Μας είπαν…

Μας είπαν…

Μας είπαν ''ανήκωμεν εις την δύσιν'' και φρόντισαν να μας υποδουλώσουν στους δυτικούς σύγχρονους βαρβάρους, 

Μας είπαν ''Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες'' και την καταχρέωσαν για να μην μας ανήκει, 

Μας είπαν ''παίξτε χρηματιστήριο'' και μας πήραν τις περιουσίες, 

Μας είπαν ''εκσυγχρονισμός του κράτους'' και υπέστειλαν την ελληνική σημαία, 

Μας είπαν ''επανίδρυση του κράτους'' και διέλυσαν κάθε έννοια δημόσιας διοίκησης, 

Μας είπαν ''λεφτά υπάρχουν'' και έφεραν το ΔΝΤ και τους άλλους ''θεσμούς'' να ''μας δανείσουν'', 

Μας είπαν ''θα σκίσουμε τα μνημόνια'' και όχι μόνο τα αποδέχθηκαν, αλλά υπέγραψαν κι άλλα, 

Μας είπαν θα μας αυξήσουν μισθούς και συντάξεις και τα μειώσανε πάνω από 50%, 

Μας είπαν ''η ελπίδα έρχεται'' και αντί της ελπίδας ήρθαν εκατοντάδες χιλιάδες μουσουλμάνοι μετανάστες. 

Όλους αυτούς! 

Τους ψηφίζαμε όχι επειδή μας ενέπνεαν, αλλά γιατί πουλούσαν εικονική πραγματικότητα, έταζαν, 

Τους ψηφίζαμε γιατί έλεγαν μεγάλα λόγια που μας άρεσαν, 

Τους ψηφίζαμε γιατί δεν είχαμε άλλη επιλογή. 

Τώρα όμως που όλα βγήκαν στο φως! 

Τώρα που έπεσαν οι μάσκες, 

Τώρα που είδαμε ποιοί είναι, 

Τώρα που καταλάβαμε ότι μας κορόιδευαν με τα ψέματά τους, 

Τώρα που αποδείχθηκε ότι το ισχύον πολιτικό σύστημα απέτυχε παταγωδώς και πέτυχε μόνο για τους υπηρέτες του, 

Τώρα που τους ακούμε και πάλι να θέλουν να μας σώσουν, 

Δεν τους πιστεύουμε πλέον! 

Τώρα εξερχόμαστε από τα χαρακώματα της θαλπωρής του καναπέ, της εκ του ασφαλούς κριτικής και της έλλειψης θάρρους! 

Τώρα κάνουμε σημαία μας την αλήθεια! 

Τώρα δίνουμε απάντηση στην εθνική κραυγή αγωνίας: Κάτι πρέπει να γίνει! 

Τώρα ενώνουμε δυνάμεις για μια ελληνική διέξοδο σωτηρίας! 

Γιατί δεν χρωστάμε σε κανένα, γιατί οι Έλληνες πολίτες δεν χρωστάνε σε κανένα, 

Γιατί δεν ανεχόμαστε να δίνονται χρήματα στους κομματικούς στρατούς αντί να δοθούν στον νοικοκύρη Έλληνα πολίτη, 

Γιατί επιβάλλεται να μειωθεί η φορολογία για να επιστρέψουν οι επιχειρήσεις στην πατρίδα και να βρούνε δουλειά οι Έλληνες, 

Γιατί επιβάλλεται να στηριχθεί η Ελληνίδα μάνα και τα παιδιά της, 

Γιατί επιβάλλεται να στηριχθεί ο πρωτογενής τομέας, ο αγρότης, ο κτηνοτρόφος, ο αλιέας και η ελληνική περιφέρεια για την αυτάρκεια της χώρας με ελληνικά προϊόντα. 

Γιατί θέλουμε να ξαναδούμε τους Έλληνες να χαμογελούν, 

Γιατί θέλουμε να πάρουμε πίσω αυτά που μας κλέβουνε, την πίστη μας, την πατρίδα μας, τη γλώσσα μας, την αξιοπρέπειά μας, 

Γιατί θέλουμε ο Έλληνας πολίτης να αισθάνεται ασφαλής στην πατρίδα του, στην πόλη του, στο χωριό του, στο σπίτι του, 

Γιατί αυτή η χώρα έχει τεράστιες δυνατότητες. Γιατί οι Έλληνες που ζούν στην Ελλάδα και ο Ελληνισμός της διασποράς, όλοι μας, έχουμε απίστευτες δυνατότητες, 

Γιατί μπορούμε να σταθούμε όρθιοι απέναντι στους ξένους, και να διαπραγματευτούμε σαν ίσος πρός ίσον, 

Γιατί αυτό το οικόπεδο, η Ελλάδα, έχει αφεντικό. Είναι ο Έλληνας! 

Ήρθε η ώρα! 

Όλοι εμείς, η τεράστια πλειοψηφία των Ελλήνων, με πίστη στο Χριστό και στην Πατρίδα μας, να απλώσουμε τα χέρια μας και να σχηματίσουμε την μεγάλη λυτρωτική αλυσίδα. Και έτσι λυτρωμένοι, ο καθένας από εμάς να γίνει ένας από τους αμέτρητους στύλους του μεγάλου του έργου του ενωτικού, για να αγωνιστούμε και να στεριώσουμε αυτό το οικοδόμημα που κλυδωνίζεται και παραπαίει, να παλινορθώσουμε την Ελλάδα! 

Τούτη η ώρα είναι η ώρα των Ελλήνων!

Νίκος Ταμουρίδης 

Αντγος (ε.α)-Επίτιμος Α' Υπαρχηγός ΓΕΣ 

Μέλος Διοικούσας Επιτροπής 

Ελεύθερης Πατρίδας

Χρειάζεται προσοχή

Χρειάζεται προσοχή

Άρθρο του Αλ. Παπαχελά

Το 2012, σε μια συνέντευξη με τον κ. Τσίπρα, τον είχα ρωτήσει σε ποιον θα τηλεφωνούσε πρώτα εάν ήταν πρωθυπουργός και μάθαινε ότι υπάρχει ένα σοβαρό επεισόδιο σε εξέλιξη στο Αιγαίο. Ήταν φανερό ότι δεν το είχε σκεφθεί πολύ το θέμα, αλλά απάντησε «μα προφανώς στον κ. Ερντογάν». Ομολογώ ότι δεν θα ξαναέκανα το ίδιο ερώτημα σήμερα, επειδή δεν έχει σαφή απάντηση. Ο Γεώργιος Παπανδρέου μίλησε στην αντίστοιχη περίσταση με τον πρόεδρο Τζόνσον και τον Τζορτζ Mπολ, ο δικτάτορας Παπαδόπουλος με τον Σάιρους Βανς, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής με τον Φορντ, ο Ανδρέας Παπανδρέου με τον Τζορτζ Σουλτζ και ο Κώστας Σημίτης με τον Κλίντον και τον Χόλμπρουκ. Ηξεραν περίπου τι θα ακούσουν. Ηταν όμως βέβαιο ότι θα εκδηλωνόταν κάποια αμερικανική μεσολάβηση και μια προσπάθεια συγκράτησης των δύο πλευρών.

Σήμερα τα δεδομένα έχουν αλλάξει. Κανείς, πουθενά στον πλανήτη, δεν ξέρει τι σκέπτεται ο πρόεδρος Τραμπ για πολύ πιο σημαντικά ζητήματα. Ούτε επίσης μπορεί να μαντέψει ποιοι είναι οι άνθρωποι σε θέσεις-κλειδιά που θα επηρεάσουν το αν θα σηκώσει ο κ. Τραμπ το τηλέφωνο να μιλήσει με τους κ. Τσίπρα και Ερντογάν και τι θα τους πει. Οι αξιωματούχοι που χειρίζονταν τους φακέλους έχουν φύγει από τις θέσεις τους και το «μηχάνημα» δεν δουλεύει όπως σε προηγούμενες περιόδους νέων κυβερνήσεων.

Χρειάζεται τρομερή, και απολογούμαι για την εμφατικότητα αλλά την επιβάλλουν οι στιγμές, προσοχή. Η Ελλάδα έχει υποφέρει από την ανεύθυνη μεταφορά λανθασμένων ή συγκεχυμένων μηνυμάτων από την Ουάσιγκτον. Ο κάθε Ελληνοαμερικανός και ο ξάδελφός του έχουν ξαφνικά εμφανισθεί να μιλούν για λογαριασμό του Τραμπ. Ακούγονται εξωφρενικά πράγματα του τύπου «ε καλά, αν γίνει μια σύγκρουση, προφανώς θα διαλέξει την Ελλάδα επειδή είναι χριστιανική χώρα». Αυτή η κυβέρνηση δεν έχει μεγαλουργήσει στη σωστή ανάγνωση των διεθνών συγκυριών. Μόνο που εδώ μιλάμε για κάτι παραπάνω από μια διαπραγμάτευση με την τρόικα...

Δεύτερη διαφορά, σημαντική. Οι Ευρωπαίοι δεν ήταν ποτέ καλοί στη διαχείριση κρίσεων. Το Βερολίνο δοκιμάζει τώρα να παίξει έναν πρωταγωνιστικό ρόλο στην επίλυση προβλημάτων, από το Κόσοβο έως το Κυπριακό. Δεν έχει δοκιμασθεί, όμως, σε μια μεγάλη κρίση που θα χρειασθεί να αντιμετωπίσει σε πραγματικούς χρόνους. Και το κυριότερο: ο πρόεδρος Ερντογάν έχει έναν μοχλό πίεσης που δεν υπήρχε παλαιότερα, τους πρόσφυγες. Ανοίγοντας τις «πόρτες» στο Αιγαίο, ξέρει ότι μπορεί να καταφέρει ένα θανάσιμο πολιτικό πλήγμα στην καγκελάριο και σε άλλους ηγέτες στην Ε.Ε.

Αφησα για το τέλος τον πρόεδρο Ερντογάν. Δεν είναι Τσιλέρ, ούτε ακόμη και Οζάλ. Νιώθει, έστω και εφήμερα, παντοδύναμος και πάρα πολύ πιεσμένος. Μεταξύ του ιδίου και του στενού του κύκλου, και του διοικητή στόλου, δεν μεσολαβεί τίποτα απολύτως. Το υπουργείο Εξωτερικών έχει μπει στην άκρη. Οι στρατηγοί και οι ναύαρχοι που θα μπορούσαν να φέρουν αντίρρηση φιλοξενούνται σε... επιμορφωτικά ιδρύματα ή θα σιωπήσουν και θα εκτελέσουν την όποια εντολή πάρουν. Το buffer μεταξύ της πολιτικής ηγεσίας και της όποιας τακτικής απόφασης δεν υπάρχει πια. Βασικό εμπόδιο είναι μόνον ο αποδεκατισμός των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων και η απομάκρυνση καλά εκπαιδευμένων αξιωματικών, πιλότων κ.λπ. σε όλη τους την γκάμα.

Με άλλα λόγια, δεν είναι η πιο πρόσφορη και προβλέψιμη στιγμή για ένα ελληνοτουρκικό επεισόδιο.

Πηγή : http://www.kathimerini.gr/

Το Καστελόριζο και τα μάτια μας

Το Καστελόριζο και τα μάτια μας

Του Θεόδωρου Καρυώτη 

Ακόμα θυμάμαι την μοναδική αλλά σημαντική ήττα μας στην Διάσκεψη του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας (1973-1982). Σε μια συνεδρίαση της 2ης Επιτροπής που η συζήτηση αφορούσε στην έννοια του «Αρχιπελαγικού Κράτους», ο αρχηγός της Ελληνικής αντιπροσωπείας, ο αείμνηστος Κωνσταντίνος Σταυρόπουλος έλαβε το λόγο για να εξηγήσει την ελληνική λέξη Αρχιπέλαγος.

Μέσα σε απόλυτη σιγή, ο Σταυρόπουλος εξήγησε εκείνη την ημέρα ότι η λέξη «αρχιπέλαγος» είναι ελληνική λέξη και για πρώτη φορά χρησιμοποιήθηκε στην ιστορία για να περιγράψει το Αιγαίο! Μετά, συνέχισε λέγοντας ότι η Ελλάδα, με βάση αυτό το ιστορικό γεγονός, δικαιούται να χαρακτηριστεί, στη νέα Σύμβαση του Δίκαιου της Θάλασσας, σαν Αρχιπελαγικό Κράτος.

Δυστυχώς, η συζήτηση που ακολούθησε για αρκετές ημέρες δεν έφερε αποτέλεσμα για την ελληνική πρόταση και έτσι η νέα Σύμβαση (UNCLOS) αναγνωρίζει ως αρχιπελαγικά κράτη μόνο τα κράτη που αποτελούνται αποκλειστικά από νησιά. Εάν τότε, είχε επικρατήσει η άποψη μας, τα πράγματα θα ήταν σήμερα πολύ διαφορετικά στο Αιγαίο. Έτσι η UNCLOS αναγνωρίζει μόνο πέντε κράτη σαν αρχιπελαγικά. Αυτά είναι η Ινδονησία, οι Φιλιππίνες, οι Μπαχάμες, τα νησιά Φίτζι και η Παπούα Νέα Γουινέα.

Το Άρθρο 47 της UNCLOS ορίζει τα Αρχιπελαγικά Κράτη ως εξής:

Για τους σκοπούς της παρούσας Σύμβασης:

1. A) “Αρχιπελαγικό Κράτος είναι ένα Κράτος που αποτελείται εξ ολοκλήρου από ένα ή περισσότερα συμπλέγματα νησιών και συμπεριλαμβάνει ενδεχομένως και άλλα νησιά,
2. B) «Αρχιπέλαγος είναι σύνολο νησιών, συμπεριλαμβανομένων και τμημάτων νησιών, τα παρακείμενα ύδατα και τα λοιπά φυσικά στοιχεία , τα οποία είναι τόσο στενά συνδεδεμένα μεταξύ τους ώστε να αποτελούν ουσιαστικά μια αδιαίρετη γεωγραφική, οικονομική και πολιτική ενότητα, ή τα οποία θεωρούνται ιστορικά ως μια ενότητα.

Είναι σαν να περιγράφει το Αιγαίο Αρχιπέλαγος!

Από την Συνθήκη της Λωζάννης το 1923 μέχρι το 1973, το Αιγαίο Πέλαγος ελέγχετο και κυριαρχείτο, από στρατιωτική, οικονομική και πολιτιστική άποψη, από την Ελλάδα. Κατά την διάρκεια αυτής της περιόδου, η Τουρκία ουδέποτε διαμαρτυρήθηκε γι’ αυτή την κατάσταση και ποτέ δεν αμφισβήτησε το υπάρχον νομικό καθεστώς.  Αυτή η κατάσταση άλλαξε  δραματικά το 1973, όταν ανακαλύφθηκαν κοιτάσματα πετρελαίου έξω από την νήσο  Θάσο από την αμερικανική εταιρεία Oceanic Exploration. Εκείνη την περίοδο, βασικά για λόγους πολιτικής εσωτερικής κατανάλωσης, οι δικτάτορες που κυβέρνησαν την Ελλάδα από το 1967 μέχρι το 1974, ανακοίνωσαν ότι τα κοιτάσματα ήταν μεγάλης εμπορικής αξίας, χωρίς να αντιληφθούν τις διεθνείς επιπτώσεις αυτής της πράξης τους. Η Τουρκία αμέσως αντέδρασε και την 1η Νοεμβρίου 1973 έδωσε στην Τουρκική Εταιρεία Πετρελαίων TRAO δικαιώματα εξερεύνησης υδρογονανθράκων στο Ανατολικό Αιγαίο, σε μία περιοχή που ξεκάθαρα επικάλυπτε της περιοχές της ελληνικής υφαλοκρηπίδας των νησιών Λήμνου, Σαμοθράκης, Αγίου Ευστράτιου, Λέσβου και Χίου.

Υπάρχει μια ενδιαφέρουσα παράμετρος της ελληνοτουρκικής διένεξης που έχει σχέση με τη θέση της CIA για το Αιγαίο Πέλαγος. Μία απόρρητη έκθεσή της, που συντάχθηκε το 1984 με την ονομασία «Μνημόνιο», και έχει αποχαρακτηριστεί χάρη στις ενέργειες του δημοσιογράφου Μιχάλη Ιγνατίου, καλύπτει όλα τα θέματα ελληνοτουρκικών διαφορών, όπως η επέκταση των χωρικών υδάτων της Ελλάδας από τα 6 στο 12 ν.μ., τον εναέριο χώρο, την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και την στρατικοποίηση μερικών ελληνικών νησιών του Ανατολικού Αιγαίου.

Στις 31 σελίδες αυτού του μνημονίου γίνεται μια προσπάθεια από την CIA να είναι ουδέτερη σ’ αυτή την πολύ σημαντική διένεξη για την Αμερική αλλά δεν κρύβει την αντιπάθειά της προς τον Ανδρέα Παπανδρέου, αφού σε ορισμένα σημεία αναφέρει:

«Η προκλητική ρητορική του Έλληνα Πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου και, πιο πρόσφατα, η Τουρκοκυπριακή ανακήρυξη ανεξαρτησίας τον Νοέμβριο του 1983 έχουν κάνει στριφνές τις ήδη επιδεινούμενες σχέσεις μεταξύ της Αθήνας και της Άγκυρας και έχουν ουσιαστικά εξαφανίσει τις βραχυπρόθεσμες προοπτικές για πρόοδο στα θέματα του Αιγαίου.» Σ’ ένα σημείο παρακάτω η έκθεση αναφέρει: «Παρότι δεν υπάρχει κανείς στην ελληνική κυβέρνηση που να επιθυμεί σύγκρουση με την Τουρκία, ο Παπανδρέου και ορισμένοι σύμβουλοι του, με τις άστατες προσωπικότητες τους, έχουν την τάση να αντιδρούν έντονα σε τεταμένες καταστάσεις. Ο Πρόεδρος Κωνσταντίνος Καραμανλής και Έλληνες αξιωματικοί των ενόπλων δυνάμεων έχουν συμβουλεύσει για την ανάγκη αυτοσυγκράτησης σε τέτοιες στιγμές και έτσι έχει αποφευχθεί ρήξη στο Αιγαίο. Αλλά ο Παπανδρέου, μερικές φορές, παίρνει σημαντικές αποφάσεις χωρίς να τους συμβουλευτεί. Αλλά ενώ ο Πρόεδρος και ανώτατοι αξιωματικοί συμμερίζονται πολλές από τις ανησυχίες του Παπανδρέου για τις πιθανές Τουρκικές απειλές, τείνουν να δίνουν μεγαλύτερη σημασία απ’ ό,τι αυτός στον στην απειλή του Συμφώνου της Βαρσοβίας και στη στρατιωτική συνεργασία με τις Ηνωμένες Πολιτείες και το ΝΑΤΟ». Η έκθεση καταλήγει με την εξής διαπίστωση: «Οι προσδοκίες για μια σημαντική πρόοδο προς επίλυση των διενέξεων στο Αιγαίο δεν ήταν ποτέ μεγάλες. Πιστεύουμε ότι η ατμόσφαιρα για εποικοδομητικές διαπραγματεύσεις έχει επιδεινωθεί τα τελευταία χρόνια κυρίως λόγω της σκληρής στάσης του Παπανδρέου εναντίον της Τουρκίας.»

Όσον αφορά το θέμα της υφαλοκρηπίδας οι συντάκτες της έκθεσης προσπαθούν να κρατήσουν μια ουδέτερη θέση και αποφεύγουν να ασχοληθούν με την έννοια της ΑΟΖ, αλλά προχωρούν και σε μια πολύ σημαντική και κρίσιμη διαπίστωση, ότι δεν υπάρχουν σημαντικές ποσότητες υδρογονανθράκων στο Αιγαίο Πέλαγος. Από ότι είμαι σε θέση να γνωρίζω, αυτή η αμερικανική θέση δεν έχει αλλάξει μέχρι σήμερα.

Το θέμα που συμφωνούν απόλυτα με την Τουρκία είναι αυτό της επέκτασης των χωρικών υδάτων της Ελλάδας από 6 ν.μ. σε 12 ν.μ., γιατί όλα τα στενά μεταξύ της Μεσογείου και των Δαρδανελίων θα εξαφανίζονταν, εάν η Ελλάδα αυξήσει τα χωρικά της ύδατα στα 12 ν.μ. Βέβαια αναφέρουν ότι η Ελλάδα, βάσει του της UNCLOS III, έχει μεν δικαίωμα χωρικών υδάτων πλάτους 12 ν.μ., αλλά δεν μπορεί να κλείσει με αυτή την ενέργεια θαλάσσιους διαδρόμους. Η Ελλάδα υποστηρίζει ότι οι κανόνες της αβλαβούς διέλευσης δεν δημιουργούν προβλήματα στα τουρκικά πλοία και η ίδια, που διαθέτει έναν ογκώδη εμπορικό στόλο, δεν έχει κανένα συμφέρον να περιορίσει την ελευθερία των θαλασσών. Η Αμερική υποστηρίζει ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να δημιουργήσει διαδρόμους των στενών της για να διέρχονται τα πλοία, διότι το Αιγαίο, βάσει του Δίκαιου της Θάλασσας δεν είναι ένα αρχιπέλαγος και η Αμερική δεν απορρίπτει το δικαίωμα της Ελλάδας να ορίσει στενά.

Βέβαια, η έκθεση αναφέρει ότι η Τουρκία για πολλά χρόνια τώρα έχει προειδοποιήσει την Ελλάδα ότι η αύξηση των χωρικών της υδάτων στο Αιγαίο θα αποτελέσει casus belli, αλλά οι Αμερικανοί δεν παίρνουν θέση σε αυτό το θέμα. Τέλος, αυτό το μνημόνιο της CIA στην σύνοψη των θέσεών του σημειώνει:

“Έτσι, ενώ η διένεξη ανάμεσα στην Ελλάδα και στην Τουρκία είναι πιθανότερο να απορρέει από μια στρατιωτική σύγκρουση στη Κύπρο, θα μπορούσε να επεκταθεί στο Αιγαίο και πιθανώς στην Θράκη – μόνο και μόνο γιατί οι Έλληνες αναγνωρίζουν το ευκρινές στρατιωτικό πλεονέκτημα της Τουρκίας σε μια σύγκρουση που θα περιοριζόταν μόνο στο νησί (Κύπρο). Οι Έλληνες θα διαθέτουν μια μικρή υπεροχή σε εναέριες εμπλοκές στο Αιγαίο και θα κρατήσουν τις θέσεις τους στη θάλασσα. Στα σύνορα με την Θράκη, η δύσκολη μορφολογία του εδάφους θα αντισταθμίσει την υπεροχή της Τουρκίας σε στρατό ξηράς και ο πόλεμος εκεί μάλλον θα τελειώσει με στασιμότητα.»

Το μόνο που έχει αλλάξει, από τότε, στις αμερικανικές θέσεις είναι το γεγονός ότι η ισορροπία δυνάμεων  ανάμεσα στην Ελλάδα και στην Τουρκία έχει μεταβληθεί σταδιακά από το 2012 σε βάρος της Ελλάδας, λόγω της οικονομικής κρίσης στην πατρίδα μας.

Όλοι πιστεύουν ότι η ξαφνική εμφάνιση του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο  προήλθε από την πρωτοβουλία της Καγκελαρίου Μέρκελ να συναντήσει τον Ερντογάν και να αποφασίσουν να φέρουν το ΝΑΤΟ  σαν αστυνόμο στην περιοχή. (Αφού το δέχθηκαν όλοι, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας). Αναμφίβολα, η Καγκελάριος δεν ανέλαβε αυτή την πρωτοβουλία μόνη της. Είχε ήδη ενημερώσει την Ουάσιγκτον και πήρε το πράσινο φως από τον Λευκό Οίκο,  πριν κατευθυνθεί στην Άγκυρα.

Έτσι η ανάμειξη του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο, εάν και οι προσφυγικές ροές το απασχολούν τρομερά, δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια φιλοτουρκική χειρονομία των συμμάχων μας του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όπως είναι γνωστόν, με απόφαση του ΝΑΤΟ από το 1960 ταυτίζονται τα θαλάσσια κα εναέρια σύνορα των κρατών-μελών. Δηλαδή, οι επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο θα σέβονται μόνο τα 6 από τα 10 μίλια του ελληνικού εναερίου χώρου.

Το πιο κρίσιμο σημείο αυτής της συμφωνίας είναι η σιωπηρή εξαίρεση της Δωδεκανήσου από τις περιπολίες του ΝΑΤΟ μια και την θεωρεί αποστρατικοποιημένη περιοχή. Κύριος στόχος της Τουρκίας, βέβαια, ήταν και είναι το Καστελόριζο, γιατί, δεκαετίες τώρα, ξεκίνησε ατέρμονες επαφές με την Ελλάδα, που έχουν ξεπεράσει τις 50, για το Αιγαίο. Όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις  συμμετείχαν στις συζητήσεις για το Αιγαίο και φυσικά δεν συζητούσαν ποτέ το Καστελόριζο, διότι το Καστελόριζο δεν ανήκει στην γεωγραφική περιοχή του Αιγαίου αλλά της Ανατολικής Μεσογείου.

Έτσι, το ΝΑΤΟ, ασπαζόμενο αυτή τη θέση, έχει αφήσει απροφύλακτο το Καστελόριζο και ο Σουλτάνος βρήκε την ευκαιρία να διοχετεύσει τους πρόσφυγες και  στις ακτές του Καστελόριζου, με αποτέλεσμα σήμερα οι πρόσφυγες είναι τριπλάσιοι από τους κατοίκους του θρυλικού νησιού μας. Τώρα που έληξε η Σύνοδος Κορυφής της ΕΕ, αντί να υπάρξει μια απόφαση,  η κυρία Μέρκελ αποφάσισε να συγκληθεί μια  νέα σύνοδος κορυφής στις 6 Μαρτίου για να είναι παρών και ο κ. Νταβούτογλου.

Αυτή την περίοδο, δεν έχουμε αντιληφθεί ότι το μείζον θέμα για μας δεν είναι το προσφυγικό ή η οικονομία αλλά η πιθανή κατάρρευση των συνόρων μας και, δυστυχώς, δεν υπάρχει ένας Ανδρέας Παπανδρέου που θα μπορέσει να μας οδηγήσει μακριά από αυτή την επικείμενη καταστροφή.

Η Τουρκία με επιθετικότητα και ασύστολο θράσος συνεχίζει για 40 χρόνια τώρα μια επιθετική και επεκτατική πολιτική στο Αιγαίο, στην οποία τα τελευταία χρόνια έχει συμπεριλάβει και το σύμπλεγμα του Καστελόριζου, προβάλλοντας συνεχώς αβάσιμες διεκδικήσεις, παραβιάζοντας όλους τους κανόνες του διεθνούς δικαίου. Όπως είχε προειδοποιήσει ο αείμνηστος Κωνσταντίνος Οικονομίδης, που ήταν ο νομικός σύμβουλος του ΥΠΕΞ:

«Η επεκτατική συμπεριφορά της Τουρκίας, η οποία εμφανώς δεν συνάδει με την σύγχρονη εποχή, στηρίζεται κυρίως σε τρεις παράγοντες:

• στην ισχύ έναντι της χώρας μας,
• στην αδυναμία του διεθνούς συστήματος να επιβάλει την εφαρμογή των διεθνών κανόνων και
• στην αδιαφορία των Μεγάλων Δυνάμεων, οι οποίες εξακολουθούν πάντοτε να τοποθετούν το ατομικό τους συμφέρον υπεράνω του γενικού συμφέροντος της διεθνούς κοινότητας ως συνόλου.

Από την άλλη πλευρά, η χώρα μας, χωρίς σχέδιο και προγραμματισμό, δεν μπορεί παρά να ακολουθεί αμυντική πολιτική, πολλές φορές πυροσβεστικού χαρακτήρα. Μόνιμο χαρακτηριστικό της είναι η ατολμία, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να ασκήσει νόμιμα δικαιώματα που της παρέχει το διεθνές δίκαιο και μερικές φορές και η υποχωρητικότητα.»

Ο Κύπριος δημοσιογράφος Κώστας Βενιζέλος, σ’ ένα άρθρο του στην εφημερίδα Φιλελεύθερος στις 12 Οκτωβρίου 2014, σχετικά με την παραβίαση της κυπριακής ΑΟΖ εξηγεί:

“Είναι σαφές πως η Άγκυρα είναι διατεθειμένη να χοντρύνει το παιχνίδι αξιοποιώντας τις εξελίξεις στην περιοχή, θεωρώντας πως αποτελεί ευκαιρία για να δημιουργήσει τετελεσμένα στη θαλάσσια περιοχή της Κύπρου. Σύμφωνα με πληροφορίες, η επιδίωξη της τουρκικής πλευράς είναι ο διαμοιρασμός του φυσικού αερίου είτε με λύση του Κυπριακού είτε χωρίς. Τούτο θα επιτευχθεί, αναφέρουν ενημερωμένες πηγές, επιστρατεύοντας ένα πιεστικό δίλημμα, το οποίο θα θέσουν οι Τούρκοι προσεχώς προς τη Λευκωσία: Είτε θα τα χάσετε όλα είτε θα πάρετε τα μισά (έμφαση δική μου).”

Υποψιάζομαι ότι το ΝΑΤΟ δεν ήρθε στο Αιγαίο Αρχιπέλαγος για να μας προστατεύσει από τους πρόσφυγες. Ήρθε, για να πει στον  Αλέξη, που σίγουρα, δεν είναι Ανδρέας, ότι έφτασε η ώρα να τα βρεις με τη Τουρκία, διαφορετικά: «είτε θα τα χάσεις όλα, είτε θα πάρεις τα μισά.» 
Να υπενθυμίσουμε, απλώς, στους πάντες ότι Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ.

www.mignatiou.com

Αν θέλεις Τούρκο φίλο, κράτα ένα κομμάτι ξύλο

Αν θέλεις Τούρκο φίλο, 

κράτα ένα κομμάτι ξύλο

Του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη

Την παροιμία μου την έλεγε ο συνονόματος αγρότης παππούς μου, που κάποτε από τις αιματοβαμμένες πέτρινες κορυφές του Κάλε Γκρότο έβλεπε την Άγκυρα ν’ αχνοφέγγει στο βάθος του ορίζοντα. Την θυμήθηκα για πολλοστή φορά, διαβάζοντας τις νέες ιταμές δηλώσεις του αρχηγού του τουρκικού ισλαμοφασισμού, του συναυτουργού της Αλ Κάϊντα στη Συρία, με το παραλήρημα του για την Θράκη, την Κομοτηνή, την Θεσσαλονίκη. Μάλιστα ο φίλος μας ο Ερντογάν, με την φόρα που πήρε, έφτασε έως την Βοσνία το επεκτατικό όραμα του!

Η καθεστωτική αριστερά Κολωνακίου κι Εξαρχείων έχει διάφορες ψωραλέες ιερές αγελάδες. Μια από αυτές είναι η διεθνιστική σουρεαλιστική προσέγγιση του τουρκικού επεκτατισμού. Με άρνηση έως αμηχανία, μπροστά στα εγκλήματα Γενοκτονίας, που έχει τελέσει ο τουρκισμός σε βάρος του λαού μας κι άλλων λαών της περιοχής, η παρδαλή αριστερά που μας έλαχε, έχει μια λογική συμψηφισμού στα ελληνοτουρκικά. Σου λέει, για να ‘σαι σωστός «προοδευτικός», πρέπει να ‘σαι και λίγο απολογητής του τουρκικού ισλαμοφασισμού, που είχε δύσκολα παιδικά χρόνια κλπ. Στην λογική αυτή είχε προσχωρήσει και κομμάτι της λεγόμενης «ενοχικής Δεξιάς», μέσα από μια περίεργη, ολίγον χαζοχαρούμενη κι εξίσου συμψηφιστική κι επικίνδυνη λογική. Κυκλοφορούν ακόμη κάτι παρτάλια, αναλυτές εκ του προχείρου.

Αρκετοί, ανιστόρητοι, αφελείς ή απλά ηλίθιοι, απ’ όλο το πολιτικό φάσμα, είχαν επενδύσει στην σωφροσύνη, την «δημοκρατικότητα» και τρία αυγά Τουρκίας του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Από την αρχή έλεγα πως ο Ερντογάν θα αποδειχθεί πιο επικίνδυνος από τους στρατιωτικούς και πολύ απλά είχα δίκιο. Ο νεοοθωμανικός ισλαμοφασισμός του αντικατέστησε τον εξίσου πρωτόγονο φασισμό του κεμαλισμού. Μάλιστα, απευθυνόμενος στις πλατιές μάζες των φτωχών μουσουλμάνων, δημιούργησε μια βάση πολύ ευρύτερη από αυτήν, που είχαν οι πολιτικοί κληρονόμοι του μπεκρή και γενοκτόνου Κεμάλ, πολιτικού δάσκαλου του Χίτλερ, όπως ο ίδιος ο ηγέτης του ναζισμού είχε δηλώσει.

Ο επίδοξος νέος πατισάχ με αραβικά κεφάλαια, κλεμμένες πατέντες κι ανασφάλιστη εργασία, έφτιαξε ένα οικονομικό «θαύμα» με πήλινα πόδια. Το περίφημο όμως σχέδιο που επεξεργάστηκε και διατυμπάνισε με στόμφο ο σκιντζής Νταβούτογλου για «στρατηγικό βάθος της Τουρκίας», το νεοθωμανικό δόγμα επιστροφής της Άγκυρας στις παλιές της επαρχίες, από το Σεράγεβο, ως την Παλαιστίνη, απλά είναι μια μεγαλοπρεπής αποτυχία. Ο …χαρισματικός Ερντογάν τελικά εξελίχθηκε σε ένα κοινό διεθνή τραμπούκο. Δυναμίτισε τις σχέσεις με το Ισραήλ, εξαπολύοντας ύβρεις κι απειλές, ρουφιάνεψε κι οδήγησε στην κρεμάλα ολόκληρο δίκτυο πρακτόρων του Τελ Αβίβ στο Ιράν. Το Ισραήλ ποτέ δεν θα ξεχάσει την μονομερή καταγγελία των τουρκοϊσραηλινών συμφωνιών, την αντισημιτική προπαγάνδα της Τουρκίας και την συνέργια της Άγκυρας στην δολοφονία δικών του ανθρώπων, ούτε θα ανεχτεί τις τουρκικές φιλοδοξίες στην περιοχή, ιδίως τις ληστρικές τουρκικές φιλοδοξίες στα κοιτάσματα φυσικού αερίου. Η νέα τετραμερής συμμαχία Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ, ΗΠΑ, είναι εφικτός στόχος και τείχος αποτροπής.

Ο Ερντογάν επίσης υποστήριξε ανοιχτά τους φανατικούς ισλαμιστές στην Αίγυπτο, τρώγοντας στα μούτρα την απέλαση του πρέσβη του, ενώ στην Συρία το τουρκικό κράτος είναι σφιχταγκαλιασμένο με ισλαμιστές τρομοκράτες, φονιάδες αιχμαλώτων και γυναικοπαίδων.

Το «στρατηγικό βάθος» της Τουρκίας, τελικά, δεν της φτάνει ούτε μέχρι τον αστράγαλο.

Εξακολουθεί να μην αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία, να κατέχει το 40% του νησιού, να απειλεί στην Θράκη και στο Αιγαίο, ενώ στο ίδιο το εσωτερικό της χώρας του, ο ολοένα και πιο αυταρχικός τούρκος ηγέτης οδηγεί το λαό του με άλματα προς τα πίσω στο πιο βαθύ ισλαμικό σκοτάδι. Η μαντήλα επεκτείνεται, κι αν η πορεία οπισθοδρόμησης έμενε στην απαγόρευση των …φιλιών, θα ήταν απλώς άλλος ένας παλαβιάρης που εζήλωσε την δόξα του παππού Πάγκαλου, που έβαζε τους αστυφύλακες να μετρούν τις φούστες με τον χάρακα. Όσο όμως περνά ο καιρός, το παιδί των ισλαμικών σεμιναρίων, των κουράν κουρσού, βγαίνει από μέσα του, κυριαρχεί στα λόγια και στις πράξεις του, και κάνει το μάτι του να γυαλίζει.

Το σχέδιο είναι απλό, ουδόλως περίτεχνο, τσαμπουκαλίδικο και σύμφωνο με τις χειρότερες κατσαπλιάδικες παραδόσεις της νοοτροπίας των απογόνων του Ερτογρούλ: νέο χαλιφάτο και επίδοξος σουλτάνος ο πρώην μπακαλόγατος, που ουδεμία σχέση έχει με τον χιουμορίστα και καλοσυνάτο Ζήκο. Διότι ο Ζήκος δεν ήταν φορέας ιδεολογίας μαχαιροβγαλτών πλιατσικολόγων.

Κι εδώ θα στεναχωρήσω πολλούς φυλετιστές αλλά δεν πρόκειται για σύγκρουση των αρίων, ελληνοπρεπών γονιδίων, πχ του Σκουρλέτη και των τουρανικών, τουρκομογγολικών γονιδίων. Απλούστατα διότι στην Τουρκία πιο εύκολα θα βρεις τετράφυλλο τριφύλι, παρά γνήσιο απόγονο του Ερτογρούλ. Εξισλαμισμένοι Έλληνες, Αλβανοί, Σλάβοι, Αρμένιοι κλπ, είναι. Εξ ού κι οι ίδιες φάτσες. Είναι απλά ο κακός μας εαυτός.

Έχουμε να κάνουμε με την τραμπούκικη νοοτροπία μιας ηγετικής κάστας, που καταδυναστεύει και τον ίδιο της το λαό. Απλά να μην ξεχνάμε να κρατάμε γερά το ξύλο που λέγαμε και να μην έχουμε ψευδαισθήσεις. Παρ’ ότι φροντίζουν οι ίδιοι οι ηγέτες του τουρκικού ισλαμοφασισμού να μας τις διαλύουν, μερικοί ημέτεροι ακόμη ονειρεύονται ξύπνιοι…

(δημοσιεύεται στην “Δημοκρατία”)

Βαρυσήμαντη επιστολή πρώην πρέσβεων στον Σαμαρά

Βαρυσήμαντη επιστολή 

πρώην πρέσβεων στον Σαμαρά

Με μία ιδιαίτερης σπουδαιότητας και ειδικού βάρους επιστολή που αφορά τα εθνικά θέματα της Ελλάδας, η οποία παραδόθηκε στο διπλωματικό γραφείο του πρωθυπουργού στις 10/10/2013 και απευθυνόταν προσωπικά προς τον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά, 23 πρώην πρέσβεις της Ελλάδας καταγράφουν περιληπτικά τα υφιστάμενα μείζονος εθνικού ενδιαφέροντος προβλήματα που απειλούν την Ελλάδα και τα οποία χρήζουν άμεσης αντιμετώπισης προκειμένου να αποφευχθούν τα χειρότερα για την χώρα.

Η επιστολή αυτή κατατάσσεται μέσα στα πλαίσια του πραγματικού ενδιαφέροντος των ε.τ. πρώην πρέσβεων που την υπογράφουν και οι οποίοι έχουν ειδική γνώση επί των υφιστάμενων αδιεξόδων που έχουν αρχίσει να σχηματίζονται και που απειλούν να θέσουν την Ελλάδα προ τετελεσμένων... Μάλιστα, οι -εγνωσμένης αξίας και προσφοράς- πρώην πρέσβεις προτείνουν και λύσεις στα υφιστάμενα προβλήματα, προκειμένου να διευκολύνουν τον πρωθυπουργό, στον οποίο κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου προ ανεπανόρθωτης εθνικής συντριβής.

Η επιστολή των πρέσβεων στον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά

Αξιότιμε κύριε Πρωθυπουργέ,

Οι υπογράφοντες, έχοντας υπηρετήσει επί δεκαετίες τα εθνικά μας θέματα, δικαιώματα και συμφέροντα, δεν παύουμε να ανησυχούμε μήπως η σημερινή οικονομική συγκυρία τα πλήξει τελικά, εν όλω ή εν μέρει, ανεπανόρθωτα. Πιστεύουμε δηλαδή ότι η σοβαρή οικονομική κρίση, στην διαχείριση της οποίας έχουν εστιαστεί οι προσπάθειες της ελληνικής Κυβερνήσεως, η προσοχή των κομμάτων της αντιπολιτεύσεως και οι ανησυχίες της κοινής γνώμης, δεν θα πρέπει κατ΄ ουδένα τρόπον να θέσουν σε δεύτερη μοίρα την αντιμετώπιση των εθνικών μας θεμάτων. Για τον λόγο αυτό επιτρέψτε μας να σας εκθέσουμε τις σκέψεις μας στα κατωτέρω τέσσερα βασικά προβλήματα, σε μιά ειλικρινή προσπάθεια να συμβάλουμε στον κοινό προβληματισμό, χωρίς ασφαλώς να αμφισβητείται η αρμοδιότητα της Κυβερνήσεως να διαμορφώνει την εξωτερική πολιτική. 

Α. ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ 

Με αυξανόμενη ανησυχία διαπιστώνουμε ότι διευρύνονται οι επεκτατικές βλέψεις της Τουρκίας σε βάρος της χώρας μας, τις οποίες οξύνει και με το προωθούμενο νέο-οθωμανικό ιδεολόγημα της. Υπό τη σκιά του casus belli, η Άγκυρα επιδιώκει ανατροπή της διεθνούς έννομης τάξης στο Αιγαίο, προβάλλοντας διμερώς και πολυμερώς ανυπόστατους ισχυρισμούς ως προς τη κυριαρχία και το καθεστώς νήσων του Αρχιπελάγους, με τα αεροσκάφη της να παραβιάζουν συστηματικά τον ελληνικό εναέριο χώρο, την ίδια ώρα που πολεμικά σκάφη της υπό το μανδύα της «αβλαβούς διέλευσης» κάνουν επίδειξη σημαίας έξω από το Λαύριο. Στη Θράκη, με πολιορκητικό κριό το Γενικό Προξενείο Κομοτηνής, με τη διάθεση τεράστιων κονδυλίων και δυστυχώς με τη σύμπραξη ορισμένων τοπικών παραγόντων αλλά και άλλων, η Τουρκία ασκεί ουσιαστικά συνδιαχείριση υλοποιώντας την μακρόχρονη πολιτική της για τη προβολή ανύπαρκτης «τουρκικής» μειονότητας με απώτερο στόχο την απόσπαση της ακριτικής αυτής περιοχής από τον εθνικό κορμό. Άλλωστε ανάλογο ανύπαρκτο μειονοτικό ζήτημα επιδιώκει να εγείρει στη Ρόδο και στην Κω. 

Επί σειρά ετών η Ελλάδα προσπαθεί να αντιμετωπίσει την τουρκική επιθετικότητα μέσω του διαλόγου, με διάφορες μορφές : από την πληθώρα των Μέτρων Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης –που είναι πρόδηλο ότι ελάχιστα έχουν αποδώσει- στις «διερευνητικές συνομιλίες» που έχουν συμπληρώσει 55 γύρους και τείνουν επικινδύνως προς τη διαπραγμάτευση, έως τα Ανώτατα Συντονιστικά Συμβούλια που όχι μόνο αποδεικνύονται άκαρπα αλλά αποπροσανατολίζουν τους φίλους και εταίρους μας ως προς τις πραγματικές προθέσεις της Τουρκίας. Αν η ελληνική πλευρά παραχωρήσει μέρος των κυριαρχικών της δικαιωμάτων, θα πρέπει ο ελληνικός λαός να μάθει και τις παραχωρήσεις των νομίμων δικών της κυριαρχικών δικαιωμάτων που έκανε σε αντάλλαγμα η Τουρκία.

Θεωρούμε ότι τυχόν απόφαση για συνέχιση του Ε/Τ διαλόγου προϋποθέτει ότι η Κυβέρνηση θα ενημερώσει λεπτομερώς τη Βουλή για τα αποτελέσματα του και για τη σκοπιμότητα αυτός να συνεχισθεί. Τούτο σημαίνει συζήτηση στη Βουλή του όλου φάσματος των διμερών σχέσεων. Ανεξαρτήτως αυτού, θα πρέπει να αποφεύγονται συναντήσεις κορυφής εάν δεν είναι καλά προετοιμασμένες από ελληνικής πλευράς, διότι κινδυνεύουν να γίνουν αντικείμενο ισχυρισμών της Άγκυρας ότι στις σχέσεις μας όλα βαίνουν καλώς. Παρά το γεγονός ότι η οικονομική συγκυρία έχει επηρεάσει δυσμενώς τις δυνατότητες πολιτικών και διπλωματικών παραστάσεων, θα πρέπει η χώρα μας να κινηθεί με ανανεωμένο δυναμισμό, διμερώς και πολυμερώς, για την ενδελεχή ενημέρωση τρίτων χωρών και της Ε.Ε. ως προς τη στάση της Άγκυρας. Παράλληλα, θα πρέπει να προχωρήσει πρώτον μεν στην επέκταση των χωρικών υδάτων με ανεξάρτητη και κυρίαρχη απόφαση της χώρας μας σύμφωνα με τους κανόνες του Διεθνούς Δικαίου και, δεύτερον, στον ορισμό της ελληνικής υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ. Η μη άσκηση κυριαρχικών δικαιωμάτων μας, πέραν των νομικών συνεπειών, μπορεί να δώσει λαβή σε ποικίλες παρερμηνείες. Τέλος θα πρέπει να υπάρξει η δέουσα αντίδραση στη παντοειδή ανατρεπτική δραστηριότητα της γείτονος στη Θράκη –η εκτροπή του Τούρκου Γενικού Προξένου Κομοτηνής από τα καθήκοντα του και η μη συμμόρφωση του στις υποδείξεις της Πολιτείας θα έπρεπε να οδηγήσει στην κήρυξη του ως ανεπιθύμητου- στη Ρόδο και στην Κω.

Β. ΣΚΟΠΙΑΝΟ

Προέχουσα θέση και επείγοντα χαρακτήρα έχει η επίλυση του χρονίζοντος -όχι με υπαιτιότητα της χώρας μας- προβλήματος της ονομασίας των Σκοπίων.

Οι Σκοπιανοί ηγήτορες με εμπρηστικές δηλώσεις και με σαφείς ενέργειες διαδηλώνουν τον εθνικισμό τους κατά παράβαση των κανόνων του διεθνούς δικαίου και καταπατώντας τις σχετικές διατάξεις της Ενδιάμεσης Συμφωνίας που συνήφθη στα πλαίσια του ΟΗΕ.

Θεωρούν, ως φαίνεται, ότι έχουν εξασφαλίσει την “έγκριση” του διεθνούς παράγοντα να τηρούν εχθρική στάση και να προκαλούν τη χώρα μας, με διαφαινόμενο απώτατο σκοπό να μας αναγκάσουν να δεχθούμε τα αβάσιμα ψευδοϊδεολογήματά τους περί “μακεδονισμού”. Έχουν ακόμα αποδυθεί σε αγώνα κατασυκοφαντήσεως της χώρας μας σε διεθνείς οργανισμούς κατηγορώντας τις Ελληνικές Αρχές περί δήθεν παραβιάσεως των ανθρωπίνων δικαιωμάτων της κατ’ αυτούς «μακεδονικής μειονότητας» της Ελλάδος. Την κατά τα άνω προπαγάνδα την ασκούν και εντός της χώρας μας υπό τα όμματα των κατά τόπους Ελληνικών αρχών και ενίοτε με τη συμμετοχή κάποιων τοπικών παραγόντων. Οι εκδηλώσεις που διοργανώνουν σε περιοχές της Ελληνικής Μακεδονίας έχουν ως στόχους να αναδείξουν την δήθεν «μακεδονική μειονότητα», να εισαγάγουν έθιμα και παραδόσεις δικές τους η άλλων σλαβικών λαών της Βαλκανικής στη χώρα μας και να ενισχύσουν τα επιχειρήματα τους περί «ενότητας της Μακεδονικής πολιτιστικής κληρονομιάς” σε όλον τον χώρο της κατ αυτούς “διαμελισμένης Μακεδονίας».

Βεβαίως, τα αρχαιολογικά ευρήματα, οι ιστορικές έρευνες, τα αρχαία κείμενα και μαρτυρίες αβίαστα καταρρίπτουν τις Σκοπιανές ψευδό-θεωρίες, αλλά η άμορφη μάζα της διεθνούς κοινής γνώμης ούτε τις γνώσεις ούτε τον απαιτούμενο χρόνο έχει για να ασχοληθεί με τις ύπουλες μεθόδους και τις αθέμιτες πρακτικές της Σκοπιανής ηγεσίας Το γεγονός άλλωστε της “μακεδονοποίησης” της “διαλέκτου των Σκοπίων και οι ψευδείς ισχυρισμοί περί “έθνους” και “ταυτότητος” ενόχλησε και άλλο αδελφό με τους Σκοπιανούς σλαβικό λαό που έχει κάθε θεμιτό δικαίωμα που δικαίως αμφισβητεί τις δοξασίες των Σκοπιανών “Μακεδονιστών”. Γλωσσολογικές άλλωστε έρευνες απέδειξαν ότι η τοπική σλαβική διάλεκτος των Σκοπίων ουδόλως ή ελάχιστα διαφέρει από τη γλώσσα του αδελφού των σκοπιανών αυτού κράτους.

Έχοντας υπόψη την μέχρι τώρα συμπεριφορά της ηγεσίας της FYROM και τις παρελκυστικές τους τακτικές θα θέλαμε να εκφράσουμε την πεποίθηση μας ότι η αποδοχή εκ μέρους μας ονόματος με γεωγραφικό προσδιορισμό, και αν ακόμα είναι για όλες τις χρήσεις, δεν θα ανακόψει, αλλά αντιθέτως θα αυξήσει την επιθετικότητα και τον αλυτρωτισμό των Σκοπιανών αφού η Ελλάδα, το μόνο έθνος που έχει θεμιτό δικαίωμα να αντικρούσει την ψευδή ιδεολογία περί «μακεδονισμού», τους παρέχει το δικαίωμα να αποκτήσουν ονομασία για την χώρα τους με γεωγραφικό μόνο και όχι εθνoλογικό προσδιορισμό μαρτυρούντα την προέλευση τους. Η τυχόν αποδοχή εκ μέρους μας της “σύνθετης ονομασίας με γεωγραφικό προσδιορισμό για όλες τις χρήσεις”, ουδόλως θα παρεμποδίσει την προώθηση υπό των Σκοπίων των άνευ ιστορικού ερείσματος θέσεών τους περί “μακεδονικής γλώσσας”, “ταυτότητος” και “έθνους” καθόσον η συμπερίληψη της λέξεως «Μακεδονία» στην ονομασία του κράτους τους θα τους παράσχει την δυνατότητα όχι μόνο να εμμείνουν στην πλαστογράφηση της ιστορίας, αλλά και να εγείρουν αξιώσεις βασιζόμενες στην ανερμάτιστη θεωρία τους περί ενοποιήσεως της «διαμελισμένης Μακεδονίας». 

Για τον λόγο αυτό πιστεύουμε ότι αν τελικά η Ελληνική πλευρά, αφισταμένη της θέσεως των αρχηγών των πολιτικών κομμάτων υπό την Προεδρία του τότε Προέδρου της Δημοκρατίας, Κ. Καραμανλή του 1992 και της αποφάσεως της Συνόδου Κορυφής της Λισσαβώνος του 1992, των Αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων της Ευρωπαϊκής Κοινότητος, αποδεχθεί “σύνθετη ονομασία για όλες τις χρήσεις” η σχετική συναίνεσή θα πρέπει να δοθεί υπό την προϋπόθεση ότι στην συμφωνία θα ρυθμίζονται τα θέματα της ταυτότητας, γλώσσας και εθνότητας, με γνώμονα ‘ότι ουδεμία ιστορική ή πολιτιστική σχέση έχουν με την Μακεδονία, όπως την παρουσιάζουν τα Σκόπια και ότι η συμφωνία αυτή θα αποτελέσει αναπόσπαστο τμήμα της σχετικής αποφάσεως του Συμβουλίου Ασφαλείας. 

Επίσης πιστεύουμε ότι είναι επιβεβλημένο να υπάρξει σαφής δέσμευση της ελληνικής πλευράς ότι το κείμενο της οιασδήποτε συμφωνίας θα υποβληθεί προς έγκριση από τον ελληνικό λαό δια δημοψηφίσματος. 

Γ. ΕΛΛΗΝΟΑΛΒΑΝΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ

Στα βορειοδυτικά σύνορά μας, η Αλβανία την οποία δημιούργησαν οι Μ. Δυνάμεις το 1913, δεν έχει επιδείξει φιλικές διαθέσεις προς την χώρα μας από της συστάσεώς της. Η χώρα αυτή έμελλε να γίνει Κράτος-πρόβλημα για τους γείτονές της. Μετά τις ευτυχείς για το Αλβανικό Έθνος εξελίξεις στο Κοσσυφοπέδιο και στα Σκόπια, η προς την Ελλάδα αντιπαλότητα των Τιράνων ενισχύεται εξ αντικειμένου. 

Η χωρίς κανένα αντάλλαγμα ένταξή της στο ΝΑΤΟ και η επίσης ανεπιφύλακτη υποστήριξή της για ένταξη στην Ε.Ε. σε συνδυασμό με την άρση του εμπολέμου και την κατάψυξη του Βορειοηπειρωτικού επωάζει και νέες από μέρους της φιλοδοξίες.

Οι ηγέτες της Μπερίσα και Ράμα, άκρως επιτήδειοι Βαλκάνιοι πολιτικοί, (π.χ. η δια της παραπομπής στο Συνταγματικό Δικαστήριο ακύρωση της Συμφωνίας για τα χωρικά ύδατα), έχουν αποκομίσει σημαντικά πολιτικά κέρδη δωρεάν από τις επαφές τους με τους Έλληνες και την Ελλάδα. Η ελληνική εφεκτικότητα άλλωστε στο Βορειοηπειρωτικό ανταποδίδεται με χάρτες που περιλαμβάνουν Φλώρινα, Καστοριά, Γιάννενα και Πρέβεζα σε μια Μεγάλη Αλβανία. Σε αυτήν την Αλβανία αναφέρθηκε πρόσφατα και ο κ. Μπερίσα.

Στο πλαίσιο αυτό εντάσσεται και το ζήτημα των Τσάμηδων. Αντί να έχουν, ως Μωαμεθανοί, αποσταλεί στην Τουρκία βάσει της Συνθήκης της Λωζάννης εξηρέθησαν της ανταλλαγής λόγω μιάς απολύτως επιπολαίας «χειρονομίας» της τότε Ελληνικής ηγεσίας. Κατά την κατοχή συμπαρατάχθηκαν με τους ιταλούς και γερμανούς κατακτητές. Οι ηγέτες των μάλιστα συνεργάστηκαν σε διώξεις και μαζικές εκτελέσεις Ελλήνων, η πιο γνωστή από τις οποίες υπήρξε η εκτέλεση 49 επιφανών κατοίκων της Παραμυθίας, τον Σεπτέμβριο του 1943. Έχουν εκδοθεί χίλιες επτακόσιες και πλέον καταδικαστικές αποφάσεις εις βάρος των Τσάμηδων για εγκλήματα κατά την διάρκεια του πολέμου, με ποινές για πολλούς εξ αυτών θανατικές και αφαίρεση της ιθαγένειας. Κατέφυγαν εν συνεχεία στην Αλβανία, από όπου, αρμοδίως καθοδηγούμενοι θέτουν ακόμη και ζήτημα αλβανικού «ολοκαυτώματος». 

Από τα προηγούμενα βγαίνει ένα αβίαστο συμπέρασμα: Η Ελλάδα πρέπει επί τέλους να τείνει στην κατά το δυνατόν διόρθωση των παλαιών λαθών της και να γίνει πιο προσεκτική με την αλβανική επιδίωξη ένταξης στην Ε.Ε.. 

Δ. ΚΥΠΡΙΑΚΟ

Επί σαράντα έτη, η Ελλάδα, στο όνομα ενός ψευδώνυμου ρεαλισμού, δεν αντιτάχθηκε επαρκώς στα διαρκή διεθνή εγκλήματα που διαπράττονται στη μεγαλόνησο κατά παραβίαση κανόνων αναγκαστικού Διεθνούς Δικαίου και θεμελιωδών αρχών της Ε.Ε.: παράνομη στρατιωτική κατοχή, εθνοκάθαρση, εποικισμός, αλλά και εμμονή στο ψευδοκράτος, παρά τη ρητή απαίτηση του Συμβουλίου Ασφαλείας που ζήτησε την άμεση ανάκλησή του ευθύς ως το εμφάνισαν. Ούτε κατήγγειλε η Ελλάδα τον παράνομο χαρακτήρα των ζυριχικών παρεμβατικών δικαιωμάτων.

Το αποτέλεσμα είναι να μεταμφιέζονται αδικοπραγίες σε «αντικείμενα συνομιλιών μεταξύ δύο κυπριακών κοινοτήτων». Στην πραγματικότητα οι «διαπραγματεύσεις» διεξάγονται με το πιστόλι του «Αττίλα» στον κρόταφο των Ελληνοκυπρίων που αντιμετωπίζουν την απαίτηση της Τουρκίας να την διευκολύνουν στην επίτευξη του τελικού της στόχου : υπαγωγής ολόκληρης της Κύπρου στον έλεγχό της. Οι Ελληνοκύπριοι συνομιλούν με αχυρανθρώπους της Άγκυρας, που ούτε τυπικά δεν εκπροσωπούν τους Τουρκοκυπρίους, αφού η πλειοψηφία στα κατεχόμενα αποτελείται από εποίκους.

Έτσι η Κύπρος βρίσκεται σήμερα μπροστά σε τρεις, εξ ίσου απαράδεκτες, εναλλακτικές προοπτικές διχοτόμησης: (α) εφαρμογή κάποιας παραλλαγής του σχεδίου «Ανάν», (β) προϊούσα περαιτέρω παγίωση των υφισταμένων πραγματικών συνθηκών, (γ) διεθνής αναγνώριση του ψευδοκράτους. Και στις τρεις περιπτώσεις η Τουρκία θα χρησιμοποιεί το βόρειο τμήμα ως εφαλτήριο για ευρύτερη επέκτασή της. 

Με τους πρόσφυγες μακριά από τις πατρογονικές τους εστίες, με την στρατιωτική κατοχή, με τον εποικισμό να συνεχίζεται, με το ψευδοκράτος να διατηρείται, ο νέος γύρος των «διακοινοτικών» συνομιλιών δεν μπορεί παρά να αποδειχθεί είτε άγονος είτε καταστρεπτικός.

Μετά τιμής, 

Οι πρώην Πρέσβεις της Ελλάδος

Σπύρος Αλιάγας

Ιωάννης Γεννηματάς, 

Ευάγγελος Δεναξάς, 

Νικόλαος Διαμαντόπουλος

Σπύρος Δοκιανός

Ιωάννης Δρακουλαράκος, 

Βασίλειος Εικοσιπένταρχος, 

Ιωάννης Θωμόγλου

Αθανάσιος Καμήλος

Ελευθέριος Καραγιάννης, 

Αντώνιος Κοραντής

Ιωάννης Κοραντής,

Εμμανουήλ Μεγαλοκονόμος, 

Λάζαρος Νάνος,

Παναγιώτης Οικονόμου, 

Απόστολος Παπασλιώτης

Κωνσταντίνος Πολίτης, 

Ιάκωβος Σπέτσιος, 

Ευθύμιος Στοφορόπουλος, 

Περικλής Τσαμούλης

Κων/νος Τσώκος,

Ευάγγελος Φραγκούλης

Λεωνίδας Χρυσανθόπουλος

http://kostasxan.blogspot.gr/2013/10/blog-post_24.html

ΑΟΖ: ΤΙ ΕΠΙΔΙΩΚΕΙ Η ΤΟΥΡΚΙΑ

ΑΟΖ: ΤΙ ΕΠΙΔΙΩΚΕΙ Η ΤΟΥΡΚΙΑ

Κωνσταντίνος Χολέβας- Πολιτικός Επιστήμων

Είναι προφανές ότι η Τουρκική κυβέρνηση δεν χαίρεται που η Ελλάδα κινείται προς την ανακήρυξη Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης. Γνωρίζει ο Ερντογάν και οι συνεργάτες του ότι η παρούσα κυβέρνηση το πιστεύει και θα το κάνει. Με την παραχώρηση αδειών για έρευνες εντός ελληνικής υφαλοκρηπίδας και με τη συνεχή αμφισβήτηση του Καστελλορίζου επιδιώκει η Άγκυρα να μας τρομάξει. Αλλά οι δυνατότητές της δεν πρέπει να υπερεκτιμώνται ούτε, βεβαίως, να υποτιμώνται.

Η Τουρκία θεωρεί ότι η οικονομική κρίση έχει καταστήσει όλους τους Έλληνες φοβισμένους, χωρίς εθνικά και γεωπολιτικά ενδιαφέροντα, εσωστρεφείς και αδύναμους. Λάθος. Στα δύσκολα ενωνόμαστε και όταν προκαλούμαστε από εξωτερικούς εχθρούς λησμονούμε τα βάσανά μας και τη φαγωμάρα μας και γινόμαστε μία γροθιά.

Η γείτων χώρα πιστεύει ότι θα συνεχισθεί η υποχωρητικότητα των κυβερνήσεων Σημίτη και Γ. Παπανδρέου. Η υποστολή σημαίας στα Ίμια, η παράδοση Οτσαλάν, η αναγνώριση ζωτικών τουρκικών συμφερόντων στο Αιγαίο (Μαδρίτη 1997), η υπονόμευση του αγωγού Μπουργκάς-Αλεξανδρουπόλεως, η συμφωνία Παπανδρέου- Τζεμ για αλλοίωση των σχολικών  μας βιβλίων, οι αφελείς θεωρίες περί παγκοσμιοποιήσεως και καταργήσεως των συνόρων, η εγκατάλειψη του ενιαίου αμυντικού δόγματος με την Κύπρο και άλλες παρεμφερείς ενέργειες αποθράσυναν την Τουρκία είτε ως κεμαλική- είτε υπό την ηγεσία του ήπιου Ισλάμ. Πιστεύω ότι ο Αντώνης Σαμαράς θα φανεί πιο αποφασιστικός και εθνικά αξιοπρεπέστερος.

Λανθασμένα μηνύματα στέλνουμε επίσης με την τουρκολαγνεία ορισμένων τηλεοπτικών καναλιών. Η αποδοχή του Σουλεϊμάν του Μεγαλο-απρεπούς και παρομοίων σειρών που προσβάλλουν την ιστορική μας συνείδηση κάνει τους Τούρκους ηγέτες να πιστεύουν ότι επιτυγχάνουν τον στόχο της προπαγάνδας τους. Να μας αποχαυνώσουν, να μας δείξουν ένα δήθεν φιλικό πρόσωπο μιάς «πολιτισμένης» Τουρκίας και να μας ζητήσουν σε επόμενο βήμα συνεκμετάλλευση του φυσικού και υποθαλάσσιου πλούτου μας. Αφού μπήκαν στο σαλόνι μας ως φίλοι είναι φυσικό να νομίζουν ότι είμαστε έτοιμοι και για άλλες παραχωρήσεις. Είμαι βέβαιος ότι θα διαψευσθούν.

Οι Τούρκοι επίσης πιστεύουν ότι λόγω της κρίσης είναι μειωμένη η αμυντική μας ικανότητα. Για να  απομακρύνουμε κάθε τέτοιο ενδεχόμενο πρέπει να διατηρήσουμε υψηλό το ηθικό των ενόπλων στελεχών μας και να συνεχίσουμε με λογική και χωρίς υπερβολικές σπατάλες τους εξοπλισμούς μας. Η δική μας κρίση ας μη γίνει ευκαιρία για κάθε προκλητικό γείτονα.

Η Άγκυρα δοκιμάζει τα νεύρα μας, την αντοχή μας και την εσωτερική μας συνοχή. Έχει καταλάβει πλέον ότι Γαλλία και Γερμανία της φράζουν τον δρόμο για πλήρη ένταξη στην Ευρ. Ένωση και δεν έχει ανάγκη την ελληνική υποστήριξη,  την οποία ελάμβανε γενναιόδωρα. Θα φωνάζει και θα αμφισβητεί, αλλά ουσιαστικά δεν μπορεί να κάνει πολλά πράγματα. Διότι έχει ανοικτά διάφορα μέτωπα. Το Κουρδικό εντός συνόρων της διογκώνεται συνεχώς, με το Ισραήλ έχει διαρρήξει δεσμούς, στη Συρία εμπλέκεται όλο και περισσότερο και έτσι διασπά δυνάμεις, ενώ οι διώξεις κατά στρατηγών του κεμαλικού κατεστημένου καθιστούν τον Στρατό επιφυλακτικό έναντι του Ερντογάν. Εύκολοι οι παλληκαρισμοί, αλλά δύσκολη η πράξη. Επιθετική ενέργεια κατά της Ελλάδος μπορεί να επιφέρει ντόμινο αρνητικών συνεπειών για την Τουρκία, Και αυτό το καταλαβαίνει ακόμη και ο ΥΠΕΞ κ. Νταβούτογλου που θέλει να επαναλάβει στη Θράκη αυτό που έγινε στην Κύπρο.

Η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να προβεί συντόμως στο πρώτο βήμα: Την ανακήρυξη της ΑΟΖ και μετά να αρχίσει την επίπονη διμερή διαπραγμάτευση με κάθε γείτονα χώρα ξεχωριστά. Ίσως γι’ αυτό ο Πρωθυπουργός είπε ενώπιον του Γάλλου Προέδρου Ολλάντ ότι τα κοιτάσματα του Αιγαίου είναι ευρωπαϊκά. Για να πάρει το μήνυμα η Άγκυρα ότι δεν είμαστε μόνοι μας ούτε είμαστε ψοφοδεείς. Θα προχωρήσουμε στην εκμετάλλευση της ΑΟΖ σε συνεργασία με φίλους και συμμάχους.

Κ.Χ. 23.2.2013 

"Εθνική κυριαρχία" κατά τον Τσίπρα!

Για ποια εθνική κυριαρχία μιλά ο κ. Τσίπρας;

Κωνσταντίνος Χολέβας-Πολιτικός Επιστήμων

Ακούω τον Πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ κ. Αλέξη Τσίπρα να διακηρύσσει ότι θα καταγγείλει το Μνημόνιο για να ξαναβρούμε την Εθνική Κυριαρχία μας. Φυσικά τα λόγια είναι ωραία, αλλά στην πράξη προκύπτουν σοβαρά ερωτήματα. Για τις οικονομικές συνέπειες της καταγγελίας των 2 Μνημονίων άλλοι είναι αρμοδιότεροι εμού, αν και ο ίδιος ο κ. Τσίπρας χρησιμοποιεί μετριοπαθέστερη γλώσσα μιλώντας στις επιστολές του απλώς για επανεξέταση. Προσωπικά έχω μία μεγάλη απορία: Τί ακριβώς εννοεί ο κ. Τσίπρας και οι ομοϊδεάτες του όταν μιλούν για Εθνική Κυριαρχία; Και η απορία μου αναλύεται στα εξής επιμέρους ερωτήματα:

Για να μιλάς για Εθνική Κυριαρχία πρέπει να δέχεσαι την έννοια του Έθνους. Όμως ο ΣΥΡΙΖΑ περιλαμβάνει πολλά στελέχη και ρεύματα που ομνύουν στο όνομα του διεθνισμού και ανατριχιάζουν στο άκουσμα της λέξης «έθνος». Δέχονται, κ. Τσίπρα, την αξία του έθνους, του εθνικού κράτους και της εθνικής συνείδησης όλες οι συνιστώσες του κόμματός σας; Επί παραδείγματι η «Διεθνιστική Εργατική Αριστερά» ποια άποψη έχει περί αυτού; Καλό θα ήταν να αποκαλυφθεί η πραγματική ιδεολογία όλων των επισήμων συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ για να κατανοήσουμε πώς εννοούν τις έννοιες και τις αξίες.

Την κυριαρχία ποιού έθνους θα εξασφαλίσει ο κ. Τσίπρας όταν προτείνει και προβάλλει ως βουλευτές ανθρώπους που πολεμούν την ιστορική συνέχεια του Ελληνισμού; Ο νεοεκλεγείς κ. Πέτρος Τατσόπουλος, συγγραφέας στο επάγγελμα, έβγαινε πριν από ένα χρόνο στο γυαλί της τηλεοράσεως και παρουσίαζε μία σειρά ατεκμηρίωτων ντοκυμαντέρ που τόνιζαν ότι πριν από το 1780 δεν υπήρχε Ελληνικό Έθνος. Δεν υπάρχει συνέχεια του Ελληνισμού, αλλά την εθνική μας συνείδηση την κατασκεύασαν οι Γάλλοι Διαφωτιστές ήταν το συμπέρασμα των 8 αυτών ντοκυμαντέρ. Πώς θα κατοχυρώστε Εθνική Κυριαρχία κ. Τσίπρα, όταν τα στελέχη σας διαστρεβλώνουν την ιστορία αυτού του Έθνους;

Πώς θα κατοχυρώσει ο κ. Τσίπρας την Εθνική Κυριαρχία, όταν ο ίδιος δήλωσε προ 4 ετών ότι προτείνει την κατάργηση των στρατών; Ποια Εθνική Κυριαρχία θα προστατεύσει ο ΣΥΡΙΖΑ όταν στο επίσημο πρόγραμμά του προτείνει να κάνουμε διάλογο με την Τουρκία για την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη, δηλαδή να μην την ανακηρύξουμε ποτέ, αφού η Τουρκία διαφωνεί; Θυμίζω ότι η μικρή Κύπρος δεν ρώτησε τους Τούρκους και ανακήρυξε υπερήφανα την ΑΟΖ, την οποία και εκμεταλλεύεται σε συνεργασία με το αμυντικά ισχυρό Ισραήλ.

Ποια Εθνική Κυριαρχία θα κατοχυρώσει ο ΣΥΡΙΖΑ όταν η Νεολαία του συμπλέει με τα Σκόπια για την αλλοίωση της Ελληνικής Ιστορίας και για πλαστογράφηση του ονόματος Μακεδονία; Είναι πλέον γνωστό ότι στην εφημερίδα ΕΠΟΧΗ, που εκφράζει μία από τις συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ, δημοσιεύθηκε είδηση για τη συμμετοχή της Νεολαίας του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ σε διαδήλωση με νέους των Σκοπίων στις 17 Μαίου 2011. Το δημοσίευμα όχι απλώς αποκαλεί τη ΦΥΡΟΜ «Δημοκρατία της Μακεδονίας», αλλά παραθέτει και το ψήφισμα των ΣΥΡΙΖΑΙΩΝ που υπογράμμιζαν: «Εμείς στην Ελλάδα δεν επιτρέπουμε στην ελληνική κυβέρνηση «να βαφτίσει τη γειτονική χώρα»! Πάρτους στον γάμο σου να σου πουν και του χρόνου!

Ποια Εθνική Κυριαρχία θα υπερασπίσει ο ΣΥΡΙΖΑ όταν επιτρέπει με πράξεις και με λόγια την εθνολογική μας αλλοίωση και την κατάληψη της χώρας από ανεξέλεγκτο αριθμό λαθρομεταναστών; Ο ακραίος ρατσισμός τρέφεται από τις πολυπολιτισμικές αυταπάτες του ΣΥΡΙΖΑ και των ομοίων του και από την ανοχή που επέδειξε μέχρι τώρα η Πολιτεία στους λαθραίους υπό την πίεση του κόμματος του κ. Τσίπρα. Στο επίσημο πρόγραμμά τους ζητούν τη νομιμοποίηση των λαθρομεταναστών, αρνούνται το μέτρο των απελάσεων, δεν γράφουν τίποτε για το τείχος του Έβρου, προτείνουν ανοικτά κέντρα φύλαξης, δηλαδή αυξημένη εγκληματικότητα, και ουσιαστικά ζητούν την διάλυση του Λιμενικού -την ονομάζουν αποστρατιωτικοποίηση- το οποίο φυλάσσει τα θαλάσσια σύνορά μας από τους λαθραίους. Αν η Εθνική Κυριαρχία μειώνεται μία φορά με τα Μνημόνια, απειλείται πολύ περισσότερο και σε μεγαλύτερο χρονικό βάθος από την είσοδο των αλλοδαπών εισβολέων που υπονομεύουν ανοικτά την εθνική μας ταυτότητα, την πολιτιστική μας ιδιοπροσωπεία, τη δημόσια τάξη και την εδαφική μας ακεραιότητα.

Μιλά ο ΣΥΡΙΖΑ για την ανάγκη πάταξης της φοροδιαφυγής και όλοι συμφωνούμε. Δεν λέει όμως ότι η μεγαλύτερη φοροδιαφυγή γίνεται από τους λαθρομετανάστες και από το παραεμπόριο. Δεν είδα ποτέ τον ΣΥΡΙΖΑ να στηρίζει τον μέσο Έλληνα καταστηματάρχη που υφίσταται ζημία από το παραεμπόριο των αλλοδαπών ούτε άκουσα κάποιο συγκεκριμένο μέτρο για τους πάσης φύσεως αλλοδαπούς «εμπόρους» που ουδέποτε κόβουν αποδείξεις ή τιμολόγια. Πώς θα νιώσει «εθνικά κυρίαρχος» ο Έλληνας όταν με ανοχή του ΣΥΡΙΖΑ κλείνουν τα καταστήματα των Ελλήνων και ανθεί η παρανομία των αλλοδαπών;

Η Ιστορία διδάσκει ότι οι μεγάλες επιτυχίες του Ελληνισμού στον Μακεδονικό Αγώνα και στους Βαλκανικούς Πολέμους έγινε την περίοδο 1893-1912 μετά την πτώχευση του Χαρ. Τρικούπη και με την Εθνική μας Κυριαρχία μειωμένη λόγω Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου (η τρόϊκα της εποχής). Η εθνική ανάταση καλλιεργήθηκε από την ελληνορθοδοξη παιδεία και από ελληνοκεντρικούς διανοουμένους. Για να ξεπεράσουμε τη σημερινή κρίση χρειαζόμαστε αυτοπεποίθηση με πίστη στη διαχρονική πορεία του Ελληνισμού και την ελπίδα που καλλιεργεί η Ορθοδοξία. Δυστυχώς ο ΣΥΡΙΖΑ αντιμάχεται αυτές τις πνευματικές αξίες. Με εθνομηδενιστές δεν έρχεται η Εθνική Αναγέννηση.

Κ.Χ. 14.5.2012

Επιτέλους!

Ψήφισμα της βουλής για τερματισμό

της παρουσίας των βάσεων στην Κύπρο

Αμετάθετος παραμείνει ο στόχος για τον τερματισμό της βρετανικής στρατιωτικής παρουσίας στην Κύπρο, όπως προκύπτει από τους κανόνες του Διεθνούς Δικαίου και τις σχετικές αποφάσεις του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, τονίζει η Βουλή των Αντιπροσώπων σε ομόφωνο ψήφισμά της.

Με το ψήφισμα που ενέκρινε ομόφωνα ψες βράδυ η Ολομέλεια της Βουλής, με την ολοκλήρωση της συζήτησης του θέματος ''Οι προκλητικές δηλώσεις Βρετανών επισήμων και το μέλλον των Βρετανικών Βάσεων στην Κύπρο'', θέμα εγγραφέν με εισήγηση του βουλευτή του Κινήματος Οικολόγων - Περιβαλλοντιστών Γιώργου Περδίκη, επισημαίνεται ότι ''οι Βρετανικές Βάσεις στην Κύπρο χρησιμοποιούνται για στρατιωτικές επιχειρήσεις εναντίον γειτονικών χωρών''.

Η Βουλή των Αντιπροσώπων, υπό το φως της γραπτής δήλωσης του Βρετανού Υπουργού Αμυνας ενώπιον της Βουλής των Κοινοτήτων, το Δεκέμβριο 2011, με την οποία επαναβεβαιώνεται η ''σταθερή δέσμευση'' της Βρετανίας στις Βρετανικές Βάσεις στην Κύπρο, καθώς και συναφών δηλώσεων του Διοικητή των Βάσεων, ''επαναβεβαιώνει τα προηγούμενα σχετικά ψηφίσματά της και καταγγέλλει τις κατά συρροή παραβιάσεις από τη Βρετανία της Συνθήκης Εγκαθίδρυσης''.

Στο ψήφισμα επισημαίνεται, επίσης, η δήλωση του Βρετανού Υπουργού Αμυνας και η αναφορά ότι οι Βάσεις ''βρίσκονται σε μια περιοχή γεωπολιτικής σημασίας και υψηλής προτεραιότητας για τα μακροπρόθεσμα συμφέροντα εθνικής ασφάλειας του Ηνωμένου Βασιλείου''.

Υπενθυμίζοντας τα προηγούμενα ψηφίσματά της αναφορικά με την εν γένει παρουσία των Βρετανικών Βάσεων στην Κύπρο και με τα κατά καιρούς επιμέρους ανακύπτοντα προβλήματα, η Βουλή ''καλεί εκ νέου την Κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας να προβεί στις ενδεικνυόμενες ενέργειες προς την Κυβέρνηση της Βρετανίας για καταβολή στη Δημοκρατία των οφειλομένων ποσών''. Υπογραμμίζει, επίσης, ''ότι, πλειστάκις, οι ενέργειες των Αρχών των Βρετανικών Βάσεων στην Κύπρο είναι αυθαίρετες και επικίνδυνες για τη ζωή και επιβλαβείς για την υγεία των πολιτών και το περιβάλλον''.

''Η λειτουργία των Βρετανικών Βάσεων συνιστά κατάφωρη παραβίαση θεμελιωδών δικαιωμάτων των Κυπρίων πολιτών και ακρωτηριασμό της εδαφικής ακεραιότητας και της κυριαρχίας του κυπριακού κράτους'', δηλώνουν οι Κύπριοι βουλευτές όλων των κομμάτων.

Με το ψήφισμα, σημειώνουν ''ιδιαίτερα την αθέτηση εκ μέρους της Βρετανίας της υποχρέωσης να καταβάλλει, από το 1965, στην Κυπριακή Δημοκρατία χρηματικά ποσά, εν είδει οικονομικής βοήθειας και αποζημιώσεων για τις ευρείας φύσης και έκτασης διευκολύνσεις, που αυτή απολαμβάνει σε όλη την επικράτεια της Κυπριακής Δημοκρατίας, ποσά τα οποία ως σήμερα ανέρχονται σε εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ''.

''Σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο και τις σχετικές αποφάσεις του ΟΗΕ'', τονίζει η Βουλή των Αντιπροσώπων, ''τα κατ’ ισχυρισμό δικαιώματα της Βρετανίας, που απορρέουν από τη Συνθήκη Εγκαθίδρυσης, συνιστούν κατάλοιπα αποικισμού και, ως τέτοια, αποτελούν κραυγαλέο αναχρονισμό, που προκαλεί τα αισθήματα του κυπριακού λαού''.

Η Βουλή ''επαναλαμβάνει ότι η Συνθήκη Εγκαθίδρυσης, ως αποικιακό κατάλοιπο, βάσει του Διεθνούς Δικαίου και των σχετικών αποφάσεων του ΟΗΕ, συνιστά, όπως και η Συνθήκη Εγγύησης, κραυγαλέο αναχρονισμό, ιδιαίτερα για κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης''.

Στο ψήφισμα, η Βουλή ''εκφράζει την αντίθεσή της στη χρήση των Βάσεων για ενέργειες εναντίον άλλων χωρών'' και ''τονίζει την ανάγκη κατίσχυσης του Διεθνούς Δικαίου, του σεβασμού της κυριαρχίας, ανεξαρτησίας και εδαφικής ακεραιότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας''.

''Η λειτουργία των Βρετανικών Βάσεων στην Κύπρο έχει σημαντικές αρνητικές επιπτώσεις στο περιβάλλον και στην υγεία των πολιτών'', υπογραμμίζει η Βουλή, διαπιστώνοντας επίσης ''ότι πολλές άλλες ενέργειες των βρετανικών Αρχών, σε σχέση με τη λειτουργία των Βάσεών τους στην Κύπρο, έχουν επανειλημμένα προκαλέσει τα αισθήματα του κυπριακού λαού''.

http://www.sigmalive.com/news/politics/475473

Υδρογονάνθρακες στο Αιγαίο (Ενεργειακό 1)

Ένα πολύ ενδιαφέρον, αλλά και ιδιαίτερα ανησυχητικό άρθρο-καταγγελία της έμπειρης και αξιολογότατης δημοσιογράφου Κύρας Αδάμ για το τι συμβαίνει στο Αιγαίο σχετικά με τους υδρογονάνθρακες (πετρέλαιο και φυσικό αέριο), που όπως τελικά αποδεικνύεται υπάρχουν και πιθανότατα σε μεγάλες ποσότητες.

ΔΕΕ

Γιατί η Τουρκία «στήνει εξέδρες» χωρίς Χάγη

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΕΝ ΘΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΧΩΡΟΥΣΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠΟ 2%-3% ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΚΑΙ ΒΟΡΕΙΟ ΑΙΓΑΙΟ ΚΑΙ ΜΕΧΡΙ 25% ΜΕΤΑΞΥ ΡΟΔΟΥ-ΚΑΣΤΕΛΟΡΙΖΟΥ

Της ΚΥΡΑΣ ΑΔΑΜ

Οι κυβερνήσεις Ελλάδας και Τουρκίας ουδέποτε διέψευσαν το τελευταίο διάστημα ότι υπάρχει στα σκαριά συμφωνία για το Αιγαίο, ενώ οι ξεκάθαρες θέσεις του υπουργού Επικρατείας της Τουρκίας, Ε. Μπαγίς, την περασμένη εβδομάδα, ότι «θα στήσουμε εξέδρες στη θάλασσα του Αιγαίου που θα μας λύσουν τα προβλήματα», οδηγούν στο μάλλον ασφαλές συμπέρασμα ότι η «λύση» θα είναι η συνεκμετάλλευση του Αιγαίου. Όμως η οποιαδήποτε διαπραγμάτευση και συμφωνία για συνεκμετάλλευση από κοινού με την Τουρκία των κοιτασμάτων του Αιγαίου, χωρίς προηγουμένως να έχουν καθοριστεί τα χωρικά ύδατα και να έχουν οριοθετηθεί η υφαλοκρηπίδα και η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ), αφήνει ανοιχτή την πόρτα για παραχώρηση ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, αλλά και οικονομικών δικαιωμάτων.

Η Τουρκία δεν επιθυμεί, και γι' αυτό αποφεύγει, την προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ, και τούτο γιατί γνωρίζει ότι το Δικαστήριο, στην καλύτερη περίπτωση για την ίδια, θα της εκχωρήσει (σ.σ. σύμφωνα με υπολογισμούς επίσημων ελληνικών φορέων) 2%-3% στο βόρειο και κεντρικό Αιγαίο, τίποτα στα Δωδεκάνησα μέχρι και τη Ρόδο και περίπου 25% μεταξύ Ρόδου και Καστελόριζου και 18% ανατολικά της Μεγίστης. (Στο χάρτη φαίνεται η καλύτερη πιθανή υφαλοκρηπίδα που θα μπορούσε να οριοθετήσει το Διεθνές Δικαστήριο για την Τουρκία, σύμφωνα με το Δίκαιο της Θάλασσας και με βάση την πρακτική του δικαστηρίου.)

Η ελληνική κυβέρνηση θα μπορούσε να διαπραγματευθεί και να συμφωνήσει την υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ από την κόκκινη γραμμή στο χάρτη και ανατολικά, σύμφωνα με την αρχική, επίσημη ελληνική θέση από τη μεταπολίτευση, με την οποία, άλλωστε έγινε και η πρώτη -και ατελέσφορη- προσπάθεια διαπραγμάτευσης το 1976. Οποιαδήποτε συζήτηση δυτικά της κόκκινης γραμμής ισοδυναμεί με απεμπόληση ελληνικής κυριαρχίας και ελληνικών οικονομικών δικαιωμάτων.

Προσφυγή στην παρανομία

Επειδή λοιπόν η Τουρκία γνωρίζει τι δικαιούται στην περιοχή του Αιγαίου, και κυρίως ότι θα πάρει τα ελάχιστα από τον Εβρο μέχρι τη Ρόδο, αποφεύγει συστηματικώς το Διεθνές Δικαστήριο και προσπαθεί με παράνομες ενέργειες να πετύχει τη συνεκμετάλλευση του Αιγαίου. Επιπροσθέτως, η Αγκυρα φαίνεται να γνωρίζει τις πληροφορίες περί ύπαρξης κοιτασμάτων στην περιοχή του Καστελόριζου, γι' αυτό επιμένουν οι πληροφορίες από τις διμερείς «μυστικές διαπραγματεύσεις» ότι η Αγκυρα δεν θέλει καμία συζήτηση για την περιοχή αυτή, ισχυριζόμενη ότι το Καστελόριζο δεν έχει ούτε υφαλοκρηπίδα ούτε ΑΟΖ, υπονοώντας σαφώς ότι την περιοχή αυτή την θέλει αποκλειστικά δική της. Επομένως, οποιαδήποτε πιθανή θέση της κυβέρνησης για εγκατάλειψη της οριοθέτησης των χωρικών υδάτων και της υφαλοκρηπίδας, με στόχο να βρεθεί λύση με την οριοθέτηση μόνον της ΑΟΖ, αποτελεί αλχημεία για τη συγκάλυψη τυχόν παραχωρήσεων.

Η ΑΟΖ και η υφαλοκρηπίδα αποτελούν τελείως διαφορετικές έννοιες, έχουν διαφορετικά μεγέθη και το εύρος τους δεν συμπίπτει.

Το άρθρο 76 της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας ορίζει ότι η υφαλοκρηπίδα μετράται από τις ακτές και μπορεί να έχει έκταση έως 200 ναυτικά μίλια από αυτές.

Το άρθρο 55 ορίζει ότι η ΑΟΖ εκτείνεται πέραν των χωρικών υδάτων και το άρθρο 57 ότι μπορεί να φτάσει τα 200 ν.μ. από την άκρη των χωρικών υδάτων.

Ετσι φαίνεται ότι απαιτείται η οριοθέτηση των χωρικών υδάτων (που αποτελούν τη βάση για την ΑΟΖ και την υφαλοκρηπίδα) και, επομένως, η όποια συμφωνία για συνεκμετάλλευση, χωρίς προηγουμένως να οριοθετηθούν η υφαλοκρηπίδα και η ΑΟΖ, αποτελεί παραχώρηση.

Απαιτείται η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ, διότι μετρώνται διαφορετικά και είναι πιθανόν η Τουρκία να στήσει εξέδρα σε τουρκική ΑΟΖ, πλην όμως ο βυθός να αποτελεί ελληνική υφαλοκρηπίδα και το αντίστροφο...

Το σενάριο δεν είναι επιστημονικής φαντασίας, αντιθέτως το έφερε στο προσκήνιο ο ίδιος ο κ. Μπαγίς σε πρόσφατες δηλώσεις του στην Αθήνα. Μια τυχόν συνεκμετάλλευση δυτικά της κόκκινης γραμμής στο χάρτη θα επιφέρει, πέραν της απεμπόλησης κυριαρχίας, και επιπλέον προβλήματα που θα οδηγήσουν σε νέες παραχωρήσεις.

Παραχώρηση κυριαρχίας

Η ανάθεση, για παράδειγμα, σε αμερικανική εταιρεία (και τέτοια ονόματα αρχίζουν να ακούγονται από διάφορες πλευρές) να στήσει κοινές ελληνοτουρκικές εξέδρες (όπως έχει προαναγγείλει - περιγράψει ο κ. Μπαγίς) 20 ν.μ. δυτικά των Σαμοθράκης, Λήμνου, Λέσβου, Χίου, Σάμου, Ρόδου και νότια του Καστελόριζου αποτελεί σοβαρή κίνηση παραχώρησης ελληνικής κυριαρχίας.

Βεβαίως, ο υπό καλλιέργεια αντίλογος είναι ότι διά του τρόπου της συνεκμετάλλευσης αυτού του είδους θα εξαλειφθούν τα υπάρχοντα πολιτικά προβλήματα ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία.

Θα προκύψουν όμως και νέα προβλήματα, περισσότερο επικίνδυνα, προς την κατεύθυνση της συρρίκνωσης της Ελλάδας, και αυτό γιατί ανοίγει πιθανότατα ο δρόμος να χρησιμοποιήσει τις εξέδρες αυτές η Τουρκία ως αφετηρία διαμελισμού του Αιγαίου. Ετσι δημιουργείται ο κίνδυνος η Τουρκία:

Αποκοπή των νησιών

* Να ισχυριστεί ότι η περιοχή δυτικά από τις εξέδρες αυτές ανήκει στην Ελλάδα και ανατολικά ανήκει στην Τουρκία. Ετσι, μια σειρά από τα προαναφερθέντα ελληνικά νησιά κινδυνεύουν να βρεθούν αυτόματα πάνω στην ηπειρωτική υφαλοκρηπίδα της Τουρκίας και θα απομονωθούν, με κίνδυνο τον οικονομικό και εθνικό μαρασμό των κατοίκων τους.

* Να απαιτήσει την αναδιάταξη του FIR Αθηνών με αφετηρία τη γεωγραφική θέση στην οποία βρίσκονται οι εξέδρες αυτές, με αποτέλεσμα την απώλεια πολλών εκατομμυρίων ευρώ από τα τέλη υπέρπτησης.

* Να απαιτήσει, με αφετηρία τις εξέδρες (ανατολή-δύση), την επαναδιάταξη των ορίων στις περιοχές έρευνας και διάσωσης.

* Να ζητήσει την εφαρμογή του άρθρου 43 της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας για την περιοχή ανατολικά από τις εξέδρες, προκειμένου να αναλάβει η Αγκυρα τον έλεγχο και την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας, καθώς και για τη ρύπανση της θάλασσας, αποκομίζοντας μέγιστα οικονομικά οφέλη.

* Να απαιτήσει με βάση τις εξέδρες την οριοθέτηση των ελληνοτουρκικών συνόρων με αποτέλεσμα να συρρικνωθεί η κυριαρχία της Ελλάδας.

* Τέλος, το θεσμικό και εξόχως εθνικό δικαίωμα της Ελλάδας για επέκταση των χωρικών υδάτων μέχρι και τα 12 ν.μ. θα παραπεμφθεί στις καλένδες. 

Πηγή: http://www.enet.gr/?i=news.el.oikonomia&id=228124
 
Σημ. ΔΕΕ: Οι επισημάνσεις δικές μου