Το λάθος του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη για τα Σκόπια

Το λάθος του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη 

για τα Σκόπια 

και γιατί στο τέλος θα κερδίσει η Ελλάδα

Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ

Ο μακαρίτης ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης είχε προβλέψει τη δεκαετία του ’90 ότι σε δέκα χρόνια δεν θυμάται κανένας το πρόβλημα που δημιούργησαν οι Σκοπιανοί με την ανεδαφική και απαράδεκτη επιμονή τους ότι είναι «Μακεδόνες». Στην πραγματικότητα δεν είναι, καθαροί Σλάβοι είναι, και θα συνεχίσουν να είναι όσα αγάλματα και αν κτίσουν του Μεγάλου Αλεξάνδρου. 

Ο πρώην πρωθυπουργός έπεσε έξω, όπως και σε άλλες προβλέψεις του, που δεν είναι της ώρας να αναφέρουμε από σεβασμό στο γεγονός ότι ο τάφος του στη λεβεντογέννα Κρήτη είναι φρέσκος ακόμα. Στο θέμα των Σκοπίων, το σύνολο σχεδόν της ελληνικής πολιτικής ηγεσίας πολιτεύθηκε λάθος. Μακριά από κάθε έξαρση, και χωρίς ίχνος αυτής της «τρέλας» που δέρνει μεγάλο μέρος του ελληνικού λαού, έχω να καταθέσω ότι η υπόθεση της ονομασίας παρά λίγο να χαθεί, διότι στην Ελλάδα βλέπουμε τα πάντα αφ΄ υψηλού και ως «πολίτες του κόσμου». Στο θέμα του Σκοπιανού ομιλούμε για μία καθαρή κλοπή από ένα βαλκανικό πληθυσμό, που «είδε» το θέμα μέσα από την αρρωστημένη κομμουνιστική ιδεολογία της εποχής μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν η Ελλάδα ταλαιπωρείτο από τον εμφύλιο πόλεμο, και δεν μπορούσε να αντιδράσει. Στο θέμα αυτό, οι σύντροφοι του ΚΚΕ έσφαλλαν και πρέπει κάποια στιγμή να «καθαρίσουν» τη θέση τους.

Γιατί ήταν λανθασμένη η πολιτική και η προσέγγιση από την πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτικών; Διότι δεν είχαν τη διορατικότητα και τις ικανότητες να διαβάσουν σωστά όσα συνέβαιναν στα Σκόπια. Και δεν έδωσαν καθόλου σημασία ότι τότε το 34% του πληθυσμού δήλωναν με φανατισμό Αλβανοί, που σημαίνει ότι δεν θα δεχόντουσαν ποτέ, όταν έφτανε η ώρα και ήταν δυνατοί, να ονομαστεί το γειτονικό κρατίδιο «Μακεδονία». Τώρα, οι αλβανόφωνοι, που θεωρούν τους εαυτούς τους Αλβανούς αποτελούν το 40% και πλέον του πληθυσμού των Σκοπίων. Όσοι παρακολουθήσαμε τα γεγονότα των τελευταίων έξι μηνών, όταν τα Σκόπια σπαράσσονταν από μία απίστευτη πολιτική κρίση, διαγνώσαμε σωστά ότι τα πράγματα οδηγούνταν σε σύγκρουση, όπως και συνέβη. 

Η χώρα είναι βαθιά διχασμένη σε Σλάβους, που επιμένουν να αυτοχαρακτηρίζονται «Μακεδόνες» και αλβανόφωνους, οι οποίοι ζουν με το όνειρο της ένωσης με την Αλβανία. Οι Αμερικανοί, με τη συνδρομή του Τζόρτζ Σόρος, ο οποίος χρηματοδοτούσε τις δραστηριότητες της περίεργης οργάνωσης του με χρήματα του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, και οι Ευρωπαίοι, επέβαλαν τη συγκατοίκηση της ηγεσίας των αλβανοφώνων με το νέο πρωθυπουργό Ζόραν Ζάεφ, ο οποίος δηλώνει και «πολίτης του κόσμου». Είναι μία συγκατοίκηση καταδικασμένη σε αποτυχία και σύντομα θα δούμε τα αποτελέσματά της. Οι φωνές και τα γιουχαίσματα στην σκοπιανή Βουλή, όταν ο αλβανόφωνος πρόεδρος μίλησε αλβανικά, είναι μόνο η αρχή. Θα γίνουμε μάρτυρες συγκρούσεων και μέσα στη Βουλή. 

Η Ελλάδα πρέπει να παραμείνει σταθερή στη θέση της και να περιμένει υπομονετικά την κατάλληλη στιγμή να για διαπραγματευθεί με επιτυχία το θέμα της ονομασίας. Σύντομα θα επαναρχίσουν οι συνομιλίες, διότι η νέα κυβέρνηση στοχεύει να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ και στην Ευρωπαϊκή ‘Ένωση. Ο δρόμος της χώρας του προς την Ατλαντική Συμμαχία και την Ευρώπη περνά αναγκαστικά από την Αθήνα, η οποία διαθέτει τη δύναμη του βέτο. Οι Σκοπιανοί πρέπει να καταλάβουν ότι η κλοπή τιμωρείται. Όλα αυτά τα χρόνια η Ελλάδα έπαιξε δημοκρατικά -και ορθά έπραξε- αλλά οι γείτονες θεώρησαν τη στάση της αδυναμία. Δεν ήταν… 

Φανταστείτε τι θα συνέβαινε στους Σκοπιανούς εάν είχαν γείτονα τον Ταγίπ Ερντογάν και του έκλεβαν το όνομα της Τουρκίας. Δεν θα υπήρχαν στον παγκόσμιο χάρτη… 

Ουδείς εύχεται να δει τα Σκόπια να «αιματοκυλούνται» λόγω της γνωστής πολιτικής των Τιράνων για τη δημιουργία της «Μεγάλης Αλβανίας», που δεν θα γίνει ποτέ. Όμως, τα εξτρεμιστικά στοιχεία ανάμεσα στον αλβανόφωνο πληθυσμό των Σκοπίων παραμένουν και σήμερα επικίνδυνα. Γι’ αυτό, το μοναδικό συμφέρον των Σκοπιανών είναι οι καλές σχέσεις με την Ελλάδα, που μπορεί σε διπλωματικό επίπεδο να τους βοηθήσει και να τους στηρίξει. Οτιδήποτε άλλο αποφασίσουν είναι ως να κτυπούν το χέρι τους στο μαχαίρι.

Πηγή: Το λάθος του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη για τα Σκόπια και γιατί στο τέλος θα κερδίσει η Ελλάδα; http://mignatiou.com/2017/06/to-lathos-tou-konstantinou-mitsotaki-gia-ta-skopia-ke-giati-sto-telos-tha-kerdisi-i-ellada/

Βούλγαρος Καθηγητής ξετινάζει τους Σκοπιανούς

Ο Καθηγητής Μποζιντάρ Ντιμιτρόφ

Βούλγαρος Καθηγητής 

ξετινάζει τους Σκοπιανούς

Σε συνέντευξή του στο κανάλι των Σκοπίων ο Βούλγαρος καθηγητής ιστορίας, Μπόζινταρ Ντιμιτρόφ- Божидар Димитров, απάντησε σε ορισμένες ενδιαφέρουσες ερωτήσεις του σκοπιανού δημοσιογράφου Μάριαν Νικολόφσκι. Παρουσιάζουμε μερικές από αυτές, όπως τις παρουσίασε το βουλγαρικό πρακτορείο Φόκους:

Ερώτηση: Κάθε δημόσια εμφάνισή σας σχετικά με τα Σκόπια προκαλεί σάλο. Γιατί προκαλείτε το "μακεδονικό έθνος";

Димитров: Ποτέ δεν μίλησα για "μακεδονικό έθνος", ούτε σε πολιτικούς, ούτε σε «ιστορικούς» και σε δημοσιογράφους. Είναι διασκεδαστικό να αντικρούω αυτές της ανοησίες.

Ερώτηση: Πως μπορείτε να καθορίσετε το «μακεδονικό έθνος» και τον «μακεδονικό λαό»;

Димитров: Η απόφαση της Κομιντέρν το 1934 αναφέρει ότι βουλγαρικός λαός ζούσε στο βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας και συνέχιζε να ζει στην κομμουνιστική Γιουγκοσλαβία μετά το 1944. Η ιδέα του ‘Μακεδονισμού’ ήταν του Σέρβου πολιτικού Στ. Νοβάκοβιτς από το 1889 που κυνικά έγραψε: «Κάθε προσπάθεια των Βουλγάρων της Μακεδονίας να ενωθούν με τη Βουλγαρία έχει αποτύχει. Έτσι, αφήστε τους να δημιουργήσουν την αίσθηση ότι ανήκουν σε ένα άλλο έθνος εκτός της Βουλγαρίας και της Σερβίας. Έτσι θα αποκοπούν από το βουλγαρικό έθνος και θα δημιουργήσουν ένα άλλο, μικρότερο και αδύναμο, εύκολο στην υποδούλωση».

Ερώτηση: Υπάρχουν Σκοπιανοί στη Βουλγαρία;

Димитров: Σύμφωνα με την τελευταία απογραφή περίπου 5.000 άτομα.

Ερώτηση: Τι φοβάται η Βουλγαρία για να την αναγνωρίσει ως μειονότητα;

Димитров: Ποιος ηλίθιος σας είπε ότι η Βουλγαρία δεν την αναγνωρίζει ως μειονότητα;

Ερώτηση: Ο Μέγας Αλέξανδρος ήταν Βούλγαρος, Έλληνας ή Σλάβος-‘Μακεδόνας’;

Димитров: Το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης είναι ένα θεμελιώδες δικαίωμα σε μια δημοκρατία. Ο Μέγας Αλέξανδρος και ο πατέρας του, ο Φίλιππος της Μακεδονίας, παρουσιάζονται στις δημόσιες εμφανίσεις τους ως Έλληνες. Η πολιτική τους φιλοδοξία ήταν να δημιουργήσουν ένα τεράστιο ελληνικό κράτος. Κανείς κόπανος* δεν μπορεί μετά από 2.400 χρόνια να τους δώσει άλλη ταυτότητα. Η αλλαγή της εθνικής ταυτότητας των νεκρών, όπως του βασιλιά Σαμουήλ ή του Γκότσε Ντέλτσεφ είναι ένα από τα πιο ειδεχθή εγκλήματα του μακεδονισμού, αφού οι άνθρωποι είναι νεκροί και δεν μπορούν να υπερασπιστούν τον εαυτό τους. Στον πολιτισμένο κόσμο αυτή η πρακτική ονομάζεται Λεηλασία. Στους στρατούς όλου του κόσμου η Λεηλασία τιμωρείται με θάνατο.

Ερώτηση: Ο τσάρος Σαμουήλ ήταν Βούλγαρος;

Димитров: Εκείνη την εποχή οι Βούλγαροι είχαν έναν ισχυρό άνδρα που ονομάζονταν «Σαμουήλ», έτσι γράφει σερβικό χειρόγραφο του 12ου αιώνα. Σε βυζαντινά, αραβικά, αρμενικά και λατινικά χειρόγραφα για την εποχή του Σαμούλ αναγράφεται ως Σαμουήλ τσάρος-βασιλιάς της Βουλγαρίας που διαχειρίζεται το βασίλειο της Βουλγαρίας. Στην μακεδονική πόλη Μοναστήρι, σε αρχαιολογικές ανασκαφές βρέθηκε μια επιγραφή που γράφει «Εγώ ο τσάρος Ιβάν Βλαντισλάβ αυτοκράτορας των Βουλγάρων έκτισα το φρούριο στα Μπιτόλια για να σώσω τις ζωές των Βουλγάρων» [Η επιγραφή: „Аз цар Иван Владислав самодържец Български, българин родом … построих крепостта Битоля за спасение на живота на българите”].

Ο Ιβάν Βλαντισλάβ ήταν ανεψιός του Σαμουήλ. Εγώ προσφέρω ένα εκατομμύριο σε όποιον βρει αρχαίο κείμενο που να γράφει ο Σαμουήλ ήταν «Μακεδόνας».

[* Την λέξη тъпанар (ταπανάρ) εκτός από κόπανος οι Βούλγαροι τη χρησιμοποιούν και ως βλάκας ή μαλάκας]

Αποθρασύνθηκαν Αλβανοί και Σκοπιανοί!

ΝΑ ΔΩΣΟΥΜΕ ΑΠΟΣΤΟΜΩΤΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

ΠΡΟΣ ΑΛΒΑΝΙΑ ΚΑΙ ΣΚΟΠΙΑ

Κωνσταντίνος Χολέβας- Πολιτικός Επιστήμων

Λάθη και υποχωρήσεις της ελληνικής πλευράς κατά τις τελευταίες δεκαετίες σε συνδυασμό με την οικονομική κρίση έχουν δώσει την ευκαιρία σε θρασείες γειτονικές χώρες να προκαλούν. Η Αλβανία και τα Σκόπια, ενώ έχουν βοηθηθεί πολιτικά κι οικονομικά (τα Σκόπια ακόμη και στρατιωτικά) από την Ελλάδα ανταποδίδουν τη γενναιοδωρία μας με δηλώσεις και πράξεις κακής, -θα έλεγα κακίστης- γειτονίας. Θυμίζω τα γεγονότα:

Ο Αλβανός Υπουργός Εξωτερικών Έντμοντ Παναρίτι συζητώντας στην Αθήνα με τον Έλληνα ομόλογό του Δ. Αβραμόπουλο έθεσε θέμα Τσάμηδων. Οι Μουσουλμάνοι Τσάμηδες της Θεσπρωτίας έπρεπε να φύγουν από την Ελλάδα βάσει της Λωζάννης, αλλά η ελληνική μεγαλοψυχία τούς κράτησε εδώ με την ελπίδα βελτιωθούν οι σχέσεις με το νέο τότε αλβανικό κράτος. Οι Τσάμηδες ανταπέδωσαν τη φιλοξενία μας συνεργαζόμενοι στη διάρκεια της Κατοχής με Ιταλούς και Γερμανούς κατακτητές και σφάζοντας αμάχους Έλληνες. Ο Ναπολέων Ζέρβας τους κατεδίωξε και έφυγαν στην Αλβανία. Το 1945 καταδικάσθηκα 1900 από αυτούς από το Δικαστήριο Δωσιλόγων Ιωαννίνων και οι περιουσίες τους δημεύθηκαν. Συνήθως το θέμα ετίθετο από μικρά εθνικιστικά κόμματα στην Αλβανία. Πρώτα ως θέμα περιουσιών και με την πάροδο του χρόνου ως θέμα επιστροφής των απογόνων τους και ουσιαστικά ως θέμα εδαφικής διεκδικήσεως της Θεσπρωτίας. Τώρα το θέτει επισήμως η αλβανική κυβέρνηση της κεντροδεξιάς, ενώ προ ολίγων ετών και ο Σοσιαλιστής Πρωθυπουργός Φάτος Νάνο πρότεινε να δικασθεί η Ελλάδα στη Χάγη για γενοκτονία των Τσάμηδων.

Ας μην υποτιμούμε το ζήτημα και ας καταλάβουμε ότι τίθεται ως αντιπερισπασμός των Αλβανών στην ύπαρξη Βορειοηπειρωτών. Η αποστομωτική μας απάντηση πρέπει να βασίζεται σε τρεις άξονες:

α) Στη δυναμική προστασία της ελληνικής εθνικής μειονότητος. Να ξαναγίνει σωστά και αντικειμενικά η απογραφή πληθυσμού με δήλωση εθνικής καταγωγής και θρησκεύματος.

β) Στη σαφή δήλωση ότι όσο προκαλεί η Αλβανία με Τσάμηδες και με καταπίεση των Βορειοηπειρωτών θα σταματήσει κάθε ροή ευρωπαϊκού χρήματος και θα βρίσκει την Ελλάδα εμπόδιο στα ευρωπαϊκά της όνειρα.

γ) Με την υπενθύμιση του Πρωτοκόλλου της Κερκύρας του 1914, το οποίο είχε υπογράψει και η Αλβανία. Προβλέπει μία ευρεία διοικητική, αστυνομική και εκπαιδευτική αυτοδιοίκηση (Αυτονομία) για τους τότε Νομούς Αργυροκάστρου και Κορυτσάς, χωρίς να αμφισβητούνται τα αλβανικά σύνορα. Αν αυτοί μας χορεύουν Τσάμικο, εμείς θα τους χορέψουμε Κερκυραϊκό!

Στο μέτωπο των Σκοπίων η δήλωση που δείχνει πόσο αδιόρθωτοι είναι οι γείτονες προέρχεται από τον Υπουργό Οικονομικών Ζόραν Σταβρέφσκι. Κατηγόρησε τις ελληνικές εταιρίες που δραστηριοποιούνται στη χώρα του ότι παίρνουν δάνεια από σκοπιανές τράπεζες και μετά τα στέλνουν στην Ελλάδα, η οποία υποφέρει από πρόβλημα ρευστότητος. Πρόκειται για την παταγώδη κατάρρευση του εγχειρήματος της «οικονομικής διπλωματίας» μας. Μάι αποτυχία, η οποία θα μπορεί να δοθεί και ως αντικείμενο διδακτορικών διατριβών σε νέους επιστήμονες. Θυμίζω ότι προ εικοσαετίας ρίχθηκε το σύνθημα «να ανοίξουμε μερικές επιχειρήσεις στη ΦΥΡΟΜ για να επηρεάσουμε την πολιτική τους υπέρ ημών» . Τί κατορθώσαμε; Μεταφέραμε επιχειρήσεις εκεί στερώντας δουλειά από Έλληνες και τελικά κάναμε τους Σκοπιανούς ακόμη πιο εθνικιστές και πιο προκλητικούς. Η ελληνική οικονομική παρουσία άλλοτε χλευάσθηκε ή απειλήθηκε και τώρα χρησιμοποιείται ως λαβή για αρνητικά σχόλια εναντίον μας.

Η αφελής προσέγγιση των μαρξιστών και των νεοφιλελευθέρων ότι η οικονομία είναι το παν και όλα τα άλλα έπονται καταρρέει καθημερινά . Ειδικά στην περίπτωση των βαλκανικών εθνικισμών είναι προφανές ότι με «μπίζνες» δεν αλλοιώνονται ριζωμένες αντιλήψεις. Η μόνη αποστομωτική απάντηση προς τα Σκόπια είναι η επάνοδός μας στην αρχική θέση του 1992 για το όνομα: Δεν παραχωρούμε τον όρο Μακεδονία ούτε ως σύνθετο ούτε ως παράγωγο! Αυτή τη γλώσσα καταλαβαίνουν.

Κ.Χ. 17.11.2012

Από την εφημ. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ της 20.11.2012

Εμείς και τα Σκόπια

Εμείς και τα Σκόπια

΄Αρθρο του Δημήτρη Γαρούφα*

Στη χώρα μας λειτουργούμε με τη λογική του εκκρεμούς και στα εθνικά μας θέματα κι΄ έτσι από τα συλλαλητήρια του 1992-94 για την μη αναγνώριση των Σκοπίων με το όνομα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ περάσαμε στο άλλο άκρο της αγνόησης του θέματος και ξανασχοληθήκαμε ουσιαστικά με το θέμα όταν η FYROM επεδίωκε ένταξη στο ΝΑΤΟ και την Ε.Ε και τώρα λόγω της δυσμενούς (αν και χωρίς πρακτικά αποτελέσματα) για τη χώρα μας απόφασης του Δ.Δ της Χάγης.

Προεισαγωγικά πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι στο συγκεκριμένο θέμα έλειπε η στρατηγική από τη χώρα μας. Για 50-60 χρόνια ανεχόμασταν, με κάποιες διπλωματικές διαμαρτυρίες, την ύπαρξη του κρατιδίου με την ονομασία «Μακεδονία» στο πλαίσιο της Γιουγκοσλαβίας ενώ -πέραν της ονομασίας- συστηματικά παραβίαζε (εμφανώς τουλάχιστον στην πρώτη 20ετια της ύπαρξης του) τα ανθρώπινα δικαιώματα για τους Ελληνικής καταγωγής πολίτες με δημεύσεις περιουσιών, με εκτοπίσεις και αλλαγές ονοματεπωνύμων και έμμεσα εκδιώξεις στην Ελλάδα (περίπτωση 3.500 Σαρακατσάνων που την περίοδο 1955-1968 «έφυγαν» από Σκόπια και εγκαταστάθηκαν στο Δήμο Ελευθερίου-Κορδελιού Θεσσαλονίκης. ΄Όταν το κρατίδιο αυτονομήθηκε το 1991, έγινε πιο ορατό το πρόβλημα και ενώ στα Βαλκάνια ουσιαστικά είμαστε οι μόνοι που θέλουμε να παραμείνει βιώσιμο αυτό το κράτος δεν καταφέραμε να προβάλλουμε αποτελεσματικά διεθνώς τις θέσεις μας που ταυτίζονται με την ιστορική αλήθεια και την ευαισθησία μας στο θέμα της ονομασίας αλλά ούτε πείσαμε τους κατοίκους της FYROM ότι η ευρωπαϊκή τους προοπτική επιβάλλει να απεγκλωβιστούν από τις παρωπίδες του παρελθόντος και να ατενίσουν το μέλλον στηριζόμενοι στην συνεργασία με την Ελλάδα με ονομασία που θα σέβεται και την Ελληνική ευαισθησία.

Για την σημερινή κατάσταση: επιγραμματικά επισημαίνω ότι σήμερα στη FYROM μεγάλο μέρος των ξένων επενδύσεων είναι από Ελλάδα, η ανεργία ανέρχεται στο 35-40%, η ανασφάλεια εντείνεται κι΄ οι σχέσεις Αλβανών και Σλάβων, που διέρχονται περίοδο ύφεσης, θα οδηγηθούν σε έκρηξη στο μέλλον και αυτό το κράτος θα μπορεί να λειτουργεί μόνο υπό συνεχή εποπτεία ως προτεκτοράτο των HΠΑ…Θυμάμαι χαρακτηριστικά ότι τον Νοέμβριο του 2003 που βρισκόμουν στα Σκόπια, επικεφαλής αντιπροσωπείας του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης για σεμινάριο σε δικηγόρους των Σκοπίων, σε εφαρμογή της συμφωνίας της Αχρίδας εκείνο τον μήνα απολύονταν από το Υπουργείο Οικονομικών περίπου 300 Σλάβοι υπάλληλοι και προσλαμβάνονταν αντίστοιχα Αλβανοί, για να υπάρχει η δέουσα αναλογία που επέβαλλε η συνθήκη της Αχρίδας, γεγονός που αντιμετωπίζονταν από τους σλαβόφωνους συνομιλητές μου με εκδηλώσεις οργής και οι οποίοι μου έλεγαν ότι η Αλβανική συνοικία των Σκοπίων μετά τις 6μ.μ.είναι απροσπέλαστη για τους Σλάβους.

Την ίδια εποχή η γειτονική Βουλγαρία με μεθοδικότητα χάραζε στρατηγική για μετά 30-40 χρόνια αξιοποιώντας και τον πόθο των κατοίκων της FYROM να αποκτήσουν διαβατήριο χώρας- μέλους της Ε.Ε. ΄Έτσι λόγω της ένταξης της Βουλγαρίας στην Ε.Ε, από 1-1- 2007, χιλιάδες Σλάβοι των Σκοπίων, πριν και μετά, επικαλούμενοι Βουλγαρική καταγωγή ζητούν και αποκτούν Βουλγαρική υπηκοότητα(μεταξύ αυτών και τ. πρωθυπουργός της FYROM), ενώ παράλληλα η Ρουμανία προσπαθεί να οικειοποιηθεί τους Βλαχόφωνους της FYROM παρέχοντας κάθε χρόνο δεκάδες υποτροφίες για σπουδές σε Ρουμανικά ΑΕΙ.

Την ίδια περίοδο οι νέοι των Σκοπίων ζητούσαν να μάθουν Ελληνικά (για να έχουν πιθανότητες πρόσληψης στις Ελληνικές επιχειρήσεις που λειτουργούν εκεί), αλλά η Ελληνική πολιτεία δεν επεδίωξε την δημιουργία ενός φορέα (κάτι σαν το Ινστιτούτο Γκαίτε) που θα μπορούσε να αναλάβει την προώθηση της διδασκαλίας της Ελληνικής γλώσσας και στα Σκόπια, αλλά και σε όλα τα Βαλκάνια (υπάρχουν βέβαια ιδιωτικά φροντιστήρια που συντηρούν με ιεραποστολικό ζήλο σωματεία από Ελλάδα) κι΄ έτσι η Ελλάδα έχασε μοναδική ευκαιρία να κάνει την Ελληνική γλώσσα, γλώσσα εργασίας στα Βαλκάνια...

Παράλληλα, κι ενώ η Βουλγαρία υλοποιεί εδώ και 20 χρόνια πρόγραμμα παροχής υποτροφιών σε νέους των Σκοπίων για σπουδές σε Βουλγαρικά ΑΕΙ και ενθαρρύνει αδελφοποιήσεις πόλεων της Βουλγαρίας με πόλεις της ανατολικής πλευράς της FYROM, η Ελλάδα παρακολουθεί ως θεατής τις εξελίξεις επικαλούμενη οικονομική αδυναμία… κι΄έτσι έδινε ετησίως 3-4 υποτροφίες σε παιδιά ομογενών από Σκόπια, ενώ η εξαθλιωμένη Ρουμανία έδινε πάνω από 60 προσπαθώντας να οικειοποιηθεί τους βλαχόφωνους…

Θα μπορούσα «μετά λόγου γνώσεως»να πω πολύ περισσότερα αλλά δεν είναι στόχος μου να καταδείξω την διαχρονική ολιγωρία της Ελληνικής πολιτείας.

Στην παρούσα φάση λόγω της απόφασης του Δ.Δ της Χάγης θα έχουμε οπισθοδρόμηση στο θέμα της εξεύρεσης λύσης στο θέμα της ονομασίας κι΄ αυτό γιατί η κυβέρνηση των Σκοπίων θα συνεχίσει να επιδεικνύει παραληρηματικό εθνικισμό γεμίζοντας τις πλατείες όλων των πόλεών της με αγάλματα του Μεγάλου Αλεξάνδρου και του Φιλίππου. Καθημερινά θα προσπαθεί να πείσει τους πολίτες ότι για όλα τα δεινά τους (ανεργία, απομόνωση κλπ) φταίει η Ελλάδα και η αλήθεια είναι ότι επιτυχώς κάνει πλύση εγκεφάλου στους πολίτες γιατί λειτουργεί με Σταλινική νοοτροπία και κάθε αντίθετη φωνή, που έχει κάποια εμβέλεια, απομονώνεται.  Έτσι η λύση για το θέμα της ονομασίας του κρατιδίου των Σκοπίων απομακρύνεται περισσότερο γιατί η απόφαση της Χάγης θα αυξήσει τον παραληρηματικό εθνικισμό των Σκοπίων ενώ η Ε.Ε και οι ΗΠΑ δεν πιέζουν πραγματικά την ηγεσία των Σκοπίων για εξεύρεση λύσης.

Βεβαίως η κυβέρνηση της FYROM θέλοντας να δείξει ότι έχει καλή πρόθεση θα πιέζει τον κ. Νίμιτς για νέες πρωτοβουλίες (σ΄ αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και ο πρόσφατος-Φεβρουάριο του 2012- νέος κύκλος επαφών του με Ελλάδα-Σκόπια) και τους ΄Έλληνες πολιτικούς για συναντήσεις, για να δείξει δήθεν πνεύμα συνεργασίας και για να πιεσθεί η Ελλάδα και να μην αντιδράσει σε αίτημα ένταξης των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ ως FYROM.

Νομίζω ότι επιβάλλεται πλέον από τη χώρα μας να εξετασθεί σοβαρά το ενδεχόμενο καταγγελίας της ενδιάμεσης συμφωνίας, μετά από τεκμηριωμένη ενημέρωση της διεθνούς κοινής γνώμης, δεδομένου ότι ήταν ετεροβαρής εις βάρος της Ελλάδας, δεν προφύλαξε τα συμφέροντά μας και επέτρεψε στους Σλάβους των Σκοπίων να χρησιμοποιούν το λεγόμενο Συνταγματικό όνομα. Η ενδιάμεση συμφωνία, που έχει λήξει το 2002 , χρησιμοποιείται ως όχημα από τους Σλάβους των Σκοπίων για διαιώνιση της σημερινής κατάστασης και πιθανόν η καταγγελία της να δημιουργούσε καλύτερες προϋποθέσεις για τη χώρα μας...

Σε κάθε περίπτωση η Ελλάδα (παράλληλα με τον αγώνα για ανάκαμψη της οικονομίας) πρέπει να αποδυθεί σε αγώνα για να πεισθούν η Ε.Ε και οι ΗΠΑ ότι για την ασφάλεια της περιοχής δεν πρέπει να αρχίσουν συζητήσεις για ένταξη των Σκοπίων σε Ε.Ε και ΝΑΤΟ πριν επιτευχθεί λύση στο θέμα της ονομασίας της FYROM κι` ότι η ονομασία αυτή δεν πρέπει να θίγει την εθνική ευαισθησία μας και με πρόβλεψη υποχρεωτικής χρήσης αυτής για κάθε χρήση (erga omnes). Χρειάζεται ψυχραιμία, μακρόχρονος σχεδιασμός και στρατηγική και στο πλαίσιο αυτό πρέπει να υπάρξει και στήριξη των «ρεαλιστικών»- φιλοευρωπαικών δυνάμεων στη FYROM με προβολή της Ευρωπαϊκής προοπτικής, αλλά και διαρκής υπόμνηση σε Ε.Ε, ΗΠΑ και ΝΑΤΟ ότι η ανοχή προς τους εξτρεμιστές των Σκοπίων(για τον εξτρεμισμό των Σκοπίων διαμαρτυρήθηκε έντονα και η Βουλγαρία τα τελευταία χρόνια) λειτουργεί αποσταθεροποιητικά στα Βαλκάνια κι΄ ότι πρέπει να υπάρξει λύση που δεν θα επιτρέπει στην FYROM καλλιέργεια αλυτρωτισμού και οικειοποίηση ονομασίας η συμβόλων που ανήκουν σε γειτονικούς λαούς.

* Δικηγόρος-συγγραφέας. Διετέλεσε πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης την περίοδο 2005-2008.

Σημ. ΔΕΕ: Οι επισημάνσεις είναι δικές μας και δεν υπήρχαν στο αρχικό κείμενο.

Οδικός άξονας Ρουμανία-Βουλγαρία-Ελλάδα

Σύμφωνα με το βουλγαρικό πρακτορείο ειδήσεων της Σόφιας Novinite, η βουλγαρική κυβέρνηση έθεσε σε ύψιστη προτεραιότητα την ταχεία ολοκλήρωση του οδικού άξονα Ρουμανικά σύνορα-Βουλγαρία-Ελληνικά σύνορα (στο ύψος της Ξάνθης, ώστε να συνδεθεί με την Εγνατία Οδό). Ο οδικός αυτός άξονας αποτελεί τμήμα του πανευρωπαϊκού δικτύου μεταφορών και συγκεκριμένα του "Διαδρόμου 9", ο οποίος βέβαια βρίσκεται ακόμα στα χαρτιά. Η βουλγαρική κυβέρνηση έκρινε ότι η ολοκλήρωση αυτού του έργου αποτελεί ένα σημαντικό αναπτυξιακό βήμα που θα προσφέρει πολλά στην βουλγαρική οικονομία. Ακολουθεί το άρθρο από την ιστοσελίδα του Novinite στα αγγλικά  http://www.novinite.com/view_news.php?id=131431

ΔΕΕ

Sofia Turns Romania-Bulgaria-Greece

Dream Road into Priority Project

Bulgaria's Cabinet has declared the road from the Danube city of Ruse on the Romanian border to the Makaza Pass on the Greece border to be a project "of national importance" in a long-awaited move.

The Ruse-Makaza road linking Romania and Greece through Central Bulgaria is supposed to be part of the Pan-European Transport Corridor No. 9 leading from Helsinki, the Baltic states, Moscow, Kiev, and Bucharest to the Greek port of Alexandroupolis on the Aegean.

However, the international transport corridor, which harbors the potential to stimulate the development of much of Bulgaria's central regions does not function at present because the Makaza Pass in the Rhodope Mountains on the Bulgarian-Greek border remains closed.

This is in spite of numerous promises in the past five years by senior Bulgarian and Greek politicians that a border crossing point there will be opened "next year."

The delay in the opening of the Makaza Pass, which is some 20 km north of Greece's Aegean coastline, has been attributed to the slow construction of the road on the Greek side of the border. If it becomes fully operational, the Ruse-Makaza Pass road will provide the shortest route from Romania's capital Bucharest (and much of Central and Eastern Europe, for that matter) to the Aegean / Mediterranean.

On Bulgaria's territory the Ruse-Makaza Pass road (section of Pan-European Transport Corridor No. 9) goes through Ruse, Byala, Veliko Tarnovo, Dryanovo, Gabrovo, the Shipka Pass (Balkan Mountain), Kazanlak, Stara Zagora, Dimitrovgrad, Haskovo, Kardzhali, and Momchilgrad to reach Makaza. It is dubbed Road I-5 (E-85) for Bulgarian government purposes.

The long-anticipated decision of the Bulgarian government to make the Ruse-Makaza road a "priority project" is justified with the need to absorb EU funds under Operational Program "Transport", which would allow faster administrative procedures for investments, land expropriation, and construction.

The Bulgarian government plans to turn the road in question into a "high-speed way" (with four lanes), and to construct the 24-km road section from the city of Kardzhali to Makaza with EU funds from the Transport operational program. The section is to be constructed by a consortium, "Kardzhali-Podkova", of 4 firms for a total of BGN 32 M.

It is still unclear if Wednesday's decision of the Bulgarian government might somehow speed up the realization of one of the most-talked about infrastructure projects in Bulgaria in the past 20 years – the construction of a tunnel under the Shipka Pass in the Stara Planina Mountain (Balkan Mountain), which is supposed to improve greatly the transport links between Northern and Southern Bulgaria along the Ruse-Makaza route.

Απογραφή πληθυσμού σε Αλβανία-Σκόπια

Δημοσιεύουμε ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο του Κ. Χολέβα, το οποίο θα δημοσιευθεί στο τεύχος Μαρτίου 2011 του περιοδικού ΑΜΥΝΑ ΚΑΙ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ.

ΔΕΕ

ΑΠΟΓΡΑΦΕΣ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ

ΣΤΗ ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΜΑΣ

Κωνσταντίνος Χολέβας, Πολιτικός Επιστήμων

Μέσα στο μήνα Απρίλιο η Αλβανία και τα Σκόπια θα διεξαγάγουν απογραφές πληθυσμού με στόχο -μεταξύ άλλων- την καταγραφή των εθνικών και θρησκευτικών ομάδων. Η κάθε περίπτωση έχει τα δικά της χαρακτηριστικά, με εντάσεις και ιδιαιτερότητες. Αλλά και με μεγάλο ελληνικό ενδιαφέρον. Στη μεν Αλβανία ζει αναγνωρισμένη, αλλά καταπιεσμένη ελληνική εθνική μειονότητα, στη δε ΦΥΡΟΜ υπάρχουν Έλληνες, αλλά φοβούνται να εκδηλωθούν.

Τη στιγμή που γράφω αυτές τις γραμμές πληροφορούμαι από τα ΜΜΕ ότι η κυβέρνηση της χώρας μας ανακαλεί τον Γενικό Πρόξενο Κορυτσάς κ. Θεόδωρο Οικονόμου –Καμαρινό, διότι ο άνθρωπος τόλμησε να πει τα αυτονόητα: Ότι δηλαδή κατά την επικείμενη απογραφή πρέπει όσοι νιώθουν Έλληνες να το δηλώσουν και όχι μόνο οι ανήκοντες στις λεγόμενες «μειονοτικές ζώνες». Είναι απορίας άξιον πώς το ελληνικό ΥΠΕΞ μέσα σε λίγα εικοσιτετράωρα αλλάζει άποψη. Ο μεν εκπρόσωπος Τύπου κ. Γρ. Δελαβέκουρας δήλωσε ότι είναι ευκαιρία να καταγραφούν τα άτομα ελληνικής εθνικής καταγωγής σε κάθε περιοχή της Αλβανίας, ο δε Υπουργός τιμωρεί τον Πρόξενο Κορυτσάς διότι εξειδίκευσε στην περιοχή της ευθύνης του αυτή την ευχή και οδηγία.

Το πρόβλημα είναι διττό. Πρώτον οι Αλβανοί από την εποχή του Χότζα και του Αλία αναγνωρίζουν μόνο 58000 Έλληνες σε συγκεκριμένες ζώνες χωριών και σε καμία μεγάλη πόλη. Κατά την άποψή τους που ισχύει ακόμη παρά την παρέλευση 20 ετών από την πτώση του Κομμουνισμού, μόνο σε αυτές τις «μειονοτικές ζώνες» μπορούν να λειτουργούν σχολεία για ελληνόπουλα. Δεύτερον, η γενική φοβία που επικρατεί στους εναπομείναντες Έλληνες και τα συνεχιζόμενα μέτρα καταπίεσης της μειονότητας καθιστά προβληματική την ορθή καταγραφή. Σ’ αυτό το πρόβλημα πάντως έρχεται να προστεθεί και η ερήμωση της Βορείου Ηπείρου λόγω της μετακινήσεως των περισσοτέρων ομογενών μας προς την Ελλάδα σε αναζήτηση εργασίας. Ιδιαιτέρως δε για την περιοχή της Κορυτσάς, η οποία ουδέποτε περιελήφθη στις μειονοτικές ζώνες, η έκκληση του κ. Καμαρινού είναι βάσιμη λόγω και του ιστορικού παρελθόντος. Το 1940 όταν εισήλθε ο ελληνικός στρατός η πόλη έπλεε στα γαλανόλευκα χρώματα. Τί απέγιναν σήμερα οι απόγονοι όλων εκείνων των Ελλήνων; Δεν μπορεί να εξαφανίσθηκαν ή να αλβανοποιήθηκαν πλήρως. Κάποια μαγιά θα έχει μείνει. Αυτούς κάλεσε και ορθώς ο Πρόξενος να εκδηλωθούν χωρίς φόβο στην απογραφή και ξεσήκωσε την οργή των Τιράνων. Το αποτέλεσμα είναι η ανάκλησή του. Χαίρε υπερήφανη εξωτερική πολιτική!

Στην Κορυτσά και στην περιοχή Αυλώνος υπάρχουν πολλοί Ελληνόβλαχοι, δηλαδή Έλληνες στην καταγωγή που μιλούν ένα ιδιόρρυθμο λατινογενές γλωσσικό ιδίωμα. Οι άνθρωποι αυτοί τον 18ο και 19ο αιώνα στήριξαν κάθε εκπαιδευτική και εμπορική δραστηριότητα του Ελληνισμού στα Βαλκάνια. Η Μοσχόπολη της Βορείου Ηπείρου με πλειοψηφία Ελληνοβλαχικού πληθυσμού διέπρεψε στα γράμματα και στις εκδόσεις λίγες δεκαετίες πριν από την Επανάσταση του 1821. Μετά την άνοδο των Κομμουνιστών το 1946 οι Ελληνόβλαχοι αποκόπηκαν βιαίως από την ελληνική παιδεία και την Ορθόδοξη Εκκλησία. (Το 1967 η Αλβανία του Χότζα αυτοανακηρύχθηκε στο πρώτο άθεο κράτος του κόσμου). Τα τελευταία χρόνια πολλοί από αυτούς εντάχθηκαν σε σωματεία ελληνικά, αλλά πίεση προπαγανδιστική ασκεί και η Ρουμανία λόγω της γλωσσικής συγγένειας. ΟΙ Ελληνόβλαχοι της επαρχίας Κορυτσάς ναι μεν συνδέθηκαν και πάλι με την Ορθόδοξη Εκκλησία χάρις στις προσπάθειες του Αρχιεπισκόπου Αναστασίου, αλλά είναι φοβισμένοι από όσα πέρασαν και ίσως διστάζουν να εκδηλώσουν σε μία δημόσια απογραφή την εθνική συνείδησή τους. Αν η Ελλάδα κατορθώσει να τους πείσει να εκφρασθούν ελεύθερα θα έχουμε κερδίσει μία συμπαγή και φιλοπρόοδη ομάδα Ελλήνων που αριθμεί πολλές δεκάδες χιλιάδων ψυχών και το κυριότερο: Μένουν εκεί και δεν μεταναστεύουν εύκολα προς γειτονικές χώρες. Σημειώνω πάντως ότι η δήλωση εθνικότητας και θρησκεύματος από κάθε Αλβανό υπήκοο θα είναι προαιρετική.

Στα Σκόπια τα προβλήματα ξεκινούν από την πολυεθνική σύνθεση του πληθυσμού και από τις συνεχείς εντάσεις μεταξύ Σλάβων ( ψευδομακεδόνων) και Αλβανών. Φέτος συμπληρώνονται 10 χρόνια από την ένοπλη εξέγερση της αλβανικής κοινότητας που αριθμεί γύρω στο 30% του πληθυσμού. Η συμφωνία της Αχρίδας δεν τηρείται, λένε τα αλβανικά κόμματα. Συγκρούσεις μεταξύ Σλάβων και Αλβανών λαμβάνουν χώρα καθημερινά. Η δυτική πλευρά του κράτους έχει ουσιαστικά αυτονομηθεί και τεθεί υπό τον έλεγχο της αλβανικής κοινότητας. Η Ιλλυρίδα, όπως λέγεται αυτή η ημιαυτόνομη περιοχή, αλληθωρίζει προς το «ανεξάρτητο Κόσσοβο» και δεν αποκλείεται συντόμως να ακολουθήσει τις αποσχιστικές τάσεις των ομοεθνών Κοσσοβάρων. Μέσα σε όλο αυτό το κλίμα πόσο έγκυρη και ήρεμη θα είναι η απογραφή κανείς δεν μπορεί να προβλέψει.

Η Ελλάδα έχει την ευκαιρία σε αυτή την απογραφή να ενθαρρύνει επιτέλους τους κατατρομοκρατημένους Έλληνες της ΦΥΡΟΜ να δηλώσουν την εθνική τους ταυτότητα και να ζητήσουν να αναγνωρισθούν ως μειονότητα. Το 1993 ο Κίρο Γκλιγκόροφ είχε δηλώσει σε τσέχικη εφημερίδα ότι στη χώρα του ζουν 100.000 Έλληνες. Σε επισκέψεις Βλαχικών σωματείων από την Ελλάδα, αλλά και σε συνεργεία της ΕΤ3 πολλοί από τους ξεχασμένους ομογενείς μας δηλώνουν: «Είμαστε Ελληνόβλαχοι». Ίδια περίπτωση με τη Κορυτσά και τον Αυλώνα της Αλβανίας. Αν κατορθώσουμε να αναγνωρισθεί αυτή η πραγματική μειονότητα θα έχουμε ένα διπλωματικό αντίβαρο όταν τα Σκόπια θα μιλούν για την ανύπαρκτη «μακεδονική» μειονότητα στη Βόρειο Ελλάδα. Θάρρος χρειάζεται!

Κ.Χ. 17.2.2011

Ταραχές στην Αλβανία

Τυνησία θυμίζει η Αλβανία...

Της ΚΟΡΙΝΑΣ ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΥ

corina@enet.gr

Οι αιματηρές διαδηλώσεις ήρθαν να προστεθούν στην κακή οικονομική κατάσταση, την αδιαλλαξία της κυβέρνησης και την αμφισβήτησή της από την αντιπολίτευση, δυναμιτίζοντας το κλίμα.

Το ρεύμα αμφισβήτησης και ανατροπής που ξεκίνησε στη Βόρεια Αφρική με την ανατροπή του Μπεν Αλι δεν δείχνει να μεταδίδεται, μέχρι στιγμής τουλάχιστον, σε όλη του την ένταση στη γειτονική μας χώρα. Παρά τους φόβους για νέο κύκλο βίας και την αρνητική στάση του πρωθυπουργού Σαλί Μπερίσα, η προχθεσινή διαδήλωση της αντιπολίτευσης κύλησε ομαλά, χωρίς θύματα και χωρίς προβοκάτσιες. Φαίνεται πως οι πιέσεις της Ευρωπαϊκής Ενωσης προς όλες τις κατευθύνσεις, για εγκράτεια και εκτόνωση της κρίσης, έπιασαν τόπο.

Ωστόσο, μία εβδομάδα μετά τη μεγάλη αντικυβερνητική διαδήλωση και τα αιματηρά επεισόδια που τη σημάδεψαν, η λέξη «Τυνησία» βρίσκεται στο στόμα πολλών στην Αλβανία. Πόση Τυνησία υπάρχει όμως στην Αλβανία; Αν και οι παραλληλισμοί ανάμεσα σε δυο πολύ διαφορετικές μεταξύ τους χώρες είναι παρακινδυνευμένοι, υπάρχουν κάποια σοβαρά κοινά: φτώχεια, ανεργία, ένα διεφθαρμένο πελατειακό καθεστώς και δημοκρατικό έλλειμμα.

Ο Μπερίσα, βέβαια, δεν είναι κανένας «ισόβιος πρόεδρος», ούτε εκλέγεται με ποσοστά της τάξης του 90%. Αντίθετα, παρά την εξαιρετικά αμφιλεγόμενη πορεία του, πολλοί Αλβανοί εξακολουθούν να τον βλέπουν ως τον άνθρωπο που τους έβγαλε από την απομόνωση. Όμως, η οριακή επανεκλογή του τον Ιούνιο του 2009 δεν έγινε ποτέ αποδεκτή από το αντιπολιτευόμενο σοσιαλιστικό κόμμα, ενώ ακόμα και η Ε.Ε. έκανε λόγο για παρατυπίες. Η Ένωση, πάντως, παραμέρισε γρήγορα τους όποιους ενδοιασμούς της και τον Νοέμβριο του 2009 η Κομισιόν ξεκίνησε επίσημα τη διερευνητική διαδικασία σχετικά με την ετοιμότητα της Αλβανίας για ένταξη στην Ε.Ε. Η Αλβανία, η οποία είναι ήδη μέλος του ΝΑΤΟ, είχε χρισθεί επίσημα «δυνάμει υποψήφια προς ένταξη χώρα» το 2006. Πρόσφατα, μάλιστα, η Ε.Ε. κατάργησε τη βίζα για όσους κατοίκους της Αλβανίας και της Βοσνίας διαθέτουν βιομετρικό διαβατήριο, οι οποίοι θα μπορούν πλέον να κυκλοφορούν ελεύθερα στους κόλπους της Ενωσης.

Όμως, ο δρόμος στην πραγματικότητα προβλέπεται πολύ μακρύς. Η Αλβανία είναι η φτωχότερη χώρα της Ευρώπης. Το επίσημο ποσοστό της ανεργίας κυμαίνεται κοντά στο 13%, αν και άλλοι υπολογισμοί ανεβάζουν την πραγματική ανεργία στο 30%, καθώς συμπεριλαμβάνουν σημαντική μερίδα του αγροτικού πληθυσμού που φυτοζωεί χάρη στις επιδοτήσεις. Μέχρι πρόσφατα, η Αλβανία γνώριζε σημαντική οικονομική ώθηση χάρη στα εμβάσματα από το εξωτερικό που αποτελούσαν το 15% του ΑΕΠ της. Με τη σοβαρή οικονομική κρίση που πλήττει όμως την Ελλάδα κατά κύριο λόγο και την Ιταλία κατά δεύτερο, τις δυο χώρες στις οποίες ζουν οι περισσότεροι Αλβανοί μετανάστες, τα εμβάσματα μειώθηκαν δραστικά. Το να βγουν λοιπόν οι Αλβανοί στους δρόμους ζητώντας την παραίτηση του Μπερίσα μόλις είδαν το επίμαχο βίντεο με τη δοσολοψία που «έκαιγε» τον αναπληρωτή πρωθυπουργό Ιλίρ Μέτα, ήταν η πιο φυσιολογική αντίδραση.

Ο Μπερίσα, βέβαια, δεν σκοπεύει να παραιτηθεί και όσο κι αν παριστάνει τον διαλλακτικό απέναντι στους ευρωπαίους απεσταλμένους, στο εσωτερικό δρα εμπρηστικά. Κατηγορεί την αντιπολίτευση ότι ετοιμάζει πραξικόπημα και υποθάλπει τρομοκράτες, χαρακτηρίζει παράνομα τα εντάλματα κατά των εθνοφρουρών που εκτέλεσαν τρεις διαδηλωτές στα γεγονότα της περασμένης εβδομάδας και μάλιστα απειλεί την εισαγγελέα που τα εξέδωσε! Η τελευταία κρίση μπορεί να αποσοβήθηκε προσωρινά χάρη, σε μεγάλο βαθμό, στις πιέσεις της Ε.Ε., κανένας όμως δεν μπορεί να προβλέψει πότε και με ποια αφορμή θα ξεσπάσει η επόμενη. Οι πάντες, εξάλλου, θυμούνται ότι ο Μπερίσα είχε φύγει κακήν κακώς το 1997, όταν ξέσπασε το σκάνδαλο των «πυραμίδων». Στις 8 Μαΐου θα γίνουν δημοτικές εκλογές, για στις οποίες ο αρχηγός των Σοσιαλιστών και δήμαρχος Τιράνων Εντι Ράμα προβλέπει νοθεία, ενώ συγχρόνως υπόσχεται να συνεχίσει τις ειρηνικές διαδηλώσεις έως ότου η κυβέρνηση παραιτηθεί και προκηρύξει πρόωρες εκλογές. Από όλες τις χώρες της Ευρώπης, αυτή που βρίσκεται πιο κοντά στην Τυνησία είναι η Αλβανία.

Τόση συναίνεση!

Σε κάποια χώρα της Ευρώπης, ο πρωθυπουργός εκλέγεται εν μέσω κατηγοριών για νοθεία και διαδηλώσεων που ζητούν επανακαταμέτρηση των ψήφων. Αυτός δικαιώνεται από το δικαστήριο και διατάζει να καούν τα ψηφοδέλτια! Αργότερα, καταγγέλλει την αντιπολίτευση για τρομοκρατία, παρεμποδίζει τη Δικαιοσύνη να διερευνήσει το θάνατο διαδηλωτών και απειλεί τους λειτουργούς της. Θεωρητικά, μια τέτοια χώρα δεν θα έβλεπε την Ε.Ε. ούτε με κιάλια. Οχι όμως και η υποψήφια προς ένταξη Αλβανία του Μπερίσα, του πρώτου μη κομμουνιστή προέδρου της χώρας και του ανθρώπου που την έβαλε στο ΝΑΤΟ. Πώς το καταπίνει αυτό η Ε.Ε.; «Η Ενωση είναι ένας μηχανισμός συμβιβασμού και συναίνεσης», σχολιάζει στο AFP ο γάλλος πολιτειολόγος Ζακ Ριπνίκ. Τόση συναίνεση πια τσακίζει κόκαλα! Κυριολεκτικά.

ΕΝΕΤ.GR

Και βίντεο με την κόρη του Μπερίσα

να ζητάει μίζα!

«Θανατηφόρο» βόλι που θα πλήξει κατευθείαν τον ίδιο τον πρωθυπουργό της Αλβανίας Σαλί Μπερίσα έχει στα χέρια της η αντιπολίτευση. Μετά το βίντεο στο οποίο πρωταγωνιστούσε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Ιλίρ Μέτα, ο οποίος ζητούσε από τον τότε υπουργό Οικονομίας Ντρίταν Πρίφτι να ακυρώσει δύο διαγωνισμούς για συμβόλαια εκμετάλλευσης ενός υδροηλεκτρικού σταθμού, ώστε να ευνοηθεί μια άλλη εταιρεία, νέο βίντεο πρόκειται να βγει στον αέρα.Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του «Π» από απόλυτα έγκυρες πηγές, στο βίντεο εμφανίζεται η κόρη του Μπερίσα, Αργκίτα Μαλτίζι, να ζητάει μίζα από επιχειρηματία.

Η κόρη του Μπερίσα δεν είναι... πρωτόβγαλτη στο γήπεδο της διαφθοράς που οργιάζει στη γείτονά μας Αλβανία. Κατηγορείται ανοιχτά από ΜΜΕ της Αλβανίας πως κρύβεται πίσω από εταιρείες, που στόχο έχουν την υφαρπαγή περιουσιών που ανήκουν σε έλληνες μειονοτικούς.Είναι χαρακτηριστικό πως ο σύζυγος της κόρης του Σαλί Μπερίσα είναι εκπρόσωπος της Διεθνούς Τράπεζας στη νότια Αλβανία, που ασχολείται με επενδύσεις, κυρίως στον τομέα του τουρισμού.Αυτά και εν αναμονή της προβολής του βίντεο, που δύσκολα θα μπορεί να ξεπεράσει ο Μπερίσα.

Εφημ. ΠΑΡΟΝ

Η εξωτερική πολιτική μας στα Βαλκάνια

ΕΝΑ ΕΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΔΡΑΝΕΙΑΣ ΣΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ

Κωνσταντίνος Χολέβας-Πολιτικός Επιστήμων

Μετά από ένα χρόνο διακυβερνήσεως της χώρας από τον κ. Γ.Α. Παπανδρέου είναι χρήσιμο να κάνουμε έναν σύντομο απολογισμό της βαλκανικής μας πολιτικής. Θα μπορούσα κάλλιστα να αφήσω λευκή τη σελίδα, διότι ουδέν το αξιοσημείωτο επιτύχαμε, απλώς αδρανήσαμε. Παρά την παρουσία του ιδίου του Πρωθυπουργού επικεφαλής του ΥΠ.ΕΞ. μέχρι τον πρόσφατο ανασχηματισμό, η χώρα μας δείχνει να μην έχει καταλάβει τί σημαίνουν οι εξελίξεις στα γειτονικά μας κράτη. Η επίσημη διπλωματία μας αρκείται να αναμασά την καραμέλα περί καλής γειτονίας και περί προωθήσεως της ευρωπαϊκής εντάξεως των βαλκανικών κρατών.

Αντιθέτως η Τουρκία έχει φιλόδοξα σχέδια για την παρουσία της στην περιοχή. Όπως ομολογεί ο Τούρκος επικεφαλής του Υπουργείου Εξωτερικών κ. Νταβούτογλου (βλέπε το βιβλίο του ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟ ΒΑΘΟΣ, που κυκλοφορεί και στα ελληνικά) η Άγκυρα έχει επιλέξει την αναβίωση του Οθωμανισμού, την αξιοποίηση του Ισλάμ και των μουσουλμανικών μειονοτήτων και την χρησιμοποίηση των Αλβανών και Βοσνιομουσουλμάνων ως τουρκικών μοχλών πιέσεως. Η προσπάθεια των Νεο-οθωμανών δυστυχώς ενισχύεται από την άφρονα διάθεση ορισμένων επιστημόνων και πολιτικών στην Ελλάδα, οι οποίοι νομίζουν ότι θα βελτιωθούν οι ελληνοτουρκικές σχέσεις με την αλλοίωση των σχολικών βιβλίων Ιστορίας και με την παρουσίαση της Οθωμανικής περιόδου ως μιάς απλής ρομαντικής και ήρεμης συμβιώσεως Χριστιανών και Μουσουλμάνων! Την αγιοποίηση της Οθωμανικής περιόδου επιχειρεί και το τετράτομο ιστορικό εγχειρίδιο που χρηματοδότησε το γνωστό CDRSEE. Ευτυχώς με τον θόρυβο που ξέσπασε- και δικαίως- για το βιβλίο της Μ. Ρεπούση γλυτώσαμε την εισαγωγή της τετράτομης ανθελληνικής προπαγάνδας στα σχολεία μας. Προς το παρόν, ίσως.

Η Αλβανία διευρύνει συνεχώς την επιρροή της κάτω από την ομπρέλλα της «Φυσικής Αλβανίας». Δηλαδή η πολιτική και πνευματική ηγεσία στα Τίρανα καλλιεργεί την εικόνα του αδικημένου λαού δείχνοντας χάρτες με τα «εκατομμύρια» Αλβανών εκτός Αλβανικών συνόρων. Η ανεξαρτησία του Κοσσόβου ενθαρρύνει αυτές τις τάσεις. Απέναντι στη χώρα μας θέτουν δύο ζητήματα, για τα οποία τους τελευταίους δώδεκα μήνες δεν κάναμε τίποτε. Πρώτον το ζήτημα των περιουσιών των Τσάμηδων εγκληματιών πολέμου και δεύτερον τα δικαιώματα των Αλβανών μεταναστών στην Ελλάδα, τους οποίους μία ωραία πρωία θα εμφανίσουν ως μειονότητα. Είναι γεγονός ότι αρκετοί από αυτούς έχουν ενσωματωθεί στην κοινωνία μας, όπως δείχνουν και τα γεγονότα του Αγίου Παντελεήμονος (Έλληνες και Αλβανοί συνεργάζονται για την αυτοπροστασία τους). Χρειάζεται, όμως, έλεγχος του αριθμού των Αλβανών μεταναστών, διότι οι φανατικότεροι από αυτούς θα χρησιμοποιηθούν για την ανακίνηση μειονοτικών ζητημάτων εις βάρος μας.

Αντιθέτως οι ομοεθνείς μας Βορειοηπειρώτες ούτε στην Αλβανία αισθάνονται ασφαλείς ούτε βοηθούνται πολιτικά και οικονομικά από την Ελλάδα ώστε να παραμείνουν στην πατρώα γη. Ο Πρωθυπουργός κ. Γ. Παπανδρέου κατά τη συνέντευξή του στην ΔΕΘ, στις 12-9-2010, παραδέχθηκε μεν ότι υπάρχει ανθελληνικό κλίμα και καταδίκασε τη δολοφονία του Αριστοτέλη Γκούμα στη Χειμάρρα, διέπραξε όμως το ολίσθημα να εξομοιώσει τους γηγενείς Έλληνες της Αλβανίας με τους Αλβανούς μετανάστες που ήλθαν πριν από 10-20 χρόνια στην Ελλάδα. Τέτοια λάθη δεν δικαιολογούνται διότι ανοίγουν την όρεξη για αλυτρωτισμούς. Η Ελλάς οφείλει να καταστήσει σαφές ότι οποιαδήποτε οικονομική και πολιτική υποστήριξη από την Ευρ. Ένωση προς τα Τίρανα θα εξαρτάται από την υλοποίηση μιας ορθής πολιτικής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για τους Βορειοηπειρώτες.

Το θέμα της ονομασίας των Σκοπίων αφέθηκε άλλη μία φορά στα χέρια του κ. Νίμιτς και στην αφελή προσέγγιση της οικονομικής διπλωματίας. Και ο μεν μεσολαβητής του ΟΗΕ κάθε φορά που κάνει προτάσεις πλησιάζει περισσότερο προς τις σκοπιανές θέσεις. Η δε περιβόητη διπλωματία των σουπερμάρκετ απέτυχε παταγωδώς. Όσο περισσότερες ελληνικές επενδύσεις γίνονται στη ΦΥΡΟΜ, τόσο περισότερο αποθρασύνεται ο σκοπιανός εθνικισμός. Τον Απρίλιο του 2011 θα διεξαχθεί στη γειτονική αυτή χώρα απογραφή του πληθυσμού και ελπίζουμε να υπάρξει ευρωπαϊκή εποπτεία για την αποφυγή λαθροχειριών. Επιτέλους η ελληνική διπλωματία πρέπει να θέσει θέμα ελληνικής μειονότητας που καταπιέζεται. Να ζητήσουμε να υπάρχει στο έντυπο της απογραφής κουτάκι με την εθνότητα «Ἐλληνας». Στην προηγούμενη απογραφή τέτοια ένδειξη δεν υπήρχε. Αντί να δεχόμαστε μοιρολατρικά τις ανιστόρητες διεκδικήσεις περί της κατασκευασμένης δήθεν μακεδονικής μειονότητας, καλό είναι να αντεπιτεθούμε ειρηνικά και με όπλο μας τα ανθρώπινα δικαιώματα της πραγματικής μειονότητας.

Στην ίδια συνέντευξη στην ΔΕΘ ο κ. Παπανδρέου απέφυγε να δηλώσει σαφώς αν η Ελλάς θα αναγνωρίσει το Κόσσοβο. Στοιχειώδης αίσθηση αυτοσυντηρήσεως και υποχρέωσή μας απέναντι στην Κυπριακή Δημοκρατία μάς οδηγεί στη ΜΗ αναγνώριση. Ο νέος ΥΠΕΞ κ. Δ. Δρούτσας, που συνεργάσθηκε με τον Λόρδο Χάνεϊ την εποχή του σχεδίου Ανάν, προφανώς κατανοεί ότι αν αναγνωρίσουμε την απόσχιση εδαφών κατόπιν βίας είναι σαν να νομιμοποιούμε τα τετελεσμένα της εισβολής-κατοχής στην Κύπρο. Όσο για το θέμα του αγωγού Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολης ο Πρωθυπουργός ξεκίνησε με μία αρνητική στάση κατά την προεκλογική του εκστρατεία και τώρα φαίνεται να αναζητεί αμήχανος νέα γραμμή πλεύσης. Το ενδιαφέρον είναι ότι στη Βουλγαρία παρά τις οικολογικές ανησυχίες η κυβέρνηση δεν έχει επισήμως αποκηρύξει τον αγωγό, ενώ προστέθηκε και το ενδιαφέρον αμερικανικών εταιριών, που ίσως μεταστρέψουν την επιφυλακτικότητα την κυβερνήσεως των ΗΠΑ.

Προσοχή, τέλος, απαιτείται στις γενικά καλές σχέσεις μας με τη Ρουμανία, η οποία διεκδικεί τους πολυάριθμους Βλαχόφωνους Έλληνες της Βορείου Ηπείρου.

Η Βουλγαρία και ο αγωγός

Η Βουλγαρία θα πληρώσει το χρέος της για τον αγωγό Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη;

Η Βουλγαρία συμφώνησε και θα πληρώσει το χρέος της για το σχέδιο κατασκευής του πετρελαιαγωγού Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη ύψους 4,88 εκατ. ευρώ, δήλωσε σήμερα, στη Μόσχα, ο αντιπρόεδρος της «Τρανσνιέφτ», Μιχαήλ Μπάρκοφ.

«Αναγνώρισαν την ύπαρξη αυτού του χρέους και είναι έτοιμοι να το καλύψουν», είπε ο κ. Μπαρκόφ στο ρωσικό κρατικό πρακτορείο ΡΙΑ-Νόβοστι, συνοψίζοντας τα αποτελέσματα των επαφών της ρωσικής αντιπροσωπείας στη Σόφια, στις 22-23 του μηνός, με τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης και υπουργό Οικονομικών, Συμεών Ντιάνκοφ.

«Οι Βούλγαροι εταίροι μας συνεχίζουν να μελετούν το περιεχόμενο του σχεδίου από την άποψη του οικονομικού οφέλους και των οικολογικών κινδύνων, αλλά κατά τις εκτιμήσεις μας, υπάρχει κατανόηση από την πλευρά τους, ότι δεν είναι σκόπιμο να αποχωρήσουν από το σχέδιο», είπε ο κ. Μπάρκοφ. Πρόσθεσε, επίσης, ότι συμφωνήθηκε μεταξύ των δύο πλευρών, η πρώτη παρουσίαση του οικονομικού μοντέλου του σχεδίου να γίνει στη Μόσχα το πρώτο δεκαήμερο του Αυγούστου.

Στο παρελθόν η «Τρανσνιέφτ» είχε επανειλημμένως εκφράσει παράπονα ότι η Βουλγαρία δεν χρηματοδοτεί το μέρος του σχεδίου του πετρελαιαγωγού, που της αντιστοιχεί, γι αυτό και συσσωρεύθηκε το υπάρχον χρέος.

Όπως υπενθυμίζει το πρακτορείο ΡΙΑ-Νόβοστι «η τύχη της ρωσο-βουλγαρικής ενεργειακής συνεργασίας αναπτύσσεται με δυσκολίες από τότε που σχηματίστηκε στη Βουλγαρία νέα κυβέρνηση υπό τον Μπόικο Μπορίσοφ», καθώς, όπως δήλωσε ο Βούλγαρος πρωθυπουργός, η χώρα του αποχωρεί από το κοινό με την Ελλάδα σχέδιο του πετρελαιαγωγού και «παγώνει» το σχέδιο για την κατασκευή του ατομικού σταθμού παραγωγής πυρηνικής ενέργειας στο Μπέλενε. Αργότερα, κατά το πρακτορείο, ο Βούλγαρος πρωθυπουργός «διόρθωσε» τις δηλώσεις του, λέγοντας ότι δεν έχουν ληφθεί οριστικές αποφάσεις, αν και κατόπιν «εκ νέου δήλωσε ότι αρνείται τη συμμετοχή στο σχέδιο Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη για οικολογικούς λόγους».

Πηγή: http://www.athina984.gr/

"Γιατί διώκομαι"

«ΓΙΑΤΙ ΔΙΩΚΟΜΑΙ»

ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ ΣΥΜΕΩΝ ΒΙΛΟΦΚΣΙ 11 Ιουλ 2010

Eίναι γεγονός ότι στη σημερινή εποχή γίνονται τα πιο μεγάλα εγκλήματα στο όνομα της ελευθερίας των λαών και της αρμονικής –δήθεν– συμβίωσης. Οι διάφορες δυνάμεις κατοχής ονομάζονται ειρηνευτικές δυνάμεις και πολλοί λαοί στενάζουν κάτω από την μπότα του «πολιτισμένου» κατακτητή. Μια τέτοια ιστορία εκτυλίσσεται εδώ και 11 χρόνια στη χώρα μου τη Σερβία. Και δυστυχώς, όπως σε κάθε θλιβερή ιστορία, από πίσω κρύβονται οι «Εφιάλτες», οι οποίοι για να επιπλεύσουν μέσα σε δύσκολες καταστάσεις, δεν διστάζουν να προδώσουν αρχές και ιδανικά και να κάνουν αληθινά εφιαλτική τη ζωή των συνανθρώπων τους. Μια τέτοια ιστορία ακολουθεί αμέσως παρακάτω. Εδώ αποκαλύπτω τους λόγους για τους οποίους είμαι θύμα πολιτικής και θρησκευτικής δίωξης στη χώρα μου, την Σερβία, οι οποίοι και είναι η πραγματική αιτία για την οποία είμαι κρατούμενος από τις ελληνικές αρχές.

Ήμουν Πρωτοσύγκελλος στην Επισκοπή Ράσκας και Πριζρένης, δηλαδή εκκλησιαστικός λειτουργός και ταυτόχρονα επιφορτισμένος με συγκεκριμένα εκκλησιαστικά καθήκοντα που μου είχε αναθέσει ο Σεβασμιώτατος Επίσκοπος Ράσκας και Πριζρένης Αρτέμιος (στο Κοσσυφοπέδιο Σερβίας, στο οποίο τώρα υπάρχει καθεστώς παρουσίας ειρηνευτικών δυνάμεων των ΟΗΕ-ΝΑΤΟ). Ο Επίσκοπος Αρτέμιος με τις από 11-2-2010 και 2-5-2010 αποφάσεις της Σερβικής Ορθοδόξου Εκκλησίας απομακρύνθηκε από την Επισκοπή του. Μαζί του σήμερα διώκονται όλοι οι μοναχοί του Κοσσυφοπεδίου (ήδη πάνω από 100 αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα μοναστήρια τους) από την ηγεσία της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας για θρησκευτικούς λόγους. Παράλληλα με αυτούς όμως συντρέχουν και εξίσου ισχυροί πολιτικοί λόγοι, τους οποίους θα εκθέσω παρακάτω με συντομία.

Το 1999, ως γνωστόν, το ΝΑΤΟ βομβάρδισε την Σερβία. Ο όρος για την παύση των βομβαρδισμών ήταν η εντός 11 ημερών αποχώρηση των σερβικών στρατιωτικών δυνάμεων και της σερβικής αστυνομίας από το Κόσοβο (Κοσσυφοπέδιο). Πράγμα που έγινε. Μαζί τους έφυγαν και 250.000 Σέρβοι. Την περιοχή σήμερα ελέγχουν αλβανικες δυνάμεις και βεβαίως υπάρχουν και οι δυνάμεις του ΝΑΤΟ, οι οποίες προωθούν την σύσταση δευτέρου αλβανικού κράτους στα Βαλκάνια.

Με το υπ᾿ αρ. 1244 ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ το καλοκαίρι του 1999 δόθηκε η δυνατότητα σε εμάς τους Σέρβους να φροντίσουμε για τη διατήρηση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς στο Κόσοβο, δηλαδή μας δόθηκε η δυνατότητα μεταξύ άλλων να φροντίσουμε οι ίδιοι για την αναστήλωση των κατεστραμμένων από Αλβανούς σερβικών μνημείων. Όμως από εδώ και πέρα ξεκινά το πρόβλημα. Σε όλα αυτά τα χρόνια υπήρξαν διάφορα Πογκρόμ (=εθνοκάθαρση) εκ μέρους της αλβανικής πλευράς υπό την ανοχή, δυστυχώς, των ευρωπαϊκών και άλλων δυνάμεων (ΚFOR) εναντίον των εναπομεινάντων Σέρβων του Κοσόβου και των σερβικών πολιτιστικών μνημείων (ναοί και μοναστήρια). Το σπουδαιότερο συνέβη το 2004 στις 17-18 Μαρτίου, κάτω από τα ατάραχα μάτια των στρατιωτών της ΚFΟR, με αποτέλεσμα να φθάσει ο συνολικός αριθμός κατεστραμμένων μνημείων τα 156.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) κατόπιν έδινε χρήματα για την αναστήλωση, απαιτώντας όμως ως προϋπόθεση στην αναστήλωση να συμμετάσχουν και οι καταστροφείς των μνημείων Αλβανοί του υπό σύστασιν αλβανικού κράτους του Κοσσόβου επί ίσοις όροις με τους παθόντες Σέρβους. Αυτό καταρχήν ήταν ένα θέατρο του παραλόγου: μουσουλμάνοι και άθεοι να πληρώνονται να αναστηλώσουν ορθόδοξες εκκλησίες, που οι ίδιοι προηγουμένως με τα χέρια τους γκρέμισαν. Αποτελούσε επίσης έναν εθνικό εξευτελισμό. Επιπλέον όμως θα σήμαινε εμμέσως πλην σαφώς ότι κατόπιν τα μνημεία θα θεωρούνταν και δική τους «κοσοβαρική» κληρονομιά και ιδιοκτησία, πολιτιστική κληρονομιά ενός αρτισύστατου κράτους-προτεκτοράτου του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ, που εκτός από εμπόριο λευκής σαρκός και ναρκωτικών θα είχε τώρα να επιδείξει και τα δικά του «κοσοβαρικά» μεσαιωνικά μνημεία. Ενός κράτους που αναζητεί νομιμοφανή λόγο ύπαρξης, πέρα από το δίκαιο των όπλων και του ΝΑΤΟ. Σταθερός στόχος της Δύσεως στην περιοχή ήταν και είναι η δημιουργία ανεξάρτητου αλβανικού κράτους του Κοσόβου (προτεκτοράτου της Δύσεως). Η φιλοδυτική σημερινή κυβέρνηση της Σερβίας, ενώ δημοσίως για λόγους εσωτερικής κατανάλωσης υποκρίνεται ότι αρνείται να το αναγνωρίσει, εν τούτοις με τις πολιτικές κινήσεις της (δηλώσεις και πράξεις) προβαίνει σε μία ήπια αναγνώριση, προκειμένου να γίνει μέλος της ΕΕ. Ο Σεβασμιώτατος Αρτέμιος, εμείς οι συνεργάτες του και ο λαός του Κοσόβου είμασταν και είμαστε αντίθετοι σε αυτές τις μειοδοτικές επιλογές της Κυβέρνησης. Στην παραπάνω πολιτική της κυβέρνησης εγώ προσωπικά αντιστάθηκα με κάθε τρόπο αρθρογραφόντας σε περιοδικά και εφημερίδες, δίνοντας ομιλίες και διαλέξεις, συμμετέχοντας σε εκπομπές στα ΜΜΕ και αρθρογραφόντας στο διαδίκτυο. Όλα τα παραπάνω τα έκανα με την ευλογία του Σεβασμιωτάτου Αρτεμίου, ο οποίος με ενέπνεε με το παράδειγμά του. Ο Σεβασμιώτατος Αρτέμιος δημιούργησε όλες εκείνες τις προϋποθέσεις ώστε τα μνημεία να αρχίσουν να αναστηλώνονται με χρήματα που προέρχονταν κυρίως από Σέρβους της Διασποράς (ΗΠΑ, Ευρώπη κλπ). Αυτή η στάση μας λοιπόν μας έφερε σε σύγκρουση εκτός από την Κυβέρνηση και με την Δύση (ΕΕ, ΝΑΤΟ, HΠΑ), η οποία ενεργούσε ύπουλα εις βάρος των εθνικών σερβικών, πολιτικών, και εκκλησιαστικών συμφερόντων. Οι Δυτικοί δεν κατόρθωσαν να καταβάλουν το απτόητο αγωνιστικό σθένος του Σεβασμιωτάτου Αρτεμίου και γι' αυτό προσέφυγαν στην Διαρκή Ιερά Σύνοδο (ΔΙΣ) της Εκκλησίας της Σερβίας και μέσω αυτής προσπάθησαν να επιβάλουν στον Σεβασμιώτατο Αρτέμιο τα σχέδιά τους. Έτσι προέκυψε η πολιτική δίωξη (υπάρχει και η θρησκευτική δίωξη, στην οποία θ' αναφερθώ) εναντίον του Σεβασμιωτάτου Αρτεμίου και όλων εκείνων που του συμπαρίσταντο και εμού προσωπικώς.

Ι.ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΙΩΞΗ

Ενδεικτικώς αναφέρω μερικά από τα διοικητικά μέτρα που ελήφθησαν εις βάρος του Σεβασμιωτάτου Αρτεμίου και των συνεργατών του εκ μέρους της σερβικής Εκκλησίας, η οποία ενεργούσε κατ' εντολήν της Πολιτείας.

Α) Αντικανονική και παράνομη απομάκρυνση του Σεβασμιωτάτου Αρτεμίου από τα ποιμαντικά και διοικητικά καθήκοντα της Επισκοπής Ράσκας και Πριζρένης (η αλλιώς ονομαζομένης Κοσόβου και Μετοχίων) με την από 11-2-2010 απόφαση της ΔΙΣ και την από 2-5-2010 απόφαση της Ιεραρχίας της Σερβικής Ορθοδόξου Εκκλησίας, χωρίς δίκη και χωρίς να του επιτραπεί να απολογηθεί για το κατασκευασμένο κατηγορητήριο, το οποίο του προσήψαν. Ακολούθως με την από 5-5-2010 απόφαση τον εξόρισαν από το Κόσοβο σε μια περιοχή στα βόρεια της Σερβίας. Δεν του επιτρέπουν να γυρίσει στο Κόσοβο.

Β) i) Χαρακτηρισμός μου ως κατηγορουμένου ακόμη και από την προκαταρκτική εξέταση, η οποία υιοθέτησε εξ ολοκλήρου τη μηνυτήρια αναφορά της Συνόδου της σερβικής Εκκλησίας χωρίς περαιτέρω έρευνα. Σκόπιμη παράνομη έκδοση διεθνούς εντάλματος συλλήψεώς μου με μόνο αποδεικτικό στοιχείο τις «βάσιμες υπόνοιες» της διωκτικής αρχής ότι έβλαψα τα συμφέροντα της Σερβικής Ορθοδόξου Εκκλησίας. Προσέφυγα στο Συνταγματικό Δικαστήριο για προσβολή του εντάλματος.

    ii) Κατάφωρη εξουδένωση της προσωπικότητάς μου με τη διαπόμπευσή μου από τα ΜΜΕ (έντυπα, ηλεκτρονικά και τηλεοπτικά) ως ανήθικου και ψυχικώς διαταραγμένου. Για τα παραπάνω προέβην σε μήνυση εναντίον τριών εφημερίδων και ενός Επισκόπου (πρ. Ερζεγοβίνης και Ζαχουμίου Αθανασίου Γιέφτιτς), ως ύστατο τρόπο άμυνας.

    iii) Εξακολούθηση της ποινικής διώξεώς μου, παρ όλο που οι καταθέσεις των μαρτύρων, συμπεριλαμβανομένου και του μάρτυρος κατηγορίας, με απήλλαξαν από κάθε κατηγορία. Ο ίδιος (Τσολάκοβιτς, 29-4-2010) στο δικαστήριο δήλωσε ότι παρ όλο που δεν διέθετε στοιχεία εναντίον μου, επιθυμούσε την συνέχιση της ποινικής μου δίωξης. Και η σερβική δικαιοσύνη το δέχθηκε!

   iv) Άρνηση των σερβικών δικαστικών αρχών να δεχτούν τον πληρεξούσιο δικηγόρο μου να με εκπροσωπήσει ως συνήγορός μου στη δίωξη που ασκήθηκε εις βάρος μου ύστερα από την από 19.02.2010 μηνυτήρια αναφορά της Σερβικής Ορθοδόξου Εκκλησίας.

    v) Στη Σερβία κράτος και Εκκλησία είναι εντελώς ξεχωριστά. Κι όμως ο πρόξενος της Σερβίας ήρθε στο κρατητήριο στην Περαία Θεσσαλονίκης εκπροσωπώντας όχι την Πολιτεία, ως ώφειλε, αλλά την Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία. Μου επέδωσε έναν φάκελο προερχόμενο από τη Σερβική Ορθόδοξο Εκκλησία, πράγμα που δεν δικαιολογείται από τους νόμους της χώρας μου, αλλά αντιθέτως δείχνει την σύμπραξη Κράτους και Εκκλησίας εναντίον μου.

   vi) Σκόπιμη καθυστέρηση της προανακριτικής διαδικασίας. Από 19-2-2010 μέχρι σήμερα, 11-7-2010, δεν έχει γίνει τίποτε παρά μόνον λήψη καταθέσεων τεσσάρων μαρτύρων. Δεν έχει διαταχθεί πραγματογνωμοσύνη για την εξακρίβωση των καταγγελομένων εναντίον μου και αυτό για να τραβήξει εις μάκρος η διαδικασία, ώστε να παραμένουν υπαρκτές οι εις βάρος μου καταγγελίες οπότε έτσι στη συνείδηση των πολλών να θεωρούμαι ένοχος. Και έτσι εξακολουθείται σε μένα η πρακτική των ολοκληρωτικών καθεστώτων, που σημαίνει δημόσιος εξευτελισμός και επί μακρού φυλάκιση του υπόπτου πριν την δίκη, ώστε η κοινή γνώμη να σχηματίζει πλέον την άποψη ότι υπάρχει όντως ενοχή του υπόπτου.

Γ) Διώξεις των μοναχών του Κοσόβου εξαιτίας της συμπαράστασής τους στο εθνικό και θρησκευτικό έργο του Σεβασμιωτάτου. Εδώ εντάσσεται και η δίωξη όλων των μοναχών της Μονής Μπάνισκα, της οποίας ήμουν ηγούμενος, καθώς και η δική μου δίωξη. Η εκκένωση των ιερών Μονών του Κοσυφοπεδίου από τους ορθοδόξους Σέρβους μοναχούς έχει ως αναπόφευκτο αποτέλεσμα την διευκόλυνση της «αλβανοποίησής» του, μια που και ο ορθόδοξος σέρβικος πληθυσμός που ήταν συσπειρωμένος γύρω από τα προσφιλή του μοναστήρια θα αρχίσει αναπόφευκτα να εγκαταλείπει τα πάτρια εδάφη.

Δ) Πιέσεις στο σερβικό λαό του Κοσόβου εκ μέρους των θρησκευτικών και πολιτικών αρχών να αποδεχτούν την απομάκρυνση του Σεβασμιωτάτου Αρτεμίου, της δικής μου και των υπολοίπων συνεργατών του (βλέπε εφημερίδα «ΑΝΤΙΦΩΝΗΤΗΣ», φ. 298, 1-7-2010 και προηγούμενα φύλλα).

Συγκεκριμένα το δημοσίευμα της 1-7-2010 αναφέρει για το πρόσωπό μου τα εξής:

«Τέλος να σημειωθεί ότι και ο Ηγούμενος της Μονής Μπάνισκα Συμεών Βιλόφσκι, ο στενότερος συνεργάτης του Σεβασμιωτάτου Αρτεμίου, ο άνθρωπος εκείνος που τον στήριξε στις θεολογικές αντιπαραθέσεις του με μερίδα Ιεραρχών της Σερβικής Εκκλησίας, αλλά και εκείνος που αγωνίστηκε αντάξια δίπλα του υπέρ των εθνικών δικαίων της Σερβίας στο Κόσοβο, δέχθηκε έως τώρα τα περισσότερα πυρά. Αυτή τη στιγμή βρίσκεται κρατούμενος σε ελληνικές φυλακές, κατηγορούμενος με ανυπόστατες κατηγορίες, και κινδυνεύει, σε περίπτωση που οι ελληνικές αρχές ενδώσουν στις άδικες απαιτήσεις των αντιστοίχων σερβικών για έκδοση στη Σερβία, να καταδικαστεί σε κάθειρξη πολλών ετών, αφού, όπως δείχνουν τα πράγματα, δεν πρόκειται να τύχει δίκαιης δίκης στην Πατρίδα του»  (βλέπε 26-6-2010 και 2-7-2010 απάντηση Συμεών Βιλόφκσι στη http://www.romfea.gr/).

ΙΙ. ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΔΙΩΞΗ

Τα τελευταία χρόνια στη Σερβία υπάρχουν καινοφανή θεολογικά ρεύματα που αντιστρατεύονται την παραδοσιακή ορθόδοξη Θεολογία και εκκλησιαστική ζωή, τα οποία, δυστυχώς, ως μη ώφειλε, εκπροσωπούνται από μερίδα της Ιεραρχίας της Σερβικής Ορθοδόξου Εκκλησίας.

Α) Ο Σεβασμιώτατος Αρτέμιος και όλοι εμείς οι συνεργάτες του προσπαθήσαμε με θεολογικά επιχειρήματα δημοσιευμένα σε περιοδικά και σε βιβλία, να ασκήσουμε θεολογική κριτική και να καταδείξουμε τις θεολογικές αποκλίσεις που περιέχονται στα θεολογικά αυτά ρεύματα. Τέτοιες οξείες θεολογικές διαφορές προκύπτουν στην αντιμετώπιση θεμάτων όπως οι σχέσεις μεταξύ της Σερβικής Ορθοδόξου Εκκλησίας και της παπικής «εκκλησίας» και μεταξύ της Σερβικής Ορθοδόξου Εκκλησίας και των μουσουλμάνων. Μάλιστα για να υπoστηρίξουμε τις θέσεις μας είχαμε ιδρύσει δικό μας εκδοτικό οίκο («Άθως») και εκδώσαμε αρκετά βιβλία αντίθετα προς τον οικουμενισμό, προς τους νεωτερισμούς στην πίστη και προς τη γλωσσική μεταρρύθμιση. Ακόμη ήμουν ο συντάκτης του περιοδικού της Μητροπόλεως «Άγιος Πρίγκηπας Λάζαρος» («Sveti Knez Lazar»), που εξέφραζε τις παραδοσιακές και πατερικές μας θέσεις.

Β) Για σειρά ετών εγώ προσωπικά ήρθα επανειλημμένα σε θεολογική αντιπαράθεση με πάρα πολύ ισχυρό Επίσκοπο της Σερβικής Ορθοδόξου Εκκλησίας, τον Επίσκοπο πρ. Ερζεγοβίνης και Ζαχουμίου Αθανάσιο Γιέφτιτς. Ο συγκεκριμένος Επίσκοπος μάλιστα κατέχει έδρα Καθηγητού στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου. Στο διάστημα των τελευταίων ετών, πρωτοστατεί σε ενέργειες εις βάρος μου. Αποκορύφωμα αυτών είναι ο από τηλεοράσεως και άλλων ΜΜΕ (εφημερίδων) εξευτελισμός μου που συντελείται τους τελευταίους 5 μήνες με απώτερο στόχο την εξουδένωσή μου και τον επηρεασμό της κοινής γνώμης, ώστε να υπάρξουν στη συνέχεια καταδικαστικές αποφάσεις εναντίον μου. Και όλα αυτά ενώ βρισκόμουν κρατούμενος στην Ελλάδα περιμένοντας την έκβαση της υπόθεσης της έκδοσής μου.

Γ) Επιπρόσθετο ρόλο στη θρησκευτική δίωξη την οποία υφίσταμαι είναι η υπογραφή εκ μέρους μου διορθόδοξου κειμένου με τον τίτλο «ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ», το οποίο μερίδα των Ιεραρχών της Σερβικής Ορθοδόξου Εκκλησίας κατεδίκασε και καυτηρίασε. Επίσης απαγόρευσε την υπογραφή του από τα μέλη της Σερβικής Ορθοδόξου Εκκλησίας δια της απειλής αυστηρών ποινών. Το κείμενο αυτό σημειωτέον ότι έχει υπογραφεί από Επισκόπους της Εκκλησίας της Ελλάδας, της Βουλγαρίας, της Σερβίας κ.α., από ηγουμένους πολλών μοναστηριών και από μεγάλο πλήθος κληρικών, μοναχών και λαϊκών στην Ελλάδα και στο Εξωτερικό.

Δ) Ο παραδοσιακός τρόπος τέλεσης της θείας Λειτουργίας και των υπολοίπων Ακολουθιών της Σερβικής Ορθοδόξου Εκκλησίας, όπως καθιερώθηκε στη Μητρόπολη Ράσκας και Πριζρένης, ύστερα από δική μου εισήγησή και ένθερμη αποδοχή της από τον Σεβασμιώτατο Αρτέμιο, αποτέλεσε ένα ακόμη λόγο διώξεώς μου. Αντίθετα η μερίδα των νεωτεριστών προσπαθεί να καθιερώσει την καθομιλουμένη στη λειτουργική ζωή της Εκκλησίας.

Ουσιαστικά έγινα στόχος επειδή αμφισβήτησα με θεολογικά επιχειρήματα την θεολογική τεκμηρίωση των νεοεισαγόμενων καινοτομιών και έπληξα έτσι ευθέως και δημοσίως την θεολογική επάρκεια και το κύρος των εκφραστών τους, όπως του προαναφερθέντος πολύ ισχυρού Επισκόπου Αθανασίου Γιέφτιτς, αλλά και άλλων Ιεραρχών (όπως οι Αμφιλόχιος Ράντοβιτς, Ειρηναίος Μπούλοβιτς, επίσης καθηγητές Πανεπιστημίου) που ασπάζονται τις απόψεις του. Εξαιτίας όλων των προηγουμένων χαλκεύτηκαν εναντίον μου κατηγορίες για δήθεν οικονομικές ατασθαλίες και ιεροκανονικές παραβάσεις, οι οποίες οδήγησαν σε εκκλησιαστικό και πολιτικό δικαστήριο εναντίον μου. Προς το παρόν ολοκληρώθηκε το εκκλησιαστικό δικαστήριο, το οποίο, κατόπιν αντικανονικής δίκης μου επέβαλε τριπλή (!) ποινή (καθαίρεση, απο-σχηματισμός και αφορισμός), τη στιγμή που οι Ιεροί Κανόνες προβλέπουν ως μέγιστη ποινή την καθαίρεση (εμφανής η εμπάθεια και το μίσος εναντίον μου). Επίσης δικάστηκα ερήμην, καταδικάστηκα ερήμην και υπήρξε μεθόδευση που μου στέρησε το δικαίωμα της έφεσης στο δευτεροβάθμιο εκκλησιαστικό δικαστήριο. Και όλα αυτά στο διάστημα που ήμουν κρατούμενος στην Ελλάδα, περιμένοντας την έκβαση της υπόθεσης της έκδοσής μου. Όσον αφορά το πολιτικό δικαστήριο, η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Σερβικής Ορθοδόξου Εκκλησίας υπέβαλε μηνυτήρια αναφορά εναντίον μου στο Ανώτατο Δικαστήριο του Βελιγραδίου, χωρίς ωστόσο να προσκομίσει έστω και μία αποδεδειγμένη κατηγορία έως τώρα. (Βλ. κατάθεση Τσολάκοβιτς, 29-4-2010, εκπροσώπου της Σερβικής Ορθοδόξου Εκκλησίας και μάρτυρα κατηγορίας εναντίον μου). Είναι προφανές ότι υπήρξε μεθοδευμένη προσπάθεια ηθικής και φυσικής εξόντωσής μου, σπίλωσης της τιμής και της υπόληψής μου, η οποία δεν φαίνεται να λαμβάνει τέλος, μια που ο μάρτυρας κατηγορίας και εκπρόσωπος της Σερβικής Ορθοδόξου Εκκλησίας Τσολάκοβιτς δήλωσε ότι, ενώ δεν έχει στοιχεία εναντίον μου, δεν παραιτείται από την ποινική μου δίωξη. Και οι σερβικές δικαστικές αρχές, που απο την αρχή ασπάστηκαν το έωλο κατηγορητήριο, εξακολουθούν να με διώκουν χωρίς στοιχεία.

Προς τι, διερωτάται κανείς, όλη αυτή η μεθόδευση, με τη σύμπραξη μάλιστα κράτους και εκκλησίας; Σε ποιόν θέλουν να φανούν αρεστοί; Ποιό είναι το κίνητρο; Ποιόν εξυπηρετούν όλα αυτά; Την απάντηση μας τη δίνει ο ειδικός εντεταλμένος της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Κοσσυφοπέδιο Πίτερ Φέιθ (Pieter Feith), ο οποίος χαιρέτισε την αλλαγή στάσης της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στο θέμα της νότιας σερβικής επαρχίας. Μιλώντας για την κατάσταση στο Κοσσυφοπέδιο ενώπιον της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου την Τρίτη 22-6-2010 ο Φέϊθ δήλωσε  "Η αλλαγή της θρησκευτικής ηγεσίας και η μετάβαση προς μια περισσότερο μετριοπαθή προσέγγιση στο θέμα του Κοσσυφοπεδίου είναι επίσης μια άλλη θετική εξέλιξη"  (http://www.eusrinkosovo.eu/?id=20&n=39). Αν αυτό δεν είναι πολιτική δίωξη, τότε τι είναι;

Αν πάω στη Σερβία, όλες αυτές οι παραπάνω παρανομίες θα λάβουν κάλυμμα νομιμοφάνειας. Θα νομιμοποιήσουν οι διώκτες μου τις αποφάσεις του εκκλησιαστικού και πολιτικού δικαστηρίου εναντίον μου και εγώ θα βρεθώ εξευτιλισμένος, ανυπεράσπιστος και ξεχασμένος από τον κόσμο σε κάποιο σκοτεινό και υγρό κελλί μιας φυλακής, μιας κατ ἐπίφασιν δημοκρατικής χώρας, μα που κατά βάση το δικαιικό σύστημά της δεν πρόλαβε να διέλθει από το στάδιο του ολοκληρωτισμού στο στάδιο της δημοκρατίας.

Συνοψίζοντας θα ήθελα να επισημάνω ότι όπου θυσιάζεται η αλήθεια για χάρη σκοπιμοτήτων, είτε από την πλευρά της Πολιτείας είτε από την πλευρά της Εκκλησίας, τότε εκεί συμβαίνουν εγκλήματα εις βάρος του κοινωνικού συνόλου ή μεμονωμένων προσώπων, όπως εν προκειμένω στην περίπτωση του Σεβασμιωτάτου Αρτεμίου, των συνεργατών του και εμού προσωπικώς.

Σας ευχαριστώ για την φιλοξενία.
Ιερομόναχος Συμεών Βιλόφσκι  11-7-2010

Νεο-Οθωμανισμός και Βαλκάνια

Ένα αξιολογότατο άρθρο του Κωνσταντίνου Χολέβα, το οποίο θα δημοσιευθεί στο περιοδικό ΑΜΥΝΑ ΚΑΙ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ τεύχος Ιουλίου 2010.

ΔΕΕ

Ο ΝΕΟ-ΟΘΩΜΑΝΙΣΜΟΣ ΣΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ ΚΑΙ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ

Κωνσταντίνος Χολέβας- Πολιτικός Επιστήμων

Όσοι γράψαμε και μιλήσαμε κατά τη δεκαετία του 1990 για το μουσουλμανικό τόξο που επιδιώκει η Τουρκία, χλευασθήκαμε υπερβολικά από τους οπαδούς των εθνικών υποχωρήσεων. Και όσοι προτείναμε την ενίσχυση των αμυντικών και διπλωματικών δεσμών με τις γειτονικές Ορθόδοξες χώρες κατηγορηθήκαμε ότι κατασκευάζουμε Ορθόδοξα τόξα με επιθετική διάθεση προς τους ...καλούς γείτονες. Τώρα που διαβάζουμε τη στρατηγική σκέψη του Αχμέτ Νταβούτογλου, Υπουργού Εξωτερικών της Τουρκίας και Καθηγητή Διεθνών Σχέσεων, νιώθουμε δικαιωμένοι. Τα νεο-οθωμανικά και άλλα οράματα του Νταβούτογλου αναλύονται εκτενώς στο ογκώδες βιβλίο του με τίτλο «Στρατηγικό Βάθος - Η Διεθνής θέση της Τουρκίας», το οποίο ορθώς έπραξε και εξέδωσε στην Ελλάδα ο εκδοτικός οίκος ΠΟΙΟΤΗΤΑ. Η μετάφραση είναι του πανεπιστημιακού Ν. Ραπτόπουλου και η επιστημονική επιμέλεια του γνωστού και ρεαλιστή Τουρκολόγου καθηγητή Νεοκλή Σαρρή.

Στις σελίδες 440-485 (αλλά και σε άλλα σημεία) ο συγγραφεύς αναφέρεται ειδικότερα στα Βαλκάνια και μιλά ξεκάθαρα για την ανάγκη της Τουρκίας να περικυκλώσει την περιοχή χρησιμοποιώντας τις μουσουλμανικές χώρες και μειονότητες. Το μουσουλμανικό τόξο που πρέπει να τεθεί στην υπηρεσία του νεο-οθωμανισμού περιγράφεται αυτολεξεί στη σελίδα 477 ως εξής: «Η ζώνη που εξικνείται βορειοδυτικά και μέσω του άξονα Μπίχατς-Κεντρική Βοσνία-Ανατολική Βοσνία-Σαντζάκ (σ.σ. Νοτίου Σερβίας) -Κόσσοβο-Αλβανία-Μακεδονία-Κίρτζαλι (σ.σ. Βουλγαρίας) -Δυτική Θράκη καταλήγει στην Ανατολική Θράκη, έχει από τη σκοπιά της Τουρκίας τον χαρακτήρα ζωτικής αρτηρίας για τη βαλκανική γεωπολιτική και τον γεωπολιτισμό της». Ενώ σε πολλά σημεία παραδέχεται ότι ο μεγαλύτερος κίνδυνος για τα τουρκικά συμφέροντα είναι η δημιουργία ενός Σερβοελληνικού συνασπισμού (σελ. 365) και ομολογεί ότι «ένας ενδεχόμενος Σερβοελληνικοβουλγαρικός συνασπισμός θα έχει ως συνέπεια την αύξηση των πιέσεων επί της στρατηγικής ζώνης, ζωτικής αρτηρίας της Τουρκίας στην περιοχή, στη διάλυση της Μακεδονίας (σ.σ. έτσι ονομάζει την ΠΓΔΜ) και στην κατάρρευση των σχέσεων της Τουρκίας με τη Βοσνία και την Αλβανία» (σελ. 481-482).

Αν θέλουμε ψύχραιμα να δούμε τη σκέψη του Νταβούτογλου με μία πρώτη ανάγνωση παρατηρούμε μία καλή γνώση της Ιστορίας και των γεωπολιτικών θεωριών που αναπτύχθηκαν στη δυτική επιστήμη, αλλά με μία βαθύτερη ανάγνωση που επιβάλλεται-- καταλήγουμε ότι πρόκειται για μία επιστημονικοφανή κάλυψη των επεκτατικών και αυτοκρατορικών διαθέσεων της Ισλαμοδημοκρατικής Τουρκίας των Ερντογάν –Νταβούτογλου κ.ά. Στον Επίλογο με τα συμπεράσματά του ο Τούρκος υπουργός προτείνει την αξιοποίηση της διπλωματικής και στρατιωτικής εμπειρίας των Σελτζούκων και Οθωμανών Τούρκων, αλλά με ειρηνικό τρόπο και προτείνει τη Διεθνή οικονομία ως μέσο προβολής της τουρκικής ισχύος. Όμως η ευρύτερη ανάλυση των απόψεών του δείχνει ότι πιστεύει ακράδαντα στον ρόλο των ισχυρών Ενόπλων Δυνάμεων και της Αμυντικής Βιομηχανίας. Για την περίπτωση της Βοσνίας γράφει (σελ. 364-365) κάτι πολύ διδακτικό και για όσους συζητούν τον αφοπλισμό της Κύπρου: «Το σημαντικότερο στοιχείο που θα διασφαλίσει την ύπαρξη της Βοσνίας είναι [...] η έμπρακτη επιβεβαίωση της εν λόγω βούλησης δια της στρατιωτικής ισχύος. Κατά τη διάρκεια της παγκόσμιας ιστορίας κανένα έθνος δεν κατόρθωσε να εγγυηθεί την ανεξαρτησία του με τη συγκατάβαση και κηδεμονία άλλου έθνους»!

Ο νεο-οθωμανισμός στα Βαλκάνια θεμελιώνεται στις εξής κυρίαρχες απόψεις του Νταβούτογλου: 1) Πρέπει η Τουρκία ή οι σύμμαχοί της να ελέγχουν τους άξονες των συγκοινωνιών και των ποταμίων μεταφορών. 2) Η Οθωμανική κληρονομιά πρέπει να προβληθεί ως ιστορική ρίζα των βαλκανικών λαών και κυρίως των Αλβανών και Βοσνιομουσουλμάνων. 3) Η Αλβανία θα παίξει τον ρόλο της συμμάχου, μέσω της οποίας η Τουρκία θα βρει διέξοδο προς την Αδριατική. 4) Ο θρησκευτικός παράγοντας είναι απαραίτητο εργαλείο στρατηγικής σκέψης και διαμόρφωσης συμμαχιών. Κατά τον Νταβούτογλου οι Γερμανοί επηρεάζουν τους Καθολικούς Σλοβένους, Κροάτες και Ούγγρους, η Ορθόδοξη Ρωσία επηρεάζει τους Σέρβους και προσεγγίζει Έλληνες, Βουλγάρους και Ρουμάνους, οι ΗΠΑ αναγκαστικά θα στηριχθούν στους Αλβανούς και Βοσνίους που είναι Μουσουλμάνοι. Άρα ο νεο-οθωμανισμός συμπίπτει –έστω πρόσκαιρα- με τα αμερικανικά συμφέροντα στην περιοχή. 5) Οι μουσουλμανικές μειονότητες ανά τα Βαλκάνια πρέπει να αξιοποιηθούν ως εφαλτήρια προωθήσεως των τουρκικών συμφερόντων Γράφει χαρακτηριστικά στη σελίδα 482: «Η Τουρκία [...] οφείλει να δώσει βάρος σε πολιτικές που περικυκλώνουν την περιοχή στο σύνολό της [...] Μπορεί να προταθεί επίσης μία συνεργασία για την εξασφάλιση των πολιτισμικών και εκπαιδευτικών δικαιωμάτων των εθνικών κοινοτήτων, που διαθέτουν διαφορετικές κουλτούρες στους κόλπους των βαλκανικών κρατών. Μία τέτοια συμφωνία μπορεί να διαμορφώσει ένα κατάλληλο έδαφος κυρίως για το Κόσσοβο και τη Δυτική Θράκη». Σημειώνω με ανησυχία την σύνδεση Κοσσόβου και ελληνικής Θράκης στο φάσμα των νεο-οθωμανικών επιδιώξεων. Ο Νταβούτογλου με χειρουργικό νυστέρι αναδιανέμει σύνορα, λαούς και εθνότητες και ξαναβαπτίζει Οθωμανικά τα Βαλκάνια ενώ εμείς ασχολούμαστε μόνο με τα οικονομικά μας προβλήματα και αδιαφορούμε για όσα εξυφαίνονται εις βάρος μας και μάλιστα δημοσιοποιούμενα μέσω βιβλίων. Το πρώτο ζητούμενο είναι να αποκτήσουμε γραπτό και επίσημο Εθνικό Δόγμα όπως έχει η Τουρκία του Νταβούτογλου, αλλά και η Αλβανία και η Βουλγαρία (δημοσιεύθηκαν το 1997-1998). Επιπλέον νομίζω ότι πρέπει να αντιδράσουμε και εμπράκτως και μάλιστα διδασκόμενοι από ...τον Νταβούτογλου. Να ενδυναμώσουμε τις Ένοπλες Δυνάμεις μας, να ενισχύσουμε πολύπλευρα την ελληνοσερβική συνεργασία, να αξιοποιήσουμε ειρηνικά την πολιτιστική και θρησκευτική διάσταση της διπλωματίας μας και να εμποδίσουμε κάθε τάση αφελληνισμού της μειονοτικής παιδείας στη Θράκη.

Κ.Χ. 19-6-2010

Τα πλοκάμια της Νέας Τάξης

Βαλκανική Πολιτική Λέσχη

(Balkan Political Club – B.P.C.)

Του Δημήτρη Ε. Ευαγγελίδη

 

 

Το ιστορικό

Τον Μάϊο του 2001 στην πρωτεύουσα της Βουλγαρίας Σόφια, μετά από συνάντηση και διαβουλεύσεις μεταξύ συγκεκριμένων ατόμων, πολιτικών και μη, γνωστών και παντελώς αγνώστων στο ευρύ κοινό, ιδρύθηκε μια περίεργη οργάνωση με τον τίτλο: Βαλκανική Πολιτική Λέσχη (Balkan Political Club – B.P.C.). Στην Ιδρυτική Διακήρυξη της Λέσχης (Σόφια, 25 Μαΐου 2001), τα ιδρυτικά μέλη (ως άτομα και όχι ως εκπρόσωποι χωρών ή κάποιου φορέα, όπως τονίζουν στο προοίμιο, επιχειρώντας προφανώς να νομιμοποιήσουν την διαδικασία σ.σ.), αφού περιγράφουν την τρέχουσα κατάσταση στα Βαλκάνια και «αναγνωρίζοντας ότι και άλλοι πριν από εμάς είχαν εργασθεί για την ενοποίηση των Βαλκανίων», αναλαμβάνουν να ιδρύσουν μια Βαλκανική Πολιτική Λέσχη, η οποία θα επιδιώξει τους εξής στόχους:

1. Να καταστεί η κινητήρια δύναμη παραγωγής πρακτικών ιδεών για την ομαλοποίηση, την αναζωογόνηση των Βαλκανίων και να επιταχύνει την ενσωμάτωση των Βαλκανικών χωρών στις Ευρωπαϊκές και Ατλαντικές δομές,

2. Να αναδειχθεί στον διαμεσολαβητή των μείζονων προγραμμάτων και πρωτοβουλιών για την ανοικοδόμηση των περιφερειακών υποδομών, της αναζωογόνησης των εθνικών οικονομιών, την εισαγωγή ευρωπαϊκών προτύπων και κανόνων στις διακρατικές σχέσεις σε έναν παγκοσμιοποιημένο κόσμο,

3. Να υποβοηθά τοπικά, ευρωπαϊκά και διεθνώς τους πολιτικούς, δημόσιους και οικονομικούς θεσμούς/ιδρύματα με την παροχή υποστήριξης διοικητικής μέριμνας (logistics) και χρηματοδοτικής στήριξης στα μείζονα βαλκανικά προγράμματα.

Η Λέσχη θα πραγματοποιεί τις επιδιώξεις της συνεργαζόμενη με αντιπροσώπους Κοινοβουλίων, Κυβερνήσεων και τοπικών διοικητικών αρχών από όλες τις βαλκανικές χώρες.

Η Διακήρυξη καταλήγει με τα εξής φιλόδοξα:

«Φιλοσοφία της Λέσχης είναι “Ενότητα στην δράση εν ονόματι του κοινού ενδιαφέροντος” και το σύνθημά μας “Εξευρωπαϊσμός των Βαλκανίων για την ειρήνη, δικαιοσύνη και πρόοδο”».

Δομή και Οργάνωση

Σύμφωνα με το καταστατικό της Λέσχης υπάρχουν 4 κατηγορίες μελών: Μόνιμα, Επίτιμα, Συνεργαζόμενα και Φίλων της Λέσχης. Τα Μόνιμα μέλη αποτελούνται από τα ιδρυτικά μέλη της Λέσχης, τα οποία είναι από 3 μέχρι 6 ανά χώρα. Ο μέγιστος αριθμός μελών δεν μπορεί να υπερβεί τους 60. Τα μόνιμα μέλη πρέπει να είναι είτε εξέχοντες πολιτικοί, είτε δημόσια πρόσωπα ή διανοούμενοι. Αυτά αποτελούν και την Γενική Συνέλευση της Λέσχης με δικαίωμα ψήφου επί των αποφάσεων. Η Γ.Σ. εκλέγει τον Πρόεδρο της Β.Π.Λ. και την 3ετούς θητείας Διοικούσα Επιτροπή. Συνέρχεται κάθε φορά σε διαφορετική βαλκανική χώρα.

Η διοίκηση της Β.Π.Λ. ασκείται από την Γ.Σ., τον Πρόεδρο της Λέσχης και την 9μελή Διοικούσα Επιτροπή (Δ.Ε.) / Managing Board. Τα μέλη της Δ.Ε. εκλέγονται για την προσωπικότητά τους και τις ικανότητές τους και όχι ως εκπρόσωποι χωρών. Η Δ.Ε. συνέρχεται 2 φορές τον χρόνο και οφείλει να εργάζεται για την εφαρμογή των αποφάσεων της Γενικής Συνέλευσης.

Η Λέσχη διαθέτει ένα Εκτελεστικό Γραφείο (Executive Bureau) για την υποστήριξη των οργανωτικών και διοικητικών δραστηριοτήτων της, το οποίο αποτελείται από έναν Εκτελεστικό Διευθυντή (Executive Director), έναν Ταμία, Συντονιστές και Γραμματέα. Επί πλέον υπάρχουν ανά ένας Εθνικός Συντονιστής και ένας Γραμματέας για κάθε χώρα της περιοχής.

Η Λέσχη συγκεντρώνει τους οικονομικούς της πόρους από τις συνδρομές των μονίμων μελών της, οι οποίες καθορίζονται από την Γ.Σ. Η Λέσχη δέχεται δωρεές από Οργανώσεις, Ιδρύματα, Εταιρείες και φυσικά πρόσωπα. Η διαχείριση των δωρεών πραγματοποιείται με ευθύνη της Διοικούσας Επιτροπής και τους εταίρους από άλλες χώρες (σ.σ. ποιούς;).

Αξίζει να σημειωθεί ότι από την ίδρυση της Λέσχης μέχρι σήμερα, Πρόεδρος είναι ο διαβόητος Ζέλιου Ζέλιεβ (Zhelyu Zhelev), πρώτος Πρόεδρος της Βουλγαρίας (1990-1997) μετά την πτώση του κομμουνιστικού καθεστώτος, δημιούργημα των αμερικάνικων Υπηρεσιών και αυτός που προσκόλλησε την χώρα του στα δυτικά συμφέροντα και αναβάθμισε την Τουρκία σε ρυθμιστή των πολιτικών εξελίξεων της Βουλγαρίας.

Μέλη της Λέσχης
Περνάμε τώρα στο πλέον ενδιαφέρον (πιστεύουμε) σημείο της παρουσίασής μας, αναφέροντας τα μέλη της Β.Π.Λ. κατά χώρα:

1. Αλβανία
Sali Berisha, πρ. Πρόεδρος Δημοκρατίας (1992-1997), Πρωθυπουργός (2005-σήμερα) Αρχηγός Δημοκρατικού Κόμματος
Aleksander Meksi, πρ. Πρωθυπουργός (1992-1997)
Besnik Mustafaj, πρ. ΥΠΕΞ (2005-Απρίλιος 2007)
Fatos Nano, πρ. Πρωθυπουργός (1991, 1997-98, 2002-05) Σοσιαλιστής

2. Βουλγαρία
Ahmed Dogan, Βουλευτής, Αρχηγός του τουρκικού μειονοτικού κόμματος της Βουλγαρίας (Movement for Rights and Freedoms)
Zhelyu Zhelev, πρ. Πρόεδρος της Βουλγαρίας και της Β. Π. Λέσχης
Evgenya Popescu, Επίτιμη Πρόξενος της Ρουμανίας στην Βουλγαρία
Georgi Parvanov, σημερινός Πρόεδρος της Βουλγαρίας, επανεκλεγμένος (Ιανουάριος 2002-σήμερα)
Ivan Stancioff, πρ. ΥΠΕΞ Βουλγαρίας (1994-95), Επιχειρηματίας
Simeon Saxe-Coburg-Gotha, πρ. Πρωθυπουργός (2001-2005), διάδοχος του βουλγαρικού θρόνου
Solomon Isaac Passy, πρ. ΥΠΕΞ (2001-2005), Ειδικός Σύμβουλος της κυβέρνησης των Σκοπίων (Ιούνιος 2007-σήμερα) για την εισδοχή στο ΝΑΤΟ

3. Τουρκία
Suleyman Demirel, 9ος Πρόεδρος της Τουρκικής Δημοκρατίας (1993-2000)
Akkan Suver, Πρόεδρος του Ιδρύματος «Στρατηγικών και Κοινωνικών Ερευνών», Κωνσταντινούπολη
Ali Serdengecti, Βουλευτής
Hayati Korkmaz, Επίτιμος Πρόξενος της Βουλγαρίας στην Προύσα
Hikmet Cetin, πρ. ΥΠΕΞ (1991-1994)
Murat Karayalcin, πρ. Δήμαρχος Άγκυρας (1989-1993), πρ. Αν.ΥΠΕΞ (1993-1995)
Yahya Sezai Tezel, Καθηγητής Οικονομικών στο Παν/μιο Άγκυρας

4. Σκόπια (ως Μακεδονία!)
Antonio Milososki, ΥΠΕΞ
Arben Xhaferi, Αρχηγός του Κόμματος των Αλβανών των Σκοπίων
Dimiter Dimitrov, πρ. Υπουργός Πολιτισμού (1998-2000)
Kiro Gligorov, Πρώτος Πρόεδρος (1991-94 και 1994-1999)
Ljubcho Georgievski, πρ. Πρωθυπουργός (1998-2002), σήμερα Βούλγαρος υπήκοος
Ljubisha Georgievski, πρ. Πρέσβυς στην Σερβία, πρ. Πρόεδρος της Βουλής (2006-2008)
Nikola Gruevski, ο γνωστός και μη εξαιρετέος Πρωθυπουργός των Σκοπίων

5. Ελλάς
Αγνή Βλαβιανού-Αρβανίτη, Πρόεδρος και Ιδρυτής του Διεθνούς Οργανισμού Βιοπολιτικής (;)
Δημήτριος Κ. Κατσούδας, πρ. Γεν. Γραμματεύς Ευρωπαϊκών Υποθέσεων του ΥΠΕΞ
Δημήτρης Τσάτσος, Συνταγματολόγος, Πρόεδρος του Κέντρου Ευρωπαϊκού Συνταγματικού Δικαίου - “Ίδρυμα Θεμιστοκλής και Δημήτρης Τσάτσος”
Ντόρα Μπακογιάννη, άνευ σχολίων
Γεώργιος Παπανδρέου, τότε Υπουργός Εξωτερικών (1999-2004)
Μιχάλης Παπακωνσταντίνου, ο πρ. ΥΠΕΞ (1992-93) επί γέρου Καραμανλή, θείος του σημερινού Υπ. Οικονομικών Γιώργου Παπακωνσταντίνου
Θεόδωρος Κουλουμπής, ο γνωστός Νεο-Οθωμανιστής Γενικός Δντής του ΕΛΙΑΜΕΠ

6. Βοσνία και Ερζεγοβίνη
7. Κροατία
8. Μολδαβία
9. Μαυροβούνιο
10. Ρουμανία
11. Σερβία
12. Σλοβενία

Κλείνοντας, αξίζει να σημειώσουμε ότι το 1ο Διεθνές Συνέδριο, στην σειρά των Συνεδρίων / Συναντήσεων των μελών της που οργανώνει η Β.Π.Λ. με τον γενικό τίτλο Changing Balkans [«Αλλάζοντας τα Βαλκάνια»], πραγματοποιήθηκε στα Σκόπια στις 29-31 Μαρτίου 2002 με θέμα «Περιφερειακή Ασφάλεια και ο Ρόλος της Βαλκανικής Πολιτικής Λέσχης». Από ελληνικής πλευράς ομιλητής ήταν ο Δρ. Αλέξανδρος Γιάννης του ΕΛΙΑΜΕΠ.

Στην πρόσφατη Συνάντηση (11ο Διεθνές Συνέδριο) στις 20 και 21 Φεβρουαρίου 2009 στην Αχρίδα, ομιλήτρια (και μοναδική εκπρόσωπος) από ελληνικής πλευράς ήταν η κα Αγνή Βλαβιανού – Αρβανίτη με θέμα «Βιοπολιτική – Οικοδομώντας μια πράσινη κοινωνία Οράματος και Ελπίδας».

Δημήτρης Ε. Ευαγγελίδης

Πηγή: http://ethnologic.blogspot.com/2010/06/blog-post_15.html