόδοξος Βλαντιμίρ Πουτιν, αν και πιστός προσκυνητής του Αγίου Όρους, έχει κάθε λόγο να... τακιμιάζει με τον επικίνδυνο ισλαμιστή και φανατικό πολέμιο της Ορθοδοξίας, Ρετζέπ Ταγιπ Ερντογάν, καθώς έτσι προκαλεί μια εντυπωσιακή ανακατωσούρα στη Βορειο-Ατλαντική Συμμαχία και στην ίδια τη συνοχή της, αλλά συγχρόνως νομιμοποιεί και τη ρωσική στρατιωτικοπολιτική παρουσία στη δύσκολη περιοχή της Μέσης Ανατολής και μάλιστα μια ανάσα από το Ισραήλ. 

Τα συμφέροντα δυστυχώς δεν έχουν θρησκεία στη διεθνή γεωπολιτική σκακιέρα, ειδικά για ανθρώπους όπως ο Πούτιν, που πουλά και τη... μάνα του, προκειμένου να αποκομίσει οφέλη για τον εαυτό του κυρίως, και δευτερευόντως, για τη χώρα που εκπροσωπεί... 

Ένας πρώην σκληροτράχηλος και αδίστακτος πράκτορας της KGB, ας μην περιμένουμε πως θα έχει ή θα δείξει, έστω και για τα μάτια των μοναχών του Αγίου Όρους, κάποια υποτυπώδη "μπέσα"... 

Πολλά τα λεφτά απ' ό,τι φαίνεται που πρόσφερε απλόχερα ο Ερντογάν στον Πούτιν... από το υστέρημά του πτωχευμένου τουρκικού λαού... αλλά σιγά μην τον νοιάξει... Τα σχέδιά του είναι αυτά που τον καθοδηγούν στον στόχο και δεν πρόκειται ν' αλλάξει ρότα για κανένα λόγο! 

Η Ελλάς βέβαια, ελπίζει πως ο Ρώσος ίσως μπορέσει να επηρεάσει τον "Τούρκο Σουλτάνο", τουλάχιστον στο θέμα των δύο Ελλήνων στρατιωτικών που βρίσκονται, για πάνω από μήνα φυλακισμένοι, σε φυλακές υψίστης ασφαλείας στην Αδριανούπολη, διότι το άλλο, εκείνο της "τουρκικής προκλητικότητας" στο Αιγαίο, δεν πρόκειται να το θίξει μιάς και η ένταση μέσα στους κόλπους του ΝΑΤΟ είναι βούτυρο στο ψωμί του "γερακιού" της Μόσχας!

Αλλά από την άλλη, γιατί ο Πούτιν να βοηθήσει τη χώρα μας, όταν οι σχέσεις Αθήνας – Μόσχας, αυτή την εποχή, δεν είναι και στην καλύτερή τους φάση, με την Αθήνα του... αντιδυτικού "κωλοτούμπα", Αλέξη Τσίπρα, να έχει… κυριολεκτικά προσδεθεί στο "άρμα" της Δύσης... Δεν είναι λογικό ο Πούτιν, να αντιμετωπίζει επιφυλακτικά την Αθήνα και μάλιστα ιδιαίτερα καχύποπτα; 

Από ελληνικής πλευράς πάντως, εκφράζεται συγκρατημένη αισιοδοξία σχετικά με την παρέμβαση Πούτιν στο θέμα των δύο Ελλήνων αιχμαλώτων, αλλά είναι και σχεδόν βέβαιο πως ο Σουλτάνος, ειδικά μετά και την "προφητεία" Καμμένου, πως οι δύο στρατιώτες... μπορεί να μείνουν φυλακισμένοι ακόμα και για δεκαπέντε χρόνια -παραδοχή ήττας, που συνοδεύτηκε από άκρως ανόητες κορώνες, δεν θα "κάψει" τόσο εύκολα το... χαρτί που κρατά σφιχτά στο χέρι.

Η Ρωσία είναι πολύ μεγάλη χώρα και ο Πούτιν είναι και παραμένει ένας ιδιαίτερα έξυπνος και πανούργος ηγέτης, ιδιαίτερα μεγάλου βεληνεκούς.

Δεν είναι σίγουρα αφελής να πιστεύει ότι η Ελλάδα είναι σε θέση να κάνει την όποια "επανάστασή” της και να προσφέρει στη Ρωσία κάποια από εκείνα τα πράγματα, που εκείνη επιθυμεί να πάρει. Από την άλλη θα πρέπει και εδώ στην Ελλάδα ν' αντιληφθούμε επιτέλους, ότι ο "φιλέλληνας" Πούτιν δεν πρόκειται να πολυ-ιδρώσει υποστηρίζοντας τα πάγια δίκαιά μας...

Δυστυχώς παίζονται πολλά στην παγκόσμια ρουλέτα και οι δικοί μας, εδώ και πάρα πολλά χρόνια "αγρόν ηγόραζον"... Πολλά απ΄ όσα στόχευε να πάρει ο Πούτιν στην περιοχή αυτή που και εμείς δραστηριοποιούμεθα, τα πήρε ήδη, χωρίς εμείς ως χώρα, να έχουμε συμβάλει στο παραμικρό. 

Ο Πούτιν πλέον, απλά αναμένει, να έχει στην Ελλάδα ένα μικρό έστω ποσοστό συμμετοχής στο όποιο επιχειρηματικό "παιχνίδι” γίνεται, σε αρκετούς τομείς... και μεταξύ αυτών και στην άμυνα.

Ας αποφασίσουμε κάποια στιγμή, μέχρι που θέλουμε και μπορούμε να φθάσουμε με τη Ρωσία και ας ακολουθήσουμε επιτέλους σωστό βηματισμό, ώστε οι ελληνορωσικές σχέσεις να εμπεριέχουν και μετρήσιμα οικονομικά αποτελέσματα και όχι μόνο λόγια... διότι τελικά και απ' ό,τι φαίνεται, άλλον αγαπάει η Ρωσία και αλλού δίνει το παντεσπάνι... 

Η Ελλάδα έχει ποντάρει τα πάντα, δίνοντας "ρέστα" στις ΗΠΑ του Τραμπ, ο οποίος προς το παρόν έχει προσφέρει μόνο φρούδες υποσχέσεις στον Έλληνα πρωθυπουργό και δωμάτιο... με θέα στην Ουάσινγκτον, αλλά δεν αντιδρά εμπράκτως στην "επίθεση φιλίας" του. Στην κατάσταση που βρίσκεται η Ελλάς, χρειάζεται πολλές πράξεις και λίγα λόγια και είναι θέμα που πρέπει να το κοιτάξουμε σοβαρά και άμεσα, πριν να είναι αργά για δάκρυα και καιρός για παρακάλια, διότι ο Σουλτάνος, μας έχει συνηθίσει σε Τσίπριες κωλοτούμπες, ειδικά σε θέματα εξωτερικής πολιτικής που σχετίζονται με τη χώρα μας!

Σε κάθε περίπτωση όμως, ο κύβος έχει ριφθεί.... Τίποτα δεν θα είναι όπως παλιά... Οι ανακατατάξεις θα είναι τεράστιες και οι αλλαγές, ακόμα και σε επίπεδο συνόρων τεράστιες...

Ελλάδα, Κύπρος και Κουρδιστάν απ' ό,τι φαίνεται, άσχετα με τα όνειρα και τα παιχνίδια του Ερντογάν, θα στηριχθούν... η Συρία θα διαμελιστεί, το Ισραήλ θα έχει καταλυτικό ρόλο στα ενεργειακά, σε Αιγαίο και Μεσόγειο, η δε Τουρκία θα πρέπει να αλλάξει χέρια και στο μέλλον, να "σπάσει" πιθανότατα στα τρία… 

Η "νέα ευρωπαϊκή" και σαφώς πολύ πιο μικρή και όχι ανεξέλεγκτη Τουρκία πιθανότατα θα περάσει στο αντίπαλο δέος, που οι Αμερικανοί μεθοδικά σχεδιάζουν εδώ και καιρό... Πρόκειται για την πρώην υπουργό Εσωτερικών, Μεράλ Ακσινέρ, ή "λύκαινα", ή "Σιδηρά Κυρία", προσωνυμία που της έχουν δοθεί λόγω του πολιτικά άκαμπτου και σκληρού χαρακτήρα της, καθώς και της πολιτικής της στάσης...

Η Ελλάδα είναι υποχρεωμένη, αυτή τη φορά να σκεφθεί και να πράξει έξυπνα και στρατηγικά ορθά, άσχετα με το αν η Τουρκία θα παραμείνει δυνατή ή θα αποδυναμωθεί, αν θα υποστηριχθεί από το ΝΑΤΟ ή τη Ρωσία ή καμία από τις δυο! Πρέπει να σχεδιάσει τα δικά της βήματα και σχέδια, με καθαρό μυαλό και πολιτική ομοψυχία, ατενίζοντας το μέλλον με σοβαρότητα και να πορευθεί, λαμβάνοντας υπ' όψιν όλες τις παραμέτρους του "παιχνιδιού"...

Η αστάθεια που χαρακτηρίζει την Ανατολική Μεσόγειο δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί μεμονωμένα από κάθε κράτος. Απαιτείται συλλογική προσπάθεια και συνεργασία, καθώς και πυλώνες ασφαλείας και ευημερίας!

Στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, μπορεί να αναδυθεί υπό προϋποθέσεις, μία νέα συμμαχία που να περιλαμβάνει την Ελλάδα, το Ισραήλ, την Αίγυπτο και την Κύπρο. Βασικά σημεία αυτής της συνεργασίας είναι η ανεύρεση πλουτοπαραγωγικών πηγών στην περιοχή και η αναζήτηση συνεργειών για την εκμετάλλευσή τους, η ανάσχεση των βλέψεων της Τουρκίας για περιφερειακή ηγεμονία, καθώς και η καταπολέμηση της τρομοκρατίας. Η ανεύρεση ενεργειακών κοιτασμάτων στην περιοχή δημιουργεί νέες ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο, καθώς αποτελεί σημείο συνεργασίας για τις αναφερόμενες χώρες.

Αυτό το γεγονός δεν περνά απαρατήρητο από την Ε.Ε, η οποία αναζητά νέους προμηθευτές. Αυτή η εξέλιξη συμβάλλει στη συνεργασία Ισραήλ-Κύπρου-Ελλάδας, με την Ελλάδα να αποτελεί το μέσο μεταφοράς του φυσικού αερίου στην Ευρώπη.

Η Ελλάδα βρίσκεται σε ένα γεωστρατηγικό περιβάλλον που επιτάσσει τη σύναψη συμμαχιών με γειτονικά κράτη. Εξ ανατολάς υπάρχει ο φόβος της αναθεωρητικής Τουρκίας, ενώ από τη νότια και νοτιοανατολική πλευρά, η ευμετάβλητη Μέση Ανατολή. Σε συνδυασμό με την ανεύρεση σημαντικών ενεργειακών κοιτασμάτων στην Ανατολική Μεσόγειο, η Αθήνα υποχρεώνεται να προσβλέπει σε όλο και πιο στενές σχέσεις με το Ισραήλ.

Εκτός από την αναχαίτιση της ηγεμονικής τάσης της Τουρκίας, η Ελλάδα επιθυμεί τη συνεργασία με το Ισραήλ έπειτα από την ανεύρεση ενεργειακών κοιτασμάτων στην Ανατολική Μεσόγειο. Λόγω της εγγύτητας των δύο χωρών αλλά και της γεωγραφικής θέσης της Ελλάδας, η τελευταία προσφέρει τη δυνατότητα μεταφοράς του φυσικού αερίου του Ισραήλ στην Ευρώπη. Αυτό το γεγονός δύναται να καταστήσει διαμετακομιστικό κέντρο την Ελλάδα είτε με μεταφορά φυσικού αερίου μέσω LNG είτε με υποθαλάσσιο αγωγό.

Ελλάδα και Ισραήλ αναμένεται να αποκομίσουν αμοιβαία οφέλη από τη συνεργασία τους. Η συνεργασία βασίζεται στη διατήρηση της σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο με την αντιμετώπιση ασύμμετρων απειλών. Το Ισραήλ και η Ελλάδα βλέπουν αμφότερες την πραγματοποίηση της αρχής:

"Ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου", ούτως ώστε να πετύχουν εξωτερική εξισορρόπηση, να αναχαιτίσουν τις ηγεμονικές τάσεις της Τουρκίας και να συμβάλλουν στην σταθερότητα στην περιοχή.

Πολλά τα συμφέροντα στην περιοχή που ζούμε και είναι καιρός πιά να κάνουμε εμείς τα πράγματα να συμβαίνουν, αντί να τα παρακολουθούμε παραξενεμένοι να συμβαίνουν... 

Το μόνο που πρέπει να γίνει, είναι ν' αλλάξουμε νοοτροπία, τρόπο προσέγγισης στα Εθνικά θέματα και περισσότερη αγάπη και νοιάξιμο για την Ελλάδα...

Ίδωμεν...

*Ο κ. Θοδωρής Γιάνναρος είναι Μοριακός Βιολόγος, τ. Διοικητής του Νοσοκομείου "Ελπίς”, & Μέλος του "Τομέα Υγείας” της Νέας Δημοκρατίας





Σάββατο, 31 Μαρτίου 2018

Το ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς και άλλα παραμύθια...


Μίλα μου βρώμικα: «ηθικό πλεονέκτημα»
Αγγελος Κωβαίος  30 ΜΑΡΤΙΟΥ 2018

Το εφεύρημα της Αριστεράς καταρρέει όσο παραμένει στην διακυβέρνηση και ολοένα και περισσότεροι δικοί της πιάνονται «με την γίδα στην πλάτη». Το τελευταίο κρούσμα ήταν αυτό της απόπειρας διορισμού στον ΕΦΚΑ του Στάθη Μαρίνου. Τελευταίο κρούσμα ως το... επόμενο προφανώς

Τι ακριβώς είναι το ηθικό πλεονέκτημα;
Όπως εξελίσσονται τα πράγματα και όπως αποκαλύπτεται καθημερινώς, δεν είναι τίποτε άλλο από ένα αριστερό εφεύρημα, το οποίο διαλύεται όσο παραμένουν στην διακυβέρνηση εκείνοι που το επινόησαν.

Αν θελήσει να απαριθμήσει κάποιος πόσοι πόντοι από το καλσόν του ηθικού πλεονεκτήματος έχουν ξηλωθεί στα τρία χρόνια διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, θα εκπλαγεί. Σε λίγο δεν θα υπάρχει καν καλσόν. Είτε θυμηθεί κανείς την αναβάθμιση της πρωθυπουργικής συζύγου σε καθηγήτρια ΑΕΙ, είτε τον διορισμό του «γιου του μπάρμπα-Νίκου» στον ΟΑΣΘ, είτε την είσπραξη επιδόματος ενοικίου από το κατά τα λοιπά εξόχως ευκατάστατο υπουργικό ζεύγος Παπαδημητρίου – Αντωνοπούλου, κατανοεί ότι το ηθικό πλεονέκτημα είναι απλώς μία ατυχής αριστερή εφεύρεση.
Καμία εξουσία δεν διαθέτει ηθικό πλεονέκτημα. Οταν όμως το επικαλείται η Αριστερά με τέτοια εμμονή, κάπου αρχίζει να «κλωτσάει» η στοιχειώδης λογική.

Το πλέον εξωφρενικό είναι ότι σε μία περίοδο κατά την οποία η κυβέρνηση έχει αποδυθεί σε ένα κυνήγι μαγισσών κατά πάντων, με σημαία την «ηθική», την πάταξη της διαφθοράς, την κάθαρση και απλοϊκά συνθήματα του τύπου «ήταν δίκαιο και έγινε πράξη» ή «δεν είμαστε φτιαγμένοι από το ίδιο υλικό», επιχειρείται στα μουλωχτά η τακτοποίηση φίλων, συγγενών, κομματικών στελεχών και εν γένει των «δικών μας παιδιών», που έλεγε και ο –ομολογουμένως ειλικρινής– Βύρων Πολύδωρας.

Το τελευταίο κρούσμα ήταν αυτό της απόπειρας διορισμού στον ΕΦΚΑ του Στάθη Μαρίνου. Ενός κομματικού στελέχους, με επιχειρηματική δραστηριότητα. Ουδέν μεμπτό ως προς αυτό, έστω και αν η Αριστερά εξακολουθεί να αναθεματίζει το επιχειρηματικό κέρδος.
Μόνο που ο κ. Μαρίνος δεν είχε απλώς μία επιχειρηματική δραστηριότητα. Ο συνεταίρος του έπαιρνε δουλειές με απ’ ευθείας ανάθεση από την ΗΔΙΚΑ (Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση Κοινωνικής Ασφάλισης), στην οποία ο κ. Μαρίνος είχε θέση συμβούλου. Εδινε δηλαδή δουλειά στην εταιρεία του ο άνθρωπος.
Πρωτοφανές; Οχι. Κλασική και παλιά μέθοδος και πρακτική. Κάνει όμως η Αριστερά τέτοια πράγματα;
Τα κάνει, αλλά επειδή έχει «ηθικό πλεονέκτημα» είναι αλλιώς.
Αρκεί βέβαια να μην σε πιάσουν με την γίδα στην πλάτη. Αλλά και αν σε πιάσουν, θα έχεις τι να πεις: «Siemens, Novartis, Μαρέβα…».
Μόνο που σε λίγο δεν θα σε ακούει κανείς.




Τρίτη, 6 Μαρτίου 2018

Χιώτικες αναμνήσεις...


Χιώτικες αναμνήσεις: 
Οι ανεμόμυλοι στα Ταμπάκικα...

Τυχαία είδα το κείμενο που ακολουθεί, για τα περίφημα "Ταμπάκικα" (=βυρσοδεψεία), μια περιοχή στην πόλη της Χίου όπου πέρασα αρκετά από τα πιο παραγωγικά ίσως χρόνια της ζωής μου, που θα τα νοσταλγώ πάντα, όπως και τους φίλους που απέκτησα εκεί και τους οποίους δεν ξεχνώ ποτέ...
ΔΕΕ   

Στο βόρειο τμήμα της πόλης της Χίου, στην περιοχή Ταμπάκικα, παλαιά βιομηχανική ζώνη, δεσπόζουν τέσσερις αποκατεστημένοι ανεμόμυλοι. Οι ανεμόμυλοι αυτοί, μαζί με άλλους που υπήρχαν στην ίδια περιοχή, εξυπηρετούσαν τις ανάγκες των γειτονικών βυρσοδεψείων (ταμπάκικων), των εργαστηρίων στα οποία γινόταν κατεργασία δερμάτων.
Οι ανεμόμυλοι των Ταμπάκικων, με δύο πατώματα και ύψος περίπου 10 μ., ανήκουν στην κατηγορία του συνήθους πέτρινου μεσογειακού πυργόμυλου, οικοδομήθηκαν δε μετά τον καταστρεπτικό σεισμό του 1881. Πάντως, μύλοι κοντά στο λιμάνι της Χίου υπήρχαν ήδη από την εποχή της Γενουατοκρατίας (1346-1566), σύμφωνα με μαρτυρίες περιηγητών.
Στα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ού αιώνα αναπτύχθηκε στη Χίο μια βιομηχανική υποδομή περιορισμένης κλίμακας. Το κύριο προϊόν των μικρών βιομηχανικών μονάδων του νησιού ήταν τα κατεργασμένα δέρματα, που παράγονταν στα βυρσοδεψεία των Ταμπάκικων.


Οι βυρσοδέψες ή ταμπάκηδες, στην πλειονότητά τους άνδρες (οι λιγοστές γυναίκες ασχολούνταν κατά κύριο λόγο με τη βαφή των δερμάτων), υπέβαλλαν σε μια πολύπλοκη και χρονοβόρα διαδικασία επεξεργασίας ακατέργαστα δέρματα, που προέρχονταν από χώρες του εξωτερικού.
Στη συλλογή διηγημάτων του Κώστα Ι. Καλατζή (1927-2013) «Το ταμπάκικο» (εκδόσεις Πιτσιλός, 1992) διαβάζουμε για τα ταμπάκικα:
Το ταμπάκικο ήτανε δίπατο. Στο κάτω πάτωμα γινότανε η υγρή δουλειά: η προκαταρκτική και η δέψη. Ήταν εκεί οι λίμπες και τα ποντόνια και τα καβαλέτα και οι βαρέλες. Εκεί γινόταν τα ξενερίσματα και τα ξελεσάσματα και τ’ ασβεστώματα. Και βέβαια τα παστώματα και τα γυρίσματα στις βαρέλες. Υγρασία και γλίτσα και μισόφωτο. Και βρώμα βαριά.

Στο πάνω πάτωμα γινόταν η στεγνή δουλειά: η τελειοποίηση και η συσκευασία. Ήταν εκεί οι πάγκοι για το στρώσιμο των πετσιών, οι κρεμάλες για το κέρωμα και το στέγνωμά τους, οι κύλιντροι για το σιδέρωμα, κι όλα τα εξελιγμένα μηχανήματα. Ήταν φωτεινό το πάνω πάτωμα, καθαρό κι είχε την ευχάριστη μυρωδιά του αργασμένου δέρματος.

Η κρίση που σημειώθηκε στον τομέα της βυρσοδεψίας τη δεκαετία του 1980 είχε ως αποτέλεσμα να κλείσουν το ένα μετά το άλλο τα βυρσοδεψεία της Χίου.
Ξεχωριστό τοπόσημο της πόλης της Χίου, οι μύλοι στα Ταμπάκικα αποτελούν για την τοπική κοινωνία ένα μνημείο μεγάλης ιστορικής και αισθητικής αξίας.

Βαγγέλης Στεργιόπουλος 



Κυριακή, 4 Μαρτίου 2018

Περί ποδοσφαίρου...


Η ιστορία της ίδρυσης του Συλλόγου
"Ανόρθωσις Αμμοχώστου"


Για να θυμόμαστε ότι κάποτε το ποδόσφαιρο δεν ήταν ένας χώρος αλητείας, τραμπουκισμών, διακίνησης ναρκωτικών και βρώμικων συναλλαγών...
ΔΕΕ

Από την ιστοσελίδα του Συλλόγου

Γρηγόρης Αυξεντίου – Έτσι πολεμούν οι Έλληνες

«Ήταν δυο το μεσημέρι. Ο Γρηγόρης άνοιξε την πόρτα και βρήκε το τραπέζι στρωμένο. Ήταν όλοι εκεί και τον περίμεναν. Ο Λεωνίδας των Θερμοπυλών κι ο Μιλτιάδης του Μαραθώνα, ο Γέρος του Μοριά κι ο Αθανάσιος Διάκος. Όλοι όσοι μελέτησε, όσοι θαύμασε, όσους ήθελε να μοιάσει. Εκεί ήταν κι ο Πίσκοπος Κυπριανός, έτοιμος να τον μεταλάβει απ’ το δισκοπότηρο των Αθανάτων. Πήρε τη θέση που του φύλαξαν ο Γλιόρης κι άρχισε να τους εξιστορεί τη μάχη…

Ήταν μισή ώρα μετά τις τέσσερις τα ξημερώματα, όταν οι αγγλικές αρβύλες πατούσαν στο στόμα του κρησφύγετου. «Μας πρόδωσαν» ψιθύρισε ένα απ’ τα παλληκάρια του Αυξεντίου, αφού άλλος τρόπος να ανακαλύψουν την κρυψώνα τους, δεν υπήρχε. Όπως δεν υπήρχε και τρόπος να διαφύγουν. Όχι βέβαια πως το ήθελαν…

«Βγείτε έξω, αλλιώς πυροβολούμε» απειλούσαν οι Βρεττανοί στρατιώτες. Με ριπές απαντούσαν οι αγωνιστές στο κρησφύγετο. Όταν έπεσαν οι πρώτοι νεκροί, οι αποικιοκράτες άρχισαν να καλούν ενισχύσεις. Ο Υπαρχηγός της Οργάνωσης, ζήτησε από τους συναγωνιστές του, Ανδρέα Στυλιανού, Αυγουστή Ευσταθίου, Αντώνη Παπαδόπουλο και Φειδία Συμεωνίδη, να παραδοθούν. Απρόθυμοι και οι τέσσερις, μα ο Αίας δεν ήταν απ’ αυτούς που μπορούσες να αψηφήσεις τις διαταγές του.


«Σας έδειξα πως να πολεμάτε» τους είπε. «Τώρα, ήρθε η ώρα να σας δείξω και πως να πεθαίνετε». Οι Άγγλοι λύσσαξαν. Απειλούσαν, φοβέριζαν, πυροβολούσαν ακατάπαυστα, έριχναν χειροβομβίδες… τίποτα! Ο Σταυραετός του Μαχαιρά απαντούσε με το κροτάλισμα του όπλου του. «Γρηγόρη, παραδώσου» φώναζε σε σπαστά ελληνικά ο Εγγλέζος στρατιώτης. «ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ» ακουγόταν η φωνή του Λεωνίδα απ’ τα βάθη της Ιστορίας!

Μια χειροβομβίδα έσκασε στο στόμιο του κρησφυγέτου και τ’ όπλο του Γρηγόρη σίγησε. Κανένας όμως δεν τολμούσε να πλησιάσει και να δει. Οι Βρετανοί, έστειλαν τον Αυγουστή Ευσταθίου να τραβήξει τον Ζήδρο έξω. Αυτός ωστόσο μπήκε στη σπηλιά. Μισοκαμένος ο Αυξεντίου, με το αίμα να κυλά στο ταλαιπωρημένο κορμί του, ήταν έτοιμος για τον δεύτερο γύρο της μάχης. Απλά ξαπόσταινε για λίγο…

Μεσημέριασε. 47 στρατιώτες είχαν πέσει νεκροί στη μάχη με τον Ανταίο της ΕΟΚΑ. Η ξεφτίλα των Άγγλων ήταν ασήκωτη. Το ρεζίλεμα που κατέγραφαν οι παρόντες δημοσιογράφοι, οι οποίοι κλήθηκαν να αποθανατίσουν τη… «σύλληψη» του μάστρου, πρωτοφανές. Η μάχη έπρεπε να τελειώσει άμεσα. Έστω και με κλεψιά. Οι στρατιωτικοί και μηχανικοί, απεφάνθησαν ότι μόνο με ανατίναξη του κρησφυγέτου, θα απαλλάσσονταν από το πείσμα του Ρήγα.

Το ελικόπτερο σηκώθηκε γεμάτο με μπιτόνια βενζίνης. Τα άδειασε στην κορυφή του λοφίσκου και τα πυρπόλησαν. Λαμπάδιασε ο Γλιόρης. Άναψε το Άγιο, το ανέσπερο φως του Ελληνισμού. Πετάχτηκε η ψυχή απ’ το σώμα. Ορθώθηκε λεύτερη, περήφανη, σπινθηροβόλα. Φωτίστηκε απ’ τις φλόγες του Γρηγόρη και φωταγώγησε ολόκληρη την Κύπρο, ολάκερο τον Ελληνισμό. Έγινε σύμβολο ανδρείας, αυταπάρνησης και ηρωισμού για ένα ολόκληρο γένος.

Από τα φυλακισμένα μνήματα όπου είναι θαμμένες οι χοντρές κοκκάλες του Γρηγόρη και λιπαίνουν τα κυπριακά χώματα, από τον Μαχαιρά όπου λεβέντικα στέκει ο ανδριάντας του και αγναντεύει την Κύπρο, από το πάνθεο των ηρώων που φτερουγίζει η ψυχή του, ο Γρηγόρης Αυξεντίου μας δείχνει την στράτα την ίσια. Την στράτα της αρετής και την εντιμότητας. Την στράτα προς την αγαπημένη του Λύση που μας καρτερά. Την στράτα προς την Κερύνεια, τη Μόρφου, την Αμμόχωστο…

Η Ανόρθωση ήταν ένα εκκολαπτήριο αγωνιστών, η φύτρα που τροφοδότησε τον Αγώνα με κορυφαίες, με απαστράπτουσες μορφές. Οι Παυλάκης και Παπαδόπουλος ως οι επικεφαλής, ως η ηγεσία της ΕΟΚΑ στην Αμμόχωστο, επέλεξαν ως χώρο συνάντησής τους το οίκημα της Ανόρθωσης. Εκεί ορθώθηκε το αρχηγείο της ΕΟΚΑ στην Αμμόχωστο. Ήταν το προπύργιο και το ορμητήριο πολλών αγωνιστών. Καταθέτει στη μαρτυρία του ο τομεάρχης Αμμοχώστου και μετέπειτα πρόεδρος της Ανόρθωσης Παύλος Παυλάκης: «Επιλέξαμε ως τόπο συνάντησής μας την Ανόρθωση, στην οποία ανέκαθεν συχνάζαμε. Έτσι δεν θα κινούσαμε καμία υποψία. Κανείς δεν θα υποψιαζόταν πως ήταν για κάποιο άλλο σκοπό οι συναντήσεις μας. Εκεί, λοιπόν, ανταλλάσσαμε τα θέματα της Οργάνωσης. Έως και τις 23 Δεκεμβρίου του 1955, που μας συνέλαβαν, η Ανόρθωση ήταν ουσιαστικά το αρχηγείο μας. Στο οίκημα της Ανόρθωσης, με πάσα βεβαίως μυστικότητα πρέπει να τονίσω, γίνονταν οι συναντήσεις μας με τους επικεφαλής των ομάδων που δημιουργήσαμε. Αλλά και από τα γύρω χωριά, τα οποία εν τω μεταξύ οργανώναμε, εκεί στην Ανόρθωση γίνονταν οι συναντήσεις μας. Από την Ανόρθωση ξεκινούσε το κάθε τι, η όλη οργάνωση».

Η Ανόρθωση ήταν ανέκαθεν ο φωτεινός φάρος για τους αγώνες του Έθνους. Η εθνική έπαλξη των κατοίκων της Αμμοχώστου, οι οποίοι δήλωσαν «παρών» σε όλα τα εθνικά προσκλητήρια. Στο βιβλίο «Ένας αιώνας Ανόρθωσις Αμμοχώστου» υπάρχουν δεκάδες σελίδες με αναφορές στην εθνική δράση της Ανόρθωσης και τη συμμετοχή της στους αγώνες του Έθνους. Δεν μπορούσε να γίνει διαφορετικά…

Στο πρώτο καταστατικό της το 1913, στο Άρθρο 41, αναφέρεται ότι «το σήμα των μελών του Αναγνωστηρίου συνίσταται εκ συμπλέγματος δύο ελληνικών σημαιών μετά του ονόματος του Αναγνωστηρίου». Το δε άρθρο 43 είναι σαφέστατο ως προς τον προσανατολισμό της Ανόρθωσης: «Διαλυομένου του Αναγνωστηρίου η περιουσία του περιέρχεται εις το ταμείο του Εθνικού Στόλου»! Κι όταν η Ανόρθωση μετεξελίχθηκε και εκσυγχρονίσθηκε με το αναθεωρημένο καταστατικό του 1929, η πυξίδα της παρέμεινε σταθερή. Στο Άρθρο 61 τονίζεται ότι «ο Σύλλογος έχει λάβαρον αποτελούμενον εκ της ελληνικής σημαίας της ξηράς, εις το κέντρον της οποίας είναι κεντημένον το σήμα του...


Πέμπτη, 1 Μαρτίου 2018

Ανασχηματισμός χαμηλών προσδοκιών


Ανασχηματισμός χαμηλών προσδοκιών 
με "έκπληξη"... Κουβέλη

Της Νίκης Ζορμπά
Μετά από μαραθώνιες διαβουλεύσεις του Αλέξη Τσίπρα και συνεχείς συσκέψεις στο Μέγαρο Μαξίμου ανακοινώθηκαν τα ονόματα των υπουργών που απαρτίζουν το νέο υπουργικό Συμβούλιο σε αντικατάσταση των Δ. Παπαδημητρίου, Ράνιας Αντωνοπούλου και Γιάννη Μουζάλα. 
Επιβεβαιώνονται πλήρως οι πληροφορίες που έφεραν τον Αλέξη Τσίπρα να προχωρά σε "διορθωτικές αλλαγές" και όχι δομικό ανασχηματισμό του κυβερνητικού σχήματος, τις οποίες ουσιαστικά "υπαγόρευσε" η διπλή "χηρεία" στο υπουργείο Οικονομίας και Εργασίας.
Η μεγάλη έκπληξη του ανασχηματισμού είναι η υπουργοποίηση του πρώην προέδρου της ΔΗΜΑΡ (και αταλάντευτου θιασώτη της Κυβέρνησης) Φώτη Κουβέλη, ο οποίος αναλαμβάνει καθήκοντα υφυπουργού Αμύνης, αντικαθιστώντας τον Δημήτρη Βίτσα που αναλαμβάνει αναπληρωτής υπουργός μεταναστευτικής Πολιτικής. 
Τούτων δοθέντων, το... ισχυρό δίδυμο πλέον στο υπουργείο Εθνικής Αμύνης θα είναι οι Πάνος Καμμένος και Φώτης Κουβέλης.
Το διαζύγιο άλλωστε Μαξίμου - Μουζάλα ήταν "κοινή συναινέσει" και προαναγγελθέν μετά και από τα προβλήματα Υγείας που αντιμετωπίζει ο πρώην, πλέον υπουργός. 
Έκπληξη θεωρήθηκε - αν και ακουγόταν τις τελευταίες ώρες μετ επιτάσεως- η τοποθέτηση του Γιάννη Δραγασάκη στο τιμόνι του υπουργείου Οικονομίας, διατηρώντας πάντως και την αντιπροεδρία της Κυβέρνησης. 
Η υπουργοποίηση του Νάσου Ηλιόπουλου, ο οποίος αναλαμβάνει τα καθήκοντα της Ράνιας Αντωνοπούλου στο υπουργείο Εργασίας, δεν ήρθε κεραυνός εν αιθρία καθώς ήδη από νωρίς ο μέχρι σήμερα Ειδικός Γραμματέας του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας, φερόταν να είναι το φαβορί για το "χαρτοφυλάκιο" της ανεργίας.
Δεν επιβεβαιώθηκε πάντως η έξοδος της Λυδίας Κονιόρδου από το υπουργείο Πολιτισμού. Αντιθέτως, προστίθεται ένας ακόμη υφυπουργός με αρμοδιότητα ζητήματα πολιτισμού, ο εξωκοινοβουλευτικός, Κωνσταντίνος Στρατής.
Ο κ. Στρατής ήταν διευθυντής του γραφείου του Αριστείδη Μπαλτά όταν διετέλεσε ο ίδιος υπουργός πολιτισμού (2015-2016).
Ενδιάφερον έχει η επιλογή της νέας υφυπουργού Παιδείας Μερόπης Τζούφα, βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ, η οποία αναλαμβάνει τα καθήκοντα του Κ. Ζουράρι. Ο βουλευτής των ΑΝΕΛ είχε παραιτηθεί τον Ιανουάριο. Το "πέρασμα" του υπουργείου πλήρως, στον ΣΥΡΙΖΑ, συρρικνώνει τη συμμετοχή των ΑΝΕΛ στο κυβερνητικό σχήμα, κατά έναν βουλευτή. 
Η ορκωμοσία των νέων μελών της Κυβέρνησης, θα πραγματοποιηθεί αύριο, στις 12.30, ενώπιον του Προκόπη Παυλόπουλου και παρουσία του Αλέξη Τσίπρα.
Σύμφωνα με τις ανακοινώσεις του κυβερνητικού Εκπροσώπου: 
Υπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης: Ι. Δραγασάκης
Υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής ο Δημήτρης Βίτσας
Αναπληρωτής υπουργός Άμυνας ο Φ. Κουβέλης
Υφυπουργός Παιδείας: Μερόπη Τζούφη
​Υφυπουργός Εργασίας: Αθανασιος Ηλιοπουλος
​Υφυπουργός Πολιτισμού Κωνσταντίνος Στρατής 
Τα βιογραφικά των νέων υπουργών
Κωνσταντίνος Στρατής (Υφυπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού)
Είναι αρχαιολόγος. Έχει πτυχίο αρχαιολογίας από το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και μεταπτυχιακό τίτλο στις αποκαταστάσεις μνημείων από το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο.
Είναι υπάλληλος του Υπουργείου Πολιτισμού, αρχικά στη Διεύθυνση Αναστήλωσης Αρχαίων Μνημείων και στη συνέχεια στη Διεύθυνση Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων.
Έχει διατελέσει Αντιπρόεδρος του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων, καθώς και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ταμείου Αρχαιολογικών Πόρων και Απαλλοτριώσεων και του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών.
Από το 2015 συμμετέχει στις διαπραγματεύσεις, συντονίζοντας τα τεχνικά κλιμάκια αρχικά των τραπεζών και των κόκκινων δανείων, ως σύμβουλος του Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης Ι. Δραγασάκη, και στη συνέχεια της ενέργειας, ως σύμβουλος του Υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας  Γ. Σταθάκη.
Από τον Ιούνιο μέχρι τον Νοέμβριο του 2016 υπήρξε Διευθυντής του Γραφείου Υπουργού Πολιτισμού και Αθλητισμού Α. Μπαλτά.
 
Μερόπη Τζούφη  (Υφυπουργός Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων)
Η Μερόπη Τζούφη είναι βουλευτής Ιωαννίνων του ΣΥΡΙΖΑ και Αν. Καθηγήτρια Παιδιατρικής-Παιδονευρολογίας στο Τμήμα Ιατρικής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.
Είναι πτυχιούχος της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ, ειδικευμένη στην Παιδιατρική και έπειτα στην Παιδιατρική Νευρολογία στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου.
Εργάσθηκε ως Επιμελήτρια του ΕΣΥ στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ιωαννίνων και στη συνέχεια εξελέγη στη βαθμίδα του Λέκτορα το 2002 στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Έπειτα από συμπληρωματική εκπαίδευση στο Imperial College του Λονδίνου εργάζεται έως σήμερα ως Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Παιδιατρικής -Παιδονευρολογίας.
Κατά τη διάρκεια των φοιτητικών της χρόνων ήταν μέλος της ΚΝΕ και του ΚΚΕ. Στη συνέχεια υπήρξε ιδρυτικό μέλος του "Συνασπισμού της Αριστεράς & της Προόδου", ενώ στις Αυτοδιοικητικές Εκλογές του 2014 ήταν υποψήφια Δημοτική Σύμβουλος Ιωαννίνων με το συνδυασμό "Γιάννενα- Πολίτες για την Ανατροπή".
Στις Ελληνικές Βουλευτικές Εκλογές του Ιανουαρίου 2015 εξελέγη Βουλευτής Ιωαννίνων με τον ΣΥΡΙΖΑ, ενώ επανεξελέγη στις Βουλευτικές Εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015. Στην τρέχουσα περίοδο της Βουλής των Ελλήνων συμμετέχει στην Διαρκή Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων, στη Διαρκή Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων, στην Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Ισότητας, Νεολαίας & Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και στην Υποεπιτροπή για τα θέματα των Ατόμων με Αναπηρία.
 
Αθανάσιος Ηλιόπουλος (Υφυπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης)
Ο Νάσος Ηλιόπουλος γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Αθήνα, είναι απόφοιτος του τμήματος Πληροφορικής του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών και κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών και υποψήφιος διδάκτορας του τμήματος Ιστορίας και Πολιτικής Επιστήμης του Παντείου Πανεπιστημίου.
Από το Νοέμβριο του 2016 ως σήμερα διετέλεσε Ειδικός Γραμματέας του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας (Σ.ΕΠ.Ε.), Πρόεδρος του Συμβουλίου Κοινωνικού Ελέγχου Επιθεώρησης Εργασίας (Σ.Κ.Ε.Ε.Ε) και μέλος του τμήματος του Ανώτατου Συμβουλίου Εργασίας για την καταπολέμηση της αδήλωτης εργασίας. 
Έχει διατελέσει γραμματέας του Κεντρικού Συμβουλίου της Νεολαίας Συνασπισμού και είναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής και της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ.
Εργάστηκε στην ιδιωτική εκπαίδευση. Παράλληλα, συνεργάστηκε ερευνητικά με το Ινστιτούτο Ρόζα Λούξεμπουργκ.