ΠΩΣ ΕΠΙΛΕΓΕΙ Η ΔΥΣΗ ΤΟΥΣ ΣΥΜΜΑΧΟΥΣ ΤΗΣ;

ΠΩΣ ΕΠΙΛΕΓΕΙ Η ΔΥΣΗ 

ΤΟΥΣ ΣΥΜΜΑΧΟΥΣ ΤΗΣ;

Κωνσταντίνος Χολέβας

Πολιτικός Επιστήμων

Με έκπληξη διαπιστώνουμε ότι οι λεγόμενοι φιλοευρωπαίοι και αντικυβερνητικοί διαδηλωτές στην Ουκρανία προέβησαν σε ανατροπή του νομίμως εκλεγέντος Προέδρου και ανέβασαν στην εξουσία πρόσωπα με ακραίες και επικίνδυνες αντιλήψεις. Τα νεοναζιστικά κόμματα ελέγχουν το Κίεβο, οι Έλληνες και άλλες μειονότητες στην Ουκρανία νιώθουν άμεσο κίνδυνο και τα ελληνικά απαγορεύονται ως γλώσσα στη δημόσια διοίκηση. Η μεγαλύτερη έκπληξη είναι ότι αυτή η ακροδεξιά πραξικοπηματική κυβέρνηση έχει τις ευλογίες των ΗΠΑ και ορισμένων χωρών της Ευρ. Ενώσεως. Στο όνομα του αντιρωσισμού και με δικαιολογία την αυταρχική πολιτική του προηγουμένου Προέδρου ο δυτικός κόσμος ανέχεται τους εχθρούς της δημοκρατίας. Τα γεωπολιτικά συμφέροντα και η χάραξη των ενεργειακών δρόμων υπερτερούν των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των πραγματικά φιλελευθέρων δημοκρατικών αξιών.

Και σε άλλες περιπτώσεις οι δημοκρατικές χώρες του δυτικού κόσμου μάς εξέπληξαν με τα λάθη τους στην επιλογή συμμάχων. Θυμίζω την αμερικανική απόφαση να ενισχύσουν τους Αφγανούς Ισλαμιστές αντάρτες Ταλιμπάν εναντίον του Σοβιετικού Στρατού στη δεκαετία του 1980- 1990. Με τα χρήματα και τα όπλα των ΗΠΑ οι Ταλιμπάν ανδρώθηκαν, αποθρασύνθηκαν και κατέληξαν σε μάστιγα για την περιοχή. ΟΙ ΗΠΑ εξέθρεψαν ένα φίδι στον κόρφο τους, το οποίο τώρα τις δαγκώνει και αγωνίζονται να το εξολοθρεύσουν. Για τη συνεργασία ΗΠΑ και Ταλιμπάν είδαμε προ ολίγων ετών και μία ενδιαφέρουσα ταινία με τον Τομ Χανκς και τον προσφάτως αποβιώσαντα Φϊλιπ Σεϊμουρ Χόφμαν.

Άλλο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η εσωτερική διαμάχη στη Συρία. Με πρόσχημα την ανάγκη ανατροπής του Άσσαντ οι δυτικές δημοκρατίες στηρίζουν την ένοπλη αντιπολίτευση, στην οποία κυριαρχούν ακραίοι ισλαμιστές. Χριστιανοί φονεύονται μαζικά από τους ισλαμιστές και οι δημοκράτες της Δύσης σιωπούν. Όταν στην Ελλάδα διαμαρτυρηθεί για ψύλλου πήδημα ένας αντιρρησίας συνειδήσεως τότε βλέπουμε διάφορες εκθέσεις διεθνών οργανισμών ή δυτικών κυβερνήσεων να καταγγέλλουν την Ελλάδα για δήθεν καταπίεση της θρησκευτικής ελευθερίας. Για την εξόντωση των Χριστιανών – κυρίως Ορθοδόξων – στη Συρία από τους αντικυβερνητικούς αντάρτες οι εν λόγω οργανισμοί τηρούν αιδήμονα σιωπή. Οι ΗΠΑ κυνηγούν ακόμη τους υπευθύνους της 11.9.2001, αλλά ανέχονται τη δράση των ακραίων ισλαμιστών στη Συρία.

Ενδιαφέρουσα είναι και η περίπτωση των Αλβανών εθνικιστών του ΟΥ- ΤΣΕ- ΚΑ. Οι δυτικές δυνάμεις τούς στήριξαν εναντίον των Σέρβων και τους ενθάρρυναν να ιδρύσουν το ανεξάρτητο Κόσσοβο- Κοσσυφοπέδιο. Τώρα όμως μετανιώνουν διότι εξέθρεψαν ένα θηρίο που βγήκε από το κλουβί του και δεν ελέγχεται. Παρακλάδια του ΟΥ-ΤΣΕ-ΚΑ είναι έτοιμα να πάρουν και πάλι τα όπλα στα Σκόπια διχοτομώντας στα δύο το ψευδομακεδονικό κρατίδιο, ενώ κινούνται επικινδύνως και στη Νότιο Σερβία.

Η Ελλάς ως χώρα-μέλος του ΝΑΤΟ και της Ευρ. Ενώσεως οφείλει αφ’ ενός μεν να κατανοεί τα συμφέροντα των συμμάχων και εταίρων της και να τα μελετά σε ειδικά Ινστιτούτα και Πανεπιστημιακά κέντρα Διεθνών Σχέσεων, αλλά παραλλήλως οφείλει και δικαιούται να προβάλλει τις ενστάσεις της και τις τυχόν διαφωνίες της για το καλό του δυτικού κόσμου και για το δικό της συμφέρον. Η χώρα μας διαθέτει μακρόχρονη διπλωματική εμπειρία, κομβική γεωπολιτική θέση και ένα σπουδαίο ιστορικό και πολιτιστικό παρελθόν, στοιχεία ικανά να οδηγήσουν την ελληνική πολιτική σκέψη σε προτάσεις διπλά ωφέλιμες. Και για την αποφυγή λαθών εκ μέρους των εταίρων μας και για την προώθηση των εθνικών μας συμφερόντων χωρίς να συγκρούονται με εκείνα της Δύσης.

Οι λεγόμενοι ισχυροί της γης δεν έχουν πάντα δίκιο ούτε τα ξέρουν όλα, πολύ δε περισσότερο δεν μπορούν να τα προβλέψουν όλα σωστά. Ας τους βοηθήσουμε να κάνουν καλύτερες επιλογές συμμάχων και ας έχουμε το θάρρος να επισημαίνουμε τα σφάλματά τους. Αυτή θα είναι μία ουσιαστική βοήθεια.

Κ.Χ. 2.3.2014

3 Μαρτίου 1957: Η θυσία του Γρηγόρη Αυξεντίου...

3 Μαρτίου 1957: 

Η θυσία του Γρηγόρη Αυξεντίου

Δρ Ιωάννης Παρίσης

Σαν σήμερα, πριν από 57 χρόνια, οι Άγγλοι σκότωσαν τον Γρηγόρη Αυξεντίου (1928-1957) ανθυπολοχαγό, αγωνιστή της ΕΟΚΑ, κατά τον απελευθερωτικό αγώνα του 1955-59 εναντίον της Αγγλικής κατοχής.

Ο Αυξεντίου είχε έρθει στην Ελλάδα το 1949 για να γίνει στρατιωτικός. Μετά από αποτυχία στις εξετάσεις της Σχολής Ευελπίδων εντάχθηκε στον Ελληνικό Στρατό ως έφεδρος αξιωματικός. Φοίτησε στη Σχολή Εφέδρων Αξιωματικών και στη συνέχεια υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία στο 613 Τάγμα Πεζικού, στα Ελληνοβουλγαρικά σύνορα. Απολύθηκε το 1952 και επέστρεψε στην Κύπρο.

Ο Αυξεντίου μυήθηκε στην ΕΟΚΑ και έγινε δεύτερος στην ιεραρχία της οργάνωσης, υπαρχηγός του Γρίβα. Ήταν ο υπ” αριθμόν ένα καταζητούμενος από τους Άγγλους, οι οποίοι τον επικήρυξαν αρχικά με 250 λίρες και στην συνέχεια, με το υπέρογκο για την εποχή, ποσό των 5.000 λιρών, επειδή ανατίναξε αγγλικές περιουσίες.

Στις 3 Μαρτίου 1957 οι Άγγλοι πληροφορήθηκαν το κρησφύγετό του κοντά στο  Μοναστήρι Μαχαιρά. Το περικύκλωσαν και μετά από πολύωρη μάχη και αρκετούς νεκρούς Άγγλους, έριξαν βενζίνη στο κρησφύγετο και τον έκαψαν ζωντανό. Το καμένο σώμα του θάφτηκε στις Κεντρικές Φυλακές Λευκωσίας, στο χώρο που είναι γνωστός σήμερα ως «Φυλακισμένα μνήματα”.

http://parisis.wordpress.com/2014/03/03/3-%CE%BC%CE%B1%CF%81%CF%84%CE%AF%CE%BF%CF%85-%CE%B7-%CE%B8%CF%85%CF%83%CE%AF%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B3%CF%81%CE%B7%CE%B3%CF%8C%CF%81%CE%B7-%CE%B1%CF%85%CE%BE%CE%B5%CE%BD%CF%84%CE%AF%CE%BF%CF%85/

Απαγόρευσαν την Ελληνική γλώσσα στην Ουκρανία!

Απαγόρευσαν την Ελληνική γλώσσα 

στην Ουκρανία!

Μετά την αποπομπή του Βίκτορ Γιανούκοβιτς η μεταβατική κυβέρνηση εθνικής ενότητας καλείται να διαμορφώσει πολιτική μέσα από το χάος που επικρατεί στη χώρα και να κρατήσει τις απαραίτητες ισορροπίες. 

Ωστόσο, η κυβέρνηση του Αλεξάντρ Τουρτσίνοφ άρχισε ήδη να ψηφίζει τα πρώτα της μέτρα, τα οποία σε πολλές περιπτώσεις αποτελούν πεδίο αντιδράσεων και διχογνωμιών, καθώς ενισχύουν πολύ την ακροδεξιά της χώρας ενώ απαγορεύουν τις δραστηριότητας του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ουκρανίας. 

Συγκεκριμένα, και σύμφωνα με ρωσικές πηγές, η Ράντα της Ουκρανίας ψήφισε τα ακόλουθα μέτρα: 

Σχέδιο απόφασης για την απαγόρευση των δραστηριοτήτων του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ουκρανίας

Σχέδιο ψηφίσματος για την αντιμετώπιση των συνεπειών της σοβιετικής κατοχής της Ουκρανίας

Σχέδιο απόφασης κατάργησης του δικαιώματος των μειονοτήτων στη χρήση της γλώσσας τους. Συγκεκριμένα, απαγορεύθηκαν τα Ρωσικά, τα Ρουμανικά, τα Ουγγρικά και τα Ελληνικά. 

Σχέδιο Νόμου για την κατάργηση του νόμου που ποινικοποιούσε την ναζιστική προπαγάνδα

Σχέδιο απόφασης για τον διορισμό ως υπουργού Εσωτερικών της Ουκρανίας του Avakov και τον διορισμό μελών της εθνικιστικής οργάνωσης «Δεξιός Τομέας» στο Υπουργείο

Σχέδιο απόφασης για το «Πάνθεον των εθνικών ηρώων»

Σχέδιο διατάγματος για την εισαγωγή δημοσιονομικών περιορισμών

Σχέδιο ψηφίσματος για την απόδοση τιμής στους συμμετέχοντες στις ένοπλες συγκρούσεις κατά τη διάρκεια των ειρηνικών διαδηλώσεων

Σχέδιο απόφασης για το διορισμό του μέλους του ακροδεξιού κόμματος «Svoboda» Mahnitskogo στο Γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα

Σχέδιο Νόμου για τα καθήκοντα του Προέδρου της Ουκρανίας

Σχέδιο απόφασης για τον διορισμό του μέλους του κόμματος Udar Nalivaychenko ως επόπτη της Υπηρεσίας Ασφαλείας της Ουκρανίας

Σχέδιο απόφασης της απόλυσης από την υπηρεσία των στρατιωτών και αξιωματικών των σωμάτων ασφαλείας. Στη θέση τους θα προσληφθούν μέλη των ακροδεξιών ομάδων.

Οι πρώτες αντιδράσεις έχουν ήδη αποτυπωθεί, με το ΚΚ Ουκρανίας να κάνει λόγο για «πραξικόπημα», ενώ ιδιαίτερη αίσθηση προκαλεί η κυβερνητική ενδυνάμωση των ακροδεξιών και νεοναζιστικών κομμάτων της χώρας. 

Μιλώντας στο theTOC.gr η πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ελληνικών Κοινοτήτων της Ουκρανίας Αλεξάνδρα Πρατσένκο Πιτσατζή είπε ότι η νομοθεσία που περνά από τη νέα Βουλή έχει προκαλέσει κύμα ανησυχίας ανάμεσα στους Ελληνες της χώρας: «Υπάρχει ανησυχία και φόβος για τις αντιδράσεις» δήλωσε η κυρία Πρατσένκο Πιτσατζή.

Πηγή: 

http://www.hellas-now.com/2014/02/blog-post_3986.html#sthash.jR8vqZUe.dpuf

Εκατομμύρια ευρώ αρπάζει η Μ.Κ.Ο. της Ρεπούση!

Το καλσόν της Ρεπούστη

Εκατομμύρια ευρώ αρπάζει 

η Μ.Κ.Ο. της Ρεπούση

Συνωστισμός κρατικών επιχορηγήσεων για την Μη Κυβερνητική Οργάνωση (ΜΚΟ) της Ρεπούση. Η βουλευτής της ΔΗΜΑΡ, εκτός της προσπάθειας για διαστρέβλωση της ιστορίας (συνωστισμός στη Σμύρνη κλπ), ηγείται και της ΜΚΟ Κέντρο Γυναικείων Μελετών και Ερευνών «Διοτίμα», με έδρα την Αθήνα. 

Δημοσιεύματα του Τύπου όπως και στοιχεία που έχουν δημοσιευθεί στην ιστοσελίδα του προγράμματος «Διαύγεια» κάνουν λόγο για έναν χορό κρατικών επιδοτήσεων και επιχορηγήσεων, με κατασπατάληση δημοσίου χρήματος σε υψηλούς μισθούς αργόμισθων στελεχών της εν λόγω ΜΚΟ, με υπερκοστολογήσεις διαφημιστικών φυλλαδίων, ιστοσελίδων, διοργάνωση εκδηλώσεων και ημερίδων που κοστίζουν χιλιάδες ευρώ.

Όλα αυτά συνθέτουν το ανεξέλεγκτο «πάρτυ» της ΜΚΟ της Ρεπούση, ένα πάρτυ το οποίο γίνεται στις πλάτες του Έλληνα φορολογούμενου που βλέπει καθημερινά το εισόδημά του να μειώνεται. Αξίζει να αναφερθεί ότι, μόνο για το έτος 2011, το Κέντρο Γυναικείων Μελετών και Ερευνών «Διοτίμα» επιχορηγήθηκε και μοιράστηκε το ποσό της τάξεως των 3.800.000 ευρώ, για πρόγραμμα που υλοποίησε, από την Γενική Γραμματεία Ισότητας του Υπουργείου Εσωτερικών. Για την εκπόνηση μελέτης με θέμα «Γυναικεία μετανάστευση στην Ελλάδα» μοιράστηκε 294.872 ευρώ, για ενημερωτική εκστρατεία σχετικά με το trafficking γυναικών υπηκόων τρίτων χωρών μοιράστηκε 200.000 ευρώ. Ως εταίρος στο πρόγραμμα συνΑΝΑΠΤΥΞΗ μοιράστηκε το ποσό των 720.763 ευρώ. Για το πρόγραμμα «Ανάπτυξη ανθρώπινου δυναμικού 2007-2013» έλαβε 15% από το ύψος της επιχορήγησης που ανερχόταν στα 380.000 ευρώ, και όπως φαίνεται, δεν υπάρχει τέλος στο όργιο κατασπατάλησης του δημοσίου χρήματος.

http://udemand.wordpress.com/2013/03/11/%CE%B5%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%BF%CE%BC%CE%BC%CF%8D%CF%81%CE%B9%CE%B1-%CE%B5%CF%85%CF%81%CF%8E-%CE%B1%CF%81%CF%80%CE%AC%CE%B6%CE%B5%CE%B9-%CE%B7-%CE%BC-%CE%BA-%CE%BF-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CF%81%CE%B5/

Οι νεκροί στο Φαρμακονήσι απέδειξαν ποιοι ήταν οι ψεύτες και οι υποκριτές

Οι νεκροί στο Φαρμακονήσι «μίλησαν» 

και απέδειξαν ποιοι ήταν οι ψεύτες και οι υποκριτές

Ένα από τα μεγαλύτερα δράματα στα νερά του Αιγαίου είχε την Παρασκευή ένα ακόμη επεισόδιο. Οι λιμενικές αρχές βρήκαν το μικρό σκάφος που είχε ναυαγήσει στο Φαρμακονήσι πριν μερικές ημέρες. Μέσα στο σκάφος που ανελκύστηκε βρέθηκαν οι σωροί των αγνοουμένων. Ένας άνδρας, μια γυναίκα και άλλα δύο παιδιά. Οι νεκροί ανέρχονται πλέον σε έξι, ενώ τέσσερις ακόμα μετανάστες αγνοούνται. Σύμφωνα με την ανακοίνωση του υπουργείου, μέσα στον ίδιο χώρο εντοπίστηκαν και άλλες σοροί, οι οποίες όμως "λόγω των περιορισμένων διαστάσεων της καμπίνας του σκάφους, του μικρού χρόνου διάρκειας των συγκεκριμένων καταδύσεων καθώς και της επικινδυνότητας της συγκεκριμένης επιχείρησης, δεν κατέστη εφικτό να ανασυρθούν".

Είναι πράγματι συγκλονιστικό να πρέπει να γράψεις για αθώες ψυχές που χάνονται με τόσο άδικο τρόπο. Από την άλλη, όμως, δεν πρέπει να αφήσουμε ασχολίαστο το γεγονός ότι οι νεκροί «μίλησαν» και απέδειξαν ποιοι ήταν οι ψεύτες και οι υποκριτές τις προηγούμενες ημέρες. Οι Αριστεροί της τζάμπα ευαισθησίας είχαν πέσει πάνω στο Λιμενικό Σώμα και την κυβέρνηση κάνοντας λόγο για έγκλημα και ζητούσαν τις παραιτήσεις υπουργών και άλλων υπευθύνων. Πίστεψαν τα λόγια κάποιων διασωθέντων που έλεγαν ότι οι λιμενικοί του πέταξαν στο νερό. Αν, όμως, είχε γίνει κάτι τέτοιο πώς οι νεκροί βρέθηκαν μέσα στο βυθισμένο σκάφος;

Το πρώτο ψέμα ήταν ότι το Λιμενικό τους γύριζε προς την Τουρκία ενώ οι χάρτες και τα στίγματα έδειξαν ότι πήγαιναν στο Φαρμακονήσι. Το δεύτερο ψέμα ήταν ότι τους πέταξαν στη θάλασσα με 8 μποφόρ. Καταρρίπτεται κι αυτός ο ισχυρισμός αφού βρέθηκαν εγκλωβισμένοι στο σκάφος. Άραγε ο ΣΥΡΙΖΑ θα ζητήσει συγγνώμη που προσέβαλε ανθρώπους που παλεύουν κάθε μέρα με τα κύματα του Αιγαίου για να κρατάνε ασφαλή τα θαλάσσια σύνορά μας;

Το Λιμενικό Σώμα, θέλοντας να αποκαταστήσει την τιμή που του έκλεψαν οι μετανάστες και οι Συριζαίοι αποφάσισε να εκτελέσει μια πολύ δύσκολη υποβρύχια αποστολή. Πέντε βατραχάνθρωποι έπεσαν στη θάλασσα σε μεγάλο βάθος, εντόπισαν το ναυάγιο, καταδύθηκαν με συσκευές κλειστού κυκλώματος έφτασαν στην σάπια βάρκα και βρήκαν τα πτώματα στο αμπάρι, όπως κάνουν οι λαθρέμποροι ψυχών. Μάλιστα βιντεοσκόπησαν όλη την αποστολή ώστε να μην υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία. Οι μετανάστες πνίγηκαν μέσα στο σκάφος, ούτε τους χτύπησε κανείς, ούτε τους πυροβόλησε. Μάλιστα από τη σάπια βάρκα λείπει η πλώρη που αποκόπηκε κατά τη διαδικασία ρυμούλκησης, ότι δηλαδή είπαν οι λιμενικοί.

Έσωσαν την τιμή τους, απέδειξαν ότι είναι άντρες με καρδιά και ξεφτίλισαν τους επαγγελματίες υβριστές που με το που θα δουν 3 μποφόρ θα τρέξουν στα σπίτια τους έχοντας κατουρήσει το παντελόνι τους από φόβο.

Το έγκλημα είναι ότι αφήνονται χιλιάδες αθώες ψυχές να ταξιδεύουν από την Τουρκία προς την Ελλάδα και κανείς να μην κάνει τίποτε.

Το έγκλημα είναι ότι οι Ευρωπαίοι είναι υποκριτές και αφήνουν την Ελλάδα να αντιμετωπίσει μόνη της το μεγάλο αυτό πρόβλημα.

Και το έγκλημα είναι ότι υπάρχουν τόσο ανεύθυνοι πολιτικοί όπως αυτοί του ΣΥΡΙΖΑ που πατάνε επί πτωμάτων προκειμένου να ανέλθουν στην εξουσία. Εχουν ξεπεράσει κάθε όριο.

Δείτε τι είχαμε γράψει εμείς στο antinews για την ξεφτίλα ορισμένων που θέλησαν να εκμεταλλευτούν το δράμα αυτό:

http://www.antinews.gr/Antitheseis/Pharmakonesi-Den-apologoumetha-den-dekhometha-upodeixeis/

Πώς ένα κακομαθημένο παιδί των Βορείων Προαστίων γίνεται τρομοκράτης;

Τα κακομαθημένα των βορείων προαστίων

Αν μπορούσαμε να μπούμε στο μυαλό ενός τρομοκράτη ή όπως αλλιώς θέλει να ονομάζεται κάποιος που σκοτώνει χωρίς δισταγμό η ληστεύει τράπεζες για να περνάει καλά, θα θεωρούσαμε εαυτούς τυχερούς. Είναι να απορείς διαβάζοντας τη δήλωση του Νίκου Ρωμανού, του γιου της Νάσιουτζικ που πιάστηκε για τη ληστεία στο Βελβεντό και δικάζεται για άλλες υποθέσεις όπως για ληστείες σε Φιλώτα και Πυργετό, ένοπλη συμπλοκή στην Πεύκη και ευρήματα στα σπίτια Βόλου και Καλλιθέας.

Πρόκειται αν θυμάστε καλά για τον φίλο του Αλέξη Γρηγορόπουλου που τον είδε να πέφτει νεκρός το 2008. Ίσως αυτό να είναι ένα ελαφρυντικό. Η οργή και ο θυμός να βγαίνει απέναντι στην κοινωνία αδιακρίτως. Από την άλλη όμως, πώς ένα κακομαθημένο παιδί των Βορείων Προαστίων με σπουδές σε καλά σχολεία, γερό χαρτζιλίκι και σίγουρο μέλλον φτάνει στο σημείο να γίνεται «τέρας» και να απειλεί με νέα χτυπήματα;

Αν το καλοσκεφτεί κανείς αυτή η καλοπέραση, η αίσθηση ότι δεν του λείπει τίποτε κι ότι κάνει ότι γουστάρει χωρίς να δίνει λογαριασμό είναι ίσως οι αιτίες του μίσους για τα πάντα, εκτός από δολοφόνους όπως ο Μαζιώτης ή ο Ξηρός. Πόσο επαναστατικό είναι όμως να ληστεύεις τράπεζες για να γεμίσεις το ταμείο και να κάνεις τρομοκρατικές ενέργειες και ταυτόχρονα να μη δουλεύεις για το μεροκάματο γιατί το έχεις σίγουρο από τη λεία των ληστειών;

Λέει ο Ρωμανός μεταξύ άλλων: «δεκάδες πυρκαγιές ανάβουν σε πόλεις που όλα έμοιαζαν ήρεμα και απειλούν να σπείρουν το χάος στην οργανωμένη τάξη του συστήματος» και κάνει λόγο για πράξεις βίας που θα «γίνουν κομμάτι ενός ειδικότερου πολιτικού πλαισίου, ανοίγοντας έτσι την προοπτική του περάσματος τους στον αγώνα για την αναρχική επανάσταση».

Ο Νίκος Ρωμανός εκφράζει ακόμη τη συμπαράστασή του στους «επικηρυγμένους αναρχικούς αντάρτες πόλης», όπως τους αποκαλεί, Νίκο Μαζιώτη και Πόλα Ρούπα.

Στη δήλωση αναφέρεται μεταξύ άλλων: «Εγώ βρίσκομαι εδώ σαν δηλωμένος και αμετανόητος εχθρός σας, δεν ζητιανεύω την επιείκειά σας, δεν επιζητώ τον διάλογο με εσάς και τους ομοίους σας. Οι αξίες μου βρίσκονται σε πόλεμο με τις δικές σας γι’ αυτό κάθε φράση που ξεστομίζω εναντίον σας είναι ξυράφι που χαρακώνει τις μάσκες της υποκρισίας σας και καθιστά σαφή τη θέση και το ρόλο του καθενός μας.

»Συντάσσετε εκατοντάδες σελίδες δικογραφιών και σχηματίζετε συνεχώς νέες υποθέσεις για να μας θάψετε δεκάδες χρόνια στις φυλακές της δημοκρατίας σας.

»Ετοιμάζεστε να μας επιβάλλετε «ειδικές συνθήκες κράτησης» που είναι το μόνο πραξικόπημα που έλειπε από το πάνθεο με τις «ειδικές μεταχειρίσεις» (μεταγωγές, δικαστήρια, νομοθεσίες) που κατασκευάζετε για να μας πολεμήσετε.

»Οι απλοί νόμοι της φυσικής λένε ότι συνέπεια της δράσης είναι η αντίδραση.

»Έξω απ’ αυτή τη δικαστική αίθουσα σε τόπους ελεύθερους υπάρχουν επαναστατημένοι άνθρωποι, σύντροφοι για μένα, τρομοκράτες για σας, που δεν σκοπεύουν ν’ ανεχτούν την εξόντωσή μας χωρίς πρώτα να κάνουν εσάς και τους πολιτικούς σας προϊστάμενους σας να ματώσουν.

»Αν θέλετε μπορείτε να το εκλάβετε ως απειλή».

Στη συνέχεια, με τη φράση «δεν μπορείτε να μας λυγίσετε, δεν μπορείτε να σταματήσετε τη θύελλα που έρχεται», εξαγγέλλει συνέχιση της δράσης του σημειώνοντας:

«Δεκάδες πυρκαγιές ανάβουν σε πόλεις που όλα έμοιαζαν ήρεμα και απειλούν να σπείρουν το χάος στην οργανωμένη τάξη του συστήματος.

»Τέτοια γεγονότα δημιουργούν συνθήκες που μας εξυπηρετούν. Δημιουργούμε γέφυρες επικοινωνίας με ανθρώπους πίσω από τα οδοφράγματα ώστε οι πράξεις βίας να γίνουν κομμάτι ενός ειδικότερου πολιτικού πλαισίου, ανοίγοντας έτσι την προοπτική του περάσματος τους στον αγώνα για την αναρχική επανάσταση.

»Εκεί που η οργή συνδυάζεται με τη συνείδηση. Εκεί που συναντιούνται οι άνθρωποι που η φλόγα της ελευθερίας καίει τα σπλάχνα τους. Κάπου εκεί βρίσκονται και τα αποτυπώματά της δικής μου εξέγερσης. Αναρχικής γιατί εχθρεύεται όλες τις εξουσίες που αναπαράγει ο άνθρωπος, μόνιμης γιατί δεν έχει στόχο τη μεταρρύθμιση αλλά την καταστροφή, υπαρξιακής γιατί μέσα από την εξέγερση εξωτερικεύοντας όλα εκείνα τα όμορφα συναισθήματα που θέλουμε να εξαπλωθούν στις καρδιές των εξεγερμένων.

»Με βάση την παραπάνω σχηματική περιγραφή καταλαβαίνετε ότι δεν έχετε κανένα περιθώριο να σταματήσετε το αναπόφευκτο. Την σύγκρουση των κόσμων μας».

Πράγματι είναι σύγκρουση δύο κόσμων. Αυτός του φανταστικού και φανατικού που έχει πλάσει στο θολωμένου του μυαλό ο Ρωμανός και οι όμοιοί του κι εκείνος του ρεαλισμού και ταυτόχρονα του σεβασμού στον άλλον, ακόμη κι αν είναι αντίπαλος.

http://www.antinews.gr/KOINONIA/Pos-ena-kakomathemeno-paidi-ton-Boreion-Proastion-ginetai-tromokrates-/

ΕΥΡΩ ΚΑΙ ΔΡΑΧΜΗ

Ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο-ανάλυση από τα αριστερά, του γνωστού δημοσιογράφου Δημ. Κωνσταντακόπουλου, που πρέπει να διαβαστεί με προσοχή και να προβληματίσει.

ΔΕΕ

ΕΥΡΩ ΚΑΙ ΔΡΑΧΜΗ

Μια παραπλανητική συζήτηση, ένα λάθος σύνθημα, μια πιθανή «τελική προβοκάτσια»

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Το ζήτημα του ευρώ είναι από τα σημαντικότερα που αντιμετωπίζει η χώρα, θέμα που μπορεί να επηρεάσει για πολλές δεκαετίες τη θέση της, και οικονομικά και γεωπολιτικά. Εντούτοις το θέμα αυτό αντιμετωπίζεται και συζητείται με χαρακτηριστική ελαφρότητα και επιπολαιότητα, εν μέσω σύγχυσης και προσπαθειών παραπλάνησης (που ενδεχομένως κατευθύνονται από ισχυρά όσο και αφανή διεθνή κέντρα).

Μερικά από τα ερωτήματα που τέθηκαν στη σχετική συζήτηση είναι τα εξής:

- Μας συμφέρει η έξοδος από την ΟΝΕ (ή/και την ΕΕ), είναι η εισαγωγή της νέας δραχμής η λύση στα προβλήματά μας;

- Ποιες θα είναι οι πιθανές συνέπειες μιας εξόδου από το ευρώ (ή/και την ΕΕ);

- Είναι δυνατόν να καταγγελθεί το μνημόνιο και οι δανειακές και να μείνουμε στην ευρωζώνη;

- Πρέπει να ζητήσουμε να φύγουμε από το μνημόνιο εντός ευρωζώνης, ή να επιδιώξουμε να φύγουμε από την ευρωζώνη;

- Ποιες είναι οι πιθανές γεωπολιτικές συνέπειες μιας εξόδου από το ευρώ; Θα γίνουμε περισσότερο ανεξάρτητο κράτος ή μήπως γίνουμε καταστρεφόμενο προτεκτοράτο ενός άξονα «ναυτικών δυνάμεων» (ΗΠΑ-Ισραήλ-Βρετανία, ίσως και Τουρκία);

Θα επιδιώξουμε να αντιμετωπίσουμε μερικά από αυτά τα ερωτήματα, όσο βέβαια είναι δυνατό στα πλαίσια ενός κατ’ ανάγκη σύντομου άρθρου.

1. Είναι πρόβλημα το ευρώ;

Αναντίρρητα, μόνο που δεν είναι το μόνο, ούτε το οξύτερο. Το ευρώ και η όλη δομή της ΕΕ συνέβαλαν για να βρεθούμε στην κατάσταση που βρεθήκαμε τον Μάιο 2010, αλλά σε αυτό συνέβαλε και πληθώρα άλλων παραγόντων (παγκοσμιοποίηση, φούσκα χρέους, εσωτερικές επιδόσεις ελληνικού «κλεπτοκρατικού καπιταλισμού», ύπαρξη μιας εξαιρετικά διεφθαρμένης, εξαρτημένης και ανίκανης πολιτικής τάξης και κρατικής ελίτ). Δεν μας εμπόδισε η ισοτιμία του ευρώ να φτιάξουμε χωματερές, ούτε επέβαλε να πηγαίνουν όλα σχεδόν τα λεφτά των ευρωπαϊκών κονδυλίων στον κορβανά της διαφθοράς και της διαπλοκής. Δεν μας υποχρέωσε το ευρώ ή η συμμετοχή στην ΕΕ να ξοδέψουμε όσα ξοδέψαμε για τους Ολυμπιακούς, για να δώσουμε μερικά από τα άπειρα παραδείγματα που θα μπορούσαμε να επικαλεσθούμε. Κυρίως όμως, δεν ήταν το Μάαστριχτ ή κάποιος υποχρεωτικός ευρωπαϊκός μηχανισμός που μας ανάγκασε να εκλέξουμε έναν τόσο απερίγραπτο τύπο όπως ο Γιώργος Παπανδρέου ως Πρωθυπουργό και να πάμε στα Μνημόνια και τις Δανειακές. Οικεία βουλήσει και πανηγυρίζοντες προσχωρήσαμε!

2. Η εισαγωγή εθνικού νομίσματος θα βοηθήσει την ανταγωνιστικότητα;

Ναι, γιατί το νόμισμα αυτό θα υποτιμηθεί πιθανότατα αμέσως και πολύ. Μόνο που ήδη έχουμε κάνει μια μεγάλη εσωτερική υποτίμηση της αμοιβής και κάθε προστασίας της εργασίας και όλων των κοινωνικών μισθών. Σκοπεύουμε να φτάσουμε σε επίπεδο Νίγηρα με νέες υποτιμήσεις;

Αλλά η ανταγωνιστικότητα δεν είναι μόνο τεχνική συνάρτηση της ισοτιμίας του νομίσματος, είναι πολύ περισσότερα. Παραδόξως, αυτό το απέδειξε το ίδιο το Μνημόνιο. Η εσωτερική υποτίμηση (που είναι και αυτή μορφή υποτίμησης) είχε πολύ λιγότερα οφέλη για την ελληνική οικονομία, από όσα περίμενε αίφνης το ΔΝΤ.

3. Η εισαγωγή εθνικού νομίσματος έχει μόνο πλεονεκτήματα;

Φανταστείτε προς στιγμήν τι προσπάθεια θα χρειαστεί ένα ανάπηρο, κατεστραμμένο κράτος για να εισάγει νέο νόμισμα σε συνθήκες διεθνούς σύγκρουσης, όταν δεν μπορεί να σκάψει μια λακούβα σε έναν δρόμο. Υπάρχουν σοβαρά πολιτικά και νομικά ζητήματα για την αποχώρηση της Ελλάδας από την ΟΝΕ. Οι περισσότεροι αναλυτές υποστηρίζουν ότι πρέπει να φύγει και από την ΕΕ. Προφανώς μια τέτοια διαδικασία θα την κάνει και πιο ευάλωτη στις γεωπολιτικές πιέσεις από όλες τις κατευθύνσεις του ορίζοντα. Επιπλέον, η αποχώρηση υπό συγκρουσιακούς όρους από το ευρώ, κινδυνεύει να προκαλέσει υπερπληθωρισμό και τιμωρητικές επιθέσεις των αγορών.

Όλα αυτά δεν σημαίνουν ότι πρέπει να μείνουμε πάση θυσία στο ευρώ. Σημαίνουν όμως ότι δεν πρέπει να θεωρούμε περίπατο την έξοδό μας.

4. Είναι η ανταγωνιστικότητα το πρόβλημα;

Είναι, αλλά για «κανονικά» κράτη και οικονομίες. Η Ελλάδα δεν είναι πλέον. Αντιμετωπίζει ένα σοβαρότερο πρόβλημα από την ισοτιμία του νομίσματός της, έχει μετατραπεί σε (καταστρεφόμενη) αποικία χρέους. Το βουνό του μη βιώσιμου χρέους, που καταστρέφεται για να αποπληρώσει, οι αποικιακές δεσμεύσεις των δανειακών συμβάσεων που έχει υπογράψει και η καταστροφή της διεθνούς εικόνας της είναι τα προβλήματά της. Πρέπει ασφαλώς να γίνει ανταγωνιστική, αλλά αυτό δεν φτάνει, αφού, όσο ανταγωνιστική κι αν γίνει, δεν θα μπορέσει να ξεπληρώσει το χρέος της. Η Ελλάδα έχει πάθει έμφραγμα και πεθαίνει, αν και αρνούμαστε να το πιστέψουμε. Πρέπει το ταχύτερο να τη σώσουμε από το έμφραγμα και, αφού το κάνουμε, να τη γιατρέψουμε κι από τις άλλες αρρώστιες της.

5. Τι πρέπει να κάνουμε;

Χρειαζόμαστε επειγόντως διαγραφή χρέους, αναθεώρηση των δανειακών συμβάσεων, ρήτρα ύφεσης, εγγυήσεις, ανθρωπιστική και αναπτυξιακή βοήθεια. Αν δεν μας τα δώσουν πρέπει να τα πάρουμε μόνοι μας οργανώνοντας στάση πληρωμών, καταγγέλλοντας τις ηγεσίες της ΕΕ, αντιδρώντας με όλα τα πολιτικο-θεσμικά μέσα στη διάθεσή μας, ως μελών της ΟΝΕ και της ΕΕ, περιλαμβανομένου του μπλοκαρίσματος της λειτουργίας της ‘Ενωσης, που σε πολλά ζητήματα λειτουργεί πάντα με την αρχή της ομοφωνίας.

6. Καλύτερα μέσα ή έξω;

Αυτά όλα είναι πολύ πιο εύκολο να τα ζητήσουμε και να τα διαπραγματευτούμε εντός της ευρωζώνης και της ΕΕ, παρά ζητώντας να φύγουμε. Φεύγοντας από την ευρωζώνη (ως ανεπρόκοποι, αποτυχημένοι «μπαταχτσήδες») δεν μεταβάλλεται το χρέος (που παγιώθηκε σε ευρώ με το αγγλικό δίκαιο), ούτε παύουν να ισχύουν οι αποικιακές συμβάσεις, ούτε βελτιώνεται η ισχύς της χώρας.

Άλλωστε αν έχουμε αρκετό θάρρος για να επαναστατήσουμε κατά του …παγκόσμιου καπιταλισμού, θα βρούμε οπωσδήποτε αρκετό για να κάνουμε μπάχαλο την ΟΝΕ και την ΕΕ, αν δεν μας προσφέρουν ικανοποιητική λύση επιβίωσης.

Καλώς ή κακώς, βρεθήκαμε σε ένα από τα ισχυρότερα κλαμπ παγκοσμίως. Προτού σηκωθούμε και φύγουμε, μοιάζει πιο λογικό και έξυπνο να χαλάσουμε τον κόσμο εκεί μέσα, ζητώντας μια άλλη λύση για την Ελλάδα και μια άλλη πολιτική για την Ευρώπη και διεκδικώντας τα δικαιώματά μας ως ισότιμου κράτους-μέλους.Γιατί να διευκολύνουμε τη Μέρκελ φεύγοντας μόνοι μας. Ας αναλάβει αυτή, αν θέλει, το κόστος της εκδίωξής μας και της κρίσης που αναπόφευκτα θα προκαλέσει σε όλο το οικοδόμημα. Στο βάθος, το σύνθημα αποχώρησης από το ευρώ αντανακλά βαθιά πεποίθηση εθνικής κατωτερότητας και ηττοπάθεια. Επαναλαμβάνουμε. Το πρόβλημά μας είναι το μη βιώσιμο χρέος και πώς να ξαναφέρουμε την Ελλάδα στη ζωή. Αν η Μέρκελ διαγράψει τα χρέη μας για να φύγουμε από το ευρώ γιατί όχι; Αμφιβάλλουμε πάντως ότι η Γερμανία, αν δεν χρηματοδοτεί την οικοδόμηση, θα χρηματοδοτήσει την αποσύνθεση της ευρωζώνης.

7. Ψυχολογία «ραγιά» και «ιδεολογία Ψωροκώσταινας»

Κατά βάθος, «ευρωπαϊστές» και «αντιευρωπαϊστές» ξεκινάνε συχνά και οι μεν και οι δε από την ψυχολογία του ραγιά και την ιδεολογία «της Ψωροκώσταινας». Οι μεν λένε «να κάνουμε ότι μας λένε, για να μη μας πετάξουν έξω», οι δε απαντάνε «να φύγουμε για να μην κάνουμε αυτά που λένε». Και στις δύο περιπτώσεις, η Ελλάδα δεν ενεργεί ως υποκείμενο, αλλά ως υποδεέστερη οντότητα. Να μην το ξεχνάμε άλλωστε: Μνημόνια, Δανειακές και PSI δεν προέκυψαν αυτομάτως από κάποια κείμενα ή μηχανισμούς της ΕΕ – για να επιβληθούν χρειάστηκε και προσφέρθηκε η ενθουσιώδης υποστήριξη και οι υπογραφές διαδοχικών ελληνικών κυβερνήσεων, που δεν είναι λιγότερο υπεύθυνες από την ΕΕ, την ΕΚΤ και το ΔΝΤ για την καταστροφή της χώρας

8. Δεν μπορούν να μας κάνουν τίποτα αν διακόψουμε το Μνημόνιο;

Αυτή είναι η θέση της πλειοψηφίας του ΣΥΡΙΖΑ, που υποστηρίζει ότι δεν μπορούν να μας πετάξουν έξω, ότι είμαστε συστημικός κίνδυνος κι ότι θα είναι καταστροφή γι’ αυτούς η αποχώρησή μας. Δυστυχώς, τα πράγματα δεν είναι έτσι. Οι άρχουσες τάξεις της Ευρωγερμανίας και η Αυτοκρατορία του παγκόσμιου Χρήματος δεν θα αποδεχθούν με τόση ευκολία μια απείθαρχη Ελλάδα. Εν πάση περιπτώσει κανείς δεν μπορεί να βασιστεί σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο και να μην προετοιμάζεται και για το αναγκαίο, αν δεν πετύχει το σχέδιο Α, σχέδιο Β. Η ύπαρξη και η ατσαλένια, γνωστή στον αντίπαλο, αποφασιστικότητα να εφαρμοσθεί το σχέδιο Β’, σε περίπτωση αποτυχίας της διαπραγμάτευσης, είναι στοιχειώδης προϋπόθεση για να γίνει διαπραγμάτευση.

Η ΕΚΤ μπορεί να αποφασίσει τη διακοπή της χρηματοδότησης των ελληνικών τραπεζών προκαλώντας έμφραγμα στην ελληνική οικονομία και υποχρεώνοντας ενδεχομένως, από ένα σημείο και πέρα, στην εισαγωγή εσωτερικού μέσου πληρωμής. Το αν θα το κάνει ή όχι, εξαρτάται από το πολιτικό κλίμα στην Ευρώπη. Γι’ αυτό και απαιτείται, όσο είναι καιρός, η οργάνωση μιας πολύ μεγάλης και ποιοτικά πολύ ικανοποιητικής καμπάνιας υπεράσπισης της Ελλάδας (και της Κύπρου) διεθνώς, αλλά και η ανάπτυξη ενός πυκνότατου διεθνούς δικτύου επαφών και συμμαχιών, και μέσα στη Γερμανία, με επιχειρήματα βαθιά και «πανευρωπαϊκά», που θα δημιουργήσουν προσκόμματα και κόστος αν αύριο η γερμανική κυβέρνηση ή η ΕΚΤ αποφασίσουν να στραφούν κατά της Ελλάδας. ‘Εχει ήδη χαθεί «υπερπολύτιμος» χρόνος και ο ελληνικός λαός ενδέχεται να πληρώσει πολύ ακριβά αυτή την παράλειψη, που δείχνει μη επίγνωση της οξύτητας του προβλήματος που θα αντιμετωπίσει μια αντιμνημονιακή κυβέρνηση αύριο

Για να σωθεί η Ελλάδα χρειάζεται να γίνει πόλεμος. Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να ετοιμαστεί με τη μεγαλύτερη δυνατή σοβαρότητα και επιμονή, προετοιμάζοντας και εμψυχώνοντας τον ελληνικό λαό και δραστηριοποιούμενη επιτέλους στο εξωτερικό. Δεν ωφελεί σε τίποτα να εξωραϊζει την πραγματικότητα, καθησυχάζοντας εαυτήν και την κοινωνία.

9. Νόμισμα, Έθνος, Παγκοσμιοποίηση

Όπως προκύπτει από τα όσα προαναφέρθηκαν, είναι σφάλμα να αναγορεύεται σε «φετίχ» το νόμισμα. Η λογική όμως επιβάλει να δοθεί η μάχη εντός Ευρώπης, προτού πάμε σε αποχωρήσεις ή «αποβολές». Ας αναλάβει, αν θέλει, η Γερμανία της Μέρκελ και η Κομισιόν του Μπαρόζο την ευθύνη «αποβολής» της Ελλάδας και μιας πρωτοφανούς στην ιστορία της ΕΕ κρίσης. Η θέση να ζητήσουμε μόνοι μας να φύγουμε είναι «αριστερίστικη», δήθεν «επαναστατική» θέση, που απομακρύνει την αριστερά από την εξουσία, αλλά μπορεί να νομιμοποιήσει άλλες γεωπολιτικές προβοκάτσιες.

Στην πραγματικότητα δεν αντιμετωπίζουμε απλά μια «δυσλειτουργία» της ‘Ενωσης, ούτε καν μια απλή προσπάθεια της Γερμανίας να μας επιβληθεί, ένα 4ο Ράιχ, μια γερμανική Ευρώπη, όπως ισχυρίζονται όσοι βλέπουν τον μικρό, για να μη δουν τον μεγάλο «νταβατζή». Αντιμετωπίζουμε κάτι πολύ πιο θεμελιώδες: 

α) την επίθεση της Αυτοκρατορίας του Χρήματος εναντίον όλης της Ευρώπης, που άρχισε από την Ελλάδα, 

β) την επιλογή των ιθυνουσών τάξεων της Ευρωγερμανίας να «ενώσουν» την Ευρώπη κάτω και όχι ανθιστάμενες στην ηγεμονία των Αγορών.

Ταυτόχρονα, στην περίπτωση Ελλάδας και Κύπρου έχουμε, κρυμμένες στις οικονομικές σκοπιμότητες, και τις γνωστές γεωπολιτικές επιδιώξεις των διαφόρων «Προστατών» (ΗΠΑ, Βρετανία, Χρήμα) να ελέγξουν ασφυκτικά τον ελληνικό χώρο, καταργώντας ει δυνατόν την ανεξαρτησία και κυριαρχία των δύο κρατών του, όπως φάνηκε ανάγλυφα στην απόπειρα κατάλυσης του κυπριακού κράτους με το σχέδιο Ανάν.

Επιπλέον, είναι πιθανό Ελλάδα και Κύπρος να χρησιμοποιούνται σε ευρύτερες στρατηγικές που αποβλέπουν στη διάλυση της ΕΕ. (*)

Πρέπει λοιπόν να υπερασπίσουμε το έθνος που απειλείται σήμερα από την παγκοσμιοποίηση, από τη δικτατορία δηλ. του χρηματιστικού κεφαλαίου και των εθνών που το ελέγχουν, γιατί κανείς άλλος δεν θα το κάνει στη θέση μας, γιατί είναι το μόνο επίπεδο όπου μπορεί να πραγματοποιηθεί μια κάποια κοινωνική και οικονομική δημοκρατία, για να σταματήσουμε τον επελαύνοντα ολοκληρωτισμό. Απέναντί του, το έθνος είναι απαραίτητη μεν, ανεπαρκής δε βάση άμυνας. Η δραχμή, η λίρα, η πεσέτα, μοιάζουν λίγο με τα ξύλινα τείχη των αρχαίων Αθηναίων. Αντιπροσωπεύουν το απερχόμενο παρελθόν των εθνών – κρατών. Χρειαζόμαστε μια συμμαχία εθνών και ένα άλλο πρόγραμμα για την Ευρώπη για να αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά την Αυτοκρατορία του Χρήματος και τις ευρωπαϊκές πραγματώσεις της. Και είναι πιο αποτελεσματικό και δημιουργεί έδαφος συμμαχιών να δώσουμε τη μάχη για τη σωτηρία μας εν ονόματι της Ευρώπης, όχι κατ’ αντίθεση προς την ιδέα της.

(*) Είναι πιθανό να έχουμε σύγκλιση σε ένα σχέδιο «αποβολής» Ελλάδας και Κύπρου από την ευρωζώνη ή/και την ΕΕ διαφορετικών δυνάμεων για διαφορετικούς λόγους. Η γερμανική συστημική ακροδεξιά που νομίζει ότι δεν χρειάζεται τους «ανεπρόκοπους Νότιους», κύκλοι του βαθέος συστήματος των ΗΠΑ ή ριζοσπαστικές δυνάμεις του Χρήματος, που μπορεί να θέλουν να χρησιμοποιήσουν την Ελλάδα και την Κύπρο για να ξεκινήσουν μια κρίση που υπερβαίνει την πολιτική δυνατότητα της ΕΕ να την αντιμετωπίσει και επομένως οδηγεί στη διάλυση του ευρώ, αν όχι της ΕΕ. Το μοντέλο αυτό χρησιμοποιήθηκε στην περίπτωση της ΕΣΣΔ, όταν επιμέρους τακτικοί παίκτες σπρώχτηκαν καταλλήλως σε τροχιές αποσταθεροποίησης του συστήματος, των οποίων αγνοούσαν τις στρατηγικές συνέπειες και κατέληξαν να γίνουν είδος «έξυπνων βομβών» που ανατίναξαν το ίδιο το σύστημά τους. Εμείς τουλάχιστο δεν μπορούμε να γνωρίζουμε τι σχεδιάζεται σε αυτό το επίπεδο των παγκόσμιων εξουσιών, αλλά δεν νομίζουμε φρόνιμο να αποκλείσουμε προκαταβολικά την ύπαρξη τέτοιων επιδιώξεων.

http://konstantakopoulos.blogspot.de/2014/01/blog-post_18.html

Νίκος Δήμου: διαφωτίζοντας σκοταδιστικά

Νίκος Δήμου: διαφωτίζοντας σκοταδιστικά

Μερικές φορές, ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες. Όχι στις θέσεις και στις τοποθετήσεις, αλλά στο ήθος -ή στην έλλειψη αυτού- που κρύβεται πίσω από τον τρόπο έκθεσής τους. Αυτό αποκτά πρόσθετη σημασία όταν τα κείμενα κάποιου ανθρώπου γίνονται «πηγές», στις οποίες παραπέμπει ο κόσμος για του λόγου το αληθές, για να διατρανώσει κάποιο επιχείρημα.

Στο παρόν σημείωμα δεν θα ασχοληθώ με τις θέσεις του κ. Δήμου, είτε γενικά είτε ειδικά σε σχέση με το άρθρο «ο Χρυσούς Μεσαίων». Δεν είναι της παρούσης: αλλού και άλλοτε. Θέλω να επικεντρωθώ σε μία φράση του: σύμφωνα με το άρθρο, ο κ. Δήμου πιστεύει ότι «μόνη η εν Ελλάδι περιουσία του Αγίου Τάφου πρέπει να υπερκαλύπτει όλο μας το χρέος».

Τώρα, οποιοσδήποτε διατηρεί μια στοιχειώδη επαφή με την πραγματικότητα γνωρίζει ότι η παραπάνω πρόταση είναι ψευδής – όχι τόσο σκανδαλωδώς ψευδής, όσο ιλαροτραγικά ψευδής. Το να είναι «τρόπος του λέγειν», «ρητορική υπερβολή» ή να κατατίθεται «ποιητική αδεία» το αποκλείω: ο κ. Δήμου δεν την διαφοροποιεί από τις λοιπές φράσεις του άρθρου, και αν είναι έτσι, για κάθε ψευδή πρόταση του οποιουδήποτε δημοσιολογούντος θα πρέπει να λέμε ότι κατετέθη χάριν παιδιάς, ακόμη κι αν τίποτα στο κείμενο δεν προκαταλαμβάνει για κάτι τέτοιο, ενώ δήθεν μόνο οι αληθείς προτάσεις λέγονται… στα σοβαρά. Ούτε βεβαίως επαρκεί η διαφοροποίηση ανάμεσα στο «υπερκαλύπτει» και στο «πρέπει να υπερκαλύπτει». Άρα μένουμε με δύο ενδεχόμενα: ή ο κ. Δήμου δεν γνωρίζει το ψευδές της πρότασής του είτε το γνωρίζει και ψεύδεται συνειδητά. Πάλι το πρώτο αποκλείεται: μια τόσο κραυγαλέα αναντιστοιχία με την πραγματική πραγματικότητα όσο η… ισότητα του δημοσίου χρέους και π.χ. της εν Ελλάδι περιουσίας του Παναγίου Τάφου είναι αδύνατον να διαφεύγει ακόμα και από έναν Νίκο Δήμου. Αποκλείεται, λοιπόν, η προχειρότητα ή η αφέλεια.

Άρα μένουμε με ένα μόνο λογικό ενδεχόμενο: το συνειδητό ψεύδος. Στο όνομα, βεβαίως βεβαίως, του Ορθολογισμού και του Διαφωτισμού. Η κυνική, συνειδητή διασπορά ψευδολογιών με σκοπό το πολιτικό/κοινωνικό αποτέλεσμα.

«Και τί μ’ αυτό; Τί μας νοιάζει αν μια ούτως ή άλλως υπερβολική πρόταση του κάθε Δήμου είναι ψευδής;»

Ο ευρέως αναγιγνωσκόμενος Νίκος Δήμου γνωρίζει πολύ καλά πως ό,τι γράψει στην ευρέως αναγιγνωσκόμενη ιστοσελίδα αποκτά αυτόματα κύρος και αυθεντία: πόσοι και πόσοι θα το επικαλεστούν σε πηγαδάκια, πόσα επιχειρήματα θα βασιστούν στην επίκληση των στοιχείων που παραθέτει ως, δήθεν, πραγματολογικά δεδομένα, πόσες συνειδήσεις θα επηρεαστούν, θα διαμορφωθούν. Ο Δήμου γνωρίζει την επιρροή που έχει ο λόγος του στους μη έχοντες σκέψη και κρίση για επαλήθευση των γραφέντων, επίσης γνωρίζει ότι αυτό που δηλώνει είναι ψεματάρα ολκής -αδύνατον, είπαμε, να είναι τόσο αφελής- και παρ’ όλα ταύτα, με κυνισμό που εκπλήσσει, κάνει την «πολιτική» του ενδύοντας ένα τρελό ψεύδος με τον μανδύα της αυθεντίας («το έγραψε είπε ο Δήμου»), αδιαφορώντας για την αλήθεια – σα μουλάς που λέει συνειδητά ψεύδη για να αφιονίσει τους οπαδούς του και να τους στείλει στον «ιερό πόλεμο» της βίαιας εκκοσμίκευσης. Στο όνομα, βεβαίως βεβαίως, του Ορθολογισμού και του Διαφωτισμού.

Και, αγαπητέ αναγνώστη, κάπως έτσι έχουμε φτάσει να έχουμε γεμίσει συμπολίτες που πιστεύουν ότι η Εκκλησία ΔΕΝ φορολογείται ΚΑΘΟΛΟΥ, ότι η εκκλησιαστική περιουσία είναι μεγαλύτερη από το ΑΕΠ των ΗΠΑ και από τα 600 δις του Σώρρα, ότι δεν μπορείς να δώσεις όνομα στο παιδί σου χωρίς βάφτιση και ότι στις αλλες χώρες δεν υπάρχει καμμία δημόσια ή συνταγματική αναφορά σε συγκεκριμένη θρησκεία. Δηλαδή ψεκασμενολογία, αλλά από την ανάποδη. Όλος αυτός ο οχετός ψεμμάτων, που αποκτούν εγκυρότητα διά της ανακύκλωσής τους, στο όνομα πάντα του… ορθολογισμού.

Το θέμα δηλαδή είναι το συνειδητό ψεύδος, με την επίγνωση ότι η επίκλησή του από έναν επιφανή δημοσιολογούντα του δίνει κύρος. Είναι μια ανηθικότητα ειδικού τύπου. Είναι «Τσοχατζοπουλιά», αλλά στο πνευματικό επίπεδο: διότι ο πολιτικός ενίοτε (ανάλογα με το ήθος) κυνηγά την ψήφο με όλα τα υπόλοιπα να σχετικοποιούνται μπροστά σε αυτόν τον σκοπό, όμως, να είσαι «πνευματικός άνθρωπος» (χμ…), αυτόκλητος επαγγελματίας του «ορθολογισμού» και του «διαφωτισμού» και να διαπρέπεις σε τέτοιες ποταπές μεθόδους, πάει πολύ.

Το συγκεκριμένο άρθρο του Δήμου, όπως και τόσα άλλα, είναι από την πρώτη πρότασή του γεμάτο από τέτοιες «ζυγισμένες ανακρίβειες» (διάβαζε: χονδροειδή ψεύδη, ειδικά ως προς την σύγκριση με άλλες χώρες), είναι σαφώς γραμμένο για να φανατίσει τον οπαδό, για να αφηνιάσει τον αναγνώστη, να του ξυπνήσει ενστικτώδεις αντιδράσεις, να καλύψει την λογική διερεύνηση της πραγματικότητας και να απευθυνθεί κατ’ ευθείαν στα ιδεολογικά αντανακλαστικά. Ο Δήμου, όπως και τόσοι άλλοι*, γνωρίζει καλά ότι οι αναγνώστες του θα τον πιστέψουν χωρίς να ελέγξουν τους ισχυρισμούς του και θεωρεί πως κάνει «κοινωνική μηχανική» από το πληκτρολόγιό του. Έχει κάθε δικαίωμα, και φυσικά ο ιερός σκοπός του Δήμειου Ορθολογισμού και Διαφωτισμού αγιάζει τα μέσα της συνειδητής προπαγάνδας. Όμως, δεν τρώμε και κουτόχορτο…

Αστυάναξ Καυσοκαλυβίτης

(* Επί παραδείγματι, δεν είναι δυνατόν ΟΛΟΙ όσοι επικαλούνται το γερμανικό σύστημα εκκλησιαστικού φόρου για τους πιστούς να αγνοούν ότι το γερμανικό κράτος, πέρα απ’ αυτόν τον εκκλ. φόρο και άσχετα με οποιονδήποτε διαχωρισμό πιστών-μη πιστών, δίδει κάθε χρόνο εκατοντάδες εκατομμύρια (sic) Ευρώ στις χριστιανικές εκκλησίες ως έξτρα ενισχύσεις, προφανώς από τα έσοδα της φορολόγησης όλων των πολιτών αδιακρίτως. Κάποιοι από όσους μιλάνε για τον «εκκλησιαστικό φόρο» μπορεί όντως να μην το γνωρίζουν – οι υπόλοιποι όμως, δεν μπορεί, το γνωρίζουν, το αποκρύβουν και μας δουλεύουν κανονικά.)

http://www.antinews.gr/2014/01/30/243788/#more-243788

Ξεπούλησαν τον Πρίνο στην ΒΡ επειδή δεν μπορούν να υπερασπίσουν το Αιγαίο;

Ξεπούλησαν τον Πρίνο στην ΒΡ επειδή 

δεν μπορούν να υπερασπίσουν το Αιγαίο!

Τι σημαίνει η παρουσία της ΒΡ στον Πρίνο

Έμμεση παραδοχή της κυβέρνησης Σαμαρά 

για ανικανότητα υπεράσπισης του Αιγαίου

Τι ακριβώς πούλησε η Ελλάδα στην ΒΡ; 

Τα κοιτάσματα του Πρίνου ή όλα τα κοιτάσματα της Θάσου;

Του Μανώλη Κοττάκη

Μείζων γεωπολιτική εξέλιξη, η οποία πέρασε σε δεύτερη μοίρα εξαιτίας των καταιγιστικών εξελίξεων στην εσωτερική ατζέντα, θεωρείται από καλά πληροφορημένους πολιτικούς και διπλωματικούς κύκλους η επιστροφή των πολυεθνικών στο Αιγαίο και ιδιαίτερα η εγκατάσταση της βρετανικής ΒΡ στο κοίτασμα του Πρίνου.

Είκοσι οκτώ ολόκληρο χρόνια μετά την αιφνίδια απόφαση του τότε πρωθυπουργού, Ανδρέα Παπανδρέου, να εθνικοποιήσει το κοίτασμα και να διώξει την καναδική εταιρεία Ντένισον από την περιοχή, λόγω της έντασης που είχε προκληθεί από τη μονομερή απόφασή της να κάνει γεωτρήσεις εντός της Ελληνικής υφαλοκρηπίδας σε διεθνή ύδατα, υπεγράφη σε πρώτη φάση συμφωνία της ελληνικής κυβέρνησης και της πολυεθνικής «μαμούθ» για την απορρόφηση εκ μέρους της του συνόλου της παραγωγής πετρελαίου της περιοχής.

Η συμφωνία αυτή, που υπεγράφη από τον υπουργό Ενέργειας, Γιάννη Μανιάτη, και τους εκπροσώπους της εταιρείας παρουσία του βρετανού πρεσβευτή στην Αθήνα, Τζον Κίτμερ, συνιστά την πρώτη πράξη αναθεώρησης του νομικού πλαισίου της εποχής εκείνης, που είχε εισηγηθεί στο Κοινοβούλιο ο αείμνηστος υπουργός Αναστάσης Πεπονής. Με τη συμφωνία Μανιάτη αίρεται το ειδικό περιοριστικό πλαίσιο που ίσχυε από το 1987 και απαγόρευε τη διάθεση εκτός ελληνικής αγοράς του πετρελαίου του Πρίνου. Πρόκειται για ρύθμιση που υπήρξε προϊόν της έντασης που προκλήθηκε μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας μετά την πρωτοβουλία των Καναδών να ερευνήσουν την ελληνική υφαλοκρηπίδα στη θέση Μπάμπουρας, ανοιχτά της Θάσου, γι αυτό και μπήκε με την τωρινή απόφαση της κυβέρνησης στο χρονοντούλαπο της ιστορίας.

Τότε, το 1987, η εκδίωξη Ντένισον και η αντίδραση της Τουρκίας, η οποία έβγαλε στο Αιγαίο το «Σισμίκ», προκάλεσαν κατακόρυφη αύξηση της έντασης και την έξοδο των δύο στόλων στο Αιγαίο. Οι δύο χώρες έφτασαν στα πρόθυρα πολέμου. Οι Τούρκοι έκαναν πίσω την τελευταία στιγμή, μετά την αποφασιστικότητα Παπανδρέου, ο οποίος έφτασε να στείλει τον τότε υπουργό Εξωτερικών, Κάρολο Παπούλια, στη Σόφια για να συναντήσει τον πρωθυπουργό Τεοντόρ Ζίβκοφ και να υπαινιχθεί τη συνεργασία της Ελλάδας με το σύμφωνο της Βαρσοβίας.

Αμφισβήτηση

Σήμερα τα δεδομένα είναι παρόμοια, αλλά και διαφορετικά. Παρόμοια, γιατί η Τουρκία, που γνωρίζει καλά ότι υπάρχουν μεγάλα ενεργειακά κοιτάσματα στο Βόρειο Αιγαίο, χρησιμοποιεί τους ψαράδες της για πρόκληση έντασης και αμφισβήτησης μέσα στα χωρικά ύδατα των 6 ναυτικών μιλίων στη βραχονησίδα Ζουράφα, η ύπαρξη της οποίας είναι κρίσιμη για το εύρος της ελληνικής ΑΟΖ στο Βόρειο Αιγαίο. Το πρόσφατο επεισόδιο μεταξύ της τουρκικής ακτοφυλακής και του ελληνικού Λιμενικού Σώματος που προσπαθούσαν να ασκήσουν κυριαρχία στην περιοχή, ώρες μόνο πριν από την υπογραφή της συμφωνίας, με βάση την οποία οι Βρετανοί θα εγκατασταθούν στην περιοχή, είναι ενδεικτικό της εκρηκτικής συνέχειας που μπορεί να προκύψει.

Τα δεδομένα όμως, είναι και διαφορετικά, γιατί αυτή τη φορά η απόπειρα της ελληνικής κυβέρνησης να αξιοποιήσει τα ενεργειακά κοιτάσματα του Βορείου Αιγαίου και να ασκήσει εθνικό κυριαρχικό δικαίωμα, το οποίο είναι ανενεργό δεκαετίες τώρα, υποστηρίζεται από τη μεγάλη ξένη πολυεθνική που λειτουργεί ως προπομπός και «όχημα» για τα συμφέροντά μας. Και δεν επρόκειτο να συμβεί αυτό αν δεν επέκειντο μεγάλες γεωπολιτικές αλλαγές με αιχμή τα Ελληνοκυπριακά και το Κυπριακό, οι οποίες έδωσαν κίνητρο στη βρετανική κυβέρνηση για να μπει δυναμικά στο παιχνίδι.

Έγκυρη διπλωματική πηγή υποστηρίζει ότι τα Ελληνοτουρκικά ίσως τεθούν σε τροχιά επίλυσης και διευθέτησης πολύ πριν από την επίλυση του Κυπριακού, με ό,τι μπορεί αυτό να σημαίνει για τα παραδοσιακά δόγματα εξωτερικής πολιτικής.

Η ΒΡ μετέχει και στον αγωγό ΤΑΡ, ο οποίος διέρχεται από την περιοχή της βορείου Ελλάδας και η τυχόν εξόρυξη φυσικού αερίου και πετρελαίου προφανώς και την ενδιαφέρει. Η αγορά της σημερινής παραγωγής του κοιτάσματος του Πρίνου δεν είναι παρά η αφορμή, το προπέτασμα καπνού για την εγκατάστασή της στην περιοχή του Αιγαίου, με στόχο την δημιουργία τετελεσμένων κατά το πρότυπο που δημιούργησε εντός της Κυπριακής ΑΟΖ με την εγκατάσταση ξένων εταιρειών ο Τάσσς Παπαδόπουλος.

Προς άρση κάθε πιθανής αμφιβολίας επισημαίνεται και καταγράφεται η ομιλία του βρετανού πρέσβη, κ. Κίτμερ, κατά την υπογραφή της συμφωνίας του υπουργείου Ενέργειας με την πολυεθνική της χώρας του. Ο κ. Κίτμερ αναφέρθηκε με έμφαση στις «προοπτικές για έρευνα στα κοιτάσματα της περιοχής» και επαίνεσε την ΒΡ τόσο για «την ανάπτυξη των νέων αειφόρων τεχνολογιών» όσο και για τις «ασφαλείς μεθόδους εξόρυξης».

Πιο σαφής δεν θα μπορούσε να είχε γίνει.

Πηγή "Επίκαιρα»

Σχόλιο ιστολογίου: Με το άρθρο αυτό καθίσταται σαφές ότι η ελληνική κυβέρνηση έδωσε δικαιώματα έρευνας και εξόρυξης (και όχι μόνο το υπάρχον κοίτασμα του Πρίνου, αλλά και για άλλα κοιτάσματα όπως αυτό του Μπάμπουρα) στην ΒΡ, με το ευτελές ποσό των 500 εκατομμυρίων ευρώ…

Ο λόγος, που προφασίζεται το άρθρο είναι η αποτροπή της Τουρκίας σε πιθανές διεκδικήσεις, λόγω του βρετανικού κολοσσού, αλλά ταυτόχρονα και τελείως ξεδιάντροπα υπαινίσσεται απόλυτη αδυναμία της Ελλάδας να υπερασπιστεί τα δικαιώματά της στο Αιγαίο (όπως αυτά ορίζονται με σαφήνεια από το Διεθνές Δίκαιο), αχρηστεύοντας στον απόλυτο βαθμό την ικανότητα των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων και αναδεικνύοντας ταυτόχρονα την απόλυτη φοβικότητα της κυβέρνησης Σαμαρά, η οποία –σύμφωνα με τον αρθρογράφο- αναμένεται να συρθεί πολύ σύντομα σε επίλυση των ελληνοτουρκικών διαφορών (ποιος και με ποια ατζέντα ακριβώς συζητά κάτι τέτοιο;) και με την παραχώρηση στην βρετανική ΒΡ «εξασφαλίζει» τα κοιτάσματα της περιοχής Θάσου (δεν γίνεται καν αναφορά για τα κοιτάσματα του Θρακικού πελάγους)!!!

Εν κατακλείδι, το άρθρο αποτελεί επί της ουσίας κόλαφο για την κυβερνητική εθνική πολιτική, η οποία εμφανίζεται να ομολογεί έμμεσα την αδυναμία της να υπερασπισθεί την ελληνικότητα του Αιγαίου (εκτός και εάν έχουν ήδη υπάρξει μυστικές συμφωνίες μέσω της μυστικής διπλωματίας και των συναντήσεων των «επιτροπών των σοφών» με την Τουρκία για το Αιγαίο) και φυσικά τα πλουσιότατα ενεργειακά κοιτάσματα που βρίσκονται σε αυτό.

Ακόμη όμως, και στην περίπτωση που θελήσουμε να προσεγγίσουμε θετικά την είσοδο της βρετανικής ΒΡ στο Αιγαίο, το ερώτημα που προκύπτει είναι απολύτως σαφές: Μπορεί η Ελλάδα να στηριχθεί στην «βρετανική σταθερότητα»; Η ιστορία έχει αποδείξει πως η Βρετανία δεν αναγνωρίζει καμία της συμφωνία, εάν τα συμφέροντά της αλλάξουν… Η Ελλάδα και η Κύπρος έχουν πολύ καλή γνώση αυτής της βρετανικής αστάθειας, οπότε, εύλογα αναρωτιόμαστε: Ποιοι είναι οι πραγματικοί λόγοι της υπογραφής Μανιάτη με την ΒΡ; 

Τέλος, μία "αντισταθμιστική" απορία: Γιατί επιλέχθηκε η ΒΡ ως "διασφάλιση" στο ευρύτερο Αιγαίο και δεν επιλέχθηκε η Gazprom; Μήπως η κυβέρνηση Σαμαρά πιστεύει πως οι ρώσοι δεν μπορούν να εγγυηθούν για την ελληνικότητα του Αιγαίου;

Μήπως τα μελλοντικά σκάνδαλα που θα αναδύονται δεν θα αφορούν τα εξοπλιστικά αλλά θα είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με τα ενεργειακά κοιτάσματα της χώρας;

http://kostasxan.blogspot.gr/2014/01/blog-post_8278.html?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed:+blogspot/vhzE+(%CE%91%CF%82+%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%AE%CF%83%CE%BF%CF%85%CE%BC%CE%B5+%CE%B5%CF%80%CE%B9%CF%84%CE%AD%CE%BB%CE%BF%CF%85%CF%82!)

ΣΥΡΙΖΑ: ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΚΑΙ ΠΑΓΙΔΕΣ

Μια πολύ ενδιαφέρουσα ανάλυση για τις προοπτικές, αλλά και την ανευθυνότητα των στελεχών του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, που εξακολουθούν να διακατέχονται από επικίνδυνες ιδεοληψίες...

ΔΕΕ

ΣΥΡΙΖΑ: ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΚΑΙ ΠΑΓΙΔΕΣ

Ανάγκη σπουδαίας προετοιμασίας πριν τις εκλογές

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Η ασκούμενη οικονομική πολιτική στην Ευρώπη είναι αντίθετη προς την κοινή λογική, εξανέστη πρόσφατα ο Αλέξης Τσίπρας. Αφού αυτό συμβαίνει επί μακρόν και συστηματικά, δεν είναι δηλαδή κάποιο λάθος ή στιγμιαίο «ατύχημα», η υφέρπουσα «λογική» της ασκούμενης πολιτικής είναι η καταστροφή της κοινωνικής δομής. Προς όφελος όχι κάποιας νέας, ανώτερης τάξης, αλλά της αταξίας των αγορών, «αυτορρύθμισης» στο κατώτερο σημείο οργάνωσης (ατομική δουλεία, κοινωνικός-εθνικός θάνατος). Παράλογη στο υπάρχον «σύστημα συντεταγμένων», η πολιτική γίνεται «λογική», αν σκοπεύει την καταστροφή του προηγούμενου συστήματος. 

Αυτό γίνεται πολύ εύκολα κατανοητό από μαθητές του Χέγγελ ή των φιλοσόφων της υποψίας (Μαρξ, Φρόιντ, Νίτσε), ακόμα και της σκέψης ενός Ηράκλειτου ή της Φυσικής μετά τον Λαπλάς. Αδύνατο να το καταλάβουν μεταμοντέρνοι και γραφειοκράτες – για αυτούς, απλούστατα, δεν μπορεί να υπάρξει εξέλιξη, ο κόσμος τους (θέλουν να) είναι αιώνιος. 

Εδώ και καιρό με τρομάζουν ορισμένα που ακούω από αριστερούς φίλους. ‘Ενας με διαβεβαίωνε ότι είμαστε «συστημικός κίνδυνος» για τη Γερμανία και δεν μπορεί να μας διώξει από το ευρώ. Δηλαδή, του λέω, πως το βλέπεις; Βγαίνει ο Τσίπρας στην Ελλάδα, λέει η Μέρκελ «α, έκανα λάθος και τώρα θα το διορθώσω, πάρτε και εκατό δις να πορεύεστε» ; «Δεν έχεις δίκηο», μου απήντησε ενοχλημένος, αλλά εξηγήσεις δεν μούδωσε. 

Ένας άλλος φίλος μούπε ότι θα στηρίξουν την Ελλάδα για γεωπολιτικούς λόγους. «Μάλιστα», του απήντησα, «αν υπήρχε κίνδυνος να πάει η Ελλάδα με τη Ρωσία ή να γίνει κάτι μείζον, ανεπιθύμητο, εξαιτίας του τρόπου που μας συμπεριφέρονται, αυτό θα δημιουργούσε κίνητρο για διόρθωση πολιτικής. Αλλά έχουν φροντίσει να μην υπάρχει τέτοια πιθανότητα».

Ο τρίτος ανακάλυψε ένα άρθρο του φίλου Ζακ Σαπίρ. Τον γνώρισα το 2005 στο γαλλικό ευρωδημοψήφισμα. Φανταιζί οικονομολόγος, με αντισυμβατική και συχνά ενδιαφέρουσα σκέψη. Ισχυρίστηκε, σε ένα άρθρο του 2012, ότι μπορεί, με μια ερμηνεία διατάξεων, ένα μέλος της ευρωζώνης να κόψει δεκάευρα. Συγγνώμη, αλλά αυτά είναι σαχλαμάρες. Ανεξαρτήτως και του τι προβλέπουν οι διατάξεις, δεν θα πληρώσει η Ελλάδα το χρέος της τυπώνοντας χαρτιά και πληθωρίζοντας το ευρωπαϊκό νόμισμα! Κι ανησυχώ ιδιαίτερα ακούγοντας από πρόσωπα σε υπεύθυνα πόστα τέτοιες ανοησίες, γιατί σημαίνουν ότι πηγαίνουμε ντουγρού σε καταστροφή.

Άλλη ελπίδα ορισμένων είναι οι Αμερικανοί, ανέκαθεν κέντρο του «ραγιάδικου φαντασιακού». Την άποψη την έχω σχολιάσει επανειλημμένα για τους αναγνώστες των Επικαίρων και δεν θα ξαναγυρίσω τώρα στο θέμα. Οι Αμερικανοί θέλουν να κοντύνουν τη Γερμανία, ίσως και να διαλύσουν το ευρώ. Μπορεί να χρησιμοποιήσουν την Ελλάδα εναντίον του Βερολίνου. Αλλά οι διακινούμενες «ιδέες» περί χρηματοδότησης της Αθήνας από τηFED είναι αρλούμπες. Μήπως ξεχάσαμε ότι οι «αγορές» μας έβαλαν στα μνημόνια, με την ενθουσιώδη συμβολή της εξαιρετικά φιλοαμερικανικής κυβέρνησης ΓΑΠ. Η πιθανότητα να βοηθήσουν ουσιαστικά οι ΗΠΑ μια ελληνική αριστερή κυβέρνηση είναι μικρότερες από την πιθανότητα προσεδάφισης Αρειανών στο Σύνταγμα. Η προσδοκώμενη αμερικανική «βοήθεια» θα αποδειχθεί εφάμιλλη της βοήθειας του σχοινιού στον κρεμασμένο. Το ΔΝΤ μιλάει μεν για (χρήσιμη) αναδιάρθρωση χρέους, αναδιάρθρωση όμως πολύ μικρή για να το ελαφρύνει ουσιαστικά και συνοδευόμενη από συνέχιση των καταστροφικών «μεταρρυθμίσεων».

Αυτοκρατορία και Αριστερά

Ελπίζουμε τέτοιες «ιδέες», ευσεβείς πόθοι στην καλύτερη, πιθανώς προβοκάτσιες στη χειρότερη, να μην κατισχύσουν στη στρατηγική της αριστεράς και των λοιπών «αντιμνημονιακών». Αν κάτι τέτοιο συνέβαινε, η τελική καταστροφή του ελληνικού λαού, της Ελλάδας, της αριστεράς, θα έπαιρνε ελάχιστο χρόνο. Μόνο προετοιμαζόμενη πολύπλευρα, σοβαρότατα και έξυπνα, εσωτερικά και διεθνώς, για την αναπόφευκτη μεγάλη σύγκρουση μπορεί η αριστερά να έχει ελπίδα επιβίωσης και επιτυχίας.

Τα καταστροφικά σχέδια της Αυτοκρατορίας του Χρήματος δεν επιβάλλονται με πολέμους ή επαναστάσεις. Επιβάλλονται με οικονομικά και, ακόμα περισσότερο, διανοητικά-ψυχολογικά μέσα, με παραπλάνηση λαών αλλά και ηγεσιών που, πολύ εξειδικευμένα προγράμματα χειραγώγησης εγκλωβίζουν σε αυτοκαταστροφικές τροχιές και εικονικές πραγματικότητες, καθιστώντας τες ασυνείδητα εργαλεία καταστροφής/αυτοκαταστροφής, είδος «έξυπνων πυραύλων» που ανατινάζουν το ίδιο τους το σύστημα, βοηθούντων και ανθρώπων που «φυτεύονται» στο περιβάλλον τους. Ειρήσθω εν παρόδω, η κατασκευή εικονικών πραγματικοτήτων είναι, λέγεται, η σημαντικότερη δουλειά της NSAκαι ενός γαλαξία περιφερειακών της δομών. Αλλά δεν είναι οι ΗΠΑ ούτε ο μόνος, ούτε πάντα ο πιο επίφοβος «παίκτης».

Ιστορική υπενθύμιση: από τον Στάλιν στον Γκορμπατσώφ, από τον Μακάριο στον Χριστόφια

Αυτά άλλωστε δεν είναι καινούρια. Ποιος δεν θυμάται την αμερικανίδα πρέσβειρα στο Κουβέιτ, που έπεισε τον Σαντάμ ότι θα μπορούσε, χωρίς αντίδραση των ΗΠΑ, να εισβάλλει στο εμιράτο, αλλά όταν εκείνος εισέβαλε, οι ΗΠΑ οργάνωσαν τον εναντίον του πόλεμο; Ποιος δεν θυμάται τη «συμπάθεια» των Αμερικανών προς τον Μιλόσεβιτς, μεσούσης της σύγκρουσης με το Βερολίνο, προτού καταλήξουν στον βομβαρδισμό του; Ποιός δεν θυμάται τον Γεωργιανό Πρόεδρο Σαακασβίλι, που μια στρατιά Αμερικανών και Ισραηλινών συμβούλων τον έπεισε να ξεκινήσει πόλεμο με τη Ρωσία; Μεταξύ τους και ο ‘Αλεξ Ρόντος, άνθρωπος πούρθε στην Ελλάδα να «απολυμάνει» το περιβάλλον του μέλλοντος Πρωθυπουργού, με σκοπό να γίνει κύριος «επόπτης», «καθοδηγητής» του Γεωργίου Ανδρέα Παπανδρέου, αρχιτέκτων και του σχεδίου Ανάν της ελληνοτουρκικής προσέγγισης και του σχεδίου ελληνοϊσραηλινής συμμαχίας και της ελληνικής μνημονιακής πορείας. Ποιος δεν θυμάται που κατέληξε η γλυκιά απάτη του «Λεφτά υπάρχουν»;

Ποιος δεν θυμάται τον βρετανό Πρέσβη στη Λευκωσία που ενθάρρυνε τον Μακάριο να ζητήσει αναθεώρηση του συντάγματος του 1960, κάνοντας και ιδιόχειρες σημειώσεις στο περιθώριο του σχεδίου - μόλις ανακοίνωσε το σχέδιο ο Αρχιεπίσκοπος, προκάλεσε την πρώτη (light) διχοτόμηση της Κύπρου. Ποιος μπορεί να ξεχάσει την αμερικανική ενθάρρυνση προς τον Ιωαννίδη «σκότωσε τον Μακάριο και είναι δική σου η Κύπρος». Βραβεία Νόμπελ υποσχέθηκαν στον Χριστόφια για να παίξει το παιχνίδι των Αγγλοαμερικάνων ανατρέποντας τον Παπαδόπουλο, τώρα όμως δεν μπορεί να κυκλοφορήσει στην Κύπρο, έγινε το πιο μισητό πρόσωπο στο νησί.

Τα μακράν μεγαλύτερα, κυριολεκτικά κοσμοϊστορικά φιάσκα της ιστορίας τάπαθαν αριστεροί ηγέτες. Ο Στάλιν πίστεψε τον Χίτλερ και δεν ετοίμασε την άμυνα της ΕΣΣΔ, που υπέστη τρομακτικές καταστροφές και παρολίγον να ηττηθεί το 1941-42. Ο Γκορμπατσώφ και οι μεταρρυθμιστές του πίστεψαν τη Θάτσερ, τους Αμερικανούς και τον Σόρος, με αποτέλεσμα να διαλύσουν σε έξη χρόνια μια Αυτοκρατορία που διοικούσε τον μισό πλανήτη.

Θυμάμαι τον τελευταίο σοβιετικό ηγέτη – δούλευα τότε ανταποκριτής στη Μόσχα - πούδωσε στους Αμερικανούς και τον καπιταλισμό τη μεγαλύτερη και ευκολότερη νίκη της Ιστορίας, να κυκλοφορεί στο Λονδίνο το 1991, εκλιπαρώντας λίγα λεφτά από τους G7, να πληρώσει μισθούς και συντάξεις κι αυτούς να μη του τα δίνουνε! Τον θυμάμαι ένα βράδυ, δυό χρόνια αργότερα, αφού είχε κιόλας ανατραπεί, στο δείπνο ενός Ιταλού συναδέλφου, να περιγράφει τα σχέδιά του για εκλογική κάθοδο (όπου τελικά πήρε 1%) και τη Ραίσα δίπλα του, να μας κυττάει με μια βουβή ικεσία στο βλέμμα της, «πείτε του να μην το κάνει». Σε αντίθεση με τον Γκορμπατσώφ, που, σαν τον δικό μας Γιωργάκη, κυκλοφορεί πάντα αμέριμνος της καταστροφής που προκάλεσε, διαφημίζοντας πίτσες και τσάντες πολυτελείας, η Ραίσα είχε από τότε νομίζω συνειδητοποιήσει την τεράστια ιστορική τραγωδία στην οποία αυτή κι ο άντρας της πρωταγωνίστησαν. Γι’ αυτό πέθανε λίγα χρόνια αργότερα. (*)

Για να ξαναγυρίσουμε στα δικά μας και στα τωρινά, μόνο μια σοβαρότατη, «πολεμική» προετοιμασία, εσωτερική και διεθνής, μπορεί να επιτρέψει στην ελληνική αριστερά και το σύνολο των αντιμνημονιακών, πατριωτικών δυνάμεων της χώρας να διατηρήσουν ελπίδα και προοπτική, αποφεύγοντας μια πολύ μεγάλη καταστροφή. Ο χρόνος τελειώνει, η τραγωδία οδηγείται στην κορύφωση.

____________________________________

(*) Ελάχιστη είναι η απόσταση από τον θρίαμβο στην τραγωδία, από το «Ωσαννά» στο «Σταύρωσον, σταύρωσον αυτόν». Στη διάρκεια του εμφυλίου εκατοντάδες ή χιλιάδες διάλεξαν να πεθάνουν στο απόσπασμα φωνάζοντας «Ζήτω ο Ζαχαριάδης». Γι’ αυτούς, στο όνομά του συμπυκνωνόταν η Ελλάδα, το ΚΚΕ, η Σοβιετική ‘Ενωση, ο σοσιαλισμός. Μια βραδιά ήρθαν στο σπίτι μου στη Μόσχα οι δυό του γιοί, αποφασισμένοι επιτέλους να σπάσουν τη σιωπή τους και μούπαν, μπροστά στο δηοσιογραφικό μαγνητοφωνάκι, όχι σα συνέντευξη, αλλά με την κατάνυξη μιας deprofundis εξομολόγησης, πως κρεμάστηκε ο πατέρας τους, το είδωλο της ελληνικής αριστεράς, όταν δεν πήρε ικανοποιητική απάντηση στα γράμματα πούστειλε στο Κόμμα και τη γυναίκα του από τη σοβιετική του εξορία στο Σουργκούτ. Ο ελληνικός λαός (και μάλιστα η βάση της αριστεράς) δεν αξίζει σε κάθε περίπτωση να επαναλάβει μια καινούρια τραγική εκδοχή της ιστορίας του.

Επίκαιρα, 24.12.2013