Τετάρτη, 26 Φεβρουαρίου 2014

Απαγόρευσαν την Ελληνική γλώσσα στην Ουκρανία!



Απαγόρευσαν την Ελληνική γλώσσα 
στην Ουκρανία!

Μετά την αποπομπή του Βίκτορ Γιανούκοβιτς η μεταβατική κυβέρνηση εθνικής ενότητας καλείται να διαμορφώσει πολιτική μέσα από το χάος που επικρατεί στη χώρα και να κρατήσει τις απαραίτητες ισορροπίες. 

Ωστόσο, η κυβέρνηση του Αλεξάντρ Τουρτσίνοφ άρχισε ήδη να ψηφίζει τα πρώτα της μέτρα, τα οποία σε πολλές περιπτώσεις αποτελούν πεδίο αντιδράσεων και διχογνωμιών, καθώς ενισχύουν πολύ την ακροδεξιά της χώρας ενώ απαγορεύουν τις δραστηριότητας του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ουκρανίας. 

Συγκεκριμένα, και σύμφωνα με ρωσικές πηγές, η Ράντα της Ουκρανίας ψήφισε τα ακόλουθα μέτρα: 
Σχέδιο απόφασης για την απαγόρευση των δραστηριοτήτων του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ουκρανίας
Σχέδιο ψηφίσματος για την αντιμετώπιση των συνεπειών της σοβιετικής κατοχής της Ουκρανίας
Σχέδιο απόφασης κατάργησης του δικαιώματος των μειονοτήτων στη χρήση της γλώσσας τους. Συγκεκριμένα, απαγορεύθηκαν τα Ρωσικά, τα Ρουμανικά, τα Ουγγρικά και τα Ελληνικά. 
Σχέδιο Νόμου για την κατάργηση του νόμου που ποινικοποιούσε την ναζιστική προπαγάνδα
Σχέδιο απόφασης για τον διορισμό ως υπουργού Εσωτερικών της Ουκρανίας του Avakov και τον διορισμό μελών της εθνικιστικής οργάνωσης «Δεξιός Τομέας» στο Υπουργείο
Σχέδιο απόφασης για το «Πάνθεον των εθνικών ηρώων»
Σχέδιο διατάγματος για την εισαγωγή δημοσιονομικών περιορισμών
Σχέδιο ψηφίσματος για την απόδοση τιμής στους συμμετέχοντες στις ένοπλες συγκρούσεις κατά τη διάρκεια των ειρηνικών διαδηλώσεων
Σχέδιο απόφασης για το διορισμό του μέλους του ακροδεξιού κόμματος «Svoboda» Mahnitskogo στο Γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα
Σχέδιο Νόμου για τα καθήκοντα του Προέδρου της Ουκρανίας
Σχέδιο απόφασης για τον διορισμό του μέλους του κόμματος Udar Nalivaychenko ως επόπτη της Υπηρεσίας Ασφαλείας της Ουκρανίας
Σχέδιο απόφασης της απόλυσης από την υπηρεσία των στρατιωτών και αξιωματικών των σωμάτων ασφαλείας. Στη θέση τους θα προσληφθούν μέλη των ακροδεξιών ομάδων.

Οι πρώτες αντιδράσεις έχουν ήδη αποτυπωθεί, με το ΚΚ Ουκρανίας να κάνει λόγο για «πραξικόπημα», ενώ ιδιαίτερη αίσθηση προκαλεί η κυβερνητική ενδυνάμωση των ακροδεξιών και νεοναζιστικών κομμάτων της χώρας. 

Μιλώντας στο theTOC.gr η πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ελληνικών Κοινοτήτων της Ουκρανίας Αλεξάνδρα Πρατσένκο Πιτσατζή είπε ότι η νομοθεσία που περνά από τη νέα Βουλή έχει προκαλέσει κύμα ανησυχίας ανάμεσα στους Ελληνες της χώρας: «Υπάρχει ανησυχία και φόβος για τις αντιδράσεις» δήλωσε η κυρία Πρατσένκο Πιτσατζή.

Πηγή: 


Πέμπτη, 20 Φεβρουαρίου 2014

Εκατομμύρια ευρώ αρπάζει η Μ.Κ.Ο. της Ρεπούση!

Το καλσόν της Ρεπούστη

Εκατομμύρια ευρώ αρπάζει 
η Μ.Κ.Ο. της Ρεπούση

Συνωστισμός κρατικών επιχορηγήσεων για την Μη Κυβερνητική Οργάνωση (ΜΚΟ) της Ρεπούση. Η βουλευτής της ΔΗΜΑΡ, εκτός της προσπάθειας για διαστρέβλωση της ιστορίας (συνωστισμός στη Σμύρνη κλπ), ηγείται και της ΜΚΟ Κέντρο Γυναικείων Μελετών και Ερευνών «Διοτίμα», με έδρα την Αθήνα. 
Δημοσιεύματα του Τύπου όπως και στοιχεία που έχουν δημοσιευθεί στην ιστοσελίδα του προγράμματος «Διαύγεια» κάνουν λόγο για έναν χορό κρατικών επιδοτήσεων και επιχορηγήσεων, με κατασπατάληση δημοσίου χρήματος σε υψηλούς μισθούς αργόμισθων στελεχών της εν λόγω ΜΚΟ, με υπερκοστολογήσεις διαφημιστικών φυλλαδίων, ιστοσελίδων, διοργάνωση εκδηλώσεων και ημερίδων που κοστίζουν χιλιάδες ευρώ.
Όλα αυτά συνθέτουν το ανεξέλεγκτο «πάρτυ» της ΜΚΟ της Ρεπούση, ένα πάρτυ το οποίο γίνεται στις πλάτες του Έλληνα φορολογούμενου που βλέπει καθημερινά το εισόδημά του να μειώνεται. Αξίζει να αναφερθεί ότι, μόνο για το έτος 2011, το Κέντρο Γυναικείων Μελετών και Ερευνών «Διοτίμα» επιχορηγήθηκε και μοιράστηκε το ποσό της τάξεως των 3.800.000 ευρώ, για πρόγραμμα που υλοποίησε, από την Γενική Γραμματεία Ισότητας του Υπουργείου Εσωτερικών. Για την εκπόνηση μελέτης με θέμα «Γυναικεία μετανάστευση στην Ελλάδα» μοιράστηκε 294.872 ευρώ, για ενημερωτική εκστρατεία σχετικά με το trafficking γυναικών υπηκόων τρίτων χωρών μοιράστηκε 200.000 ευρώ. Ως εταίρος στο πρόγραμμα συνΑΝΑΠΤΥΞΗ μοιράστηκε το ποσό των 720.763 ευρώ. Για το πρόγραμμα «Ανάπτυξη ανθρώπινου δυναμικού 2007-2013» έλαβε 15% από το ύψος της επιχορήγησης που ανερχόταν στα 380.000 ευρώ, και όπως φαίνεται, δεν υπάρχει τέλος στο όργιο κατασπατάλησης του δημοσίου χρήματος.




Σάββατο, 8 Φεβρουαρίου 2014

Οι νεκροί στο Φαρμακονήσι απέδειξαν ποιοι ήταν οι ψεύτες και οι υποκριτές


Οι νεκροί στο Φαρμακονήσι «μίλησαν» 
και απέδειξαν ποιοι ήταν οι ψεύτες και οι υποκριτές

Ένα από τα μεγαλύτερα δράματα στα νερά του Αιγαίου είχε την Παρασκευή ένα ακόμη επεισόδιο. Οι λιμενικές αρχές βρήκαν το μικρό σκάφος που είχε ναυαγήσει στο Φαρμακονήσι πριν μερικές ημέρες. Μέσα στο σκάφος που ανελκύστηκε βρέθηκαν οι σωροί των αγνοουμένων. Ένας άνδρας, μια γυναίκα και άλλα δύο παιδιά. Οι νεκροί ανέρχονται πλέον σε έξι, ενώ τέσσερις ακόμα μετανάστες αγνοούνται. Σύμφωνα με την ανακοίνωση του υπουργείου, μέσα στον ίδιο χώρο εντοπίστηκαν και άλλες σοροί, οι οποίες όμως "λόγω των περιορισμένων διαστάσεων της καμπίνας του σκάφους, του μικρού χρόνου διάρκειας των συγκεκριμένων καταδύσεων καθώς και της επικινδυνότητας της συγκεκριμένης επιχείρησης, δεν κατέστη εφικτό να ανασυρθούν".

Είναι πράγματι συγκλονιστικό να πρέπει να γράψεις για αθώες ψυχές που χάνονται με τόσο άδικο τρόπο. Από την άλλη, όμως, δεν πρέπει να αφήσουμε ασχολίαστο το γεγονός ότι οι νεκροί «μίλησαν» και απέδειξαν ποιοι ήταν οι ψεύτες και οι υποκριτές τις προηγούμενες ημέρες. Οι Αριστεροί της τζάμπα ευαισθησίας είχαν πέσει πάνω στο Λιμενικό Σώμα και την κυβέρνηση κάνοντας λόγο για έγκλημα και ζητούσαν τις παραιτήσεις υπουργών και άλλων υπευθύνων. Πίστεψαν τα λόγια κάποιων διασωθέντων που έλεγαν ότι οι λιμενικοί του πέταξαν στο νερό. Αν, όμως, είχε γίνει κάτι τέτοιο πώς οι νεκροί βρέθηκαν μέσα στο βυθισμένο σκάφος;

Το πρώτο ψέμα ήταν ότι το Λιμενικό τους γύριζε προς την Τουρκία ενώ οι χάρτες και τα στίγματα έδειξαν ότι πήγαιναν στο Φαρμακονήσι. Το δεύτερο ψέμα ήταν ότι τους πέταξαν στη θάλασσα με 8 μποφόρ. Καταρρίπτεται κι αυτός ο ισχυρισμός αφού βρέθηκαν εγκλωβισμένοι στο σκάφος. Άραγε ο ΣΥΡΙΖΑ θα ζητήσει συγγνώμη που προσέβαλε ανθρώπους που παλεύουν κάθε μέρα με τα κύματα του Αιγαίου για να κρατάνε ασφαλή τα θαλάσσια σύνορά μας;

Το Λιμενικό Σώμα, θέλοντας να αποκαταστήσει την τιμή που του έκλεψαν οι μετανάστες και οι Συριζαίοι αποφάσισε να εκτελέσει μια πολύ δύσκολη υποβρύχια αποστολή. Πέντε βατραχάνθρωποι έπεσαν στη θάλασσα σε μεγάλο βάθος, εντόπισαν το ναυάγιο, καταδύθηκαν με συσκευές κλειστού κυκλώματος έφτασαν στην σάπια βάρκα και βρήκαν τα πτώματα στο αμπάρι, όπως κάνουν οι λαθρέμποροι ψυχών. Μάλιστα βιντεοσκόπησαν όλη την αποστολή ώστε να μην υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία. Οι μετανάστες πνίγηκαν μέσα στο σκάφος, ούτε τους χτύπησε κανείς, ούτε τους πυροβόλησε. Μάλιστα από τη σάπια βάρκα λείπει η πλώρη που αποκόπηκε κατά τη διαδικασία ρυμούλκησης, ότι δηλαδή είπαν οι λιμενικοί.

Έσωσαν την τιμή τους, απέδειξαν ότι είναι άντρες με καρδιά και ξεφτίλισαν τους επαγγελματίες υβριστές που με το που θα δουν 3 μποφόρ θα τρέξουν στα σπίτια τους έχοντας κατουρήσει το παντελόνι τους από φόβο.

Το έγκλημα είναι ότι αφήνονται χιλιάδες αθώες ψυχές να ταξιδεύουν από την Τουρκία προς την Ελλάδα και κανείς να μην κάνει τίποτε.

Το έγκλημα είναι ότι οι Ευρωπαίοι είναι υποκριτές και αφήνουν την Ελλάδα να αντιμετωπίσει μόνη της το μεγάλο αυτό πρόβλημα.

Και το έγκλημα είναι ότι υπάρχουν τόσο ανεύθυνοι πολιτικοί όπως αυτοί του ΣΥΡΙΖΑ που πατάνε επί πτωμάτων προκειμένου να ανέλθουν στην εξουσία. Εχουν ξεπεράσει κάθε όριο.

Δείτε τι είχαμε γράψει εμείς στο antinews για την ξεφτίλα ορισμένων που θέλησαν να εκμεταλλευτούν το δράμα αυτό:




Τρίτη, 4 Φεβρουαρίου 2014

Πώς ένα κακομαθημένο παιδί των Βορείων Προαστίων γίνεται τρομοκράτης;


Τα κακομαθημένα των βορείων προαστίων

Αν μπορούσαμε να μπούμε στο μυαλό ενός τρομοκράτη ή όπως αλλιώς θέλει να ονομάζεται κάποιος που σκοτώνει χωρίς δισταγμό η ληστεύει τράπεζες για να περνάει καλά, θα θεωρούσαμε εαυτούς τυχερούς. Είναι να απορείς διαβάζοντας τη δήλωση του Νίκου Ρωμανού, του γιου της Νάσιουτζικ που πιάστηκε για τη ληστεία στο Βελβεντό και δικάζεται για άλλες υποθέσεις όπως για ληστείες σε Φιλώτα και Πυργετό, ένοπλη συμπλοκή στην Πεύκη και ευρήματα στα σπίτια Βόλου και Καλλιθέας.

Πρόκειται αν θυμάστε καλά για τον φίλο του Αλέξη Γρηγορόπουλου που τον είδε να πέφτει νεκρός το 2008. Ίσως αυτό να είναι ένα ελαφρυντικό. Η οργή και ο θυμός να βγαίνει απέναντι στην κοινωνία αδιακρίτως. Από την άλλη όμως, πώς ένα κακομαθημένο παιδί των Βορείων Προαστίων με σπουδές σε καλά σχολεία, γερό χαρτζιλίκι και σίγουρο μέλλον φτάνει στο σημείο να γίνεται «τέρας» και να απειλεί με νέα χτυπήματα;

Αν το καλοσκεφτεί κανείς αυτή η καλοπέραση, η αίσθηση ότι δεν του λείπει τίποτε κι ότι κάνει ότι γουστάρει χωρίς να δίνει λογαριασμό είναι ίσως οι αιτίες του μίσους για τα πάντα, εκτός από δολοφόνους όπως ο Μαζιώτης ή ο Ξηρός. Πόσο επαναστατικό είναι όμως να ληστεύεις τράπεζες για να γεμίσεις το ταμείο και να κάνεις τρομοκρατικές ενέργειες και ταυτόχρονα να μη δουλεύεις για το μεροκάματο γιατί το έχεις σίγουρο από τη λεία των ληστειών;

Λέει ο Ρωμανός μεταξύ άλλων: «δεκάδες πυρκαγιές ανάβουν σε πόλεις που όλα έμοιαζαν ήρεμα και απειλούν να σπείρουν το χάος στην οργανωμένη τάξη του συστήματος» και κάνει λόγο για πράξεις βίας που θα «γίνουν κομμάτι ενός ειδικότερου πολιτικού πλαισίου, ανοίγοντας έτσι την προοπτική του περάσματος τους στον αγώνα για την αναρχική επανάσταση».

Ο Νίκος Ρωμανός εκφράζει ακόμη τη συμπαράστασή του στους «επικηρυγμένους αναρχικούς αντάρτες πόλης», όπως τους αποκαλεί, Νίκο Μαζιώτη και Πόλα Ρούπα.

Στη δήλωση αναφέρεται μεταξύ άλλων: «Εγώ βρίσκομαι εδώ σαν δηλωμένος και αμετανόητος εχθρός σας, δεν ζητιανεύω την επιείκειά σας, δεν επιζητώ τον διάλογο με εσάς και τους ομοίους σας. Οι αξίες μου βρίσκονται σε πόλεμο με τις δικές σας γι’ αυτό κάθε φράση που ξεστομίζω εναντίον σας είναι ξυράφι που χαρακώνει τις μάσκες της υποκρισίας σας και καθιστά σαφή τη θέση και το ρόλο του καθενός μας.

»Συντάσσετε εκατοντάδες σελίδες δικογραφιών και σχηματίζετε συνεχώς νέες υποθέσεις για να μας θάψετε δεκάδες χρόνια στις φυλακές της δημοκρατίας σας.

»Ετοιμάζεστε να μας επιβάλλετε «ειδικές συνθήκες κράτησης» που είναι το μόνο πραξικόπημα που έλειπε από το πάνθεο με τις «ειδικές μεταχειρίσεις» (μεταγωγές, δικαστήρια, νομοθεσίες) που κατασκευάζετε για να μας πολεμήσετε.

»Οι απλοί νόμοι της φυσικής λένε ότι συνέπεια της δράσης είναι η αντίδραση.

»Έξω απ’ αυτή τη δικαστική αίθουσα σε τόπους ελεύθερους υπάρχουν επαναστατημένοι άνθρωποι, σύντροφοι για μένα, τρομοκράτες για σας, που δεν σκοπεύουν ν’ ανεχτούν την εξόντωσή μας χωρίς πρώτα να κάνουν εσάς και τους πολιτικούς σας προϊστάμενους σας να ματώσουν.

»Αν θέλετε μπορείτε να το εκλάβετε ως απειλή».

Στη συνέχεια, με τη φράση «δεν μπορείτε να μας λυγίσετε, δεν μπορείτε να σταματήσετε τη θύελλα που έρχεται», εξαγγέλλει συνέχιση της δράσης του σημειώνοντας:

«Δεκάδες πυρκαγιές ανάβουν σε πόλεις που όλα έμοιαζαν ήρεμα και απειλούν να σπείρουν το χάος στην οργανωμένη τάξη του συστήματος.

»Τέτοια γεγονότα δημιουργούν συνθήκες που μας εξυπηρετούν. Δημιουργούμε γέφυρες επικοινωνίας με ανθρώπους πίσω από τα οδοφράγματα ώστε οι πράξεις βίας να γίνουν κομμάτι ενός ειδικότερου πολιτικού πλαισίου, ανοίγοντας έτσι την προοπτική του περάσματος τους στον αγώνα για την αναρχική επανάσταση.

»Εκεί που η οργή συνδυάζεται με τη συνείδηση. Εκεί που συναντιούνται οι άνθρωποι που η φλόγα της ελευθερίας καίει τα σπλάχνα τους. Κάπου εκεί βρίσκονται και τα αποτυπώματά της δικής μου εξέγερσης. Αναρχικής γιατί εχθρεύεται όλες τις εξουσίες που αναπαράγει ο άνθρωπος, μόνιμης γιατί δεν έχει στόχο τη μεταρρύθμιση αλλά την καταστροφή, υπαρξιακής γιατί μέσα από την εξέγερση εξωτερικεύοντας όλα εκείνα τα όμορφα συναισθήματα που θέλουμε να εξαπλωθούν στις καρδιές των εξεγερμένων.

»Με βάση την παραπάνω σχηματική περιγραφή καταλαβαίνετε ότι δεν έχετε κανένα περιθώριο να σταματήσετε το αναπόφευκτο. Την σύγκρουση των κόσμων μας».

Πράγματι είναι σύγκρουση δύο κόσμων. Αυτός του φανταστικού και φανατικού που έχει πλάσει στο θολωμένου του μυαλό ο Ρωμανός και οι όμοιοί του κι εκείνος του ρεαλισμού και ταυτόχρονα του σεβασμού στον άλλον, ακόμη κι αν είναι αντίπαλος.



Σάββατο, 1 Φεβρουαρίου 2014

ΕΥΡΩ ΚΑΙ ΔΡΑΧΜΗ


Ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο-ανάλυση από τα αριστερά, του γνωστού δημοσιογράφου Δημ. Κωνσταντακόπουλου, που πρέπει να διαβαστεί με προσοχή και να προβληματίσει.
ΔΕΕ

ΕΥΡΩ ΚΑΙ ΔΡΑΧΜΗ
Μια παραπλανητική συζήτηση, ένα λάθος σύνθημα, μια πιθανή «τελική προβοκάτσια»


Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Το ζήτημα του ευρώ είναι από τα σημαντικότερα που αντιμετωπίζει η χώρα, θέμα που μπορεί να επηρεάσει για πολλές δεκαετίες τη θέση της, και οικονομικά και γεωπολιτικά. Εντούτοις το θέμα αυτό αντιμετωπίζεται και συζητείται με χαρακτηριστική ελαφρότητα και επιπολαιότητα, εν μέσω σύγχυσης και προσπαθειών παραπλάνησης (που ενδεχομένως κατευθύνονται από ισχυρά όσο και αφανή διεθνή κέντρα).
Μερικά από τα ερωτήματα που τέθηκαν στη σχετική συζήτηση είναι τα εξής:
- Μας συμφέρει η έξοδος από την ΟΝΕ (ή/και την ΕΕ), είναι η εισαγωγή της νέας δραχμής η λύση στα προβλήματά μας;
- Ποιες θα είναι οι πιθανές συνέπειες μιας εξόδου από το ευρώ (ή/και την ΕΕ);
- Είναι δυνατόν να καταγγελθεί το μνημόνιο και οι δανειακές και να μείνουμε στην ευρωζώνη;
- Πρέπει να ζητήσουμε να φύγουμε από το μνημόνιο εντός ευρωζώνης, ή να επιδιώξουμε να φύγουμε από την ευρωζώνη;
- Ποιες είναι οι πιθανές γεωπολιτικές συνέπειες μιας εξόδου από το ευρώ; Θα γίνουμε περισσότερο ανεξάρτητο κράτος ή μήπως γίνουμε καταστρεφόμενο προτεκτοράτο ενός άξονα «ναυτικών δυνάμεων» (ΗΠΑ-Ισραήλ-Βρετανία, ίσως και Τουρκία);
Θα επιδιώξουμε να αντιμετωπίσουμε μερικά από αυτά τα ερωτήματα, όσο βέβαια είναι δυνατό στα πλαίσια ενός κατ’ ανάγκη σύντομου άρθρου.

1. Είναι πρόβλημα το ευρώ;

Αναντίρρητα, μόνο που δεν είναι το μόνο, ούτε το οξύτερο. Το ευρώ και η όλη δομή της ΕΕ συνέβαλαν για να βρεθούμε στην κατάσταση που βρεθήκαμε τον Μάιο 2010, αλλά σε αυτό συνέβαλε και πληθώρα άλλων παραγόντων (παγκοσμιοποίηση, φούσκα χρέους, εσωτερικές επιδόσεις ελληνικού «κλεπτοκρατικού καπιταλισμού», ύπαρξη μιας εξαιρετικά διεφθαρμένης, εξαρτημένης και ανίκανης πολιτικής τάξης και κρατικής ελίτ). Δεν μας εμπόδισε η ισοτιμία του ευρώ να φτιάξουμε χωματερές, ούτε επέβαλε να πηγαίνουν όλα σχεδόν τα λεφτά των ευρωπαϊκών κονδυλίων στον κορβανά της διαφθοράς και της διαπλοκής. Δεν μας υποχρέωσε το ευρώ ή η συμμετοχή στην ΕΕ να ξοδέψουμε όσα ξοδέψαμε για τους Ολυμπιακούς, για να δώσουμε μερικά από τα άπειρα παραδείγματα που θα μπορούσαμε να επικαλεσθούμε. Κυρίως όμως, δεν ήταν το Μάαστριχτ ή κάποιος υποχρεωτικός ευρωπαϊκός μηχανισμός που μας ανάγκασε να εκλέξουμε έναν τόσο απερίγραπτο τύπο όπως ο Γιώργος Παπανδρέου ως Πρωθυπουργό και να πάμε στα Μνημόνια και τις Δανειακές. Οικεία βουλήσει και πανηγυρίζοντες προσχωρήσαμε!

2. Η εισαγωγή εθνικού νομίσματος θα βοηθήσει την ανταγωνιστικότητα;

Ναι, γιατί το νόμισμα αυτό θα υποτιμηθεί πιθανότατα αμέσως και πολύ. Μόνο που ήδη έχουμε κάνει μια μεγάλη εσωτερική υποτίμηση της αμοιβής και κάθε προστασίας της εργασίας και όλων των κοινωνικών μισθών. Σκοπεύουμε να φτάσουμε σε επίπεδο Νίγηρα με νέες υποτιμήσεις;
Αλλά η ανταγωνιστικότητα δεν είναι μόνο τεχνική συνάρτηση της ισοτιμίας του νομίσματος, είναι πολύ περισσότερα. Παραδόξως, αυτό το απέδειξε το ίδιο το Μνημόνιο. Η εσωτερική υποτίμηση (που είναι και αυτή μορφή υποτίμησης) είχε πολύ λιγότερα οφέλη για την ελληνική οικονομία, από όσα περίμενε αίφνης το ΔΝΤ.

3. Η εισαγωγή εθνικού νομίσματος έχει μόνο πλεονεκτήματα;

Φανταστείτε προς στιγμήν τι προσπάθεια θα χρειαστεί ένα ανάπηρο, κατεστραμμένο κράτος για να εισάγει νέο νόμισμα σε συνθήκες διεθνούς σύγκρουσης, όταν δεν μπορεί να σκάψει μια λακούβα σε έναν δρόμο. Υπάρχουν σοβαρά πολιτικά και νομικά ζητήματα για την αποχώρηση της Ελλάδας από την ΟΝΕ. Οι περισσότεροι αναλυτές υποστηρίζουν ότι πρέπει να φύγει και από την ΕΕ. Προφανώς μια τέτοια διαδικασία θα την κάνει και πιο ευάλωτη στις γεωπολιτικές πιέσεις από όλες τις κατευθύνσεις του ορίζοντα. Επιπλέον, η αποχώρηση υπό συγκρουσιακούς όρους από το ευρώ, κινδυνεύει να προκαλέσει υπερπληθωρισμό και τιμωρητικές επιθέσεις των αγορών.
Όλα αυτά δεν σημαίνουν ότι πρέπει να μείνουμε πάση θυσία στο ευρώ. Σημαίνουν όμως ότι δεν πρέπει να θεωρούμε περίπατο την έξοδό μας.

4. Είναι η ανταγωνιστικότητα το πρόβλημα;

Είναι, αλλά για «κανονικά» κράτη και οικονομίες. Η Ελλάδα δεν είναι πλέον. Αντιμετωπίζει ένα σοβαρότερο πρόβλημα από την ισοτιμία του νομίσματός της, έχει μετατραπεί σε (καταστρεφόμενη) αποικία χρέους. Το βουνό του μη βιώσιμου χρέους, που καταστρέφεται για να αποπληρώσει, οι αποικιακές δεσμεύσεις των δανειακών συμβάσεων που έχει υπογράψει και η καταστροφή της διεθνούς εικόνας της είναι τα προβλήματά της. Πρέπει ασφαλώς να γίνει ανταγωνιστική, αλλά αυτό δεν φτάνει, αφού, όσο ανταγωνιστική κι αν γίνει, δεν θα μπορέσει να ξεπληρώσει το χρέος της. Η Ελλάδα έχει πάθει έμφραγμα και πεθαίνει, αν και αρνούμαστε να το πιστέψουμε. Πρέπει το ταχύτερο να τη σώσουμε από το έμφραγμα και, αφού το κάνουμε, να τη γιατρέψουμε κι από τις άλλες αρρώστιες της.

5. Τι πρέπει να κάνουμε;

Χρειαζόμαστε επειγόντως διαγραφή χρέους, αναθεώρηση των δανειακών συμβάσεων, ρήτρα ύφεσης, εγγυήσεις, ανθρωπιστική και αναπτυξιακή βοήθεια. Αν δεν μας τα δώσουν πρέπει να τα πάρουμε μόνοι μας οργανώνοντας στάση πληρωμών, καταγγέλλοντας τις ηγεσίες της ΕΕ, αντιδρώντας με όλα τα πολιτικο-θεσμικά μέσα στη διάθεσή μας, ως μελών της ΟΝΕ και της ΕΕ, περιλαμβανομένου του μπλοκαρίσματος της λειτουργίας της ‘Ενωσης, που σε πολλά ζητήματα λειτουργεί πάντα με την αρχή της ομοφωνίας.

6. Καλύτερα μέσα ή έξω;

Αυτά όλα είναι πολύ πιο εύκολο να τα ζητήσουμε και να τα διαπραγματευτούμε εντός της ευρωζώνης και της ΕΕ, παρά ζητώντας να φύγουμε. Φεύγοντας από την ευρωζώνη (ως ανεπρόκοποι, αποτυχημένοι «μπαταχτσήδες») δεν μεταβάλλεται το χρέος (που παγιώθηκε σε ευρώ με το αγγλικό δίκαιο), ούτε παύουν να ισχύουν οι αποικιακές συμβάσεις, ούτε βελτιώνεται η ισχύς της χώρας.
Άλλωστε αν έχουμε αρκετό θάρρος για να επαναστατήσουμε κατά του …παγκόσμιου καπιταλισμού, θα βρούμε οπωσδήποτε αρκετό για να κάνουμε μπάχαλο την ΟΝΕ και την ΕΕ, αν δεν μας προσφέρουν ικανοποιητική λύση επιβίωσης.
Καλώς ή κακώς, βρεθήκαμε σε ένα από τα ισχυρότερα κλαμπ παγκοσμίως. Προτού σηκωθούμε και φύγουμε, μοιάζει πιο λογικό και έξυπνο να χαλάσουμε τον κόσμο εκεί μέσα, ζητώντας μια άλλη λύση για την Ελλάδα και μια άλλη πολιτική για την Ευρώπη και διεκδικώντας τα δικαιώματά μας ως ισότιμου κράτους-μέλους.Γιατί να διευκολύνουμε τη Μέρκελ φεύγοντας μόνοι μας. Ας αναλάβει αυτή, αν θέλει, το κόστος της εκδίωξής μας και της κρίσης που αναπόφευκτα θα προκαλέσει σε όλο το οικοδόμημα. Στο βάθος, το σύνθημα αποχώρησης από το ευρώ αντανακλά βαθιά πεποίθηση εθνικής κατωτερότητας και ηττοπάθεια. Επαναλαμβάνουμε. Το πρόβλημά μας είναι το μη βιώσιμο χρέος και πώς να ξαναφέρουμε την Ελλάδα στη ζωή. Αν η Μέρκελ διαγράψει τα χρέη μας για να φύγουμε από το ευρώ γιατί όχι; Αμφιβάλλουμε πάντως ότι η Γερμανία, αν δεν χρηματοδοτεί την οικοδόμηση, θα χρηματοδοτήσει την αποσύνθεση της ευρωζώνης.

7. Ψυχολογία «ραγιά» και «ιδεολογία Ψωροκώσταινας»

Κατά βάθος, «ευρωπαϊστές» και «αντιευρωπαϊστές» ξεκινάνε συχνά και οι μεν και οι δε από την ψυχολογία του ραγιά και την ιδεολογία «της Ψωροκώσταινας». Οι μεν λένε «να κάνουμε ότι μας λένε, για να μη μας πετάξουν έξω», οι δε απαντάνε «να φύγουμε για να μην κάνουμε αυτά που λένε». Και στις δύο περιπτώσεις, η Ελλάδα δεν ενεργεί ως υποκείμενο, αλλά ως υποδεέστερη οντότητα. Να μην το ξεχνάμε άλλωστε: Μνημόνια, Δανειακές και PSI δεν προέκυψαν αυτομάτως από κάποια κείμενα ή μηχανισμούς της ΕΕ – για να επιβληθούν χρειάστηκε και προσφέρθηκε η ενθουσιώδης υποστήριξη και οι υπογραφές διαδοχικών ελληνικών κυβερνήσεων, που δεν είναι λιγότερο υπεύθυνες από την ΕΕ, την ΕΚΤ και το ΔΝΤ για την καταστροφή της χώρας

8. Δεν μπορούν να μας κάνουν τίποτα αν διακόψουμε το Μνημόνιο;

Αυτή είναι η θέση της πλειοψηφίας του ΣΥΡΙΖΑ, που υποστηρίζει ότι δεν μπορούν να μας πετάξουν έξω, ότι είμαστε συστημικός κίνδυνος κι ότι θα είναι καταστροφή γι’ αυτούς η αποχώρησή μας. Δυστυχώς, τα πράγματα δεν είναι έτσι. Οι άρχουσες τάξεις της Ευρωγερμανίας και η Αυτοκρατορία του παγκόσμιου Χρήματος δεν θα αποδεχθούν με τόση ευκολία μια απείθαρχη Ελλάδα. Εν πάση περιπτώσει κανείς δεν μπορεί να βασιστεί σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο και να μην προετοιμάζεται και για το αναγκαίο, αν δεν πετύχει το σχέδιο Α, σχέδιο Β. Η ύπαρξη και η ατσαλένια, γνωστή στον αντίπαλο, αποφασιστικότητα να εφαρμοσθεί το σχέδιο Β’, σε περίπτωση αποτυχίας της διαπραγμάτευσης, είναι στοιχειώδης προϋπόθεση για να γίνει διαπραγμάτευση.
Η ΕΚΤ μπορεί να αποφασίσει τη διακοπή της χρηματοδότησης των ελληνικών τραπεζών προκαλώντας έμφραγμα στην ελληνική οικονομία και υποχρεώνοντας ενδεχομένως, από ένα σημείο και πέρα, στην εισαγωγή εσωτερικού μέσου πληρωμής. Το αν θα το κάνει ή όχι, εξαρτάται από το πολιτικό κλίμα στην Ευρώπη. Γι’ αυτό και απαιτείται, όσο είναι καιρός, η οργάνωση μιας πολύ μεγάλης και ποιοτικά πολύ ικανοποιητικής καμπάνιας υπεράσπισης της Ελλάδας (και της Κύπρου) διεθνώς, αλλά και η ανάπτυξη ενός πυκνότατου διεθνούς δικτύου επαφών και συμμαχιών, και μέσα στη Γερμανία, με επιχειρήματα βαθιά και «πανευρωπαϊκά», που θα δημιουργήσουν προσκόμματα και κόστος αν αύριο η γερμανική κυβέρνηση ή η ΕΚΤ αποφασίσουν να στραφούν κατά της Ελλάδας. ‘Εχει ήδη χαθεί «υπερπολύτιμος» χρόνος και ο ελληνικός λαός ενδέχεται να πληρώσει πολύ ακριβά αυτή την παράλειψη, που δείχνει μη επίγνωση της οξύτητας του προβλήματος που θα αντιμετωπίσει μια αντιμνημονιακή κυβέρνηση αύριο
Για να σωθεί η Ελλάδα χρειάζεται να γίνει πόλεμος. Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να ετοιμαστεί με τη μεγαλύτερη δυνατή σοβαρότητα και επιμονή, προετοιμάζοντας και εμψυχώνοντας τον ελληνικό λαό και δραστηριοποιούμενη επιτέλους στο εξωτερικό. Δεν ωφελεί σε τίποτα να εξωραϊζει την πραγματικότητα, καθησυχάζοντας εαυτήν και την κοινωνία.

9. Νόμισμα, Έθνος, Παγκοσμιοποίηση

Όπως προκύπτει από τα όσα προαναφέρθηκαν, είναι σφάλμα να αναγορεύεται σε «φετίχ» το νόμισμα. Η λογική όμως επιβάλει να δοθεί η μάχη εντός Ευρώπης, προτού πάμε σε αποχωρήσεις ή «αποβολές». Ας αναλάβει, αν θέλει, η Γερμανία της Μέρκελ και η Κομισιόν του Μπαρόζο την ευθύνη «αποβολής» της Ελλάδας και μιας πρωτοφανούς στην ιστορία της ΕΕ κρίσης. Η θέση να ζητήσουμε μόνοι μας να φύγουμε είναι «αριστερίστικη», δήθεν «επαναστατική» θέση, που απομακρύνει την αριστερά από την εξουσία, αλλά μπορεί να νομιμοποιήσει άλλες γεωπολιτικές προβοκάτσιες.
Στην πραγματικότητα δεν αντιμετωπίζουμε απλά μια «δυσλειτουργία» της ‘Ενωσης, ούτε καν μια απλή προσπάθεια της Γερμανίας να μας επιβληθεί, ένα 4ο Ράιχ, μια γερμανική Ευρώπη, όπως ισχυρίζονται όσοι βλέπουν τον μικρό, για να μη δουν τον μεγάλο «νταβατζή». Αντιμετωπίζουμε κάτι πολύ πιο θεμελιώδες: 
α) την επίθεση της Αυτοκρατορίας του Χρήματος εναντίον όλης της Ευρώπης, που άρχισε από την Ελλάδα, 
β) την επιλογή των ιθυνουσών τάξεων της Ευρωγερμανίας να «ενώσουν» την Ευρώπη κάτω και όχι ανθιστάμενες στην ηγεμονία των Αγορών.
Ταυτόχρονα, στην περίπτωση Ελλάδας και Κύπρου έχουμε, κρυμμένες στις οικονομικές σκοπιμότητες, και τις γνωστές γεωπολιτικές επιδιώξεις των διαφόρων «Προστατών» (ΗΠΑ, Βρετανία, Χρήμα) να ελέγξουν ασφυκτικά τον ελληνικό χώρο, καταργώντας ει δυνατόν την ανεξαρτησία και κυριαρχία των δύο κρατών του, όπως φάνηκε ανάγλυφα στην απόπειρα κατάλυσης του κυπριακού κράτους με το σχέδιο Ανάν.
Επιπλέον, είναι πιθανό Ελλάδα και Κύπρος να χρησιμοποιούνται σε ευρύτερες στρατηγικές που αποβλέπουν στη διάλυση της ΕΕ. (*)
Πρέπει λοιπόν να υπερασπίσουμε το έθνος που απειλείται σήμερα από την παγκοσμιοποίηση, από τη δικτατορία δηλ. του χρηματιστικού κεφαλαίου και των εθνών που το ελέγχουν, γιατί κανείς άλλος δεν θα το κάνει στη θέση μας, γιατί είναι το μόνο επίπεδο όπου μπορεί να πραγματοποιηθεί μια κάποια κοινωνική και οικονομική δημοκρατία, για να σταματήσουμε τον επελαύνοντα ολοκληρωτισμό. Απέναντί του, το έθνος είναι απαραίτητη μεν, ανεπαρκής δε βάση άμυνας. Η δραχμή, η λίρα, η πεσέτα, μοιάζουν λίγο με τα ξύλινα τείχη των αρχαίων Αθηναίων. Αντιπροσωπεύουν το απερχόμενο παρελθόν των εθνών – κρατών. Χρειαζόμαστε μια συμμαχία εθνών και ένα άλλο πρόγραμμα για την Ευρώπη για να αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά την Αυτοκρατορία του Χρήματος και τις ευρωπαϊκές πραγματώσεις της. Και είναι πιο αποτελεσματικό και δημιουργεί έδαφος συμμαχιών να δώσουμε τη μάχη για τη σωτηρία μας εν ονόματι της Ευρώπης, όχι κατ’ αντίθεση προς την ιδέα της.

(*) Είναι πιθανό να έχουμε σύγκλιση σε ένα σχέδιο «αποβολής» Ελλάδας και Κύπρου από την ευρωζώνη ή/και την ΕΕ διαφορετικών δυνάμεων για διαφορετικούς λόγους. Η γερμανική συστημική ακροδεξιά που νομίζει ότι δεν χρειάζεται τους «ανεπρόκοπους Νότιους», κύκλοι του βαθέος συστήματος των ΗΠΑ ή ριζοσπαστικές δυνάμεις του Χρήματος, που μπορεί να θέλουν να χρησιμοποιήσουν την Ελλάδα και την Κύπρο για να ξεκινήσουν μια κρίση που υπερβαίνει την πολιτική δυνατότητα της ΕΕ να την αντιμετωπίσει και επομένως οδηγεί στη διάλυση του ευρώ, αν όχι της ΕΕ. Το μοντέλο αυτό χρησιμοποιήθηκε στην περίπτωση της ΕΣΣΔ, όταν επιμέρους τακτικοί παίκτες σπρώχτηκαν καταλλήλως σε τροχιές αποσταθεροποίησης του συστήματος, των οποίων αγνοούσαν τις στρατηγικές συνέπειες και κατέληξαν να γίνουν είδος «έξυπνων βομβών» που ανατίναξαν το ίδιο το σύστημά τους. Εμείς τουλάχιστο δεν μπορούμε να γνωρίζουμε τι σχεδιάζεται σε αυτό το επίπεδο των παγκόσμιων εξουσιών, αλλά δεν νομίζουμε φρόνιμο να αποκλείσουμε προκαταβολικά την ύπαρξη τέτοιων επιδιώξεων.