Πέμπτη 9 Φεβρουαρίου 2017

Καλλιτέχνες και Αριστερά


Ο Μικρός Ήρωας δεν σχολίαζε 
την στάση των Ευρωπαίων 
και την προπαγάνδα των ΜΜΕ
Του Αντώνη Πανούτσου

Μέχρι την περασμένη Τετάρτη ο Λουκιανός Κηλαηδόνης ήταν ένας τραγουδοποιός που είχε βασίσει την καριέρα του σε στιχουργικές, νοσταλγικές αναφορές στην ποπ αστική κουλτούρα. Κανένας δεν μπορούσε να φανταστεί ότι πίσω από τον στιχουργό του «Μικρού Ήρωα» και του «Θα κάτσω σπίτι» κρυβόταν ένας καλλιτέχνης «σημείο αναφοράς στην πολιτιστική μας ζωή που ένωνε διαφορετικές "φυλές", τάσεις, ηλικίες». Ούτε κανένας είχε ενδιαφερθεί αν «Καταγόταν από αριστερή οικογένεια και ο γιατρός πατέρας του το είχε πληρώσει ακριβά». 

Μέχρι να πεθάνει και η υπουργός Πολιτισμού Λήδα Κονιόρδου να αποκαλύψει τα προαναφερθέντα, προσθέτοντας ότι ο Λουκιανός Κηλαηδόνης ήταν ένας αριστερός καλλιτέχνης που «κοίταζε κατάματα το παρόν από τότε, μέσα στη δικτατορία, που συνεργαζόταν με τον Γιάννη Νεγρεπόντη και τον Μποστ» και από τον Ιούλιο του 2015, «σχολίαζε τη στάση των Ευρωπαίων πολιτικών απέναντι στην Ελλάδα αλλά και την προπαγάνδα των κυρίαρχων ΜΜΕ». Στην παμπάλαια τακτική της αριστεράς να δημιουργεί από τις προσωπικότητες και τις καριέρες των καλλιτεχνών χάρτινες φιγούρες και ηθικοπλαστικές «προοδευτικές» ιστορίες που εντάσσονται βολικά στην ιστορία της.

Η ιστορία όμως δεν υπακούει σε υπαγορεύσεις. Τριανταδύο χρόνια πριν η σύζυγος του Άννα Βαγενά μπει στην Βουλή και ο Κηλαηδόνης ανακαλύψει «την στάση των Ευρωπαίων πολιτικών και την προπαγάνδα των κυρίαρχων ΜΜΕ» οργάνωνε ότι πλησιέστερο σε ένα ελληνικό Γούντστοκ. Την συναυλία στην Βουλιαγμένη που 100.000 κόσμος μαζεύτηκαν για να ακούσουν τον Κηλαηδόνη των Three and the Koukos Band μαζί με την Αφροδίτη Μάνου να τραγουδάνε μέχρι τα χαράματα. Πριν από αυτούς δεν είχε εμφανιστεί ο Τζαβέλας να τραγουδάει αντάρτικα, αλλά η χορωδία του Φώτη Αλέπωρου να παίζει μαντολινάτες. Η συναυλία ήταν τόσο αριστερά πολιτικά ορθή που είχε προκαλέσει ένα υστερικό άρθρο του καθηγητή Βασίλη Φίλια στην Ελευθεροτυπία που την ανέφερε σαν ένα πάρτι πνιγμένο στα ναρκωτικά και μία αποθέωση του αμερικάνικου τρόπου ζωής.

Στην Ελλάδα η τέχνη είναι ένας χώρος που έχει εγκαταλειφθεί στην αριστερά για να καταγράφει την ιστορία της όπως την βολεύει. Εάν ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης έπρεπε να μείνει στις μνήμες σαν ο τραγουδιστής του «Αξιον Εστί» η καριέρα του μετά το 1967 έπρεπε να διαγραφεί. Οτιδήποτε, ακόμα και δηλώσεις του, όπως ότι το αγαπημένο του τραγούδι δεν ήταν το «Μέρα Μαγιού μου μίσεψες», αλλά το «Μια γυναίκα φεύγει, μια σωστή κυρία».

Ο Μάνος Κατράκης λάτρευε τον ιππόδρομο και για χρόνια ήταν ιδιοκτήτης ενός αλόγου που το έλεγαν Ερωφίλη, προς τιμήν της μεγάλης του θεατρικής επιτυχίας τον Ερωτόκριτο. Όσο ζούσε το ΚΚΕ δεν θα μπορούσε να του υπαγορεύσει τρόπο ζωής. Στην κηδεία όμως όταν εκπρόσωποι της Φίλιππου Ενώσεως πήγαν να εναποθέσουν στεφάνι, το ΚΚΕ αρνήθηκε να τους αφήσει αρχίζοντας πάνω από τον τάφο το γράψιμο μιας πολιτικά ορθής βιογραφίας του Κατράκη, χωρίς άλογα και τζόγο.

Η προσπάθεια να υπάρχει μία αριστερή και πολιτικά ορθή τέχνη δεν σταμάταγε στους αριστερούς ή κάποτε αριστερούς καλλιτέχνες. Ο Μάνος Χατζιδάκις εκτός ήταν δηλωμένος δεξιός και συνδαιτυμόνας του Κωνσταντίνου Καραμανλή απεχθανόταν τις μαζικές εκδηλώσεις. Τόσο που για να γλυτώσει από το καρακατσουλιό του ΠΑΣΟΚ και τις λαϊκές συναυλίες της δεκαετίας του ’80 έβαζε απαγορευτικές τιμές στα εισιτήρια για την μέση οικογένεια. Ένας όμως τέτοιος καλλιτέχνης δεν μπορούσε να πάει χαμένος. Το πάτημα βρέθηκε με την συμμετοχή του στην ΕΠΟΝ στην κατοχή. Το ότι είχε εξηγήσει την συμμετοχή του λέγοντας «Ήτανε η κλασική επανάσταση που κάνει ο νέος στο σπίτι του, αλλά βρίσκαμε μια νομιμοφάνεια για να την κάνουμε. Η Αντίσταση ήταν μια νομιμοφανής ανταρσία απέναντι στο σπίτι μας. Το ξενύχτι αποκτούσε νομιμότητα, οι ερωτικές μας ιστορίες αποκτούσαν νομιμότητα, διότι όλα αυτά ήταν συνδεδεμένα με την Αντίσταση» ήταν μια ασήμαντη λεπτομέρεια που έπρεπε να ξεπεραστεί.

Ακόμα και αν η κυβέρνηση και η οικογένεια του, ακόμα και αν ο ίδιος ο Λουκιανός Κηλαηδόνης ήθελε να περάσει σαν αριστερός καλλιτέχνης η υστεροφημία δεν είναι κτήμα κανενός. Ο Λουκιανός Κηλαηδόνης δεν θα περάσει στην ιστορία σαν αυτός «που σχολίασε τη στάση των Ευρωπαίων πολιτικών απέναντι στην Ελλάδα αλλά και την προπαγάνδα των κυρίαρχων ΜΜΕ». Ούτε καν σαν ο συνθέτης των «Απλών μαθημάτων πολιτικής οικονομίας» ή των «Φανταρίστικων» Ο Λουκιανός Κηλαηδόνης θα είναι ο συνθέτης του Μικρού Ήρωα, και του Λούκι Λουκ. Τόσο 80’s όσο οι βιντεοταινίες και τόσο αξέχαστος όσο ένα βράδυ με πανσέληνο στη Βουλιαγμένη.



Τρίτη 7 Φεβρουαρίου 2017

Χρειάζεται προσοχή


Χρειάζεται προσοχή

Άρθρο του Αλ. Παπαχελά


Το 2012, σε μια συνέντευξη με τον κ. Τσίπρα, τον είχα ρωτήσει σε ποιον θα τηλεφωνούσε πρώτα εάν ήταν πρωθυπουργός και μάθαινε ότι υπάρχει ένα σοβαρό επεισόδιο σε εξέλιξη στο Αιγαίο. Ήταν φανερό ότι δεν το είχε σκεφθεί πολύ το θέμα, αλλά απάντησε «μα προφανώς στον κ. Ερντογάν». Ομολογώ ότι δεν θα ξαναέκανα το ίδιο ερώτημα σήμερα, επειδή δεν έχει σαφή απάντηση. Ο Γεώργιος Παπανδρέου μίλησε στην αντίστοιχη περίσταση με τον πρόεδρο Τζόνσον και τον Τζορτζ Mπολ, ο δικτάτορας Παπαδόπουλος με τον Σάιρους Βανς, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής με τον Φορντ, ο Ανδρέας Παπανδρέου με τον Τζορτζ Σουλτζ και ο Κώστας Σημίτης με τον Κλίντον και τον Χόλμπρουκ. Ηξεραν περίπου τι θα ακούσουν. Ηταν όμως βέβαιο ότι θα εκδηλωνόταν κάποια αμερικανική μεσολάβηση και μια προσπάθεια συγκράτησης των δύο πλευρών.

Σήμερα τα δεδομένα έχουν αλλάξει. Κανείς, πουθενά στον πλανήτη, δεν ξέρει τι σκέπτεται ο πρόεδρος Τραμπ για πολύ πιο σημαντικά ζητήματα. Ούτε επίσης μπορεί να μαντέψει ποιοι είναι οι άνθρωποι σε θέσεις-κλειδιά που θα επηρεάσουν το αν θα σηκώσει ο κ. Τραμπ το τηλέφωνο να μιλήσει με τους κ. Τσίπρα και Ερντογάν και τι θα τους πει. Οι αξιωματούχοι που χειρίζονταν τους φακέλους έχουν φύγει από τις θέσεις τους και το «μηχάνημα» δεν δουλεύει όπως σε προηγούμενες περιόδους νέων κυβερνήσεων.

Χρειάζεται τρομερή, και απολογούμαι για την εμφατικότητα αλλά την επιβάλλουν οι στιγμές, προσοχή. Η Ελλάδα έχει υποφέρει από την ανεύθυνη μεταφορά λανθασμένων ή συγκεχυμένων μηνυμάτων από την Ουάσιγκτον. Ο κάθε Ελληνοαμερικανός και ο ξάδελφός του έχουν ξαφνικά εμφανισθεί να μιλούν για λογαριασμό του Τραμπ. Ακούγονται εξωφρενικά πράγματα του τύπου «ε καλά, αν γίνει μια σύγκρουση, προφανώς θα διαλέξει την Ελλάδα επειδή είναι χριστιανική χώρα». Αυτή η κυβέρνηση δεν έχει μεγαλουργήσει στη σωστή ανάγνωση των διεθνών συγκυριών. Μόνο που εδώ μιλάμε για κάτι παραπάνω από μια διαπραγμάτευση με την τρόικα...

Δεύτερη διαφορά, σημαντική. Οι Ευρωπαίοι δεν ήταν ποτέ καλοί στη διαχείριση κρίσεων. Το Βερολίνο δοκιμάζει τώρα να παίξει έναν πρωταγωνιστικό ρόλο στην επίλυση προβλημάτων, από το Κόσοβο έως το Κυπριακό. Δεν έχει δοκιμασθεί, όμως, σε μια μεγάλη κρίση που θα χρειασθεί να αντιμετωπίσει σε πραγματικούς χρόνους. Και το κυριότερο: ο πρόεδρος Ερντογάν έχει έναν μοχλό πίεσης που δεν υπήρχε παλαιότερα, τους πρόσφυγες. Ανοίγοντας τις «πόρτες» στο Αιγαίο, ξέρει ότι μπορεί να καταφέρει ένα θανάσιμο πολιτικό πλήγμα στην καγκελάριο και σε άλλους ηγέτες στην Ε.Ε.

Αφησα για το τέλος τον πρόεδρο Ερντογάν. Δεν είναι Τσιλέρ, ούτε ακόμη και Οζάλ. Νιώθει, έστω και εφήμερα, παντοδύναμος και πάρα πολύ πιεσμένος. Μεταξύ του ιδίου και του στενού του κύκλου, και του διοικητή στόλου, δεν μεσολαβεί τίποτα απολύτως. Το υπουργείο Εξωτερικών έχει μπει στην άκρη. Οι στρατηγοί και οι ναύαρχοι που θα μπορούσαν να φέρουν αντίρρηση φιλοξενούνται σε... επιμορφωτικά ιδρύματα ή θα σιωπήσουν και θα εκτελέσουν την όποια εντολή πάρουν. Το buffer μεταξύ της πολιτικής ηγεσίας και της όποιας τακτικής απόφασης δεν υπάρχει πια. Βασικό εμπόδιο είναι μόνον ο αποδεκατισμός των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων και η απομάκρυνση καλά εκπαιδευμένων αξιωματικών, πιλότων κ.λπ. σε όλη τους την γκάμα.

Με άλλα λόγια, δεν είναι η πιο πρόσφορη και προβλέψιμη στιγμή για ένα ελληνοτουρκικό επεισόδιο.

Πηγή : http://www.kathimerini.gr/



Τετάρτη 1 Φεβρουαρίου 2017

Ήταν Έλληνας Στρατιώτης στον Έβρο


Ήταν Έλληνας Στρατιώτης 
στον Έβρο...

Τον έλεγαν απλά Ζήση...
Δεν τον έλεγαν Ρουπακιά. Δεν τον έλεγαν Γρηγορόπουλο. Δεν τον έλεγαν Ρωμανό. Δεν το έλεγαν καν… Κούνεβα. Δεν ήταν ράπερ. Δεν ήταν οργισμένο καλοταϊσμένο νιάτο. Δεν ήταν επαναστάτης από τις στέπες και τα αντάρτικα λημέρια του Παλαιού Ψυχικού. Δεν ήταν συνδικαλιστής ή τρομοκράτης. Δεν ήταν τίποτα απ’ όλα αυτά. Δεν ήταν καν το παιδί της Πόλα Ρούπα.
Την μητέρα του, την σεμνή Ελληνίδα μάνα, δεν την είδαμε να το παίζει «Κατίνα Παξινού» στα δικαστήρια. Η μορφή του ήρωα πατέρα του, μας είναι παντελώς άγνωστη.
Ποιος ήταν λοιπόν;
Ήταν ένα απλός Έλληνας στρατιώτης, που υπηρετούσε την θητεία του, όπως τόσα και τόσα Ελληνόπουλα (εξαιρούνται τα…καλά Ελληνόπουλα των βουλευτάδων και υπουργών που υπηρετούν στην μεθόριο Χολαργού - Αγ Παρασκευής ή στο Πολεμικό Μουσείο) στον Έβρο, κοντά στο χωριό Πέπλος.
Ο καλός συνάδελφος στρατηγός ε.α. κ. Ιπποκράτης Δασκαλάκης μας θύμισε το γεγονός, μέσα από το εξαιρετικό μπλογκ «Ρουκουμούκου».
Ήταν 19 Δεκεμβρίου του 1986, όταν σε μία νησίδα του Έβρου ποταμού, βρέθηκαν γύρω στις 11 το πρωί μια τριμελής ελληνική περίπολος, απέναντι με μια διμελή τουρκική. Εξοικειωμένοι οι άνδρες των δύο περιπόλων στην οπτική επαφή και σε ορισμένες περιπτώσεις και στην ανταλλαγή χαιρετισμών, σταμάτησαν να ξεκουραστούν εκατέρωθεν της κοίτης.
Ο Έλληνας στρατιώτης Ζήσης Καραγώγος, άοπλος κινήθηκε προς την πλευρά των δύο Τούρκων συναδέλφων του, για να δεχθεί, αναίτια και ανεξήγητα μέχρι σήμερα, ριπή τυφεκίου από τον ένα εξ αυτών. Αιφνιδιασμένοι οι άλλοι δύο Έλληνες στρατιώτες, άρχισαν να ανταποδίδουν τα πυρά με αποτέλεσμα μια χαμηλής έντασης ανταλλαγή πυροβολισμών να διεξάγεται για περίπου μισή ώρα πάνω από το κορμί του βαρύτατα τραυματισμένου και αιμορραγούντος Καραγώγου. Η τυχαία διέλευση του Έλληνα αγροφύλακα Ζαπάτα υπήρξε σημαντική για τους δύο Έλληνες στρατιώτες. Σε λίγο ο αγροφύλακας ενημέρωσε το παρακείμενο ελληνικό φυλάκιο. Ακολούθησαν μερικές ακόμη αψιμαχίες με αποκορύφωμα την σύγκρουση που έγινε περί την 15.00, και ήταν και η τελευταία, με την λήξη της οποίας οι Τούρκοι, μέτρησαν 1 Ανθυπολοχαγό και 4 στρατιώτες νεκρούς.
Ο Καραγώγος είχε αφήσει την τελευταία του πνοή, στο στρατιωτικό νοσοκομείο της Αλεξανδρουπόλεως όπου μεταφέρθηκε. Άλλος ένα στρατιώτης που είχε δολοφονηθεί εν ψυχρώ και εντελώς αναίτια από του Τούρκους.
Για ανεξήγητους λόγους, το επεισόδιο αυτό δεν έγινε ευρέως γνωστό στην έκταση της σύγκρουσης που έλαβε χώρα και περιορίστηκε στις συνθήκες του θανάσιμου τραυματισμού του άτυχου Ζήση Καραγώγου. 
Σήμερα, το γειτονικό στο σημείο φυλάκιο του Πέπλου φέρει, σε ένδειξη τιμής για τον εκλιπόντα, το όνομα του: «Ελληνικό Φυλάκιο Στρατιώτη Ζήση Καραγώγου». 
Ο Ζήσης, αποτελεί έναν από τα δεκάδες θύματα του ακήρυκτου, χαμηλής έντασης, πολέμου που διεξάγεται εδώ και δεκαετίες μεταξύ των δύο χωρών. Όλα αυτά τα χαμένα παιδιά μας, είναι ο φόρος αίματος που ο ελληνικός λαός πληρώνει καθημερινά για την κατοχύρωση της ελευθερίας, της ανεξαρτησίας και της εδαφικής ακεραιότητας της Πατρίδος. Είναι όμως και ένας φόρος, που όπως και αρκετοί άλλοι, δυστυχώς εντελώς άνισα κατανέμεται μονομερώς μόνο στα μη προνομιούχα μέρη της ελληνικής κοινωνίας. Όπως άλλωστε όλοι οι φόροι…
Για τον Ζήση, δεν μάθαμε ποτέ να έγινε μία πορεία. Δεν μάθαμε ποτέ προοδευτικοί δάσκαλοι να μίλησαν στα σχολεία για το περιστατικό. Ίσως γιατί δεν τον έλεγαν Φύσσα ή Γρηγορόπουλο ή ούτε καν…Κούνεβα…
Οι Τούρκοι είναι φίλοι μας! Αυτή η καραμέλα εκτός από τα γνωστά κέντρα αφελληνισμού των διαφόρων παρατηρητηρίων και περιέργων «δράσεων», πιπιλίζεται, εν αγνοία τους βέβαια, και από σεβάσμιους παππούδες και γλυκύτατες γιαγιάδες, οι οποίοι ηδονίζονται (από τι άλλο να ηδονιστούν άλλωστε τώρα πιά;…), όταν επισκέπτονται την Πόλη και ο σερβιτόρος με επαγγελματική (άρα ψεύτικη) ευγένεια και με μερικά σπαστά ή και άσπαστα Ελληνικά, τους γεμίζουν γαλιφιές, στοχεύοντας κατ’ ευθείαν στο πορτοφόλι τους. Δεν φταίει ο λαός, λένε τα ανόητα ανθρωπάκια, αλλά οι «μεγάλοι».
Λες και ήταν ο Κεμάλ ή ο Ταλαάτ πασάς αυτοί που έσφαξαν τους χριστιανούς στην Σμύρνη και όχι οι πρόγονοι του σημερινού σερβιτόρου, που τόσο ξελογιάζει τους Έλληνες επισκέπτες της Πόλης. 
Θαρρείς και ο Μεντερές είχε πάρει σβάρνα τους δρόμους της Πόλης και έκαιγε και ρήμαζε τις Ελληνικές περιουσίες τον Σεπτέμβριο του 1955 και όχι οι «καλοί» Τούρκοι μαζί με τους (μη το ξεχνάμε αυτό) «καλούς» Κούρδους. «Μα τους διέταξαν», θα πει ο τουρκολάγνος προοδευτικός. Τότε όμως, θα πρέπει να μας πει πόσες αντίστοιχες σφαγές έκανε ο Ελληνικός λαός και πότε τον…διέταξαν; Και δεν αναφέρομαι βέβαια, για να τον προλάβω, σε μεμονωμένα περιστατικά, που είναι συνήθη σε πολέμους, αλλά σε οργανωμένες και κατευθυνόμενες σφαγές.
Τέλος, ο ίδιος ο Ετσεβίτ ήταν αυτός που βίασε Ελληνοπούλες στην Κύπρο και όχι οι απόγονοι των Μογγόλων στρατιώτες του;
Τον ίδιο μύθο καλλιεργούν και μερικοί συγγραφείς, που παρουσιάζουν τους καλούς τούρκους να ερωτεύονται την Ελληνοπούλα και να είναι αντίθετοι με τις σφαγές των συμπατριωτών τους. 
Εξαιρείται βέβαια ο μεγάλος σκηνοθέτης μας Τάσος Μπουλμέτης, ο οποίος στην «Πολίτικη κουζίνα» του, λέει τα πράγματα με τ’ όνομά τους. 
Και για να τελειώσουμε από εκεί που αρχίσαμε.
Τιμή και δόξα στο παλικάρι Ζήση Καραγώγο, που με το αίμα του μας δείχνει, ότι θα πρέπει πάντα να είμαστε άγρυπνοι με τους απέναντι. Και όσοι μπορούν ή θέλουν να δουν την πραγματικότητα, ας την δουν. Οι υπόλοιποι καλά θα κάνουν να λουφάξουν μέσα στην…προοδευτικότητά τους.
Χρήστος Μπολώσης

Υστερόγραφο roykoymoykoy
Αν αληθεύει (που αληθεύει) ότι ο δολοφόνος του Σολωμού Σολωμού τουρκοκύπριος συνταγματάρχης ε.α. Χαλίλ Σατραζάμ, παρευρισκόταν στις συζητήσεις της Γενεύης και τον ανέχθηκε ο Αναστασιάδης, τότε δεν εκπλήσσει το γεγονός ότι έχουμε φθάσει στο σημείο να θεωρούν κάποιοι την διχοτόμηση ως την καλύτερη λύση για το «Κυπριακό»… Καημένοι Καραολή, Δημητρίου, Μάτση, Παλληκαρίδη, Λένα και τόσοι άλλοι. Δες τε για ποιους θυσιαστήκατε!...


Το εντοπίσαμε στην σελίδα FB του Ioannis Bougas, που το πήρε από εδώ: http://roykoymoykoy.blogspot.gr

Στην σελίδα του Ioannis Bougas υπάρχει και το εξής σχόλιο που αναφέρεται σε ορισμένες λεπτομέρειες των γεγονότων:

Πανος Αργυροπουλος 
δεν εγινε ακριβως ετσι το επεισοδιο τα δυο περιπολα συναντηθεικαν επι ελληνικου εδαφους συγκεκριμενα μεσα στο κτημα τσιρωζη εκει ειχαν μπει οι τουρκοι περιπου 200 μετρα μετα την οριο γραμμη η ελληνικη περιπολο δεν ηταν τριμελης ηταν δυο ατομα ο συχωρεμενος ο ζησης και ενας λοχιας απο το πυργο ηλειας οι τουρκοι ηταν 5 μαζι τους και ενας υπολοχαγος ο ζησης δε πηγε μονος του οι τουρκοι φωναζαν μαλμπορο μαλμπορο ηθελαν ελληνικα τσιγαρα μαλμπορο και ετσι ο ζησης αφησε το οπλο και πλησιασε και δεχτηκε τη φονικη σφαιρα απο κρυμενο σε θαμνο τουρκο φονια επεσε νεκρος επι τοπου ο πυργιωτης λοχιας εδρασε αστραπιεα και με κολοσιαια ψυχραιμια μονος του ανταπεδωσε πυρα εμποδιζοντας τους τουρκους που προσπαθησαν να τραβηξουν το σωμα του νεκρου παληκαριου στο τουρκικο εδαφος και να πουν μετα οτι μπηκε μεσα γιαυτο πυροβοληθεικε εκει ακουσε τη μαχη ο ζαπατας και ετρεξε στο σημειο οπου του ζητησε ο λοχιας να τρεξει να φερει βοηθεια απο το φυλακιο οπως και εγινε ακολουθησε 6ωρη μαχη μεταξυ 18 ελληνων στρατιωτων και περιπου 70 τουρκων που εφτασαν επι τοπου οι απωλειες συνολικα για τους τουρκους ηταν ενας υπολοχαγος νεκρος τρεις στρατιωτες και αρκετοι τραυματιες η μαχη εληξε οταν στις 5 το απογευμα περιπου εφτασε επιτελους επι τοπου ουλαμος 5 ελληνικων αρματων και στη θεα τους οι τουρκοι αποχωρισαν μεγαλοι πρωταγωνιστες της μαχης ο δοκιμος αξιωματικος αρχιφυλακας του φυλακιου απο τον περδικα πτολεμαιδας ο πυργιωτης λοχιας ο αγροφυλακας ζαπατας αλλα και ολα τα παιδια της φρουρας που εδρασαν υποδειγματικα ο θανατος του ζηση καραγωγου ηταν ανανδρη δολοφονια αθανατος !


Παρασκευή 27 Ιανουαρίου 2017

Έμφυλες Ταυτότητες στα Γυμνάσια!


Έμφυλες Ταυτότητες στα Γυμνάσια, 
αντί για Πλάτωνα, Μακρυγιάννη, Παπαδιαμάντη


«Θ-εμετική» Εβδομάδα με τίτλο: «Σώμα και Ταυτότητα», πρόκειται να υλοποιηθεί μέσα στο δεύτερο τετράμηνο του σχολικού έτους 2017 στα Γυμνάσια όλης της χώρας, και βεβαίως του Νομού Κορινθίας.
Με την υπ.αρ.πρωτ. Φ20.1/220482/Δ2/ της 23-12-2016 «εξαιρετικά επείγουσα» εγκύκλιο του Υπ. Παιδείας διακόπτεται υποχρεωτικά για μια ολόκληρη εβδομάδα η ροή του Ωρολογίου Προγράμματος και υποχρεούνται καθηγητές των σχολείων ή συνεργαζόμενοι εξωσχολικοί φορείς να εφαρμόσουν τρεις επιμέρους θεματικές ενότητες με  ζητήματα: Διατροφής, Εθισμού-Εξαρτήσεων και Έμφυλων Ταυτοτήτων.
Για τους δυο πρώτους άξονες (δηλ. τη διατροφή και τις εξαρτήσεις) δεν υπάρχει σοβαρή αντίρρηση, εν αντιθέσει με τον τρίτο άξονα  της λεγόμενης «Έμφυλης Ταυτότητας», ο οποίος εμφανώς προσβάλλει βάναυσα κάθε άνθρωπο ως πρόσωπο και υπόσταση.
Συγκεκριμένα εισάγει σε ανήλικους μαθητές Γυμνασίου πρωτοφανείς ιδέες και προβληματισμούς και αξίες και έννοιες ξένες στην ελληνική πολιτιστική πραγματικότητα, ανεξαρτήτως και αντιθέτως της θελήσεως γονέων και εκπαιδευτικών αλλά και του ήθους της ελληνικής κοινωνίας. Το υλικό που υποχρεούνται να εφαρμόσουν οι καθηγητές  εντός και εκτός τάξης, προέρχεται από διάφορους φορείς και Μ.Κ.Ο (Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις), η αξιοπιστία των οποίων προκαλεί πολλά ερωτηματικά, αν και το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής του Υπουργείου Παιδείας  το έχει ήδη εγκρίνει ως εφαρμοστέα ύλη στα Γυμνάσια της χώρας και το έχει εσπευσμένα αναρτήσει στην επίσημη ιστοσελίδα του (http://www.iep.edu.gr/index.php/el/fakelos-ekpaideftikoy-ylikoy-2016-2017/).
Στις υποενότητες του αμφιλεγόμενου τρίτου άξονα περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων, κεφάλαια όπως «Βιολογικό και Κοινωνικό Φύλο» και «Αποδομώντας τα έμφυλα στερεότυπα». Με άλλα λόγια, γονείς, παιδιά και καθηγητές θα πρέπει να ασχοληθούν μέσω αυτού του προγράμματος, με τις νέες επιταγές και νόρμες που επιβάλλονται παγκοσμίως για την προώθηση της ύπαρξης και …«Κοινωνικού Φύλου».  Αυτό σημαίνει ότι στην τρυφερή και ευαίσθητη ηλικία της προεφηβείας τα παιδιά θα πρέπει να προβληματίζονται, ώστε να μπορούν να  επιλέγουν το κοινωνικό τους φύλο ανεξάρτητα από το βιολογικό τους. Αν κάποιο παιδί δηλαδή, δεν αισθάνεται ή νομίζει ότι δεν αισθάνεται καλά με το ότι γεννήθηκε αγόρι ή κορίτσι, θα μπορεί να δηλώνει το αντίθετο και μάλιστα να το αλλάζει με τη βοήθεια παρεμβάσεων της ιατρικής επιστήμης. (βλέπε NATIONAL GEOGRAFIC, Iανουάριος 2017).  Στο σκοπό της Θεματικής Εβδομάδας αναφέρεται σαφώς ότι: «...τα θέματα που διαμορφώνουν στάσεις είναι χρήσιμο να γίνονται αντικείμενα μιας όσο το δυνατόν πιο «ολιστικής» προσέγγισης και μιας βιωματικής επεξεργασίας, καθώς δεν επιδιώκεται μόνο η απόκτηση πληροφοριών ή γνώσεων αλλά και η αλλαγή αντιλήψεων και συμπεριφορών»!
Ανακύπτει λοιπόν  ένα πλήθος ερωτημάτων : Αλήθεια, πάνω σε ποια έγκυρη επιστημονική βάση κινούνται αυτές οι πρωτοβουλίες; Από πότε μια θεωρία περί διαφοράς μεταξύ βιολογικού και κοινωνικού φύλου είναι ευρύτερα επιστημονικά  αποδεδειγμένη ώστε να τη διδάσκεται ο ανήλικος μαθητής; Πού είναι οι αρμόδιοι επιστήμονες, παιδοψυχολόγοι, κοινωνιολόγοι, κοινωνικοί λειτουργοί, κ.λ.π. να πιστοποιήσουν τον τρόπο, το περιεχόμενο  και τη διαδικασία; Ποιοι θα τα διδάξουν αυτά και με ποια κριτήρια στα παιδιά; Τι είδους πειράματα είναι αυτά σε βάρος ανήλικων μαθητών; Ρωτήθηκαν μήπως οι υπεύθυνοι γονείς, αν θέλουν τα ανήλικα παιδιά τους να αποδομήσουν τις «έμφυλες ταυτότητες» και ποιοι είναι αυτοί που θα τους τις αποδομήσουν; Με τι θα τις αντικαταστήσουν; Με «διεμφυλικές»;  Γιατί κι αυτό το προβλέπει η Εγκύκλιος…. τουλάχιστον για γονείς και εκπαιδευτικούς: Να ενημερωθούν δηλαδή για «Ομοφοβία και Τρανσφοβία στην κοινωνία και στο σχολείο»!!! (σελ. 3 της Εγκυκλίου). Ρωτήθηκαν έγκυροι γιατροί και επιστήμονες ποιες συνέπειες θα έχει μια τέτοια δράση «αποδόμησης» στις ψυχές και στη μετέπειτα συναισθηματική πορεία των παιδιών;
Έχομε ως Ορθόδοξοι Έλληνες, κληρονομιά και παρακαταθήκη μια στιβαρή και δοκιμασμένη διαχρονικά στάση ζωής η οποία εμπνέεται από το Ευαγγέλιο και σέβεται την οποιαδήποτε διαφορετικότητα «του άλλου» ως «εικόνας του Θεού», ως «πλησίον» ως «αδελφού μας» ανεξαρτήτως αν συμφωνούμε ή όχι με τις ατομικές επιλογές του.
Ως εκπαιδευτικοί και γονείς έχουμε την ιερή υποχρέωση  να προστατεύσουμε τα παιδιά μας από κάθε τι που μπορεί να βλάψει ανεπανόρθωτα τη φυσική και την ηθική τους υπόσταση. Ο καθένας ας αναλάβει την συνειδησιακή του ευθύνη.
Η Ελλάδα της οικονομικής κρίσης μπήκε ήδη και σε διαδικασία συστηματικής πνευματικής  και ηθικής γενοκτονίας.
Κάνουμε έκκληση σε γονείς, εκπαιδευτικούς, Διοικούσα Εκκλησία, Αρχές, Τοπική Αυτοδιοίκηση, και κάθε υγιή φορέα της ελληνικής κοινωνίας, να εκφράσουν με ευπρέπεια, αλλά και με κάθε νόμιμο τρόπο  και μέσον την αντίθεσή τους στον επιχειρούμενο εκμαυλισμό της προσωπικότητας και  στην έντεχνα συγκεκαλυμμένη επιχείρηση «μετάλλαξης» της φύσης των παιδιών και μαθητών της πατρίδας μας.
Για τη διοικούσα επιτροπή της ΠΕΘ Ν. Κορινθίας
                                       Ο Πρόεδρος                            Η Γραμματέας                                                                          
ΜΕΤΖΑΚΗΣ  ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ       ΤΟΓΙΑ  ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ
Για τους γονείς που ενδιαφέρονται υπάρχει το παρακάτω έντυπο απαλλαγής:


Πέμπτη 26 Ιανουαρίου 2017

Το αδιέξοδο σύστημα και η ανάγκη παραγωγικού οράματος


Το αδιέξοδο σύστημα και η ανάγκη 
παραγωγικού οράματος
Του Γιώργου Καραμπελιά*

Οι πρόσφατες πολιτικές εξελίξεις στη χώρα, από την κυβερνητική κοροϊδία για το πλεόνασμα, που κατέληξε σε φιάσκο και τροφοδότησε τη νέα διαιώνιση της αξιολόγησης, τα καραγκιοζιλίκια γύρω από τον ΔΟΛ και τον έλεγχό του από την κυβέρνηση, την «επιστροφή» του παρακλήτου ΓΑΠ στο ΠΑΣΟΚ, μέχρι το φαινόμενο Σώρρα, υπογραμμίζουν το αδιέξοδο και την κρίση –μέχρι γελοιοποίησης– του πολιτικού σκηνικού και εν πολλοίς της ίδιας της ελληνικής κοινωνίας.
Η κατάσταση θα ανήκε στη δικαιοδοσία των γελοιογράφων αποκλειστικά αν δεν αφορούσε πολύ σοβαρά θέματα. Διότι όλα αυτά τα καραγκιοζιλίκια εξελίσσονται πάνω σε έναν καμβά αυξανόμενων κινδύνων για την επιβίωση της χώρας, με τη συνεχιζόμενη επιδείνωση της οικονομικής κατάστασης, την απειλή κυριολεκτικού εξανδραποδισμού του κυπριακού ελληνισμού και, προπαντός, τη γενικευμένη απογοήτευση και τη συλλογική κατάθλιψη της πλειοψηφίας των Ελλήνων, που τους κάνει ανίκανους να αντιδράσουν θετικά μπροστά στην παρακμή της χώρας.
Αυτή η γενικευμένη ανημποριά, που έχει σκεπάζει σαν μολυβένιο πέπλο την ελληνική κοινωνία –ιδιαίτερα μετά την (καταστροφική) απάτη του δημοψηφίσματος και τις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015–, δεν δείχνει ακόμα σημεία αναστροφής διότι οι Έλληνες, μέσα σε έξι ή εφτά χρόνια, νιώθουν πως οι προσπάθειές τους είναι απελπισμένες «σαν των Τρώων» και δεν υπάρχει διέξοδος.
Χαρακτηριστικά είναι τα στοιχεία της τελευταίας δημοσκόπησης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας (19 Ιανουαρίου 2017). Παρότι όλα τα ποιοτικά χαρακτηριστικά είναι πολύ αρνητικά για την κυβέρνηση, και το 72% των ερωτηθέντων πιστεύει ότι το 2017 θα είναι χειρότερο από το 2016, το 86,5% των ερωτηθέντων δηλώνει ότι δεν είναι ικανοποιημένο από τις επιδόσεις της κυβέρνησης και μόνο το 6% δηλώνει ικανοποιημένο, εντούτοις δεν εμφανίζεται κάποια ανάλογη αλλαγή στις πολιτικές επιλογές των ερωτώμενων. Ο Σύριζα διατηρεί 16,5% και η Ν.Δ. πέφτει κατά 1,5% μονάδα, στο 30,5%. Ο «Κυριάκος», έχοντας απέναντί του την πιο ανίκανη και καταστροφική κυβέρνηση της μεταπολίτευσης, και ενώ θα έπρεπε δημοσκοπικά να καλπάζει, είναι αδύνατο να εκφράσει τις αγωνίες της κοινωνίας – απολύτως δε χαρακτηριστικό του αδιεξόδου που νιώθουν οι πολίτες είναι το ότι μόλις 40% επιθυμούν εκλογές!
Και αυτή η ανημποριά εδράζεται σε πραγματικά αδιέξοδα – όχι απλώς πολιτικά αλλά δομικά, βαθύτερα. Η αχίλλειος πτέρνα της ελληνικής οικονομίας, και κοινωνίας, ήταν και παραμένει η παρασιτική συμμετοχή και ένταξή της στην ευρωπαϊκή και την παγκόσμια οικονομία, η οποία έχει περιορίσει δραματικά τις δυνατότητες των επιλογών της.
Διότι οι Έλληνες αντιλαμβάνονται στην πλειοψηφία τους, έστω και διαισθητικά, πως μία διάρρηξη του ομφάλιου λώρου με την ευρωζώνη, την ΕΕ ή τη δυτική οικονομία συνολικότερα θα προκαλούσε άμεσα πολύ μεγαλύτερες καταστροφές από εκείνες που θα θεράπευε – και όχι μόνο από γεωπολιτική άποψη αλλά και οικονομική. Μια οικονομία «junkie», εξαρτημένη από τις διεθνείς κινήσεις των κεφαλαίων, τον υψηλό δανεισμό, με κατεστραμμένη παραγωγική βάση, και δύο εξαιρετικά διεθνοποιημένους οικονομικούς τομείς, τη ναυτιλία και τον τουρισμό, είναι αδύνατο να απεξαρτηθεί αιφνίδια από τα βαριά ναρκωτικά στα οποία είχε εθιστεί, με κίνδυνο θανάτου, αν δεν ακολουθήσει μια στρατηγική σταδιακής αλλά στέρεης απεξάρτησης. Δηλαδή μια αναπροσαρμογή της ελληνικής οικονομίας προς την κατεύθυνση μιας παραγωγικής αναγέννησης και απομείωσης των παρασιτικών της χαρακτηριστικών.
Εξάλλου, όταν η οικονομία και η ευημερία είναι παρασιτική είναι αδύνατο να αντισταθείς τελεσφόρα και στη σταδιακή απώλεια της εθνικής κυριαρχίας. Πράγματι, για να συνεχίσεις να επιβιώνεις παρασιτικά, θα πρέπει να κάνεις τα χατίρια των μεγάλων δυνάμεων και να υποτάσσεσαι στον νεο-οθωμανισμό. Πώς να απορρίψουν, π.χ., οι Κύπριοι, σε μόνιμη βάση, τις θελήσεις των Αγγλοαμερικάνων και τους ωμούς εκβιασμούς των Τούρκων όταν η οικονομία και η ευημερία τους στηρίζεται σχεδόν αποκλειστικά στον τουρισμό και τις χρηματοοικονομικές υπηρεσίες; Γι’ αυτό, ενώ καταψήφισαν με 76% το σχέδιο Ανάν, σήμερα επανέρχονται σε μια νέα εκδοχή του!
Όμως, αυτή η συζήτηση ουδέποτε διεξήχθη στην Ελλάδα – με την τιμητική αλλά ισχνή εξαίρεση του Άρδην και ελάχιστων άλλων. Αντίθετα, η συζήτηση εγκλωβίστηκε στο δίπολο «μνημόνιο-αντιμνημόνιο», με επιφανειακούς όρους, και τελικά κατέληξε –όπως και ήταν αναμενόμενο– στη συντριπτική κατίσχυση των «μνημονιακών» και τη μετάλλαξη των περισσότερων αντιμνημονιακών σε μνημονιακούς.
Και δυστυχώς, «μνημονιακοί» και αντιμνημονιακοί δεν επέμειναν ποτέ στη δομική μετατροπή του παραγωγικού μοντέλου... Οι μνημονιακοί επέμεναν στον τουρισμό, σχεδόν αποκλειστικά, δηλαδή σε «επενδύσεις» που, παρότι αναγκαίες, ενισχύουν περαιτέρω –και αποκλειστικά– την παρασιτική δομή της οικονομίας, καθώς και στις ιδιωτικοποιήσεις των μεταφορών, των επικοινωνιών, της ενέργειας, ώστε απλώς να περιοριστεί το «σπάταλο κράτος». Οι δε «αντιμνημονιακοί», από την πλευρά τους, πρότειναν να παραμείνουν όλα ως είχαν και να αποκατασταθεί ως δια μαγείας η αγοραστική και καταναλωτική δυνατότητα των πολιτών στην προτέρα –προ μνημονίων– κατάσταση.
Και επειδή κάτι τέτοιο ήταν ανέφικτο, όταν ανήλθαν στην εξουσία –αρχικώς οι «αντιμνημονιακοί» της Δεξιάς, με τον Αντώνη Σαμαρά, και προπαντός εκείνοι της Αριστεράς, με τον Σύριζα και το δεξιό προσάρτημα τους, τους ΑΝΕΛ–, αντί να στραφούν στην ταχύτερη δυνατή απαγκίστρωση από τα μνημόνια και την έναρξη μιας πανελλαδικής προσπάθειας παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας, έπεσαν στην απλή εφαρμογή της μνημονιακής πολιτικής, συχνά μάλιστα επιδεινώνοντάς την, όπως συνέβη κατεξοχήν με τον Σύριζα, την πλέον καταστροφική μνημονιακή κυβέρνηση.
Και όσοι δεν τους ακολούθησαν, όπως η Ζωή ή ο Λαφαζάνης, υποστηρίζουν πως η απαγκίστρωση από τα μνημόνια θα καθίστατο δυνατή με την καθολική άρνηση του χρέους, την έξοδο από την ευρωζώνη και εν τέλει την υιοθέτηση της δραχμής. Χωρίς να αλλάξει τίποτε, το κοντέρ θα είχε μηδενιστεί και όλα θα μπορούσαν να ξαναρχίσουν από την αφετηρία τους!
Για όλα αυτά, όμως, εν τέλει, η πλειοψηφία των πρώην αντιμνημονιακών δεν τους ακολούθησε και έμεινε προσκολλημένη στον Τσίπρα, η ΛΑΕ δεν εξελέγη καν στο Κοινοβούλιο, διότι όλοι γνωρίζουν κατά βάθος πως και αυτό ακόμα το σημερινό συρρικνωμένο βιοτικό επίπεδο μπορεί να καταβαραθρωθεί ακόμα περισσότερο, εξ αιτίας των ελλειμμάτων της παραγωγικής βάσης της χώρας.
Δύο λύσεις εμφανίζονται μπροστά στα μάτια των Ελλήνων. Η μία είναι η βίαιη καταστροφή του παλιού μοντέλου, με την έξοδο από την Ευρωζώνη και την Ευρωπαϊκή Ένωση, αρχίζοντας κυριολεκτικά από το μηδέν, με μια τεράστια περαιτέρω συρρίκνωση του ΑΕΠ της χώρας, μεγάλες συγκρούσεις με όλους τους δανειστές και άδηλες συνέπειες στα γεωπολιτικά δεδομένα της χώρας – με την Τουρκία, τα Σκόπια την Αλβανία. Απέναντι σε αυτή την επιλογή, που φαίνεται αυτοκτονική, οι περισσότεροι κάνουν την επιλογή του Μητσοτάκη, της Γεννηματά ή και του Τσίπρα ακόμα, παρότι γνωρίζουν «τι ψάρια πιάνουν» – και γι’ αυτό η καταβύθιση στην κατάθλιψη και η αποστράτευση, γιατί εν πολλοίς ντρέπονται για την ίδια την επιλογή τους!
Η άλλη είναι η σταδιακή απεμπλοκή από τα μνημόνια, επιμένοντας, ήδη από σήμερα, στην αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου, με παράλληλη στροφή των προσπαθειών της χώρας στην παιδεία, την έρευνα και την τεχνολογία, την άμυνα, τη δημογραφική ανάκαμψη. Ως προς την ενίσχυση της παραγωγής, ακόμα και η διασύνδεση των παραδοσιακών εξωστρεφών οικονομικών δραστηριοτήτων με την εγχώρια παραγωγή μπορεί να αποτελέσει μια σημαντική διέξοδο παραγωγικής αναβάθμισης. Η ενίσχυση των προμηθειών του τουριστικού τομέα από την εγχώρια αγροτική και μεταποιητική παραγωγή μπορεί να παίξει αποφασιστικό ρόλο στην ενίσχυση της παραγωγής και την «ελληνοποίηση» του τουριστικού τομέα. Κάτι ανάλογο μπορεί να γίνει με τη ναυτιλία, τουλάχιστον στον τομέα των προμηθειών και των επισκευών, ήδη από σήμερα.
Η επιλογή αυτού του δρόμου είναι και η μόνη που μπορεί σταδιακά να αλλάξει τα δεδομένα στην οικονομία, να περιορίσει τις τεράστιες ζημιές και ταυτόχρονα να προσφέρει ένα όραμα στην ελληνική κοινωνία. Επιμένουμε, από τη δεκαετία του 1990 και ιδιαίτερα μετά το 2010, πως το παρασιτικό μοντέλο της ελληνικής κοινωνίας και οικονομίας δεν είναι βιώσιμο, αλλά η έξοδος από αυτό μπορεί να γίνει είτε με μια καθολική καταστροφή των προϋπαρχουσών δομών –τον δρόμο της οποίας άνοιξε ο ΓΑΠ και στην οποία μας ξαναβύθισε ο Σύριζα–, με ανυπολόγιστες συνέπειες για την ίδια την εθνική επιβίωση, είτε μέσα από έναν μετασχηματισμό που θα επιφέρει τις μικρότερες δυνατές συνέπειες στη χώρα, το έθνος και το λαό.
Μόνο η συνειδητοποίηση της πραγματικότητας μπορεί να αποτελέσει αφετηρία ανάκαμψης, στράτευσης και αισιοδοξίας. Διότι ακόμα και τα μικρά, αλλά σημαντικά, που μπορούν να γίνουν μπορούν να ενταχθούν σε ένα όραμα εξόδου και σωτηρίας, διαφορετικά οδηγούν τους λιγότερους στα νύχια δραχμολάγνων, αφελών ή απατεώνων αλά Σώρρα και κομπανία, και τους περισσότερους, με βαριά καρδιά, στην αποδοχή ενός ανίκανου πολιτικού κατεστημένου.

* Ο Γ. Καραμπελιάς είναι συγγραφέας και επικεφαλής του Κινήματος Άρδην.


Τρίτη 24 Ιανουαρίου 2017

Πραγματοποιήθηκε το 1ο Συμπόσιο Μακεδονικής Παράδοσης στην Σκύδρα


1ο Συμπόσιο Μακεδονικής Παράδοσης 
και Ιστορίας

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε στο κατάμεστο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Σκύδρας το Σάββατο 21 Ιανουαρίου 2017 το 1ο Συμπόσιο Μακεδονικής Παράδοσης και Ιστορίας για τους Πολιτιστικούς Συλλόγους του Νομού (Περιφερειακής Ενότητας) Πέλλας. 

Πρόκειται για μια σειρά εκδηλώσεων ενημέρωσης και προβληματισμού γύρω από την διαφύλαξη της αυθεντικής Μακεδονικής Παράδοσης, που ξεκίνησε η Πανελλήνια Ομοσπονδία Πολιτιστικών Συλλόγων Μακεδόνων (ΠΟΠΣΜ) από τον Δεκέμβριο του 2016 με αντίστοιχες εκδηλώσεις στους Νομούς Σερρών και Δράμας και οι οποίες ακολουθούν μια συγκεκριμένη διαδικασία και θεματολογία σ’ αυτόν τον πρώτο κύκλο. Την Κυριακή 22 Ιανουαρίου 2017 ακολούθησε η εκδήλωση του Νομού Ημαθίας και τα Συμπόσια θα συνεχιστούν και στους υπόλοιπους Νομούς της Μακεδονίας.

Στην εκδήλωση της Σκύδρας παραβρέθηκαν οι Δήμαρχοι: Σκύδρας κα Κατερ. Ιγνατιάδου, Έδεσσας κος Δημ. Γιάννου και Αριδαίας κος Δημ. Μπίνος, που χαιρέτησαν με επαινετικά λόγια αυτήν την πρωτοβουλία της ΠΟΠΣΜ, καθώς και η περιφερειακή σύμβουλος Κεντρικής Μακεδονίας κα Μαρ. Ζωγράφου. 

Στην υπερπλήρη αίθουσα της εκδήλωσης συμμετείχαν δεκάδες εκπρόσωποι Πολιτιστικών Συλλόγων, χοροδιδάσκαλοι, αλλά και απλοί πολίτες με πολιτισμικά ενδιαφέροντα. 

Συντονιστής της εκδήλωσης ήταν ο Αντιπρόεδρος της ΠΟΠΣΜ κος Δημ. Ευαγγελίδης, ο οποίος κάλεσε τον Πρόεδρο της ΠΟΠΣΜ κο Γιώργο Τάτσιο να λάβει τον λόγο με την εισήγηση «Η ΠΟΠΣΜ ως θεματοφύλακας της γνήσιας Μακεδονικής Παράδοσης». 

Ο κ. Τάτσιος αναφέρθηκε στο ιστορικό της ίδρυσης και της πορείας της ΠΟΠΣΜ μέχρι σήμερα, η οποία ξεκίνησε το 2014 με 21 Συλλόγους και αριθμεί πλέον 70 μέλη, ενώ συνεχίζονται η εισροή και νέων αιτήσεων, ποιοι Σύλλογοι μπορούν να γίνουν μέλη της, στην διοικητική της διάρθρωση, στην υπογραφή πρωτοκόλλου συνεργασίας με το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας και την επιδίωξη ίδρυσης Έδρας Μακεδονικής Παράδοσης και Ιστορίας, στην μεγαλειώδη εκδήλωση στο Καυτανζόγλειο με την συμμετοχή 145 Συλλόγων και 3200 χορευτών τον Απρίλιο του 2016, καθώς και στις προγραμματισμένες εκδηλώσεις για το 2017. 

Δήλωσε κατηγορηματικά αντίθετος σε θέματα ξενόφερτων στοιχείων στη Μακεδονική Παράδοση, αναφέροντας ως παράδειγμα το ανύπαρκτο «έθιμο» ΜΕΤΣΚΕΣ (αρκούδες), το οποίο εμφανίστηκε πριν μερικά χρόνια ξαφνικά στην Έδεσσα και για το οποίο ουδεμία μαρτυρία υπήρχε, αλλά και ουδείς ηλικιωμένος κάτοικος της Έδεσσας θυμόταν. 

Καυτηρίασε τα εισαγόμενα τραγούδια που παίζουν και τραγουδούν κάποια συγκροτήματα νεαρών μουσικών στην κατασκευασμένη Σκοπιανή γλώσσα, τα οποία ΔΕΝ καταλαβαίνουν οι παλαιότεροι ομιλητές και καλοί γνώστες των τοπικών ιδιωμάτων διότι είναι εντελώς διαφορετικά. Τόνισε ότι η γλώσσα δεν αποτελεί κριτήριο που προσδιορίζει την εθνική συνείδηση και κάλεσε τους γηγενείς Μακεδόνες να μην παρασύρονται από τα ξένα κέντρα που επιδιώκουν να διαχωρίσουν τη Μακεδονική από την ευρύτερη Ελληνική Παράδοση. Τέλος απηύθυνε γενικό κάλεσμα προς τους χοροδιδασκάλους, αλλά και προς τους Πολιτιστικούς Συλλόγους Μακεδόνων να συστρατευτούν με την ΠΟΠΣΜ στην προσπάθεια διατήρησης της γνήσιας Μακεδονικής Παράδοσης.

Μετά την ολοκλήρωση της εξαιρετικά διαφωτιστικής ομιλίας του Προέδρου, ζητήθηκε από όσες/όσους επιθυμούν από το ακροατήριο να τοποθετηθούν. Αξίζει να σημειωθεί η παρέμβαση μιας χοροδιδασκάλου, εκπροσώπου Συλλόγου, η οποία αφού κατανάλωσε αρκετό χρόνο αναφερόμενη στην προσφορά της και το έργο της, υποστήριξε κάποιες θέσεις που προκάλεσαν τον εκνευρισμό των ακροατών, αλλά οι απαντήσεις των κ.κ. Καργατζή, Μήτσκα και Παπαλαζάρου υπήρξαν αποστομωτικές, όπως και η συναισθηματικά φορτισμένη τοποθέτηση του Προέδρου της ΠΟΠΣΜ, ο οποίος έθεσε τα πράγματα στην σωστή τους βάση.

Ακολούθησε η κα Καλλ. Πανοπούλου, επίκουρος Καθηγήτρια στο ΤΕΦΑΑ Σερρών, η οποία διάβασε την εισήγησή της με θέμα «Παράλληλες Παραδόσεις: από τη βίωση στη διδασκαλία του χορού» θέτοντας πολλούς προβληματισμούς και ακολούθησε η εισήγηση της κας Στ. Δούκα, αναπληρώτρια Καθηγήτρια στο ΤΕΦΑΑ του ΑΠΘ με το ενδιαφέρον και πρωτότυπο θέμα «Η συνεισφορά του ελληνικού παραδοσιακού χορού ως δραστηριότητα αναψυχής στην ποιότητα ζωής ατόμων ειδικών πληθυσμών», παρουσιάζοντας τα ερευνητικά αποτελέσματα που αποδεικνύουν τις θετικές επιπτώσεις των παραδοσιακών ελληνικών χορών σε ένα πλήθος παθήσεων. 

Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με την εξαιρετική παρουσίαση από τον κο Ηλία Ιακωβάκη, υπεύθυνου του Τμ. Λαογραφίας του Φ.Σ. Έδεσσας «Μέγας Αλέξανδρος» και τις κυρίες του Συλλόγου, της αστικής φορεσιάς της Έδεσσας, με το ιστορικό της, τις ονομασίες των διαφόρων μερών της φορεσιάς κλπ και η οποία καταχειροκροτήθηκε από όλους τους παρισταμένους, που ευχήθηκαν αυτές οι πρωτοβουλίες της ΠΟΠΣΜ να συνεχιστούν.

Μετά τις εισηγήσεις ακολούθησε μακεδονικό γλέντι στα Σεβαστιανά, με την παρουσία της Βουλευτού Πέλλας κα Θεοδώρας Τζάκρη, όπου η ορχήστρα Γρηγόρη Σταφυλά, σε μεγάλη φόρμα, παρέσερνε διαρκώς τους συμμετέχοντες στην πίστα και μεταξύ αυτών την κα Τζάκρη, η οποία επέδειξε εξαιρετικές χορευτικές ικανότητες, δηλώνοντας μάλιστα χαρακτηριστικά: «επιτέλους ένα σπουδαίο μακεδονικό γλέντι».




Τρίτη 17 Ιανουαρίου 2017

Εκδηλώσεις ΠΟΠΣΜ



ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Η Πανελλήνια Ομοσπονδία Πολιτιστικών Συλλόγων Μακεδόνων (ΠΟΠΣΜ) σας προσκαλεί στο Συμπόσιο Μακεδονικής Παράδοσης & Ιστορίας που θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 21 Ιανουαρίου 2017 και ώρα 18:00 στο Πνευματικό Κέντρο Σκύδρας, καθώς και την Κυριακή την ίδια ώρα στην Βέροια. Ήδη έχουν πραγματοποιηθεί αντίστοιχα Συμπόσια στη Δράμα και στις Σέρρες, ενώ δρομολογείται η πραγματοποίησή τους και στους λοιπούς Νομούς της Μακεδονίας. Στόχος τους είναι η ενημέρωση των γηγενών Μακεδόνων για θέματα που αφορούν στη γνήσια Μακεδονική Παράδοση, αλλά και η παρουσίαση του έργου και των δράσεων που προγραμματίζει η ΠΟΠΣΜ.
Στη διάρκειά τους θα παρουσιαστούν εισηγήσεις σχετικές με την Παράδοση, θα αναπτυχθούν θέματα που αφορούν στη λειτουργία των Πολιτιστικών Συλλόγων στο πλαίσιο τήρησης της Παράδοσης και θα εμβαθύνουν στα οφέλη που προκύπτουν από το σεβασμό στην τήρηση της Παράδοσης. Ο πρόεδρος της ΠΟΠΣΜ κ. Γεώργιος Τάτσιος θα παρουσιάσει το έργο και τους στόχους της Ομοσπονδίας. Θα αναπτύξει ιδιαίτερα το σημαντικό από κάθε πλευρά εγχείρημα για ίδρυση Έδρας Μακεδονικής Παράδοσης & Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας και από την επιστημονική τεκμηρίωση της Μακεδονικής Παράδοσης ως καίριο τμήμα της Ελληνικής Παράδοσης.
Τέλος, μια σπουδαία παράμετρος και εμπειρία από τη διεξαγωγή αυτών των Συμποσίων είναι η ανοικτή διαβούλευση που πραγματοποιείται μετά το πέρας των εισηγήσεων, όπου δίνεται η ευκαιρία για γνωριμία με τη νεοσύστατη Ομοσπονδία (ΠΟΠΣΜ) και για διάλογο σε θέματα που απασχολούν τους γηγενείς Μακεδόνες.


Από το Δ.Σ.


Σάββατο 7 Ιανουαρίου 2017

Επιστροφή στην δραχμή = εθνική αυτοκτονία για 16 λόγους


Επιστροφή στην δραχμή θα σήμαινε 
εθνική αυτοκτονία για 16 λόγους

Με αφορμή την δήλωση της ταλαντούχου Marine Le Pen του Εθνικού Μετώπου στην Γαλλία που προηγείται ως κόμμα στις δημοσκοπήσεις, να προτείνει επιστροφή στο φράγκο και σύνδεση με το ευρώ, τίθεται το ερώτημα μπορεί η Ελλάδα να επιστρέψει στην δραχμή; 

Η Γαλλία έχει εθνική παραγωγή δηλαδή έχει μηχανισμό που θα μπορούσε να στηρίξει το εθνικό νόμισμα, οπότε επιστροφή στο φράγκο θα μπορούσε να λειτουργήσει στην Γαλλία... 
Η Ελλάδα είναι ένας μακροχρόνιος ασθενής που δεν μπορεί να δεχθεί νομισματικά σοκ όπως επιστροφή στην νέα δραχμή καθώς απουσιάζει το πιο ουσιώδες: η Εθνική Παραγωγή. 
Κατά καιρούς, πολιτικοί, οικονομολόγοι, επιχειρηματίες, δημοσιογράφοι, επιχειρηματολογούν αναφέροντας ορισμένα πλεονεκτήματα που θα είχε η Ελλάδα αν διέθετε εθνικό νόμισμα δηλαδή δραχμή και όχι υπερεθνικό νόμισμα δηλαδή ευρώ, αποφεύγοντας ωστόσο σκόπιμα ή από άγνοια να παρουσιάσουν τα τεράστια μειονεκτήματα μιας τέτοιας ιστορικά επιζήμιας απόφασης.
Πρωτίστως να αναφέρουμε ότι η Ελλάδα περίπου πριν 16 χρόνια εγκατέλειψε την δραχμή για να ενταχθεί στο ευρώ στο ενιαίο ευρωπαϊκό νόμισμα δυστυχώς με μια λάθος συναλλαγματική ισοτιμία. 
Προφανώς η Ελλάδα δεν ήταν έτοιμη να ενταχθεί στο ευρώ, επικράτησε ελλείψει ελέγχων μια ακραία ανατίμηση των παραγόμενων προϊόντων και υπηρεσιών δυσανάλογη της πραγματικής δυναμικής της οικονομίας και ταυτόχρονα υπήρξε ακραία ανατιμητική κερδοσκοπία.
Η είσοδος της Ελλάδος στο ευρώ αποκάλυψε το τραγικό πρόσωπο πολλών νεοελλήνων, κοινών απατεώνων, κερδοσκόπων της μιζέριας και της εύκολης καλοπέρασης. 
Αυτά συνέβησαν και δεν έχει νόημα να επεκταθούμε πολύ.

Θα θυμίσουμε όμως σε όσους έχουν επιλεκτική μνήμη τι σημαίνει επιστροφή στην νέα δραχμή ή στην παλαιά δραχμή.
Η επιστροφή στην δραχμή αποτελεί μια διαχρονική ανοησία όσων υποστηρίζουν ότι αν φύγουμε από το ευρώ και επιστρέψουμε στην δραχμή θα είμαστε καλύτερα. 
Η επιστροφή στην δραχμή τι σημαίνει;
Ας δώσουμε 16 παραδείγματα
1)Η διαδικασία μετάβασης της Ελλάδος από το ευρώ στην δραχμή (και δεν αναφερόμαστε μόνο στο σκέλος της εκτύπωσης των νέων δραχμών) θα είναι η περίοδος της απόλυτης φτωχοποίησης του Έλληνα. 
Ξαφνικά η χρηματοδότηση από το εξωτερικό θα μηδενιστεί και η Ελλάδα δεν θα έχει άλλη επιλογή από το να δεσμεύσει καταθέσεις για να πληρώσει μισθούς συντάξεις ή να επιβάλλει έκτακτο φόρο στις καταθέσεις. 
2)Η επιστροφή της Ελλάδος στην δραχμή και η αποχώρηση από το ευρώ θα οδηγήσει σε μια μαζική έξοδο των ξένων από το ελληνικό χρηματιστήριο. 
Το χρηματιστήριο, οι μετοχές των τραπεζών και των εταιριών θα καταρρεύσουν. 
Οι τιμές των ομολόγων θα πέσουν στα επίπεδα χρεοκοπίας και οι αποδόσεις θα εκτιναχθούν σε επίπεδα χρεοκοπίας. 
3)Η Ελλάδα θα υποβαθμιστεί σε καθεστώς επιλεκτικής χρεοκοπίας από όλους τους οίκους πιστοληπτικής διαβάθμισης. 
4)Η Ελλάδα θα δεχόταν δύο ισχυρότατα σοκ της άμεσης αποεπένδυσης, της μαζικής και καθολικής αποχώρησης των ξένων και ταυτόχρονα η νέα δραχμή – με όποια συναλλαγματική ισοτιμία εμφανιζόταν έναντι του ευρώ και του δολαρίου – θα δεχόταν ακραίες κερδοσκοπικές πιέσεις ιστορικών διαστάσεων. 
Η συναλλαγματική ισοτιμία δεν θα ήταν προφανώς 1 ευρώ προς 340,75 δραχμές αλλά 1 ευρώ προς 600 ή 800 δραχμές. 
Η ΤτΕ χωρίς να διαθέτει συναλλαγματικά διαθέσιμα θα ήταν πανεύκολος στόχος.
Η χώρα θα ζούσε σκηνές πανικού καθώς οι επιθετικές υποτιμήσεις της νέας δραχμής θα μηδένιζαν το όφελος της εκτύπωσης νέου χρήματος.
Ότι θα κέρδιζε η Ελλάδα από την νέα δραχμή θα το έχανε από τις επιθετικές υποτιμήσεις. 
5)Η ΕΚΤ ακόμη και αν αποδεχόταν μια κλειδωμένη συναλλαγματική ισοτιμία με την νέα δραχμή….η ΤτΕ δεν θα μπορούσε να αποκρούσει τις κερδοσκοπικές πιέσεις (βλέπε Pesos Αργεντινής στο παρελθόν). 
6)Τα επιτόκια της νέας δραχμής θα εκτοξεύονταν στο 20% με 30%.
Η Ελλάδα δεν θα ήταν απλά απομονωμένη από τις αγορές θα αντιμετώπιζε συνθήκες μεσοπολέμου λόγω του πληθωρισμού που θα εκτοξευόταν. 
7)Ο βασικός μισθός των ελλήνων θα ήταν αποτιμημένος σε ευρώ στα 180 ευρώ από 586 ευρώ σήμερα. 
8)Η Ελλάδα θα διαθέτει χρέος το οποίο είναι σε αγγλικό δίκαιο που σημαίνει τεράστιες υποχρεώσεις.
Το χρέος δεν θα μπορούσε να διαγραφεί.... αμέσως όλα τα διεθνή δικαστήρια θα δέσμευαν την περιουσία του ελληνικού κράτους στο εξωτερικό. 
Τα συναλλαγματικά αποθέματα θα έχουν καταστραφεί από την προσπάθεια της ΤτΕ να αποκρούσει τις κερδοσκοπικές επιθέσεις. 
9)Οι τράπεζες θα καταστρέφονταν και με όρους ρευστότητας και με όρους κεφαλαίων. 
Τα NPLs θα έφθαναν σε επίπεδα ρεκόρ, το σύστημα θα δεχόταν ένα κραχ ιστορικών διαστάσεων. 
10)Οι πολίτες θα προσπαθούσαν άρον άρον να διαφυλάξουν τα ευρώ τους σκληρό νόμισμα έναντι του ασθενικού και αδύναμου ελληνικού της νέας δραχμής. 
11)Τα ελληνικά προϊόντα θα αποκτούσαν μια αυξημένη ανταγωνιστικότητα σε σχέση με το σήμερα αλλά το όφελος από αυτό θα ήταν πενιχρό εμπρός στην ζημία που θα προκαλούσε η επιστροφή στην νέα δραχμή. 
12)Με όρους ΑΕΠ θα μειωνόταν έως 20% που σημαίνει θα χανόταν σε ελάχιστους μήνες 36 δισεκ. ευρώ αξίας εθνικού πλούτου. 
13) Ο πληθωρισμός θα εκτόξευε στα ύψη τιμές και επιτόκια. 
Ο τραπεζικός δανεισμός απλά θα ήταν μια ιστορία που θα δίδασκαν οι γονείς στα παιδιά τους. 
14)Η αγορά ακινήτων θα κατέρρεε.
Με βάση ορισμένα στατιστικά μοντέλα που προσομοιάζουν της Αργεντινής μια πρόσθετη πτώση στις τιμές των ακινήτων περίπου 35% με 40% από τις υφιστάμενες τιμές δεν θα αποτελούσε έκπληξη. 
15)Το χρέος ως προς το ΑΕΠ λόγω της μεγάλης μείωσης του ΑΕΠ και της δραματικής υποτίμησης της περιουσίας της Ελλάδος από 178% του ΑΕΠ θα εκτοξευόταν στο 230% με 240%. 
16) Η Ελλάδα με την νέα δραχμή τουλάχιστον για τα πρώτα δύο χρόνια δεν θα ήταν γη της επαγγελίας αλλά ένα απολειφάδι μιζέριας, φτώχειας και κακομοιριάς. 
Η έξοδος της Ελλάδος από το ευρώ θα είχε συνέπειες στην ελληνική κοινωνία όσο ακόμη 3-4 ακραίας λιτότητας μνημόνια μαζί.

Το διπλό νόμισμα θα ήταν εθνική τραγωδία 
Κατά καιρούς αρχής γενόμενης από το 2011 έχουν αναφερθεί σενάρια, σχέδια και σκέψεις για το διπλό νόμισμα δηλαδή και ευρώ και δραχμή. 
Το διπλό νόμισμα ήταν δημιούργημα της εναλλακτικής γερμανικής σκέψης ώστε να αντιμετωπιστεί το ελληνικό πρόβλημα. 
Το σχέδιο ήταν όλες οι συναλλαγές με το εξωτερικό να πραγματοποιούνται με το ευρώ και η νέα δραχμή για καθαρά εσωτερική κατανάλωση για πληρωμές μισθών και συντάξεων και συναλλαγές εντός της χώρας.
Το σενάριο του διπλού νομίσματος θα ήταν εθνική αυτοκτονία, εθνική τραγωδία, εθνική δολοφονία. 
Γιατί; 
Αν υποθέσουμε ότι η Ελλάδα υποχρεωνόταν στην λύση του εθνικού νομίσματος. 
Η νέα δραχμή το νέο νόμισμα στο εσωτερικό της Ελλάδος υποχρεωτικά και βίαια θα οδηγείτο σε υποτίμηση περίπου 50% με 60% είχε προβλέψει πριν χρόνια η Deutsche bank. 
Η Ευρώπη θα χωριζόταν σε δύο ζώνες, στην ζώνη του ευρώ των πλούσιων και ισχυρών χωρών και της Ελλάδος που θα ήταν ο παρίας της Ευρώπης η φτωχή και χρεοκοπημένη Ελλάδα. 
Η νέα δραχμή δεν θα ήταν η ελπίδα αλλά η θύμηση της χρεοκοπίας, της μιζέριας, του πισωγυρίσματος, του εθνικού διασυρμού, της εθνικής τραγωδίας. 
Το κυριότερο πρόβλημα όμως θα ήταν οι επιλογές των πολιτών. 
Το ευρώ θα ήταν το ισχυρό νόμισμα, κάθε εισαγόμενο προϊόν θα ήταν αποτιμημένο σε ευρώ. 
Ο έλληνας θα πληρωνόταν σε νέες δραχμές που θα είχαν υποτιμηθεί 50% με 60% αυτό σημαίνει ότι οι τιμές των εισαγόμενων προϊόντων θα ήταν απαγορευτικές με μισθούς των 180 ευρώ (αποτιμημένη μισθοδοσία σε ευρώ).
Οι κατέχοντες ρευστότητα δεν θα δεχόντουσαν να ανταλλάξουν το ισχυρό νόμισμα σε ευρώ με δραχμές αλλά ακόμη και αν αυτό ήταν υποχρεωτικά π.χ. για τις καταθέσεις αμέσως θα προσπαθούσαν να μετατρέψουν τις νέες δραχμές σε ευρώ. 
Μια τέτοια εξέλιξη θα οδηγούσε σε κατάρρευση το εθνικό νόμισμα την νέα δραχμή και σε απαξίωση. 
Στο καταστροφικό σενάριο του παράλληλου νομίσματος θα σημειώνονταν 
Α)δραματική διολίσθηση και υποτίμηση του εθνικού νομίσματος της νέας δραχμής. 
Αν μάλιστα η Ελλάδα επέλεγε την λύση της διασύνδεσης της νέας δραχμής με μια σταθερή συναλλαγματική ισοτιμία με το ευρώ τότε θα καταδικάζονταν οι φτωχοί έλληνες. 
Ιστορικά όπου υπήρξαν ανάλογες περιπτώσεις, σημειώθηκε δραματική αύξηση της φτώχειας. 
Β)Το παράλληλο νόμισμα θα καταδίκαζε την Ελλάδα.
Το χρέος σε ευρώ δηλαδή οι υποχρεώσεις και μισθοί συντάξεις σε δραχμή. 
Όποιος θέλει να αυτοκτονήσει ας επιλέξει αυτή την λύση. 
Γ)Στο μεταβατικό στάδιο των δύο νομισμάτων θα σημειωνόταν μαζική φυγή κεφαλαίων και για να αποτραπεί αυτό το σενάριο οι τράπεζες θα επέβαλλαν capital controls. 
Υπό τον φόβο των καταθέσεων οι πολίτες σχεδόν όλοι θα ήθελαν καταθέσεις σε ευρώ.
Σκεφθείτε μια χώρα που μετατρέπει σχεδόν αυτομάτως το εθνικό νόμισμα την νέα δραχμή στο υπερεθνικό νόμισμα το ευρώ. 
Η νέα δραχμή θα κατέρρεε εν τη γενέσει της.

Γιατί το διπλό νόμισμα είναι ανοησία χειρίστου είδους.
Ας υποθέσουμε ότι ξημερώνει μια μέρα και η Ελλάδα βρίσκεται με ευρώ για το χρέος και τις συναλλαγές της στο εξωτερικό ενώ μισθοί και συντάξεις το νόμισμα εσωτερικής κυκλοφορίας θα είναι η νέα δραχμή. 
Οι καταθέσεις θα μετατραπούν σε δραχμές ή θα είναι επιλογή του κάθε καταθέτη τι νόμισμα θα θέλει να έχει τις καταθέσεις του. 
Δύο παράλληλα νομίσματα θα προκαλέσουν χάος, σύγχυση και στο τέλος όλοι θα στραφούν στο σκληρό και δυνατό νόμισμα το ευρώ μετατρέποντας την νέα δραχμή σε νόμισμα παρία. 
Ας πούμε ορισμένα παραδείγματα; 
1)Οι καταθέτες θα μετατρέψουν τις καταθέσεις τους σε ευρώ αμέσως στις τράπεζες αν αυτές έχουν μετατραπεί σε νέες δραχμές ναι ή όχι; 
2)Οι πολίτες θα στρέψουν τον πλούτο τους στο ευρώ, ξεπουλώντας την νέα δραχμή; 
3)Το εσωτερικό εθνικό νόμισμα η νέα δραχμή μέσα στην πρώτη εβδομάδα θα καταρρεύσει θα υποτιμηθεί δραματικά και θα χάσει το 80% με 90% της αξίας του. 
4)Η Ελλάδα θα έχει ευρώ και θα έχει την νέα δραχμούλα… 
Θα εμφανιστούν 3-4 hedge funds και θα ξεκινήσουν μια άγρια υποτιμητική κερδοσκοπία υποχρεώνοντας την ΤτΕ σε συνεχείς παρεμβάσεις.
Αν η ισοτιμία ευρώ – δραχμής είναι κλειδωμένη όπως είναι και το πιθανότερο τότε μπορεί να μην εκδηλωθεί υποτιμητική κερδοσκοπία από έξω αλλά θα δεχθεί πλήγμα εκ των έσω καθώς οι έλληνες πολίτες θα εγκαταλείψουν το εσωτερικό νόμισμα την νέα δραχμή. 
5)Θα φθάσουμε στο σημείο μισθοί και συντάξεις να καταβάλλονται σε νέα δραχμή και αμέσως να μετατρέπονται σε ευρώ καθώς όλες οι συναλλαγές στο εμπόριο θα πραγματοποιούνται με ευρώ. 
6)Η ανεξαρτησία της Ελλάδος με την νέα δραχμή θα είναι ανοησία. 
Αν είναι κλειδωμένη η ισοτιμία ευρώ – νέας δραχμής οι παρεμβάσεις της ΤτΕ θα είναι άνευ ουσίας. 
Αν δεν είναι κλειδωμένη η ισοτιμία, η νέα δραχμή θα είναι έρμαιο των κερδοσκόπων και της ακραίας υποτιμητικής κερδοσκοπίας. 
7)Οι αξίες π.χ. ακινήτων αποτιμημένες στην νέα δραχμή θα δεχθούν ένα ακραίο σοκ υποτίμησης και μια τέτοια εξέλιξη δεν θα αφορά μόνο τα ακίνητα αλλά όλα τα βασικά περιουσιακά στοιχεία της Ελλάδος. 
Για τους λόγους αυτούς και πολλούς άλλους π.χ. τράπεζες που άμεσα θα χρεοκοπήσουν.....η νέα δραχμή, το παράλληλο νόμισμα είναι μια ανοησία. 
Είναι προτιμότερο να χρεοκοπήσουμε παρά να πάμε σε διπλό νόμισμα το διπλό νόμισμα είναι πεθάναμε λίγο ή πεθάναμε πολύ όταν όλοι ξέρουμε ότι δεν υπάρχει ποσοτικός προσδιορισμός στον θάνατο. 
Στο θάνατο πεθαίνεις. 
Τέλος.