Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ενεργειακά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ενεργειακά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 23 Ιανουαρίου 2014

Ξεπούλησαν τον Πρίνο στην ΒΡ επειδή δεν μπορούν να υπερασπίσουν το Αιγαίο;


Ξεπούλησαν τον Πρίνο στην ΒΡ επειδή 
δεν μπορούν να υπερασπίσουν το Αιγαίο!


Τι σημαίνει η παρουσία της ΒΡ στον Πρίνο
Έμμεση παραδοχή της κυβέρνησης Σαμαρά 
για ανικανότητα υπεράσπισης του Αιγαίου
Τι ακριβώς πούλησε η Ελλάδα στην ΒΡ; 
Τα κοιτάσματα του Πρίνου ή όλα τα κοιτάσματα της Θάσου;

Του Μανώλη Κοττάκη

Μείζων γεωπολιτική εξέλιξη, η οποία πέρασε σε δεύτερη μοίρα εξαιτίας των καταιγιστικών εξελίξεων στην εσωτερική ατζέντα, θεωρείται από καλά πληροφορημένους πολιτικούς και διπλωματικούς κύκλους η επιστροφή των πολυεθνικών στο Αιγαίο και ιδιαίτερα η εγκατάσταση της βρετανικής ΒΡ στο κοίτασμα του Πρίνου.

Είκοσι οκτώ ολόκληρο χρόνια μετά την αιφνίδια απόφαση του τότε πρωθυπουργού, Ανδρέα Παπανδρέου, να εθνικοποιήσει το κοίτασμα και να διώξει την καναδική εταιρεία Ντένισον από την περιοχή, λόγω της έντασης που είχε προκληθεί από τη μονομερή απόφασή της να κάνει γεωτρήσεις εντός της Ελληνικής υφαλοκρηπίδας σε διεθνή ύδατα, υπεγράφη σε πρώτη φάση συμφωνία της ελληνικής κυβέρνησης και της πολυεθνικής «μαμούθ» για την απορρόφηση εκ μέρους της του συνόλου της παραγωγής πετρελαίου της περιοχής.

Η συμφωνία αυτή, που υπεγράφη από τον υπουργό Ενέργειας, Γιάννη Μανιάτη, και τους εκπροσώπους της εταιρείας παρουσία του βρετανού πρεσβευτή στην Αθήνα, Τζον Κίτμερ, συνιστά την πρώτη πράξη αναθεώρησης του νομικού πλαισίου της εποχής εκείνης, που είχε εισηγηθεί στο Κοινοβούλιο ο αείμνηστος υπουργός Αναστάσης Πεπονής. Με τη συμφωνία Μανιάτη αίρεται το ειδικό περιοριστικό πλαίσιο που ίσχυε από το 1987 και απαγόρευε τη διάθεση εκτός ελληνικής αγοράς του πετρελαίου του Πρίνου. Πρόκειται για ρύθμιση που υπήρξε προϊόν της έντασης που προκλήθηκε μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας μετά την πρωτοβουλία των Καναδών να ερευνήσουν την ελληνική υφαλοκρηπίδα στη θέση Μπάμπουρας, ανοιχτά της Θάσου, γι αυτό και μπήκε με την τωρινή απόφαση της κυβέρνησης στο χρονοντούλαπο της ιστορίας.

Τότε, το 1987, η εκδίωξη Ντένισον και η αντίδραση της Τουρκίας, η οποία έβγαλε στο Αιγαίο το «Σισμίκ», προκάλεσαν κατακόρυφη αύξηση της έντασης και την έξοδο των δύο στόλων στο Αιγαίο. Οι δύο χώρες έφτασαν στα πρόθυρα πολέμου. Οι Τούρκοι έκαναν πίσω την τελευταία στιγμή, μετά την αποφασιστικότητα Παπανδρέου, ο οποίος έφτασε να στείλει τον τότε υπουργό Εξωτερικών, Κάρολο Παπούλια, στη Σόφια για να συναντήσει τον πρωθυπουργό Τεοντόρ Ζίβκοφ και να υπαινιχθεί τη συνεργασία της Ελλάδας με το σύμφωνο της Βαρσοβίας.

Αμφισβήτηση

Σήμερα τα δεδομένα είναι παρόμοια, αλλά και διαφορετικά. Παρόμοια, γιατί η Τουρκία, που γνωρίζει καλά ότι υπάρχουν μεγάλα ενεργειακά κοιτάσματα στο Βόρειο Αιγαίο, χρησιμοποιεί τους ψαράδες της για πρόκληση έντασης και αμφισβήτησης μέσα στα χωρικά ύδατα των 6 ναυτικών μιλίων στη βραχονησίδα Ζουράφα, η ύπαρξη της οποίας είναι κρίσιμη για το εύρος της ελληνικής ΑΟΖ στο Βόρειο Αιγαίο. Το πρόσφατο επεισόδιο μεταξύ της τουρκικής ακτοφυλακής και του ελληνικού Λιμενικού Σώματος που προσπαθούσαν να ασκήσουν κυριαρχία στην περιοχή, ώρες μόνο πριν από την υπογραφή της συμφωνίας, με βάση την οποία οι Βρετανοί θα εγκατασταθούν στην περιοχή, είναι ενδεικτικό της εκρηκτικής συνέχειας που μπορεί να προκύψει.

Τα δεδομένα όμως, είναι και διαφορετικά, γιατί αυτή τη φορά η απόπειρα της ελληνικής κυβέρνησης να αξιοποιήσει τα ενεργειακά κοιτάσματα του Βορείου Αιγαίου και να ασκήσει εθνικό κυριαρχικό δικαίωμα, το οποίο είναι ανενεργό δεκαετίες τώρα, υποστηρίζεται από τη μεγάλη ξένη πολυεθνική που λειτουργεί ως προπομπός και «όχημα» για τα συμφέροντά μας. Και δεν επρόκειτο να συμβεί αυτό αν δεν επέκειντο μεγάλες γεωπολιτικές αλλαγές με αιχμή τα Ελληνοκυπριακά και το Κυπριακό, οι οποίες έδωσαν κίνητρο στη βρετανική κυβέρνηση για να μπει δυναμικά στο παιχνίδι.

Έγκυρη διπλωματική πηγή υποστηρίζει ότι τα Ελληνοτουρκικά ίσως τεθούν σε τροχιά επίλυσης και διευθέτησης πολύ πριν από την επίλυση του Κυπριακού, με ό,τι μπορεί αυτό να σημαίνει για τα παραδοσιακά δόγματα εξωτερικής πολιτικής.

Η ΒΡ μετέχει και στον αγωγό ΤΑΡ, ο οποίος διέρχεται από την περιοχή της βορείου Ελλάδας και η τυχόν εξόρυξη φυσικού αερίου και πετρελαίου προφανώς και την ενδιαφέρει. Η αγορά της σημερινής παραγωγής του κοιτάσματος του Πρίνου δεν είναι παρά η αφορμή, το προπέτασμα καπνού για την εγκατάστασή της στην περιοχή του Αιγαίου, με στόχο την δημιουργία τετελεσμένων κατά το πρότυπο που δημιούργησε εντός της Κυπριακής ΑΟΖ με την εγκατάσταση ξένων εταιρειών ο Τάσσς Παπαδόπουλος.

Προς άρση κάθε πιθανής αμφιβολίας επισημαίνεται και καταγράφεται η ομιλία του βρετανού πρέσβη, κ. Κίτμερ, κατά την υπογραφή της συμφωνίας του υπουργείου Ενέργειας με την πολυεθνική της χώρας του. Ο κ. Κίτμερ αναφέρθηκε με έμφαση στις «προοπτικές για έρευνα στα κοιτάσματα της περιοχής» και επαίνεσε την ΒΡ τόσο για «την ανάπτυξη των νέων αειφόρων τεχνολογιών» όσο και για τις «ασφαλείς μεθόδους εξόρυξης».
Πιο σαφής δεν θα μπορούσε να είχε γίνει.
Πηγή "Επίκαιρα»

Σχόλιο ιστολογίου: Με το άρθρο αυτό καθίσταται σαφές ότι η ελληνική κυβέρνηση έδωσε δικαιώματα έρευνας και εξόρυξης (και όχι μόνο το υπάρχον κοίτασμα του Πρίνου, αλλά και για άλλα κοιτάσματα όπως αυτό του Μπάμπουρα) στην ΒΡ, με το ευτελές ποσό των 500 εκατομμυρίων ευρώ…
Ο λόγος, που προφασίζεται το άρθρο είναι η αποτροπή της Τουρκίας σε πιθανές διεκδικήσεις, λόγω του βρετανικού κολοσσού, αλλά ταυτόχρονα και τελείως ξεδιάντροπα υπαινίσσεται απόλυτη αδυναμία της Ελλάδας να υπερασπιστεί τα δικαιώματά της στο Αιγαίο (όπως αυτά ορίζονται με σαφήνεια από το Διεθνές Δίκαιο), αχρηστεύοντας στον απόλυτο βαθμό την ικανότητα των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων και αναδεικνύοντας ταυτόχρονα την απόλυτη φοβικότητα της κυβέρνησης Σαμαρά, η οποία –σύμφωνα με τον αρθρογράφο- αναμένεται να συρθεί πολύ σύντομα σε επίλυση των ελληνοτουρκικών διαφορών (ποιος και με ποια ατζέντα ακριβώς συζητά κάτι τέτοιο;) και με την παραχώρηση στην βρετανική ΒΡ «εξασφαλίζει» τα κοιτάσματα της περιοχής Θάσου (δεν γίνεται καν αναφορά για τα κοιτάσματα του Θρακικού πελάγους)!!!
Εν κατακλείδι, το άρθρο αποτελεί επί της ουσίας κόλαφο για την κυβερνητική εθνική πολιτική, η οποία εμφανίζεται να ομολογεί έμμεσα την αδυναμία της να υπερασπισθεί την ελληνικότητα του Αιγαίου (εκτός και εάν έχουν ήδη υπάρξει μυστικές συμφωνίες μέσω της μυστικής διπλωματίας και των συναντήσεων των «επιτροπών των σοφών» με την Τουρκία για το Αιγαίο) και φυσικά τα πλουσιότατα ενεργειακά κοιτάσματα που βρίσκονται σε αυτό.
Ακόμη όμως, και στην περίπτωση που θελήσουμε να προσεγγίσουμε θετικά την είσοδο της βρετανικής ΒΡ στο Αιγαίο, το ερώτημα που προκύπτει είναι απολύτως σαφές: Μπορεί η Ελλάδα να στηριχθεί στην «βρετανική σταθερότητα»; Η ιστορία έχει αποδείξει πως η Βρετανία δεν αναγνωρίζει καμία της συμφωνία, εάν τα συμφέροντά της αλλάξουν… Η Ελλάδα και η Κύπρος έχουν πολύ καλή γνώση αυτής της βρετανικής αστάθειας, οπότε, εύλογα αναρωτιόμαστε: Ποιοι είναι οι πραγματικοί λόγοι της υπογραφής Μανιάτη με την ΒΡ; 


Τέλος, μία "αντισταθμιστική" απορία: Γιατί επιλέχθηκε η ΒΡ ως "διασφάλιση" στο ευρύτερο Αιγαίο και δεν επιλέχθηκε η Gazprom; Μήπως η κυβέρνηση Σαμαρά πιστεύει πως οι ρώσοι δεν μπορούν να εγγυηθούν για την ελληνικότητα του Αιγαίου;
Μήπως τα μελλοντικά σκάνδαλα που θα αναδύονται δεν θα αφορούν τα εξοπλιστικά αλλά θα είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με τα ενεργειακά κοιτάσματα της χώρας;




Σάββατο 15 Ιουνίου 2013

Τεράστιο κοίτασμα πετρελαίου μεταξύ Καστελόριζου και Ρόδου;


Τεράστιο κοίτασμα πετρελαίου μεταξύ Καστελόριζου και Ρόδου;

«Στην περιοχή μεταξύ του Καστελόριζου και της Νότιας Ρόδου βρίσκεται το δεύτερο μεγαλύτερο κοίτασμα πετρελαίου στον κόσμο. Τα στοιχεία προέρχονται από γαλλική εταιρεία που έχει πραγματοποιήσει δεκάδες έρευνες στην περιοχή και δεν επιδέχονται αμφισβητήσεων. Οι εκτιμήσεις είναι πως πρόκειται για κοίτασμα 50 δισεκατομμυρίων βαρελιών».

Την αποκάλυψη αυτή, που επαναλαμβάνει στο «ΚΑΡΦΙ» ο κ. Αντώνης Φώσκολος, ομότιμος καθηγητής στο Πολυτεχνείο Κρήτης, την έχει αναλύσει εδώ και καιρό στον Αντώνη Σαμαρά…

Ο κ. Φώσκολος βρίσκεται στον Καναδά, όπου είναι καθηγητής στο Ινστιτούτο Πετρελαϊκής Ιζηματογενούς Γεωλογίας της καναδικής κυβέρνησης και επιστημονικός ερευνητής της Γεωλογικής Υπηρεσίας Καναδά. Στις αρχές του Δεκεμβρίου, του ζητήθηκε να συναντήσει στο Μαξίμου τον Έλληνα πρωθυπουργό και να τον ενημερώσει για το μέγεθος των κοιτασμάτων στο ελληνικό υπέδαφος. Ο κ. Φώσκολος μαζί με τον Ηλία Κονοφάγο και τον Νίκο Λυγερό ήταν οι συντάκτες μιας έκθεσης που αποτύπωνε με πολλές λεπτομέρειες τα κοιτάσματα και εκτιμούσε πως μόνο στο βυθό νότια της Κρήτης βρίσκεται «θαμμένος» μαύρος χρυσός και φυσικό αέριο, η αξία των οποίων ξεπερνά το 1 τρισ. δολάρια.

Στη συνάντηση ο πρωθυπουργός ενημερώθηκε για το πλούσιο κοίτασμα φυσικού αερίου στην περιοχή του Κατάκολου, το οποίο υπολογίζεται στα 200 δισεκατομμύρια δολάρια, καθώς και για το πετρέλαιο που βρίσκεται εγκλωβισμένο στην ίδια περιοχή, αλλά και για το τεράστιο κοίτασμα στην περιοχή του Καστελόριζου, το οποίο εκτιμάται στα 50 δισεκατομμύρια βαρέλια ή, μεταφρασμένο σε ποσό, ξεπερνά τα 5 τρισεκατομμύρια δολάρια. Ποσά ικανά να προκαλέσουν ίλιγγο σε κάθε κυβέρνηση και ισχυρές εντάσεις στην περιοχή. Το κοίτασμα του Καστελόριζου βρίσκεται στα όρια της περιοχής που ορίζεται από την ελληνική ΑΟΖ, αλλά διεκδικείται με ένταση και από την τουρκική πλευρά.

Καλά πληροφορημένες πηγές αναφέρουν πως στην ημίωρη συνάντηση, κεκλεισμένων των θυρών, μεταξύ Αντώνη Σαμαρά και Ταγίπ Ερντογάν επετράπη μόνο η παρουσία ενός Έλληνα επιχειρηματία της Πόλης, που εκτελούσε χρέη διερμηνέα. Οι δύο ηγέτες, κατά τις ίδιες πληροφορίες, συμφώνησαν πως… διαφωνούν για το ποιος θα έχει τα δικαιώματα εκμετάλλευσης των κοιτασμάτων. Η Άγκυρα δεν επιθυμεί με κανέναν τρόπο μια επανάληψη της ιστορίας της ΑΟΖ με την Κύπρο και από την άλλη, στην Αθήνα υπάρχουν πολλοί θιασώτες της κυπριακής πολιτικής και πιέζουν σε περίπτωση που επαληθευτούν οι προβλέψεις των Γάλλων η Αθήνα να το κάνει όπως και η Λευκωσία.

Το «προξενιό» για τη συνάντηση των τριών επιστημόνων- ερευνητών με τον Αντώνη Σαμαρά το έκανε ο υπουργός ΠΕΚΑ, κ. Λιβιεράτος, που γνώριζε από την πανεπιστημιακή κοινότητα το έργο του κ. Φώσκολου και πως δεν επρόκειτο για κάποιο… χθεσινό που αποφάσισε να εκμεταλλευτεί τη στιγμή και να πουλήσει «φύκια για μεταξωτές κορδέλες» στον Έλληνα πρωθυπουργό.

Τον είχαν λοιδορήσει
Τα τελευταία 15 χρόνια ο κ. Φώσκολος ήταν ένας από τους ελάχιστους που φώναζε πως το ελληνικό υπέδαφος είναι γεμάτο πετρέλαιο και πλούσια κοιτάσματα φυσικού αερίου. Οι διαπιστώσεις του, που γι’ αυτόν βασίζονταν σε επιστημονικές εργασίες, είχαν λοιδορηθεί αρκετές φορές από ανθρώπους που τύχαινε να κατέχουν κρίσιμα πολιτικά πόστα αλλά είχαν επιλέξει να «θάψουν» τις επιστημονικές φωνές για το αντίθετο. Το 1996, με μια υπουργική απόφαση, δείγμα μοναδικής πολιτικής ανευθυνότητας, απαγορεύονταν δια νόμου οι έρευνες για την ύπαρξη ή μη πετρελαίου στον ελλαδικό χώρο. Έπρεπε να φτάσουμε στο 2010 να συσταθεί ειδικό υφυπουργείο, με τον Γιάννη Μανιάτη επικεφαλής, για να παραδεχτεί επιτέλους η επίσημη πολιτεία πως υπάρχουν κοιτάσματα και θα προσπαθήσουμε να τα εκμεταλλευτούμε.

Η δικαίωση ήρθε από τους Νορβηγούς
Η δικαίωση για τον κ. Φώσκολο, αλλά και όσων επί τόσα χρόνια λοιδορήθηκαν ήρθε με την ολοκλήρωση των ερευνών του νορβηγικού πλοίου Nordicexplorer, τα επιστημονικά ευρήματα του οποίου ξεπέρασαν κάθε προσδοκία, όπως ανακοίνωσε ο Σβέρε Στράντερες, εκτελεστικός αντιπρόεδρος της PetroleumGeoServices(PGS). Η εταιρεία PGSπλήρωσε από την τσέπη της 120 εκατομμύρια ευρώ για να πραγματοποιήσει μια τεράστια έρευνα σε μια συνολική έκταση 12.431 χιλιομέτρων. Οι Νορβηγοί «όργωσαν» το Βόρειο Ιόνιο, τις περιοχές μεταξύ Κεφαλονιάς, Ζακύνθου, Κυθήρων, Κυπαρισσίας, Πύλου και τη Νότια Κρήτη. Η ανάλυση στις φουσκάλες μεθανίου που αναδύονται στην περιοχή του Κατάκολου αποκάλυψε, σύμφωνα με τον κ. Φώσκολο, πως κάτω από τις τεράστιες ποσότητες φυσικού αερίου βρίσκονται εγκλωβισμένες ακόμη μεγαλύτερες ποσότητες πετρελαίου. «Οι φυσαλίδες των αερίων που διαφεύγουν από τον πυθμένα της θάλασσας αποτελούνται από μεθάνιο κατά 80%-90% και από υδρόθειο σε μικρότερο ποσοστό, κάτι που σημάνει πως υπάρχει πετρέλαιο – και μάλιστα εξαιρετικής ποιότητας, πολύ καλύτερης από αυτής των αραβικών χωρών».

«Να μην πουληθεί η ΔΕΠΑ»
«Η ύπαρξη των υδρογονανθράκων στον ελλαδικό χώρο είχε επιβεβαιωθεί με την ανακάλυψη των κοιτασμάτων του Πρίνου, του φυσικού αερίου στα νότια της Θάσου, του φυσικού αερίου στην Επανομή και του πετρελαίου στο Κατάκολο, αλλά και των επιφανειακών εμφανίσεων στην Ήπειρο. Παρόλα αυτά, η πολιτική επιλογή ήταν να μην αναζητήσουμε τα κοιτάσματα αυτά για χρόνια», υποστηρίζει ο κ. Φώσκολος. Στον πρωθυπουργό μετέφερε και τις υποψίες του εξαιτίας ποιων επί τόσα χρόνια η Ελλάδα καθόταν πάνω σε ένα θησαυρό χωρίς να κάνει τίποτα. «Τώρα θα είναι έγκλημα να πουληθεί η ΔΕΠΑ στους Ρώσους, που με την ανακάλυψη των ελληνικών κοιτασμάτων βλέπουν πως μπορούν να χάσουν μεγάλο μέρος της οικονομικής τους δύναμης, γιατί με αυτά τα αποθέματα η Ελλάδα πια θα μπορεί να τροφοδοτήσει την Ευρώπη για δεκάδες χρόνια.
Η ΔΕΠΑ μπορεί να γίνει η νέα GASPROM και ακόμη μεγαλύτερη», αποκαλύπτει ο άνθρωπος που συνέδεσε την επιστημονική δουλειά του με αυτό που σήμερα θεωρείται πια πραγματικότητα και όχι παιχνίδι φαντασίας.

Γ. Μοτσάκος
Ειδικός σε Θέματα Άμυνας και Ασφάλειας Πληροφοριών
Conspiracyfeeds




Κυριακή 21 Απριλίου 2013

Ελληνική Εξωτερική Πολιτική


Ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο της σοβαρής (από τις ελάχιστες που απέμειναν) και καλά ενημερωμένης δημοσιογράφου Κύρας Αδάμ που πρέπει να προσεχθεί.
ΔΕΕ

Ελληνική Εξωτερική Πολιτική: 
Αναζητώντας τον μίτο της Αριάδνης

Γράφει η Κύρα Αδάμ

Εποχή ισχνών, ισχνότατων αγελάδων διέρχεται η ελληνική διπλωματία και η οικονομική κρίση δεν είναι η μόνη υπεύθυνη για την κατάσταση αυτή. Την τελευταία δεκαετία, τουλάχιστον, αιχμή του δόρατος για τη διεθνή διπλωματία έχει αποτελέσει ο ενεργειακός τομέας, με το έλλειμμα της Ελλάδας να είναι σχεδόν κραυγαλέο. Η Αθήνα, ως επί το πλείστον αναλώθηκε σε ευκαιριακές «λαμπερές» για την εποχή «επιλογές» που όχι μόνον δεν καρποφόρησαν, αλλά τώρα στρέφονται ίσως και εναντίον της. Στο νότιο σταυροδρόμι Ευρώπης, Αφρικής και Μέσης Ανατολής, μέχρι το 2010 η Ελλάδα, με προσωπική επιλογή του τότε πρωθυπουργού Κ Καραμανλή είχε επιλέξει την ενεργειακή συνεργασία με τη Μόσχα (που είχε ξεκινήσει μια δεκαετία νωρίτερα από τον τότε ΥΠΕΞ Κ. Παπούλια), με έναν βασικό λόγο την απομάκρυνση του κίνδυνου ενεργειακής εξάρτησης από την Τουρκία. Το εγχείρημα συνάντησε την λυσσαλέα αντίδραση των ΗΠΑ πρωτίστως, αλλά και της ΕΕ στη συνέχεια και οδήγησε στην εύκολη αλλά καταστροφική απόφαση του Γ. Παπανδρέου να βάλει τέλος στο εγχείρημα …για περιβαλλοντικούς, κυρίως λόγους! Το σύνολο, όμως, του ελληνικού πολιτικού κόσμου, ασχολούμενο μονίμως με άλλους «υψηλότερους στόχους και ιδανικά» κομματικής και εκλογικής σκοπιμότητας, ουδέποτε μέσα σ’ αυτήν την κρίσιμη δεκαετία αισθάνθηκε την ανάγκη να συναποφασίσει μια σταθερή και μόνιμη ενεργειακή πολιτική για την επόμενη περίοδο.
Το κενό αυτό, που απολύτως φυσιολογικά έσπευσε να καλύψει η γειτονική Τουρκία. Η Άγκυρα, ομοίως πένης σε ενεργειακές πηγές όπως και η Αθήνα, αλλά με το πλεονέκτημα της γεωγραφικής θέσης της, άρχισε να «μαζεύει» στο έδαφος της αγωγούς και διαδρομές υδρογονανθράκων με προορισμό την Ευρώπη, συνεργαζόμενη με όλα τα αντίπαλα στρατόπεδα στον τομέα της ενέργειας.

Ενεργειακή έκρηξη

Έως ότου ήρθε η «ενεργειακή έκρηξη» στην Αν. Mεσόγειο, με τα γειτονικά κοιτάσματα στην Κύπρο και το Ισραήλ και πιθανότατα με τα κοιτάσματα νότια και ανατολικά της Κρήτης. Το έμπρακτο ενδιαφέρον διεθνών εταιρειών και της διεθνούς κοινότητας για τον «θησαυρό» αυτό συνέπεσε με το διεθνές ενδιαφέρον για την ομαλοποίηση της κατάστασης στη Μ Ανατολή με τη νέα «διευθέτηση» στο θέμα της Συρίας και την «τακτοποίηση» των μονίμων εκκρεμοτήτων με το Ιράν. Η Αθήνα είναι «χαμένη από χέρι» στην υπόθεση αυτή. Η Ελλάδα είχε τη δεκαετία του 80 προνομιακές σχέσεις με το Μπάαθ της Συρίας (ως αντίπαλο , τότε δέος στην Τουρκία) και με την Παλαιστίνη του Γαισέρ Αραφάτ και με κατά καιρούς ανοίγματα στο Ιράν. Τη δεκαετία του 2000 επί υπουργίας Εξωτερικών Παγκάλου και Παπανδρέου, οι σχέσεις της Ελλάδας με τον αραβικό κόσμο συνολικότερα και με τις τρεις αυτές δυνάμεις πιο συγκεκριμένα, κατέληξαν σε κωματώδη κατάσταση, υπέρ μιας δειλής στην αρχή και αυξανόμενης στη συνέχεια συνεργασία με το Ισραήλ. Αυτή την στιγμή, με την υλοποίηση του «δόγματος Νταβούτογλου» η κατάσταση έχει ανατραπεί πλήρως. Η Τουρκία είναι η ενεργός «μεσολαβητική» δύναμη στην περιοχή, ενώ το κάποτε ισχυρό ελληνικό πλεονέκτημα της «ευρωπαϊκής χώρας» κατέληξε σε κάλπικη λίρα, ιδιαίτερα τώρα την εποχή της οικονομικής δυσπραγίας και των ταλαντεύσεων του «μέσα – έξω» από την ευρωζώνη και το ευρώ.

Εν υπνώσει

Είναι προφανές ότι μέσα σε ελάχιστο χρόνο έχουν πέσει πολλά και μαζεμένα στο κεφάλι της Αθήνας και είναι ιδιαιτέρως αμφίβολο αν η εν υπνώσει ελληνική οικονομική και ενεργειακή διπλωματία θα μπορέσουν να ξυπνήσουν. Κατ’ αρχήν η Αθήνα πιέζεται τώρα να λύσει τις τροχοπέδες δεκαετιών, προτού ανταποκριθεί στα προβλήματα του παρόντος. Οι τουρκικές απειλές και διεκδικήσεις έχουν τώρα μετατοπιστεί στην περιοχή της Αν. Μεσογείου γύρω από το Καστελόριζο. Η Άγκυρα επιχειρεί «να καταπιεί» το νησί αυτό, ώστε να φτάσει την ΑΟΖ της μέχρι την Αίγυπτο, να αποκόψει την συνέχεια των ΑΟΖ Ελλάδας – Κύπρου και να βάλει και αυτή χέρι στα πιθανά κοιτάσματα υδρογονανθράκων στην συγκεκριμένη περιοχή. Παραλλήλως, με το επιχείρημα της οικονομικής και ασφαλούς μεταφοράς του φυσικού αερίου της Αν. Μεσογείου στην Ευρώπη μέσω Τουρκίας, πιέζει την Αθήνα να εμπλακεί στις διαδικασίες επίλυσης του Κυπριακού, που θα διευκολύνει τη μεταφορά του αερίου . Με άλλα λόγια η Άγκυρα, με τη βοήθεια πολλών επιχειρεί να σπρώξει και να εγκλωβίσει την ασθενική οικονομικώς Αθήνα σε μια «συνολική λύση» που θα περιλαμβάνει την πλήρη διευθέτηση της ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας , την επίλυση του Κυπριακού και την μεταφορά του φυσικού αερίου στην Ευρώπη μέσω Τουρκίας. Το εύρος των διαπραγματεύσεων και των «ανταλλαγμάτων» είναι πολύ μεγάλο, ιδιαίτερα αν πιστοποιηθούν μεγάλα κοιτάσματα υδρογονανθράκων ανατολικά της Κρήτης, σε ΑΟΖ όμως, που σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο -χωρίς την παράκαμψη του- είναι υποχρεωτικό να συμφωνηθεί ανάμεσα στην Αθήνα και την Άγκυρα.

«Κλειδί» για τους αγωγούς οι αποφάσεις του Ισραήλ

Ουδεμία αμφιβολία υπάρχει πλέον ότι η Ουάσιγκτον, σ’ αυτή τη δεύτερη θητεία Ομπάμα «κάνει δουλειές» μόνον με την Τουρκία. Ο αμερικανός υπουργός Εξωτερικών κ. Κέρι έχει μετατρέψει την απόσταση Ουάσιγκτον – Άγκυρα σε διαδρομή Παγκράτι- Κυψέλη, ενώ έχει αναλάβει ενθέρμως την διαμεσολάβηση της εδώ και τώρα εξομάλυνσης των σχέσεων της Τουρκίας με το Ισραήλ, αλλά και με την κεντρική κυβέρνηση του Ιράκ, που μέχρι πρότινος αντιδρούσε στην «αναγκαστική» ενεργειακή συνεργασία της Τουρκίας με τις αρχές του ιρακινού Κουρδιστάν. Εκ των πραγμάτων, αυτή την στιγμή, η μόνη συνεργάσιμος δύναμη της Ελλάδας στην περιοχή είναι το Ισραήλ. Οι τελικές αποφάσεις της χώρας αυτής για τον τρόπο με τον οποίο θα διαθέσει τους ήδη αντλούμενους υδρογονάνθρακες από το «μικρό» κοίτασμα του Ταμάρ (προτού φτάσει στο γιγαντιαίο κοίτασμα του Λεβιάθαν, που συνορεύει με το κυπριακό), θα επηρεάσει βαθύτατα την τύχη που θα έχουν οι υδρογονάνθρακες της Κύπρου και κατ επέκταση την τύχη που θα έχουν τα όψιμα ελληνικά σχέδια για μετατροπή της χώρας σε νότια πύλη εισόδου φυσικού αερίου στην Ευρώπη.

Μέσω Τουρκίας

Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι το ενεργειακό δυτικό στρατόπεδο «σπρώχνει με χέρια και πόδια» τη λύση της μεταφοράς των ισραηλινών και κυπριακών υδρογονανθράκων μόνο μέσω της Τουρκίας και από εκεί στην Ευρώπη. Η Άγκυρα από την πλευρά της επιχειρεί να διαφημίσει όσο μπορεί καλύτερα το σχεδιαζόμενο εν πολλοίς «δίκτυο αγωγών» , ποντάροντας ιδιαιτέρως στις εγκαταστάσεις στο λιμάνι του Τσεϋχάν, ως την οικονομικώς προσφορότερη λύση. Είναι άγνωστο ακόμα αν το Ισραήλ θα πιεστεί τόσο, ώστε να αποφασίσει να εναποθέσει ολόκληρο «το βιός» του σε υδρογονάνθρακες στα χέρια της Τουρκίας, ή θα διαπραγματευθεί σκληρά την μεταφορά μέρους των υδρογονανθράκων του στην Κύπρο. Η οποία με τη σειρά της θα πιεστεί αφόρητα να περάσει με αγωγούς το φυσικό αέριο της στην Τουρκία, ώστε να μην επιλέξει τη λύση μεταφοράς του αερίου σε υγροποιημένη μορφή σε σταθμούς στην Ελλάδα. Η οποία με τη σειρά της θα πρέπει να είναι σε θέση να παρουσιάσει ασφαλές οικονομικό και ταχύ τρόπο μεταφοράς του φυσικού αερίου Κύπρου – Ισραήλ, μαζί με τις ποσότητες του ενδεχόμενου δικού της αερίου στην Ευρώπη.

Η τέχνη της διπλωματίας

Αλλά και στο ηπειρωτικό έδαφος της Ελλάδας η κυβέρνηση δεν μπορεί μέχρι στιγμής να «συμμαζέψει» τη Μόσχα, την Ουάσιγκτον και την ΕΕ σ’ ένα θέμα εκ πρώτης όψεως απλό, όπως η αποκρατικοποίηση της ΔΕΠΑ και της ΔΕΣΦΑ. Το ρωσικό ενδιαφέρον είναι πλουσιοπάροχα εκδηλωμένο, αλλά συναντά την δυναμική και υπόγεια αντίδραση των ΗΠΑ και την εκβιαστική παρέμβαση των Βρυξελλών. Χωρίς δυναμική απόφαση από την ελληνική κυβέρνηση, οι σχέσεις Αθήνας-Μόσχας θα παραμείνουν παγωμένες, όπως και αυτές της Αθήνας με την Ουάσιγκτον. Επομένως κανένα από τα πολλαπλώς σχεδιαζόμενα, αλλά ουδέποτε υλοποιούμενα πρωθυπουργικά ταξίδια στη Ρωσία και τις ΗΠΑ θα έχουν αποτέλεσμα αν η ελληνική κυβέρνηση δεν παρουσιάσει ολοκληρωμένη θέση και σχέδιο που δεν θα αποκλείει οφέλη και για τις δυο πλευρές. Με άλλα λόγια, η Αθήνα καλείται να ασκήσει την τέχνη της διπλωματίας. Και η προϋπόθεση για να γίνει αυτό είναι η Αθήνα να βρει την άκρη του μίτου της Αριάδνης στην ενεργειακή πολιτική της.



Τετάρτη 27 Φεβρουαρίου 2013

ΑΟΖ: ΤΙ ΕΠΙΔΙΩΚΕΙ Η ΤΟΥΡΚΙΑ


ΑΟΖ: ΤΙ ΕΠΙΔΙΩΚΕΙ Η ΤΟΥΡΚΙΑ

Κωνσταντίνος Χολέβας- Πολιτικός Επιστήμων

Είναι προφανές ότι η Τουρκική κυβέρνηση δεν χαίρεται που η Ελλάδα κινείται προς την ανακήρυξη Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης. Γνωρίζει ο Ερντογάν και οι συνεργάτες του ότι η παρούσα κυβέρνηση το πιστεύει και θα το κάνει. Με την παραχώρηση αδειών για έρευνες εντός ελληνικής υφαλοκρηπίδας και με τη συνεχή αμφισβήτηση του Καστελλορίζου επιδιώκει η Άγκυρα να μας τρομάξει. Αλλά οι δυνατότητές της δεν πρέπει να υπερεκτιμώνται ούτε, βεβαίως, να υποτιμώνται.
Η Τουρκία θεωρεί ότι η οικονομική κρίση έχει καταστήσει όλους τους Έλληνες φοβισμένους, χωρίς εθνικά και γεωπολιτικά ενδιαφέροντα, εσωστρεφείς και αδύναμους. Λάθος. Στα δύσκολα ενωνόμαστε και όταν προκαλούμαστε από εξωτερικούς εχθρούς λησμονούμε τα βάσανά μας και τη φαγωμάρα μας και γινόμαστε μία γροθιά.
Η γείτων χώρα πιστεύει ότι θα συνεχισθεί η υποχωρητικότητα των κυβερνήσεων Σημίτη και Γ. Παπανδρέου. Η υποστολή σημαίας στα Ίμια, η παράδοση Οτσαλάν, η αναγνώριση ζωτικών τουρκικών συμφερόντων στο Αιγαίο (Μαδρίτη 1997), η υπονόμευση του αγωγού Μπουργκάς-Αλεξανδρουπόλεως, η συμφωνία Παπανδρέου- Τζεμ για αλλοίωση των σχολικών  μας βιβλίων, οι αφελείς θεωρίες περί παγκοσμιοποιήσεως και καταργήσεως των συνόρων, η εγκατάλειψη του ενιαίου αμυντικού δόγματος με την Κύπρο και άλλες παρεμφερείς ενέργειες αποθράσυναν την Τουρκία είτε ως κεμαλική- είτε υπό την ηγεσία του ήπιου Ισλάμ. Πιστεύω ότι ο Αντώνης Σαμαράς θα φανεί πιο αποφασιστικός και εθνικά αξιοπρεπέστερος.
Λανθασμένα μηνύματα στέλνουμε επίσης με την τουρκολαγνεία ορισμένων τηλεοπτικών καναλιών. Η αποδοχή του Σουλεϊμάν του Μεγαλο-απρεπούς και παρομοίων σειρών που προσβάλλουν την ιστορική μας συνείδηση κάνει τους Τούρκους ηγέτες να πιστεύουν ότι επιτυγχάνουν τον στόχο της προπαγάνδας τους. Να μας αποχαυνώσουν, να μας δείξουν ένα δήθεν φιλικό πρόσωπο μιάς «πολιτισμένης» Τουρκίας και να μας ζητήσουν σε επόμενο βήμα συνεκμετάλλευση του φυσικού και υποθαλάσσιου πλούτου μας. Αφού μπήκαν στο σαλόνι μας ως φίλοι είναι φυσικό να νομίζουν ότι είμαστε έτοιμοι και για άλλες παραχωρήσεις. Είμαι βέβαιος ότι θα διαψευσθούν.
Οι Τούρκοι επίσης πιστεύουν ότι λόγω της κρίσης είναι μειωμένη η αμυντική μας ικανότητα. Για να  απομακρύνουμε κάθε τέτοιο ενδεχόμενο πρέπει να διατηρήσουμε υψηλό το ηθικό των ενόπλων στελεχών μας και να συνεχίσουμε με λογική και χωρίς υπερβολικές σπατάλες τους εξοπλισμούς μας. Η δική μας κρίση ας μη γίνει ευκαιρία για κάθε προκλητικό γείτονα.
Η Άγκυρα δοκιμάζει τα νεύρα μας, την αντοχή μας και την εσωτερική μας συνοχή. Έχει καταλάβει πλέον ότι Γαλλία και Γερμανία της φράζουν τον δρόμο για πλήρη ένταξη στην Ευρ. Ένωση και δεν έχει ανάγκη την ελληνική υποστήριξη,  την οποία ελάμβανε γενναιόδωρα. Θα φωνάζει και θα αμφισβητεί, αλλά ουσιαστικά δεν μπορεί να κάνει πολλά πράγματα. Διότι έχει ανοικτά διάφορα μέτωπα. Το Κουρδικό εντός συνόρων της διογκώνεται συνεχώς, με το Ισραήλ έχει διαρρήξει δεσμούς, στη Συρία εμπλέκεται όλο και περισσότερο και έτσι διασπά δυνάμεις, ενώ οι διώξεις κατά στρατηγών του κεμαλικού κατεστημένου καθιστούν τον Στρατό επιφυλακτικό έναντι του Ερντογάν. Εύκολοι οι παλληκαρισμοί, αλλά δύσκολη η πράξη. Επιθετική ενέργεια κατά της Ελλάδος μπορεί να επιφέρει ντόμινο αρνητικών συνεπειών για την Τουρκία, Και αυτό το καταλαβαίνει ακόμη και ο ΥΠΕΞ κ. Νταβούτογλου που θέλει να επαναλάβει στη Θράκη αυτό που έγινε στην Κύπρο.
Η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να προβεί συντόμως στο πρώτο βήμα: Την ανακήρυξη της ΑΟΖ και μετά να αρχίσει την επίπονη διμερή διαπραγμάτευση με κάθε γείτονα χώρα ξεχωριστά. Ίσως γι’ αυτό ο Πρωθυπουργός είπε ενώπιον του Γάλλου Προέδρου Ολλάντ ότι τα κοιτάσματα του Αιγαίου είναι ευρωπαϊκά. Για να πάρει το μήνυμα η Άγκυρα ότι δεν είμαστε μόνοι μας ούτε είμαστε ψοφοδεείς. Θα προχωρήσουμε στην εκμετάλλευση της ΑΟΖ σε συνεργασία με φίλους και συμμάχους.
Κ.Χ. 23.2.2013 



Δευτέρα 15 Οκτωβρίου 2012

Προβλήματα στους "Ανεξ. Ελληνες"


Απίστευτες καταστάσεις στο κόμμα των "Ανεξ. Ελλήνων" που αποδεικνύουν ότι από τους πολιτικάντηδες του σάπιου και διεφθαρμένου καθεστώτος της μεταπολίτευσης δεν πρόκειται να προκύψει κάτι το υγιές. Διαβάστε παρακάτω και θα καταλάβετε...
ΔΕΕ 

Ο Τομέας Ενέργειας δεν έριξε τις μάσκες μόνο στους "Ανεξ.Ελλ."
Και τα υπόλοιπα “αντιμνημονιακά” κόμματα περί άλλα τυρβάζουν.

Η ψήφιση του προϋπολογισμού αποτελεί ιδανική ευκαιρία για μαζική παραίτηση βουλευτών και αναπληρωτών, που θα αποτελέσει κρίσιμο χτύπημα κατά του πολιτικού συστήματος στο εσωτερικό και στο εξωτερικό. Ουδείς όμως δείχνει πρόθυμος να προβεί σε αυτή την πράξη, πράγμα που τους βάζει όλους στο ίδιο κάδρο της προδοσίας.
Αυτή τη στιγμή, ΔΕΝ υπάρχει στη βουλή πατριωτική πολιτική εκπροσώπηση. Μέχρι να δημιουργηθεί μας περιμένουν πολλά δεινά. Και ο μόνος τρόπος να δημιουργηθεί είναι η ΟΡΓΑΝΩΣΗ!

Ακολουθεί η επιστολή παραίτησης της κας Βαρδουλάκη:

“Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε,
Με ιδιαίτερη τιμή και χαρά έδωσα τη μάχη στις εκλογές για να εφαρμοστούν οι αρχές και οι αξίες που πρέσβευαν δημοσίως και ανεξαιρέτως οι Ανεξάρτητοι Έλληνες: την Εθνική Αντιπρόταση. Όπως είχες καταστήσει σαφές, το εν λόγω κυβερνητικό πρόγραμμα αποτελεί το μόνο κείμενο εθνικού στρατηγικού σχεδιασμού που είχε διαθέσιμο η Ελλάδα. Με απολογιστική ματιά, δε νομίζω να υπάρχει έστω και ένας Έλληνας, ανεξαρτήτως κομματικών πεποιθήσεων, που να μη συμφωνεί με αυτή σου τη θέση.
Δε νομίζω να υπάρχει μεγαλύτερο πολιτικό ολίσθημα από την εξαπάτηση εκλογέων. Η επαναδιαπραγμάτευση του Μνημονίου κατέληξε σε ένα απλό “ναι σε όλα”, ακριβώς όπως είχες προβλέψει προεκλογικά. Δυστυχώς για την εξέλιξη των πραγμάτων, επιβεβαιώθηκες και σε αυτό.
Σε συνέχεια των εκλογικών αναμετρήσεων τοποθετήθηκα στον τομέα κοινοβουλευτικής ευθύνης ενέργειας. Κατόπιν ενδελεχούς μελέτης του περιεχομένου της προτεινόμενης από τους Ανεξάρτητους Έλληνες πολιτικής καθώς και της ανθρωπογεωγραφίας στην εντός, εκτός και επί τα αυτά διαδικασία λήψης αποφάσεων, διαπίστωσα ότι υπάρχει σαφής διαφοροποίηση από την Εθνική Αντιπρόταση. Συγκεκριμένα:
Η ανακήρυξη της ΑΟΖ, ακόμα και σε πλήρες εύρος, με οριοθέτηση βάσει “αμοιβαία μη γκρίζων ζωνών” και “συνεκμετάλλευσης”, όπως ορίζεται από το στρατηγικό σύμβουλό σου κ. Λυγερό, είναι σαφώς σε πλήρη αντίθεση με τις προβλέψεις της Εθνικής Αντιπρότασης.
Η ανακήρυξη της ΑΟΖ χωρίς παράλληλη διαδικασία αντικατάστασης του Μνημονίου με την Εθνική Αντιπρόταση θα θέσει, βάσει της υφιστάμενης Δανειακής Σύμβασης, το σύνολο των εσόδων από την εκμετάλλευση υδρογονανθράκων άμεσο τροφοδότη του ειδικού λογαριασμού εξυπηρέτησης του χρέους. Το ξεπούλημα του συνόλου του ορυκτού πλούτου της χώρας για τη διασφάλιση των πιστωτών είναι σαφώς σε πλήρη αντίθεση με τις προβλέψεις της Εθνικής Αντιπρότασης.
Η συνέχιση των διαδικασιών εκχώρησης δικαιωμάτων σχετικών με τον ορυκτό πλούτο γίνεται κατά παράβαση του Ν.4001/2011 και με πλήρη σεβασμό στο σχέδιο και στους ανθρώπους που εμπιστεύτηκε ο πρώην υπουργός κ. Παπακωνσταντίνου. Αυτή η διαδικασία είναι σαφώς σε πλήρη αντίθεση με τις προβλέψεις της Εθνικής Αντιπρότασης.
Αν και τα γραπτά μετράνε πάνω από κάθε άλλο, για να διώξω και την παραμικρή αμφιβολία προσφάτως είχα την ευκαιρία να παρευρεθώ σε ομιλία του στρατηγικού σου συμβούλου και επιβεβαίωσα τα ανωτέρω και κατ’ιδίαν. Δεν έχω πλέον καμία απολύτως αμφιβολία.
Δε θα ήθελα να επεκταθώ σε άλλα ζητήματα επί προσωπικού, γιατί θεωρώ ότι στις παρούσες, εθνικά κρίσιμες συνθήκες, δεν αξίζει να ασχολούμαστε με αυτά, ακόμα και αν αφορούν στην αξιοποίηση σε βουλευτικά γραφεία ατόμων που σχετίζονται με θιασώτες γκρίζων ζωνών. Επί του παρόντος, το περιεχόμενο της πολιτικής είναι το ύψιστο διακύβευμα.
Παραμένοντας πιστή σε όσα είπα στους συνανθρώπους μου που με εμπιστεύτηκαν προεκλογικά, καθώς και στο δικό σου “ό,τι λέμε ισχύει για πάντα”, δε μου επιτρέπεται να στηρίξω με την παρουσία μου τέτοιες διαφορετικές θέσεις. Δεν προτίθεμαι να προδώσω την ελπίδα όσων μου έσφιξαν το χέρι και εναπόθεσαν το μέλλον των παιδιών τους πάνω μου.
Ως εκ τούτου, υποβάλλω την παραίτησή μου από το κόμμα που προεδρεύεις και παραμένω πραγματική Ανεξάρτητη Ελληνίδα, πιστή στις αρχές και στις αξίες από τις οποίες ξεκίνησα.
Φιλικά,
Άρτεμις Βαρδουλάκη”

Πηγή: http://logioshermes.blogspot.com/2012/10/n.html#ixzz29CAOMbHr


Πάνος Καμμένος: Η Ουτοπία
μιας πολιτικής Ελπίδας...

Γράφει ο Γιάννης Αέρας

Αφορμή να εκφραστώ έτσι, μου δίνει η προχθεσινή διαγραφή (και η απενεργοποίηση των σχολίων μου) από τον Πάνο Κομμένο στον τοίχο του στο FACEBOOK, όταν “τόλμησα” να σχολιάσω λεγόμενά του , αναφορικά με την παραίτηση της Άρτεμης Βαρδουλάκη από τους ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ. Τα σχόλια μου δεν ήταν ούτε υβριστικά ,ούτε ψεύτικα ...Προφανώς , αυτό που εννοεί ο Πάνος Κομμένος, ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ , είναι να μιλάει μόνος στον τοίχο του, καμιά 500αριά χρήστες να βάζουν LIKE, άλλοι τόσοι να σχολιάζουν θετικά και ΟΠΟΙΟΣ γράφει κριτικάροντας, να διαγράφεται…
Κάτι σαν τη Διαβούλευση του Καίσαρος με τους Πιστούς του δηλαδή. Το σχόλιό μου αναρτήθηκε ΕΔΩ, αλλά δεν θα το δείτε πουθενά πατώντας στο σύνδεσμο. Το σχόλιο μπορείτε να το δείτε στην φωτο που ακολουθεί :



Ο Γιάννης Αέρας (Διαχειριστής του ΑΛΗΘΙΝΑ ΨΕΜΑΤΑ)
και οι ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ.


Έχοντας παραδεχτεί ότι το ισχύον πολιτικό σύστημα είναι διεφθαρμένο, πεπαλαιωμένο και ξεπερασμένο απέναντι στον Έλληνα Πολίτη, από την πρώτη μέρα που στήθηκε ένα γραφειάκι στη Λεωφόρο Συγγρού, υπέγραψα την προσχώρησή μου σαν Ιδρυτικό Μέλος στους ΑΝ.ΕΛ., πιστεύοντας την πολιτική επιχειρηματολογία του Πάνου Κομμένου, μιας και σαν Έλληνας θέλω να πιστεύω στην Ανεξαρτησία, της δικής μου και της χώρας μου…. και όχι στην Ανεξαρτησία της “ταμπέλλας και της μαρκίζας” (που όπως φαίνεται καταλήγει να είναι το μόρφωμα των ΑΝ.ΕΛ. σήμερα…)
Η μέχρι τότε πολιτική μου ενασχόληση, ήταν ποικίλη και παρούσα σε πολλούς σχηματισμούς που επιθυμούσαν την αλλαγή στη χώρα μας… Είχα δραστηριοποιηθεί πάλι σαν Ιδρυτικό μέλος , παρέα με τον γιατρό Δημήτρη Αντωνίου, στην ΕΝΩΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ, στο κίνημα της ΑΜΕΣΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ-DIMOPOLIS GR, του δικηγόρου Γ. Κόκα και στα κινήματα της Πλατείας των Αγανακτισμένων όπου ήμουν πάντα παρών.
Σαν ενεργός Πολίτης, μετέφερα την “μέση κοινωνική άποψη” ενός Αγανακτισμένου Ελληνα Πολίτη , σε σειρά συνεντεύξεων στο ειδησεογραφικό κανάλι CNN , φιλοξενούμενος σε συζητήσεις παρέα με τον πρώην υπουργό οικονομικών Πέτρο Δούκα, Γιάννη Βαρουφάκη κ.α. Το ίδιο συνέβη σε ρεπορτάζ του γερμανικού τηλεοπτικού σταθμού N-TV - RTL.
Λόγω οικογενειακής συγκυρίας σαν διαζευγμένος πατέρας είχα δραστηριοποιηθεί στο Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Κίνημα πολιτικό φορέα του ΣΥΓΑΠΑ ( Συλλόγου για την Ανδρική και Πατρική Αξιοπρέπεια ). Με το ΣΥΓΑΠΑ . Σαν εκπρόσωπος Αθηνών και έπειτα από συμφωνία συνεργασίας με τους ΑΝΕΛ , βρέθηκα τελικά να στεγάζομαι στη Γραμματεία κινημάτων (Γραφείο 5 του Νότη Μαριά) για να συνεισφέρω στους ΑΝΕΛ και προεκλογικά αλλά και μετεκλογικά, εκπροσωπώντας τα 30.000 εγγεγραμμένα μέλη του Συλλόγου…
Δυστυχώς όμως , η “φιλοξενία” μου στα Γραφεία της Λεωφόρου Συγγρού , περιορίστηκε στα ψηφοθηρικά οφέλη της άντλησης ψήφων από τους πατεράδες αλλά στο δια-ταύτα ΜΗΔΕΝ…
Οι εκλογές πέρασαν και κάποια στιγμή , ένα “ Ευχαριστούμε και γεια σας” ήχησε στα αυτιά μου , σαν να ήμουν εθελοντής και όχι εκπρόσωπος ενός γιγαντωμένου Κοινωνικού Κινήματος, αυτό του ΣΥΓΑΠΑ . Τα οφέλη από την ... «αφέλειά» μου , ήταν δεδομένα για τον Πάνο Κομμένο και στην ουσία , μια παλαιοκομματική αντιμετώπιση έδειξε ΠΑΡΟΥΣΑ στον καινούριο και πολλά υποσχόμενο μέχρι τότε πολιτικό σχηματισμό των ΑΝΕΛ…
Να τονίσω εδώ ότι το ιστολόγιο που διαχειρίζομαι, τα ΑΛΗΘΙΝΑ ΨΕΜΑΤΑ, στήριξαν με σειρά αρθρων την προσπάθεια των ΑΝΕΛ, άρθρα που μπορείτε για του λόγου το αληθές να διαβάσετε ΕΔΩ.

Η Περιβόητη ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ
Φύκια για μεταξωτές κορδέλες, λέει μια Λαϊκή μας ρήση.

Διαβούλευση που επικοινωνιακά ξεστόμισε στα Μ.Μ.Ε. ο Πάνος Καμμένος, ποτέ δεν υπήρξε…
Πολλά μέλη των ΑΝΕΛ το γνωρίζουν αυτό, άλλα μέλη τοποθετήθηκαν ζητώντας να γίνουν φόρουμ συζήτησης και παραγωγής Πολιτικής σκέψης και άλλα μέλη αρκέστηκαν στην ψευδό-διαβούλευση του FACEBOOK, αυτή την “δημοκρατικότατη “ διαβούλευση που διέγραψε το προφίλ μου από τη δυνατότητα σχολιασμού καθώς και τις αναρτήσεις μου, οι οποίες προφανώς “ενόχλησαν”…
Διαβούλευση άλλωστε δεν μπορεί να είναι ένας τοίχος του Πάνου Καμμένου στο FACEBOOK , όπου σχολιάζουν 1000 άτομα και άλλα 500 βάζουν LIKE. Διαβούλευση είναι, για τους μή γνωρίζοντες, ένα ειδικά διαμορφωμένο φόρουμ συζήτησης, όπου τα πεδία συζήτησης (THREADS) διαχωρίζονται σε ειδικά θέματα (TOPICS), ώστε αυτοί που μετέχουν να γνωρίζουν που θα βρουν και θα σχολιάσουν το καθετί…. Ο αχταρμάς του FACEBOOK με 1000 άναρχα δομημένα σχόλια δεν αποτελεί διαβούλευση για τους γνωρίζοντες….. Το τονίζω, για τους γνωρίζοντες, διότι ο Πάνος Κομμένος επικοινωνιακά, μιλούσε στα ΜΜΕ για την ΠΕΡΙΒΟΗΤΗ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ, αλλά εννοούσε προφανώς το “τσίρκο” του FACEBOOK, το οποίο σαν διαχειριστής ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΚΑΙ ΝΑ ΕΛΕΓΞΕΙ ( διαγράφοντας για παράδειγμα σχόλια σαν τα δικά μου).
Άλλωστε, πληροφορίες μου, θέλουν τους ΑΝΕΛ να έχουν δημιουργήσει από τον Ιούλιο μια Μ.Κ.Ο. η οποία είναι σχετική με την περιβόητη Διαβούλευση, μιας και αφορά δημιουργία πολιτικής σκέψης και γνώσης (THINK TANK). Τώρα γιατί αυτή η Μ.Κ.Ο. παραμένει άγνωστη στους ΑΝΕΛ (ψηφοφόρους της βάσης) είναι προφανώς “αλλουνού Παπά Ευαγγέλιο”….
Κάποιοι "κακοπροαίρετοι" λένε πως η δημιουργία της έγινε για λόγους χρηματοδότησης, άποψη που σε καμία περίπτωση δεν ασπάζομαι. Με προβληματίζει όμως ότι δεν έχει γίνει γνωστή στην βάση των Ανεξαρτήτων Ελλήνων ...Προς το παρόν “αρκούμαστε “ να διαβουλευόμαστε στο WALL του FACEBOOK , εάν και εφόσον βέβαια τα σχόλια μας είναι αρεστά…
ΓΕΛΟΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ που δυστυχώς εμφανίζονται ως ΣΟΒΑΡΑ και καινοτόμα για πολιτικό σχηματισμό!!!

ΤΑ ιστολόγια που “ΤΑ ΠΑΙΡΝΟΥΝ” και οι ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ

Η ιδιότητά μου ως Διαχειριστής του ιστολογίου ΑΛΗΘΙΝΑ ΨΕΜΑΤΑ, μου έδωσε την δυνατότητα (όπως και σε άλλα ιστολόγια που στήριξαν τους ΑΝΕΛ) να διαδώσω επικοινωνιακά την πολιτική επιχειρηματολογία των ΑΝΕΛ , με συχνές δημοσιεύσεις και συνεντεύξεις. Άλλα ιστολόγια επίσης, έπραξαν το ίδιο, πιστεύοντας στο πολιτικό εγχείρημα του Πάνου Καμμένου, αλλά δυστυχώς κάποια στιγμή βρεθήκαμε μπροστά στον τοίχο της ΠΑΛΑΙΟΚΟΜΜΑΤΙΚΗΣ ΑΝΤΙΛΗΨΗΣ που τελικά ΚΥΡΙΑΡΧΕΙ στους ΑΝΕΛ. Αυτό το γράφω γιατί διαπίστωσα ότι σε οποιαδήποτε κριτική ασκήθηκε μεταγενέστερα στους ΑΝΕΛ από δημοσιεύματα μας, διάφορα σχόλια στο FACEBOOK μας εμφάνιζαν σαν ιστολόγια που “τα παίρνουνε” (κοινώς ότι χρηματιζόμαστε). Δηλαδή όσο γράφαμε ευνοϊκά και στηρίζαμε την προσπάθεια ΔΕΝ ΤΑ ΠΑΙΡΝΑΜΕ και όταν ασκήσαμε (καλοπροαίρετα πάντα) κριτική αρχίσαμε να τα παίρνουμε….
Χαρακτηριστικό είναι το σχόλιο του Α. Μπέλτσου, Γραμματέα των ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ στο FACEBOOK, σχόλιο –απάντηση σε μία κυρία - χρήστη, που τον επικρίνει για τον τρόπο που αυτός την αντιμετώπισε ως άνθρωπο και ως Ελληνα για τα γραφόμενά της, αλλά και ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ εμμέσως (αφού δεν ονοματίζει), αλλά σαφώς (για όσους γνωρίζουν), σε δημοσιευσεις στον ΛΟΓΙΟ ΕΡΜΗ και στα ΑΛΗΘΙΝΑ ΨΕΜΑΤΑ:

“δυστυχως αυτη ειναι η κακη πλευρα του διαδυκτιου.καθε καρναβαλλος και καθε πληρωμενο σκυβαλο ειτε απο την συγγρου ειτε απο του μαξιμου ειτε απο προθαλαμους μασωνικων επιγονων περνει ενα πληκτρολογιο για να διασυρει και να σπηλωσει πολιτες που δεν ταυτιζονται με τα σχεδια τους.γεμισαμε πληρωμενα τρολλακια .ωρα να βγουμε στους δρομους να τους αντιμετωπισουμε προσωπο με προσωπο...αν και οι χαφιεδες παντα θα κρυβονται.”


Συμπέρασμα: Δεν υπάρχει μεγαλύτερη και χυδαιότερη Γκεμπελική μέθοδος , από αυτή της λάσπης του “τα παίρνουμε” με την παραμικρή κριτική που ασκούμε σε δημοσιεύσεις μας…

Τα Ιστολόγια που “ΔΕΝ ΤΑ ΠΑΙΡΝΟΥΝ” και οι ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ

Τα ιστολόγια που ΔΕΝ τα ”παίρνουν” είναι αυτά που προφανώς δεν ασκούν κριτική και τα βλέπουν όλα ρόδινα σχετικά με το κίνημα των ΑΝΕΛ….Αυτά λοιπόν τα “καλά και φιλικά” ιστολόγια δεν τυγχάνουν της κακής κριτικής του κου Μπέλτσου, ούτε διαγράφονται από τον τοίχο σχολίων του Πάνου Καμμένου. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτό του ιστολογίου ΚΟΝΤΥΛΟΦΟΡΟΣ, όπου διαβάζουμε ένα άρθρο για έναν ΣΥΡΙΖΑΙΟ (δηλαδή οπαδό του...ΣΥΡΙΖΑ!), ο οποίος, στις πρόσφατες διαδηλώσεις που έγιναν εναντίον της Μέρκελ, ΜΕΤΑΝΟΙΩΣΕ που ανήκει σε αυτή την πολιτικη παραταξη και εκθαμβώθηκε από το ΘΑΡΡΟΣ των ΑΝΕΛ…. Ο τιτλος του αρθρου μιλαει για ενυπογραφο κειμενο, μόνο που όσο κι αν ψάξετε, υπογραφή δεν θα βρείτε. Ούτε κάν το ειδικό σχόλιο το οποίο απαιτείται σε τέτοιες περιπτώσεις, περι των στοιχείων του «επώνυμου» που ...βρίσκονται στη διάθεση του ιστολογίου, για ευνόητους λόγους.


ΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΕΝΟΣ ΣΥΡΙΖΑΙΟΥ - ΑΥΘΕΝΤΙΚΟ ΕΝΥΠΟΓΡΑΦΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ, ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΩΝ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΤΟΥΣ ΣΤΥΛΟΥΣ ΟΛΥΜΠΙΟΥ ΔΙΟΣ

Πρέπει όμως εδώ να σημειώσουμε ότι αυτό το κείμενο που δεν υπογράφεται είναι αναρτημένο σε ένα ιστολόγιο του οποίου διαχειριστής είναι η κυρία Αλεξάνδρα Τράγκα, η οποία εργάζεται ως ιδιατέρα γραμματέας του Τέρενς Κουίκ του βουλευτη επικρατειας των ΑΝΕΛ!!!!Αρα, δε μιλάμε για κάποιο «ανεξάρτητο ιστολόγιο», αλλά για ένα...ΚΟΜΜΑΤΙΚΟ ιστολόγιο που γράφει και αναρτά οτιδήποτε έχει να κάνει με τη δράση των ΑΝΕΛ!

ΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ
(που δεν έγινε)

Πολλά από τα αυτά που προανέφερα, κατά την παραμονή μου στα γραφεία του κινήματος, ήταν ορατά από πολλούς εθελοντές και συντελεστές που στεγαζόταν στα γραφεία των ΑΝ.ΕΛ. στη Λεωφ. Συγγρού…… Δηλαδή, παλαιοκομματισμός, νοοτροπίες “καρεκλο-κένταυρων”, διαβούλευση που ουσιαστικά δεν υπήρχε παρά μόνο στο χαώδες σκηνικό ενός τοίχου του FACEBOOK και άλλα πολλά συζητιόταν σε πηγαδάκια εθελοντών καθώς και σε τοπικές οργανώσεις, όπως αυτή του Αλίμου, όπου ήμουν μέλος. Μάλιστα υπάρχει η μαρτυρία συγκεκριμένου μέλους που είχε στείλει 15 e-mails με προτάσεις διαβούλευσης και δεν δέχτηκε ΚΑΝ ούτε μια απάντηση (αυτοματοποιημένου μυνήματος) του ύφους “Σας ευχαριστούμε που επικοινωνήσατε μαζί μας, σύντομα θα σας απαντήσουμε”…
Σε προσωπικές μου διαπιστώσεις σε ανώτερα όργανα του κινήματος η απάντηση που έπαιρνα προσωπικά αλλά και άλλοι που είχαν ενστάσεις, ήταν ότι ΟΛΑ ΘΑ ΤΑ ΛΥΣΟΥΜΕ ΣΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΟΥ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ. Ο Σεπτέμβριος πέρασε, το συνέδριο δεν έχει ανακοινωθεί ακόμα και στο μεταξύ τα σχόλια μας διαγράφονται από το FACEBOOK (την μοναδική - ο Θεος να την πει - πλατφοτρμα διαβουλευσης) ΑΠΟ Γκεμπελιστικους – διαχειρηστές που εκτελούν εντολές άνωθεν… Η λέξη συνέδριο, αποδείχθηκε για εμάς τους ρομαντικούς ΑΝΕΛ άλλη μια “ντρίπλα” για να μην αντιδρούμε σε κακώς κείμενα (πάντα κατά την άποψή μας)

ΤΑ ΛΑΘΗ ΜΟΥ

1. Παρακολουθώντας και αναδημοσιεύοντας (από το 2009 που ιδρύθηκαν τα ΑΛΗΘΙΝΑ ΨΕΜΑΤΑ) τις απόψεις του Πάνου Κομμένου περί Νέας Τάξης Πραγμάτων, διαπίστωσα στο λόγο του τον μοναδικό Έλληνα Πολιτικό που προσέγγιζε το πρόβλημα της χώρας μου , με διαπιστώσεις ευρύτερες από αυτές ενός μέσου Έλληνα πολιτικού (της νοοτροπίας ΠΑΣΟΚ εναντίον ΝΔ και ΝΔ Εναντίον ΠΑΣΟΚ). Ο Πάνος Κομμένος κατά την άποψη μου, ήταν ο πρώτος Έλληνας πολιτικός που είδε πίσω από την τεχνητή διαμάχη των 2 μεγάλων ελληνικών κομμάτων και πίσω από την τεχνητή ελληνική κρίση τον εχθρό (ΝΤΠ) στο εξωτερικό και όχι στο εσωτερικό όπως έκαναν τα υπόλοιπα κόμματα…
Ηταν κατά την άποψή μου ο πρώτος που είδε την επερχόμενη λεηλασία των φυσικών πόρων της Ελλάδας… Δυστυχώς όμως , διαψεύστηκα, βλέποντας τους ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ να εξελίσσονται σε άλλο ένα ΣΥΣΤΗΜΙΚΟ ΚΟΜΜΑ.. Το ποσοστό του 11,5% στις πρώτες εκλογές του Μαίου και το τελικό 7,6 % στις εκλογές του Ιουνίου (με τη μείωση αυτή να έρχεται λόγω των γνωστών εκβιασμών και πλαστών διλημμάτων που τέθηκαν εντέχνως στο εκλογικό σώμα), ένα ποσοστό μεγάλο - κατα γενική ομολογία - για ένα νέο κίνημα ήρθε, το οποίο μεγάλο ποσοστό προήλθε χάρις σε εμάς , δηλαδή τους εθελοντές που εργάστηκαν ακούραστα και νυχθημερόν, τα κινήματα και τους Συλλόγους με τους οποίους συνεργαστήκαμε, τα 4.000.000 ευρώ της κρατικής χρηματοδότησης επίσης ήρθαν, αλλά η ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ, ΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ και άλλα πολλά, εμείς τα απλά μέλη του κινήματος τα περιμένουμε ακόμα κοιτώντας τον ορίζοντα…..ΛΑΘΟΣ ΜΟΥ ΠΟΥ ΠΙΣΤΕΨΑ ΣΕ ΚΑΤΙ ΣΥΣΤΗΜΙΚΟ ΑΦΟΥ ΟΠΩΣ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΤΑΙ ΦΟΡΑΕΙ ΤΗ ΜΑΣΚΑ ΤΟΥ ΚΑΙΝΟΥΡΙΟΥ….

2. Αναγνώστες του παρόντος ιστολογίου που θέλησαν να βοηθήσουν, πατεράδες του ΣΥΓΑΠΑ τον οποίο εκπροσώπησα στα γραφεία της Συγγρού , φίλοι και συγγενείς μου, με ακολούθησαν στην συστράτευσή μου με τους ΑΝΕΛ… Αλλοι με την ψήφο τους και άλλοι πιο ενεργά , συμμετέχοντες ως εκλογικοί αντιπρόσωποι των ΑΝΕΛ σε εκλογικά τμήματα κατά τη διάρκεια των εκλογών….Μέλη του ΣΥΓΑΠΑ καθως και ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ του ΑΛΗΘΙΝΑ ΨΕΜΑΤΑ , τοποθετήθηκαν ως εκλογικοί αντιπρόσωποι , όταν εθελοντικά προσφέρθηκαν να βοηθήσουν έπειτα από παραίνεσή μου….ΛΑΘΟΣ ΜΟΥ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΠΑΡΕΣΥΡΑ ΣΕ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΜΕ ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΕ ,ΤΟΥΣ ΖΗΤΩ ΔΗΜΟΣΙΑ ΣΥΓΓΝΩΜΗ, ΔΗΛΩΝΩ ΕΠΙΣΗΣ ΕΞΑΠΑΤΗΜΕΝΟΣ .

3. Ενας αγωνιστής που γνώρισα το 2009 στην ιδρυτική συγκέντρωση της Ένωσης Πολιτών Ελλάδας, ήταν ο γιατρός Δημήτρης Αντωνίου. Από τους πρώτους αγώνες του, ήμουνα σαν ενεργός πολίτης δίπλα του και ο ίδιος με τίμησε, αφιερώνοντας μου την Κατάθεση Αίτησης Ακυρώσεως της από 08-05-2010 Δανειακής Σύμβασης Ελλάδος-Τρόικας (Γιαννης Παντζος=Γιαννης Αερας)…Τον ξανασυνάντησα στους ΑΝΕΛ σαν υποψήφιο Β΄ Αθηνας, όπου επίσης τον τίμησα, φιλοξενώντας συνεντευξη στα ΑΛΗΘΙΝΑ ΨΕΜΑΤΑ. Η μη εκλογη του (για λόγους που ο ίδιος εχει αναφερει και τους οποιους εγω αμφισβητησα) με έκαναν με μια αναδημοσιευση μου εδώ να τον λοιδωρήσω…ΛΑΘΟΣ ΜΟΥ, ΓΙΑΤΡΕ ΣΟΥ ΖΗΤΩ ΣΥΓΓΝΩΜΗ…ΕΙΧΕΣ ΔΙΚΙΟ ΟΤΑΝ ΕΛΕΓΕΣ ΟΤΙ ΣΤΟΥΣ ΑΝΕΛ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΣ ΠΑΛΑΙΟΚΟΜΜΑΤΙΣΜΟ, ΑΠΛΑ ΕΓΩ ΑΡΓΗΣΑ ΝΑ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΩ.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ
Η εξέλιξη των πραγμάτων δείχνει ότι αυτό που στήθηκε στην αρχή, ονοματίστηκε και ενέπνευσε χιλιάδες Ελληνες ήταν ουσιαστικά μια ουτοπία. Μια πολιτική ουτοπία γιατί δυστυχώς είμαστε πάρα πολλοί εμείς που στις αρχές του 2012, βλέποντας που οδεύουν τα πράγματα και αντιλαμβανόμενοι τις κινήσεις εντυπωσιασμού των λοιπών κομμάτων, ψάχναμε εναγωνίως για ένα πολιτικό χώρο που θα είχε άλλη νοοτροπία, άλλη δυναμική. Και πολλοί από εμάς πιστέψαμε στο πάθος και το ήθος του Πάνου Καμμένου.

Κι ακολουθήσαμε τυφλά. Γιατί είχαμε ανάγκη την ελπίδα για ουσιαστική αλλαγή στην χώρα μας. Όμως αυτό που είδαμε μετεκλογικά ήταν απογοήτευση. Οι προ των εκλογών ΑΝΕΛ δεν έχουν καμία σχέση με τους μετά των εκλογών. Δεν ξέρω τι έπαιξε ρόλο. Το βόλεμα θα πουν κάποιοι, η χρηματοδότηση που έπονταν θα συμπληρώσουν τρίτοι, η μέθη της καρέκλας θα απαντήσουν οι άλλοι.

Η ουσία είναι πως εξαπατηθήκαμε. Γιατί αυτά που ήταν σημαίες του κινήματος προ εκλογών χάθηκαν μέσα στις διαδικασίες του κόμματος, μετά εκλογών.

Είμαι όμως ευτυχής και φύσει αισιόδοξος γιατί αντιλήφθηκα σχετικά γρήγορα ότι δεν μπορώ να συμπορευτώ πολιτικά με την λειτουργία και την ιδεολογία των ΑΝΕΛ και είμαι σίγουρος ότι στον ίδιο δρόμο είναι και πολλοί άλλοι. Άλλωστε η αφύπνιση λειτουργεί ως πυξίδα σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς που ζούμε και μέσω του διαδικτύου και των ιστολογιών η αλήθεια μπορεί να είναι ναι μέν έξω αλλά στην ουσία δίπλα μας. Και είμαι σίγουρος πως ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΘΑ ΤΗΝ ΒΡΟΥΜΕ
Εις το επανειδείν λοιπόν.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΑ

Υ.Γ.1 Εδώ πρέπει να αναφέρω ότι ο πρόεδρος του ΣΥΓΑΠΑ Νίκος Σπιτάλας θα ανακοινώσει την λύση της συνεργασίας του κινήματος με τους ΑΝΕΛ λόγω μη τήρησης των συμφωνημένων, γιατί στην επιτροπή οικογενειακών υποθέσεων που σύστησαν οι ΑΝΕΛ τοποθετήθηκαν 4 γυναίκες καταργώντας ουσιαστικά την αρχή της ισονομίας ενώ ο ΣΥΓΑΠΑ που αφορά σε χιλιάδες πατεράδες ούτε καν κλήθηκε ή έτυχε όποιας ενημέρωσης.

Υ.Γ.2 Παραθέτω τις διεγραμμένες δημοσιευσεις μου από τον τοίχο του Πανου Καμμένου τις οποίες είχα κρατησει σε αρχείο πριν αυτές διαγραφούν, καθώς και τους συνδεσμους, όπου δεν θα τις δείτε αναρτημένες λόγω Δημοκρατικης Διαβούλευσης στον ιστότοπο του FACEBOOK


https://www.facebook.com/AnexartitoiEllines/posts/410661658999844?comment_id=3834391&ref=notif¬if_t=like

Πηγή: http://logioshermes.blogspot.com/2012/10/blog-post_4581.html#ixzz29OJMQdTO


 

Τρίτη 11 Σεπτεμβρίου 2012

Στην Κρήτη το μεγαλύτερο ηλιοθερμικό πάρκο στην Ευρώπη


Στην Κρήτη το μεγαλύτερο
ηλιοθερμικό πάρκο στην Ευρώπη

Είναι από τα μεγαλύτερα στην Ευρώπη - συμφερόντων της οικογένειας Βαρδινογιάννη - και θα εγκατασταθεί στην ανατολική Κρήτη


του Κ. Μπογδανίδη

Σε χρόνο ρεκόρ για τα ελληνικά δεδομένα φαίνεται ότι θα εγκατασταθεί το πρώτο ηλιοθερμικό πάρκο στην Κρήτη! Η εταιρεία «NUR-MOH A.E» πήρε τελικά την άδεια εγκατάστασης ηλιοθερμικού σταθμού παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας ισχύος 38ΜW που θα εγκατασταθεί στη θέση “Πλαγιές Αθερινόλακκου” Λασιθίου .

Την άδεια υπέγραψε πριν μερικές ημέρες ο γενικός γραμματέας Αποκεντρωμένης Διοίκησης κ.Δεικτάκης που ορίζει και τους όρους βάσει των οποίων πρέπει να προχωρήσει η εταιρεία που οφείλει να σεβαστεί την περιβαλλοντική μελέτη. Είναι μια άδεια που γραφειοκρατικά στοίχισε στην εταιρεία μόλις ένα…χρόνο εάν σκεφτεί κανένας ότι τον Ιούλιο πέρυσι άρχισε τις σχετικές αιτήσεις για τα δασικά, περιβαλλοντικά κλπ.

Η συγκεκριμένη εταιρεία είναι κατά το ήμισυ συμφερόντων της οικογένειας Βαρδινογιάννη (με μετοχική σύνθεση της εταιρίας ως 50% «ΜΟΤΟΡ ΟΪΛ (ΕΛΛΑΣ) ΔΙΫΛΙΣΤΗΡΙΑ ΚΟΡΙΝΘΟΥ Α.Ε» και 50% «NUR ENERGIE LIMITED») κι έχει έδρα στο Μαρούσι Αττικής.

Ο ηλιοθερμικός σταθμός παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, ισχύος 38,00ΜW, εκτιμώμενης παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας 71.152MWhe/ ετος από την αμεση κατακόρυφη ηλιακή ακτινοβολία και 4.729MWhe/ετος από τη λειτουργία των εφεδρικών ατμολέβητων, θα αποτελείται από :

•21.000 ηλιοστάτες οι οποίοι συγκεντρώνουν τις ακτίνες του ηλιου και τις αντανακλούν πάνω στον συλλέκτη. Ο κάθε ηλιοστάτης θα αποτελείται από δυο επίπεδα κάτοπτρα με συνολική επιφάνεια 14m2 , τοποθετημένα σε να μικρό πυλώνα με δυνατότητα κίνησης σε δυο αξονες. Το κάθε κάτοπτρο έχει μήκος 3.25m και πλάτος 2.25m. Η συνολική επιφάνεια των ηλιοστατών θα είναι 294.000m2.

• Ενα πύργο στον οποίο θα τοποθετηθεί ο ηλιακός συλλέκτης, ύψους 120m. Ο συλλέκτης στην κορυφή έχει υψος 17m και πανω απο τον συλλεκτη θα εγκατασταθούν ατμοδοχείο και προστατευτικά μονωτικά κεραμικά φύλλα, τα οποία προσθέτουν αλλα 3m υψος. Το συνολικού υψος του πύργου θα φτάνει τα 140m.

Το εργο περιλαμβάνει επίσης:

•γραμμή μέσης τάσης (11kV) που θα αναχωρεί από την γεννήτρια του σταθμού που βρίσκεται στο κτιριο του ατμοστροβιλου και θα καταληγει στον Υ/Σ ανυψωσης τασης σε αποσταση 900m.

•νέα εσωτερικη οδοποιια μηκους 6,4χλμ. περιπου και πλατους 5,5μ. για την προσβαση στο πεδιο ηλιοστατων και διαμορφωση υφισταμενου χωματοδρομου που διασχιζει το γηπεδο εγκαταστασης του εργου.


http://www.cretalive.gr/new/109284/environment/Pire_adeia_egkatastasis_to_proto_iliothermiko_stin_Kriti




Τετάρτη 11 Απριλίου 2012

WikiLeaks: Πώς έκρυψαν τα κοιτάσματα για να μας βάλουν στο Μνημόνιο!


WikiLeaks: Πώς έκρυψαν τα κοιτάσματα
για να μας βάλουν στο Μνημόνιο!

Σε εθνικό σκάνδαλο τεραστίων διαστάσεων εξελίσσεται η υπόθεση της διαρροής των ενδοεταιρικών συνομιλιών των στελεχών του αμερικανικού ιδρύματος στρατηγικών πληροφοριών και ενός από τα πλέον σεβάσμια think tank των ΗΠΑ Stratfor, καθώς αποδεικνύεται ότι την στιγμή που ο πρώην πρωθυπουργός Γ.Παπανδρέου, τον Δεκέμβριο του 2009 δήλωνε την Παρασκευή 11 Δεκεμβρίου 2009 ότι «Στην Ελλάδα δεν έχουμε πετρέλαιο ή το πετρέλαιο που έχουμε είναι πολύ λίγο» τα κοιτάσματα ειδικά νότια της Κρήτης είχαν ήδη εντοπιστεί και ήταν γνωστά στις ΗΠΑ από το 2007!
Με δεδομένη όμως την ανάγκη να προσφύγει η τότε κυβέρνηση στον μηχανισμό στήριξης, προτίμησε αντί να ξεκινήσει άμεσα γεωτρήσεις, στην περιοχή, έστω και χωρίς να καθορίσει την ΑΟΖ, προτίμησε να οδηγήσει την χώρα στο Μνημόνιο!
Λίγους μήνες μετά και ενώ οι πληροφορίες είχαν αρχίσει και διέρρεαν ο μέχρι σήμερα αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Παπαδήμου ο Θεόδωρος Πάγκαλος μιλώντας στη Βουλή είπε τα ίδια: «Δεν υπάρχει πετρέλαιο στην Ελλάδα».
Στο WikiLeaks διέρρευσαν μάλιστα εκτιμήσεις των στελεχών του Stratfor που ανέφεραν ότι «Καλύτερα μετά από αυτό να συνδεθεί η Ελλάδα με το δολάριο, αν βγει από την ζώνη του ευρώ».
Σε ότι αφορά τα πετρέλαια (οι συζητήσεις των στελεχών που διέρρευσαν αφορούν διάστημα από τα μέσα του 2009 μέχρι το 2011) υπάρχουν και μυστικές έρευνες προηγούμενων ετών οι οποίες δεν έχουν έρθει ακόμα στο φως, αλλά αποδεικνύουν ότι έχουν εντοπιστεί τεράστια κοιτάσματα νότια της Κρήτης, αλλά και στο Αιγαίο!
Τα συγκεκριμένα τηλεγραφήματα αποκαλύπτουν συζητήσεις του επικεφαλής της Stratfor με δικούς του αναλυτές- δεν είναι δηλαδή μια εκτίμησή τους απλά αλλά διαρροή.
Οι υπολογισμοί φαίνεται να στηρίζονται σε επαφή με το ίδιο τον επικεφαλής της Noble Energy ο οποίος έχει ολόκληρο τον φάκελο για τα εντοπισθέντα κοιτάσματα στην Α.Μεσόγειο.
Τα κοιτάσματα έχουν εντοπιστεί νότια της Κρήτης και ειδικότερα εντός της Μεσογειακής Ράχης, έκτασης περίπου 80.000 Km2, με μεγάλο μέρος της να βρίσκεται εντός της ελληνικής Α.Ο.Ζ που έχει ήδη καθοριστεί από το υπουργείο ΠΕΚΑ.
Τα αποθέματα κάτω από την Κρήτη είναι της τάξεως των 20 -22 δισ. βαρέλια πετρέλαιο, ενώ σε αυτά μπορούν να προστεθούν και περίπου 20 δισ. βαρέλια πετρελαίου που βρίσκονται στη ζώνη του Ηροδότου, δηλαδή 150 -175 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Ιεράπετρας.
Τεράστια κοιτάσματα πετρελαίου στην λεκάνη του Βόρειου Αιγαίου, αποκαλύπτουν τα αρχεία του ΙΓΜΕ και των ΕΛΠΕ που τόσα χρόνια έμεναν κρυμμένα, για την ακρίβει, θαμμένα! Στη λεκάνη του βόρειου Αιγαίου, τόσο ανατολικά του πεδίου του Πρίνου, περί τη νησίδα Μπάμπουρας (και γύρω τοποθεσίες) όσο και δυτικά, πρός τα νότια του κόλπου του Στρυμώνα και το Άγιο Όρος, τα εικαζόμενα δυνητικά κοιτάσματα επαρκούν για να καλύψουν το 1/3 των ενεργειακών αναγκών της χώρας. Δηλαδή, περίπου 5,5 δισ. απολήψιμων (και όχι ΟΟΙΡ!) βαρελιών, με δυνατότητα παραγωγής πάνω από 100.000 βαρέλια/ημέρα. Και αυτές είναι ενδείξεις μόνο από τη βόρεια περιοχή του Αιγαίου.
Παλαιότερες, προ του 2000, μελέτες του ΙΓΜΕ και των ΕΛΠΕ κάνουν λογο για όγκο Πρωτογενούς Υφιστάμενου Πετρελαίου (ΟΟΙΡ) που συντηρητικά εκτιμάτο σε άνω των 4 δισ. βαρέλια ανεπιβεβαίωτα αποθέματα στο Αιγαίο (Λεκάνες Θεσσαλονίκης και Βορείου Αιγαίου) και γύρω σε άλλα 2 δισ. βαρέλια στη ζώνη της Λεκάνης Ιονίου.
Με βάση αυτές τις εκτιμήσεις και λαμβάνοντας υπόψη τη μέση αναλογία που διέπει τη σχέση μεταξύ ΟΟΙΡ και ωφέλιμες απολήψιμες ποσότητες, θα μπορούσαμε συντηρητικά να υπολογίσουμε ότι το σύνολο ανεπιβεβαίωτων και δυνητικώς εκμεταλλεύσιμων υδρογονανθράκων στην Ελλάδα είναι της τάξεως των 1,2 δισ. ισόποσων βαρελιών. Δηλαδή μια αύξηση τουλάχιστον κατά 120 φορές του σημερινού αποθέματος των 10 εκατ. βαρέλιων!
Όλα αυτά ήταν σε γνώση της κυβέρνησης Παπανδρέου τον Δεκέμβριο του 2009 όταν έκανε την περίφημη δήλωση «Δεν υπάρχει πετρέλαιο» και βέβαια μία τέτοια παραδοχή θα άλλαζε ολόκληρη της ψυχολογία και δεν θα δικαιολογούσε σε καμία περίπτωση προσφυγή στον Μηχανισμό Στήριξης τον Μάϊο του 2010.
Όταν υπογράφηκε το πρώτο Μνημόνιο, αναγγέλθηκε άμεσα η ίδρυση φορέα υδρογονανθράκων και σταδιακά άρχισαν να έρχονται στην δημοσιότητα πληροφορίες για ύπαρξη κοιτασμάτων, πάντα από ανεξάρτητες πηγές, όπως το defencenet.gr, η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ κλπ. Και ξαφνικά προκηρύχθηκαν και διαγωνισμοί για την Δυτική Ελλάδα και τη Νότια Κρήτη (όχι όμως τη νοτιοανατολική)!
Και τώρα, μετά τη ψήφιση του νέου Μνημονίου και την αλλαγή του νόμου που διέπει τη νέα δανειακή σύμβαση από το ελληνικό σε βρετανικό δίκαιο (που σημαίνει κατάσχεση των εσόδων από πετρέλαιο και φυσικό αέριο) τελικά αποφάσισαν να ξεκινήσουν άμεσα οι έρευνες…
 


Τετάρτη 14 Μαρτίου 2012

Η ΑΟΖ ΩΣ ΕΘΝΙΚΟ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑ


Η ΑΟΖ ΩΣ ΕΘΝΙΚΟ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ
ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑ
Κωνσταντίνος Χολέβας-Πολιτικός Επιστήμων


Παρακολούθησα στις 14 Μαρτίου την ενδιαφέρουσα παρουσίαση ενός νέου βιβλίου για την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ). Το επιμελήθηκε και το προλογίζει ο Βασίλης Κικίλιας και το έχουν γράψει ο Θόδωρος Καρυώτης, Kαθηγητής του αμερικανικού πανεπιστημίου του Μέριλαντ και στέλεχος του ΟΗΕ, ο Σόλων Κασσίνης, Διευθυντής Ενέργειας του Κυπριακού Υπουργείου Βιομηχανίας, Εμπορίου και Τουρισμού και ο Νίκος Λυγερός, Σύμβουλος Στρατηγικής και Καθηγητής Γαλλικών και Ελληνικών Πανεπιστημίων. Το βιβλίο εκδόθηκε από τις εκδόσεις Καστανιώτη και περιέχει πολλά στοιχεία και παραστατικούς χάρτες που καθιστούν την κατανόηση του ζητήματος ευκολότερη για κάθε μη ειδικό.

Στην παρουσίαση που έγινε στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών μίλησαν οι τέσσερις ως άνω συντελεστές του βιβλίου καθώς και οι Υπουργοί Ανδρέας Λοβέρδος και Σταύρος Δήμας. Η γενική εικόνα που απεκόμισα είναι ότι το θέμα της ΑΟΖ πρέπει να είναι από εδώ και πέρα ένα από τα μείζονα θέματα της οικονομικής και εξωτερικής μας πολιτικής και χαίρομαι που ο Αντώνης Σαμαράς το έχει θέσει στις άμεσες προτεραιότητές του. Ο υπότιτλος του βιβλίου είναι εύγλωττος: Από τη στρατηγική κίνηση στην οικονομική λύση. Δηλαδή οι συγγραφείς του βιβλίου διακηρύσσουν με κάθε τρόπο ότι η ανακήρυξη της ελληνικής ΑΟΖ με βάση το Καστελλόριζο θα αποτελέσει μία κίνηση εθνικής αξιοπρέπειας και ένα σημαντικό βήμα προς τη λύση των οικονομικών προβλημάτων της χώρας μας.

Από την παρουσίαση του Καθηγητού Θεόδωρου Καρυώτη συγκρατώ τις εξής χαρακτηριστικές φράσεις:
«Τώρα τελευταία κάποιοι προσπαθούν να μειώσουν την αξία της ΑΟΖ επιδιώκοντας να μας πείσουν ότι δεν αποτελεί παρά «ΜΟΔΑ»! Ξεχνούν βέβαια ότι για πολλά χρόνια κανένα κράτος δεν έχει προσφύγει στο Διεθνές Δικαστήριο στη Χάγη ζητώντας μόνο την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας, αλλά ζητώντας ταυτόχρονα και την οριοθέτηση της ΑΟΖ. Οι ίδιοι κύκλοι όχι μόνον αγνοούν την αξία της ΑΟΖ απεμπολώντας τα εθνικά μας συμφέροντα μια και αγνόησαν την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας. Είναι ξεκάθαρο σε όλους ότι η οριοθέτηση της ΑΟΖ ανάμεσα στην Κύπρο και το Ισραήλ αποτελεί όχι μόνο μια σημαντική οριοθέτηση αλλά και ταυτόχρονα το γεγονός αυτό είχε και άμεσες πρακτικές συνέπειες εφόσον τα κράτη αυτά έχουν προχωρήσει σε θαλάσσιες έρευνες για την εξερεύνηση πετρελαίου και φυσικού αερίου και δεν σχεδιάζουν να οριοθετήσουν ποτέ την υφαλοκρηπίδα τους, διότι η έννοια αυτή έχει ξεπεραστεί από το 1982 από την έννοια της ΑΟΖ. Πρόσφατες έγκυρες μελέτες που έχουν γίνει στην Ανατολική Μεσόγειο καθιστούν πολύ πιθανή την ύπαρξη μεγάλων κοιτασμάτων φυσικού αερίου και πετρελαίου. Αυτό εξηγεί την έντονη κινητικότητα στο Αιγαίο και ιδίως στην Ανατολική Μεσόγειο και επιβάλλει στην Ελλάδα να προβεί τώρα στις αναγκαίες κινήσεις για την προάσπιση των κυριαρχικών της δικαιωμάτων, που έχουν μεγάλη γεωπολιτική και γεωοικονομική σημασία».

Από την ομιλία του Σόλωνα Κασσίνη υπογραμμίζω τις εξής διαπιστώσεις: «Παρά τις έντονες και προκλητικές τουρκικές αντιδράσεις, με απαρέγκλιτη εφαρμογή των διεθνών συμβάσεων και των κανόνων του Διεθνούς Δικαίου η Κυπριακή Δημοκρατία πρωτοστάτησε και προχώρησε σε τρεις συμφωνίες οριοθέτησης Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (με την Αραβική Δημοκρατία της Αιγύπτου, τη Δημοκρατία του Λιβάνου και το κράτος του Ισραήλ) διεκδικώντας ρόλο πρωταγωνιστικό στην ευρύτερη περιοχή της ανατολικής Μεσογείου. Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι για την περιοχή της Μεσογείου το παράδειγμα της Κύπρου πρέπει να ακολουθηθεί και από άλλες χώρες για μία σειρά λόγων, που έχουν να κάνουν με την υπεράσπιση και τη διασφάλιση κυριαρχικών δικαιωμάτων, του καθορισμού δικαιοδοσιών και της εξάλειψης διεκδικήσεων κι αμφισβητήσεων. Ωστόσο δεν πρέπει να παραγνωριστεί ότι εξίσου σημαντικός με τους πιο πάνω λόγους είναι και ο λόγος της εθνικής υπερηφάνειας». Ο ομιλητής συμπλήρωσε χαρακτηριστικά ότι κατά καιρούς οι Τούρκοι απειλούν ότι θα παρέμβουν δυναμικά στις γεωτρήσεις, αλλά μένουν στα λόγια και στους ψευδοπαλληκαρισμούς. Η μικρή Κύπρος πέτυχε κίνηση ματ κατά του τουρκικού επεκτατισμού.

Ο Καθηγητής Νίκος Λυγερός με τη βοήθεια χαρτών μάς εξήγησε ότι η ελληνική ΑΟΖ είναι η δεύτερη στη Μεσόγειο μετά από αυτήν της Ιταλίας. Με τον τρόπο αυτό η Ελλάδα γίνεται τοπική υπερδύναμη. Εντυπωσιακό ήταν το διάγραμμα με το οποίο ο Λυγερός ένωσε το έδαφος της χώρας μας με την ΑΟΖ οπότε η Ελλάδα παρουσιάζεται ως μία από τις μεγαλύτερες χώρες της Ευρώπης. Κατά τον ομιλητή πρέπει να επιμείνουμε στη χάραξη της ΑΟΖ με βάση το σύμπλεγμα των τριών νησιών Καστελλόριζο, Ρω και Στρογγύλη και τόνισε την αξία της Γαύδου λόγω της υπάρξεως κοιτασμάτων νοτίως της Κρήτης. Μας θύμισε ότι η Γαλλία αξιοποιεί τα διάφορα νησιά μικρά ή μεγάλα που έχει ως κτήσεις ή αποικίες ανά τον κόσμο ώστε να έχει μία από τις μεγαλύτερες ΑΟΖ παγκοσμίως αφού η ΑΟΖ φθάνει μέχρι τα 200 ναυτικά μίλια από την ξηρά ή από την ακτή κάθε νησιού. Θύμισε επίσης ότι με το σχέδιο Ανάν οι αγγλικές βάσεις στην Κύπρο θα είχαν τη δική τους ΑΟΖ εις βάρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, ενώ με τη σημερινή χάραξη της Κυπριακής ΑΟΖ οι βάσεις έχασαν το δικαίωμα αυτό.

Το συμπέρασμα είναι ότι ΘΑΡΣΕΙΝ ΧΡΗ. Ας μην καθυστερήσουμε άλλο. Η αξιοποίηση της ελληνικής ΑΟΖ, όπως τόνισαν οι ομιλητές, θα απομακρύνει δια παντός την κρίση από την χώρα μας!

Κ.Χ. 11.3.2012

Πέμπτη 19 Ιανουαρίου 2012

Μια σημαντική ανάλυση για τα ενεργειακά

Μάριος Ευρυβιάδης

Μια δυνατή ανάλυση του Μάριου Ευρυβιάδη:
Ενεργειακά, Στρατηγικά και Ιδεοληπτικά

Του Μάριου Ευρυβιάδη


Στην εκπομπή «Κωδικός Ευρώπη» της 21ης Νοεμβρίου της κρατικής τηλεόρασης (ΡΙΚ) κατατέθηκε η θέση – άποψη ότι:
(α) «χωρίς λύση» του Κυπριακού δεν μπορούν να «φθάσουν» στην Ευρώπη (και στις αγορές) τα όποια ενεργειακά πλεονάσματα της Κύπρου
(β) ότι η «πιο οικονομική λύση» για τη διάθεση των πλεονασμάτων στις αγορές είναι «μέσω Τουρκίας».
Την παραπάνω θέση – άποψη, κατέθεσε ο Πάνος Παπαναστασίου (Π.Π.), επικεφαλής της νεοσύστατης από την κυβέρνηση Χριστόφια «Συμβουλευτικής Ομάδας Εμπειρογνωμώνων για Υδρογονάνθρακες». Η Ομάδα αυτή συστάθηκε για να συμβουλεύει επιστημονικά και αντικειμενικά, αλλά όπως ωστόσο προκύπτει από τη δημόσια τουλάχιστον τοποθέτηση του επικεφαλής της ομάδας και πολιτικά, την κυβέρνηση ως προς τις επιλογές της αναφορικά με το ζήτημα της εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων από την κυπριακή ΑΟΖ.
Παρά την λογικοφάνειά τους και οι δυο παραπάνω τοποθετήσεις είναι λανθασμένες. Και αφήνω κατά μέρος κατά πόσο η Ομάδα, ή κατ’ ιδίαν τα μέλη της νομιμοποιούνται να ξεφεύγουν από τους «τεχνοκρατικούς», υποθέτω, όρους εντολής τους και να καταθέτουν πολιτικές θέσεις και απόψεις.
Θ’αρχίσω από τη δεύτερη τοποθέτηση, την «οικονομική» για να καταδείξω, με οικονομικά δεδομένα, ότι όχι μόνο δεν είναι «οικονομική» αλλά ότι είναι εξόχως πολιτική. Και δεν αναφέρομαι καν στην τοποθέτηση του κ. Π.Π. Αναφέρομαι στην εξόχως πολιτική και στρατηγική απόφαση της Ουάσιγκτον, που άρχισε να υλοποιείται τη δεκαετία του 1990 και συνεχίζεται, για τη μετατροπή της Τουρκίας σε ενεργειακό κόμβο (energy hub), μια απόφαση που συγκρούετο, τότε, μετωπικά με τα διεθνή οικονομικά δεδομένα (αγορά και ζήτηση) και η οποία συνεχίζεται ακόμα και σήμερα να συγκρούεται με τα δεδομένα αυτά.
Συγκεκριμένα αναφέρομαι και περιορίζομαι, για να μην κουράζω, στην κατασκευή του αγωγού Μπακού – Τιφλίδα – Τσεϊχάν (Baku – Tiflis – Ceyhan – BTC) που κατασκευάστηκε κατόπιν επίμονης των ΗΠΑ (εγκαινιάσθηκε από τον Πρόεδρο Κλίντον) παρά την αντίθεση όλων κυριολεκτικά των μεγάλων πετρελαϊκών εταιρειών του κόσμου. Αρκεί κάποιος να ανατρέξει στη συζήτηση της εποχής προς επιβεβαίωση. Γιατί αντιτίθεντο οι μεγάλες πετρελαϊκές εταιρείες; Διότι ο αγωγός BTC δεν πληρούσε κανένα οικονομικό κριτήριο κόστους (return on investment) και μελλοντικής οικονομικής βιωσιμότητας (επαρκής τροφοδότηση). Ποια οδός ήτανε η οικονομικά πιο συμφέρουσα και μακρόχρονα η πιο βιώσιμη; Η γεωγραφία μας δίδει την απάντηση: το Ιράν.
Η Ουάσιγκτον ως αυτοκρατορική (imperial) χώρα με αυτοκρατορική στρατηγική (που μεταφραζόμενη σημαίνει πολιτικό και οικονομικό έλεγχο – imperialism) χτύπησε τότε, και συνεχίζει να χτυπά και σήμερα, σε τρία ταμπλώ.
-Απομόνωση του Ιράν, με στρατηγικό στόχος την ανατροπή του καθεστώτος του Μουλλάδων,
-Απομόνωση της Ρωσίας, για μια σειρά από ευνόητους αλλά και μη ευνόητους λόγους –πολιτικο-οικονομικούς και στρατηγικούς, και, τέλος,
-ενίσχυση της Τουρκίας.
Τη δεκαετία του 1990 η τελευταία πελαγοδρομούσε διότι με το τέλος του Ψυχρού Πολέμου (και παρά τον πρώτο πόλεμο κατά του Σαντάμ που τη βοήθησε) έχανε το παραδοσιακό στρατηγικό της ρόλο που κατείχε στη διπολική αντιπαράθεση του Ψυχρού Πολέμου. Να θυμίσω επίσης ότι η τουρκική οικονομία είχε τα κακά της χάλια, φτάνοντας επανειλημμένα στα πρόθυρα της χρεοκοπίας από την οποία σώθηκε χάριν και πάλι της Ουάσιγκτον.
Η κατασκευή του αγωγού BTC υπήρξε αποτέλεσμα ενός Αμερικανού πολιτικού diktat και, κατ’ επέκταση η μετατροπή της Τουρκίας σε ενεργειακό κόμβο υπήρξε μια εξόχως πολιτική απόφαση και όχι οικονομική. Οι αμερικανικές εταιρείες πετρελαίου τελικά συναίνεσαν διότι πήραν άλλα ανταλλάγματα μέσα από το αμερικανικό σύστημα (φοροαπαλλαγές, προνομιακή μεταχείριση αλλού κλπ). Αλλά ακριβώς επειδή τα πολιτικά κριτήρια επιβλήθηκαν των οικονομικών και παρά το γεγονός ότι η Τουρκία έχει υπερδραστηριοποιηθεί από τότε για να «τσιμεντώσει» τη θέση της, το μέλλον της ως ενεργειακός κόμβος (πέραν της δικής της εσωτερικής αγοράς) δεν είναι εξασφαλισμένο. Αντίθετα η Τουρκία μπορεί κάλλιστα να περιθωριοποιηθεί, με τις ενεργειακές της υποδομές να καταστούν πλεονάζουσες (redundant, όπως λένε οι οικονομολόγοι).
Η Τουρκία δεν είναι εξασφαλισμένη ως ενεργειακός κόμβος διότι το Ιράν (που με τα τελευταία δεδομένα διαθέτει τα μεγαλύτερα αποθέματα υγραερίου στον κόσμο, διπλάσια από τον πλησιέστερο) δεν μπορεί να παραμείνει απομονωμένο εσαεί. Θα ανοίξει με τον έναν ή τον άλλο τρόπο.
Ας πάρουμε το «καλό» αμερικανικό σενάριο – της ανατροπής των Μουλλάδων. Τι θα γίνει την άλλη μέρα; Θα γίνει ο οικονομικός χαμός. Θα τρέξουν όλοι με πρώτους τους Αμερικανούς (και πολλούς άλλους δυτικούς) και τους υπόλοιπους πετρελαϊκούς γίγαντες Ανατολής και Δύσης, για να παίξουν με το πραγματικό, το οικονομικό παιχνίδι της αγοράς και της ζήτησης. Και μαζί με αυτούς θα τρέξουν και το Αζερμπαϊτζάν και όλα τα «Στάνς» της Κεντρικής Ασίας να τροφοδοτήσουν τις αγορές, τις πεινασμένες αγορές της Ανατολής, μέσω του Ιράν – της, πραγματικά, πιο «οικονομικής λύσης». Και τον «οικονομικό» αγωγό BTC, που θα πρέπει να έχει πληρότητα φορτίου για να βγάλει τα λεφτά του ποιος θα τον τροφοδοτεί; Μήπως η Κύπρος της οποίας η μόνη επιλογή αφού θα έχει αλυσοδεθεί εσαεί στο τουρκικό άρμα για «οικονομικούς» λόγους, θα είναι αυτή του Χόπσον (Hobson’s choice), δηλαδή καμία;
Όσο για το άλλο επιχείρημα εκείνο της πολυπαινεμένης στρατηγικής των πολλαπλών αγωγών όπου παίζει η Τουρκία για τη μη εξάρτηση, «δήθεν», της Ευρώπης από τους Ρώσους εκβιαστές, εδώ μας έχουν επιβάλλει ένα άλλο σουρεαλιστικό παραλογισμό. Αυτό της δήθεν ανάγκης για «ενεργειακή ασφάλεια». Μα τώρα την οικονομική ατμομηχανή της Ευρώπης, τη Γερμανία, ποιος ήδη την τροφοδοτεί, με την πανηγυρική μάλιστα συναίνεση του Βερολίνου; Όχι βέβαια ο αγωγός BTC ή τα μελλούμενα τουρκικά παρακλάδια του. Την τροφοδοτεί η Ρωσία που παρεμπιπτόντως τροφοδοτεί και την Τουρκία!
Θέλετε και έναν επιπρόσθετο παραλογισμό; Η Ευρώπη έχει ήδη ενεργειακή αυτάρκεια μέσω της Ρωσίας, μέσω της Βόρειας Θάλασσας (έρχονται και οσωνούπω και τα αποθέματα της Αρκτικής) μέσω της Βορείου και υποσαχάριας Αφρικής (ελέγχεται τώρα και η Λιβύη). Ταυτόχρονα, όλα τα οικονομικά δεδομένα καταδείχνουν ότι η αυξανόμενη ζήτηση θα μας έρχεται από την Ανατολή, ενώ στη Δύση τρέχουν και εναλλακτικές μορφές ενέργειας. Και ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, έχουμε τον οικονομικό παραλογισμό να προωθείται, με βαρύγδουπες στρατηγικές τυμπανοκρουσίες και πολιτικές κορώνες, μια στρατηγική μεταφοράς ενεργειακών αποθεμάτων (Κασπίας και Κεντρικής Ασίας) μέσω Τουρκίας στη Μεσόγειο, για να γίνει η επανεξαγωγή τους στην ενεργοβόρα … Ανατολή. Αφήστε που με τα καινούρια δεδομένα η ίδια η μεσογειακή λεκάνη γίνεται αυτάρκης και δυνητικός εξαγωγέας ενέργειας.
Πέραν των παραπάνω, δεν θα πρέπει η κυπριακή κυβέρνηση να προβληματισθεί από το παράδειγμα της συνεργασίας Τουρκίας – Αζερμπαϊτζάν για τη μεταφορά του αζερικού αερίου μέσω Τουρκίας; Η εμπειρία αυτή είναι νωπή. Τουρκία και Αζερμπαϊτζάν, διακηρύττει ο Ερντογάν , «είναι ένα έθνος, δυο κράτη». Αυτό όμως δεν απέτρεψε τους Τούρκους να πατάνε στο λαιμό τα αδέλφια του, τους Αζέρους, από το 2001, όταν εκβιαστικά απέσπασαν πέραν των «διοδίων» διελεύσεις, τιμές αερίου 30% κάτω της αγοράς. Για να αναπνεύσουν από τον αδελφικό εναγκαλισμό της Άγκυρας, οι Αζέροι υπέγραψαν διμερείς συμφωνίες με την Ρωσία, το Ιράν και την Βουλγαρία. Η πρόσφατη συμφωνία Άγκυρας - Αζερμπαϊτζάν, του Οκτωβρίου 2011, περιορίζει αισθητά τις λεόντιες απαιτήσεις της Άγκυρας. Αλλά δεν τις ακυρώνει. Η συμφωνία αυτή έγινε δυνατή και πάλι με δυναμική παρέμβαση της Ουάσιγκτον. Αλλά δεν πρέπει εμάς να μας προβληματίσει η εμπειρία των Αζέρων, με τους καρντάσηδες τους;
Και κάτι τελευταίο. Γιατί δεν υλοποιήθηκε ποτέ ο «αγωγός ειρήνης;», ο αγωγός νερού μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ, όταν οι σχέσεις τους ήταν μέλι – γάλα την δεκαετία του 1990; Στήθηκαν όλες οι υποδομές στο Τουρκικό λιμάνι Τσεϊχάν και σ’ αντίστοιχο στο Ισραήλ. Αγωγός όμως, γιόκ! Η απάντηση βρίσκεται στις ληστρικές και εκβιαστικές αντιλήψεις των Τούρκων επί παντός ζητήματος που νομίζουν ότι έχουν το πάνω χέρι (βλ. σχετικά κείμενό μου «Τουρκία προς ΗΠΑ: Πρέπει να μας πληρώνετε», Φιλελεύθερος της Κυριακής, 23/11/2011).
Τώρα πως η Κύπρος, ακολουθώντας την επιλογή Χόπσον μέσω Τουρκίας, θα υλοποιήσει ταυτόχρονα και τον στρατηγικό της στόχο ο οποίος, κατά δημόσια τοποθέτηση του Υπουργού κ. Συλυκιώτη σε πρόσφατη εκδήλωση στην Αθήνα, είναι η «μετατροπή της σε περιφερειακό ενεργειακό κέντρο», είναι ένα ζήτημα.
Ως προς την πρώτη τοποθέτηση του Π.Π. ότι «χωρίς λύση» τίποτα δεν πρόκειται να γίνει, δημιουργείται κατ’αρχάς ένα επιμέρους ερώτημα: εάν έτσι έχουν τα πράγματα, τότε προς τι η δημιουργία «Συμβουλευτικής Ομάδας Εμπειρογνωμώνων για Υδρογονάνθρακες» της οποίας είναι επικεφαλής; Για τη διασπάθιση δημοσίου χρήματος και τα πανηγύρια;
Με την Τουρκία βρισκόμαστε όχι λόγω επιλογής μας σε μια, για εμάς, υπαρξιακή σύγκρουση (όχι για τη Μεγάλη, Buyuk, Τουρκία) εδώ και πάνω από μισό αιώνα. Για την Τουρκία δεν υφιστάμεθα ούτε ως κράτος, αλλά ούτε και ως Έλληνες. Είναι «μισό» κράτος η Κύπρος κατά τον ισλαμιστή Πρόεδρό της, τον Μεγάλο (Buyuk) Γκιούλ. Και είμαστε ένα συνονθύλευμα χριστιανών (rum) πρώην υποτακτικών της που πρέπει να γνωρίζουμε τη θέση μας έναντι της Μεγάλης (Buyuk) Τουρκίας. Όπως έγραψα και σε άλλο κείμενό μου («Το Κυπριακό Καραβάνι και ο Μεγάλος Γκιούλ» Φιλελεύθερος, 4 Δεκεμβρίου 2011) η αντίληψη και η εμπεδωμένη για την Τουρκία εικόνα για την Κύπρο και το ρόλο της έναντι της Μεγάλης (Buyuk) Τουρκίας, δεν ξεπερνά τα όρια της σατραπείας. Σατραπεία τους, θέλουν την Κύπρο οι Ισλαμοπασάδες.
«Λύση» θα είχαμε «χθές», εφόσον εμείς αποδεχόμαστε την τουρκική θεώρηση των πραγμάτων και της ιστορίας. Τουτέστιν να ξέρουμε τη θέση μας και να προσαρμόζουμε τις πολιτικές και οικονομικές συμπεριφορές μας με τη βούληση της Μεγάλης (Buyuk) Τουρκίας. Δεν ζούμε όμως ούτε στον 19ο αιώνα αλλά ούτε και στον 20ο, όπου τέτοιες καταστάσεις επιβάλλοντο δια της βίας και ήταν αποδεκτές. Ζούμε στον 21ο.
Οι μαξιμαλιστικές απαιτήσεις της Άγκυρας επιβάλλουν μια στρατηγική ενίσχυσης του κυπριακού κράτους, με συμμετοχή των Τουρκοκυπρίων, εφόσον αποδέχονται δημοκρατικές και όχι ρατσιστικές διαδικασίες, ουσιαστικής συμμετοχής τους στα κοινά του τόπου. Η εντόπιση και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων από το κράτος είναι ένα σημαντικό εργαλείο μαζί με άλλα, προς την κατεύθυνση αυτή. Δεν μπορεί το εργαλείο αυτό να εκχωρηθεί στην Άγκυρα λόγω ιδεοληπτικών εκλογικεύσεων του τύπου, «χωρίς λύση» τίποτα δεν γίνεται. Την τουρκική ειρήνη προσπάθησαν ετισθελικά να την επιβάλλουν στο κυπριακό λαό το 2004. Αλλά «το ταξίδι προς τα Σούσα», η καταπληκτική πλειοψηφία του κυπριακού λαού αρνήθηκε να το κάνει.
«Η ειρήνη» διαπιστώνει ο ιστορικός Πολύβιος, «είναι η μεγαλύτερη ευλογία όταν μας εγγυάται την τιμή και τα νόμιμα δικαιώματά μας». Μια τουρκική ειρήνη δεν εγγυάται τίποτα, ούτε καν πρόσκαιρα οικονομικά οφέλη.

http://infognomonpolitics.blogspot.com/2011/12/blog-post_7952.html?utm_source=feedburner&utm_medium=email&utm_campaign=Feed%3A+InfognomonPolitics+%28InfognomonPolitics%29#.TxfvQ4GjLx4