Σάββατο, 31 Ιουλίου 2010

Απεργία φορτηγών


Στα άκρα έχει φτάσει η κόντρα κυβέρνησης απεργών, καθώς επεισόδια σημειώθηκαν στα διυλιστήρια Καλοχωρίου στη Θεσσαλονίκη, ανάμεσα σε απεργούς διαδηλωτές και ΜΑΤ, όταν ένας οδηγός διαπληκτίστηκε με την αστυνομία. Μετά την ανακοίνωση της συνέχισης της απεργίας, η κυβέρνηση καλεί το στρατό να καλύψει τα κενά. Συγκεκριμένα, η κυβέρνηση, ανακοίνωσε μέτρα για την αντιμετώπιση της απεργίας στη διυπουργική επιτροπή.
Η ανακοίνωση έχει ως εξής:
"Η άρνηση των ιδιοκτητών Φορτηγών Δημόσιας Χρήσης να συμμορφωθούν στις αποφάσεις της Πολιτείας για την επίταξη των οχημάτων και των προσωπικών τους υπηρεσιών συνιστά βαριά προσβολή της έννομης τάξης, πλήττει το κοινωνικό σύνολο και αντιμετωπίζεται άμεσα με τα ακόλουθα μέτρα:
1.- Τα βυτιοφόρα Ιδιωτικής Χρήσης εντάσσονται στο σχέδιο κάλυψης των δημοσίων αναγκών σε συνεργασία με τις εταιρείες πετρελαιοειδών.
2.- Οι Ένοπλες Δυνάμεις με τα δικά τους μέσα διασφαλίζουν ήδη -σύμφωνα με το υπάρχον σχέδιο- την τροφοδοσία σε καύσιμα κρίσιμων τομέων (αεροδρόμια, μονάδες της ΔΕΗ, Νοσοκομεία, κ.ο.κ).Αρματαγωγά του Πολεμικού Ναυτικού θα συμβάλλουν, εφ' όσον χρειαστεί, στην κάλυψη των αναγκών των νησιών μεταφέροντας βυτιοφόρα.
3.- Τα στοιχεία όλων των παραβατών διαβιβάζονται στους αρμόδιους εισαγγελείς για την άσκηση ποινικής δίωξης.
4.- Οι προβλεπόμενες στη νομοθεσία διοικητικές κυρώσεις που φθάνουν μέχρι την αφαίρεση αδειών, θα εφαρμοσθούν αμέσως σε βάρος των παραβατών"

Απεργοί: "Δεν υποχωρούμε"
Ο πρόεδρος των μεταφορέων Γιώργος Τζωρτζάτος δήλωσε μετά την συνέλευση πως “δεν ήρθαμε να κάνουμε μνημόσυνο για τις άδειες μας, αλλά να πανηγυρίσουμε όπως οι πρόγονοι μας όταν πήγαιναν σε μάχη”. Στην συνέλευση αποφασίστηκε ότι η συνάντηση τους με τον υπουργό Δημήτρη Ρέππα, δεν μπόρεσαν να ικανοποιηθούν τα αιτήματα τους, κατηγορώντας μάλιστα την ηγεσία του υπουργείου για εμπαιγμό. “Δεν έχουμε τίποτα να χάσουμε” έλεγαν τα μέλη του συνδικάτου, ενώ το απόγευμα της Παρασκευής (29/7) προχωρούν σε πορεία από το Μεταξουργείο προς τη Βουλή.

Στα χαρτιά η επιστράτευση
Αν και πρωθυπουργός “διέταξε” επίταξη των οχημάτων, οι μεταφορείς δεν φαίνεται να έχουν συγκινηθεί και ιδιαίτερα. Τα φύλλα πορείας έχουν επιδοθεί στους οδηγούς, που όμως αρνούνται να επιστρέψουν στην εργασία τους, ενώ ο εφοδιασμός της αγοράς με καύσιμα γινόταν μέχρι το πρωί με ρυθμούς χασάπικου, κυρίως από βυτιοφόρα των εταιρειών καυσίμων.
Παρ' όλα αυτά, ο αισιόδοξος υπουργός, εν μέσω τουριστικής περιόδου, υπέγραψε απόφαση με την οποία επιτρέπει την κυκλοφορία των βυτιοφόρων και των φορτηγών στις εθνικές οδούς το Σαββατοκύριακο, μήπως και ανεφοδιαστεί η αγορά γρηγορότερα.

Παρασκευή, 30 Ιουλίου 2010

Το Μαντζικέρτ: Χθές και Σήμερα


Μαντζικέρτ
Του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη     Τετ. 21 Ιουλ 2010

Μετά το Μαντζικέρτ και την αιχμαλωσία του Ρωμανού Διογένη από τους λεηλάτες κατσαπλιάδες του Αλπ Αρσλάν άρχισε η κατρακύλα της Αυτοκρατορίας. Ο Σπύρος Βρυώνης στο μνημειώδες έργο του «Η παρακμή του Μεσαιωνικού Ελληνισμού και η διαδικασία εξισλαμισμού στη Μικρά Ασία» περιγράφει την αποσύνθεση του Ελληνισμού, που ακολούθησε, στην ανατολική όχθη της Ελληνικής Λίμνης και την ενδοχώρα της. Η μακρά σύγκρουση γραφειοκρατίας και στρατιωτικών και κυρίως η προδοσία των Δυνατών, της αριστοκρατίας, που για να διατηρήσει τα προνόμια και τις γαιοκτησίες της και να επικρατήσει στην πολιτική εξουσία, αδίστακτα πρόδωσε τον Αυτοκράτορα της, την πίστη της, το Λαό της, έφτασε ως την εγκατάλειψη στο πεδίο της μάχης του πρόμαχου Ηγέτη από τους Άρχοντες και στην λιποταξία ολόκληρων μονάδων.
Οι χρονικογράφοι αναφέρουν από κει και πέρα κι ένα νέο είδος πληθυσμού, τους μιξοβάρβαρους. Ήσαν το προϊόν του δοσιλογισμού της αριστοκρατίας και των παρατρεχάμενων. Ελληνόφωνοι που υπηρετούσαν τους Σελτζούκους, οι οποίοι είχαν δημιουργήσει ακόμη κι Ελληνική Υπηρεσία, με περίεργα ονόματα, μισά τουρκικά, μισά ελληνικά, άλλοι ακόμη τύποις χριστιανοί, άλλοι μουσουλμάνοι, ανέλαβαν κάθε είδους ρόλο στον μηχανισμό της υποταγής και της τουρκικής επέκτασης. Από αριστοκράτες διοικητές που παρέδιδαν αμαχητί κάστρα για να πάρουν αλλού γαιοκτησίες ως υποτελείς του Σουλτάνου, ως μικροκαθάρματα που για την επιβίωση τους και την εξασφάλιση προνομίων έναντι των ραγιάδων, γίνονταν πρόθυμοι «ταγματασφαλίτες», διερμηνείς, έστω και ιπποκόμοι του κατακτητή.
Η αποδομητική δράση των Δυνατών, των «νταβαντζήδων» της εποχής, πριν μαχαιρώσουν πισώπλατα τον Αυτοκράτορα τους, κάνουν σουνέτι και φορέσουν σαρίκι, πρώτα διέλυσε την ραχοκοκκαλιά της κοινωνίας, την τάξη των μικρών και μεσαίων αγροτών, απ’ όπου στρατολογούνταν οι ισχυροί Στρατοί των Θεμάτων. Ευτέλισαν το φρόνημα και την νομιμοφροσύνη των μικρών ανθρώπων, διέσπασαν την κοινωνική και ηθική συνοχή της Ελληνικής Ανατολής. Όπου προσκύνησε η αριστοκρατία, ακολούθησαν κι οι απονευρωμένες μάζες των χωρικών και των επαγγελματιών.
Υπήρχε λοιπόν και τότε μια τάξη από γραφειοκράτες και «αριστοκράτες», που είχε συμφέροντα ξεχωριστά κι αντίθετα από το Λαό και την Πατρίδα. Του στρατιωτικού Μαντζικέρτ προηγήθηκαν τα Μαντζικέρτ στην οικονομία, στον κοινωνικό ιστό, στο φρόνημα. Της προδοσίας στο πεδίο της μάχης προηγήθηκε η εσωτερική κατάρρευση της κοινωνίας.
Σήμερα έχουμε σε εξέλιξη πολλά Μαντζικέρτ. Στην Παιδεία και στην Οικονομία πρωτίστως. Υπάρχουν σε εξέλιξη και πολλά άλλα μικρότερα αλλά αιματηρά Μαντζικέρτ. Της πρέζας, της εγκληματικότητας, της τρομοκρατίας. Υπάρχει το μέτωπο του εκβαρβαρισμού του αστικού τοπίου, της γενοκτονίας της ελληνικής αισθητικής στους δημόσιους χώρους, στην μουσική, στα ΜΜΕ. Οι μιξοβάρβαροι κυκλοφορούν πια ανάμεσα μας. Ελληνόφωνοι κι ελληνότατοι την καταγωγή. Δούλοι όμως των βαρβαρικών πεποιθήσεων τους. Η συντριπτική πλειοψηφία δεν υπηρετεί σε κάποια Ελληνική Υπηρεσία του νέου «σουλτάνου». Είναι απλώς σπασμένες προσωπικότητες, κήρυκες μιας ψευτοπροοδευτικής υποταγής σε ιδεολογήματα που βάλλουν ευθέως τον κοινωνικό ιστό, το φρόνημα, την επιβίωση μας.

Ποιά θα έπρεπε να είναι η απάντηση;
Μια και μόνη. Η πιστή εφαρμογή του Συντάγματος και των Νόμων. Προβλέπουν την εθνική, ηθική και θρησκευτική ανάπτυξη των ελληνοπαίδων ως καθήκον της κρατικής Παιδείας. Ορίζουν τα ίσα καθήκοντα όλων προς την Πατρίδα και την ίση μεταχείριση τους από το Νόμο, την διαφύλαξη της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας, προνοούν αυστηρές προϋποθέσεις για την εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας, διασφαλίζουν δικαιώματα κι επιβάλλουν υποχρεώσεις. Για όλους.
Με ρωτούσε δηκτικά φίλος σε σχόλιο του προχθές: «πόσο πατριώτες είναι ο δείνα και ο τάδε», παραθέτοντας μου ονόματα σύγχρονων Δυνατών. Δεν μ’ ενδιαφέρει αν και πόσο είναι. Δεν τους ξέρω και δεν θα τους μάθω. Αυτό που μ’ ενδιαφέρει είναι να φοβούνται τον Νόμο. Αυτό που θέλω, που θέλουμε όλοι, είναι ευνομία. Ισχυρό Κράτος, άγρυπνο Φύλακα της νομιμότητας και του λαϊκού και εθνικού συμφέροντος. Οι άνθρωποι αν τους αφήσεις ανεξέλεγκτους, είτε είναι μεγαλοπαράγοντες της οικονομίας, είτε αριστεροί συνδικαλιστές, ρέπουν στην ασυδοσία, στην απληστία. Το ισχυρό κράτος ρυθμιστής είναι αυτό που θα βάλει σε τάξη τις σχέσεις, θα περιορίσει τους καταστροφικούς εγωϊσμούς, την ασύδοτη ιδιοτέλεια, την κοινωνική ανθρωποφαγία και πρωτίστως θα καταστείλει και προλάβει την ανομία και την ατιμωρησία.
Η διαφορά μας από την άλλη πολιτική όχθη και τους σύγχρονους μιξοβάρβαρους είναι η πίστη μας στην κοινωνική, διαταξική ενότητα. Ο Αντώνης Σαμαράς δεν έχει σαν αποστολή να εφεύρει ξανά το Κράτος αλλά να το κάνει να λειτουργήσει πάνω στους θεσμικούς του άξονες και να το οδηγήσει πέρα από τον ορίζοντα, δίνοντας πάλι στο Λαό φρόνημα, και κυρίως «να υπερασπιστεί τον Νόμο, όπως τα τείχη της πόλης» (Ηράκλειτος).
Ο καθένας στο ρόλο του. Ο αστυνομικός να πιάνει τον κλέφτη αλλά και τον Δυνατό απατεώνα. Η Παιδεία να βγάζει Έλληνες κι όχι ανδράποδα. Ο Στρατός να φυλάει άγρυπνα τα σύνορα και να εμπνέει φόβο στους επιβουλείς. Τα ΜΜΕ να ενημερώνουν κι όχι να παραπλανούν. Οι επενδυτές να προστατεύονται από τους εκβιασμούς και την Λερναία Ύδρα της γραφειοκρατίας. Οι Δυνατοί κι οι αδύνατοι να φοβούνται ίσα τον Νόμο.
Στην προσπάθεια του αυτή θα επιλέγει πρόσωπα, τους στρατηγούς και τους στρατιώτες του. Από αυτούς που έχει. Σε κάθε επιλογή κάποιοι θα γκρινιάζουν. Οι νομιμόφρονες πρώην υποστηρικτές του θηλυκού κλώνου του Γιώργου, γιατί έβαλε κάποιον του «σαμαρικού» «Ιερού Λόχου», οι «σαμαρικοί» γιατί έβαλε «καραμανλικό» και πάει λέγοντας. Ο καθένας θεωρεί ότι κατέχει δυο πήχες κομματικού εδάφους, το ‘χει σημαδέψει στις γωνίες και το φυλάει. Αγνοούν όλοι, ότι δεν μας ανήκει ούτε η φτυαριά χώμα που θα φάμε μια μέρα άπαντες στα μούτρα. Αυτά έχουν ελάχιστη σημασία.
Μέσα στη Νέα Δημοκρατία πρέπει να υπάρχει μόνο μία ατζέντα: η ατζέντα του Αντώνη Σαμαρά και των ιδεών του. Των ιδεών του αληθινού Κέντρου της Ιστορίας. Των ιδεών των Ελλήνων. Πατρίδα και Δημοκρατία. Ένα ήταν, ένα είναι, ένα θα είναι. Πρέπει με όπλα αυτές τις Ιδέες να γυρίσουμε τον Τροχό της Ιστορίας. Να νικήσουμε τους ασύδοτους Άρχοντες και τους μιξοβάρβαρους. Να νικήσουμε στα Μαντζικέρτ της Κοινωνίας, της Οικονομίας, του Πολιτισμού. Αυτή τη φορά θα αναμετρηθούμε στα πεδία της Ιστορίας πρώτα με τον κακό εαυτό μας. Και πρέπει να νικήσουμε. Γιατί το αληθινό Μαντζικέρτ πάντα παραμονεύει.

Πηγή: http://www.antinews.gr/?p=54508

Σημ. ΔΕΕ: Οι επισημάνσεις δεν υπήρχαν στο αρχικό κείμενο

Πέμπτη, 29 Ιουλίου 2010

Για την υφαλοκρηπίδα


Υφαλοκρηπίδα, πετρέλαιο και Κύπρος
Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΕΠΙΤΙΘΕΤΑΙ, Η ΕΛΛΑΔΑ ΨΕΛΛΙΖΕΙ


Δευτέρα, 26 Ιουλίου 2010
Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου (konstantakopoulos.blogspot.com)

Τις αντοχές Ελλάδας και Κύπρου δοκιμάζει τώρα η Άγκυρα, πραγματοποιώντας σεισμικές έρευνες σε υφαλοκρηπίδα νοτίως του Καστελόριζου, που ανήκει στην Ελλάδα, κατά τη διεθνής σύμβαση για το δίκαιο της θάλασσας. Έχουν προαναγγελθεί ταυτόχρονα και έρευνες στην γειτνιάζουσα κυπριακή υφαλοκρηπίδα. H Ελλάδα “αντέδρασε” στέλνοντας ένα σκάφος του λιμενικού (λες και επρόκειτο για παράνομο ψαρά) που είπε στον Τούρκο πλοίαρχο να φύγει, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Αυτό, κατά τα Υπουργείο Εξωτερικών, συνιστά άσκηση κυριαρχίας, στην πραγματικότητα όμως είναι ανεπιτυχής άσκηση κυριαρχίας. Το Πίρι Ρέις ασκεί κυριαρχία, αφού αυτό κάνει ότι θέλει. Εκτός όμως από το διεθνές δίκαιο, καλούμεθα τώρα να ξεχάσουμε και τα ελληνικά. Ταυτόχρονα ο Ανυπεξ κ. Δρούτσας που συναντήθηκε δύο φορές με τον κ. Νταβούτογλου στο Καζαχστάν του ζήτησε επίσης την διακοπή των ερευνών, ομοίως χωρίς αποτέλεσμα.
Για να δώσουμε ένα μέτρο σύγκρισης, ο Ανδρέας Παπανδρέου είχε πει “βυθίσατε το Χόρα” σε αντίστοιχη περίπτωση το 1976, ενώ το 1987 Ελλάδα και Τουρκία έφτασαν σε σχεδόν πόλεμο όταν το τουρκικό Σισμίκ απείλησε να βγει στο Αιγαίο. Πιο πρόσφατα, η Τουρκία έστειλε μια φρεγάτα στα ανοιχτά της Κύπρου, αναγκάζοντας νορβηγικό σκάφος που εκτελούσε έρευνες να τις διακόψει, ενώ ελληνική κανονιοφόρος ζήτησε από νορβηγικό σκάφος να αποχωρήσει από την περιοχή Καστελλόριζου.
Βεβαίως, κανείς δεν επιθυμεί αψήφιστα μια κλιμάκωση. Αλλά κάπως δεν πρέπει και η Ελλάδα να υπερασπιστεί τα δικαιώματά της; Για ποιόν ακριβώς λόγο αγοράζει πανάκριβες φρεγάτες; Γιατί δεν εμφανίζονται καν στη θαλάσσια περιοχή του Καστελλόριζου, ούτε στην περιοχή της Κύπρου, με την οποία υποτίθεται ότι μας συνδέει το δόγμα του ενιαίου αμυντικού χώρου; Αλλά τις βρίσκει κανείς να πλέουν στο ΄Αντεν κατά των … πειρατών ή στον Κόλπο κατά των “τρομοκρατών”, εις βάρος των Ελλήνων φορολογουμένων;
Προφανώς, η κυβέρνηση θεωρεί ότι τυχόν χρήση του ελληνικού πολεμικού ναυτικού θα κλιμάκωνε την ένταση. Με αυτό όμως το επιχείρημα που ακριβώς, διερωτάται κανείς, πρέπει να φτάσουν τα τουρκικά πλοία, για να ενεργοποιηθεί το ελληνικό ναυτικό; Στην πραγματικότητα, η ελληνική υποχωρητικότητα είναι που τροφοδοτεί την τουρκική επιθετικότητα και καθιστά πιθανότερη μια σοβαρότερη, πιο επικίνδυνη κρίση στο μέλλον. Η Άγκυρα συμπεραίνει ότι η Ελλάδα δεν πρόκειται να της κάνει απολύτως τίποτα και εγγράφει δικαιώματα, την ίδια ώρα που στην Αθήνα ο Αν ΥΠΕΞ κάνει κοπλιμέντα στον εαυτό του για την μετριοπάθειά του, εφευρίσκοντας όρους όπως “ειρηνική επιθετική στρατηγική”. Σε σημείο που, ακόμη και η Ντόρα Μπακογιάννη, εγκαλεί την κυβέρνηση για υποχωρητικότητα.
Ακόμη κι αν δεχθούμε ότι η ελληνική κυβέρνηση καλώς δεν θέλει ούτε να εμφανίζει το ναυτικό και την αεροπορία της χώρας, γιατί δεν χρησιμοποιεί τα διπλωματικά όπλα που διαθέτει; Γιατί επιμένει να στηρίζει παντοιοτρόπως την τουρκική ένταξη στην ΕΕ; Μόλις προ ολίγων ημερών Αθήνα και Λευκωσία άνοιξαν ένα ακόμα κεφάλαιο των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Άγκυρας, η οποία, σε αντάλλαγμα, πολλαπλασίασε τις προκλήσεις της! Γιατί η Αθήνα συνεχίζει κανονικά τις διαπραγματεύσεις για το Αιγαίο, παρόλο που δεν σημειώνεται καμμία πρόοδος; Γιατί δεν χαλάει τον κόσμο πολιτικο-διπλωματικά, αλλά περιορίζεται σε ρηματικές διακοινώσεις, προορισμένες για τον σκουπιδοφάγο του Τουρκικού Υπουργείου Εξωτερικών;
Δεν είναι άλλωστε μόνο το Καστελλόριζο. Έχουμε σειρά επιθετικών δράσεων, το τελευταίο διάστημα, στον εναέριο και θαλάσσιο χώρο του Αιγαίου. Η κυβέρνηση αντέδρασε στις δράσεις αυτές περιορίζοντας τις αναχαιτίσεις από ελληνικά μαχητικά και υποδεχόμενη στην Αθήνα τη μισή κυβέρνηση Ερντογάν, κατά τρόπο που θα ταίριαζε στον μεγαλύτερο σύμμαχο και φίλο της Αθήνας. Όχι σε μια κυβέρνηση που απειλεί την Ελλάδα και κατέχει την Κύπρο!
Εδώ και 15 χρόνια, η Ελλάδα εμφανίζει διεθνώς την Τουρκία ως την καλύτερη φίλη της, με την οποία είναι απαραίτητο να τερματισθούν οι εθνικιστικές αντιπαραθέσεις του παρελθόντος. Εδώ και 11 χρόνια, είναι ένας από τους κυριότερους υποστηρικτές της ένταξής της στην ΕΕ και μάλιστα, τα τελευταία χρόνια, εις βάρος των σχέσεών της με τη Γαλλία και τη Γερμανία. Από τη διεθνή πολιτική και διπλωματία έχουν εξαφανισθεί η απειλή κατά της Ελλάδος, ως αποτέλεσμα της οποίας κατεστράφη οικονομικά η χώρα, όπως και η συνεχιζόμενη εισβολή και κατοχή της Κύπρου. ¨Εχουν μείνει κάποιες διαφορές που πρέπει να λυθούν, για το κυπριακό μάλιστα μάλλον μεγαλύτερη ευθύνη έχουν οι Ελληνοκύπριοι, αφού ουδείς μπήκε στον κόπο να εξηγήσει στη διεθνή κοινή γνώμη, με καταληπτά επιχειρήματα, γιατί απερρίφθη το σχέδιο Ανάν. Με δύο λόγια, η Τουρκία έχει πρακτικά αθωωθεί για όσα διαπράττει εις βάρος της Ελλάδας και της Κύπρου. Θα είναι πολύ δύσκολο αύριο, να επανέλθει ξαφνικά η Αθήνα και η Λευκωσία σε μια πολιτική καταγγελίας της τουρκικής δράσης.
Την ίδια περίοδο, η Άγκυρα όχι μόνο δεν παραλείπει να προβάλλει τις θέσεις της διεθνώς, χωρίς να τη συγκρατεί η επιδίωξη της προσέγγισης και της φιλίας, αλλά και δεν κάθεται καθόλου ήσυχη στο μέτωπο των διαρκώς διευρυνόμενων διεκδικήσεών της, όπως τώρα που διεκδικεί μια τεράστια περιοχή στην Αν. Μεσόγειο, πιθανώς πλούσια σε υδρογονάνθρακες, αλλά και στρατηγικής σημασίας γιατί συνδέει τον ελλαδικό με τον κυπριακό χώρο και είναι απαραίτητος κρίκος στην άμυνα του δεύτερου. (Δεν είναι τυχαίο ότι το σχέδιο Άτσεσον, στο μέτρο που υπήρξε, προέβλεπε την παράδοση του Καστελόριζου στην Τουρκία).
Η μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού συμμερίζεται την επιδίωξη του Γιώργου Παπανδρέου για προσπάθεια επίλυσης των ελληνοτουρκικών διαφορών και του κυπριακού. ΄Όμως δεν συμμερίζεται καθόλου την επίλυση εις βάρος των εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων. Επιπλέον, η πολιτική του κατευνασμού που ακολουθεί συστηματικά η Αθήνα, είτε ως αποτέλεσμα του φοβικού συνδρόμου της, είτε ως αποτέλεσμα ιδεοληψιών, είτε ως αποτέλεσμα ξένης εξάρτησης, δεν οδηγεί παρά στην επιδείνωση της κατάστασης. Με δεδομένη την ελληνική οικονομική κρίση και την υπαγωγή στην εξουσία των διεθνών τραπεζιτών και του ΔΝΤ, οι διαρκείς υποχωρήσεις εγκυμονούν είτε κίνδυνο μεγάλης κρίσης από χειρότερες θέσεις αύριο, είτε τη σημαντικότερη απειλή για τα ελληνικά εθνικά δικαιώματα μετά το 1974.
Κάθε πολιτική κρίνεται εν τέλει εκ του αποτελέσματος. Η ελληνική εξωτερική πολιτική μετά το 1996, είχε μόνο αρνητικά αποτελέσματα για την Ελλάδα και την Κύπρο. Το μόνο που θα μπορούσε να θεωρηθεί θετικό ήταν η ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ. Αλλά η ένταξη αυτή δεν οφείλεται στην ασκηθείσα πολιτική, έγινε παρά την πολιτική αυτή. Πρώτον, ήταν αδύνατο για το ελληνικό κοινοβούλιο να εγκρίνει τη μεγάλη διεύρυνση χωρίς την Κύπρο. Δεύτερο, ήταν αδύνατο να προχωρήσει το αγγλοαμερικανικό σχέδιο ένταξης της Τουρκίας, χωρίς προηγούμενη ένταξη της Κύπρου. Τρίτο και κυριότερο, ο προγραμματισμός ήταν να έχει διαλυθεί η Κυπριακή Δημοκρατία και να έχει αντικατασταθεί από ένα προτεκτοράτο τριών ξένων δικαστών και τριών ξένων στρατών πριν από την ένταξη. Η πολιτική αυτή ανετράπη με το δημοψήφισμα του 2004, που διέσωσε το κυπριακό κράτος.
Κάθε πολιτική κρίνεται εκ του αποτελέσματος και όχι εκ των προθέσεων, αληθών ή προσχηματικών. Η πολιτική κατευνασμού της Τουρκίας και υποστήριξης πάση θυσία (της Ελλάδας, της Κύπρου και της Ευρώπης) της τουρκικής ένταξής στην ΕΕ έχει προ πολλού αποτύχει με το κριτήριο της πράξης και όχι των πολιτικο-ιδεολογικών προτιμήσεων. Οδηγεί μάλιστα σε απομόνωση τη χώρα, που έχει κερδίσει σφαλιάρες από αυτούς που ωφελούνται (Τουρκία, ΗΠΑ, Βρετανία) και περιφρόνηση από τους Γερμανούς και τους Γάλλους.
Επίκαιρα, 23.7.2010

Πηγή: http://konstantakopoulos.blogspot.com/2010/07/blog-post_26.html

Τρίτη, 27 Ιουλίου 2010

Η Βουλγαρία και ο αγωγός


Η Βουλγαρία θα πληρώσει το χρέος της για τον αγωγό Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη;


Η Βουλγαρία συμφώνησε και θα πληρώσει το χρέος της για το σχέδιο κατασκευής του πετρελαιαγωγού Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη ύψους 4,88 εκατ. ευρώ, δήλωσε σήμερα, στη Μόσχα, ο αντιπρόεδρος της «Τρανσνιέφτ», Μιχαήλ Μπάρκοφ.
«Αναγνώρισαν την ύπαρξη αυτού του χρέους και είναι έτοιμοι να το καλύψουν», είπε ο κ. Μπαρκόφ στο ρωσικό κρατικό πρακτορείο ΡΙΑ-Νόβοστι, συνοψίζοντας τα αποτελέσματα των επαφών της ρωσικής αντιπροσωπείας στη Σόφια, στις 22-23 του μηνός, με τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης και υπουργό Οικονομικών, Συμεών Ντιάνκοφ.
«Οι Βούλγαροι εταίροι μας συνεχίζουν να μελετούν το περιεχόμενο του σχεδίου από την άποψη του οικονομικού οφέλους και των οικολογικών κινδύνων, αλλά κατά τις εκτιμήσεις μας, υπάρχει κατανόηση από την πλευρά τους, ότι δεν είναι σκόπιμο να αποχωρήσουν από το σχέδιο», είπε ο κ. Μπάρκοφ. Πρόσθεσε, επίσης, ότι συμφωνήθηκε μεταξύ των δύο πλευρών, η πρώτη παρουσίαση του οικονομικού μοντέλου του σχεδίου να γίνει στη Μόσχα το πρώτο δεκαήμερο του Αυγούστου.
Στο παρελθόν η «Τρανσνιέφτ» είχε επανειλημμένως εκφράσει παράπονα ότι η Βουλγαρία δεν χρηματοδοτεί το μέρος του σχεδίου του πετρελαιαγωγού, που της αντιστοιχεί, γι αυτό και συσσωρεύθηκε το υπάρχον χρέος.
Όπως υπενθυμίζει το πρακτορείο ΡΙΑ-Νόβοστι «η τύχη της ρωσο-βουλγαρικής ενεργειακής συνεργασίας αναπτύσσεται με δυσκολίες από τότε που σχηματίστηκε στη Βουλγαρία νέα κυβέρνηση υπό τον Μπόικο Μπορίσοφ», καθώς, όπως δήλωσε ο Βούλγαρος πρωθυπουργός, η χώρα του αποχωρεί από το κοινό με την Ελλάδα σχέδιο του πετρελαιαγωγού και «παγώνει» το σχέδιο για την κατασκευή του ατομικού σταθμού παραγωγής πυρηνικής ενέργειας στο Μπέλενε. Αργότερα, κατά το πρακτορείο, ο Βούλγαρος πρωθυπουργός «διόρθωσε» τις δηλώσεις του, λέγοντας ότι δεν έχουν ληφθεί οριστικές αποφάσεις, αν και κατόπιν «εκ νέου δήλωσε ότι αρνείται τη συμμετοχή στο σχέδιο Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη για οικολογικούς λόγους».

Δευτέρα, 26 Ιουλίου 2010

Τι πολίτευμα έχουμε;

Ένας φίλος, μου έστειλε το παρακάτω κείμενο που ειλικρινά με προβλημάτισε!
ΔΕΕ
ΤΕΛΙΚΑ... Τι πολίτευμα έχουμε;

Επειδή δεν θυμόμαστε και πολλά από την στατιστική στο πανεπιστήμιο, και επειδή αυτό αποκλείεται να γίνει ποτέ θέμα στις πανελλαδικές εξετάσεις:
Άσκηση 1
Να βρεθεί:
Η πιθανότητα να συμβεί τρεις φορές σε 189 χρόνια ζωής του Ελληνικού κράτους στην ίδια χώρα, με πληθυσμό 10,000,000 να γίνουν πρωθυπουργοί...
Παππούς, Γιος και Εγγονός της ίδιας οικογένειας.
Ξαναλέμε ΤΡΕΙΣ ΦΟΡΕΣ ΟΧΙ ΜΙΑ !

Άσκηση 2
Να βρεθεί:
Η πιθανότητα να συμβεί επτά φορές σε 189 χρόνια ζωής του Ελληνικού κράτους στην ίδια χώρα, με πληθυσμό 10,000,000 να γίνουν πρωθυπουργοί Πατέρας και Γιος.

Οι απαντήσεις

A) Aπό παππού σε γιο και εγγονό

O Δημήτριος Pάλλης (1844-1921) πέντε φορές πρωθυπουργός (1897, 1903, 1905, 1909 και 1920-21).

O γιος του Iωάννης (1878-1946) μια φορά (κατοχικός 1943-44).

Γιος και εγγονός ήταν ο Γεώργιος (1918-2006) μια φορά πρωθυπουργός ( 1980-81).

Aξίζει να σημειωθεί ότι Γ. Pάλλης ήταν και εγγονός πρωθυπουργού από τη μητέρα του (κόρη του Γ. Θεοτόκη).

O Γεώργιος Παπανδρέου (1888-1968) τέσσερις φορές πρωθυπουργός (1944, 1944-1945, 1963 και 1964-65 ).

O Aνδρέας Παπανδρέου (1919-1996) τρεις (1981-85, 1985- 89 και 1993-96).

Γιος και εγγονός είναι ο Γιώργος μόλις άρχισε την πρώτη θητεία.

O Διομήδης Kυριακός (1811-69) κατέκτησε το αξίωμα μια φορά (1863). Tο ίδιο και ογδόντα χρόνια αργότερα (1949) ο εγγονός του Aλέξανδρος Διομήδης - Kυριακός (1875-1951)

Στην ίδια κατηγορία θα μπορούσε να προστεθεί άλλη μια περίπτωση.

Πρόκειται για τον Γεώργιο Kουντουριώτη (1782-1858) , που κάθισε στην καρέκλα μια φορά (1848)

και ο εγγονός του Παύλος (1855-1935) έγινε Πρόεδρος της Δημοκρατίας (1924-1929).

B) Aπό πατέρα σε γιο

O Σπυρίδων Tρικούπης (1788-1873) υπήρξε ο πρόεδρος (πρωθυπουργός) του πρώτου νεοελληνικού υπουργικού συμβουλίου (1833).

O γιος του Xαρίλαος (1832-1896) διατέλεσε εφτά φορές πρωθυπουργός ((1875, 1878, 1880, 1882-85, 1886-90, 1892-3 και 1893-1895).

O Θρασύβουλος Zαΐμης (1825-1889) δυο φορές πρωθυπουργός (1869-70 και 1871).

O γιος του Aλέξανδρος οχτώ φορές πρωθυπουργός (1897, 1901, 1915, 1916, 1917, 1926, 1927 και 1928) και Πρόεδρος της Δημοκρατίας (1929-1935).

Aς προστεθεί ότι ο Aνδρέας πατέρας του πρώτου και παππούς του δεύτερου είχε διατελέσει πριν την έλευση του Kαποδίστρια και μετά τη δολοφονία του πρόεδρος της «Διοικητικής Eπιτροπής Eλλάδος» (αξίωμα ανάλογο του πρωθυπουργού).
O Eλευθέριος Bενιζέλος (1864-1936) εννιά φορές πρωθυπουργός (1910-15, 1915, 1917-20, 1924, 1928-29, 1929-32, 1932, 1932-33, 1933) .

O γιος του Σοφοκλής ορκίστηκε πέντε φορές (1944 και κατά διαστήματα το 1950-51).

O Γεώργιος Θεοτόκης (1844-1916) τέσσερις φορές (1899-1901, 1903 και 1903-05) .

O γιος του Iωάννης (1880-1961) μια (1950).

Το ξαναγράφω - αυτό έγινε ΕΠΤΑ ΦΟΡΕΣ σε 189 χρόνια!

ΤΕΛΙΚΑ ΕΧΟΥΜΕ ''ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΗ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ" ή είναι λανθάνουσα η έκφραση ;

Για τη δημοκρατία βέβαια δεν βάζουμε καν το χέρι μας στην φωτιά, γιατί, κατά βάση, είμαστε κρυφό-βασιλικοί οι ...κερατούκληδες, αλλά υποβιβάζει την "μαγκιά" μας να παραδεχθούμε κάτι τέτοιο...
Άλλωστε είμαστε το μόνο έθνος στην ιστορία που απήτησε δυο φορές ξένο βασιλιά για να τον κυβερνήσει και τους εξώρισε σχεδόν όλους, μεταξύ άλλων, με το πρόσχημα ότι, σαν υπερήφανοι Ελληνες, δεν δεχόμαστε την κληρονομικότητα...
Είμαστε ή δεν είμαστε Εθνος ανισσορόπων ;...............

"...Σ' αυτόν τον τόπο των παράλληλων μονόλογων,
όπου όλοι είμαστε τόσο τραγικά αυτοδίδακτοι...."
Γιώργος Σεφέρης,1900-1971,Έλληνας ποιητής, Νόμπελ 1962

Κυριακή, 25 Ιουλίου 2010

Αιγαίο=Ελλάς


Το άρθρο αυτό της Κύρας Αδάμ, μιας από τις κορυφαίες και πλέον έγκυρες δημοσιογράφους της χώρας μας, γραμμένο πριν από έναν μήνα περίπου, επιβεβαιώνει την παλαιότατη διαπίστωση ότι αν η Ελλάδα χάσει τον έλεγχο του Αιγαίου σημαίνει ότι πλησιάζει στο τέλος της. Παρακολουθώντας την προκλητική δραστηριότητα των τουρκικών "ερευνητικών" σκαφών στο Αιγαίο και από την άλλη μεριά την αναποφασιστικότητα της "ελληνικής" κυβέρνησης, είναι λογικό αυτή η κατάσταση να μας προβληματίζει όλους.
ΔΕΕ

Οριοθέτηση και όχι συνεκμετάλλευση
Πέμπτη 8 Ιουλίου 2010

«Χωρίς τον έλεγχο του Αιγαίου, απλά δεν υπάρχει Ελλάδα»
Την απλή και κοινότοπη αυτή διαπίστωση, που από καιρό σε καιρό πρέπει να υπενθυμίζεται, την κάνει το συντηρητικό, αλλά πάντα καλά ενημερωμένο και ακριβές στα στοιχεία του αμερικανικό Ινστιτούτο Στράτφορ, στην πρόσφατη -όχι αισιόδοξη, ούτε και κολακευτική- ανάλυσή του για την κατάσταση στην Ελλάδα.
ΤΗΝ ΙΔΙΑ διαπίστωση επανέφερε στο προσκήνιο και η πρόσφατη προκλητική ενέργεια της Αγκυρας να στείλει το ερευνητικό πλοίο «Τσεσμέ» στο Βόρειο Αιγαίο, στα διεθνή ύδατα, αλλά μέσα στην ελληνική υφαλοκρηπίδα, χωρίς προηγούμενη ειδοποίηση, αλλά με συνοδευτική ανακοίνωση ότι οι δύο χώρες δεν έχουν υφαλοκρηπίδα πέραν των χωρικών υδάτων από τις ηπειρωτικές ακτές.
ΕΤΣΙ επανέρχεται στο προσκήνιο το εξαιρετικά δύσκολο πρόβλημα της οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο, με την ελληνική κυβέρνηση να το θεωρεί «εύκολο» και να «πιέζει» την Αγκυρα για την επίλυσή του.
ΓΙΑ ΤΗΝ επίλυση του θέματος, «ο γιαλός είναι στραβός» εξ αρχής.
Η ΑΓΚΥΡΑ, πονηρή ούσα, υποστηρίζει ευθύς εξ αρχής ότι η οριοθέτηση πρέπει να γίνει με «γεωλογικά κριτήρια» και όχι νομικά, που στηρίζονται στο Δίκαιο της Θάλασσας το οποίο η Αγκυρα πεισματικά, αλλά για ευνόητους λόγους, αρνείται να υπογράψει. Σύμφωνα με τον γεωλογικό ορισμό, η υφαλοκρηπίδα ορίζεται ως ο βυθός της θάλασσας και το υπέδαφος των περιοχών που αρχίζουν από τις ακτές και τελειώνουν στο σημείο όπου το βάθος της θάλασσας είναι 200 μ.
ΑΝΤΙΘΕΤΩΣ, το Διεθνές Δίκαιο, το οποίο δεν αποδέχεται η Τουρκία, ορίζει ως υφαλοκρηπίδα το βυθό της θάλασσας και το υπέδαφος των περιοχών που αρχίζουν από τα εξωτερικά όρια της αιγιαλίτιδας ζώνης (που μπορεί να φτάσει και τα 12 ν.μ.) και φτάνουν σε βάθος 200 μ. ή μέχρι του σημείου όπου μπορεί να γίνει εκμετάλλευση των υποθαλάσσιων φυσικών πόρων.
Η ΑΝΤΙΘΕΣΗ είναι εμφανής, και άλλο τόσο βέβαιη είναι η εκτίμηση ότι η Τουρκία δεν πρόκειται να δώσει νομική μάχη για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας.
Η ΤΟΥΡΚΙΑ ξέρει ότι με βάση το Διεθνές Δίκαιο δεν υπάρχει τουρκική υφαλοκρηπίδα δυτικά των ελληνικών νησιών του Αν. Αιγαίου. Γι' αυτό ακριβώς, με «όπλο» της τον γεωλογικό ορισμό, προχωρά από το 1973 σε «τετελεσμένα», υποστηρίζοντας ότι η υφαλοκρηπίδα της φτάνει στο μέσο του Αιγαίου και ότι τα νησιά δεν έχουν δική τους υφαλοκρηπίδα.
ΕΜΦΑΝΗΣ και σταθερός στόχος της Αγκυρας δεν είναι η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας αλλά η διανομή της και επομένως η συνεκμετάλλευσή της.
ΑΥΤΟ ακριβώς υπενθύμισε η Αγκυρα με το «Τσεσμέ» και αυτό ακριβώς είναι το σημείο μεγίστης προσοχής για την ελληνική κυβέρνηση. Στο όνομα υποτιθέμενων οικονομικών ωφελημάτων από υποτιθέμενες εκμεταλλεύσεις υδρογονανθράκων στο Αιγαίο, η Αθήνα οφείλει να είναι πολύ συγκρατημένη. Και κυρίως πονηρεμένη...

Πηγή: http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&date=08/07/2010&id=181409

Σάββατο, 24 Ιουλίου 2010

Παρασκευή, 23 Ιουλίου 2010

Αμερικανικός πολιτισμός


Στο πρόσφατο τεύχος του διεθνώς γνωστού περιοδικού "Αρχαιολογία" που εκδίδεται στις Η.Π.Α. δημοσιεύεται μια ολοσέλιδη διαφήμιση με την οποία καλούνται οι αναγνώστες "να ανακαλύψουν την πλούσια Ιστορία του Τέξας". Ποιά είναι αυτή; Τα βραχογραφήματα που σκάλισαν οι Ινδιάνοι σε σπηλιές κοντά στο Ελ Πάσο, ο μεγάλος κρατήρας από πτώση μετεωρίτη και ο "πολιτισμός" των καουμπόηδων στο Φορθ Γουόρθ (βλ. εικόνα παρακάτω).


Το φαιδρό της όλης υπόθεσης είναι η αμετροέπεια και η τερατώδης υπερβολή του διαφημιστή, ο οποίος φαρδιά-πλατιά διακηρύσσει: "Δεν υπάρχει άλλη Ιστορία όπως η Ιστορία του Τέξας"!
Παραθέτω το σχετικό σύνθημα και το κείμενο της διαφήμησης:


Discover the rich history of Texas. With thousands of historic sites and hundreds of museums, you can easily immerse yourself in the treasures of the Lone Star State.
Near El Paso, you can see Indian pictographs etched in rock at Hueco Tanks State Park. In Odessa, you can peer over the edge of the second largest meteor crater in the country. And in Fort Worth, you can discover cowboy culture at the Stockyards National Historic District.
Wherever your historical compass points — from military gliders in Lubbock to turn-of-the-century mansions in Galveston — there's more than enough history to dig up here. Only in the Lone Star State.

Σημειώνω και υπενθυμίζω ότι το περιοδικό αυτό διαβάζεται από εκατομμύρια αναγνώστες σε όλον τον κόσμο και ότι στο παρελθό είχε δημοσιεύσει άρθρο με σαφείς φιλοσκοπιανές θέσεις, γεγονός που προκάλεσε την αγανάκτηση του γνωστού φιλέλληνα (και Έλληνα πλέον, αφού του έχει δοθεί πλέον τιμητικά η ελληνική υπηκοότητα) Καθηγητή Αρχαιολογίας Στέφανου Μίλλερ, ο οποίος αντέδρασε με μια επιστολή-καταπέλτη προς την διεύθυνση του περιοδικού:

ΔΕΕ

Πέμπτη, 22 Ιουλίου 2010

Μνήμη Ίωνα Δραγούμη


90η επέτειος μνήμης και τιμής στον Ίωνα Δραγούμη

Στην σημερινή εποχή κατά την οποία η επιβουλή κατά των εθνικών μας δικαίων είναι πλέον ολοφάνερη και τα πολιτικά και κοινωνικά προβλήματά των Ελλήνων διαρκώς μεγαλώνουν, μορφές τολμηρές και αγωνιστικές, όπως αυτή του Ίωνος Δραγούμη, είναι πράγματι διαχρονικές και επίκαιρες. Σε εποχές που όλοι αισθάνονται την ανάγκη της εθνικής ομοψυχίας και την πάταξη των κομματικών φανατισμών, πανελλήνια μηνύματα, όπως αυτά που απέδωσε η φλογερή γραφίδα του Ίωνος Δραγούμη, από τα μέρη εκείνα όπου ο Ελληνισμός έδινε μάχη για την επιβίωσή του ή την ιστορική του δικαίωση (Αλεξανδρούπολη, Μοναστήρι, Πύργο, Φιλιππούπολη, Αδριανούπολη) είναι αληθινά πολύτιμα. Συμπληρώνονται 90 χρόνια από την θλιβερή ημέρα της δολοφονίας του Ίωνος Δραγούμη την ημέρα που ο τραγικός κυκλώνας του Διχασμού παρέσυρε και έσβησε μια πραγματική πανεθνική ελπίδα. Τα πνευματικά δημιουργήματά του και η ίδια η θυσία του, αποτελούν αιώνια μηνύματα και διδαχές στους Έλληνες -και ιδιαιτέρως στους νέους- κάθε εποχής. Ειδικά σήμερα που η ευρισκομένη σε εξέλιξη, «Νέα Τάξη Πραγμάτων» αγγίζει όλο και περισσότερο την πατρίδα μας, οι ιδέες του Ίωνος Δραγούμη αντηχούν επίκαιρες, ιδίως σ’ όσους αντιστέκονται σε κάθε ξένη επιβουλή και στον επικίνδυνο εφησυχασμό.
Η καθιερωμένη εκδήλωση τιμής θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 28 Ιουλίου 2010 και ώρα 7:30 μ.μ. στην λευκή στήλη (έναντι ξενοδοχείου Χίλτον, Βασιλίσσης Σοφίας 73) εκεί όπου άφησε την τελευταία του πνοή, κτυπημένος από τις σφαίρες του Εθνικού Διχασμού. H εκδήλωση αυτή πραγματοποιείται από το 1983 με συνέπεια. Στην φετινή εκδήλωση όπου θα χαιρετήσουν εκπρόσωποι του Ελληνικού Κοινοβουλίου, κεντρικός ομιλητής θα είναι ο συγγραφέας Μάνος Χατζηδάκης.
Θα ακολουθήσει κατάθεση στεφάνων.

Τετάρτη, 21 Ιουλίου 2010

Ο απίθανος Νίκος Δήμου


Ο γνωστός και μη εξαιρετέος κ. Δήμου, ο οποίος σε σχετική ιστοσελίδα του εθνομηδενιστικού LIFO (http://www.lifo.gr/mag/features/1242) δηλώνει : "Θα μπορούσα να είμαι ασκητής, αν δεν ήμουν τόσο αισθησιακός ασκητής " (!), "στα Εξάρχεια ήμουν ο θεωρητικός των αναρχικών χάρη στο βιβλίο μου Εγχειρίδιο ελευθερίας" και άλλα τέτοια, αυτός λοιπόν ο άνθρωπος του κατεστημένου, συνειδητός εθνομηδενιστής, νεο-οθωμανιστής και διανοούμενος διαφημιστής, εμφανίζεται τώρα και ως αντικομμουνιστής (!) σε άρθρο του στο προαναφερθέν έντυπο, σε μια πρωτοφανή επίδειξη αρριβισμού και "κωλοτουμπισμού", που εμένα τουλάχιστον με άφησε άναυδο!
Απολαύστε το.
ΔΕΕ
Η ασθένεια της χώρας είναι μία:
Παραμορφωτικός Αριστερισμός
•Ξεκαθαρίζω από την αρχή: δεν εννοώ τη σοβαρή Αριστερή σκέψη με όλες τις παραλλαγές της από τον Μαρξ ως τη Σοσιαλδημοκρατία. Εννοώ μία διαστρέβλωση που μας ταλαιπωρεί και μας ταλανίζει εδώ και δεκαετίες.
•Τα βασικά χαρακτηριστικά αυτής της σκέψης είναι δύο:
Α) Πιστεύει ότι ο σκοπός αγιάζει τα μέσα. Δεν την ενδιαφέρει αν καταστρέψει τη μισή Ελλάδα, ανατινάξει αθώα παιδιά, δημιουργήσει πολλαπλά προβλήματα. Είπαμε: ο σκοπός εξαγιάζει τα μέσα.
Β) Δεν ξέρει ποιος είναι ο σκοπός. Δεν έχει κάτι να προτείνει.
•Ξέρει μόνο τι ΔΕΝ θέλει. Πολεμάει εναντίον του κεφαλαίου, του κράτους, της νέας τάξης, της πλουτοκρατίας, της παγκοσμιοποίησης (προσθέστε ό,τι ακόμα θέλετε από τη γνωστή ξύλινη γλώσσα). Αλλά, αν προσπαθήσεις να καταλάβεις τι κοινωνία οραματίζονται αυτοί οι αδυσώπητοι μαχητές, ακούς και διαβάζεις πεπαλαιωμένες γενικότητες χωρίς συγκεκριμένη μορφή. Τίποτα που να ανταποκρίνεται στα προβλήματα και τις ανάγκες του σύγχρονου ανθρώπου.
•Ο Παραμορφωτικός Αριστερισμός είναι κοινός παρονομαστής πολλών και ετερόκλιτων οργανώσεων. Από τους τρομοκράτες που βάζουν βόμβες μέχρι το ΠΑΜΕ που υπονομεύει συστηματικά την οικονομία. (Άλλωστε και το ΠΑΜΕ, εφόσον ασκεί βία, τρομοκρατική οργάνωση είναι - απλώς πιο light).
•Η αδιέξοδη ιδεολογία του αρνητισμού έχει παρεισφρήσει σε όλα τα κόμματα - ακόμα και τα δεξιότερα. Πολλοί απορρίπτουν - ουδείς προτείνει. Διαβάζω για τη «Δικτατορία του ΔΝΤ», τη «Χούντα του ΔΝΤ». Συμφωνώ! Κι εμένα δεν μου αρέσει να μου βάζουν όρους. Έχετε εναλλακτική λύση; Βουλευτές του ΠΑΣΟΚ απορρίπτουν το μνημόνιο (άλλο αν με σφιγμένα δόντια το ψήφισαν), χωρίς να προτείνουν τίποτα.
•Η έλλειψη εναλλακτικής λύσης είναι το γενικότερο πρόβλημα κάθε προοδευτικής πολιτικής ιδεολογίας. (Μεγάλη ζημιά μας έκανε η κατάρρευση του ανύπαρκτου υπαρκτού). Πριν δύο χρόνια, με την κρίση, αποφάσισαν άπαντες οι αριστεροί και αριστερίζοντες ότι πάει, πέθανε οριστικά (για πεντακοσιοστή φορά) ο καπιταλισμός. Και μετά συνεχίζουμε όλοι - καπιταλιστικά.
•Η βία ποτέ δεν έφερε πρόοδο - μόνο παλινδρόμηση. Εμείς, στην Ελλάδα, στο όνομα της μη λύσης, σκοτώνουμε ανθρώπους, καταστρέφουμε την οικονομία και υπονομεύουμε κι αυτά που έχουμε. «Για ένα πουκάμισο αδειανό...».

30.6.2010

Τρίτη, 20 Ιουλίου 2010

Και πάλι τα Ίμια/Ύμια


ΚΑΙ ΝΕΟ ΘΑΥΜΑ Α ΛΑ ΡΕΠΟΥΣΗ - ΑΚΟΥΣΟΝ, ΑΚΟΥΣΟΝ
«ΞΕΣΠΑΣΕ ΚΡΙΣΗ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ
ΤΗΣ ΒΡΑΧΟΝΗΣΙΔΑΣ YΜΙΑ...»

ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 18/07/2010

Γράφουν στο βιβλίο «Νεώτερη και Σύγχρονη Ιστορία» της Γ΄ Γυμνασίου!

Απίστευτο δώρο στην Τουρκία!

Ο... συνωστισμός στη Σμύρνη, της κυρίας Ρεπούση, στο περιβόητο βιβλίο της Ιστορίας της ΣΤ΄ τάξης Δημοτικού, που αναγκάστηκε η κυβέρνηση Καραμανλή, μετά τον γενικό ξεσηκωμό, να το αποσύρει (και ο αθηναϊκός λαός την κυρία Γιαννάκου), φαντάζει πταίσμα μπροστά στο εθνικό έγκλημα που διαπράττουν οι συγγραφείς αλλά και οι αξιολογητές του βιβλίου της Γ΄ Γυμνασίου «Νεώτερη και Σύγχρονη Ιστορία», όπου εκεί μαθαίνουν τα παιδιά μας κι εμείς ότι τα Ύμια δεν ανήκουν στην Ελλάδα, αλλά τα... διεκδικούμε μαζί με την Τουρκία!
Συγκεκριμένα, στη σελ. 163 για την τουρκική πολεμική επιχείρηση κατάληψης της ελληνικής βραχονησίδας τον Γενάρη του 1996, γράφονται επί λέξει τα εξής:
«Την ίδια εποχή, με αφορμή τη διεκδίκηση της βραχονησίδας Ύμια, στα Δωδεκάνησα, ξέσπασε κρίση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις που αποκλιμακώθηκε με αμοιβαίες υποχωρήσεις (1996)»!
Διεκδικούσαμε δηλαδή τα Ύμια, δεν ήταν κομμάτι της εθνικής μας κυριαρχίας, γράφουν οι συγγραφείς Ευαγγελία Λούβη και Δημήτρης Ξιφαράς. Καλά, πού ζουν; Δεν ήξεραν ότι τα Ύμια βρίσκονται εντός της ελληνικής επικράτειας;
Αυτήν την Ιστορία μαθαίνουν στα παιδιά μας; Ότι το 1996 πήγε η Ελλάδα να... διεκδικήσει τα Ύμια από την Τουρκία; Και το άφησαν αυτό να τυπωθεί στο βιβλίο δυστυχώς και οι κριτές αξιολόγησης, οι Αλ. Ρήγος, Όλ. Καραγεώργου και Μ. Βενιέρης, που είναι κι αυτοί συνυπεύθυνοι της ιστορικής διαστρέβλωσης. Τι καλύτερο δώρο θα μπορούσε να περιμένει η Τουρκία; Έχει πλέον κι ένα σχολικό ελληνικό βιβλίο για να το επικαλείται στα διεθνή φόρουμ, ότι και η Ελλάδα παραδέχεται ότι δεν έχει την κυριαρχία της βραχονησίδας Ύμια, αλλά τη... διεκδικεί!
Απορίες προκαλεί πώς έδωσε το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο την έγκρισή του σ' αυτήν την πλαστογράφηση της αλήθειας, της ιστορικής πραγματικότητας. Τι δείχνει κι αυτό το βιβλίο, μετά από εκείνο της Ρεπούση; Ότι η άλωση της ελληνικής διαπαιδαγώγησης και της γνώσης της αλήθειας για τα ιστορικά γεγονότα της πατρίδας μας γίνεται από μέσα, με ευθύνη και των υποτιθέμενων ελεγκτών.
Κι όπως σημειώνει σε άρθρο του ο καθηγητής-φιλόλογος κ. Χρίστος Δάλκος, που εντόπισε τη νέα εθνική διαστροφή, πέραν του ότι δεν γίνεται καμία απολύτως αναφορά στην αμερικανική παρέμβαση (που ομολογήθηκε από τον ίδιο τον τότε πρωθυπουργό Κ. Σημίτη μέσα στη Βουλή, μ' εκείνο το «ευχαριστώ τους Αμερικανούς»), ούτε στον σκοτωμό τριών Ελλήνων, ηρωικών αξιωματικών του Πολεμικού μας Ναυτικού, Χριστόδουλου Καραθανάση, Παναγιώτη Βλαχάκου και Έκτορα Γιαλοψού, που έπεσε το ελικόπτερό τους (υπάρχει πάντα η «υποψία» ότι καταρρίφθηκε από τους τούρκους κομάντος) στη θαλάσσια περιοχή των βραχονησίδων, υπάρχει αναφορά.
Η υπουργός Παιδείας, κυρία Διαμαντοπούλου, θα πρέπει να δώσει εντολή να αποσυρθεί και να διατάξει έρευνα πώς οι αξιολογητές και το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο επέτρεψαν να μπει στο βιβλίο Ιστορίας αυτή η διαστρέβλωση της αλήθειας που αποδυναμώνει τις ελληνικές θέσεις, αλλά και ο ίδιος ο πρωθυπουργός θα πρέπει να παρέμβει.

______________________________________________

Οφείλουμε να διευκρινίσουμε το εξής προς πλήρη αποκατάσταση της αλήθειας :

Στην αξιολόγηση του Βιβλίου διαπιστώθηκε το κραυγαλέο λάθος και διευκρινίστηκε από την πρώτη στιγμή. Έτσι στις διορθώσεις για το Βιβλίο Μαθητή βρίσκουμε στην διόρθωση #14:

ΝΕΟΤΕΡΗ ΚΑΙ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ
Γ΄ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ
ΒΙΒΛΙΟ ΜΑΘΗΤΗ
14. σελ. 163 στιχ. 19-20: µε αφορµή τη διεκδίκηση της βραχονησίδας Ίµια
στο ορθό → µε αφορµή τη διεκδίκηση από την Τουρκία της βραχονησίδας Ίµια

ΔΕΕ

Ο εξευτελισμός στα Ίμια


Ο εξευτελισμός της Ελλάδας ξεκίνησε στα Ίμια

Απίστευτες λεπτομέρειες από τη διοικητή της ομάδος SAT που αποβιβάστηκε στα Ίμια
Kafes davasından ilginç 'Kardak anıları' çıktı!

Ο επιτελικός πλοίαρχος (Deniz Kurmay Albay) Ali Türkşen, του Τουρκικού Πολεμικού Ναυτικού, δικάζεται στο 12ο Κακουργιοδικείο της Κωνσταντινούπολης (İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesinde) για συμμετοχή στο "Σχέδιο Κλωβός" ("Kafes Eylem Planı") και στο Σχέδιο Δολοφονίας Ναυάρχων ("Amirallere Suikast") με βάση τα οποία αξιωματικοί που ανήκαν κυρίως στο Πολεμικό Ναυτικό, θα πραγματοποιούσαν ένοπλες προβοκατόρικές ενέργειας, με σκοπό την ανατροπή της κυβέρνησης Ερντογάν. Ο Τούρκος ανώτερος επιτελικός αξιωματικός, που διετέλεσε και Διοικητής του Συγκροτήματος Υποβρυχίων Καταστροφών (SAT Grup Komutanı) το διάστημα 1990-1997, στη διάρκεια της απολογίας του στο δικαστήριο, μεταξύ άλλων είπε και τα εξής:
"Ο αρχηγός του ΤΠΝ, ναύαρχος Οζντέν Ορνέκ (Özden Örnek), με διέταξε να γράψω σε ένα βιβλιαράκι τα όσα έζησα ως διοικητής της ομάδος που αποβιβάστηκε στο Καρντάκ. Αν διαβάσετε αυτό το βιβλίο θα καταλάβετε γιατί δεν είναι δυνατόν ποτέ ένας από μας να γίνει τρομοκράτης.
Στις 30 Ιανουαρίου 1996, στις 21:33, εμείς πληρώσαμε από τη τσέπη μας τη βενζίνη για το φουσκωτό που μας έβγαλε στο Καρντάκ. Το βράδυ εκείνο αγοράσαμε βενζίνη με την πιστωτική κάρτα του Ερτζάν Κιρίτστεπε (Ercan Kireçtepe), που τη στιγμή αυτή βρίσκεται εδώ, ανάμεσά μας. Η απόδειξη από εκείνη τη συναλλαγή είναι εδώ. Όλοι βάλαμε λεφτά από τη τζέπη μας εκείνη τη νύχτα και αγοράσαμε από το παντοπωλείο ψωμί, και τυρί. Εκείνο το βράδυ, στις 01:40 αποβιβαστήκαμε στη βραχονησίδα. Και σήμερα δικαζόμαστε σ' αυτό το δικαστήριο. Ο τότε αρχηγός του ΠΝ, Ναύαρχος Γκιουβέν Έρκαγια (Güven Erkaya), εκείνο το βράδυ μου τηλεφώνησε και μου είπε: 'Παιδί μου, ακόμα δεν είστε έτοιμοι;' Φυσικά τον πίεζε η Τανσού Τσιλέρ. Εμείς αγοράσαμε βενζίνη με την πιστωτική του Ερτζάν Κιρίτστεπε και έτσι ξεκινήσαμε με το φουσκωτό. Φυσικά, τότε όλοι και τί δεν θα δίνανε για αν είναι στη θέση μας.
Τώρα όμως, δυο από τα άτομα που αποβιβαστήκαμε τις πρωινές ώρες της 31ης Ιανουαρίου 1996 στη βραχονησίδα Καρντάκ και υψώσαμε την τουρκική σημαία, υποστέλλοντας την ελληνική, εγώ και ο Ερτζάν Κιρίτστεπε, δικαζόμαστε σ' αυτήν την αίθουσα. Πως φθάσαμε εδώ δεν γνωρίζω."
Ο Τούρκσεν, κατά την απολογία του, έδειξε στο δικαστήριο την απόδειξη από την πιστωτική με την οποία αγόρασαν βενζίνη αξίας 16 εκατ. 730 χιλιάδων λιρών Τουρκίας.
Οι πληροφορίες που αναφέρει ο Τούρκος αξιωματικός είναι συγκλονιστικές, γιατί αποδεικνύεται ότι το βράδυ της Τραγωδίας των Ιμίων μας κυβερνούσαν πολιτικοί ανίκανοι να χειριστούν μια κρίση που είχαμε σαφώς το πάνω χέρι, και υποχώρησαν, εκχωρώντας στον εχθρό εθνικό έδαφος. Έναν εχθρό του οποίου οι βατραχάνθρωποι αποβιβάστηκαν στη Μικρή Ίμια με βενζίνη που πλήρωσαν οι ίδιοι και αντί για υπηρεσίακή ξηρά τροφή, είχαν μαζί τους ψωμί και τυρί που αγόρασαν από τον... "παντοπώλη".
Μπροστά σε έναν τέτοιο εχθρό υποχωρήσαμε και κάτω από τέτοιες συνθήκες υποστήκαμε μια τεράστια εθνική ήττα. Αντί να τους δικάσουμε και να τους καταδικάσουμε για εσχάτη προδοσία, να τους χαιρόμαστε και να πληρώνουμε από τα λεφτά των Ελλήνων φορολογουμένων εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ για τα ιδρύματά τους.
Μήπως, λέω… μήπως, ήθελαν εντελώς «ανεξάρτητη» ομάδα που θα έκανε ότι έκανε με εντολές κατ’ ευθείαν πρωθυπουργικές, ώστε παρακάμπτοντας την ιεραρχία και την απαιτούμενη αλυσίδα εντολών που θα ακολουθούσε ώστε να πραγματοποιηθεί η όλη επιχείρηση ίσως γιατί κάπου υποπτεύονταν πως θα διέρρεαν οι εντολές τους; Αλλά απέναντι σε ένα στράτευμα που δεν έχει εμπιστοσύνη στην διοικητική του αλυσίδα και στο απόρρητο των εντολών έφτασε να «κατεβάσει τα παντελόνια» για παρά φύση βιασμό αυτοπροσώπως ο ίδιος ο Σημίτης.


Ναι αυτός που πολλοί στο ΠΑΣΟΚ σήμερα θέλουν να ξεχνούν ότι υπήρξε εκλεγμένος αρχηγός τους για να διαπράξει αυτή την ιστορικής σημασίας ντροπή απέναντι σε κάποιον που εκ των πραγμάτων είχε παντελή αδυναμία να διεξάγει επιχειρήσεις. Όλο και περισσότερο φαίνεται πιθανό να υπήρξε σενάριο προσυνεννόησης Τσιλέρ – Σημίτη υπό την αιγίδα των αμερικανών για να υπάρξει μείωση της «περιφερειακής» πίεσης στην Άγκυρα (ο ιδιοκτήτης του ιστολογίου γνωρίζει απο πρώτο χέρι τα γεγονότα) με ταυτόχρονη επίσημη εγγραφή τουρκικών διεκδικήσεων με αντάλλαγμα ίσως κάποια δέσμευση από τουρκικής πλευράς για «ειρηνική διευθέτηση». Φυσικά τίποτα από αυτά δεν τηρήθηκε… και κάθε έλληνας έχει το δικαίωμα να θεωρεί ντροπή την «μυστική» διπλωματία που άσκησε εκείνη η κυβέρνηση. Η νέμεσις ακόμα δεν έχει αποδοθεί για αυτά τα εγκλήματα.
Και από την άλλη, να θυμίσουμε πως οι ασύρματοι της ελληνικής ομάδας ΟΥΚ που στάλθηκε στα Ίμια, δεν είχαν φορτισμένες μπαταρίες...!!!

Πηγή: http://kostasxan.blogspot.com/2010/07/blog-post_4610.html

Δευτέρα, 19 Ιουλίου 2010

Θύμα δολοφονίας ο δημοσιογράφος Σωκράτης Γκιόλιας


Την "Σέχτα Επαναστατών" δείχνoυν τα όπλα
της δολοφονίας του Σωκρ. Γκιόλια

Θύμα δολοφονικής επίθεσης έπεσε έξω από το σπίτι του στην Ηλιούπολη, στις 5:25 το πρωί της Δευτέρας, ο δημοσιογράφος Σωκράτης Γκιόλιας. Στο σημείο της δολοφονίας βρέθηκαν 16 κάλυκες από όπλο των 9 χιλιοστών. Από τη βαλλιστική εξέταση θα φανεί εάν οι δράστες πυροβόλησαν με περισσότερα από ένα όπλα και εάν αυτά είχαν χρησιμοποιηθεί σε άλλη επίθεση.
Νεκροψία και νεκροτομή διενεργεί ο προϊστάμενος της ιατροδικαστικής υπηρεσίας Φ. Κουτσάφτης.

Απροσδόκητη τροπή πήρε η υπόθεση της δολοφονίας του δημοσιογράφου Σωκράτη Γκιόλια, καθώς η βαλλιστική εξέταση «έδειξε» επανεμφάνιση της Σέχτας Επαναστατών. Στο καρτέρι θανάτου χρησιμοποιήθηκαν δύο όπλα διαμετρήματος εννέα χιλιοστών που έχουν χρησιμοποιηθεί και στις τρομοκρατικές επιθέσεις της Σέχτας στο παρελθόν, περιλαμβανομένης της δολοφονίας του αστυνομικού Νεκτάριου Σάββα στα Πατήσια. Τις έρευνες αναλαμβάνει πλέον η Αντιτρομοκρατική.

Πασοκική διαφάνεια...



Ψηφιακές περίεργες... συμπτώσεις


Μπορεί ο πρωθυπουργός να διακηρύσσει όπου σταθεί και όπου βρεθεί την διαφάνεια αλλά οι συμπτώσεις του «συστήματος» ΠΑΣΟΚ, δεν τον αφήνουν να … αγιάσει. Τελευταίο κρούσμα το έργο της ψηφιακής σύγκλισης. Το οποίο είχε προκηρυχθεί από την προηγούμενη κυβέρνηση και τώρα … ξεπαγώνει με την αναζήτηση τεχνικού συμβούλου για το έργο. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη δουλειά, των τελευταίων μηνών και ενδιαφέρον έχει εκδηλωθεί από αρκετές εταιρείες
Μεταξύ αυτών και η Remaco. Εδώ ξεκινούν οι συμπτώσεις.
Πρόεδρος της Επιτροπής Αξιολόγησης τεχνικού συμβούλου, που συνέστησε η Ειδική Γραμματεία Ψηφιακής Σύγκλισης, ορίστηκε καθηγητής Πανεπιστημίου. Ο οποίος έχει διατελέσει συνεργάτης της Remaco. Μάλιστα, προ διετίας – τριετίας, ήταν υπεύθυνος της ομάδας έργου της Remaco στο project της τηλεϊατρικής. Αποτέλεσμα, οι υπόλοιποι ενδιαφερόμενοι για την θέση του τεχνικού συμβούλου να «γκρινιάζουν» για την σύμπτωση, σημειώνοντας ότι η γυναίκα του Καίσαρα οφείλει και να δείχνει τίμια. Και οι βολές, αυτή τη φορά, αγγίζουν το ίδιο το Μαξίμου.
Πρώτον γιατί έχει επιλέξει τους Ειδικούς Γραμματείς. Δεύτερον γιατί οφείλει να δίνει πρώτο το στίγμα ότι οι επιλογές διενενεργούνται με αξιοκρατικά κριτήρια και όχι βάσει προσωπικών σχέσεων.

Υ. Γ: Η Remaco είναι εταιρεία συμβούλων, ιδιοκτησίας του κ. Γ. Κανδαλέπα, γενικού γραμματέα του ΥΠΕΘΟ, επί Γιάννου και κουμπάρου του κ. Παπαντωνίου στην οποία το 2006 είχε αποκτήσει συμμετοχή και η εισηγμένη Κούμπας.

Πηγή: http://www.euro2day.gr/chameleon/139/articles/591122/ChameleonArticle.aspx#

Κυριακή, 18 Ιουλίου 2010

"Γιατί διώκομαι"


«ΓΙΑΤΙ ΔΙΩΚΟΜΑΙ»


ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ ΣΥΜΕΩΝ ΒΙΛΟΦΚΣΙ 11 Ιουλ 2010

Eίναι γεγονός ότι στη σημερινή εποχή γίνονται τα πιο μεγάλα εγκλήματα στο όνομα της ελευθερίας των λαών και της αρμονικής –δήθεν– συμβίωσης. Οι διάφορες δυνάμεις κατοχής ονομάζονται ειρηνευτικές δυνάμεις και πολλοί λαοί στενάζουν κάτω από την μπότα του «πολιτισμένου» κατακτητή. Μια τέτοια ιστορία εκτυλίσσεται εδώ και 11 χρόνια στη χώρα μου τη Σερβία. Και δυστυχώς, όπως σε κάθε θλιβερή ιστορία, από πίσω κρύβονται οι «Εφιάλτες», οι οποίοι για να επιπλεύσουν μέσα σε δύσκολες καταστάσεις, δεν διστάζουν να προδώσουν αρχές και ιδανικά και να κάνουν αληθινά εφιαλτική τη ζωή των συνανθρώπων τους. Μια τέτοια ιστορία ακολουθεί αμέσως παρακάτω. Εδώ αποκαλύπτω τους λόγους για τους οποίους είμαι θύμα πολιτικής και θρησκευτικής δίωξης στη χώρα μου, την Σερβία, οι οποίοι και είναι η πραγματική αιτία για την οποία είμαι κρατούμενος από τις ελληνικές αρχές.
Ήμουν Πρωτοσύγκελλος στην Επισκοπή Ράσκας και Πριζρένης, δηλαδή εκκλησιαστικός λειτουργός και ταυτόχρονα επιφορτισμένος με συγκεκριμένα εκκλησιαστικά καθήκοντα που μου είχε αναθέσει ο Σεβασμιώτατος Επίσκοπος Ράσκας και Πριζρένης Αρτέμιος (στο Κοσσυφοπέδιο Σερβίας, στο οποίο τώρα υπάρχει καθεστώς παρουσίας ειρηνευτικών δυνάμεων των ΟΗΕ-ΝΑΤΟ). Ο Επίσκοπος Αρτέμιος με τις από 11-2-2010 και 2-5-2010 αποφάσεις της Σερβικής Ορθοδόξου Εκκλησίας απομακρύνθηκε από την Επισκοπή του. Μαζί του σήμερα διώκονται όλοι οι μοναχοί του Κοσσυφοπεδίου (ήδη πάνω από 100 αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα μοναστήρια τους) από την ηγεσία της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας για θρησκευτικούς λόγους. Παράλληλα με αυτούς όμως συντρέχουν και εξίσου ισχυροί πολιτικοί λόγοι, τους οποίους θα εκθέσω παρακάτω με συντομία.
Το 1999, ως γνωστόν, το ΝΑΤΟ βομβάρδισε την Σερβία. Ο όρος για την παύση των βομβαρδισμών ήταν η εντός 11 ημερών αποχώρηση των σερβικών στρατιωτικών δυνάμεων και της σερβικής αστυνομίας από το Κόσοβο (Κοσσυφοπέδιο). Πράγμα που έγινε. Μαζί τους έφυγαν και 250.000 Σέρβοι. Την περιοχή σήμερα ελέγχουν αλβανικες δυνάμεις και βεβαίως υπάρχουν και οι δυνάμεις του ΝΑΤΟ, οι οποίες προωθούν την σύσταση δευτέρου αλβανικού κράτους στα Βαλκάνια.
Με το υπ᾿ αρ. 1244 ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ το καλοκαίρι του 1999 δόθηκε η δυνατότητα σε εμάς τους Σέρβους να φροντίσουμε για τη διατήρηση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς στο Κόσοβο, δηλαδή μας δόθηκε η δυνατότητα μεταξύ άλλων να φροντίσουμε οι ίδιοι για την αναστήλωση των κατεστραμμένων από Αλβανούς σερβικών μνημείων. Όμως από εδώ και πέρα ξεκινά το πρόβλημα. Σε όλα αυτά τα χρόνια υπήρξαν διάφορα Πογκρόμ (=εθνοκάθαρση) εκ μέρους της αλβανικής πλευράς υπό την ανοχή, δυστυχώς, των ευρωπαϊκών και άλλων δυνάμεων (ΚFOR) εναντίον των εναπομεινάντων Σέρβων του Κοσόβου και των σερβικών πολιτιστικών μνημείων (ναοί και μοναστήρια). Το σπουδαιότερο συνέβη το 2004 στις 17-18 Μαρτίου, κάτω από τα ατάραχα μάτια των στρατιωτών της ΚFΟR, με αποτέλεσμα να φθάσει ο συνολικός αριθμός κατεστραμμένων μνημείων τα 156.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) κατόπιν έδινε χρήματα για την αναστήλωση, απαιτώντας όμως ως προϋπόθεση στην αναστήλωση να συμμετάσχουν και οι καταστροφείς των μνημείων Αλβανοί του υπό σύστασιν αλβανικού κράτους του Κοσσόβου επί ίσοις όροις με τους παθόντες Σέρβους. Αυτό καταρχήν ήταν ένα θέατρο του παραλόγου: μουσουλμάνοι και άθεοι να πληρώνονται να αναστηλώσουν ορθόδοξες εκκλησίες, που οι ίδιοι προηγουμένως με τα χέρια τους γκρέμισαν. Αποτελούσε επίσης έναν εθνικό εξευτελισμό. Επιπλέον όμως θα σήμαινε εμμέσως πλην σαφώς ότι κατόπιν τα μνημεία θα θεωρούνταν και δική τους «κοσοβαρική» κληρονομιά και ιδιοκτησία, πολιτιστική κληρονομιά ενός αρτισύστατου κράτους-προτεκτοράτου του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ, που εκτός από εμπόριο λευκής σαρκός και ναρκωτικών θα είχε τώρα να επιδείξει και τα δικά του «κοσοβαρικά» μεσαιωνικά μνημεία. Ενός κράτους που αναζητεί νομιμοφανή λόγο ύπαρξης, πέρα από το δίκαιο των όπλων και του ΝΑΤΟ. Σταθερός στόχος της Δύσεως στην περιοχή ήταν και είναι η δημιουργία ανεξάρτητου αλβανικού κράτους του Κοσόβου (προτεκτοράτου της Δύσεως). Η φιλοδυτική σημερινή κυβέρνηση της Σερβίας, ενώ δημοσίως για λόγους εσωτερικής κατανάλωσης υποκρίνεται ότι αρνείται να το αναγνωρίσει, εν τούτοις με τις πολιτικές κινήσεις της (δηλώσεις και πράξεις) προβαίνει σε μία ήπια αναγνώριση, προκειμένου να γίνει μέλος της ΕΕ. Ο Σεβασμιώτατος Αρτέμιος, εμείς οι συνεργάτες του και ο λαός του Κοσόβου είμασταν και είμαστε αντίθετοι σε αυτές τις μειοδοτικές επιλογές της Κυβέρνησης. Στην παραπάνω πολιτική της κυβέρνησης εγώ προσωπικά αντιστάθηκα με κάθε τρόπο αρθρογραφόντας σε περιοδικά και εφημερίδες, δίνοντας ομιλίες και διαλέξεις, συμμετέχοντας σε εκπομπές στα ΜΜΕ και αρθρογραφόντας στο διαδίκτυο. Όλα τα παραπάνω τα έκανα με την ευλογία του Σεβασμιωτάτου Αρτεμίου, ο οποίος με ενέπνεε με το παράδειγμά του. Ο Σεβασμιώτατος Αρτέμιος δημιούργησε όλες εκείνες τις προϋποθέσεις ώστε τα μνημεία να αρχίσουν να αναστηλώνονται με χρήματα που προέρχονταν κυρίως από Σέρβους της Διασποράς (ΗΠΑ, Ευρώπη κλπ). Αυτή η στάση μας λοιπόν μας έφερε σε σύγκρουση εκτός από την Κυβέρνηση και με την Δύση (ΕΕ, ΝΑΤΟ, HΠΑ), η οποία ενεργούσε ύπουλα εις βάρος των εθνικών σερβικών, πολιτικών, και εκκλησιαστικών συμφερόντων. Οι Δυτικοί δεν κατόρθωσαν να καταβάλουν το απτόητο αγωνιστικό σθένος του Σεβασμιωτάτου Αρτεμίου και γι' αυτό προσέφυγαν στην Διαρκή Ιερά Σύνοδο (ΔΙΣ) της Εκκλησίας της Σερβίας και μέσω αυτής προσπάθησαν να επιβάλουν στον Σεβασμιώτατο Αρτέμιο τα σχέδιά τους. Έτσι προέκυψε η πολιτική δίωξη (υπάρχει και η θρησκευτική δίωξη, στην οποία θ' αναφερθώ) εναντίον του Σεβασμιωτάτου Αρτεμίου και όλων εκείνων που του συμπαρίσταντο και εμού προσωπικώς.

Ι.ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΙΩΞΗ

Ενδεικτικώς αναφέρω μερικά από τα διοικητικά μέτρα που ελήφθησαν εις βάρος του Σεβασμιωτάτου Αρτεμίου και των συνεργατών του εκ μέρους της σερβικής Εκκλησίας, η οποία ενεργούσε κατ' εντολήν της Πολιτείας.

Α) Αντικανονική και παράνομη απομάκρυνση του Σεβασμιωτάτου Αρτεμίου από τα ποιμαντικά και διοικητικά καθήκοντα της Επισκοπής Ράσκας και Πριζρένης (η αλλιώς ονομαζομένης Κοσόβου και Μετοχίων) με την από 11-2-2010 απόφαση της ΔΙΣ και την από 2-5-2010 απόφαση της Ιεραρχίας της Σερβικής Ορθοδόξου Εκκλησίας, χωρίς δίκη και χωρίς να του επιτραπεί να απολογηθεί για το κατασκευασμένο κατηγορητήριο, το οποίο του προσήψαν. Ακολούθως με την από 5-5-2010 απόφαση τον εξόρισαν από το Κόσοβο σε μια περιοχή στα βόρεια της Σερβίας. Δεν του επιτρέπουν να γυρίσει στο Κόσοβο.

Β) i) Χαρακτηρισμός μου ως κατηγορουμένου ακόμη και από την προκαταρκτική εξέταση, η οποία υιοθέτησε εξ ολοκλήρου τη μηνυτήρια αναφορά της Συνόδου της σερβικής Εκκλησίας χωρίς περαιτέρω έρευνα. Σκόπιμη παράνομη έκδοση διεθνούς εντάλματος συλλήψεώς μου με μόνο αποδεικτικό στοιχείο τις «βάσιμες υπόνοιες» της διωκτικής αρχής ότι έβλαψα τα συμφέροντα της Σερβικής Ορθοδόξου Εκκλησίας. Προσέφυγα στο Συνταγματικό Δικαστήριο για προσβολή του εντάλματος.

    ii) Κατάφωρη εξουδένωση της προσωπικότητάς μου με τη διαπόμπευσή μου από τα ΜΜΕ (έντυπα, ηλεκτρονικά και τηλεοπτικά) ως ανήθικου και ψυχικώς διαταραγμένου. Για τα παραπάνω προέβην σε μήνυση εναντίον τριών εφημερίδων και ενός Επισκόπου (πρ. Ερζεγοβίνης και Ζαχουμίου Αθανασίου Γιέφτιτς), ως ύστατο τρόπο άμυνας.

    iii) Εξακολούθηση της ποινικής διώξεώς μου, παρ όλο που οι καταθέσεις των μαρτύρων, συμπεριλαμβανομένου και του μάρτυρος κατηγορίας, με απήλλαξαν από κάθε κατηγορία. Ο ίδιος (Τσολάκοβιτς, 29-4-2010) στο δικαστήριο δήλωσε ότι παρ όλο που δεν διέθετε στοιχεία εναντίον μου, επιθυμούσε την συνέχιση της ποινικής μου δίωξης. Και η σερβική δικαιοσύνη το δέχθηκε!

   iv) Άρνηση των σερβικών δικαστικών αρχών να δεχτούν τον πληρεξούσιο δικηγόρο μου να με εκπροσωπήσει ως συνήγορός μου στη δίωξη που ασκήθηκε εις βάρος μου ύστερα από την από 19.02.2010 μηνυτήρια αναφορά της Σερβικής Ορθοδόξου Εκκλησίας.

    v) Στη Σερβία κράτος και Εκκλησία είναι εντελώς ξεχωριστά. Κι όμως ο πρόξενος της Σερβίας ήρθε στο κρατητήριο στην Περαία Θεσσαλονίκης εκπροσωπώντας όχι την Πολιτεία, ως ώφειλε, αλλά την Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία. Μου επέδωσε έναν φάκελο προερχόμενο από τη Σερβική Ορθόδοξο Εκκλησία, πράγμα που δεν δικαιολογείται από τους νόμους της χώρας μου, αλλά αντιθέτως δείχνει την σύμπραξη Κράτους και Εκκλησίας εναντίον μου.

   vi) Σκόπιμη καθυστέρηση της προανακριτικής διαδικασίας. Από 19-2-2010 μέχρι σήμερα, 11-7-2010, δεν έχει γίνει τίποτε παρά μόνον λήψη καταθέσεων τεσσάρων μαρτύρων. Δεν έχει διαταχθεί πραγματογνωμοσύνη για την εξακρίβωση των καταγγελομένων εναντίον μου και αυτό για να τραβήξει εις μάκρος η διαδικασία, ώστε να παραμένουν υπαρκτές οι εις βάρος μου καταγγελίες οπότε έτσι στη συνείδηση των πολλών να θεωρούμαι ένοχος. Και έτσι εξακολουθείται σε μένα η πρακτική των ολοκληρωτικών καθεστώτων, που σημαίνει δημόσιος εξευτελισμός και επί μακρού φυλάκιση του υπόπτου πριν την δίκη, ώστε η κοινή γνώμη να σχηματίζει πλέον την άποψη ότι υπάρχει όντως ενοχή του υπόπτου.

Γ) Διώξεις των μοναχών του Κοσόβου εξαιτίας της συμπαράστασής τους στο εθνικό και θρησκευτικό έργο του Σεβασμιωτάτου. Εδώ εντάσσεται και η δίωξη όλων των μοναχών της Μονής Μπάνισκα, της οποίας ήμουν ηγούμενος, καθώς και η δική μου δίωξη. Η εκκένωση των ιερών Μονών του Κοσυφοπεδίου από τους ορθοδόξους Σέρβους μοναχούς έχει ως αναπόφευκτο αποτέλεσμα την διευκόλυνση της «αλβανοποίησής» του, μια που και ο ορθόδοξος σέρβικος πληθυσμός που ήταν συσπειρωμένος γύρω από τα προσφιλή του μοναστήρια θα αρχίσει αναπόφευκτα να εγκαταλείπει τα πάτρια εδάφη.

Δ) Πιέσεις στο σερβικό λαό του Κοσόβου εκ μέρους των θρησκευτικών και πολιτικών αρχών να αποδεχτούν την απομάκρυνση του Σεβασμιωτάτου Αρτεμίου, της δικής μου και των υπολοίπων συνεργατών του (βλέπε εφημερίδα «ΑΝΤΙΦΩΝΗΤΗΣ», φ. 298, 1-7-2010 και προηγούμενα φύλλα).

Συγκεκριμένα το δημοσίευμα της 1-7-2010 αναφέρει για το πρόσωπό μου τα εξής:

«Τέλος να σημειωθεί ότι και ο Ηγούμενος της Μονής Μπάνισκα Συμεών Βιλόφσκι, ο στενότερος συνεργάτης του Σεβασμιωτάτου Αρτεμίου, ο άνθρωπος εκείνος που τον στήριξε στις θεολογικές αντιπαραθέσεις του με μερίδα Ιεραρχών της Σερβικής Εκκλησίας, αλλά και εκείνος που αγωνίστηκε αντάξια δίπλα του υπέρ των εθνικών δικαίων της Σερβίας στο Κόσοβο, δέχθηκε έως τώρα τα περισσότερα πυρά. Αυτή τη στιγμή βρίσκεται κρατούμενος σε ελληνικές φυλακές, κατηγορούμενος με ανυπόστατες κατηγορίες, και κινδυνεύει, σε περίπτωση που οι ελληνικές αρχές ενδώσουν στις άδικες απαιτήσεις των αντιστοίχων σερβικών για έκδοση στη Σερβία, να καταδικαστεί σε κάθειρξη πολλών ετών, αφού, όπως δείχνουν τα πράγματα, δεν πρόκειται να τύχει δίκαιης δίκης στην Πατρίδα του»  (βλέπε 26-6-2010 και 2-7-2010 απάντηση Συμεών Βιλόφκσι στη http://www.romfea.gr/).

ΙΙ. ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΔΙΩΞΗ

Τα τελευταία χρόνια στη Σερβία υπάρχουν καινοφανή θεολογικά ρεύματα που αντιστρατεύονται την παραδοσιακή ορθόδοξη Θεολογία και εκκλησιαστική ζωή, τα οποία, δυστυχώς, ως μη ώφειλε, εκπροσωπούνται από μερίδα της Ιεραρχίας της Σερβικής Ορθοδόξου Εκκλησίας.

Α) Ο Σεβασμιώτατος Αρτέμιος και όλοι εμείς οι συνεργάτες του προσπαθήσαμε με θεολογικά επιχειρήματα δημοσιευμένα σε περιοδικά και σε βιβλία, να ασκήσουμε θεολογική κριτική και να καταδείξουμε τις θεολογικές αποκλίσεις που περιέχονται στα θεολογικά αυτά ρεύματα. Τέτοιες οξείες θεολογικές διαφορές προκύπτουν στην αντιμετώπιση θεμάτων όπως οι σχέσεις μεταξύ της Σερβικής Ορθοδόξου Εκκλησίας και της παπικής «εκκλησίας» και μεταξύ της Σερβικής Ορθοδόξου Εκκλησίας και των μουσουλμάνων. Μάλιστα για να υπoστηρίξουμε τις θέσεις μας είχαμε ιδρύσει δικό μας εκδοτικό οίκο («Άθως») και εκδώσαμε αρκετά βιβλία αντίθετα προς τον οικουμενισμό, προς τους νεωτερισμούς στην πίστη και προς τη γλωσσική μεταρρύθμιση. Ακόμη ήμουν ο συντάκτης του περιοδικού της Μητροπόλεως «Άγιος Πρίγκηπας Λάζαρος» («Sveti Knez Lazar»), που εξέφραζε τις παραδοσιακές και πατερικές μας θέσεις.

Β) Για σειρά ετών εγώ προσωπικά ήρθα επανειλημμένα σε θεολογική αντιπαράθεση με πάρα πολύ ισχυρό Επίσκοπο της Σερβικής Ορθοδόξου Εκκλησίας, τον Επίσκοπο πρ. Ερζεγοβίνης και Ζαχουμίου Αθανάσιο Γιέφτιτς. Ο συγκεκριμένος Επίσκοπος μάλιστα κατέχει έδρα Καθηγητού στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου. Στο διάστημα των τελευταίων ετών, πρωτοστατεί σε ενέργειες εις βάρος μου. Αποκορύφωμα αυτών είναι ο από τηλεοράσεως και άλλων ΜΜΕ (εφημερίδων) εξευτελισμός μου που συντελείται τους τελευταίους 5 μήνες με απώτερο στόχο την εξουδένωσή μου και τον επηρεασμό της κοινής γνώμης, ώστε να υπάρξουν στη συνέχεια καταδικαστικές αποφάσεις εναντίον μου. Και όλα αυτά ενώ βρισκόμουν κρατούμενος στην Ελλάδα περιμένοντας την έκβαση της υπόθεσης της έκδοσής μου.

Γ) Επιπρόσθετο ρόλο στη θρησκευτική δίωξη την οποία υφίσταμαι είναι η υπογραφή εκ μέρους μου διορθόδοξου κειμένου με τον τίτλο «ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ», το οποίο μερίδα των Ιεραρχών της Σερβικής Ορθοδόξου Εκκλησίας κατεδίκασε και καυτηρίασε. Επίσης απαγόρευσε την υπογραφή του από τα μέλη της Σερβικής Ορθοδόξου Εκκλησίας δια της απειλής αυστηρών ποινών. Το κείμενο αυτό σημειωτέον ότι έχει υπογραφεί από Επισκόπους της Εκκλησίας της Ελλάδας, της Βουλγαρίας, της Σερβίας κ.α., από ηγουμένους πολλών μοναστηριών και από μεγάλο πλήθος κληρικών, μοναχών και λαϊκών στην Ελλάδα και στο Εξωτερικό.

Δ) Ο παραδοσιακός τρόπος τέλεσης της θείας Λειτουργίας και των υπολοίπων Ακολουθιών της Σερβικής Ορθοδόξου Εκκλησίας, όπως καθιερώθηκε στη Μητρόπολη Ράσκας και Πριζρένης, ύστερα από δική μου εισήγησή και ένθερμη αποδοχή της από τον Σεβασμιώτατο Αρτέμιο, αποτέλεσε ένα ακόμη λόγο διώξεώς μου. Αντίθετα η μερίδα των νεωτεριστών προσπαθεί να καθιερώσει την καθομιλουμένη στη λειτουργική ζωή της Εκκλησίας.

Ουσιαστικά έγινα στόχος επειδή αμφισβήτησα με θεολογικά επιχειρήματα την θεολογική τεκμηρίωση των νεοεισαγόμενων καινοτομιών και έπληξα έτσι ευθέως και δημοσίως την θεολογική επάρκεια και το κύρος των εκφραστών τους, όπως του προαναφερθέντος πολύ ισχυρού Επισκόπου Αθανασίου Γιέφτιτς, αλλά και άλλων Ιεραρχών (όπως οι Αμφιλόχιος Ράντοβιτς, Ειρηναίος Μπούλοβιτς, επίσης καθηγητές Πανεπιστημίου) που ασπάζονται τις απόψεις του. Εξαιτίας όλων των προηγουμένων χαλκεύτηκαν εναντίον μου κατηγορίες για δήθεν οικονομικές ατασθαλίες και ιεροκανονικές παραβάσεις, οι οποίες οδήγησαν σε εκκλησιαστικό και πολιτικό δικαστήριο εναντίον μου. Προς το παρόν ολοκληρώθηκε το εκκλησιαστικό δικαστήριο, το οποίο, κατόπιν αντικανονικής δίκης μου επέβαλε τριπλή (!) ποινή (καθαίρεση, απο-σχηματισμός και αφορισμός), τη στιγμή που οι Ιεροί Κανόνες προβλέπουν ως μέγιστη ποινή την καθαίρεση (εμφανής η εμπάθεια και το μίσος εναντίον μου). Επίσης δικάστηκα ερήμην, καταδικάστηκα ερήμην και υπήρξε μεθόδευση που μου στέρησε το δικαίωμα της έφεσης στο δευτεροβάθμιο εκκλησιαστικό δικαστήριο. Και όλα αυτά στο διάστημα που ήμουν κρατούμενος στην Ελλάδα, περιμένοντας την έκβαση της υπόθεσης της έκδοσής μου. Όσον αφορά το πολιτικό δικαστήριο, η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Σερβικής Ορθοδόξου Εκκλησίας υπέβαλε μηνυτήρια αναφορά εναντίον μου στο Ανώτατο Δικαστήριο του Βελιγραδίου, χωρίς ωστόσο να προσκομίσει έστω και μία αποδεδειγμένη κατηγορία έως τώρα. (Βλ. κατάθεση Τσολάκοβιτς, 29-4-2010, εκπροσώπου της Σερβικής Ορθοδόξου Εκκλησίας και μάρτυρα κατηγορίας εναντίον μου). Είναι προφανές ότι υπήρξε μεθοδευμένη προσπάθεια ηθικής και φυσικής εξόντωσής μου, σπίλωσης της τιμής και της υπόληψής μου, η οποία δεν φαίνεται να λαμβάνει τέλος, μια που ο μάρτυρας κατηγορίας και εκπρόσωπος της Σερβικής Ορθοδόξου Εκκλησίας Τσολάκοβιτς δήλωσε ότι, ενώ δεν έχει στοιχεία εναντίον μου, δεν παραιτείται από την ποινική μου δίωξη. Και οι σερβικές δικαστικές αρχές, που απο την αρχή ασπάστηκαν το έωλο κατηγορητήριο, εξακολουθούν να με διώκουν χωρίς στοιχεία.
Προς τι, διερωτάται κανείς, όλη αυτή η μεθόδευση, με τη σύμπραξη μάλιστα κράτους και εκκλησίας; Σε ποιόν θέλουν να φανούν αρεστοί; Ποιό είναι το κίνητρο; Ποιόν εξυπηρετούν όλα αυτά; Την απάντηση μας τη δίνει ο ειδικός εντεταλμένος της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Κοσσυφοπέδιο Πίτερ Φέιθ (Pieter Feith), ο οποίος χαιρέτισε την αλλαγή στάσης της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στο θέμα της νότιας σερβικής επαρχίας. Μιλώντας για την κατάσταση στο Κοσσυφοπέδιο ενώπιον της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου την Τρίτη 22-6-2010 ο Φέϊθ δήλωσε  "Η αλλαγή της θρησκευτικής ηγεσίας και η μετάβαση προς μια περισσότερο μετριοπαθή προσέγγιση στο θέμα του Κοσσυφοπεδίου είναι επίσης μια άλλη θετική εξέλιξη"  (http://www.eusrinkosovo.eu/?id=20&n=39). Αν αυτό δεν είναι πολιτική δίωξη, τότε τι είναι;
Αν πάω στη Σερβία, όλες αυτές οι παραπάνω παρανομίες θα λάβουν κάλυμμα νομιμοφάνειας. Θα νομιμοποιήσουν οι διώκτες μου τις αποφάσεις του εκκλησιαστικού και πολιτικού δικαστηρίου εναντίον μου και εγώ θα βρεθώ εξευτιλισμένος, ανυπεράσπιστος και ξεχασμένος από τον κόσμο σε κάποιο σκοτεινό και υγρό κελλί μιας φυλακής, μιας κατ ἐπίφασιν δημοκρατικής χώρας, μα που κατά βάση το δικαιικό σύστημά της δεν πρόλαβε να διέλθει από το στάδιο του ολοκληρωτισμού στο στάδιο της δημοκρατίας.
Συνοψίζοντας θα ήθελα να επισημάνω ότι όπου θυσιάζεται η αλήθεια για χάρη σκοπιμοτήτων, είτε από την πλευρά της Πολιτείας είτε από την πλευρά της Εκκλησίας, τότε εκεί συμβαίνουν εγκλήματα εις βάρος του κοινωνικού συνόλου ή μεμονωμένων προσώπων, όπως εν προκειμένω στην περίπτωση του Σεβασμιωτάτου Αρτεμίου, των συνεργατών του και εμού προσωπικώς.

Σας ευχαριστώ για την φιλοξενία.
Ιερομόναχος Συμεών Βιλόφσκι  11-7-2010

Σάββατο, 17 Ιουλίου 2010

Ραγκούσης παρακαλών!

Ο Ραγκούσης προσπαθεί να πείσει τους Αλβανούς λαθρομετανάστες να γίνουν Έλληνες σε συνέντευξη στην αλβανόφωνη εφημερίδα TRIBUNA της Αθήνας, η οποία αναφέρει στο πρωτοσέλιδο:
Ο Υπουργός Εσωτερικών Γιάννης Ραγκούσης σε αποκλειστική συνέντευξη στην εφημερίδα TRIBUNA
"Θέλουμε να ακουστεί η φωνή των μεταναστών"
*Πώς θα επιλυθεί το πρόβλημα της έλλειψης ενσήμων.
*Τι θα γίνει για την εξάλειψη των καθυστερήσεων στις άδειες παραμονής.


Οι μετανάστες φτύνουν το λαθρονομοσχέδιο του ΠΑΣΟΚ

Δεν τους βγαίνει η υπόθεση (το λένε οι ίδιοι), καθώς οι μετανάστες είναι μέχρι στιγμής απρόθυμοι να εγγραφούν στα δημοτολόγια και βγήκαν παγανιά. Ο λόγος για τους ΠΑΣΟΚους, που ανησυχούν τώρα ότι το Νοέμβριο θα τρέχουν και δε θα φτάνουν, μόλις ανακοινωθούν τα αποτελέσματα των περιφερειακών και δημοτικών εκλογών (εξ ου και η ανεπιτυχής απόπειρα επαναφοράς του μέτρου του 42%).

Δεν καλύπτουν τα κριτήρια
Μόλις 2500 αιτήσεις έχουν κατατεθεί πανελλαδικά (!), εκ των οποίων το ένα τρίτο στην Αθήνα, τουλάχιστον μέχρι τις 30 Ιουνίου. 750 αιτήσεις αφορούν σε μετανάστες δεύτερης γενιάς, δηλαδή παιδιά που έχουν γεννηθεί στην Ελλάδα. Εκ των αιτήσεων, περίπου 2100 είναι ελλιπείς, καθώς σε αυτές δεν περιλαμβάνονται όλα τα προβλεπόμενα δικαιολογητικά. Είναι φανερό ότι η συντριπτική πλειοψηφία των λαθρομεταναστών, δεν καλύπτει ούτε τα πολύ «χαλαρά» για τα ευρωπαϊκά πρότυπα κριτήρια που προβλέπει ο νόμος που ψηφίστηκε πρόσφατα... Επίσης, επικρατεί απίστευτο γραφειοκρατικό μπάχαλο όσον αφορά στην απόπειρα «ελληνοποίησης» των λαθρομεταναστών. Και εξηγούμαστε.

«Προβλήματα»
• Πρώτον, παρατηρήθηκε απίστευτα μεγάλος αριθμός συνωνυμιών και μάλιστα με γεωγραφική ταύτιση, που οφείλονται σε πλαστογραφήσεις αδειών παραμονής.
• Δεύτερον, είναι φανερό ότι οι αιτούντες ισχυρίζονται ψευδώς ότι προέρχονται από χώρες που βρίσκονται σε εμπόλεμη κατάσταση, ώστε να τύχουν ευμενούς μεταχείρισης ως «πρόσφυγες». Φυσικά, αυτό είναι σχετικά εύκολο να διακριβωθεί.
• Τρίτον, υπάρχει πρόβλημα με τη μεταφορά στα ελληνικά αραβικών κυρίως ονομάτων.
• Τέταρτον, υπάρχει σοβαρό πρόβλημα με τα ποινικά μητρώα. Οι καταδίκες είναι πάρα πολλές, όπως και οι δυσκολίες εξακρίβωσης.
• Πέμπτον, πολλοί μετανάστες αδυνατούν να εμφανίσουν το μίνιμουμ ετήσιο εισόδημα που απαιτείται (8500 ευρώ), ενώ αρκετοί δεν έχουν να πληρώσουν και για τα παράβολα. Και όλα αυτά, παρά τις «προσπάθειες» πολλών ΜΚΟ να τους «βοηθήσουν».
• Έκτον, το κράτος δεν έχει τη γραφειοκρατική υποδομή να διεκπεραιώσει τις αιτήσεις, ακόμα και το μικρό αριθμό των αιτήσεων που έχει κατατεθεί, ενώ υπάρχει και διστακτικότητα εκ μέρους των δημοσίων υπαλλήλων, που προσκολλώνται (δικαιολογημένα) στο γράμμα του νόμου (κάτι που δεν έγινε το 2000...), καθώς αντιλαμβάνονται το «διάτρητο» της υπόθεσης.

Τώρα παρακαλάνε
Ο υπουργός Εσωτερικών Γιάννης Ραγκούσης, έδωσε συνέντευξη σε αλβανική εφημερίδα που εκδίδεται στην Αθήνα, σε μια προσπάθεια να «τονώσει» την προσέλευση των αλλοδαπών στα δημαρχεία, παρακαλώντας τους στην κυριολεξία να απευθυνθούν στις κατά τόπους δημοτικές αρχές, να εγγραφούν στα δημοτολόγια και να ψηφίσουν. Πολιτικά θλιβερή η εικόνα του αλβανικού πρωτοσέλιδου... Και μάλιστα όταν όλοι αυτοί του ΠΑΣΟΚ, ποτέ δεν άρθρωσαν μια λέξη συμπαράστασης για τους Βορειοηπειρώτες, αλλά αντίθετα, τον Σεπτέμβριο του 2009 τους έστελναν πολιτικά μηνύματα στα κινητά, στα... αλβανικά! Πάντως είναι φανερό, ότι οι μετανάστες που πληρούν τα κριτήρια είναι ως επί το πλείστον Αλβανοί, πολλοί εκ των οποίων όμως δεν ενδιαφέρονται για την πολιτογράφησή τους, καθώς θεωρούν ότι ως μετανάστες, έχουν περισσότερα προνόμια από τους Έλληνες! Επίσης, τελευταία αυξάνεται ο αριθμός των Αλβανών που επιστρέφουν στη χώρα τους.
Χριστόφορος Πετρίδης

Πηγή: http://dhmopshfisma.blogspot.com/2010/07/blog-post_15.html

Παρασκευή, 16 Ιουλίου 2010

Συνέντευξη Π. Καμμένου


ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ
 ΠΑΝΟΣ ΚΑΜMΕΝΟΣ: «Αν δεν πάνε κάποιοι φυλακή, θα γίνει λαϊκή εξέγερση!»


Δυναμικός και ειλικρινής ο Πάνος Καμμένος, μιλά έξω από τα δόντια! Καταγγέλλει τα διαπλεκόμενα και τους σκιώδεις κυβερνήτες της χώρας, αφουγκράζεται το λαϊκό αίσθημα, σημειώνει ότι ο ελληνικός λαός θα αντισταθεί και δε θα υποταχθεί στο ΔΝΤ και προειδοποιεί: «Αν δεν πάει κόσμος στη φυλακή, αν δεν παραδοθούν στη δικαιοσύνη αυτοί που καταλήστευσαν τον ελληνικό λαό, τότε θα παρέμβει ο λαός και θα αποδώσει δικαιοσύνη ο πολίτης, ο οικογενειάρχης, ο συνταξιούχος, ο εργαζόμενος, ο οποίος υπέστη το αποτέλεσμα αυτής της κλοπής».

Συνέντευξη στον ΤΕΡΡΥ ΜΑΥΡΙΔΗ

Θα έπρεπε να μας «πονηρέψει» η συγκυρία πως πριν περάσουν τα μέτρα (ασφαλιστικό-εργασιακά), σκάει μια βόμβα και δολοφονεί έναν άνθρωπο;
Καταρχήν θέλω να εκφράσω και εγώ την οδύνη μου και τα συλλυπητήριά μου στην οικογένεια του υπασπιστή του Υπουργού Προστασίας του Πολίτη. Είναι η πρώτη φορά που χρησιμοποιείται στην Ελλάδα μια βόμβα-επιστολή. Η μέθοδος αυτή δεν είναι καθόλου ελληνική, δεν έχει χρησιμοποιηθεί από την εγχώρια τρομοκρατία. Είναι μια ενέργεια που συνδυάζεται με ένα ευρύτερο σχέδιο δημιουργίας κλίματος ανασφάλειας στη χώρα μας. Συνδυάζεται με μια επίθεση, η οποία γίνεται σε οτιδήποτε το ελληνικό. Θα πρέπει να το δούμε σε συνδυασμό με την προσπάθεια επιβολής μιας κυριαρχίας δυνάμεων που θέλουν να καθυποτάξουν την πατρίδα μας και θέλουν να δημιουργήσουν ένα σχέδιο ανασφάλειας και ένα σχέδιο γενικής αναρχίας στη χώρα. Να φοβίσουν τους πολίτες. Οι Έλληνες δε φοβούνται, οι Έλληνες δεν εκβιάζονται, οι Έλληνες δεν καθυποτάσσονται. Οι Έλληνες δεν παραχωρούν τα κυριαρχικά τους δικαιώματα και αυτό πρέπει να είναι σαφές προς όλες τις πλευρές…

Με βάση όμως το μνημόνιο που υπέγραψε η χώρα, οι Έλληνες έχουν παραχωρήσει τα κυριαρχικά τους δικαιώματα στο ΔΝΤ…
Νομίζουν ότι τα έχουμε παραχωρήσει. Για να παραχωρηθεί η εθνική κυριαρχία ή συνταγματικά δικαιώματα, κατά το Σύνταγμα της Ελλάδος, χρειάζονται 180 βουλευτές, τα 2/3 της Βουλής. Το μνημόνιο αυτό είναι άκυρο, αντισυνταγματικό και δε δίνει το δικαίωμα σε καμία προσωρινή πλειοψηφία των 172 βουλευτών, να παραχωρήσει συνταγματικά και κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας. Είναι άκυρο το μνημόνιο αυτό, από πολιτικής, εθνικής, ηθικής και συνταγματικής άποψης. Δεν μπορεί να επιβάλει κανένας, καμία Κυβέρνηση, με όσους κι αν στηρίζεται, την παραχώρηση συνταγματικών δικαιωμάτων της χώρας. Δεν μπορείς να παραχωρήσεις σε ένα πρόσωπο το δικαίωμα να βάλει υποθήκη την περιουσία του ελληνικού λαού και του γένους.

Αυτό που περιγράφετε, δυστυχώς έχει συμβεί…
Δεν έχει συμβεί τίποτα. Μιλάμε για μια προσπάθεια που γίνεται να καθυποταχθεί η χώρα στο ΔΝΤ. Δεν υπάρχει η κοινοβουλευτική πλειοψηφία για να πάρει εμπράγματες ασφάλειες ή να επιβάλει μέτρα τα οποία έχουν σκοπό να καθυποτάξουν τον ελληνικό λαό. Θα πρέπει να αντιληφθούν όλοι, ότι αυτού του είδους οι μεθοδεύσεις της παγκοσμιοποίησης δε θα βρουν πρόσφορο έδαφος στη χώρα μας. Όπως έχασαν το Β’ Παγκόσμιο πόλεμο λόγω του ότι το ελληνικό έθνος αντιστάθηκε και καθυστέρησε την επέλαση του τρίτου Ράιχ, έτσι θα γίνει και τώρα. Ο ελληνικός λαός δεν πρόκειται να αποδεχθεί τέτοιου είδους μεθοδεύσεις. Έχουμε περάσει αρκετά σαν γένος, την περίοδο της Τουρκοκρατίας, της χούντας, του Β’ Παγκοσμίου πολέμου και έχουμε αποδείξει ότι μπορεί να έχουμε προσωρινά γονατίσει, αλλά τελικά έχουμε νικήσει. Ο ελληνισμός δεν είναι μόνο οι Έλληνες της μητροπολιτικής Ελλάδας, είναι οι συμμετέχοντες στην ελληνική παιδεία, οι Έλληνες της ομογένειας, είναι όλοι εκείνοι οι πολίτες του κόσμου που πιστεύουν στην ελευθερία και που πιστεύουν στην ελεύθερη διακίνηση ιδεών. Αυτές οι δυνάμεις δε γονατίζουν σε κανένα ΔΝΤ, σε καμία λέσχη Bilderberg, σε καμία κλειστή λέσχη λήψης αποφάσεων. Η επίθεση κατά του Χρυσοχοΐδη είναι μια επίθεση στο πρόσωπο ενός πολιτικού που δεν εμπλέκεται σε καμία υπόθεση διαφθοράς, άρα αυτό που βλέπουμε είναι ότι εδώ πλέον στοχοποιείται η ελληνική κοινωνία.

Περιγράφετε έναν πόλεμο εναντίον της Ελλάδας. Γιατί σε εμάς;
Γιατί εμείς είμαστε το μόνο έθνος που ιστορικά και πολιτισμικά αντιστεκόμαστε και, αν καταφέρουν να καθυποτάξουν την Ελλάδα, θα καθυπέτασσαν πολύ εύκολα το σύνολο του ελεύθερου κόσμου.

Το περί υποταγής των Ελλήνων το είχε αναφέρει ο Κίσινγκερ…
Ο Κίσιγκερ ήταν από τους ιδρυτές της λέσχης Bilderberg…

Να περάσουμε στα περί της Siemens και της Εξεταστικής Επιτροπής;
Οι Εξεταστικές Επιτροπές γίνονταν μέχρι σήμερα στη χώρα μας, προκειμένου οι πολιτικοί να καλύψουν τους συναδέλφους τους. Αυτή τη στιγμή, στην υπόθεση της Siemens, με όλες τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε, έχει χτυπηθεί βαριά και έχει αρχίσει να αποκαλύπτεται το σύνολο του συστήματος που κυβερνά μέσω της διαφθοράς, της λήψης πληροφοριών, του χρηματισμού πολιτικών τα τελευταία χρόνια, καταργώντας τον κοινοβουλευτισμό στην πατρίδα μας. Εδώ δε βλέπουμε πια μόνο εξωνημένους (σ.σ. πουλημένους, προδότες) πολιτικούς, αλλά βλέπουμε στημένες εταιρείες που τα μέλη τους και οι ιδρυτές τους ελέγχουν με συστήματα εξουσίας το σύνολο της κοινοβουλευτικής μας Δημοκρατίας. Αυτή τη στιγμή βλέπουμε ότι αρχίζει το «πουλόβερ» να ξηλώνεται…

Άκουσα πρόσφατα τον κ. Αϊβαλιώτη να κάνει λόγο πως τα στοιχεία που σας δίνουν αφορούν σε… αναψυκτικά και κριτσίνια. Θα βγάλουμε ποτέ άκρη με τη Siemens;
Έχουμε ήδη βγάλει άκρη. Η αλήθεια είναι ότι γίνονται πάρα πολλές προσπάθειες αποπροσανατολισμού. Όμως αποκαλύπτονται στοιχεία και αποκαλύπτεται η δομημένη εγκληματική οργάνωση που βρίσκεται στη χώρα. Αποκαλύπτεται ποια είναι η πραγματική εξουσία. Βλέπουμε ότι, ενώ προσπαθούν να ρίξουν το σύνθημα «κάψτε τη Βουλή», τον κοινοβουλευτισμό, τη Δημοκρατία και τους 300, τελικά αποκαλύπτεται ότι αυτοί που είναι ισχυρότεροι των 300 και παραμένουν ανεξαρτήτως κυβερνήσεων στην εξουσία, την οικονομική και των πληροφοριών, έχουν αρχίσει να αποκαλύπτονται. Ο κ. Βουρλούμης, Πρόεδρος του ΟΤΕ, είναι πολύ ισχυρότερος από πολλούς βουλευτές. Βλέπουμε ότι την ώρα που διώκεται για απιστία σε βάρος του ΟΤΕ και του Δημοσίου, παραμένει στη θέση του έχοντας υπερβεί ακόμα και τη βούληση της ίδιας της Κυβέρνησης. Αυτό σημαίνει ότι είναι ισχυρότερος και των 300 βουλευτών, αλλά και της εκτελεστικής εξουσίας…

Ισχυρότερος και της Δημοκρατίας;
Από ό,τι φαίνεται, λοιπόν, είναι ισχυρότερος της λαϊκής βούλησης και της Δημοκρατίας. Ο κ. Βουρλούμης δεν είναι ένα τυχαίο πρόσωπο. Είναι ένα μέλος της λέσχης Bilderberg, είναι μέλος της Τριμερούς Επιτροπής (σ.σ.Trilateral Commission) και το ίδιο συμβαίνει και με άλλους διαχειριστές της εξουσίας, οι οποίοι ζουν και εξουσιάζουν ανεξαρτήτως κυβερνήσεων. Τους είδαμε και επί ΝΔ και επί ΠΑΣΟΚ. Αυτοί είναι η πραγματική εξουσία. Για παράδειγμα, βλέπουμε να προσλαμβάνονται σε όλες τις εταιρείες κινητής τηλεφωνίας ορισμένα υψηλόβαθμα στελέχη από ένα συγκεκριμένο γραφείο του εξωτερικού και αποδεικνύεται από την Εξεταστική της Siemens ότι δεν είναι ασφαλείς οι επικοινωνίες, ακόμα και οι κυβερνητικές -και εννοώ μέσω της απομακρυσμένης προσβάσεως στον ΟΤΕ και στα δίκτυα κινητής τηλεφωνίας…

Εσείς και ο κ. Αϊβαλιώτης έχετε καταγγείλει ότι παρακολουθούνται τα τηλέφωνά σας…
Το τηλέφωνο του Πρωθυπουργού είχε μπλοκάρει για επτά ημέρες, στο Καστρί. Ο κ. Βουρλούμης διώκεται αυτή τη στιγμή για την τεχνική υποστήριξη την οποία έδωσε, ενώ ο καταγγέλλων κ. Μπαριτάκης και οι άλλοι συνδικαλιστές απέδειξαν στην Εξεταστική Επιτροπή ότι υπήρχαν τα δίκτυα απομακρυσμένων προσβάσεων και κάποιοι άκουγαν τα πάντα. Και αυτοί οι κάποιοι δεν ήταν το κράτος, δεν ήταν η εθνική υπηρεσία πληροφοριών. Αυτοί οι κάποιοι τυγχάνει να προσλαμβάνονται από την ίδια εταιρεία και να αποτελούν μέλη του ιδίου κλαμπ και αυτή τη στιγμή αποκαλύπτονται. Δεν το περίμεναν ποτέ και το μόνο που πιστεύουν ότι μπορεί να τους σώσει, είναι ο αποπροσανατολισμός.

Να δούμε το χειρότερο σενάριο… Να καταλήξετε σε πρόσωπα και απόδοση ευθυνών και τελικά να μη συμβεί τίποτα. Το έχετε σκεφτεί αυτό;
Δεν υπάρχει τέτοιο θέμα. Αυτή τη στιγμή οι Έλληνες έχουν αφυπνισθεί. Σενάριο να καταλήξουμε σε πρόσωπα, να οδηγηθούν στη δικαιοσύνη και τελικά να τη γλιτώσουν όπως τη γλίτωναν μέχρι τώρα, δεν υπάρχει για τον εξής λόγο: Διότι αυτή τη στιγμή δέχεται μια επίθεση ο μέσος Έλληνας πολίτης, ο οικογενειάρχης, ο συνταξιούχος, ο εργαζόμενος, ο οποίος έχει βγει στο δρόμο. Φοβούνται τη λαϊκή αντίδραση, φοβούνται το λαϊκό ξεσηκωμό…

Να το πούμε απλά και λαϊκά. Θα πάει κόσμος στη φυλακή γι’ αυτή την ιστορία;
Αν δεν πάει κόσμος στη φυλακή, αν δεν παραδοθούν στη δικαιοσύνη αυτοί που καταλήστευσαν τον ελληνικό λαό, τότε θα παρέμβει ο λαός και θα αποδώσει δικαιοσύνη ο πολίτης, ο οικογενειάρχης, ο συνταξιούχος, ο εργαζόμενος ο οποίος υπέστη το αποτέλεσμα αυτής της κλοπής.

Θα κάνω το συνήγορο του διαβόλου και θα σας πω ότι υπάρχει μια άρνηση να κληθούν στην Εξεταστική οι δύο πρώην Πρωθυπουργοί…
Καμία άρνηση δεν υπάρχει. Υπάρχει απόλυτη συμφωνία. Απλώς δεν μπορείς να καλείς τον πρώην Πρωθυπουργό, αν δεν έχεις καλέσει και δεν έχει οδηγηθεί σε αποτελέσματα η πιθανή συμμετοχή των υφισταμένων των πρώην Πρωθυπουργών. Δηλαδή, θα καλέσεις τον Πρόεδρο του ΚΥΣΕΑ, όταν δεν έχεις καλέσει τα μέλη του ΚΥΣΕΑ, για μια απόφαση λόγου χάρη που πήρε για το C4I; Θα κληθούν οι πάντες…

Οι Πρωθυπουργοί, όμως, είχαν την υψηλή επιστασία, άρα και αυτοί έχουν ευθύνες…
Η υψηλή επιστασία πάει στο τέλος, πάει στην τελευταία φάση…

Οπότε θα τους δούμε στο τέλος στην Εξεταστική;
Έχουμε όλοι δεσμευτεί στην Εξεταστική Επιτροπή ότι δεν αποκλείεται κανείς, ακόμα και όσον αφορά τους πρώην Πρωθυπουργούς. Από τη στιγμή που θα προκύψουν στοιχεία και θα εξεταστούν και οι υφιστάμενοι πολιτικοί, θα κληθούν και εκείνοι.

Πάντως, γνωρίζετε τι λέει ο κόσμος. Ότι σε αυτή την ιστορία το ένα κόμμα καλύπτει το άλλο και στο τέλος δε θα γίνει τίποτα…
Ξέρω τι λέει ο κόσμος, αλλά ξέρω και τι αποτέλεσμα έχουμε μέχρι τώρα. Είχατε δει ποτέ μέχρι σήμερα να υπάρχει απαγόρευση εξόδου στο εξωτερικό και καταλογισμός ευθυνών για δωροληψία σε πρώην Υπουργό; Έγινε. Είχατε δει απόφαση της δικαιοσύνης, μετά από πρόταση της Εξεταστικής Επιτροπής -στη μεταπολίτευση δεν έχει γίνει ποτέ αυτό- για κατάργηση του νόμου περί ευθύνης Υπουργών και ενεργοποίηση της διεθνούς σύμβασης περί «μαύρου χρήματος»; Έγινε στην περίπτωση του κ. Μαντέλη.

Έγινε και προκαλεί τρομερή εντύπωση το ότι το σύστημα δούλεψε μέσα σε ένα βράδυ, όταν η υπόθεση Siemens σερνόταν εδώ και δύο χρόνια. Τελικά χρειάζεται φοβέρα το σύστημα;
Το σύστημα δε δούλευε εδώ και 25 χρόνια. Θα σας θυμίσω την κατάθεση δικαστικού λειτουργού στην Εξεταστική Επιτροπή. Όταν τον πιέσαμε πάρα πολύ και τον ρωτήσαμε γιατί δεν έστειλε την υπόθεση στη Βουλή, η απάντηση ήταν «ακούστε, κύριοι, τι να στείλουμε στη Βουλή; Όσες φορές στέλνουμε υποθέσεις στη Βουλή, αυτές μπαίνουν στο αρχείο». Υπήρχε πλέον τεκμηριωμένη η πεποίθηση πως ό,τι πάει προς διερεύνηση και αφορά πολιτικά πρόσωπα, οδηγεί τελικά στη φίμωση της υπόθεσης. Τώρα πια βλέπετε ότι αυτό δε συμβαίνει και δίνει το θάρρος στην ελληνική δικαιοσύνη να αντιδράσει. Βλέπουμε ότι πλέον οι Έλληνες δικαστές προχώρησαν ένα βήμα παραπάνω. Απεδέχθησαν ότι ισχυρότερο από το νόμο περί ευθύνης Υπουργών, είναι το εθνικό συμφέρον. Αν δει κανείς το σκεπτικό της απόφασης του Συμβουλίου Εφετών για την υπόθεση Βουρλούμη, αλλά και για την υπόθεση Μαντέλη, θα καταλάβει πως εδώ πλέον υπάρχουν δικαστικές αποφάσεις οι οποίες μιλούν για το δημόσιο συμφέρον, για την ουσιαστική επικράτηση των διεθνών συμβάσεων, όπως προβλέπει το άρθρο 28 του Συντάγματος από το εσωτερικό Δίκαιο, που είναι ο νόμος περί ευθύνης Υπουργών. Και αυτό είναι ένα πολύ μεγάλο βήμα.

Να είμαστε, λοιπόν, για πρώτη φορά αισιόδοξοι σε αυτή τη χώρα ότι θα αποδοθεί δικαιοσύνη;
Είναι η τελευταία ευκαιρία του κοινοβουλευτικού συστήματος και της Δημοκρατίας μας να διατηρήσει τον τελευταίο δεσμό που έχει με τους πολίτες. Αν αυτό δε γίνει τώρα, ξέρουν πολύ καλά όλοι ότι οδηγούμαστε σε διαφορετικές και οδυνηρές εποχές.

Άρα συμφωνείτε ότι το μεταπολιτευτικό σύστημα έχει φτάσει στο τέλος του;
Βέβαια, έχει καταρρεύσει απόλυτα. Αλλά το θετικό είναι ότι στη φάση αυτή που βρισκόμαστε τώρα, διακρίνεται η τελευταία ευκαιρία και αντιδρώντας η Δημοκρατία και το σύστημα, αποκαλύπτει τους πραγματικούς εξουσιαστές, οι οποίοι φοβούνται και είναι ικανοί να χρησιμοποιήσουν οποιοδήποτε μέσο… και αναφέρομαι στα γεγονότα των τελευταίων ωρών (σ.σ. η συνέντευξη εδόθη την επομένη του τρομοκρατικού χτυπήματος).

Ας μιλήσουμε λίγο για τη ΝΔ. Πώς αντιλαμβάνεστε αυτή τη στροφή Σαμαρά προς τον Καραμανλή, τη στιγμή που ο πρώην Πρωθυπουργός δεν αποτελεί πρόσωπο που χαίρει εκτίμησης στην ελληνική κοινωνία;
Καταρχήν αφήστε να δείτε κι εσείς και να δούμε όλοι τι θα γίνει τις επόμενες μέρες στο συνέδριο της ΝΔ. Η Νέα Δημοκρατία, ο Αντώνης Σαμαράς και ο κόσμος της, έχουν αποφασίσει να γυρίσουν σελίδα σε αυτό το σύστημα που υπήρχε μέχρι σήμερα. Να προχωρήσουμε δηλαδή σε μια καινούργια ΝΔ…

Με τι «υλικά», με ποια πρόσωπα;
Στις Δημοκρατίες τα μόνα «υλικά» που υπάρχουν, είναι τα πρόσωπα που βγαίνουν από το λαό και τους ενεργούς πολίτες. Μέχρι τώρα τα αποτυχημένα υλικά είναι αυτά της οικογενειοκρατίας, οι κληρονομικώ δικαίω βουλευτές, οι βουλευτές που διορίζονται από τα ψηφοδέλτια της Επικρατείας. Και αν δείτε, αυτοί που είναι περισσότερο εμπλεκόμενοι στα σκάνδαλα, είναι οι μη εκλεγμένοι, οι διορισμένοι από τα ψηφοδέλτια Επικρατείας πολιτικοί. Οι «πολιτικοί του σωλήνα» και από τη ΝΔ και από το ΠΑΣΟΚ. Το «σόι πάει το βασίλειο», μετά των οικογενειών και των εγκαθέτων. Αυτή η εποχή τελείωσε. Υπάρχουν έντιμοι πολίτες, οι οποίοι είναι ενεργοί και μπορούν να μπουν στην πολιτική ζωή του τόπου, σε όλα τα κόμματα. Αυτούς θέλει η ΝΔ και αυτούς θέλει ο Αντώνης Σαμαράς και αυτοί είναι και η λύση.

Αυτό που μόλις περιγράψετε δε σημαίνει ότι πρέπει να κόψει τις γέφυρες με αυτό που ονομάζουμε «Καραμανλισμό»;
Δεν πιστεύω ότι ο ίδιος ο Κώστας Καραμανλής -και μέχρι τώρα δεν έχει προκύψει κάτι τέτοιο- είχε εμπλοκή στο σύστημα με την έννοια του ότι ο ίδιος ήταν διεφθαρμένος, ότι συμμετείχε σε αποφάσεις οι οποίες έβλαψαν τον τόπο. Από εκεί και πέρα, το κατά πόσον το σύστημα αυτό είχε εγκλωβίσει και τον πρώην Πρωθυπουργό, θα αποδειχθεί πολύ σύντομα.

Πώς φαντάζεστε την καινούρια ΝΔ;
Απελευθερωμένη από οικογένειες, από εγκαθέτους και συμφέροντα, με έκφρασή της το λαϊκό αίσθημα. Μια λαϊκή Νέα Δημοκρατία.

Η δημιουργία του κόμματος της κ. Μπακογιάννη δε θα κατακερματίσει το χώρο αυτόν;
Νομίζω ότι μόνο και μόνο η ψήφος της κ. Μπακογιάννη στο παράνομο μνημόνιο για το ΔΝΤ, έδωσε την απάντηση σε αυτούς που έλεγαν ότι μπορεί να υπάρξει ένα τέτοιο κόμμα.

Κλείνοντας, θα ήθελα να ρωτήσω πώς αντιλαμβάνεστε αυτά τα θρυλούμενα περί ιδρύσεως «κόμματος επιχειρηματιών»… Έναν «Μπερλουσκονισμό» αλά ελληνικά…
Εξαρτάται ποιος είναι ο Μπερλουσκόνι. Το θέμα είναι ότι αυτή τη στιγμή υπάρχει μια γενικότερη φημολογία, υπάρχουν κάποια δημοσιεύματα, αλλά δεν υπάρχει ούτε ιδεολογική πλατφόρμα, ούτε πρόταση. Εάν τα υφιστάμενα πολιτικά κόμματα δεν αντέξουν να ξεπεράσουν την κρίση και να οδηγήσουν σε μια λύση, τότε τη λύση δε θα τη βρουν οι επιχειρηματίες, θα τη βρει ο λαός.

Πηγή: http://tolimeri.blogspot.com/2010/07/m.html#ixzz0sjGayP8b