Ενδιαφέρουσα εκδήλωση

Ο ΣΤΡΑΓΓΑΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ, 

ΠΡΟΟΙΜΙΟ ΓΙΑ ΝΕΟ ΣΧΕΔΙΟ ΑΝΑΝ;

Η Ευρωζώνη, υπό την καθοδήγηση της Γερμανίας, με τη συνενοχή της πλειοψηφίας των υπόλοιπων μελών της ευρωζώνης και την ηχηρή και ένοχη σιωπή της ελληνικής κυβέρνησης, αποφάσισε να καρατομήσει την κυπριακή οικονομία με πρωτοφανή μέτρα διάλυσης του τραπεζιτικού της συστήματος, και ρίξιμο στον οικονομικό καιάδα εκατοντάδων χιλιάδων Κυπρίων.

Οι ευθύνες της κυπριακής άρχουσας ελίτ, και των κυπριακών κυβερνήσεων (Χριστόφια, Αναστασιάδη) είναι προφανείς και αυταπόδεικτες. Και όπως έχουμε τονίσει πολλές φορές, η συντήρηση και αναπαραγωγή ενός οικονομικού μοντέλου στηριγμένου σε εξωτερικούς πόρους, παρʼ ότι αποτελεί εν πολλοίς συνέπεια της κατοχής, δεν είναι βιώσιμη. Επιπλέον καθιστά την Κύπρο ευάλωτη σε κάθε είδους πιέσεις και εκβιασμούς.

Αν σε όλα αυτά προστεθεί η άθλια οικονομική κατάσταση της Ελλάδας και η μεταβολή της σε αποικία χρέους, τότε η συγκυρία γίνεται ακόμα πιο τραγική και επικίνδυνη.

Ο οικονομικός στραγγαλισμός της Κύπρου όμως, δεν έγινε απλώς για οικονομικούς λόγους και όχι μόνο από τους Γερμανούς. Σε αυτήν συνέργησαν και οι Αμερικανοί (μέσω του ΔΝΤ) και οι Εγγλέζοι. Θεώρησαν την οικονομική κρίση ως ευκαιρία να καθυποτάξουν ολοκληρωτικά τον κυπριακό ελληνισμό, και να επαναφέρουν άμεσα μια νέα έκδοση του σχεδίου Ανάν, που εννέα χρόνια πριν, στις 24 Απριλίου του 2004, απέρριψε ο κυπριακός λαός  υπό την ηγεσία του Τάσσου Παπαδόπουλου. Γιʼ αυτό, και ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ έσπευσε να θεωρήσει κατάλληλη τη στιγμή για την προώθηση εκ νέου «λύσης του Κυπριακού» σε συμφωνία με τον ενεδρεύοντα νεοθωμανισμό του Ερντογάν και του Νταβούντογλου.

Γιʼ αυτό, ο ελληνισμός στην Ελλάδα και την Κύπρο, πρέπει να τεθεί άμεσα σε επιφυλακή και παράλληλα με την οικονομική και πολιτική αλληλεγγύη στους Κύπριους ενάντια στον στραγγαλισμό τους, να εμποδίσει την ανάπτυξη κάποιου νέου σχεδίου κατακρεούργησης και τουρκοποίησης της  νήσου. Σʼ αυτά τα πλαίσια, η Συντονιστική Επιτροπή Υποστήριξης Αγώνα για Ελεύθερη Κύπρο (ΣΕΥΑΕΚ) καθώς και το Σωματείο «Συμπαράσταση Αγώνα Κύπρου» (ΣΑΚ), με την υποστήριξη της Ένωσης Κυπρίων Ελλάδος οργανώνουν κατά την ένατη επέτειο του ιστορικού όχι στο σχέδιο Ανάν, εκδήλωση συμπαράστασης και εγρήγορσης.

Στις 24 Απριλίου 2013, στην αίθουσα του Πνευματικού Κέντρου Ρουμελιωτών, Σίνα και Δαφνομήλη 1Α (δίπλα στο Γαλλικό Ινστιτούτο), στην Αθήνα, θα πραγματοποιηθεί σχετική εκδήλωση με κεντρικό ομιλητή τον πρώην υπουργό Εξωτερικών και υποψήφιο για την προεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας, Γιώργο Λιλλήκα.

Μαζί του θα μιλήσουν ο Νίκος Κουτσού (βουλευτής της κυπριακής βουλής), ο Γιώργος Καραμπελιάς (συγγραφέας, εκδότης του περιοδικού Άρδην), και ο Μανώλης Μηλιαράκης (πρόεδρος της ΣΕΥΑΚ).

Την εκδήλωση θα συντονίζει ο πρόεδρος της ΣΑΚ αντιστράτηγος ε.α. Δημήτρης Αλευρομάγειρος, ενώ χαιρετισμό θα απευθύνει ο Λεωνίδας Μασσοστασής, (πρόεδρος της Ένωσης Κυπρίων Ελλάδος).

Ώρα πραγματοποίησης της εκδήλωσης 19.30.

ΣΕΥΑΕΚ-ΣΑΚ

Ελληνική Εξωτερική Πολιτική

Ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο της σοβαρής (από τις ελάχιστες που απέμειναν) και καλά ενημερωμένης δημοσιογράφου Κύρας Αδάμ που πρέπει να προσεχθεί.

ΔΕΕ

Ελληνική Εξωτερική Πολιτική: 

Αναζητώντας τον μίτο της Αριάδνης

Γράφει η Κύρα Αδάμ

Εποχή ισχνών, ισχνότατων αγελάδων διέρχεται η ελληνική διπλωματία και η οικονομική κρίση δεν είναι η μόνη υπεύθυνη για την κατάσταση αυτή. Την τελευταία δεκαετία, τουλάχιστον, αιχμή του δόρατος για τη διεθνή διπλωματία έχει αποτελέσει ο ενεργειακός τομέας, με το έλλειμμα της Ελλάδας να είναι σχεδόν κραυγαλέο. Η Αθήνα, ως επί το πλείστον αναλώθηκε σε ευκαιριακές «λαμπερές» για την εποχή «επιλογές» που όχι μόνον δεν καρποφόρησαν, αλλά τώρα στρέφονται ίσως και εναντίον της. Στο νότιο σταυροδρόμι Ευρώπης, Αφρικής και Μέσης Ανατολής, μέχρι το 2010 η Ελλάδα, με προσωπική επιλογή του τότε πρωθυπουργού Κ Καραμανλή είχε επιλέξει την ενεργειακή συνεργασία με τη Μόσχα (που είχε ξεκινήσει μια δεκαετία νωρίτερα από τον τότε ΥΠΕΞ Κ. Παπούλια), με έναν βασικό λόγο την απομάκρυνση του κίνδυνου ενεργειακής εξάρτησης από την Τουρκία. Το εγχείρημα συνάντησε την λυσσαλέα αντίδραση των ΗΠΑ πρωτίστως, αλλά και της ΕΕ στη συνέχεια και οδήγησε στην εύκολη αλλά καταστροφική απόφαση του Γ. Παπανδρέου να βάλει τέλος στο εγχείρημα …για περιβαλλοντικούς, κυρίως λόγους! Το σύνολο, όμως, του ελληνικού πολιτικού κόσμου, ασχολούμενο μονίμως με άλλους «υψηλότερους στόχους και ιδανικά» κομματικής και εκλογικής σκοπιμότητας, ουδέποτε μέσα σ’ αυτήν την κρίσιμη δεκαετία αισθάνθηκε την ανάγκη να συναποφασίσει μια σταθερή και μόνιμη ενεργειακή πολιτική για την επόμενη περίοδο.

Το κενό αυτό, που απολύτως φυσιολογικά έσπευσε να καλύψει η γειτονική Τουρκία. Η Άγκυρα, ομοίως πένης σε ενεργειακές πηγές όπως και η Αθήνα, αλλά με το πλεονέκτημα της γεωγραφικής θέσης της, άρχισε να «μαζεύει» στο έδαφος της αγωγούς και διαδρομές υδρογονανθράκων με προορισμό την Ευρώπη, συνεργαζόμενη με όλα τα αντίπαλα στρατόπεδα στον τομέα της ενέργειας.

Ενεργειακή έκρηξη

Έως ότου ήρθε η «ενεργειακή έκρηξη» στην Αν. Mεσόγειο, με τα γειτονικά κοιτάσματα στην Κύπρο και το Ισραήλ και πιθανότατα με τα κοιτάσματα νότια και ανατολικά της Κρήτης. Το έμπρακτο ενδιαφέρον διεθνών εταιρειών και της διεθνούς κοινότητας για τον «θησαυρό» αυτό συνέπεσε με το διεθνές ενδιαφέρον για την ομαλοποίηση της κατάστασης στη Μ Ανατολή με τη νέα «διευθέτηση» στο θέμα της Συρίας και την «τακτοποίηση» των μονίμων εκκρεμοτήτων με το Ιράν. Η Αθήνα είναι «χαμένη από χέρι» στην υπόθεση αυτή. Η Ελλάδα είχε τη δεκαετία του 80 προνομιακές σχέσεις με το Μπάαθ της Συρίας (ως αντίπαλο , τότε δέος στην Τουρκία) και με την Παλαιστίνη του Γαισέρ Αραφάτ και με κατά καιρούς ανοίγματα στο Ιράν. Τη δεκαετία του 2000 επί υπουργίας Εξωτερικών Παγκάλου και Παπανδρέου, οι σχέσεις της Ελλάδας με τον αραβικό κόσμο συνολικότερα και με τις τρεις αυτές δυνάμεις πιο συγκεκριμένα, κατέληξαν σε κωματώδη κατάσταση, υπέρ μιας δειλής στην αρχή και αυξανόμενης στη συνέχεια συνεργασία με το Ισραήλ. Αυτή την στιγμή, με την υλοποίηση του «δόγματος Νταβούτογλου» η κατάσταση έχει ανατραπεί πλήρως. Η Τουρκία είναι η ενεργός «μεσολαβητική» δύναμη στην περιοχή, ενώ το κάποτε ισχυρό ελληνικό πλεονέκτημα της «ευρωπαϊκής χώρας» κατέληξε σε κάλπικη λίρα, ιδιαίτερα τώρα την εποχή της οικονομικής δυσπραγίας και των ταλαντεύσεων του «μέσα – έξω» από την ευρωζώνη και το ευρώ.

Εν υπνώσει

Είναι προφανές ότι μέσα σε ελάχιστο χρόνο έχουν πέσει πολλά και μαζεμένα στο κεφάλι της Αθήνας και είναι ιδιαιτέρως αμφίβολο αν η εν υπνώσει ελληνική οικονομική και ενεργειακή διπλωματία θα μπορέσουν να ξυπνήσουν. Κατ’ αρχήν η Αθήνα πιέζεται τώρα να λύσει τις τροχοπέδες δεκαετιών, προτού ανταποκριθεί στα προβλήματα του παρόντος. Οι τουρκικές απειλές και διεκδικήσεις έχουν τώρα μετατοπιστεί στην περιοχή της Αν. Μεσογείου γύρω από το Καστελόριζο. Η Άγκυρα επιχειρεί «να καταπιεί» το νησί αυτό, ώστε να φτάσει την ΑΟΖ της μέχρι την Αίγυπτο, να αποκόψει την συνέχεια των ΑΟΖ Ελλάδας – Κύπρου και να βάλει και αυτή χέρι στα πιθανά κοιτάσματα υδρογονανθράκων στην συγκεκριμένη περιοχή. Παραλλήλως, με το επιχείρημα της οικονομικής και ασφαλούς μεταφοράς του φυσικού αερίου της Αν. Μεσογείου στην Ευρώπη μέσω Τουρκίας, πιέζει την Αθήνα να εμπλακεί στις διαδικασίες επίλυσης του Κυπριακού, που θα διευκολύνει τη μεταφορά του αερίου . Με άλλα λόγια η Άγκυρα, με τη βοήθεια πολλών επιχειρεί να σπρώξει και να εγκλωβίσει την ασθενική οικονομικώς Αθήνα σε μια «συνολική λύση» που θα περιλαμβάνει την πλήρη διευθέτηση της ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας , την επίλυση του Κυπριακού και την μεταφορά του φυσικού αερίου στην Ευρώπη μέσω Τουρκίας. Το εύρος των διαπραγματεύσεων και των «ανταλλαγμάτων» είναι πολύ μεγάλο, ιδιαίτερα αν πιστοποιηθούν μεγάλα κοιτάσματα υδρογονανθράκων ανατολικά της Κρήτης, σε ΑΟΖ όμως, που σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο -χωρίς την παράκαμψη του- είναι υποχρεωτικό να συμφωνηθεί ανάμεσα στην Αθήνα και την Άγκυρα.

«Κλειδί» για τους αγωγούς οι αποφάσεις του Ισραήλ

Ουδεμία αμφιβολία υπάρχει πλέον ότι η Ουάσιγκτον, σ’ αυτή τη δεύτερη θητεία Ομπάμα «κάνει δουλειές» μόνον με την Τουρκία. Ο αμερικανός υπουργός Εξωτερικών κ. Κέρι έχει μετατρέψει την απόσταση Ουάσιγκτον – Άγκυρα σε διαδρομή Παγκράτι- Κυψέλη, ενώ έχει αναλάβει ενθέρμως την διαμεσολάβηση της εδώ και τώρα εξομάλυνσης των σχέσεων της Τουρκίας με το Ισραήλ, αλλά και με την κεντρική κυβέρνηση του Ιράκ, που μέχρι πρότινος αντιδρούσε στην «αναγκαστική» ενεργειακή συνεργασία της Τουρκίας με τις αρχές του ιρακινού Κουρδιστάν. Εκ των πραγμάτων, αυτή την στιγμή, η μόνη συνεργάσιμος δύναμη της Ελλάδας στην περιοχή είναι το Ισραήλ. Οι τελικές αποφάσεις της χώρας αυτής για τον τρόπο με τον οποίο θα διαθέσει τους ήδη αντλούμενους υδρογονάνθρακες από το «μικρό» κοίτασμα του Ταμάρ (προτού φτάσει στο γιγαντιαίο κοίτασμα του Λεβιάθαν, που συνορεύει με το κυπριακό), θα επηρεάσει βαθύτατα την τύχη που θα έχουν οι υδρογονάνθρακες της Κύπρου και κατ επέκταση την τύχη που θα έχουν τα όψιμα ελληνικά σχέδια για μετατροπή της χώρας σε νότια πύλη εισόδου φυσικού αερίου στην Ευρώπη.

Μέσω Τουρκίας

Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι το ενεργειακό δυτικό στρατόπεδο «σπρώχνει με χέρια και πόδια» τη λύση της μεταφοράς των ισραηλινών και κυπριακών υδρογονανθράκων μόνο μέσω της Τουρκίας και από εκεί στην Ευρώπη. Η Άγκυρα από την πλευρά της επιχειρεί να διαφημίσει όσο μπορεί καλύτερα το σχεδιαζόμενο εν πολλοίς «δίκτυο αγωγών» , ποντάροντας ιδιαιτέρως στις εγκαταστάσεις στο λιμάνι του Τσεϋχάν, ως την οικονομικώς προσφορότερη λύση. Είναι άγνωστο ακόμα αν το Ισραήλ θα πιεστεί τόσο, ώστε να αποφασίσει να εναποθέσει ολόκληρο «το βιός» του σε υδρογονάνθρακες στα χέρια της Τουρκίας, ή θα διαπραγματευθεί σκληρά την μεταφορά μέρους των υδρογονανθράκων του στην Κύπρο. Η οποία με τη σειρά της θα πιεστεί αφόρητα να περάσει με αγωγούς το φυσικό αέριο της στην Τουρκία, ώστε να μην επιλέξει τη λύση μεταφοράς του αερίου σε υγροποιημένη μορφή σε σταθμούς στην Ελλάδα. Η οποία με τη σειρά της θα πρέπει να είναι σε θέση να παρουσιάσει ασφαλές οικονομικό και ταχύ τρόπο μεταφοράς του φυσικού αερίου Κύπρου – Ισραήλ, μαζί με τις ποσότητες του ενδεχόμενου δικού της αερίου στην Ευρώπη.

Η τέχνη της διπλωματίας

Αλλά και στο ηπειρωτικό έδαφος της Ελλάδας η κυβέρνηση δεν μπορεί μέχρι στιγμής να «συμμαζέψει» τη Μόσχα, την Ουάσιγκτον και την ΕΕ σ’ ένα θέμα εκ πρώτης όψεως απλό, όπως η αποκρατικοποίηση της ΔΕΠΑ και της ΔΕΣΦΑ. Το ρωσικό ενδιαφέρον είναι πλουσιοπάροχα εκδηλωμένο, αλλά συναντά την δυναμική και υπόγεια αντίδραση των ΗΠΑ και την εκβιαστική παρέμβαση των Βρυξελλών. Χωρίς δυναμική απόφαση από την ελληνική κυβέρνηση, οι σχέσεις Αθήνας-Μόσχας θα παραμείνουν παγωμένες, όπως και αυτές της Αθήνας με την Ουάσιγκτον. Επομένως κανένα από τα πολλαπλώς σχεδιαζόμενα, αλλά ουδέποτε υλοποιούμενα πρωθυπουργικά ταξίδια στη Ρωσία και τις ΗΠΑ θα έχουν αποτέλεσμα αν η ελληνική κυβέρνηση δεν παρουσιάσει ολοκληρωμένη θέση και σχέδιο που δεν θα αποκλείει οφέλη και για τις δυο πλευρές. Με άλλα λόγια, η Αθήνα καλείται να ασκήσει την τέχνη της διπλωματίας. Και η προϋπόθεση για να γίνει αυτό είναι η Αθήνα να βρει την άκρη του μίτου της Αριάδνης στην ενεργειακή πολιτική της.

http://kostasxan.blogspot.gr/2013/04/blog-post_6790.html?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed:+blogspot/vhzE+(%CE%91%CF%82+%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%AE%CF%83%CE%BF%CF%85%CE%BC%CE%B5+%CE%B5%CF%80%CE%B9%CF%84%CE%AD%CE%BB%CE%BF%CF%85%CF%82!)

«Αν δεν σας αρέσει η Ελλάδα, να αλλάξετε χώρα»

Εισαγγελέας σε φοιτητές που έσκισαν ελληνικές σημαίες: 

«Αν δεν σας αρέσει η Ελλάδα, 

να αλλάξετε χώρα»

Σε δέκα μήνες φυλάκιση με τριετή αναστολή καταδικάστηκαν από το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Σερρών οι δυο φοιτητές που τον Αύγουστο του 2012 συνελήφθησαν να σκίζουν ελληνικές σημαίες και να προσχωρούν σε βανδαλισμούς στα γραφεία του ΛΑΟΣ και της Χρυσής Αυγής.

Μάλιστα η εισαγγελέας ήταν χείμαρρος στην αγόρευσή της και όταν αναφέρθηκε στο σκίσιμο της σημαίας είπε στους νεαρούς: «Αν δεν σας αρέσει να είστε στην Ελλάδα, να αλλάξετε χώρα. Κουκούλες φοράνε μόνο οι ρουφιάνοι και οι θρασύδειλοι». Στη συνέχεια ζήτησε την καταδίκη τους σε δύο χρόνια φυλάκιση, με την κατηγορία της περιύβρισης και προσβολής Εθνικού Συμβόλου.

Οι δύο νεαροί είναι φοιτητές του ΤΕΙ Σερρών και ανήκουν στην Οργάνωση «Αναρχοαυτόνομο Στέκι Φοιτητών του ΤΕΙ Σερρών».

Πηγή:  iefimerida.gr http://www.iefimerida.gr/node/101087#ixzz2Qzq4AcQe

Ανακοίνωση αναβολής εκδήλωσης

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Ανακοινώνεται από την Συντονιστική Επιτροπή ότι η προγραμματισμένη εκδήλωση για την Δευτέρα 22-4-2013 του «Φόρουμ Εθνικής Στρατηγικής» στην Θεσσαλονίκη αναβάλλεται για μετά το Πάσχα σε ημερομηνία που θα ανακοινωθεί εγκαίρως.

Παρακαλούμε όσοι διαβάσουν την παρούσα ανακοίνωση να ενημερώσουν σχετικά φίλους και γνωστούς.

ΦΟΡΟΥΜ ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ

ΦΟΡΟΥΜ ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ 

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ

ΔΕΥΤΕΡΑ 22 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2013 ώρα 18.00

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ

ΟΜΙΛΗΤΕΣ:
1. π. Θεόδωρος Ζήσης: Η ορθοδοξία ως παράγων εθνικής αυτοσυντήρησης

2. Λευτέρης Κωνσταντινίδης: Το διαχρονικά διεφθαρμένο, άρρωστο και βαθύτατα ανθελληνικό πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο της χώρας ξεπουλά την Ελλάδα

3. Γιάννης Κουριαννίδης – Στέλεχος Εθνικής Τράπεζας, Συνδικαλιστής: Η πορεία αφελληνισμού των ελληνικών Τραπεζών

4. Κώστας Καραΐσκος – Εκδότης θρακιώτικης εφημερίδας «Αντιφωνητής»: Το ελληνικό πρόβλημα στη Θράκη

5. Σαμπαεδήν Καραχότζα – Δημοσιογράφος: Το Πομακικό ζήτημα σήμερα

6. Θανάσης Τζιούμπας: Ο Ελληνισμός στη μέγγενη των τεκτονικών πλακών

7. Μαρία Μαντουβάλου - Καθηγ. Πανεπιστημίου Αθηνών: Δύο εμβληματικές φυσιογνωμίες της Μακεδονίας: Γεώργιος Μόδης και Αυγουστίνος Καντιώτης

ΠΡΟΕΔΡΕΙΟ: Ευαγγελίδης Δημήτρης, Χρυσανθακόπουλος Αλέξανδρος

ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ: Μαίρη Λαγανά

Επικοινωνία patriotikovima@gmail.com

Οι έξαλλες μαινάδες των ΤΕΙ

Οι έξαλλες μαινάδες των ΤΕΙ (α΄) 

Φειδίας Μπουρλᾶς

Κάτι πῆγε νὰ πιάσῃ ὁ Θεοδωρόπουλος (στο άρθρο του στην "Καθημερινή" που ακολουθεί) γράφοντας περὶ «βιαίου ἐρωτικοῦ πόθου», ἀλλὰ κι αὐτὸς ἔμεινε στὴν ἐπιφάνεια. Στὴν πραγματικότητα, ἡ μαζοχιστικὴ καρτερία καὶ ὑποταγὴ μὲ τὴν ὁποίαν ὁ καθηγητὴς τοῦ ΤΕΙ Πατρῶν ὑπομένει τὸν βασανισμὸν καὶ ἐξευτελισμόν του ἀπὸ τὰ ἔξαλλα νυμφίδια ὑποδηλώνει φετιχισμὸ domination & submission α-λα Λολίτα τοῦ Ναμπούκοβ, Μαῦρα Φεγγάρια τοῦ Ἔρωτα τοῦ Μπρυκνέρ κ.λπ. (ἀλλὰ στὸ πιὸ φτηνιάρικο-σκυλάδικο, φεῦ, ὄχι τόσο σοφιστικὲ ὅσο στὰ ἀναφερθέντα).

Δίψα για μάθηση

Του Τάκη Θεοδωρόπουλου

Η δίψα για μάθηση της νεολαίας μας παραμένει ακόρεστος. Βοηθούντος δε και του έαρος, ενίοτε αποκτά χαρακτηριστικά βίαιου ερωτικού πόθου. Πώς αλλιώς να εξηγηθούν τα προχθεσινά επεισόδια στο ΤΕΙ Πατρών; Διαβλέποντας τον κίνδυνο να χάσουν το αντικείμενο της ερωτικής τους επιθυμίας, οι σπουδαστές δεν δίστασαν να δώσουν τον υπέρ πάντων αγώνα. Συνέλαβαν τους επίορκους καθηγητές τους, μετέτρεψαν το γραφείο όπου συνεδρίαζαν σε κρατητήριο εκτάκτου ανάγκης, κι αφού τους κλειδαμπάρωσαν, απαίτησαν να υποβάλουν την παραίτησή τους. Εκείνων εμμενόντων στην απόφασή τους να μην παραιτηθούν, σαν το περιώνυμο υποζύγιο της ελληνικής υπαίθρου οι διψασμένοι σπουδαστές μουλάρωσαν και δεν τους άφηναν να φύγουν ώσπου να έρθουν τα ξημερώματα. Εν τω μεταξύ άλλοι σπουδαστές, κατ’ όνομα, διότι προφανώς αυτοί δεν ενδιαφέρονται να μορφωθούν, προσπάθησαν να απελευθερώσουν τους συλληφθέντες. Οπότε και άναψαν τα αίματα και έπεσε ξύλο. Τελεσθέντος δε του μπάχαλου, οι πρώτοι σπουδαστές, αυτοί που διψούν για μάθηση, μπήκαν στο κρατητήριο και περιέλουσαν τους αδιάφορους για το μέλλον του ελληνισμού καθηγητές με βαφή χρώματος ερυθρού. Εμπνεόμενοι από τον αγώνα των φιλήσυχων κατοίκων της Ιερισσού, απείλησαν ότι θα πυρπολήσουν τον χώρο – φαντασθείτε τι θα γινόταν αν δεν ήταν φιλήσυχοι. Υποθέτω πως κατ’ αυτόν τον τρόπο οι αρμόδιοι θα συγκινηθούν και θα σταματήσουν να στερούν από τη νεότητα το δικαίωμα στη γνώση και την επιστημονική αριστεία. Η οποία, όπως μας πληροφόρησε η άκρως επιτυχημένη συνέλευση των πρυτάνεων και λοιπών πανεπιστημιακών ηγεμόνων, είναι τέτοια και τόση, που δεν εγκαταλείπει τη νεότητα ακόμη κι όταν η νεότητα εγκαταλείψει εαυτήν και εμφανισθούν τα πρώτα συμπτώματα της μέσης ηλικίας. Διότι, εάν, λέει, αποφασισθεί η άμεση διαγραφή των «αιωνίων», ο πληθυσμός των πανεπιστημίων μας θα αποδεκατισθεί. Καθότι οι «αιώνιοι» αποτελούν το ένα τρίτον του σώματος των φοιτητών. Ελπίζω ο ιστορικός του μέλλοντος να θυμηθεί ότι και στον τομέα αυτόν ο ελληνισμός διατηρεί άσβεστη την φλόγα της φιλομαθούς ψυχής του. Να θυμηθεί ότι την ίδια ημέρα που οι δωσίλογοι εργάτες των μεταλλείων της Χαλκιδικής εμφανίζονταν με κουκούλες και αλλοιωμένη τη φωνή προκειμένου να κρύψουν το μένος τους κατά του δάσους και της εν γένει οικολογίας, στην άλλη άκρη της ωραίας χώρας σπουδαστές έδιναν τον υπέρ πάντων αγώνα.

http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_1_13/04/2013_493599

Οι έξαλλες μαινάδες των ΤΕΙ (β΄) 

Φειδίας Μπουρλᾶς

Καὶ γιὰ νὰ κάνουμε καὶ ἕνα σοβαρότερον, μὴ πολιτικῶς ὀρθὸν σχόλιον (ὄχι θὰ γλυτώνατε), ἂς ἐπισημάνουμε τὰ ἐξῆς. Πρῶτον, ἡ ἰδέα ὅτι μαθητὴς καὶ δάσκαλος εἶναι τὸ ἴδιο, ὅλοι φιλαράκια (κατάργησις ἱεραρχίας, κατάργησις ἀξιολογήσεως-βαθμολογήσεως, κατάργησις πειθαρχίας, ἑνικὸς ἀριθμὸς τῆς ἰσότητος), ἔχει ἰδεολογικὸν καὶ πολιτικὸν πρόσημον, καὶ ἱστορία. Δεύτερον, τὸ ὅτι τὰ ἔξαλλα αὐτὰ ὄντα στὸ βίντεο εἶναι ἀποκλειστικῶς κορίτσια, ἀσφαλῶς δὲν εἶναι τυχαῖον. Καὶ δὲν εἶναι «σεξιστικὴ» ἡ παρατήρησις (ἤ, ἐὰν εἶναι, δικαίως εἶναι). Πρόκειται γιὰ ἄλλη μία ἀπὸ τὶς ἐκφυλιστικὲς συνέπειες τοῦ διεστραμμένου φεμινισμοῦ, ὁ ὁποῖος, ἀντὶ νὰ ἐλευθερώσῃ τὴν γυναῖκα, τὴν ὑπεδούλωσε, καὶ ἀντὶ νὰ τὴν ἐξυψώσῃ, τὴν ὑπεβίβασε (ἀπὸ θεότητα-νύμφη, πριγκίπισσα καὶ ἀρχόντισσα, ἡρωίδα, μούσα, ἐρωμένη (καὶ ἀκόμη, καὶ κατ᾿ ἀρχήν, βασίλισσα τῆς οἰκογενειακῆς ἑστίας κάθε φτωχικῆς ἀγροτικῆς οἰκίας), γιὰ τὸ προνόμιο νὰ φέρουν ἐπάνω στὴν καρδιά τους τὸ μαντήλι τῆς ὁποίας ἀγωνίζονταν οἱ γενναῖοι ἱππότες, ἀπὸ αὐτὸ τὸ ἐπίπεδο, τὴν ἔριξε στὸ ἐπίπεδο τῆς βιομηχανικῆς ἐργάτριας-δούλας, τῆς μαζικῆς καταναλώτριας ὑποπροϊόντων καὶ τοῦ τσόκαρου.) (Ἰσότητα στὴν δουλεία καὶ στὴν παρακμή, δηλαδή. Γνωστή μου ἐσχολίαζε πρὸ καιροῦ, ὅτι, ναί, εἶναι πρόοδος τὸ ὅτι ἡ γυναῖκα μπορεῖ σήμερα νὰ ἐργάζεται ἔξω ἀπὸ τὸ σπίτι ὅπου θέλει, καὶ νὰ μὴν περιορίζεται στὰ οἰκιακά, ἀλλὰ εἶναι ἄραγε ἐπίσης πρόοδος τὸ ὅτι ΔΕΝ μπορεῖ νὰ ΜΗΝ ἐργάζεται ἐὰν δὲν θέλῃ (π.χ. γιὰ νὰ ἀφοσιωθῇ στὰ παιδιά, τὸ χόμπυ ἢ τὴν part-time ἢ ἐλευθέρου ὡραρίου ἐργασία της - ὅπως μποροῦσαν κάλλιστα μέχρι μιὰ γενεὰ πρίν), διότι χωρὶς δύο μισθοὺς full-time ἐργασίας δὲν στέκεται σήμερα σπίτι; )

Ἀσφαλῶς, ἀγόρια δὲν θὰ μποροῦσαν νὰ πρωταγωνιστοῦν σὲ αὐτὸ τὸ βίντεο, ὄχι διότι «τὰ ἀγόρια ἔχουν φλωρέψει» ἢ «τὰ κορίτσια σήμερα ἔχουν ἀ...α», κατὰ τὰ συνήθη κλισέ, ἀλλά, διότι, ἀκόμη καὶ σήμερα, κάποιες ἀρχὲς παραμένουν. Ἐὰν ἂνδρας μιλήσῃ ἔτσι σὲ ἄνδρα, ἡ μόνη διέξοδος εἶναι νὰ χυθῇ αἷμα· αὐτὸ τὸ ὕφος εἶναι προσβολὴ καὶ πρόκλησις σὲ μονομαχία. Ὅταν ὅμως θηλυκὸν τσοκαροειδὲς ὁμιλεῖ ἔτσι (πρᾶγμα ποὺ μπορεῖ νὰ τὸ κάνῃ ἐλεύθερα ἐφ᾿ ὅσον παλαιαὶ θηλυκαὶ ἀρεταὶ ὅπως ἡ εὐγένεια, ἡ κομψότης, ἡ σεμνότης ἐξέλιπαν) τὸ κάνῃ ἐκ τοῦ ἀσφαλοῦς (ἡ ὠμότερη ἀπάντησις μπορεῖ νὰ εἶναι «ἄντε πλύνε κανὰ πιάτο μωρὴ κότα» ἢ τὸ πολὺ-πολὺ «ἄντε γ...ου μωρὴ π...α»), αὐτὸ δὲ τὸ ὕφος σημαίνει: «εἶμαι καὶ πολὺ γκόμενα ἄμα λάχει· γουστάρεις;»

Αὐτὸς ὁ παρακμιακός, ἰσοπεδωτικὸς καὶ μηδενιστικὸς ἐξισωτισμὸς ἔχει ὅμως, εἴπαμε, πολιτικὸ πρόσημο καὶ ἱστορία, τὰ ὁποῖα δὲν πρέπει νὰ παραβλέπουμε. Ἑν Ἑλλάδι ἐπῆρε ὀρμὴ ἀκατασχέτου κατρακυλίσματος στὸν βόρβορο κυρίως ἀπὸ τὸ 1981 καὶ μετά, χωρὶς νὰ σταματήσῃ ἔως σήμερα (ἀντιθέτως ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ «ἐκσυγχρονισμοῦ» τοῦ χρηματιστηρίου ἐπιταχύνθηκε), ἀλλὰ φυσικὰ ἔχει πολὺ βαθύτερες ρίζες, καὶ ἐδῶ καὶ διεθνῶς. Στὴν ἐποχή μας προωθήθηκε τόσο ἀπὸ τὴν «προοδευτικὴ» ἐλαφροαριστερὰ (παρὰ ἀπὸ τὴν ἄκρα ἀριστερά) ὅσο καὶ ἀπὸ τὴν σοσιαλφιλελεύθερη ἐλαφροδεξιά, μέσῳ παραπλανητικῶν συνθημάτων τοῦ εἴδους «ἀτομικὰ δικαιώματα», «φεμινισμός», «δημοκρατία», «πρόοδος», «ἐκσυγχρονισμός», «ὀρθολογισμός» κ.λπ., ἰδεολογίες προερχόμενες ἀπὸ τὴν νεομαρξιστικὴ Σχολὴ τῆς Φραγκφούρτης.

Ὁ παρακμιακὸς-ἐκφυλιστικὸς ἰσοπεδωτισμὸς-μηδενισμὸς ἀφορᾷ βεβαίως κάθε πτυχὴ τῆς ζωῆς καὶ δὲν ἔχει ὅριο (μέχρι τὸ σημεῖον μεγίστης ἐντροπίας, δηλαδὴ τὸν θάνατο). Τελικῶς φθάνει καὶ στὸν φυσικό, βιολογικὸ ἐξισωτισμό (ἐξαφάνισις τῶν ἐθνῶν καὶ τῶν πολιτισμῶν, ἐξαφάνισις τοῦ φύλου (ἀρσενικοῦ-θηλυκοῦ) ἀκόμη καὶ βιολογικῶς). Καφριλίκια στὰ ἑλλαδικὰ ἐκπαιδευτικὰ ἰδρύματα, ρουσφετολογικὸς διορισμὸς στὸ δημόσιο, ἐπιδοτούμενο κηφηναριό, μίζα καὶ ρεμούλα καὶ διαπλοκή, ἐκφυλισμὸς τῆς δημοκρατίας σὲ κομματοκρατία-ὀχλοκρατία-λαϊκισμό, ὁμοφυλοφιλικοὶ γάμοι στὴν Γαλλία καὶ ἐμπόριο παιδιῶν ὡς ἀξεσουὰρ γάμου, πολυφυλετισμός, πολυπολιτισμός, μαζικὸς ἐποικισμός-λαθρομετανάστευσις καὶ ἐθνομηδενισμός, ὅλα εἶναι ἐκφάνσεις τοῦ ἰδίου προβλήματος, μὲ κοινὴ ρίζα (ἀσχέτως ἐὰν π.χ. οἱ σοσιαλφιλελεύθεροι καταγγέλουν τὰ πρῶτα καὶ ὑποστηρίζουν συνήθως τὰ δεύτερα).

Τὸ βίντεο («Σχεδιο Αθηνα - ΤΕΙ Πατρας - Αντιδρασεις»):https://youtu.be/odvO4Ov0FxU

Σχετικῶς, βλ. ἐνδεικτικῶς καὶ μόνον (καὶ ἀσχέτως ὁρισμένων ἐλασσώνων διαφωνιῶν) «Ἡ Ἀριστερὰ καὶ ἡ ἀποδόμηση τοῦ φύλου» (http://theodotus.blogspot.gr/2012/11/h.html ) καὶ «Οἱ ἀρχετυπικὲς ἔννοιες τῆς Δεξιᾶς καὶ τῆς Ἀριστερᾶς» ( http://theodotus.blogspot.gr/2011/12/blog-post_09.html ) Καὶ γιὰ τὸν φεμινισμό, τὸ ἄρθρον τοῦ Σταμάτη Μαμούτου, «Δεσποινὶς Ντ᾿ Ἴς: Ἡ γυναικεία ὡραιότητα κατὰ τοῦ φεμινισμοῦ», στὸ δωρεὰν περιοδικὸ «Φανταστικὴ Λογοτεχνία», τ. 11, τῆς ΦΛΕΦΑΛΟ.

Αν βγει ο Χότζας στο τζαμί

Μια απορία μου για το άρθρο του αγαπητού Φαήλου, που ακολουθεί. Συμφωνώ και επαυξάνω εις την νιοστή. Ο φίλος σου Σαμαράς γιατί δεν το σταμάτησε; Έχω χάσει κάποια επεισόδια;

ΔΕΕ

Αν βγει ο Χότζας στο τζαμί

Φαήλος Κρανιδιώτης

Γιατί θέλει η κυβέρνηση να χτίσει τζαμί στον Βοτανικό; Τα επιχειρήματα είναι τα εξής. Πρώτον, μας ασκούνται πιέσεις, γιατί οι μουσουλμάνοι στην Αθήνα δεν έχουν ένα κανονικό τζαμί να κάνουν το ναμάζι τους. Δεύτερον, στην Αθήνα υπάρχουν περί τα 120 παράνομα τζαμιά, ένας αληθινός πονοκέφαλος για την ασφάλεια της χώρας, σε υπόγεια, αποθήκες κι άλλα μέρη, όπου τριγυρίζουν περίεργοι, φανατικοί, πράκτορες. Το να χτιστεί λοιπόν ένα κανονικό τζαμί, χωρίς μιναρέ και χωρίς μουεζίνη ν’ ακούγεται πάνω από την Αθήνα κι έτσι να συμμαζευτεί το πράγμα, ακούγεται εκ πρώτης όψεως ως κάτι λογικό.

Θα σας πω ευθέως τους πρακτικούς προβληματισμούς μου, που καταλήγουν στη διαφωνία μου, χώρια απ’ τους ιστορικούς. Αντε και το χτίσαμε το τζαμί, χωρίς μιναρέ και μεγάφωνα για το Αλλάχ ακμπάρ. Θα κλείσουν τα 120 παράνομα τζαμιά; Πολύ αμφιβάλλω. Αλλά ας πούμε ότι τα κλείσαμε και πειθήνιοι οι μουσουλμάνοι του λεκανοπεδίου θα μαζεύονται μόνο στο κανονικό τζαμί.

Η ισλαμοφασιστική Τουρκία, του σουνίτη Ερντογάν, ολοφάνερα συμπεριφέρεται ως νταβατζής των μουσουλμάνων της Ελλάδας κι όχι μόνο. Σημειώστε δε ότι το κράτος- συμμορία είναι που μας έστειλε εδώ τα μιλιούνια των λαθρομεταναστών, κονομώντας και μερικά χιλιάρικα το κεφάλι. Διότι έτσι υπονομεύει την εθνική και κοινωνική μας συνοχή, δημιουργεί de facto μια τεράστια μουσουλμανική μειονότητα κι εκεί που δεν υπήρχε και παράλληλα, ως κράτος δουλέμπορος, τα κονομάει κιόλας. Μ’ ένα σμπάρο, δυο τρυγόνια.

Κατά την προσφιλή της τακτική η Τουρκία θα κάνει αυτό που είναι παλιά της τέχνη κόσκινο. Μόλις φτιαχτεί το τζαμί κι αρχίσει η λειτουργία του, οι Τούρκοι κι οι εδώ εγκάθετοί τους θ’ αρχίσουν να διαμαρτύρονται γιατί δεν υπάρχει μιναρές και δεν ακούγεται το κάλεσμα του μουεζίνη απ’ τα μεγάφωνα. Κι αυτό θα το ακούμε κλιμακούμενο ξανά και ξανά. Διότι έτσι είναι ο Τούρκος, παίρνει ό,τι του δίνεις κι ύστερα διαμαρτύρεται πως δεν είναι αρκετό, πως αδικήθηκε και θέλει και το παραπάνω. Και το παραπάνω το ζητάει επίμονα και, μόλις νιώσει πιο δυνατός, με τσαμπουκά.

Δεν συζητάω τι θα γίνει αν έρθει ποτέ ξανά στην εξουσία «κεντροαριστερή» κυβέρνηση. Οχι μιναράδες θα τους χτίσουν, κουρμπάν μπαϊράμ στην Ακρόπολη θα κάνουν, θα σφάζουν τ’ αρνιά μπροστά στον Παρθενώνα. Κι αν αντί για τον Αντώνη Σαμαρά ερχόταν καμιά ελαφρολαϊκή Δεξιά με το γνωστό ενοχικό σύνδρομο, τα ίδια θα γίνουν, και μιναρές και τσίτα στα ντεσιμπέλ ο μουεζίνης, να το ευχαριστηθούν ο περαστικός Μπουτάρης κι οι ψευτοδιεθνιστές βαρεμένοι, που βόσκουν εν Αθήναις.

Την επομένη λοιπόν θ’ αρχίσουν οι νέες απαιτήσεις από τους καλούς μας γείτονες και τους πολυπληθείς απρόσκλητους μουσαφιραίους ομοδόξους τους. Ας υποθέσουμε λοιπόν ότι η όποια κυβέρνηση θα εμμείνει σθεναρά σ’ έναν διακριτικό χώρο λατρείας και δεν θα υποκύπτει. Τότε οι εγκάθετοι, λόγω χρήματος, θρησκευτικών πεποιθήσεων κι εντολών, μια ωραία ημέρα θα συγκεντρώσουν πλήθος πιστών και θ’ αρχίσουν να χτίζουν παρανόμως τον μιναρέ, θα στήσουν και μεγάφωνα ν’ ακουστεί βροντερό στον αττικό ουρανό το κάλεσμα του μουεζίνη. Και θα 'ναι αποφασισμένοι, κατ’ εντολήν, ν’ αντισταθούν.

Τι θα κάνουμε τότε; Θα στείλουμε τα ΜΑΤ μέσα στο τζαμί; Θα δείρουμε και θα συλλάβουμε τον ιμάμη και τους πιστούς; Κι αυτό θα γίνει μ’ ένα πλήθος χιλιάδων μουσουλμάνων γύρω γύρω, με τις κάμερες, το διαδίκτυο και τα κινητά να αναμεταδίδουν εικόνες, που θα βλέπουν σε όλες τις μουσουλμανικές χώρες τα αχανή πλήθη των πιστών του Προφήτη, που έχουν το ζωνάρι τους απλωμένο για καβγά και το λιντσάρισμα στον πρώτο λύκο. Βίαια στίφη θα κυκλώσουν τις πρεσβείες μας στα μήκη και τα πλάτη της υφηλίου κι η Αγκυρα, ως καλός νταβατζής, θα έρθει να παρέμβει με νουθεσίες και παλιές καλές μεμέτικες απειλές.

Τα λέω αυτά, ως λογικούς κινδύνους κι επιχειρήματα, γιατί όταν λέω ότι δεν νοείται τζαμί στην πόλη που έπεσε πολεμώντας ο Καραϊσκάκης για την ελευθερία της μερικοί κοιτούν με το βλέμμα της αγελάδας που βλέπει τα τρένα να περνούν. Αλλοι, φωταδιστές της Αριστεράς ή σκεπάρνια της ελαφρολαϊκής ή νεοφιλελεύθερης «Δεξιάς», νομίζουν ότι στον αγώνα της Εθνεγερσίας μας αγωνίστηκαν τίποτα αφασιακοί διεθνιστές κι όχι Ελληνες «για του Χριστού την πίστη την αγία και της πατρίδος την ελευθερία», ότι δεν το κάναμε για να διώξουμε τους σουνίτες, υπογραμμίζω, τους σουνίτες δυνάστες μας. Λοιπόν, αδέρφια, εμείς δεν επαναστατήσαμε για τους φόρους στο τσάι. Πρωτίστως διώξαμε τους μουσουλμάνους απ’ το σβέρκο μας. Ας προσέξουμε λοιπόν μήπως, στα τόσα προβλήματά μας, τους επιτρέψουμε ν’ αρχίσουν πάλι να σκαρφαλώνουν στον αυχένα μας. Κι ας μην ανησυχούν οι καραπροοδευτικοί για την αριστερή παρθενία τους. Από τα 120 υπάρχοντα, άμα κλείσουμε τα 115 παράνομα τζαμιά και κρατήσουμε τα πέντε, φτάνουν για τις ανάγκες των μουσαφιραίων, ώσπου να φύγουν. Οχι να τα κάνουμε 121. Κι επειδή τώρα θα με πουν «ρατσιστή» οι γνωστοί σκυφτοί της «προόδου», πάω να το πω στον σκύλο μου να βουρκώσει…

http://www.dimokratianews.gr/content/14916/%CE%B1%CE%BD-%CE%B2%CE%B3%CE%B5%CE%B9-%CE%BF-%CF%87%CF%8C%CF%84%CE%B6%CE%B1%CF%82-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CF%84%CE%B6%CE%B1%CE%BC%CE%AF

Εκπροσωπείτε τον λαό ή τον εαυτό σας κ. Μανιτάκη;

Εκπροσωπείτε τον λαό ή τον εαυτό σας κ. Μανιτάκη;

Του Γιώργου Κράλογλου 

Φαντάζεστε ότι υπάρχει έστω και ένας φορολογούμενος που συμφωνεί μαζί σας, κ. Μανιτάκη, ότι μπορεί να συνεχίσει να πληρώνει με τους φόρους, τα χαράτσια, τις συντάξεις του και τις περικοπές του τους 140.000 κρατικούς υπαλλήλους που περισσεύουν; Δεν είστε σοβιετικός εργοδότης κ. Μανιτάκη. Είστε διορισμένος για τα συμφέροντα όλων των Ελλήνων. 

Μπορεί ο κ. Μανιτάκης να διεκδικήσει ανδριάντα, ως ο σύγχρονος προστάτης των κρατικών υπαλλήλων, στην πλατεία Κλαυθμώνος που πήρε το όνομά της σε παρόμοια συμβάντα , τον προηγούμενο αιώνα, αλλά οφείλει να αντιληφθεί ότι δεν είναι ούτε προσωπάρχης του κράτους, ούτε διορισμένος εργοδότης του Σοβιέτ, ούτε τριτοβάθμιο πειθαρχικό συμβούλιο… για να προσδιορίζει τις οριστικές αποφάσεις. 

Οι έλληνες εργοδότες-φορολογούμενοι δεν αντέχουν πια και αναγκαστικά θα «θεοποιήσουν» την Τρόικα ως μοναδικό μέσον για να τους ξαλαφρώσει… 

Οι έλληνες φορολογούμενοι δεν μπορούν πια να πληρώνουν την εκλογική πελατεία των κομμάτων. 

Οι έλληνες φορολογούμενοι-εργοδότες έχουν απολυμένους στην οικογένεια τους και δεν μπορούν να τους θρέψουν, γιατί πληρώνουν χαράτσια για τους κρατικούς υπαλλήλους που λυσσαλέα υποστηρίζει ο κ. Μανιτάκης. 

Δεν είναι περισσότερο δίκαια και περισσότερο ευαίσθητα τα κόμματα από τους υπόλοιπους πολίτες κ. Μανιτάκη. 

Γνωρίζουμε το πρόβλημα που θα προκύψει στην κοινωνία από την κάθαρση και το νοικοκύρεμα του κρατικού τομέα. 

Αλλά όταν μόνο μια φορά κάθε αιώνα γίνεται συζήτηση για την συρρίκνωση του κράτους, πρέπει πράγματι να ολοκληρώνεται. Γιατί μετά θα περιμένουμε άλλον ένα αιώνα να γίνει κάτι. 

Είναι εντελώς… αφρικανική η λύση να βάλουμε σε ένα δωμάτιο τον κ. Μανιτάκη, και να μην ανοίξουμε την πόρτα αν δεν υπογράψει την μείωση του κρατικού τομέα, όπως προτείνει μια από τις άριστες σχολιάστριες και της στήλης αυτής. 

«Αφρικανική», αλλά τελικά αποτελεσματική λύση για να αποφύγουμε το παραπέρα ρεζιλίκι αυτής της χώρας που συζητάει εδώ και πέντε χρόνια (από τότε που το ψέλλιζε και ο κ. Κ. Καραμανλής) ότι δεν μπορούν οι φορολογούμενοι να σηκώσουν άλλα βάρη. 

Δεν μπορούμε άλλο να χρηματοδοτούμε την κομματική σας πελατεία με τους βουλευτές να παίρνουν από τα κόμματα τα σημειώματα με την κατανομή των προσλήψεων ανά βουλευτή ανάλογα με την εκλογική του δύναμη και την συνολική εκλογική δύναμη της περιφέρειάς του... 

Είμαι σίγουρος ότι υπάρχει αντίλογος αν οι κρατικοί υπάλληλοι που πρέπει να φύγουν είναι 140.000 ή περισσότεροι ή λιγότεροι. 

Στέκομαι όμως στο νούμερο αυτό που έχει συζητηθεί αρχικά από τον κ. Γ. Παπανδρέου το 2010, μετά από τις πιέσεις των δανειστών, και στη συνέχεια από όσους εντός και εκτός κυβέρνησης καταπιάστηκαν με το θέμα. 

Υπάρχει βέβαια και ο συντεχνιακός αντίλογος των συγκρίσεων των κρατικών υπαλλήλων της χώρας μας με τους κρατικούς υπαλλήλους άλλων ευρωπαϊκών χωρών. Αλλά με μια μεγάλη διαφορά. Πρώτον, η παραγωγικότητα στην Ελλάδα και σε οποιαδήποτε άλλη χώρα, συμπεριλαμβανομένης και της Μεσογειακής Ιταλίας και Ισπανίας, είναι χωρίς σύγκριση. Δεύτερον, σε όλες τις χώρες της Ευρώπης οι κρατικοί υπάλληλοι σκέπτονται ως επαγγελματίες και όχι σαν ψηφοφόροι-υπάλληλοι με εξασφαλισμένη την μονιμότητα. 

Η μονιμότητα στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες συνδέεται και με την αξία του υπαλλήλου και με την προσφορά του. 

Δεν είναι κεκτημένο δικαίωμα ακόμη και για τον απατεώνα κρατικό υπάλληλο όπως είναι μόνο στην Ελλάδα. 

Ας αφήσουμε λοιπόν στην άκρη τις συγκρίσεις με την Ευρώπη, γιατί πρέπει πρώτα να καταλάβουμε ότι η δουλειά στο κράτος δεν είναι βόλεμα, αλλά υπηρεσία προς τους εργοδότες φορολογούμενους, και μετά να συγκριθούμε με άλλους. 

Στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με αρχή τους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, σταμάτησε η μονιμότητα. Οι ύποπτες περιπτώσεις καταδικάζονται από την ίδια την υπηρεσία και αυτό είναι όλο. Ο υπάλληλος πάει σπίτι του. 

Στην Ιταλία, που η πολιτική της και οι πολιτικοί της την καταντούν αστεία, υπάρχει πράγματι δημόσια διοίκηση με πρόσωπα που εργάζονται στην ίδια θέση για πολλά χρόνια, ώστε οι υποθέσεις να έχουν συνέχεια από κυβέρνηση σε κυβέρνηση. Εκεί είναι πράγματι δημόσιο. 

Δεν είναι το ελληνικό κράτος στο οποίο βολεύονται τα τσιράκια του Μαυρογιαλούρου...

Όσο ευαίσθητοι και ξεροκέφαλοι και αν είναι οι φορολογούμενοι, δεν τους είναι δύσκολο να αντιληφθούν τα καραγκιοζιλίκια με τα Πειθαρχικά Συμβούλια. 

Είναι ντροπή κ. Μανιτάκη να παίρνουν τον μισθό τους οι καταδικασμένοι κρατικοί υπάλληλοι που είναι ήδη στην φυλακή, επειδή η μαφία των συντεχνιών έχει βρει το κόλπο της εξέτασης των υποθέσεων από τα δοτά Πειθαρχικά Συμβούλια. Γιατί πρόκειται πράγματι για συντεχνιακό κόλπο. Μελετείστε τα πεπραγμένα των αποφάσεων των Πειθαρχικών Συμβουλίων τα τελευταία 40 χρόνια και θα καταλάβετε πολύ καλά τι σας λέω. 

Είναι ντροπή κ. Μανιτάκη να νομίζετε ότι οι εργοδότες-φορολογούμενοι (ακόμη και του δικού σας μισθού) δεν γνωρίζουν πολύ καλά ότι στην Ελλάδα αν θέλεις να θάψεις μια πρόταση, μια διαμαρτυρία ή ακόμη και μια απατεωνιά, συστήνεις Επιτροπή, ή Ομάδα Εργασίας, ή Συμβούλιο κρατικών υπαλλήλων και παραπέμπεις το θέμα προς διαιώνιση...

george.kraloglou@capital.gr

http://www.capital.gr/jArticles.asp?jid=14

Εμείς οι Άλλοι

Εμείς οι Άλλοι

Παρακολουθώ με πόνο, οργή και αηδία τη διαδικασία με την οποία επιχειρείται μια άνευ προηγουμένου Παγγαλοποίηση της κατάστασης στο νησί μας. Οι αγγελιοφόροι του "Μαζί τα φάγαμε" αυξάνονται και πληθύνονται κάθε μέρα. Στα τοπικά και διεθνή Μέσα Επιβολής προβάλλεται κατά κόρον ή εικόνα ενός λαού που ευθύνεται συλλογικά για την καταστροφή που βιώνει. Το συλλογικό μαστίγωμα άρχεται από την Ευρώπη και τα διεθνή κέντρα αποφάσεων και βρίσκει πρόθυμα παπαγαλάκια έτοιμα να το αναπαράγουν μετατρέποντας το σε συλλογικό αυτομαστίγωμα και καλλιέργεια ενοχών έτσι ώστε να παραδοθούμε αμαχητί στους ξένους και ντόπιους επικυρίαρχους που θέλουν να μας εξαγνίσουν στα ντους του οικονομικού Άουσβιτς που επέρχεται.

Διανοούμενοι εκ Βρυξελλών, καλλιτέχνες, ακαδημαϊκοί και το θλιβερό σινάφι που κυβερνά μαζί με τα Μέσα Μαζικής Επιβολής που ελέγχει και τους λογοκλόπους που έγιναν αστέρες ή τους ψεύτες που τώρα παροικούν στο προεδρικό έχουν εξαπολύσει μια φοβερή λαίλαπα συλλογικής πταισματοδικίας ενάντια στο λαό μας. Η συναπαρτζιά τους συμπληρώνεται από τα πρόθυμα κομματόσκυλα που απλώς περιμένουν τις οδηγίες από τη φωνή του όποιου αφεντικού τους.

Το παρόν αφιερώνεται σε όλους τους υπόλοιπους Εμάς τους υπέροχους ανθρώπους του λαού μας όπως του έζησα και τους ζω από τον καιρό που γεννήθηκα.

***

"Καλωσόρισες πουλί μου μοναξιά ελληνική μου

απ’ αγάπη φεύγεις έρχεσαι πηγαινοέρχεσαι σαν την πνοή μου

κι απ’ την έρημη την απόσταση παίρνει υπόσταση κάθε γιορτή μου"

Εμείς είμαστε οι Άλλοι.

Η κριτική που ασκείται δημόσια από όλα τα φερέφωνα της εξουσίας και όσους συνειδητά ή ασυνείδητα τα μεταδίδουν δε μας αγγίζει. Όσα κόλπα κι αν χρησιμοποιήσουν, όσους "φωστήρες" κι αν επιστρατεύσουν τα λόγια τους και το σάλιο τους ξοδεύονται άδικα.

Εμείς οι Άλλοι δεν φάγαμε, δεν σκύψαμε και δεν γλύψαμε. Αρνηθήκαμε να μπούμε στη διαδικασία του πάρε δώσε με την κομματική εξουσία και τους καρεκλοκένταυρους διότι αναγιώσαν μας γυναίκες και άντρες περήφανοι που μας παρέδωσαν τις αρχές και τις αξίες που διατήρησαν το λαό μας χιλιάδες χρόνια πάνω σε τούτο το ακρωτήρι. Τα λόγια τους ήταν πάντα ευχές και κατάρες στην πορεία μας που δεν μας άφησαν και δεν μας αφήνουν να ξεστρατίσουμε.

Εμείς οι Άλλοι δεν έχουμε κομματική ταυτότητα. Αλήθεια πόσοι ανάμεσα στο λαό μας έχουν; Δεν υποτάξαμε την ύπαρξη μας στα κελεύσματα αχάπαρων και αμόρφωτων πολιτικών που δεν ξέρουν να διαβάσουν τα νομοσχέδια που ψηφίζουν ούτε και κτυπήσαμε πόρτες για να βρούμε δουλειά σερνόμενοι γονυπετείς και έρποντες και γλείφοντες. Ό, τι κάναμε το κάναμε με την αξία μας, τον κόπο και το μόχθο μας, το αίμα μας. Κι έτσι βλέπουμε ο ένας τον άλλον μέσα στα μάτια κάθε φορά που αντικριζόμαστε.

Εμείς οι Άλλοι Αναστήσαμε τον τόπο μετά το 74. Δουλέψαμε από τα 8 μας διότι καταλαβαίναμε ότι το φαί δεν έφτανε, οργώσαμε τις ερήμους της Αραβίας κτίζοντας στην άμμο για να στέλλουμε τα χρήματα πίσω στη μάνα και τα παιδιά, δουλέψαμε παραδουλεύτρες στα σπίτια της άρχουσας τάξης των μεγαλογιατρών και των μεγαλοδικηγόρων για να εξασφαλίσουμε το φαΐ στο τραπέζι του μεσημεριού και να δούμε το χαμόγελο των παιδιών μας όταν μιαν κάθε Κυρίου Δόξα βάζαμε τη σοκολάτα πάνω στο τραπέζι. Εμείς ήμαστε οι πρώτοι "Φιλιππινέζοι" στον τόπο μας.

Εμείς οι Άλλοι μεταναστεύσαμε ομαδικά. Στην Λονδίνο, το Σαουθάμπτον, τη Νέα Υόρκη, τη Μελβούρνη, στο Κέιπ Τάουν, στο ανάθθεμαν το μαύρον. Όπου σηκώσεις πέτρα θα μας βρεις να σιωνώννουμεν το γαίμαν μας. Πάντα με το έναν πόδι στα ξένα και το άλλον στη θάλασσαν που μας έπλυνε σαν ήμαστε μωρά και τα βουνά με τα κρησφύγετα μιας άλλης εποχής. Εμείς δουλέψαμε και δουλεύουμε νύχτα μέρα πίσω από τους λιγδιασμένους πάγκους στα φισιάδικα για να στέλλουμε πίσω τα λεφτά για την ημέραν που θα επιστρέψουμε. Εμείς που κλαίμεν κρυφά κάθε φορά που το αεροπλάνο ξεκινά την κάθοδο του προς τα αεροδρόμια του τόπου μας, Εμείς που μας λαλείτε Τσιάρληδες και Αμερικανάκια. Επαρχιώτες στην Ομόνοια και την πλατεία Ελευθερίας.

Εμείς οι Άλλοι δεν ξεχάσαμε! Βγήκαμε στους δρόμους ομαδικά. σπάσαμε τα οδοφράγματα, δεχτήκαμε τα χτυπήματα του Αττίλα, ανεβήκαμε σε μοτοσυκλέτες, κάναμε πορείες, είδαμε τις μανάδες, τις αδελφές και τις γυναίκες μας να σπάζουν τη γραμμή αντιπαράταξης με σχεδιασμούς που ούτε οι μεγαλύτεροι στρατηγοί δεν μπορούν να εκπονήσουν. Εμείς θυμόμαστε όλους εκείνους που σκοτώθηκαν στην πορεία και δεν είναι πια μαζί μας.

Εμείς οι Άλλοι απεχθανόμαστε τη Βία αλλά καθαρίζουμε το G3 που μας έδωσε η πατρίδα δίπλα στα παιδιά μας διότι ξέρουμε ότι ανάμεσα στις 40.000 κατοχικών δυνάμεων - Ναι στην Κύπρο υπάρχει κατοχή! - και τους αγαπημένους μας στέκουμε μόνοι εμείς και οι 300 σφαίρες που μας χρέωσε η Εθνική Φρουρά. Εμείς οι Άλλοι και οι φίλοι μας που δεν είναι αριστεροί ούτε δεξιοί ούτε κεντρώοι διότι όταν φορέσουμε την μαυρογέρημην την παραλλαγή καταλαβαίνουμε όλοι - ακόμη κι όταν δεν θέλουμε να το παραδεχτούμε - ότι Εμείς στέκουμε μόνοι μπροστά στα πολυβόλα και τα τανκς του Τουρκικού στρατού.

Εμείς οι Άλλοι χτίσαμε τα σπίτια μας μόνοι μας με τους φίλους μας τους αρκάτες από τα θεμέλια ως τα παραθυρόφυλλα που έκαμνεν ο πελεκάνος ο παππούς. Εμείς δανειστήκαμε από τους επίσημους τοκογλύφους τους τραπεζίτες μας και ξεχρεώσαμε μετά από τριάντα χρόνια δουλεύοντας τίμια μιαν και δυο δουλειές. Και οι καταθέσεις μας που έκλεψαν δεν είναι μαύρες αλλά κόκκινες που κάθε στάλα αίμα που εσιωνώσαμε στην πορεία.

Εμείς οι άλλοι βγήκαμε στο δρόμο και για το Μαρί - αλήθεια εσείς όλοι πού ήσαστε τότε - και για το μνημόνιο . Δεν ξεχωρίζουμε ανάμεσα στα κόκκινα και μπλε καθάρματα. Το Όχι μας είναι Όχι και το Ναι μας Ναι. Ο λόγος μας είναι βαρύς και ασήκωτος και δε μετακινείται ανάλογα με το που φυσά η εξουσία. "Ουάι υμίν γραμματείς και Φαρισσαίοι Υποκριταί" που ξαφνικά ανακαλύψετε την τασιηνόπιτταν.

Εμείς οι Άλλοι δεν περιμέναμε να γίνουν συναυλίες αλληλεγγύης για να δείξουμε την αλληλεγγύη μας στους αδελφούς μας που έχασαν τις δουλειές τους, τους μαθητές μας που δεν έχουν να φαν και τους φίλους μας που αρνούνται πεισματικά να θκιακονήσουν κι ας εγίναν μαύρα τα μάτια τους που από το δάκρυ και την πείνα. Προσφέρουμε σιωπηλά και καθημερινά και δεν κάνουμε την προσφορά μας θέαμα για τα αδηφάγα μάτια της τηλεόρασης.

Εμείς οι Άλλοι δεν ξεπουλήσαμε τις ψυχές μας διότι ξέρουμε ότι έτσι κι αλλιώς δεν είναι δικές μας για να τις ξεπουλήσουμε. Πετούν με τα φτερά τους Ελεύθερες. Ούτε εμπορεύματα τες αγόρασαν, ούτε θέσεις και οφίκια, ούτε οκέλλες και πολυτελέστατα αυτοκίνητα. Δεν λερώνουμε το στόμα μας με γραικογλίτσες διότι είμαστε περήφανοι για την γλώσσα μας. Και δεν αλλάζουμε τη φωνή μας όταν τραγουδούμε, δεν προσθέτουμε στόμφο, δράμα και  δονήσεις ξένες. Η διάλεκτος μας που χελιδονίζει κάθε φορά που ανοίγουμε το στόμα μας έχει όση μουσική χρειάζεται.

Εμείς οι Άλλοι στέκουμε εδώ. Αν και μόνοι ποτέ Μόνοι. Πίσω μας στέκονται προπάπποι βρακοφόροι και πανέμορφες προγιαγιάδες με της αλατζιές που μας ευλογούν διότι επιλέξαμε το δύσκολο δρόμο τον γεμάτο αγκάθια. Δεν υποταχτήκαμε στις ορδές των ξενόφερτων κατακτητών και δεν πρόκειται να το πράξουμε εις τον αιώναν τον άπαντα.

Εμείς οι Άλλοι ζούμε στο μεδούλι μας τα λόγια του τραγουδοποιού:

"Ζήτω η Ελλάδα και καθετί μοναχικό στον κόσμο αυτό
Ελασσώνα Λειβαδιά Μελβούρνη Μόναχο
Αλαμάνα και Γραβιά Αμέρικα
Βελεστίνο Άγιοι Σαράντα Εσκι Σεχήρ"
Κύπρος Κύπρος

"Κώστας Κώστας Μανώλης Πέτρος Γιάννης Τάκης"
Μάρω, Ναυσικά, Στέλλα, Άντρη, Δήμητρα.

"Πλατεία Ναυαρίνου Διοικητηρίου κι Εξαρχείων
Μπιζανίου κι Αναλήψεως Αγίας Τριάδος κι 25ης Μαρτίου"
Θράκης, Ιώνων, Αιγαίου, πλατεία Ελευθερίας
Καραολή και Αυξεντίου, Γρίβα Διγενή, Διγενή Ακρίτα

"η Ελλάδα που αντιστέκεται η Ελλάδα που επιμένει
κι όποιος δεν καταλαβαίνει δεν ξέρει που πατά και που πηγαίνει"

Γι αυτό λοιπόν όλοι εσείς σταματήστε σας παρακαλώ να βρωμίζετε τη γλώσσα μας χρησιμοποιώντας το πρώτο και δεύτερο πρόσωπο πληθυντικού. Αν θέλετε να μιλάτε στο εγώ να λέτε Εγώ.

Την κριτική σας απευθύνετε την σ' εκείνους που τους αξίζει. Ή και στο ξεπουλημένο σας πρόσωπο όταν κοιτάζετε στον καθρέφτη. Το εμείς παρετάτε το!

Εμείς είμαστε οι Άλλοι.

Σόλων Αντάρτης ~ solon_antartis@yahoo.com
~~~~~~~~~~~~

Σημειώσεις
--------------
1. Όλοι οι στίχοι στο άρθρο είναι από το "Τσάμικο" του Διονύση Σαββόπουλου:

Τόσος κόσμος πλάι του πέρασε και τον προσπέρασε
τι να ζητάει επαρχιώτης στην Ομόνοια μες το ψιλόβροχο αρχές του Μάη
Ψυχές πολύβουες κι ούτε ένα πρόσωπο τι καρτεράει κλαρίνα παίζουν
κόσμος γλεντάει η ώρα πάει η ώρα πάει

Ξένος ως και στη χαρά του μεσονύχτι του Σαββάτου
τραγουδάκια μου κατάμονα αν σας αντάμωνα θα `πεφτα κάτου
στο ρυθμό σας ονειρεύομαι και ξενιτεύομαι στα βήματα του
κάπου εδώ έχω γνωστούς αλλά τέτοιαν ώρα μη βαρύνω τους

Ζήτω η Ελλάδα και καθετί μοναχικό στον κόσμο αυτό
Ελασσώνα Λειβαδιά Μελβούρνη Μόναχο
Αλαμάνα και Γραβιά Αμέρικα
Βελεστίνο Άγιοι Σαράντα Εσκι Σεχήρ
Κώστας Κώστας Μανώλης Πέτρος Γιάννης Τάκης
Πλατεία Ναυαρίνου Διοικητηρίου κι Εξαρχείων
Αλέκος Βασίλης Άγγελος
Μπιζανίου κι Αναλήψεως Αγίας Τριάδος κι 25ης Μαρτίου
η Ελλάδα που αντιστέκεται η Ελλάδα που επιμένει
κι όποιος δεν καταλαβαίνει δεν ξέρει που πατά και που πηγαίνει

Καλωσόρισες πουλί μου μοναξιά ελληνική μου
απ’ αγάπη φεύγεις έρχεσαι πηγαινοέρχεσαι σαν την πνοή μου
κι απ’ την έρημη την απόσταση παίρνει υπόσταση κάθε γιορτή μου
απ’ τους δυο μας ποταμούς θα γευτεί μια νύχτα η έρημος καρπούς
Από: http://www.stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&act=details&song_id=632

http://cyprus.indymedia.org/node/4839

Έχεις φιλήσει βάτραχο;

Έχεις φιλήσει βάτραχο;

Δεν ξέρω γιατί, αλλά είναι κάποιοι άνθρωποι, οι οποίοι μόνο που τους βλέπεις σου προκαλούν μιά απέραντη αηδία.

Κάτι σαν να έχεις φιλήσει βάτραχο, στο στόμα. 

Κι ακόμα χειρότερα, γιατί ξέρεις ότι δεν πρόκειται να μεταμορφωθεί σε πρίγκηπα!

Αυτήν ακριβώς την αηδία προκαλεί πιά σε πολλούς, σε πάρα πολλούς, στους περισσότερους, ο πρόεδρος της ΡΗΜΑΔ.

Ίσως γιατί στο λαϊκό υποσυνείδητο έχει περάσει η αντίληψη, ειδικά μετά τον πόλεμο, την κατοχή και τον εμφύλιο, ότι ένας αριστερός προτιμάει να περάσει τα μύρια, να πάει ακόμα και φυλακή παρά να προδώσει την ιδεολογία του, ή την ιδεοληψία του, όπως θέλετε πείτε το.

Βέβαια αυτή η αντίληψη δεν είναι παρά ένας λαϊκός μύθος, μία κουταμάρα, εφ' όσον ο καθένας από μας ξέρει έναν τουλάχιστον αριστερό, που ''αντί πινακίου φακής'' (λέμε τώρα..) να έχει ξεπουλήσει όχι την ιδεολογία του, αλλά την μάνα του την ίδια!

Θα περίμενε όμως κανείς ότι ένας ηγέτης (το σύντομο ανέκδοτο της ημέρας) της αριστεράς (αϊ στο καλό, λιώσαμε στο γέλιο σήμερα!), θα κρατούσε κάποια προσχήματα, θα έδειχνε κάποια παραπάνω συνέπεια.

Αλλά πού! Τούτος ο συγκεκριμένος ''βάτραχος'' είναι ο αηδιαστικότερος απ' όλους. Αυτός και μόνον για μιά υποψία εξουσίας, για ένα ''πουκάμισο αδειανό'' ο σιχαμένος, ξεπουλάει και την παραμικρή ελπίδα των πολιτών ότι μπορεί να βρεθεί έστω κι ένας πολιτικός που θα μπορούσε να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, στο ύψος του αίματος που κυλάει στις φλέβες του.

Πώς όμως; Έχετε δεί εσείς, σκουλήκια, ασπόνδυλα, να έχουνε αίμα; 

Κάτι αηδιαστικά υγρά υπάρχουν μέσα τους.

Έτσι κι αυτός ο σιχαμερότερος των σιχαμένων, το μόνο κόκκινο που ξέρει είναι οι ''γραμμές'' που όλο βάζει, για να τις σβήσει μετά από λίγες ώρες, αφού τις έχουν ''πηδήξει'' πρώτα ο ίδιος, οι συγκυβερνήτες, και όλη η τρόϊκα αντάμα!

Γι αυτό λοιπόν άμα τον δείτε μπορείτε να τον φτύσετε, αλλά μην τον φιλήσετε: δεν θα γίνει ποτέ πρίγκηπας!

Το πολύ-πολύ να γίνετε εσείς βάτραχοι.

http://kostasxan.blogspot.gr/2013/04/blog-post_8047.html?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed:+blogspot/vhzE+(%CE%91%CF%82+%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%AE%CF%83%CE%BF%CF%85%CE%BC%CE%B5+%CE%B5%CF%80%CE%B9%CF%84%CE%AD%CE%BB%CE%BF%CF%85%CF%82!)