Ισραήλ-Τουρκία

Εβραίοι-Οθωμανοί

Τoυ Μάριου Ευρυβιάδη

Την περίοδο αυτή στις σχέσεις Ισραήλ και Τουρκίας και κατ’ επέκταση στις σχέσεις Τουρκο-οθωμανών και Εβραίων, καταγράφεται μια πραγματικά ιστορική εξέλιξη που αφορά άμεσα στην Κύπρο και στον Ελληνισμό ευρύτερα. Πρωταγωνιστές δεν είναι ούτε το Ισραήλ ούτε το τουρκικό κράτος. Είναι οι Εβραίοι της διασποράς και κυρίως οι Αμερικανο-Εβραίοι. Και επιπρόσθετα όχι οι Αμερικανο-Εβραίοι ως προέκταση του Ισραήλ που λειτουργούν ως οργανωμένο σύνολο και που δραστηριοποιούνται στο πλαίσιο μιας «πολιτικής γραμμής» που εκπορεύεται από το Ισραήλ. Αυτό που καταγράφεται σε βιβλία, σε εφημερίδες, σε blogs του διαδικτύου, σε αντιδράσεις αναγνωστών σε σχόλια και αναλύσεις (το γνωστό talkback στο διαδίκτυο) είναι μια επανάσταση/αντίδραση εναντίον της σημερινής Τουρκίας και της οθωμανικής αυτοκρατορίας, η οποία δεν προέρχεται από κάποιο συντονιστικό όργανο ή κέντρο, αλλά από πρόσωπα που λειτουργούν αυτεπάγγελτα και μ’ ένα ζηλευτό επαγγελματισμό. Αυτό δεν σημαίνει ότι μιλάμε για μεμονωμένες περιπτώσεις. Αντίθετα καταγράφεται μια πλημμυρίδα αντιδράσεων, η οποία ευτυχώς για εμάς, δεν περιορίζεται σε αυθορμητισμούς και φωνασκίες. Υπάρχουν και αυτά, βέβαια.

Η αντίδραση που θέλω να αναδείξω και να καταγράψω είναι η σοβαρή, η επαγγελματική. Αυτή που μας πάει πίσω στις πηγές και στις καταβολές. Είναι αυτή που λέει «φτάνει πια» με το μύθο και τα παραμύθια περί της «ανοχής», της «φιλοξενίας» και της «μεγαλοψυχίας» των Τουρκο-οθωμανών έναντι των Εβραίων ως μειονότητας στην οθωμανική και σύγχρονη Τουρκία. «Φτάνει πια», δηλαδή, στον εργολαβικό εξαγνισμό της οθωμανικής και σύγχρονης Τουρκίας, που για πεντακόσια τόσα χρόνια Εβραίοι ιστορικοί και διανοούμενοι επιχειρούσαν, εν γνώσει τους, την παραποίηση και αλλοίωση ιστορικών γεγονότων, αλλά κυρίως, και πιο αποτελεσματικά, αποσιωπούσαν γεγονότα και πράγματα. Το επίσημο εβραϊκό κράτος, παραμένει συνεχιστής αυτού του μύθου. Σκοπός και στόχος όλων αυτών ήταν εξευμενίσουν τον Σουλτάνο και το ληστρικό του περιβάλλον ώστε να επιδεικνύεται περισσότερη «επιείκεια» έναντι των Εβραίων υπηκόων. Επεδίωκαν δηλαδή να μην σφάζονται, να μην ληστεύονται και να μην εξανδραποδίζονται, με τους ίδιους ρυθμούς με τους οποίους οι Οθωμανοί λειτουργούσαν ενάντια στους χριστιανικούς πληθυσμούς της αυτοκρατορίας, και μετά το 1923 της κεμαλικής Τουρκίας. Ο μεγαλύτερος πολιτικός μύθος που οικοδομήθηκε και πάνω στον οποίο θεμελιώνεται όλη η σύγχρονη τουρκική προπαγάνδα και η δυτική εικόνα της οθωμανικής και σύγχρονης Τουρκίας ως χώρου «ανοχής», «πολιτισμού» και «πολυπολιτισμικότητας», υπήρξε αυτός της φιλοξενίας που δήθεν προσφέρθηκε στους καταδιωκόμενους από τον καθολικισμό Εβραίους της Ισπανίας και της Πορτογαλίας από τον Σουλτάνο Μπεϊγιαζίτ ΙΙ το 1492. Τότε περίπου 17.000 Εβραίοι μετανάστευσαν στην οθωμανική αυτοκρατορία. Ωστόσο, πολλοί περισσότεροι μετανάστευσαν και στην Αγγλία και στη Γαλλία, για παράδειγμα, όπου δεν τους έσφαζαν κάθε λίγο και λιγάκι όπως στην πραγματικότητα συνέβαινε στην οθωμανική αυτοκρατορία. Όλοι γνωρίζουμε τον Βρετανό πρωθυπουργό Disraeli για παράδειγμα (που πήρε την Κύπρο από τους Οθωμανούς το 1878) για να μην μιλήσουμε για την πρόοδο, την ευημερία και το ειδικό πολιτικό βάρος που έχουν οι άνθρωποι αυτοί στις δυτικές κοινωνίες όπου είναι ευυπόληπτοι πολίτες και πολιτικοί.

Οι σύγχρονοι Αμερικανο-εβραίοι ιστορικοί και ερευνητές έχουν αποδομήσει ολοσχερώς το μύθο της οθωμανικής μεγαλοψυχίας και ανοχής έναντι των Εβραίων της οθωμανικής αυτοκρατορίας αναδεικνύοντας, για παράδειγμα, τις πηγές που παραποιήθηκαν ή αποσιωπήθηκαν, ποιοι το έπραξαν και για ποιους λόγους. Ο Joseph Ηacker, για παράδειγμα τεκμηριώνει πως ο Ταλμουδιστής Εliah Κapsali (εκ Κρήτης ορμώμενος) «εξάγνισε» τους Οθωμανούς και τα εγκλήματά τους κατά των Εβραίων. Και πριν από τον Κapsali υπήρξαν και πολλοί άλλοι. Κατά τους σύγχρονους Αμερικανο-εβραίους ερευνητές, ό,τι υπέστησαν οι μη χριστιανικοί πληθυσμοί στην οθωμανική και σύγχρονη Τουρκία το υπέστησαν και οι Εβραίοι. Και εάν αυτοί στάθηκαν λίγο πιο τυχεροί και γλύτωσαν από την γενοκτονική μανία των Νεότουρκων, αυτό υπήρξε αποτέλεσμα της στήριξης που τους παρείχαν οι Αμερικανοί, κυρίως, αλλά και οι Γερμανοί (ναι, οι Γερμανοί) στη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Αντίθετα οι Αρμένιοι και οι Έλληνες της Μικράς Ασίας, δεν έχουν τέτοια τύχη.

Το ευτύχημα για εμάς είναι ότι μια καινούρια αντίληψη για τους Τουρκο-οθωμανούς αρχίζει να εδραιώνεται και να γίνεται ευρύτερα αποδεκτή από την επιστημονική κοινότητα με αιχμή του δόρατος τους απογόνους αυτών που αρχικά αλλοίωσαν και αποσιώπησαν ιστορικά γεγονότα. Το δυστύχημα ωστόσο για εμάς, είναι ότι οι δικοί μας ετερόφωτοι ιστορικοί και διανοούμενοι παραμένουν προσηλωμένοι σε ξεπερασμένες αντιλήψεις και ιστορικές θεωρήσεις και συνεχίζουν, επιλεκτικά, να προσαρμόζουν τα πράγματα στις ιδεοληπτικές τους κοσμοθεωρήσεις. Καταλήγουν έτσι στην ελληνοποίηση της τουρκικής προπαγάνδας και την αποδοχή της τουρκο-οθωμανικής ιστορικής θεώρησης που είναι αναγκαία συνθήκη για τους οδοιπόρους προς τα Σούσα.

Υ.Γ:

Για όσους ενδιαφέρονται να πάνε πίσω στις πρωτογενείς πηγές αναφορικά με τις σχέσεις Εβραίων, Τουρκο-οθωμανών και μουσουλμάνων, παραπέμπω στις δυο πρόσφατες μελέτες που επιμελείται ο Αndrew Βostom με εισαγωγή του Ιbn Warrak “Τhe Legacy of Ιslamic Αnti-Semitism (2008)” και “Τhe Legacy of Jihad” (2005). Μια επίσης παλαιότερη αλλά εξαιρετικά σημαντική ιστορική μελέτη είναι της Βat Υe’ Οr, “Τhe Decline of Εastern Christianity Under Ιslam: From Jihad to Dhimmitude”.

Καταξιωμένοι Έλληνες μελετητές και ιστορικοί έχουν και αυτοί τεκμηριώσει τέτοια γεγονότα αλλά οι ετερόφωτοι ταγοί μας μέσα και έξω από τα Πανεπιστήμια, τους απορρίπτουν ως προκατειλημμένους κατά του «οθωμανικού μεγαλείου» και των μουσουλμάνων γενικότερα.

Πηγή: Εφημ. ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ

Για την οικονομική κρίση

Ένα σημαντικό άρθρο του γνωστού αναλυτή κ. Κ. Χολέβα, το οποίο δημοσιεύεται στο τεύχος Ιουλίου της ΠΕΙΡΑΪΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ.

ΔΕΕ

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ Ἤ ΚΡΙΣΗ ΠΡΟΤΥΠΩΝ;

Κωνσταντῖνος Χολέβας - Πολιτικός Ἐπιστήμων

Δέν ὑπάρχει κρίση ἀποκλειστικά καί μόνον οἰκονομική. Ἡ οἰκονομία εἶναι μία ἀνθρώπινη καί κοινωνική δραστηριότητα καί ἐπηρεάζεται ἀπό τίς ἀρχές, τίς ἀξίες, τά ἰδανικά, τόν σκοπό ζωῆς καί τή ψυχοσύνθεση τῶν προσώπων καί τῶν συνόλων. Ἡ σημερινή κρίση στήν Ἑλλάδα και στήν παγκόσμια οἰκονομία φαινομενικά μέν ἀφορᾶ στούς ἀριθμούς, στό εἰσόδημα, στήν παραγωγή. Οὑσιαστικά ὅμως εἶναι κρίση ἀξιῶν, προτύπων καί ἰδανικῶν. Εἶναι κρίση, παρακμή καί διάψευση τῶν ὑλιστικῶν ἰδεολογιῶν πού ταλαιπώρησαν τήν ἀνθρωπότητα καί πολύ περισσότερο τή χώρα μας κατά τα τελευταῖα πενήντα τοὐλάχιστον χρόνια. Ἔχουμε μπροστά μας τήν πανηγυρική καί θορυβώδη κατάρρευση τῶν ὑλιστικῶν παραδείσων καί τῶν ψευδῶν ὁραμάτων πού καλλιεργοῦσαν οἱ κυριώτερες διεθνεῖς ἰδεολογίες τῶν προσφάτων δεκαετιῶν.

Ὑλιστική ἦταν ἡ ἀντιμετώπιση τῶν πάντων ἀπό τή μαρξιστική ἰδεολογία μέ ὅλες τίς παραλλαγές της, λενινιστικές, σταλινικές, μαοϊκές κ.λπ. Ἡ πάλη τῶν τάξεων, ἡ δικτατορία τοῦ προλεταριάτου, τό μίσος κατά τῶν ἐχόντων, αὐτά καί πολλά ἄλλα φανάτισαν ἑκατομμύρια μυαλά σέ ὅλη τή γῆ, ἔστειλαν στήν ἐξορία καί στό θάνατο ἑκατομμύρια ἀντιφρονούντων, κατέστρεψαν ψυχές, κοινωνίες καί οἰκονομίες. Στό ὄνομα μιᾶς δῆθεν ἐπανάστασης γιά τό καλό τοῦ λαοῦ ἔγινε προσπάθεια νά ξεριζωθοῦν ἀπό τίς ψυχές τῶν ἀνθρώπων τά δύο μεγάλα καί ἀκατάλυτα ἰδανικά. Ἡ πίστη στόν Θεό καί ἡ ἀγάπη στήν Πατρίδα. Ὁ ὑλισμός καί ὁ διεθνισμός μαζί μέ τόν ἀθεϊσμό ἐδιδάσκοντο ἀπό τά σχολεῖα, τίς ἐφημερίδες, τίς τηλεοράσεις. Τά καταστροφικά ἀποτελέσματα τά εἴδαμε μετά τήν πτώση τοῦ τείχους τοῦ Βερολινου τό 1989. Ἡ γύμνια τοῦ μαρξιστικοῦ ὑλισμοῦ ἀποκαλύπτεται καθημερινά μπροστά μας. Καί στή Καμπότζη ἀκόμη καί σήμερα δικάζονται οἱ μαρξιστές μαζικοί δολοφόνοι, οἱ ὁποῖοι κατήργησαν τήν πίστη πρός τόν Θεό στό ὄνομα τοῦ «ἀταξικοῦ παραδείσου»!

Παράλληλα σέ ἄλλα σημεῖα τοῦ πλανήτη ἀνδρώθηκε ἡ ἄλλη ὄψη τοῦ Ἰανοῦ: Ὁ ὑλισμός τῆς καταναλωτικῆς καί ἰσοπεδωτικῆς παγκοσμιοποιήσεως. Τό κέρδος ἀποθεώθηκε, ὁ ἀτομοκεντρισμός θεοποιήθηκε, οἱ ἀγορές ἀναγορεύθηκαν σέ μαγικούς συντελεστές τῆς εὐδαιμονίας τῶν ἀνθρώπων. Ὅποιοι δέν κερδίζουν χρήματα καταδικάζονται στή χλεύη καί στήν ἀπόρριψη. Τό χρῆμα εἶναι τό πᾶν, ἡ παιδεία ὀφείλει νά τό ὑπηρετεῖ. Ἡ διαφήμιση γιγαντώνει τόν καταναλωτισμό καί προκαλεῖ τεχνητή εὐδαιμονία μέ πλαστικό χρῆμα , τό ὁποῖο τελικά ὁδηγεῖ τούς ἀνθρώπους σέ συνεχῆ δανεισμό ἄρα σέ ἀπόγνωση, σέ ἀπελπισία , πολλές φορές και σέ αὐτοκτονία. Ὁ μαρξισμός κήρυττε τό μίσος πρός τούς ἔχοντες, ἡ παντοδυναμία τῶν χρηματιστηριακῶν ἀγορῶν κηρύττει τό μίσος πρός τούς πένητες και τούς ἀδυνάμους. Ἡ μαρξιστική ἐπανάσταση ἐπιδιώκει νά ἐξοντώσει τούς ἰσχυρούς τούς παλαιοῦ καθεστῶτος γιά νά δημιουργήσει τελικά τούς δικούς της λίγους καί ἐκλεκτούς πού θά περνοῦν καλά. Ἡ παγκοσμιοποίηση τῶν ἀγορῶν καί τοῦ καταναλωτισμοῦ βλέπει τούς οἰκονομικά ἀδυνάτους σάν περιττά ἐμπόδια πού ἔχουν τήν ... ἀπαίτηση νά τούς περιθάλψει τό Κράτος Πρόνοιας. «Τά ἀνθρώπινα ἐμπόδια νά ἐκτοπισθοῦν» κηρύττουν και ο δύο μορφές τοῦ ὑλισμοῦ.

Μέσα σ’ αὐτό τό κλίμα τά πάντα κινδύνευσαν και κινδυνεύουν νά ἀλλοιωθοῦν καί νά ἀλλοτριωθοῦν. Εὐγενεῖς ἰδέες ὅπως ἡ ἑνοποίηση τῆς Εὐρώπης στό ὄνομα τῆς εἰρηνικῆς συνυπάρξεως καί τοῦ Εὐαγγελίου μετεξελίχθηκαν σέ μία ἀκόμη ὑλιστική ἰδεολογία, ἀντίθετη πρός τήν ἀρχική βούληση τῶν ἐμπνευστῶν τους. Οἱ Ἕλληνες ἔμαθαν νά θεωροῦν τήν Εὐρώπη σάν τή «νέα Μεγάλη Ἰδέα», ἡ ὁποία θά τούς φέρει πακέτα Ντελόρ και πακτωλούς χρημάτων γιά δημόσια ἔργα, ἀλλά καί γιά τίς τσέπες τῶν ἐπιτηδείων. Ἡ ἀρχαιοελληνική ἔννοια τῆς Παιδείας, ἡ ὁποία ἐμπλουτίσθηκε ἀπό τή Χριστιανική Ἁποκάλυψη καί ἀπό τή διδασκαλία τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν καί τοῦ Πατροκοσμᾶ, μεταλλάχθηκε σέ ἐπαγγελματική κατάρτιση καί σέ κέντρο ταχείας ἐκμαθήσεως ξηρῶν γνώσεων μέ στόχο τό χρῆμα καί ὄχι τή διάπλαση ἀνθρωπίνων χαρακτήρων. Τά πάντα στόν βωμό τῆς ὕλης, τοῦ χρήματος, τοῦ κέρδους. Μέ ἀποτέλεσμα καί τά νοικοκυριά καί ὁλόκληρη ἡ Ἑλλάδα νά δανείζονται, διότι ξόδευαν καί ξοδεύουν περισσότερα ἀπό ὅσα παράγουν. Τί ἄλλο χρειάζεται γιά νά μετατραπεῖ ἡ ἠθική κρίση σέ οἰκονομική;

Μέσα σ’ αὐτόν τόν φρενήρη ἀνταγωνισμό μεταξύ ὑλιστικῶν ἰδεολογιῶν ξεχάσθηκε τό ἦθος, ἡ πνευματική καλλιέργεια, ἡ ἀνάγκη γιά ὁλοκληρωμένες προσωπικοτητες, ἡ προβολή καταλλήλων προτύπων γιά τούς νέους. Ὁ ὑλισμός μέ ὅλα τά πρόσωπά του θέλει μανιωδῶς νά καταργήσει τήν πίστη στόν Θεό καί τήν ἀγάπη στή Πατρίδα. Τά θεωρεῖ μεταφυσικά κατάλοιπα τοῦ παρελθόντος. Κι ὅμως, ὅταν ἡ μαρξιστική Ρωσία τοῦ Στάλιν δέχθηκε τήν ἐπίθεση τοῦ Χίτλερ, τότε ἀναγκάσθηκε ἡ αὐταρχική ἐξουσία νά ἀνοίξει τίς Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες καί νά προβάλει στό λαό τόν ἀγώνα γιά τή Μητέρα Πατρίδα, τήν Ἁγία Ρωσία. Καί ὅταν ἡ μήτρα τῆς ὑλιστικῆς παγκοσμιοποιήσεως, οἱ ΗΠΑ, εἶδαν Ἄραβες καί ἄλλους ξένους νά θέλουν νά ἀγοράσουν τά λιμάνια τους ἤ ἄλλες κρίσιμες ἐπιχειρήσεις, ἀρνήθηκαν μέ τό ἐπιχείρημα ὅτι ἐπάνω καί ἀπό τό χρῆμα ὑπάρχει τό ἐθνικό συμφέρον! Ὡραῖες εἶναι στά λόγια οἱ ἰδεολογίες καί οἱ συνθηματολογίες, ὅμως οἱ κοινωνίες πού σέβονται τόν ἑαυτό τους στίς δύσκολες στιγμές θυμοῦνται καί τόν Θεό καί τόν πατριωτισμό.

Δυστυχῶς στήν Ἑλλάδα παρασυρθήκαμε μόνο ἀπό τά εὔκολα συνθήματα καί τίς ξενόφερτες «μαγικές συνταγές» καί ξεχάσαμε τά πρότυπα καί τίς ἀξίες πού μᾶς κράτησαν ὄρθιους ἐπί χιλιάδες χρόνια. Καί πρό Χριστοῦ καί ἀκόμη περισσότερο μετά Χριστόν ὁ λαός μας, τό Ἔθνος μας, ἐπιβίωσε καί διέπρεψε πολιτιστικά καί ἀγωνιστικά, διότι δίδασκε στά παιδιά του τήν πίστη στόν Θεό καί στήν Πατρίδα. Διαβάστε τήν Ὀδύσσεια τοῦ Ὁμήρου, τό «Ἴτε παῖδες Ἑλλήνων» τῶν Σαλαμινομάχων, τόν ὅρκο τῶν Ἀθηναίων Ἐφήβων. Μελετῆστε τά ἔργα τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν, θυμηθεῖτε τήν πατριωτική δράση τοῦ Ἁγίου Ἀθανασίου τοῦ Ἀθωνίτου στό πλευρό τοῦ Νικηφόρου Φωκᾶ, ἀναλύστε μέ προσοχή τό κοντάκιο «Τῇ Ὑπερμάχω» πού ἦταν ὁ ἐθνικός ὕμνος τῆς Βυζαντινῆς Ρωμανίας. Ξαναδιαβάστε μέ συγκίνηση τήν τελευταία ὁμιλία τοῦ Κωνσταντίνου Παλαιολόγου πρίν ἀπό τήν Ἅλωση, ξεφυλλίστε τό Νέον Μαρτυρολόγιον του Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου, ξεδιψάστε πνευματικά ἀπό τίς Διδαχές καί τίς Προφητεῖες τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Ἁἰτωλοῦ. Ποιά εἶναι ἡ κοινή συνισταμένη αὐτῶν τῶν κειμένων καί προτύπων; Προφανῶς ἡ πίστη στόν Θεό καί ἡ ἀφανάτιστη ἀγάπη πρός τήν ἑλληνική Πατρίδα.

Αὐτά πολεμοῦν καί αὐτά ξεριζώνουν οἱ ὀπαδοί τῶν ὑλιστικῶν θεωριῶν. Καί προβάλλουν σκοπίμως λανθασμένα πρότυπα στά παιδιά μας. Μέσα ἀπό σχολικά βιβλία, τηλεοπτικά θεάματα καί κάθε εἴδους προπαγάνδες οἱ νέοι μας καί οἱ νέες μας καλοῦνται νά παρασυρθοῦν ἀπό τήν ἐφήμερη δόξα, τήν ἔκθεση τῆς γυμνῆς σάρκας, τόν τυχοδιωκτισμό, τό εὔκολο καί ἄκοπο κέρδος, τίς πάσης φύσεως διαστροφές, τήν ἀνοητολογία, τήν ἔλλειψη ρίζας και οὐσίας. Καί τά παιδιά μας μεταρέπονται σέ ἄβουλους καταναλωτές, ἀγράμματους, ἀνιστόρητους, γλωσσικά ἀφασικούς. Καί διαρκῶς δανείζονται καί ὑπερχρεώνονται ὥστε νά ἐντείνεται ἡ οἰκονομική κρίση.

Τό μόνο γνήσιο καί ἀσφαλές ἀντίδοτο εἶναι οἱ παραδοσιακές ἀξίες καί τά ἀἰώνια πρότυπα πού μάθαμε ἀπό τή διαχρονική πορεία του Ἑλληνισμοῦ. Τά πρότυπα αὐτά εἶναι οἱ Ἥρωες καί οἱ Ἅγιοι. Ὀ Ἀλέξανδρος εἶχε ὡς πρότυπό του τόν Ἀχιλλέα. Ὁ Μέγας Βασίλειος προβάλλει πρός τούς νέους τή σωφροσύνη τοῦ Ὀδυσσέα, τοῦ Μ. Ἀλεξάνδρου, τοῦ Ἡρακλέους. Οἱ ὑπόδουλοι Ἕλληνες ἐπί Τουρκοκρατίας εἶχαν ὡς πρότυπα τούς Νεομάρτυρες καί τούς Κλεφταρματολούς τῶν βουνῶν. Ὁ Θ. Κολοκοτρώνης λέγει στόν Ἄγγλο Χάμιλτον ὅτι τήν Ἐπανάσταση τήν ἐνέπνευσε ἡ ἀνάμνηση τοῦ Κωνσταντίνου Παλαιολόγου. Ὁ Παῦλος Μελᾶς δίδασκε στούς ἐντοπίους Μακεδόνες νά ἀγωνίζονται γιά τήν Ὀρθοδοξία καί τούς ἀρχαίους προγόνους τους. Στό ἔπος τοῦ 1940 ὁ Κωστῆς Παλαμᾶς μιλοῦσε γιά τό ἀθάνατο κρασί τοῦ 1821. Καί στόν Κυπριακό Ἀγώνα τοῦ 1955-59 οἱ ἔφηβοι ἀγωνιστές διάβαζαν τούς βίους τῶν μαρτύρων τῆς Ἐκκλησίας καί τῶν ἡρώων τοῦ Ἔθνους μας.

Μόνο μέ τέτοια πρότυπα θά ἔλθει ἡ ἀπαλλαγή ἀπό τή σοβοῦσα ἠθική, πνευματική καί οἰκονομική κρίση. Ὅταν διδάξουμε στά παιδιά μας τήν κοινωνική ἀλληλεγγύη, τήν συμπὀνια, τήν ἀνθρωπιά. Νά ἔχουν ὡς κύριο μέλημά τους τό καθῆκον πρός τόν Θεό, την Πατρίδα καί τόν συνάνθρωπο. Νά προβάλλουμε πρότυπα μορφωτικά πού δια-μορφώνουν ἀνθρώπινους χαρακτῆρες και ὄχι αὐτά πού μετατρέπουν τά παιδιά μας σέ καταναλωτικά ρομπότ ἤ σέ ἐργαλεῖα ὁλοκληρωτικῶν ἰδεολογιῶν. Νά πείσουμε τά παιδιά μας ὅτι τό χρῆμα εἶναι μέσο καί ὄχι αὐτοσκοπός. Ὡς Ὀρθόδοξοι και ὡς Ἕλληνες ἔχουμε λαμπρά, διαχρονικά καί οἰκουμενικά πρότυπα νά παρουσιάσουμε. Ἄς τά διδάξουμε στά παιδιά μας ὥστε ἡ νέα γενιά νά ἀποφύγει τήν ἠθική καί οἰκονομική χρεωκοπία. Ἐμεῖς οἱ μεγαλύτεροι εὐθυνόμαστε γιά τήν κρίση. Τοὐλάχιστον ἄς μήν μεταφέρουμε τό βάρος στούς νεώτερους. Καί ὁ Θεός βοηθός!

Κ.Χ 2010

Το φαγοπότι συνεχίζεται...

ΕΡΤ: Πατάσσονται παλαιά και κυοφορούνται νέα σκάνδαλα

Η νέα διοίκηση της ΕΡΤ πατάσσει τα παλαιά σκάνδαλα και ταυτόχρονα, σε καιρούς εξαθλίωσης των εργαζομένων και των συνταξιούχων, σκορπάει στους ανέμους του προοδευτισμού εκατομμύρια ευρώ σε παραγωγές που στην ιδιωτική τηλεόραση κοστίζουν το ένα τέταρτο απ' ότι στην ΕΡΤ. Τί άλλο θα πρέπει να πάθει η Ελλάδα για να σταματήσουν οι αθλιότητες επιτέλους;

Και καλά, εκείνοι που υπογράφουν είναι αυτοί που είναι, εκείνοι που δέχονται τέτοιες συμβάσεις και εννοούμε τον Κούλογλου και τον Σπύρο Παπαδόπουλο, που θέλουν να φέρουν και τον τίτλο του προοδευτικού, πώς ανέχονται να γίνεται τέτοια εγκληματική πράξη στις πλάτες των φορολογουμένων; Αν νοιώθουν και αν θεωρούν ότι προσφέρουν στην κοινωνία και ότι είναι τόσο δυνατές οι εκπομπές τους, ας 'πουλήσουν' το προϊόν τους στην ιδιωτική τηλεόραση, όπου λειτουργούν οι κανόνες της αγοράς. Εκεί δεν θα έχει να τους πει κανένας τίποτα, όπως δεν λέει κανείς τίποτα στο δίδυμο της ΝΕΤ (Λυριζής-Οικονόμου) που μεταπήδησε στον ΣΚΑΪ, με λιγότερο από το 1/3 των χρημάτων που λάμβαναν επί χρόνια από τις τσέπες του εξαθλιωμένου λαού.

Έχει ακούσει κανείς από αυτούς τους προοδευτικούς λακέδες τίποτα για αξιοπρέπεια και ευθιξία;

Ο κ. Γερουλάνος έχει ακούσει τίποτα από υπευθυνότητα, που οφείλουν οι πολιτικοί που μας οδήγησαν στο βάραθρο, απέναντι στον ελληνικό λαό;

Εμείς ελπίζουμε κάποια στιγμή ο λάος μας να ξυπνήσει. Τότε είμαστε σίγουροι ότι θα πάρει και θα σηκώσει όλο αυτό το "προοδευτικό" συνοθύλευμα των άθλιων σφετεριστών του δημόσιου χρήματος.

Ποινικές διώξεις για 7 στελέχη της ΕΡΤ

Μια απίστευτη ιστορία διασπάθισης δημοσίου χρήματος ξετυλίχθηκε μέσα από τις καταθέσεις 100 και πλέον μαρτύρων που πέρασαν από το γραφείο της εισαγγελέως Παναγιώτας Φάκου που άσκησε διώξεις κατά 7 στελεχών της πρώην διοίκησης της ΕΡΤ μεταξύ των οποίων ο Χρ. Παναγόπουλος, πρώην πρόεδρος της ΕΡΤ, ο διευθυντής Τηλεόρασης Δ. Γόντικας, ο διευθυντής της ERT World, Ν. Κούρτης, η παρουσιάστρια Ειρ. Νικολοπούλου κ.ά. Επονται άλλοι 3 μεταξύ των οποίων ένας εντεταλμένος σύμβουλος, ένας διευθυντής και ένας δημοσιογράφος.

Της Σόνιας Χαϊμαντά

Μια απίστευτη ιστορία διασπάθισης δημοσίου χρήματος ξετυλίχθηκε μέσα από τις καταθέσεις 100 και πλέον μαρτύρων που πέρασαν από το γραφείο της εισαγγελέως Παναγιώτας Φάκου που άσκησε διώξεις κατά 7 στελεχών της πρώην διοίκησης της ΕΡΤ μεταξύ των οποίων ο Χρ. Παναγόπουλος, πρώην πρόεδρος της ΕΡΤ, ο διευθυντής Τηλεόρασης Δ. Γόντικας, ο διευθυντής της ERT World, Ν. Κούρτης, η παρουσιάστρια Ειρ. Νικολοπούλου κ.ά. Επονται άλλοι 3 μεταξύ των οποίων ένας εντεταλμένος σύμβουλος, ένας διευθυντής και ένας δημοσιογράφος.

Τα αδικήματα

Τα στελέχη βρίσκονται αντιμέτωπα με τα κακουργηματικού χαρακτήρα αδικήματα: της απιστίας στην υπηρεσία κατ΄ εξακολούθηση και της άμεσης συνεργίας στην απιστία με ζημιά μεγαλύτερη των 73.000 ευρώ. Κατηγορούνται επίσης για τα πλημμελήματα της παράβασης καθήκοντος κατ΄ εξακολούθηση, της ηθικής αυτουργίας, της άμεσης συνέργειας σε παράβαση καθήκοντος και της άμεσης συνέργειας σε απιστία στην υπηρεσία.

Ραντεβού... τον Σεπτέμβρη

Ο φάκελος της δικογραφίας διαβιβάστηκε ήδη σε τακτικό ανακριτή, ο οποίος θα ξεκινήσει την έρευνα τον Σεπτέμβριο η οποία θα καταλήξει στην απαγγελία κατηγοριών για καθένα από τα επτά στελέχη του Ραδιομεγάρου, τα οποία και θα κληθούν να απολογηθούν.

Μισθοί και... Αργόμισθοι

Η διαρροή των μισθολογίων των golden boys προκαλεί ίλιγγο στον φορολογούμενο, πόσω μάλλον όταν μαθαίνει ότι οι ετήσιες αποδοχές 140 στελεχών και μεγαλοδημοσιογράφων στην ΕΡΤ του στοίχιζαν περί τα 26 εκατ. ευρώ όταν άλλοι 5.000 κόστιζαν 140 εκατ. ευρώ τον χρόνο.

Στην κορυφή του παγόβουνου οι αμοιβές του πρ. προέδρου Χρ. Παναγόπουλου, (348.737 ευρώ), του γενικού διευθυντή οικονομικών και διοικητικών υπηρεσιών Γ. Υφαντή (280.440 ευρώ) και των συμβούλων Π. Λουκάκου (257.033 ευρώ) και Κ. Κέκη (257.252 ευρώ).

Η φούσκα της Ψηφιακής

Από τα 23 άτομα που προαναγγέλθηκαν έφθασε να δεκαπλασιαστεί το δυναμικό της προκειμένου να καταστεί το ψηφιακό μπουκέτο της ΕΡΤ αποθήκη ρουσφετιών για την πλειοψηφία των 230 εργαζομένων.

Παράνομες προσλήψεις

Ενα πόρισμα-«φωτιά» των ελεγκτών δημόσιας διοίκησης αφορά «παράτυπες» και «παράνομες» προσλήψεις συμβασιούχων σύμφωνα με το Π.Δ. 164/2004: Συμβασιούχων με 4 ή 9 μήνες προϋπηρεσία οι οποίοι? κάλυπταν πάγιες και διαρκείς ανάγκες, ή υπηρετούσαν τη στρατιωτική τους θητεία, ή συμμετείχαν σε ριάλιτι ιδιωτικών καναλιών, ή κατέθεσαν δικαιολογητικά για μεγάλα διαστήματα ασθένειας με τον απαραίτητο χρόνο, αλλά με βεβαιώσεις ιδιωτών γιατρών...

Συνεχείς επιτροπές

Οι Επιτροπές (Παρακολούθησης Στρατηγικού & Επιχειρησιακού Σχεδίου, Οικονομοτεχνική, Οικονομική, Κοστολογίου), συγκροτούντο με απόφαση του Δ.Σ., και συνεδρίαζαν ακόμα και 6 φορές τον μήνα, εκτός ωραρίου προκειμένου να δικαιολογούν τις επιπλέον αμοιβές -ενώ το κόστος ανά συνεδρίαση μπορεί να έφθανε τα 1.500 ευρώ, που σημαίνει έως και 9.000 ευρώ τον μήνα. Ενα τρανταχτό παράδειγμα, η Οικονομοτεχνική Επιτροπή, με πρόεδρο τον Μ. Δασκαλάκη, γενικό διευθυντή της Ν.Δ. είχε ως αποστολή την έγκριση προμηθειών. Συνεδρίαζε έως και 6 φορές/μήνα, για να εξετάσει μόνο ένα θέμα κάθε φορά (π.χ. για την αγορά ενός πόντιουμ!). Τα μέλη της αμείβονταν έως και με 1.200 ευρώ/μήνα ακόμη και μέσα στο κατακαλόκαιρο!

Κακοδιαχείριση

Το κόστος προγράμματος υπολογίζεται στα 100 εκατ. ευρώ ενώ τα έξοδα μισθοδοσίας αφορούσαν στο 54,21% των δαπανών. Η τακτική μισθοδοσία, αγγίζει τα 154 εκατ. ευρώ και αποτελεί το 41,85% των εξόδων. Σε αυτήν δεν περιλαμβάνεται το κόστος των συμβασιούχων, το οποίο ανερχόταν στα 31,6 εκατ. Η ενημέρωση απορροφά 32 εκατ. ευρώ, εκ των οποίων τα 13 εκατ. οδεύουν σε συμβάσεις έργου.

Αποκλειστικές συμβάσεις

Η Γενική Διεύθυνση Ενημέρωσης τα τελευταία 3 χρόνια είχε εγκρίνει 72 αποκλειστικές συμβάσεις ενώ πολύ λίγοι από αυτούς εργάζονταν μόνον στην ΕΡΤ. Ηταν ένα τρικ για να δίνονται παχυλοί μισθοί.

Μικτές παραγωγές και ERT World

Εως το 2004 το μπάτζετ ανερχόταν σε 300.000 ευρώ/χρόνο, ενώ οι πρωτογενείς εκπομπές ήταν εσωτερικές παραγωγές της ΕΡΤ. Από το 2005-2009 το μπάτζετ ξεπέρασε το αστρονομικό ποσόν των 3 εκατ. ευρώ ετησίως. Εκτός από τις αμοιβές συμβούλων που προσελήφθησαν μετά το 2005 εκείνο που εκτόξευσε τα έξοδά της στα ύψη ήταν οι μεικτές παραγωγές και τα στελέχη που προστέθηκαν στην ομάδα (Ν. Κούρτης, διευθυντής, Κων. Χουλιάρα-Οικονόμου, αναπλ. Διευθύντρια), οι οποίοι λάμβαναν με αποκλειστικές συμβάσεις 6.300 ευρώ και 6.100 ευρώ και οι σύμβουλοι Δ. Παπαναγιώτου, (7.180 ευρώ), Μ. Αντώναρος (αδελφός του π. κυβερνητικού εκπροσώπου) με 6.000 ευρώ και η Ε. Κανελλοπούλου, προϊσταμένη.

Συμβάσεις και αυθαιρεσίες

Η ΕΡΤ πλήρωνε 7,5 εκατ. ευρώ τον χρόνο για τον Ολυμπιακό και 2,5 εκατ. ευρώ για την Ξάνθη. Οι δύο συμφωνίες την Disney ανήλθαν, περίπου στα 60 εκατ. ευρώ.

Χαριστικές χορηγίες

Με σύμβασης χορηγίας με την Aegean η ΕΡΤ μέσω της «Αθλητικής Κυριακής» παραχωρούσε χρόνο αξίας 2-3 εκατ. ευρώ με αντάλλαγμα ένα μηχάνημα ψηφιακής επεξεργασίας ποδοσφαιρικών δεδομένων αξίας 120.000 ευρώ.

Διαρροή Αρχείου

Προκλητική θεωρείται η πενταετής σύμβαση ΕΡΤ και ΣΚΑΪ, με εισήγηση των Χρ. Παναγόπουλου και Κ. Κέκη για την πώληση σε προνομιακή τιμή (98.000 ευρώ με έκπτωση 15%) 115΄ μέρους του ψηφιακού αρχείου από παλιούς αγώνες ποδοσφαίρου και μπάσκετ. Το υλικό χρησιμοποίησε ο ΣΚΑΪ για τις ανάγκες των εκπομπών «Για πάντα πρωταθλητές» και «Χρυσή ενδεκάδα».

Διασπάθιση χρήματος και κακοδιαχείριση

Προκλητικές αμοιβές

ΤΑ ΠΑΧΥΛΑ μισθολόγια των Golden boys συνολικά κόστιζαν 26 εκατ. ευρώ το έτος για 140 στελέχη. Στην κορυφή του παγόβουνου οι ετήσιες αποδοχές του πρώην προέδρου Χρ. Παναγόπουλου (348.737 ευρώ).

Συγγενείς και φίλοι

ΣΤΗΝ ΕΡΤ wοrld οι αμοιβές για τα κορυφαία στελέχη ήταν ιδιαίτερα υψηλές. Μεταξύ αυτών που συνεργάστηκαν ως σύμβουλοι και ο αδελφός του πρώην κυβερνητικού εκπροσώπου Μ. Αντώναρος με αμοιβή 6.000 ευρώ/μήνα.

Τσουχτερά μάτς
ΑΚΡΙΒΑ κόστιζαν στη δημόσια τηλεόραση οι μεταδόσεις ποδοσφαιρικών αγώνων. Χαρακτηριστικά μόνο για τον Ολυμπιακό η ΕΡΤ πλήρωνε 7,5 εκατ. ευρώ τον χρόνο και για την Ξάνθη 2,5 εκατ. ευρώ, ποσά εξωφρενικά.

Πηγή: http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=15460&subid=2&pubid=39447147

Το ΔΝΤ στην κυβέρνηση και το ΠΑΜΕ ρυθμιστής

Του Γιώργου Κράλογλου   Δευτέρα, 5 Ιουλίου 2010

Ο πρωθυπουργός είναι εκτός Ελλάδος. Κυρίως ταξιδεύει. Κανένα πρόβλημα. Άλλωστε την τελευταία εξαετία οι πρωθυπουργοί του τόπου είναι περίπου σαν σε διαθεσιμότητα...

Οι υπόλοιποι στην κυβέρνηση σκοτώνονται μεταξύ τους. Το πρόγραμμα της κυβέρνησης (σύμφωνα και με δήλωση του πρωθυπουργού) αναστέλλεται, λόγω κρίσης, για μια τριετία. Η αξιωματική αντιπολίτευση προσπαθεί να βρει ιδεολογία. Μέχρι να την βρει όμως οι απόψεις και οι θέσεις της θα θέλουν μεταφραστή...

Αλλά ούτε εδώ υπάρχει πρόβλημα. Γιατί τα τελευταία δέκα χρόνια η εκάστοτε αξιωματική αντιπολίτευση είναι μόνο για να γεμίζει τα έδρανα και να απαντάει για τα σκάνδαλα της ως κυβέρνηση... Τίποτε άλλο.

Το ΛΑΟΣ κάνει θελήματα...

Το ΚΚΕ μαζεύει τις ψήφους της δυστυχίας...

Και τα άλλα αριστερά κόμματα συγκροτούν παρατάξεις για να μπορούν να παίζουν, μεταξύ τους, τάβλι. Η χώρα όμως έχει ανάγκες. Η οικονομία πρέπει να κινηθεί. Ο άνεργος πρέπει να απασχοληθεί για να μην γίνει οικονομικός μετανάστης. Από πού λοιπόν πρέπει να ξεκινήσουμε για να φύγουμε από την αδράνεια και να λειτουργήσει η χώρα;

Προσωπικά νομίζω από την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΔΝΤ που εδώ και ένα εξάμηνο, έτσι και αλλιώς, έχουν αναλάβει (ως δανειστές) το νοικοκυριό της Ελλάδας. Βεβαίως όχι επισήμως. Και όταν λέω όχι επισήμως εννοώ ότι δεν κάθονται κανονικά (ακόμη) στην καρέκλα του κ. Γ. Παπανδρέου και του κ. Γ. Παπακωνσταντίνου. Άλλη καρέκλα δεν τους χρειάζεται. Όλες οι άλλες καρέκλες (με πρώτη αυτή της κ. Λ. Κατσέλη) παραμένουν εκτός λειτουργίας μιας και το πρόγραμμα της κυβέρνησης για την αναθέρμανση της οικονομίας είναι ανύπαρκτο. Σε ό,τι αφορά τις άλλες πολιτικές όπως είναι οι αποκρατικοποιήσεις, οι συγχωνεύσεις Οργανισμών του Δημοσίου και η γενικότερη συρρίκνωση του κράτους δεν υπάρχει καμιά ουσία. Πρόκειται για πολιτικές που εξαγγέλθηκαν για να δείξουμε πειθαρχία στο μνημόνιο, αλλά θα μείνουν στα χαρτιά καθώς κινδυνεύει το αριστερό προφίλ του ΠΑΣΟΚ (άρα χάνουμε μέρος των ψηφοφόρων) και εκτός αυτού κανείς υπουργός δεν διακινδυνεύει το προσωπικό του «σοσιαλιστικό» προφίλ ανοίγοντας μέτωπα με το ΠΑΜΕ.

Από την στιγμή λοιπόν που η κυβέρνηση στο σύνολό της δεν είναι σε θέση να τα βάλει ούτε με το ΠΑΜΕ και τους τριακόσιους του... ποιος ο λόγος να μην το «αξιοποιήσουμε».

Γιατί τι επιδιώκει (στην ουσία) το ΠΑΜΕ. Μιζέρια στη χώρα επιδιώκει, ανεργία στην οικονομία και δυστυχία στον λαό ώστε (έτσι πιστεύει) η κομμουνιστική λύση να γίνει επιτέλους όραμα για τον Έλληνα. Εκείνο το όραμα που αγωνίζεται να επιβάλλει με κάθε τρόπο το ΚΚΕ εδώ και 70 χρόνια αλλά οι ανόητοι Έλληνες δεν το καταλαβαίνουν...

Κατά συνέπεια αυτό που χρειάζεται ο τόπος είναι να αφήσουμε ήσυχο το ΠΑΜΕ να κάνει τον «αγώνα» του. Άλλωστε πρόκειται για προβλέψιμο «αγώνα» με λίγους αγωνιστές και άριστα αποτελέσματα. Κοιτάξτε τώρα, με ρεαλισμό και όχι με κομματικές παρωπίδες, πως «συνεργάζονται» οι μηχανισμοί ΔΝΤ και ΠΑΜΕ.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΔΝΤ θα επιβάλλει σκληρά μέτρα λιτότητας και στον ιδιωτικό τομέα με πάγωμα μισθών, κόψιμο δώρων, επιδομάτων και άλλων παροχών. Άρα οι εργαζόμενοι δεν θα έχουν χρήματα ούτε για διακοπές ούτε για ψώνια. Το ΠΑΜΕ διαμαρτυρόμενο για τα μέτρα θα κλείνει ανεμπόδιστα (αφού «αξιοποιούμενο» και από το ΔΝΤ δεν θα προβάλλεται αντίσταση από την κυβέρνηση) λιμάνια, ξενοδοχεία, δρόμους και ότι άλλο μπορεί. Οι εργαζόμενοι δεν θα μπορούν έτσι να ταξιδέψουν. Άρα θα περισσεύουν χρήματα για να φάνε και δεν θα κάνουν σπατάλες με διακοπές και ταξιδάκια...

Να λοιπόν η λιτότητα. Με κλειστά τα λιμάνια και τους τουριστικούς χώρους δεν θα έρχονται και οι αναθεματισμένοι οι τουρίστες που μας θυμίζουν ότι στον άθλιο Δυτικό κόσμο υπάρχουν διακοπές και τουρισμός. Συνεπώς θα γλιτώνουμε και από την πρόκληση. Θα μου πείτε ότι υπάρχουν και άλλες μετακινήσεις. Ποιες μετακινήσεις όμως; Με τα μαζικά μέσα μεταφοράς η κατάσταση μπορεί να ελεγχθεί. Το ΠΑΜΕ ως «συνεργαζόμενος μηχανισμός» θα κάνει επαναλαμβανόμενες απεργίες. Αντε τότε να μεταφερθείς από εδώ και από εκεί. Σε ό,τι αφορά δε το δικό σου αυτοκίνητο θα φροντίσει η Ε.Ε. και το ΔΝΤ. Με τιμή βενζίνης στα 2 ευρώ (από τον χειμώνα) αν μπορείς βγάλτο στο δρόμο. Αλλά και αν το βγάλεις θα αναλάβει το ΠΑΜΕ να μην το κινήσεις πολύ γιατί σε όλο το Λεκανοπέδιο θα κάνει τις γνωστές συγκεντρώσεις των τριακοσίων...

Με τον συνδυασμό δε αυτό, του Ε.Ε.-ΔΝΤ και του ΠΑΜΕ-ρυθμιστή θα ανασάνουν και οι επιχειρήσεις αφού με τις συνεχείς απεργίες του ΠΑΜΕ θα μειώσουν τα λειτουργικά έξοδά τους σε σημείο που θα μπορέσουν να τα βγάλουν πέρα όσο κρατήσει η κρίση. Θα μου ξαναπείτε εδώ όμως... Και πως θα ζήσουν οι επιχειρήσεις και η οικονομία όλο αυτό τον καιρό. Ε, καλά τώρα...

Έχει τον τρόπο του το κεφάλαιο...
Ας είναι καλά η Ελβετία...
Και οι βιοτέχνες;
Ε, ούτε και αυτοί έχουν ανάγκη. Γιατί ήδη έχουν σχεδόν απολύσει όλο τους το προσωπικό.

george.kraloglou@capital.gr

Πηγή: http://www.capital.gr/Articles.asp?id=1004487

Καλό μήνα και Καλές διακοπές...

Καλό μήνα! Ο Ιούλιος σηματοδοτεί παραδοσιακά την επίσημη έναρξη της περιόδου των θερινών διακοπών στην Ελλάδα. Η ιστοσελίδα μας θα ακολουθήσει αυτήν την παράδοση με απουσία δύο εβδομάδων περίπου. Ευχόμαστε στους φίλους και αναγνώστες μας να περάσουν ένα ευχάριστο καλοκαίρι και να προετοιμαστούν για έναν πολύ δύσκολο - όπως προβλέπεται - χειμώνα...

Κοινοί απατεώνες πίσω από τους λεγόμενους Τσάμηδες

Παρουσιάζουν τις σφαγές των Ελλήνων της Σμύρνης, ως εγκλήματα του ελληνικού στρατού εναντίον των Αλβανοτσάμηδων

Εδώ και αρκετά χρόνια, οι απόγονοι των φυγόδικων αλβανοτσάμηδων, χρησιμοποιούνται από ύποπτα και σκοτεινά κέντρα, ως αντίβαρο στην βορειοηπειρωτική πραγματικότητα. Τα κέντρα αυτά είναι αντίθετα με τη φιλία των λαών και την καλή γειτονία. Οι δομές του αλβανικού κράτους, τα αλβανικά ΜΜΕ, η διαβόητη αλβανική Ακαδημία, οι γνωστές και μη εξαιρετέες  «Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις» κλπ. διοργανώνουν εκδηλώσεις «μνήμης» στις 25 Ιουνίου, κάθε έτους. Σκοπός τους είναι να πείσουν διαφόρους αφελείς (;) ότι εναντίον των αλβανοτσάμηδων διοργανώθηκε μια γενοκτονία που είχε ως αποτέλεσμα την εκδίωξη από την Ελλάδα ενός γηγενούς, αλλά μη ελληνικού, πληθυσμού.

Σήμερα, ακόμα και εντός της Ελληνικής Δημοκρατίας, δημοσιογράφοι, πανεπιστημιακοί, διπλωμάτες και άλλοι αμέσως ή εμμέσως αμειβόμενοι από τον έλληνα φορολογούμενο ψευτοδιανοούμενοι, αμόρφωτοι και αναίσθητοι, είναι έτοιμοι να αποδεχθούν και να επιβάλλουν τέτοιες αισχρές απόψεις. Βέβαια αποκρύπτονται ή παραποιούνται τα γεγονότα:....

"Κατορθώματα" Λοβέρδου

Ποιόν υπηρετεί ο κ. Λοβέρδος;

Ο κ. Λοβέρδος, αφού (απο)τελείωσε τους Έλληνες συνταξιούχους, αποφάσισε να τελειώσει και το ενημερωτικό internet στην Ελλάδα. Επιβάλλει φόρο 21% σε κάθε διαφήμιση των ενημερωτικών sites υπέρ των ασφαλιστικών ταμείων των δημοσιογράφων, φέρνει το αγγελιόσημο και στο internet.

Αντί να καταργηθεί ένας νόμος υπέρ τρίτων, ο οποίος στρεβλώνει την αγορά και δεν ισχύει σε άλλη χώρα της Ευρώπης, τον επεκτείνει και στο Internet. Τώρα αντιλαμβανόμαστε τι ακριβώς εννοούσε ο κ. Παπανδρέου, όταν προεκλογικά έλεγε ότι η κυβέρνησή του θα ασχολείτο με τις νέες τεχνολογίες και το Internet. Αλίμονο στο περιβάλλον, αν είναι να ασχοληθούν στα σοβαρά και με την πράσινη ενέργεια...

Να πούμε ορισμένα πράγματα ανοικτά και με το όνομά τους. Η πρόθεση του κ. Λοβέρδου είναι να εξυπηρετήσει προφανώς την ΕΣΗΕΑ, η οποία ανησυχεί (και δικαιολογημένα) για την πτώση των διαφημιστικών εσόδων και την αντίστοιχη μείωση των εσόδων για τα ασφαλιστικά ταμεία των δημοσιογράφων. Ίσως ο κ. Λοβέρδος να πιστεύει ότι με αυτό τον τρόπο θα κερδίσει την εύνοια του Τύπου. Ίσως να μην κατάλαβε καλά – καλά τι σημαίνει η απόφασή του. Ίσως να θέλησε να κάνει και το χατίρι κάποιων παραδοσιακών που βλέπουν με δέος και τρόμο την άνοδο του internet. Όπως και να έχει, ο κ. Λοβέρδος έκανε ένα τεράστιο σφάλμα.

Σε κάθε διαφήμιση στην τηλεόραση, στις εφημερίδες και στα περιοδικά επιβάλλεται το αγγελιόσημο, μέσω του οποίου εμείς οι δημοσιογράφοι έχουμε ένα πανίσχυρο ασφαλιστικό ταμείο. Το καθεστώς αυτό δεν ισχύει σε άλλη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και είναι βέβαιο ότι αν κάποιος προσφύγει στα ευρωπαϊκά δικαστήρια θα στείλει αυτή τη ρύθμιση στα αζήτητα, όπως έγινε στο παρελθόν και με τον «βασικό μέτοχο». ‘Όπως πρέπει να γίνει και με την υποχρέωση των επιχειρήσεων να δημοσιεύουν υποχρεωτικά τον ισολογισμό τους στον οικονομικό και πολιτικό Τύπο.

Προσέξτε! Μιλάνε ως οσίες για τα θέματα της διαπλοκής, όταν οι ίδιοι ευνοούν το περιβάλλον για τη διαπλοκή. Ο οικονομικός Τύπος στην Ελλάδα εξαρτάται από την δημοσίευση των ισολογισμών. Τα ταμεία των δημοσιογράφων από το αγγελιόσημο. Και κάποιοι δεινόσαυροι που φοβούνται το Internet επιχειρούν να βάλουν τρικλοποδιές προς μέσα ενημέρωσης, όπως είναι και το Capital.gr, τα οποία έχουν κερδίσει την εμπιστοσύνη του κοινού και έχουν προσπαθήσει ιδιαίτερα για την ανάπτυξη του internet στην Ελλάδα.

Στο μέλλον ο κ. Λοβέρδος δεν δικαιούται να μιλήσει για διαπλοκή. Δεν δικαιούται να δηλώσει αθώος. Ξέρουμε ότι με την απόφασή που έχει πάρει θα κερδίσει μερικές συμμετοχές σε τηλεοπτικά παράθυρα. Αλλά ο κόσμος δεν είναι ηλίθιος και καταλαβαίνει τι ακριβώς συμβαίνει...

Ηλίθιοι, μάλλον, είμαστε όλοι εμείς που προσπαθούμε να αναπτύξουμε την ενημέρωση στην Ελλάδα μέσω του internet. Έχουμε επενδύσει χρήματα και χρόνο σε αυτήν την προσπάθεια και σήμερα είμαστε αντιμέτωποι με φαινόμενα αθέμιτου ανταγωνισμού. Ένα ξένο μέσο ενημέρωσης στο internet που φιλοξενεί διαφήμιση ελληνικής εταιρείας θα έχει 21% περισσότερα έσοδα από το αντίστοιχο ελληνικό μέσο. Ίσως θα έπρεπε να έχουμε μεταφέρει τις έδρες των εταιρειών μας στο εξωτερικό. Ίσως δεν θα έπρεπε να έχουμε προσπαθήσει καν. Έτσι, όμως, θα αφήναμε ελεύθερο το πεδίο δράσης σε παίκτες γνωστούς που αντιλαμβάνονται την ενημέρωση ως αντικείμενο συνδιαλλαγής με την εξουσία. Ή μήπως αυτός είναι ο στόχος κύριε Λοβέρδο; Ή μήπως αυτό εννοούσατε, κύριε Παπανδρέου, ότι δεν χρωστάτε σε κανέναν. Εμείς βλέπουμε ότι σε κάποιους πρέπει να χρωστάτε. Διαφορετικά δεν δικαιολογείται αυτή η απόφαση της κυβέρνησή σας.

Κάποιοι αναγνώστες μπορεί να σκεφτούν και δικαιολογημένα ότι η αντίδρασή μας στην επιβολή του αγγελιοσήμου στο Internet έχει κίνητρο το γεγονός ότι θίγεται η βιωσιμότητα της επιχείρησή μας. Έχουν κάθε δικαίωμα να το σκεφτούν. Την ώρα που θα διαβάζουν αυτές τις γραμμές, ας σκεφτούν αν θέλουν να έχουν μία πλουραλιστική ενημέρωση ή αν θέλουν την ενημέρωση εγκλωβισμένη στα στενά όρια των πέντε έξι οικογενειών που ελέγχουν σχεδόν τα πάντα σε αυτή την χώρα. Προσωπικά αν θα ήθελα να είμαι υπάλληλός τους θα ήμουν και δεν θα ξεκινούσα την προσπάθεια του Capital.gr. Ο κ. Λοβέρδος, αλήθεια, ποιόν υπηρετεί...

Θανάσης Μαυρίδης    Δευτέρα, 28 Ιουνίου 2010 - 00:54
thanasis.mavridis@capital.gr

http://www.capital.gr/News.asp?id=999611

Νεο-Οθωμανισμός και Βαλκάνια

Ένα αξιολογότατο άρθρο του Κωνσταντίνου Χολέβα, το οποίο θα δημοσιευθεί στο περιοδικό ΑΜΥΝΑ ΚΑΙ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ τεύχος Ιουλίου 2010.

ΔΕΕ

Ο ΝΕΟ-ΟΘΩΜΑΝΙΣΜΟΣ ΣΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ ΚΑΙ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ

Κωνσταντίνος Χολέβας- Πολιτικός Επιστήμων

Όσοι γράψαμε και μιλήσαμε κατά τη δεκαετία του 1990 για το μουσουλμανικό τόξο που επιδιώκει η Τουρκία, χλευασθήκαμε υπερβολικά από τους οπαδούς των εθνικών υποχωρήσεων. Και όσοι προτείναμε την ενίσχυση των αμυντικών και διπλωματικών δεσμών με τις γειτονικές Ορθόδοξες χώρες κατηγορηθήκαμε ότι κατασκευάζουμε Ορθόδοξα τόξα με επιθετική διάθεση προς τους ...καλούς γείτονες. Τώρα που διαβάζουμε τη στρατηγική σκέψη του Αχμέτ Νταβούτογλου, Υπουργού Εξωτερικών της Τουρκίας και Καθηγητή Διεθνών Σχέσεων, νιώθουμε δικαιωμένοι. Τα νεο-οθωμανικά και άλλα οράματα του Νταβούτογλου αναλύονται εκτενώς στο ογκώδες βιβλίο του με τίτλο «Στρατηγικό Βάθος - Η Διεθνής θέση της Τουρκίας», το οποίο ορθώς έπραξε και εξέδωσε στην Ελλάδα ο εκδοτικός οίκος ΠΟΙΟΤΗΤΑ. Η μετάφραση είναι του πανεπιστημιακού Ν. Ραπτόπουλου και η επιστημονική επιμέλεια του γνωστού και ρεαλιστή Τουρκολόγου καθηγητή Νεοκλή Σαρρή.

Στις σελίδες 440-485 (αλλά και σε άλλα σημεία) ο συγγραφεύς αναφέρεται ειδικότερα στα Βαλκάνια και μιλά ξεκάθαρα για την ανάγκη της Τουρκίας να περικυκλώσει την περιοχή χρησιμοποιώντας τις μουσουλμανικές χώρες και μειονότητες. Το μουσουλμανικό τόξο που πρέπει να τεθεί στην υπηρεσία του νεο-οθωμανισμού περιγράφεται αυτολεξεί στη σελίδα 477 ως εξής: «Η ζώνη που εξικνείται βορειοδυτικά και μέσω του άξονα Μπίχατς-Κεντρική Βοσνία-Ανατολική Βοσνία-Σαντζάκ (σ.σ. Νοτίου Σερβίας) -Κόσσοβο-Αλβανία-Μακεδονία-Κίρτζαλι (σ.σ. Βουλγαρίας) -Δυτική Θράκη καταλήγει στην Ανατολική Θράκη, έχει από τη σκοπιά της Τουρκίας τον χαρακτήρα ζωτικής αρτηρίας για τη βαλκανική γεωπολιτική και τον γεωπολιτισμό της». Ενώ σε πολλά σημεία παραδέχεται ότι ο μεγαλύτερος κίνδυνος για τα τουρκικά συμφέροντα είναι η δημιουργία ενός Σερβοελληνικού συνασπισμού (σελ. 365) και ομολογεί ότι «ένας ενδεχόμενος Σερβοελληνικοβουλγαρικός συνασπισμός θα έχει ως συνέπεια την αύξηση των πιέσεων επί της στρατηγικής ζώνης, ζωτικής αρτηρίας της Τουρκίας στην περιοχή, στη διάλυση της Μακεδονίας (σ.σ. έτσι ονομάζει την ΠΓΔΜ) και στην κατάρρευση των σχέσεων της Τουρκίας με τη Βοσνία και την Αλβανία» (σελ. 481-482).

Αν θέλουμε ψύχραιμα να δούμε τη σκέψη του Νταβούτογλου με μία πρώτη ανάγνωση παρατηρούμε μία καλή γνώση της Ιστορίας και των γεωπολιτικών θεωριών που αναπτύχθηκαν στη δυτική επιστήμη, αλλά με μία βαθύτερη ανάγνωση που επιβάλλεται-- καταλήγουμε ότι πρόκειται για μία επιστημονικοφανή κάλυψη των επεκτατικών και αυτοκρατορικών διαθέσεων της Ισλαμοδημοκρατικής Τουρκίας των Ερντογάν –Νταβούτογλου κ.ά. Στον Επίλογο με τα συμπεράσματά του ο Τούρκος υπουργός προτείνει την αξιοποίηση της διπλωματικής και στρατιωτικής εμπειρίας των Σελτζούκων και Οθωμανών Τούρκων, αλλά με ειρηνικό τρόπο και προτείνει τη Διεθνή οικονομία ως μέσο προβολής της τουρκικής ισχύος. Όμως η ευρύτερη ανάλυση των απόψεών του δείχνει ότι πιστεύει ακράδαντα στον ρόλο των ισχυρών Ενόπλων Δυνάμεων και της Αμυντικής Βιομηχανίας. Για την περίπτωση της Βοσνίας γράφει (σελ. 364-365) κάτι πολύ διδακτικό και για όσους συζητούν τον αφοπλισμό της Κύπρου: «Το σημαντικότερο στοιχείο που θα διασφαλίσει την ύπαρξη της Βοσνίας είναι [...] η έμπρακτη επιβεβαίωση της εν λόγω βούλησης δια της στρατιωτικής ισχύος. Κατά τη διάρκεια της παγκόσμιας ιστορίας κανένα έθνος δεν κατόρθωσε να εγγυηθεί την ανεξαρτησία του με τη συγκατάβαση και κηδεμονία άλλου έθνους»!

Ο νεο-οθωμανισμός στα Βαλκάνια θεμελιώνεται στις εξής κυρίαρχες απόψεις του Νταβούτογλου: 1) Πρέπει η Τουρκία ή οι σύμμαχοί της να ελέγχουν τους άξονες των συγκοινωνιών και των ποταμίων μεταφορών. 2) Η Οθωμανική κληρονομιά πρέπει να προβληθεί ως ιστορική ρίζα των βαλκανικών λαών και κυρίως των Αλβανών και Βοσνιομουσουλμάνων. 3) Η Αλβανία θα παίξει τον ρόλο της συμμάχου, μέσω της οποίας η Τουρκία θα βρει διέξοδο προς την Αδριατική. 4) Ο θρησκευτικός παράγοντας είναι απαραίτητο εργαλείο στρατηγικής σκέψης και διαμόρφωσης συμμαχιών. Κατά τον Νταβούτογλου οι Γερμανοί επηρεάζουν τους Καθολικούς Σλοβένους, Κροάτες και Ούγγρους, η Ορθόδοξη Ρωσία επηρεάζει τους Σέρβους και προσεγγίζει Έλληνες, Βουλγάρους και Ρουμάνους, οι ΗΠΑ αναγκαστικά θα στηριχθούν στους Αλβανούς και Βοσνίους που είναι Μουσουλμάνοι. Άρα ο νεο-οθωμανισμός συμπίπτει –έστω πρόσκαιρα- με τα αμερικανικά συμφέροντα στην περιοχή. 5) Οι μουσουλμανικές μειονότητες ανά τα Βαλκάνια πρέπει να αξιοποιηθούν ως εφαλτήρια προωθήσεως των τουρκικών συμφερόντων Γράφει χαρακτηριστικά στη σελίδα 482: «Η Τουρκία [...] οφείλει να δώσει βάρος σε πολιτικές που περικυκλώνουν την περιοχή στο σύνολό της [...] Μπορεί να προταθεί επίσης μία συνεργασία για την εξασφάλιση των πολιτισμικών και εκπαιδευτικών δικαιωμάτων των εθνικών κοινοτήτων, που διαθέτουν διαφορετικές κουλτούρες στους κόλπους των βαλκανικών κρατών. Μία τέτοια συμφωνία μπορεί να διαμορφώσει ένα κατάλληλο έδαφος κυρίως για το Κόσσοβο και τη Δυτική Θράκη». Σημειώνω με ανησυχία την σύνδεση Κοσσόβου και ελληνικής Θράκης στο φάσμα των νεο-οθωμανικών επιδιώξεων. Ο Νταβούτογλου με χειρουργικό νυστέρι αναδιανέμει σύνορα, λαούς και εθνότητες και ξαναβαπτίζει Οθωμανικά τα Βαλκάνια ενώ εμείς ασχολούμαστε μόνο με τα οικονομικά μας προβλήματα και αδιαφορούμε για όσα εξυφαίνονται εις βάρος μας και μάλιστα δημοσιοποιούμενα μέσω βιβλίων. Το πρώτο ζητούμενο είναι να αποκτήσουμε γραπτό και επίσημο Εθνικό Δόγμα όπως έχει η Τουρκία του Νταβούτογλου, αλλά και η Αλβανία και η Βουλγαρία (δημοσιεύθηκαν το 1997-1998). Επιπλέον νομίζω ότι πρέπει να αντιδράσουμε και εμπράκτως και μάλιστα διδασκόμενοι από ...τον Νταβούτογλου. Να ενδυναμώσουμε τις Ένοπλες Δυνάμεις μας, να ενισχύσουμε πολύπλευρα την ελληνοσερβική συνεργασία, να αξιοποιήσουμε ειρηνικά την πολιτιστική και θρησκευτική διάσταση της διπλωματίας μας και να εμποδίσουμε κάθε τάση αφελληνισμού της μειονοτικής παιδείας στη Θράκη.

Κ.Χ. 19-6-2010

Κορυφαίο!

Πού βρίσκεται το οργανωμένο έγκλημα;

Ένα εκπληκτικό σκίτσο από αμερικάνικη εφημερίδα που μου έστειλε ένας φίλος. Όσοι γνωρίζουν αγγλικά θα το απολαύσουν περισσότερο, γιατί η μετάφραση ασφαλώς δεν μπορεί να αποδώσει τις λεπτές αποχρώσεις ορολογίας, σαρκασμού, ειρωνίας και θλιβερής πραγματικότητας που υπονοείται στον διάλογο πατέρα και γιου. Δηλώνει λοιπόν ο μικρός στον πατέρα του (στο στυλ "αποφάσισα να γίνω αστροναύτης, γιατρός κλπ"):

-Μπαμπά, σκέφτομαι να κάνω καριέρα στο οργανωμένο έγκλημα.

Και ο πατέρας ρωτάει:

-Στην Κυβέρνηση (στην Ελλάδα θα λέγαμε στον Δημόσιο) ή στον Ιδιωτικό τομέα;
Με άλλα λόγια, οι εποχές που ακούγοντας "οργανωμένο έγκλημα" το μυαλό μας πήγαινε στην μαφία, στους γκάγκστερ κλπ έχουν παρέλθει και σήμερα το οργανωμένο έγκλημα υπάρχει και μέσα στις κυβερνήσεις και τον κρατικό μηχανισμό.
Ελπίζω να χαμογελάσατε λιγάκι. Καλό Σαββατοκύριακο λοιπόν, όσο καλό μπορεί να είναι αυτήν την περίοδο σε ένα μέσο Έλληνα!

ΔΕΕ

Το τέλος της Ελλάδας

Το τέλος της Ελλάδας που ξέραμε θα είναι οδυνηρό...

Πέμπτη 24/06/2010 07:01                      Κώστας Στούπας

Το τέλος του Οττο για την Εθνική σηματοδοτεί με έναν άλλο τρόπο το τέλος μιας περιόδου που μας επεφύλασσε για φινάλε πολλά καλά και άσχημα. Μια επεφύλασσε μια Ολυμπιάδα, πολλά χρυσά μετάλλια στο στίβο, ένα πρωτάθλημα Ευρώπης και κυρίως την είσοδο της χώρας στην Ευρωζώνη...

Πρόκειται για το τέλος της μεταπολίτευσης από μια άλλη οπτική γωνία. Η χρεοκοπία του ελληνικού κράτους είναι η κορυφή του παγόβουνου, το βυθισμένο κομμάτι του παγόβουνου είναι η πολιτισμική μας κρίση. Το τέλος της μεταπολίτευσης το ορίζει πλέον η επί της ουσίας χρεοκοπία του ελληνικού κράτους. Η επίλυση του προβλήματος όμως απαιτεί πολιτισμικό μετασχηματισμό...

Οι τελευταίοι που έχουν καταλάβει αυτή την ανάγκη είναι το σύμπλεγμα πολιτικών με τους πελατειακούς τους στρατούς. Η μεταπολίτευση είχε δυο πτυχές για την Ελλάδα.

Η μία είναι η Ελλάδα που ανέπτυξε τα φοβικά και ενοχικά σύνδρομα για το επιχειρείν, την νοοτροπία της δημοσιοϋπαλληλίας, της αρπαχτής, της κοινωνικής αποδοχής της διαφθοράς, των διάφορων εκτάκτων που απεργούν αιτώντας τακτοποίηση κλπ.

Η άλλη είναι η Ελλάδα της προσπάθειας που κατέληξε στην είσοδο στην ευρωζώνη, της Ολυμπιάδας του 2004, της ομάδας που σκηνοθέτησε την ασύλληπτη έναρξη της Ολυμπιάδας, του πανευρωπαϊκού στο ποδόσφαιρο, η Ελλάδα των πολυεθνικών που έχουν κατακλύσει με την παρουσία του τις βαλκανικές αγορές, των μεγάλων έργων που αποτελούν τα πάγια αυτής της χώρας αν τη δούμε σαν επιχείρηση...

Η Ελλάδα των Μαντέληδων, των Τσουκάτων, των Παυλίδιδων, των βατοπεδινών, των δομημένων και της Siemens αλλά και η Ελλάδα της Apivita, του Κορρέ, της Follli-Follie, των τσιμέντων (που όχι άντεξαν τον πόλεμο του καρτέλ αλλά επεκτάθηκαν στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα...), της μεγαλύτερης εξαγωγικής δύναμης ψαριών στη Μεσόγειο, της παρέας από την Κοζάνη που έχει γεμίσει τα σούπερ μάρκετ με φακές, των χιλιάδων οικοτουριστικών μονάδων και πάει λέγοντας...

Οι Έλληνες είμαστε κυκλοθυμικός λαός...

Μετά τον αγώνα της εθνικής ομάδας με τη Νότια Κορέα άπαντες είχαν στείλει στον πυρ το εξώτερον και την ομάδα και κυρίως τον προπονητή. Λίγοι απ’ όσους άκουσα δεν είχαν μια άποψη για τι ακριβώς έπρεπε να κάνει ο Οττο Ρεχάγκελ για να μη χάσει. Στον επόμενο αγώνα το 75% των Ελλήνων πόνταρε στην ήττα της εθνικής ομάδας και πάλι έχασε...

Μια μεγάλη μερίδα των συμπατριωτών μας πιστεύει στα χειρότερα για το μέλλον. Αυτό δεν είναι έκπληξη καθώς είμαστε κυκλοθυμικός λαός, αλλά είναι χρησιμότερο αντί να κλαίμε τη μοίρα μας περιμένοντας το μοιραίο να κάνουμε το ελάχιστο από αυτό που αναλογεί στον καθένα για να το αποφύγουμε.

Δεν περιμένω από τους πελάτες που βρήκαν μια πλεονασματική θέση στο Μετρό Αθηνών, τον χρεοκοπημένο ΟΣΕ, την ΕΡΤ ή τα μέλη του ΠΑΜΕ που συνεχίζουν να κλείνουν λιμάνια, να αλλάξουν συμπεριφορά. Οι περισσότεροι από αυτούς είναι δεμένοι σε ένα πελατειακό σύμπαν που βυθίζεται πλέον και παριστάνουν πως δεν καταλαβαίνουν. Απλά επειδή ο παλιός κόσμος βυθίζεται στα επόμενα 2-3 χρόνια οι περισσότεροι θα βρεθούμε κάτω από την επιφάνεια του νερού. Τότε δεν θάχουμε άλλη επιλογή από το κουνήσουμε τα χέρια για να βγούμε στην επιφάνεια...

Πηγή: http://www.capital.gr/stoupas/Article.aspx?id=997339