ΚΔΟΑ: Κτηνώδης Δύναμη - Ογκώδης Άγνοια

ΕΝΑ ΔΥΝΑΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ 

ΤΟΥ ΣΠΗΛΙΟΥ ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΥ

 Μεσημέρι, Κολωνάκι, καφέ στην πλατεία.

Είναι αποκλεισμένο περιμετρικά, μπράβοι σε σχήμα Π, περαστικοί κοιτάζουν περίεργοι το θέαμα. Στη μέση αυτός, μαύρο κοστούμι, μαύρο πουκάμισο, όρθιος μιλάει στο κινητό. Πίσω του άλλος μπράβος, κρατάει στα χέρια ευλαβικά το πούρο. Γυρνάει, τραβάει μια ρουφηξιά, συνεχίζει, ο κολαούζος το κρατάει, περιμένει την επόμενη ρουφηξιά. Μπράβος πούρου, επαγγέλματα του μέλλοντος. Φθινοπωρινό μεσημέρι στο κέντρο της πόλης, η δημόσια επίδειξη της αήττητης ηλιθιότητας. Είναι πλούσιος. Έχει πολλά λεφτά, από πού, απροσδιόριστο.

Οι πλούσιοι αυτής της χώρας δεν κάνουν, έχουν.

Κάτι γενικώς, καράβια, προμήθειες, λαθρεμπόριο πετρελαίου, πλαστά τιμολόγια, ποδοσφαιρικές ομάδες-πλυντήρια, αγοραπωλησίες παικτών, εικονικά συμβόλαια, πουλάει φάρμακα στα νοσοκομεία στην τριπλάσια τιμή, εισαγωγή από την Κύπρο, εκμεταλλεύεται εμπορικά ακίνητα της εκκλησίας, καταπατάει δημόσιες εκτάσεις, χτίζει στη Μύκονο συγκρότημα κατοικιών με συνέταιρο γνωστό πολιτικό, αλλαγές συντελεστή δόμησης μόνο για την περίπτωσή του, έχει αναλάβει τη διαφημιστική καμπάνια υπουργείων, διαχειρίζεται τα λεφτά των ασφαλιστικών ταμείων, πουλάει τηλεοπτικά κανάλια που του χαρίζει το κράτος, αύξηση κεφαλαίου, τραπεζική εγγύηση, δάνεια, offshore εταιρείες, κωδικοί, μπράβοι. Πούρα. Χοντρός σβέρκος.

Οι περαστικοί απολαμβάνουν το θέαμα. Κουνάνε το κεφάλι ειρωνικά. Το θέμα είναι τα λεφτά, αυτό μου είπε κι ο μπαμπάς. Μια χώρα που δεν παράγει τίποτα και έχει τόσους πολλούς πλούσιους. Δε δημιουργούν αλλά έχουν διασυνδέσεις. Σωστοί άνθρωποι στις σωστές θέσεις. Βιτρίνες. Ταμίες. Μεταφορά χρήματος, όχι δημιουργία πλούτου. Δε βγάζουν χρήματα, υπεξαιρούν. Οι πλούσιοι ξέρουν πολύ καλά από πού προέρχονται τα χρήματά τους. Τα αντιμετωπίζουν και οι ίδιοι ως προϊόν εγκλήματος. Τα τρώνε γρήγορα και επιδεικτικά. Όπως οι γκάνγκστερ. Σε ολόκληρο τον κόσμο μόνο δύο άρχουσες τάξεις έχουν υιοθετήσει ως τρόπο ζωής το lifestyle της κολομβιάνικης μαφίας.

Οι Ρώσοι ολιγάρχες και οι Έλληνες πλούσιοι.

Θηριώδη τζιπ στα στενά δρομάκια, παρκαρισμένες πόρσε στα κλαμπ, αστυνομική προστασία, γουόκι τόκι, μπράβοι, ημίγυμνες ξανθιές, χοντροί σβέρκοι. ΚΔΟΑ. Κτηνώδης δύναμη - ογκώδης άγνοια. Στον υπόλοιπο κόσμο οι πραγματικοί πλούσιοι μοιάζουν με φοιτητές στα Εξάρχεια. Σνίκερς, φούτερ και κουκούλες. Ανακάλυψαν ένα τσιπάκι, έστησαν τη Microsoft, την Apple, έφτιαξαν ένα πρόγραμμα, φαντάστηκαν μια κοινότητα, το FaceBook, βάζουν την εταιρεία τους στο χρηματιστήριο έναντι 100 δισεκατομμυρίων δολαρίων φορώντας τζιν, στο υπόγειο γκαράζ παίζουν ακόμα Nirvana με τις φοιτητικές τους κιθάρες. Εδώ δεν υπάρχουν κιθάρες. Ούτε πανεπιστήμια. Ελληνικός ληστρικός μικροκαπιταλισμός, κλοπιμαία. Ξαπλώστρες 3.000 ευρώ στην παραλία, ο ένας δίπλα στον άλλον.. Πάνω στον άλλον. Όλοι μαζί. Δε θέλουν να κρυφτούν, θέλουν να φανούν. Ποιος έχει το πιο μεγάλο, σπίτι, το πιο μεγάλο, κότερο. Αγωνιούν για μια φωτογραφία τους σε φτηνές κίτρινες φυλλάδες που λερώνεσαι άμα τις ξεφυλλίσεις. Αγοράζουν παρέα, δημοσιότητα, σεξ, σταρ, μις, θεές, απόλυτες, υπέρλαμπρες, δίμετρες. Ξανθιές με μαύρη ρίζα. Από τη μαζική παραγωγή των καλλιστείων. Μια δυο γυμνές φωτογραφίες και μετά στον αγώνα. Στο ανελέητο κυνήγι στη σκληρή ζούγκλα της ζωής.

Η ανεργία στις νεαρές γυναίκες μέχρι τα 30 φτάνει στο 40%.

Πιράνχας, κόβουν βόλτες από φωτογράφηση σε κότερα, από πασαρέλα σε επισκέψεις κατ’ οίκον. Το ίδιο παμπάλαιο συγκινητικό όνειρο. Μια μέρα ο πελάτης θα ερωτευτεί και θα την κάνει κυρία. Ένας γάμος, τώρα πριν να ‘ναι αργά, τα χρόνια περνάνε γρήγορα, νέο εμπόρευμα βγαίνει στην αγορά κάθε σεζόν. Τα πούρα διαλέγουν. Επιλέγουν την επόμενη trophy wife. Επιλέγουν και επιλέγονται. Ε9 κυκλοφορούν σε φωτοτυπίες, αγοραπωλησίες, ντιλ κλείνονται.. Τα κοσμικά περιοδικά γράφουν για πανέμορφα μοντέλα που φωτογραφίζονται σε ακριβά μαγαζιά με νεαρούς ζεν πρεμιέ της αθηναϊκής νύχτας. Εννοούν escort συναντάνε γιους πλουσίων με την ελπίδα να «κατακτηθούν». Νέες ιδιότητες της κοσμικής ζωής. Κληρονόμοι. Γιοι εισηγμένων. Πολύφερνοι γαμπροί με πολλές κατακτήσεις. Οι βίζιτες της πρώτης σελίδας.

Ο πλανήτης μπαίνει στον τρίτο χρόνο της οικονομικής κρίσης. Ο δύσκολος χειμώνας. Οι ελληνικές πολιτικές εφημερίδες, αυτιστικές πάντα, στο πιο βαθύ τούνελ της κρίσης, εισάγουν στην ύλη τους κοσμικά ένθετα. Χρώματα πολύχρωμα, γυαλιστερές φωτογραφίες. Δες το 16χρονο ζάπλουτο ξέκωλο πώς διασκεδάζει στα μπουζούκια. Ζηλεύεις; Δες τον νεαρό πάμπλουτο κληρονόμο αγκαλιά με τη θεά, την προκλητική miss young. Θα κάνουν προγαμιαίο συμβόλαιο; Η Ελένη ρίχνει με νάζι το τιραντάκι να φανεί η ρόγα, πέφτει η τηλεθέαση. 5.000 άτομα στον γάμο, τραγούδησε ο Ρέμος, εσύ δεν ήσουν εκεί;

Εσένα ο μπαμπάς σου δεν έκανε λαθρεμπόριο πετρελαίου; Η μαμά σου δεν ήταν συμβολαιογράφος στα μεγάλα ντιλ ακίνητης περιουσίας; Δεν ξέρεις ούτε ένα γενικό γραμματέα υπουργείου, έναν ταμία κόμματος έστω; Τι άτυχος που ήσουν. Όλα διορθώνονται όμως, άρχισε τώρα, κάνε κοιλιακούς, κάνε προσθετικές στήθους, κάνε κάτι. Αν δεν είσαι αγοραστής, γίνε τουλάχιστον εμπόρευμα. Η Ελλάδα, αδιόριστη πτυχιούχος, κλείνει τα μάτια, πέφτει στο κρεβάτι για μια μονιμοποίηση στο δημόσιο, υπέρβαρη πηδάει απ΄ το μπαλκόνι. Γυρνάει το ρολόι μια ώρα πίσω μεσάνυχτα Κυριακής, ετοιμάζεται για τον πιο βαρύ χειμώνα. Μπερδεμένη, πεινασμένη, εν πλήρει συγχύσει, δηλώνει αθώα. Ήταν ωραίο το έργο, εύκολο, χωρίς κόπο, θεαματικό σαν μεταμεσονύχτια κολομβιάνικη σαπουνόπερα του Άλφα με βαρόνους κοκαΐνης, μπράβους και μικρά κοριτσάκια που πάνε στον πλαστικό χειρούργο με παιδιάστικη αφέλεια για να πιάσουν την καλή, να τις διαλέξει ο αρχηγός της συμμορίας. Κρατάει 45 λεπτά. Μετά ακολουθεί τελεμάρκετινγκ. Κατσαρόλες, στρώματα και όργανα γυμναστικής, 29,99 ευρώ σε 6 δόσεις.

Συμπληρώνω:

Πού είναι η άλλη Ελλάδα; Η Ελλάδα του 5%. Η Ελλάδα της γνώσης, της επιστήμης και της έρευνας. Η Ελλάδα της τέχνης, του πολιτισμού και του πνεύματος. Η Ελλάδα του αντοπάριστου (βλέπετε χρειαζόμαστε επεξηγήσεις γιατί κινδυνεύουμε να παρεξηγηθούμε!) αθλητισμού, της ευγενούς άμιλλας και του θαυμασμού του καλού καγαθού. Η Ελλάδα της δουλειάς, της προκοπής και της εξέλιξης. Η Ελλάδα του μέτρου, της μετριοφροσύνης και της σύνεσης. Κι όμως υπάρχει η Ελλάδα αυτή, υπάρχει, αναπνέει και λειτουργεί. Μόνο που είναι χαμένη στο υπόλοιπο 95% όπως περιγράφεται στο παραπάνω κείμενο. Αυτό το 95% χρεοκόπησε την Ελλάδα. Η διάσωσή της είναι το 5%. Ανακαλύψτε το, αποκαλύψτε το, διαδώστε το, ενισχύστε το, συμπληρώστε το...

Ίσως τότε φανεί η αρχή της ελπίδας...

10 ΜΑΡΤΙΟΥ, 2010

https://www.o-klooun.com/koinonia/kdoa#startOfPageId12469

Η συμφωνία της γραβάτας

Κώστας Λαπαβίτσας

Η συμφωνία της γραβάτας

24/06/2018

Για να εκτιμήσουμε τη σημασία της συμφωνίας του Γιούρογκρουπ του Ιουνίου του 2018 είναι απαραίτητο να πάμε δυο χρόνια πίσω και να αναφερθούμε πρώτα στη συμφωνία του Μαΐου του 2016. Τότε τέθηκε το πλαίσιο για το ελληνικό χρέος μέσα στο Τρίτο Μνημόνιο που έφερε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Η πρόσφατη συμφωνία του Αλέξη Τσίπρα – αυτή της γραβάτας – είναι απόρροια της προηγούμενης και στην πράξη ακόμη χειρότερη, όπως θα δούμε παρακάτω.

Το Γιούρογκρουπ του Μαΐου 2016

Η συμφωνία του Μαΐου 2016 περιλάμβανε βραχυπρόθεσμα μέτρα για το χρέος. Συγκεκριμένα:

1. Να βελτιωθεί τεχνικά η σειρά των αποπληρωμών για το χρέος προς το EFSF,
2. Να γίνουν τεχνικές αλλαγές στη χρηματοδότηση του EFSF/ESM ώστε να μειωθεί ο κίνδυνος από πιθανή άνοδο των επιτοκίων και,

3. Να μην πληρωθούν τόκοι για το 2017 στο ποσό που είχε χρησιμοποιηθεί για επαναγορά χρέους κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Μνημονίου (ένα μικρό ποσό, λίγο πάνω από 11 δις).

Δεν χρειάζεται να είναι κανείς οικονομολόγος για να καταλάβει ότι τα βραχυπρόθεσμα μέτρα ήταν, στην καλύτερη περίπτωση, επιφανειακά.

Ταυτόχρονα το Γιούρογκρουπ προέβλεψε και μεσοπρόθεσμα μέτρα, τα οποία θα εφαρμόζονταν εάν και όταν το Τρίτο Μνημόνιο ολοκληρωνόταν με επιτυχία. Συγκεκριμένα:

1. Την πλήρη κατάργηση των τόκων για το ποσό που είχε χρησιμοποιηθεί για επαναγορά χρέους στη διάρκεια του Δευτέρου Μνημονίου.

2.Την επιστροφή των κερδών από τα ομόλογα της ΕΚΤ και του ESM.

3.Τη χρήση τυχόν αδιάθετων κονδυλίων του Τρίτου Μνημονίου για να αποπληρωθούν παλαιότερα χρέη κι έτσι να γίνει ελάφρυνση των συνολικών τόκων.
4.Επιμήκυνση και αλλαγές στις πληρωμές των τόκων του χρέους προς το EFSF (που είναι περίπου το ένα τρίτο του συνολικού χρέους της Ελλάδας), ώστε να υπάρξει ελάφρυνση.

Και πάλι ήταν φανερό ότι τα μέτρα αυτά δεν πρόσφεραν καμιά ουσιαστική βελτίωση στο θέμα του χρέους. Επιπλέον, για να τα κάνει πράξη το Γιούρογκρουπ απαιτούσε από την Ελλάδα να συμμορφωθεί πιστά με το πρόγραμμα. Δηλαδή να εφαρμόσει θηριώδη λιτότητα, γενικευμένες ιδιωτικοποιήσεις της δημόσιας περιουσίας, και απορρύθμιση των αγορών.

Η πολιτική διαχείριση 2016-2018

Η πολιτική διαχείριση μιας τέτοιας συμφωνίας ήταν εξαιρετικά απαιτητική για τον ΣΥΡΙΖΑ και χρειάστηκε να επιστρατευτεί όλη η μαεστρία της ηγετικής ομάδας στην ‘επικοινωνία’.

Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς, το ‘παράλληλο πρόγραμμα’, τα ‘αντίμετρα’, ή τον πόνο ψυχής καθώς η κυβέρνηση επέβαλε καταιγίδα φόρων στο πλαίσιο της μνημονιακής λιτότητας;

Κυρίως όμως έκλεινε το μάτι στον ελληνικό λαό λέγοντας ότι, αν κάνουμε όλα όσα μας ζητάνε, τελικά θα έχουμε μια γενναιόδωρη ρύθμιση για το χρέος. Δε μπορεί, μας το είχαν υποσχεθεί ήδη από το 2012, όταν το χρέος μας ήταν αναλογικά πολύ μικρότερο. Τώρα που έφτασε σχεδόν το 180% του ΑΕΠ, οι φίλοι και ‘εταίροι’ μας θα φανούν γενναιόδωροι και θα μας ανταμείψουν.

Έτσι πορεύτηκε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ τα επόμενα δύο χρόνια και αναδείχθηκε στην πλέον πειθήνια μνημονιακή κυβέρνηση που γνώρισε η Ελλάδα. Για την ακρίβεια βασιλικότερη του βασιλέως πετυχαίνοντας πλεονάσματα λιτότητας πολύ μεγαλύτερα από αυτά που απαιτούσε το Γιούρογκρουπ.

Το 2017 ξεπέρασε το 4%, πολύ πάνω από το 1,75% που προέβλεπε το Τρίτο Μνημόνια. Όχι απλώς καλοί μαθητές, αλλά αριστούχοι, υποδείγματα.

Το Γιούρογκρουπ του Ιουνίου 2018

Πέρασε λοιπόν ο καιρός, ακολουθήθηκε πιστά το Τρίτο Μνημόνιο, εφαρμόστηκαν και τα βραχυπρόθεσμα μέτρα για το χρέος, και φτάσαμε στην ώρα της ρύθμισης του χρέους, της τελικής πράξης της μνημονιακής περιόδου. Τι αποφάσισε το Γιούρογκρουπ;
Πρώτο, την κατάργηση της πληρωμής τόκων για το περίφημο ποσό που είχε χρησιμοποιηθεί για να γίνει η επαναγορά χρέους με το Δεύτερο Μνημόνιο.
Δεύτερο, την επιστροφή των κερδών από τα ομόλογα της ΕΚΤ και του ESM.
Τρίτο, για το χρέος προς το EFSF, την επέκταση της περιόδου χάριτος κατά δέκα χρόνια (δηλαδή μέχρι το 2032) και την επιμήκυνση της μέσης ωρίμανσης επίσης κατά δέκα χρόνια.

Αυτά.

Το Γιούρογκρουπ δεν υιοθέτησε ούτε καν όσα μεσοπρόθεσμα μέτρα είχαν προταθεί στη συμφωνία του Μαΐου του 2016. Δεν υπήρξε δηλαδή συμφωνία να χρησιμοποιηθεί ένα σοβαρό ποσό από τα αδιάθετα κονδύλια του Τρίτου Μνημονίου για να γίνει αποπληρωμή άλλων, ακριβότερων χρεών ώστε να υπάρξει συνολική ελάφρυνση.
Συμφωνήθηκε όμως να πάρει η Ελλάδα την πέμπτη και τελευταία δόση του προγράμματος, ύψους 15 δις, από τα οποία τα 5,5 δις θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για διευκόλυνση της εξυπηρέτησης του χρέους (ίσως για αποπληρωμή ενός μέρους του χρέους προς το ΔΝΤ) και τα 9,5 δις για να σχηματιστεί το περιβόητο ‘μαξιλάρι’, που πλέον θα ξεπεράσει τα 24 δις, ώστε να βγει η χώρα στις αγορές.
Όλα αυτά υπό την αυστηρή προϋπόθεση ότι η χώρα θα έχει πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% μέχρι το 2022 και 2,2% κατά μέσο όρο μέχρι το 2060! Και φυσικά θα υπάρξει ‘ενισχυμένη εποπτεία’ με τέσσερις επισκέψεις το χρόνο, καθώς και σταδιακή επιστροφή των κερδών από τα ομόλογα της ΕΚΤ και του ESM -με αιρεσιμότητα- ώστε να τηρείται το πλαίσιο.

Για μια ακόμη φορά η κυβέρνηση Τσίπρα ηττήθηκε στις διαπραγματεύσεις με τους δανειστές. Για μια ακόμη φορά οι ‘εταίροι’ μας φάνηκαν αμείλικτοι, δεν τήρησαν τις υποσχέσεις τους και στη ουσία έδειξαν ότι το κεφάλαιο Ελλάδα έχει κλείσει γι’ αυτούς. Η μακροπρόθεσμη πρόβλεψη που έκαναν για το χρέος είναι ότι, όταν με το καλό έρθει το 2032, θα το ξανασκεφτούν …

Τι θα ακολουθήσει;

Η συμφωνία αυτή είναι η τελική. Δεν υπάρχουν άλλες διαπραγματεύσεις, τα μνημόνια τελειώνουν επισήμως τον Αύγουστο του 2018 και η Ελλάδα θα ζήσει με αυτούς τους όρους. Τι σημαίνει αυτό;

Μέχρι το 2022 η χώρα θα είναι υποχρεωμένη να κινηθεί σε καθεστώς εξαιρετικά σκληρής λιτότητας με πρωτοφανή πλεονάσματα που σημαίνουν συνεχή φορολογική πίεση και ελάχιστο δημοσιονομικό χώρο για παροχές και ελαφρύνσεις προς τα στρώματα που έχουν χτυπηθεί ανελέητα. Θα πρέπει επίσης να εφαρμόσει τα μέτρα περικοπής των συντάξεων το 2019 και κατόπιν τα μέτρα μείωσης του αφορολόγητου. Θα πρέπει τέλος να συνεχίσει να εφαρμόζει σειρά δομικών νεοφιλεύθερων αλλαγών υπό την εποπτεία των δανειστών. Με τόσο μεγάλη πίεση στην ενεργό ζήτηση η ετήσια ανάπτυξη όλο αυτό το διάστημα πολύ δύσκολα θα ξεπεράσει το 2%.

Παράλληλα η χώρα θα δοκιμάσει να δανείζεται τακτικά από τις ανοιχτές αγορές. Για τα πρώτα δύο περίπου χρόνια το ‘μαξιλάρι’ προσφέρει μια κάλυψη, αλλά τα επιτόκια παγκοσμίως είναι στην ανοδική φάση του κύκλου, ο δανεισμός των αναπτυσσομένων χωρών είναι και πάλι τεράστιος και τα χρηματιστήρια είναι σε έξαρση.
Για μια χώρα με την αναπτυξιακή δυναμική της Ελλάδας και με χρέος περίπου 180% του ΑΕΠ, η έξοδος στις συνθήκες αυτές είναι εξαιρετικά παρακινδυνευμένη. Ανά πάσα στιγμή τα επιτόκια μπορεί να γίνουν απαγορευτικά και ο δανεισμός να καταστεί ανέφικτος.

Μακροπρόθεσμα, τέλος, η εικόνα είναι τελείως απογοητευτική. Το πολυθρύλητο ‘ολιστικό σχέδιο ανάπτυξης’ ήταν μια άσκηση επί χάρτου για να πειστούν οι δανειστές ότι η κυβέρνηση θα είναι πολύ αυστηρή στα δημοσιονομικά με την ελπίδα ότι κάτι θα μας δώσουν στο χρέος, ώστε να υπάρξει κάποια μακροπρόθεσμη προοπτική ανάπτυξης. Δεν έγινε απολύτως τίποτε και η προοπτική που εμφανίζεται είναι τραγική.

Η Ελλάδα έχει αρνητική καθαρή αποταμίευση και ένα τραπεζικό σύστημα που μειώνει τις πιστώσεις κάθε χρόνο. Οι επενδύσεις δεν έχουν καμία δυναμική, ενώ η ελπίδα ότι θα έρθουν ξένες επενδύσεις που θα αλλάξουν τα πράγματα είναι απλώς ευχολόγιο. Πάνω απ’ όλα, η χώρα χάνει συνεχώς το καλύτερα εκπαιδευμένο κομμάτι του εργατικού της δυναμικού, ιδίως τη νεολαία. Η Ελλάδα μετατρέπεται σταθερά σε χώρα γερόντων, με τεράστιο χρέος και εξαιρετικά αντιαναπτυξιακές πολιτικές που πηγάζουν από την εξυπηρέτηση του χρέους.

Ο Αλέξης Τσίπρας ανέβηκε στην εξουσία καταγγέλλοντας τα μνημόνια και το χρέος. Όταν όμως βρέθηκε αντιμέτωπος με την πραγματικότητα, αποδέχθηκε και τα μνημόνια και το χρέος για να παραμείνει στην εξουσία. Σε τρία χρόνια ολοκλήρωσε το έργο των προηγούμενων κυβερνήσεων και έφτιαξε μια μνημονιακή πραγματικότητα για τη χώρα. Μετά έβαλε γραβάτα για να πανηγυρίσει. Ας μην έχει ψευδαισθήσεις για το τι θα πει η ιστορία.

Κώστας Λαπαβίτσας

(Ο  Κ.Λ. εκλέχτηκε το 2015 ως ανεξάρτητος συνεργαζόμενος βουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ στην εκλογική περιφέρεια της Ημαθίας. Πρωτοστάτησε στην δημιουργία της Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου, που ήταν η προπομπός της Επιτροπής Αλήθειας για το Χρέος. Τον Αύγουστο του 2015, μετά την υπογραφή νέου μνημονίου από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, ο Κώστας Λαπαβίτσας αποχώρησε και είναι ένας από τους 25 βουλευτές που υπέγραψαν την ιδρυτική διακήρυξη της Λαϊκής Ενότητας).

www.costaslapavitsas.blogspot

Ένα παράξενο Συνέδριο για την Μακεδονία...

Ένα παράξενο Συνέδριο 

για την Μακεδονία...

Η Μακεδονία πουλιέται, αλλά και πουλάει!  Ο «Πολιτιστικός Οργανισμός» ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ ΝΑΟΣ (;) οργανώνει τετραήμερο (!) "Διεθνές Συνέδριο Επιστημών & Τεχνών" στις 24-27 Μαΐου στην Θεσσαλονίκη με θέμα την Μακεδονία.

Διαβάζοντας τον μακροσκελή κατάλογο με τα ονόματα που θα συμμετάσχουν (οι περισσότεροι με μαγνητοσκοπημένες ομιλίες) μείναμε έκπληκτοι. Ένα απίστευτο συνονθύλευμα από φευγάτους Νεοπαγανιστές και Ουφολόγους, περιθωριακούς «ακτιβιστές», Προέδρους περίεργων ΜΗΚΥΟ, τηλεοπτικούς μαϊντανούς, αρριβίστες διψασμένους για λίγη δημοσιότητα και ΔΥΣΤΥΧΩΣ αρκετούς σοβαρούς και αξιοπρεπείς επιστήμονες (που δεν είμαι βέβαιος εάν γνωρίζουν ότι τα ονόματά τους κυκλοφορούν στην λίστα των συμμετεχόντων) θα μας ενημερώσουν για την Μακεδονία και την υπό εξαφάνιση ιστορία της!
Παράλειψη των οργανωτών που δεν φρόντισαν να περιλάβουν και μερικούς γνωστούς ποδοσφαιριστές, κάποιους δημοφιλείς τραγουδιστές, αλλά και πρωταγωνιστές του Survivor ώστε να συμπληρωθεί η εικόνα. 

Πρόεδρος της Οργανωτικής Επιτροπής ο Θεράπων των Μουσών, όπως αυτοπροσδιορίζεται, Αλέξανδρος Χάχαλης.

Φυσικά το κερασάκι στην τούρτα δεν είναι άλλο από την πολυαγαπημένη και πανέμορφη Άντζελα Γκερέκου, εκπρόσωπο της «Επίτιμης Επιτροπής Προσωπικοτήτων».

Όλα αυτά κάτω από τον βαρύγδουπο τίτλο Η ΟΔΥΣΣΕΙΑ ΤΗΣ ΓΝΩΣΕΩΣ! Όπως πληροφορηθήκαμε το 1^ο Συνέδριο με τον ίδιο τίτλο και θέμα την Αλεξανδρινή φιλόσοφο Υπατία (370-415) είχε γίνει στην Αθήνα τον Απρίλιο του 2015 και επαναλήφθηκε τον Σεπτέμβριο του 2017 υπό την αιγίδα του Δημάρχου Καμίνη.

Δύστυχη Μακεδονία…

8 χρόνια από την τραγωδία της Μarfin

Οκτώ χρόνια από την 

τραγωδία της Μarfin: 

Οι αδικαίωτοι νεκροί και 

οι ασύλληπτοι δολοφόνοι

Συμπληρώνονται σήμερα 8 χρόνια από την τραγωδία της Μarfin, από το μεσημέρι της 5η Μαϊου του 2010 που έχασαν την ζωή τους  η Αγγελική Παπαθανασοπούλου, 32 ετών (έγκυος 4 μηνών), ο Επαμεινώνδας Τσάκαλης, 36 ετών και η Παρασκευή Ζούλια, 35 ετών.

Οκτώ χρόνια, οι νεκροί της οδού Σταδίου μένουν αδικαίωτοι, οι δολοφόνοι τους παραμένουν ασύλληπτοι, η έρευνα είναι στο σκοτάδι, όποια κυβέρνηση κι αν πέρασε από τότε, όποια δικαστική εξουσία κι αν ανέλαβε να εξιχνιάσει την υπόθεση.

Το χρονικό

Την 5η Μαϊου του 2010 γινόταν ένα ιδιαίτερα μαζικό συλλαλητήριο στο κέντρο της Αθήνας ενάντια στα οικονομικά μέτρα για την υπογραφή δανειακής σύμβασης, που είχε εξαγγείλει η κυβέρνηση Παπανδρέου. Είχε προκηρυχθεί γενική απεργία από την ΓΣΣΕ και ο όγκος της κύριας διαδήλωσης υπολογίστηκε στις περίπου 150.000 κόσμου.

Η ειρηνική διαδήλωση διακόπηκε από επεισόδια στο ύψος της Κλαυθμώνος. Άγνωστοι με κουκούλες, πλαγίως του όγκου της πορείας, έριξαν βόμβες μολότοφ στο βιβλιοπωλείο Ιανός και στο κατάστημα της τράπεζας Marfin, το οποίο ήταν κλειδωμένο με αποτέλεσμα οι εργαζόμενοι που βρίσκονταν μέσα να μην μπορούν να διαφύγουν, ούτε και να ανέβουν στην ταράτσα που ήταν επίσης κλειδωμένη. Η τράπεζα τυλίχτηκε στις φλόγες, ενώ από την άλλη πλευρά της Σταδίου οι δυνάμεις των ΜΑΤ έριχναν δακρυγόνα.

Οι αναθυμιάσεις ανάγκασαν τους εργαζόμενους της τράπεζας να βγουν στα μικρά μπαλκόνια, χωρίς όμως να μπορούν να διαφύγουν από το κλειδωμένο κτίριο. Όταν εμφανίστηκαν τα οχήματα της Πυροσβεστικής, ο κύριος όγκος της πορείας ανέβηκε στο αριστερό πεζοδρόμιο της Σταδίου για να διευκολύνει την διέλευση, ενώ φώναζε κατά των κουκουλοφόρων προσπαθώντας να τους εμποδίσει, πράγμα που κατέστη αδύνατο λόγω της αποπνικτικής ατμόσφαιρας που δημιουργήθηκε από τους καπνούς και τα δακρυγόνα.

Οι διαδηλωτές κατάφεραν να μετακινηθούν προς το Σύνταγμα. Με παρέμβαση της Πυροσβεστικής η φωτιά έσβησε, αλλά ήταν αργά για τους τρεις εργαζόμενους, που ανασύρθηκαν νεκροί από ασφυξία.

Οι επόμενες ημέρες

Η Σταδίου μύριζε καμένο για πολύ καιρό έπειτα. Στο σημείο τοποθετούσαν κάθε μέρα λουλούδια για τους νεκρούς εργαζόμενους, ενώ ξεκίνησε ένα γαϊτανάκι ευθυνών που αφορούσε συλλήβδην τον κόσμο του αντιεξουσιαστικού χώρου και της Αριστεράς.

Αυτομάτως εντάθηκε η καταστολή στα Εξάρχεια, ενώ αυξήθηκαν οι προσαγωγές γενικών «υπόπτων», χωρίς στοιχεία, που έμοιαζαν με τις περιγραφές των μαρτύρων: Ήταν άντρες και… φορούσαν μαύρα ρούχα.

Ο αντιεξουσιαστικός χώρος διαχώρισε την θέση του τις αμέσως επόμενες ημέρες, δημοσιεύοντας μία προκήρυξη ενάντια στην «εξουσία της βίας» και καταδικάζοντας το τραγικό συμβάν.

Η δίκη και οι καταδίκες

Η δικαστική διαδικασία κινήθηκε δύο ημέρες πριν από την πρώτη επέτειο του εμπρησμού της Marfin, όταν έφτασε στα χέρια της αστυνομίας μία… ανώνυμη επιστολή που κατονόμαζε τρεις ανθρώπους για τα γεγονότα της Κερατέας (Κεραταέα, όπως είχε γραφτεί) και ανέφερε ότι είναι υπεύθυνοι για τον εμπρησμό της τράπεζας. Η ίδια επιστολή αναφέρει τα ονόματά τους, τα στοιχεία των ταυτοτήτων τους, τα κινητά τους τηλέφωνα και τους αριθμούς κυκλοφορίας των οχημάτων τους.

Η αστυνομική έρευνα έχει κενά, αφού δεν έγινε καμία διαδικασία ελέγχου της επιστολής αναζητώντας τον αποστολέα μέσω δαχτυλικών αποτυπωμάτων κλπ. Ωστόσο, οι έρευνες κινήθηκαν για τον εντοπισμό των φερόμενων ως δραστών.

Σε μία απόπειρα να υπάρξουν ένοχοι, οδηγήθηκαν σε δίκες δύο άντρες. Ο Θεόδωρος Σίψας, 34 ετών, κατηγορήθηκε για  «ανθρωποκτονία εκ προθέσεως τελεσθείσα σε ήρεμη ψυχική κατάσταση, κατά συναυτουργία και κατά συρροή τετελεσμένης και εν αποπείρα, της εκρήξεως εκ της οποίας επήλθε θάνατος και κίνδυνος για ανθρώπους και ξένα πράγματα, της κατασκευής και κατοχής εκρηκτικής βόμβας και της απρόκλητης φθοράς ξένης περιουσίας διά εκρήξεως από πρόσωπο που είχε καλυμμένα τα χαρακτηριστικά του προσώπου του».

Στο δικαστήριο δήλωσε πως «πήγα να βοηθήσω και τώρα με κατηγορούν για ένα έγκλημα που δεν έχω κάνει και μάλιστα τόσο βαρύ».

Ο δεύτερος, ο Παύλος Αντρέεβ, δήλωσε στο δικαστήριο ότι εύχεται πραγματικά να βρεθούν οι ένοχοι για τον εμπρησμό.

Οι δύο κατηγορούμενοι αθωώθηκαν ομόφωνα από την έδρα στην δίκη που ολοκληρώθηκε τον Οκτώβριο του 2016.

Ωστόσο, καταδικαστικές αποφάσεις υπήρξαν και αφορούσαν  στον διευθύνοντα σύμβουλο της Marfin, τον υπεύθυνο ασφαλείας του κτιρίου και τη διευθύντρια του καταστήματος για φόνο εξ αμελείας τριών υπαλλήλων, τις σωματικές βλάβες άλλων 21 υπαλλήλων και για παραλείψεις στα μέτρα πυρασφάλειας και στην εκπαίδευση του προσωπικού. Καταδικάστηκαν σε ποινές φυλάκισης, οι δύο πρώτοι 22 ετών και η διευθύντρια του καταστήματος πέντε ετών και ενός μήνα.

Όπως έγινε εκ των υστέρων γνωστό, οι υπάλληλοι βρίσκονταν στο κτίριο την ημέρα της απεργίας υπό τον φόβο της απόλυσής τους.

Οι συγγενείς των θυμάτων κινήθηκαν νομικά κατά της τράπεζας και πέτυχαν αποζημιώσεις ύψους 1,1 εκατ. ευρώ στους συγγενείς του ενός θύματος και  και 720.000 ευρώ στους υπαλλήλους που εγκλωβίστηκαν στο κτίριο.

Το αφήγημα στον πολιτικό λόγο

Η Marfin δεν έπαψε ποτέ να χρησιμοποιείται ως αντεπιχείρημα στον δημόσιο λόγο. Ακολουθεί συνήθως καταγγελίες ενάντια στην αστυνομική βία ή, ακόμα, και την ίδια την δολοφονία του Παύλου Φύσσα, η οποία είχε χαρακτηριστεί από τον Αντώνη Σαμαρά ως «αντίστοιχη της Marfin».

Η ίδια η θεωρία της βίας που ξεκινάει από τα δύο άκρα του πολιτικού φάσματος χτίστηκε ακριβώς πάνω στην δολοφονική ενέργεια στην υπόθεση της Μarfin, με αποτέλεσμα στο έγκλημα να αποδοθούν έως και συλλογικές ευθύνες από μερίδα του πολιτικού κόσμου.

Η ουσία, όμως, είναι μία όποιοι κι αν είναι οι δολοφόνοι. Τρεις νέοι άνθρωποι σκοτώθηκαν στα γραφεία τους. Είτε επειδή η τράπεζα τους ανάγκασε να εργαστούν, είτε γιατί το ήθελαν αυτό που έγινε και είναι απαράγραπτο, ήταν μια δολοφονική επίθεση από κουκουλοφόρους με μολότοφ «ειδικής κατασκευής».

Κι ότι αυτοί οι θρασύδειλοι δολοφόνοι κυκλοφορούν ανάμεσά μας.

http://www.in.gr/2018/05/05/greece/okto-xronia-apo-tin-tragodia-tis-marfin-oi-adikaiotoi-nekroi-kai-oi-asylliptoi-dolofonoi/

Νεοφιλελεύθερα σαΐνια...

Ένα σχόλιο από το Διαδίκτυο...

H Aντιγόνη Λυμπεράκη, ανιψιά του Μητσοτάκη, πρώην αντιπρόεδρος της "Δράσης" και βουλευτής του "Ποταμιού", καθηγήτρια "Feminist Economics" στην Πάντειο, ανέλαβε Γενική Διευθύντρια της ΜΚΟ για τους πρόσφυγες "Solidarity Now", που χρηματοδοτείται από τον Τζόρτζ Σόρος και την Ευρωπαϊκή Ένωση. 

Όλος ο ελληνικός φιλελεδισμός συμπυκνωμένος στην παραπάνω πρόταση. 

Τηλέμαχος Χορμοβίτης

Σχόλιο  ΔΕΕ: Καθηγήτρια Feminist Economics! Δηλαδή τα φεμινιστικά οικονομικά σε τι διαφέρουν από τα κανονικά;  Μάλλον σ' αυτά 1+1 κάνουν 3...

Απόψεις

Τυπικό δείγμα φιλελέ νοοτροπίας η "ανάλυση" που ακολουθεί, με πολλά λόγια και γνωστές πληροφορίες, κατηγορίες εναντίον του Τσίπρα, του Καμμένου, των Ρώσων, του Πούτιν, του Ερντογάν, αιχμές για τον Τραμπ, ονειρεύεται διαμελισμό της Συρίας, Συμμαχία Ελλάδος-Ισραήλ-Αιγύπτου-Κύπρου, εκμετάλλευση των ενεργειακών πόρων της ανατ. Μεσογείου και καταλήγει σε ευχολόγια, χωρίς να μας αποκαλύψει ποιες είναι οι θέσεις της ΝΔ σε όλα αυτά, αν υπάρχουν συγκεκριμένες προτάσεις, προγραμματισμός, προετοιμασία και το σπουδαιότερο: Με ποιο πολιτικό και στελεχικό προσωπικό θα υλοποιηθούν αυτά...

ΔΕΕ

Σκληρό πόκερ με φόντο 

την Ανατολική Μεσόγειο...

Του Θοδωρή Γιάνναρου

​Οι "Ξανθοί Προστάτες της Ελλάδος", κοιτούν πρώτα τα δικά τους συμφέροντα και όχι τους ομόθρησκους τους Έλληνες. Όταν επιτέλους αντιληφθούμε το αυτονόητο, θα αγαπήσουμε ίσως περισσότερο την Ελλάδα και τους Έλληνες και θα προστατεύσουμε και τους δύο, τόσο από τους εχθρούς, όσο και από τους άσπονδους... φίλους"!

Ο Βλαντιμίρ Πούτιν ολοκληρώνει, απ' ό,τι φαίνεται, τη διαδικασία πλήρους αποκατάστασης των σχέσεων του με τον μέχρι πρόσφατα εχθρό του, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Προφανώς αυτό επιτάσσουν τα στρατηγικά συμφέροντα της Ρωσίας, θεματοφύλακας των οποίων είναι ο Ρώσος πρόεδρος!

Έτσι, τις τελευταίες μέρες, το ζήσαμε κι αυτό σε όλο του το μεγαλείο και αντιληφθήκαμε ως Έλληνες, πόσο λεπτοί είναι οι χειρισμοί στη διπλωματία και την εξωτερική πολιτική... αν και είναι εξαιρετικά αμφίβολο, εάν οι κυβερνώντες, ειδικά μετά το παιδικό παραλήρημα του Υπουργού μας, αξιότιμου κ. Πάνου Καμμένου, κατάλαβαν... Χριστό, για το τι έχει συμβεί δίπλα στο σπίτι μας, αλλά και το χρονικό σημείο, που οι Τούρκοι ξαφνικά ξεσάλωσαν απειλώντας Θεούς και Δαίμονες...

Η επίσκεψη Πούτιν στην Τουρκία έχει ιδιαίτερη σημασία καθώς, ο Ερντογάν εμφανίζεται απομονωμένος από τη Δύση και μόνο η Ρωσία αυτή την περίοδο τού συμπαραστέκεται, για τους δικούς της βέβαια λόγους... 

Η Ρωσία "στηρίζει" σθεναρά τις κινήσεις της Τουρκίας, για να ικανοποιήσει προφανώς τα δικά της συμφέροντα στη συγκεκριμένη περιοχή... Συμφέροντα που σχετίζονται με την αντιπαλότητά της με τις ΗΠΑ του Τραμπ, αλλά και με τις εξελίξεις στη Συρία, όπου η Τουρκία έχει πλέον ενεργό ρόλο μετά την επικράτηση της στο Αφρίν.

Ο Ερντογάν από την πλευρά του παίζει το δικό παιχνίδι, προσπαθώντας να αποκομίσει όσο το δυνατόν περισσότερα οφέλη για τον εαυτό του και τη χώρα του, από την επίσκεψη του Ρώσου Τσάρου.

Έχοντας εδώ και καιρό κάκιστες σχέσεις με Ευρώπη και ΗΠΑ, βασίζει πολλά στις σχέσεις με το Κρεμλίνο και τον ίδιο τον Πούτιν. Άλλωστε, δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι η Τουρκία δεν προχώρησε σε καμία απολύτως απέλαση Ρώσου διπλωμάτη, με αφορμή την υπόθεση του Ρώσου πρώην κατασκόπου, που δηλητηριάστηκε μαζί με την κόρη του με νευροπαραλυτική ουσία, στην Αγγλία, ενώ από την άλλη, δεν χάνει ευκαιρία να διαπραγματεύεται την πιθανότητα προμήθειας υπερσύγχρονων ρωσικών οπλικών συστημάτων! 

Ο Πούτιν διαθέτει στον Ερντογάν ένα σημαντικό όπλο, που θα καλύψει τις στρατηγικές ανάγκες του, οι οποίες εντάσσονται από την άλλη και στο ευρωπαϊκό πρόγραμμα παραγωγής και ανάπτυξης αντιπυραυλικών συστημάτων άμυνας, επιβάλλοντας έτσι τόσο στην Ευρώπη, όσο και στο ΝΑΤΟ μια sui generis κατάσταση στο θέμα των εξοπλισμών... όπου μια χώρα - μέλος του ΝΑΤΟ και υποψήφια προς ένταξη στην Ε.Ε. χρησιμοποιεί τη Ρωσία για την κάλυψη των άμεσων αναγκών της στη δημιουργία αντιπυραυλικής ασπίδας ενώ συγχρόνως ρίχνει γέφυρες και στην Ευρώπη για να εξασφαλίσει εναλλακτικές για το ενδεχόμενο που η Ρωσία, μελλοντικά την εγκαταλείψει. 

Ρωσία και Τουρκία όμως, συζητούν τώρα και για άλλα κρίσιμα ρωσικά οπλικά συστήματα όπως μαχητικά, αντιαεροπορικά, βαλλιστικά, κλπ. Μια μεγάλη γκάμα οπλικών συστημάτων για την επόμενη ημέρα ως αντάλλαγμα της εξόδου από το ΝΑΤΟ αν οι ΗΠΑ δεν αποχωρήσουν από τη Βόρεια Συρία και δεν τα βρουν σε Αιγαίο-Μεσόγειο και υδρογονάνθρακες. 

Άφιξη των ρωσικών αντιαεροπορικών συστημάτων, υπερεξοπλισμός της Τουρκίας με νέα ρωσικά όπλα και σταδιακή απομάκρυνση/εκδίωξη των νατοικών-αμερικανικών βάσεων από το ΝΑΤΟ, είναι το υποθετικό αλλά καθόλου εξωπραγματικό σχέδιο του Βλαντιμίρ Πούτιν!

Το γεγονός αυτό ενισχύεται και από τις σημερινές εξελίξεις. Οι Αμερικανοί ενισχύουν τις θέσεις τους κάτι που θα τους φέρει εκ νέου σε σφοδρή αντιπαράθεση με την Τουρκία του Ερντογάν, που θέλει σαν τρελός να αποκτήσει πυρηνική ενέργεια, τεχνογνωσία και όπλα. Αυτό τον ενδιαφέρει καθώς γνωρίζει πως μόνο με πυρηνικά όπλα μπορεί να επιβιώσει στα πρότυπα της Β.Κορέας και του Ιράν. 

Μόλις λοιπόν λάβει και τα αντιαεροπορικά συστήματα η αλαζονεία του θα κτυπήσει κόκκινο. 

Μια Τουρκία σούπερ εξοπλισμένη τι θα είχε άραγε να φοβηθεί στην ευρύτερη περιοχή; Ήδη τα αποτελέσματα αυτής της επικίνδυνης και έμπρακτης αλαζονείας, τα ένιωσαν στο πετσί τους οι γειτονικές της χώρες.

Αυτή η κατάσταση όμως, αφορά και στην Ευρώπη, και στην Αμερική, αλλά πρωτίστως και σ' εμάς τους Έλληνες. 

Η Ελλάδα, με αυτό το "κάτι σαν κυβέρνηση" που ατυχώς διαθέτει, έχει μάλλον αντιληφθεί κάπως αργοπορημένα, πως ο Πούτιν αντιμετωπίζει την Ελλάδα όχι και τόσο φιλικά και αυτό δυστυχώς αποτελεί μέγα πρόβλημα. 

Την ίδια στιγμή ο Πούτιν εμβαθύνει τις σχέσεις του με την Κυπριακή Δημοκρατία, την οποία στηρίζει παρά τις στρατηγικές "λυκοφιλίες" του με τον Ερντογάν. 

Είναι ιδιαίτερα σκοτεινή άβυσσος η ψυχή του Βλαντιμίρ Πούτιν και δύσκολα μπορεί κανείς ν' αντιληφθεί τα γεωπολιτικά του παιγνίδια. Παίζει παντού, αλλά ειδικά στα Βαλκάνια, προκαλεί ανοικτά τους Αμερικανούς και φαίνεται να το διασκεδάζει ιδιαίτερα...

Έτσι, με τη Δύση να παρακολουθεί ανήσυχη, ο Πούτιν μαζί με τον Ερντογάν και τον πρόεδρο του Ιράν, Ροχανί έλαβαν από κοινού μέρος σε κλειστή τριμερή διάσκεψη για την κατάσταση στη Συρία, όπου αποφάσισαν για τα επόμενα κοινά βήματά τους, γράφοντας τη Βορειοατλαντική Συμμαχία, κυριολεκτικά στα παλαιά τους τα υποδήματα...

Παράλληλα, οι Ερντογάν και Πούτιν θεμελιώνουν και τον πυρηνικό σταθμό (τον πρώτο από τους πέντε), στο Ακκουγιού, βόρεια της Κύπρου, όπου η κατασκευή του συγκεκριμένου πυρηνικού σταθμού θα βάλει την Τουρκία στις πρώτες γραμμές των παικτών της περιοχής στον τομέα της ενέργειας. Με την τελετή της θεμελίωσης, η Τουρκία θα γίνει πυρηνική δύναμη για να φτάσει τον στόχο μιας "Μεγάλης και Ισχυρής Τουρκίας", που είναι και το όραμα του Ερντογάν και θα είναι ένα από τα πιο σημαντικά βήματα, που μπορεί να κάνει, ώστε να ανελιχθεί σε ένα άλλο στρατηγικό επίπεδο, με μεγάλη ποικιλία πηγών, σε τεχνολογικά επίπεδα αιχμής, ανεξάρτητη και συνεχόμενη παροχή ηλεκτρικού ρεύματος... και όχι μόνον!!! 

Πρόκειται για μία από τις σημαντικότερες συνεργασίες που έχουν υπογραφεί μεταξύ των δύο χωρών, μετά την πώληση μετά "Βαΐων και κλάδων" στον Ερντογάν, των ρωσικών βαλιστικών πυραύλων S-400. 

Εκτός όμως των προαναφερθέντων, η Ρωσία προσφέρει μια ακόμη υπηρεσία στον Ερντογάν, τηστιγμη που έχει τεθεί σχεδόν στο περιθώριο από Ε.Ε. και Ουάσιγκτον. Του δίνει τη δυνατότητα προβολής ενός ηγετικού περιφερειακού παίκτη και συγχρόνως ανοίγει τις δυνατότητες για αποκατάσταση των οικονομικών, εμπορικών, ενεργειακών και αμυντικών σχέσεων αλλά και την επανάκαμψη των Ρώσων τουριστών που αποτελούν τον μεγάλο τροφοδότη της τουρκικής τουριστικής βιομηχανίας, εις βάρος όμως της Ελλάδος, η οποία και θα τους απωλέσει...

Είναι τυχαίο άραγε, ότι ο "Τσάρος", με ιδιαίτερη ικανοποίηση, δήλωσε ότι οι σχέσεις των δυο χωρών βρίσκονται σε φάση "πλήρους αποκατάστασης";

Ο κατά τ' άλλα ορθόδοξος Βλαντιμίρ Πουτιν, αν και πιστός προσκυνητής του Αγίου Όρους, έχει κάθε λόγο να... τακιμιάζει με τον επικίνδυνο ισλαμιστή και φανατικό πολέμιο της Ορθοδοξίας, Ρετζέπ Ταγιπ Ερντογάν, καθώς έτσι προκαλεί μια εντυπωσιακή ανακατωσούρα στη Βορειο-Ατλαντική Συμμαχία και στην ίδια τη συνοχή της, αλλά συγχρόνως νομιμοποιεί και τη ρωσική στρατιωτικοπολιτική παρουσία στη δύσκολη περιοχή της Μέσης Ανατολής και μάλιστα μια ανάσα από το Ισραήλ. 

Τα συμφέροντα δυστυχώς δεν έχουν θρησκεία στη διεθνή γεωπολιτική σκακιέρα, ειδικά για ανθρώπους όπως ο Πούτιν, που πουλά και τη... μάνα του, προκειμένου να αποκομίσει οφέλη για τον εαυτό του κυρίως, και δευτερευόντως, για τη χώρα που εκπροσωπεί... 

Ένας πρώην σκληροτράχηλος και αδίστακτος πράκτορας της KGB, ας μην περιμένουμε πως θα έχει ή θα δείξει, έστω και για τα μάτια των μοναχών του Αγίου Όρους, κάποια υποτυπώδη "μπέσα"... 

Πολλά τα λεφτά απ' ό,τι φαίνεται που πρόσφερε απλόχερα ο Ερντογάν στον Πούτιν... από το υστέρημά του πτωχευμένου τουρκικού λαού... αλλά σιγά μην τον νοιάξει... Τα σχέδιά του είναι αυτά που τον καθοδηγούν στον στόχο και δεν πρόκειται ν' αλλάξει ρότα για κανένα λόγο! 

Η Ελλάς βέβαια, ελπίζει πως ο Ρώσος ίσως μπορέσει να επηρεάσει τον "Τούρκο Σουλτάνο", τουλάχιστον στο θέμα των δύο Ελλήνων στρατιωτικών που βρίσκονται, για πάνω από μήνα φυλακισμένοι, σε φυλακές υψίστης ασφαλείας στην Αδριανούπολη, διότι το άλλο, εκείνο της "τουρκικής προκλητικότητας" στο Αιγαίο, δεν πρόκειται να το θίξει μιάς και η ένταση μέσα στους κόλπους του ΝΑΤΟ είναι βούτυρο στο ψωμί του "γερακιού" της Μόσχας!

Αλλά από την άλλη, γιατί ο Πούτιν να βοηθήσει τη χώρα μας, όταν οι σχέσεις Αθήνας – Μόσχας, αυτή την εποχή, δεν είναι και στην καλύτερή τους φάση, με την Αθήνα του... αντιδυτικού "κωλοτούμπα", Αλέξη Τσίπρα, να έχει… κυριολεκτικά προσδεθεί στο "άρμα" της Δύσης... Δεν είναι λογικό ο Πούτιν, να αντιμετωπίζει επιφυλακτικά την Αθήνα και μάλιστα ιδιαίτερα καχύποπτα; 

Από ελληνικής πλευράς πάντως, εκφράζεται συγκρατημένη αισιοδοξία σχετικά με την παρέμβαση Πούτιν στο θέμα των δύο Ελλήνων αιχμαλώτων, αλλά είναι και σχεδόν βέβαιο πως ο Σουλτάνος, ειδικά μετά και την "προφητεία" Καμμένου, πως οι δύο στρατιώτες... μπορεί να μείνουν φυλακισμένοι ακόμα και για δεκαπέντε χρόνια -παραδοχή ήττας, που συνοδεύτηκε από άκρως ανόητες κορώνες, δεν θα "κάψει" τόσο εύκολα το... χαρτί που κρατά σφιχτά στο χέρι.

Η Ρωσία είναι πολύ μεγάλη χώρα και ο Πούτιν είναι και παραμένει ένας ιδιαίτερα έξυπνος και πανούργος ηγέτης, ιδιαίτερα μεγάλου βεληνεκούς.

Δεν είναι σίγουρα αφελής να πιστεύει ότι η Ελλάδα είναι σε θέση να κάνει την όποια "επανάστασή” της και να προσφέρει στη Ρωσία κάποια από εκείνα τα πράγματα, που εκείνη επιθυμεί να πάρει. Από την άλλη θα πρέπει και εδώ στην Ελλάδα ν' αντιληφθούμε επιτέλους, ότι ο "φιλέλληνας" Πούτιν δεν πρόκειται να πολυ-ιδρώσει υποστηρίζοντας τα πάγια δίκαιά μας...

Δυστυχώς παίζονται πολλά στην παγκόσμια ρουλέτα και οι δικοί μας, εδώ και πάρα πολλά χρόνια "αγρόν ηγόραζον"... Πολλά απ΄ όσα στόχευε να πάρει ο Πούτιν στην περιοχή αυτή που και εμείς δραστηριοποιούμεθα, τα πήρε ήδη, χωρίς εμείς ως χώρα, να έχουμε συμβάλει στο παραμικρό. 

Ο Πούτιν πλέον, απλά αναμένει, να έχει στην Ελλάδα ένα μικρό έστω ποσοστό συμμετοχής στο όποιο επιχειρηματικό "παιχνίδι” γίνεται, σε αρκετούς τομείς... και μεταξύ αυτών και στην άμυνα.

Ας αποφασίσουμε κάποια στιγμή, μέχρι που θέλουμε και μπορούμε να φθάσουμε με τη Ρωσία και ας ακολουθήσουμε επιτέλους σωστό βηματισμό, ώστε οι ελληνορωσικές σχέσεις να εμπεριέχουν και μετρήσιμα οικονομικά αποτελέσματα και όχι μόνο λόγια... διότι τελικά και απ' ό,τι φαίνεται, άλλον αγαπάει η Ρωσία και αλλού δίνει το παντεσπάνι... 

Η Ελλάδα έχει ποντάρει τα πάντα, δίνοντας "ρέστα" στις ΗΠΑ του Τραμπ, ο οποίος προς το παρόν έχει προσφέρει μόνο φρούδες υποσχέσεις στον Έλληνα πρωθυπουργό και δωμάτιο... με θέα στην Ουάσινγκτον, αλλά δεν αντιδρά εμπράκτως στην "επίθεση φιλίας" του. Στην κατάσταση που βρίσκεται η Ελλάς, χρειάζεται πολλές πράξεις και λίγα λόγια και είναι θέμα που πρέπει να το κοιτάξουμε σοβαρά και άμεσα, πριν να είναι αργά για δάκρυα και καιρός για παρακάλια, διότι ο Σουλτάνος, μας έχει συνηθίσει σε Τσίπριες κωλοτούμπες, ειδικά σε θέματα εξωτερικής πολιτικής που σχετίζονται με τη χώρα μας!

Σε κάθε περίπτωση όμως, ο κύβος έχει ριφθεί.... Τίποτα δεν θα είναι όπως παλιά... Οι ανακατατάξεις θα είναι τεράστιες και οι αλλαγές, ακόμα και σε επίπεδο συνόρων τεράστιες...

Ελλάδα, Κύπρος και Κουρδιστάν απ' ό,τι φαίνεται, άσχετα με τα όνειρα και τα παιχνίδια του Ερντογάν, θα στηριχθούν... η Συρία θα διαμελιστεί, το Ισραήλ θα έχει καταλυτικό ρόλο στα ενεργειακά, σε Αιγαίο και Μεσόγειο, η δε Τουρκία θα πρέπει να αλλάξει χέρια και στο μέλλον, να "σπάσει" πιθανότατα στα τρία… 

Η "νέα ευρωπαϊκή" και σαφώς πολύ πιο μικρή και όχι ανεξέλεγκτη Τουρκία πιθανότατα θα περάσει στο αντίπαλο δέος, που οι Αμερικανοί μεθοδικά σχεδιάζουν εδώ και καιρό... Πρόκειται για την πρώην υπουργό Εσωτερικών, Μεράλ Ακσινέρ, ή "λύκαινα", ή "Σιδηρά Κυρία", προσωνυμία που της έχουν δοθεί λόγω του πολιτικά άκαμπτου και σκληρού χαρακτήρα της, καθώς και της πολιτικής της στάσης...

Η Ελλάδα είναι υποχρεωμένη, αυτή τη φορά να σκεφθεί και να πράξει έξυπνα και στρατηγικά ορθά, άσχετα με το αν η Τουρκία θα παραμείνει δυνατή ή θα αποδυναμωθεί, αν θα υποστηριχθεί από το ΝΑΤΟ ή τη Ρωσία ή καμία από τις δυο! Πρέπει να σχεδιάσει τα δικά της βήματα και σχέδια, με καθαρό μυαλό και πολιτική ομοψυχία, ατενίζοντας το μέλλον με σοβαρότητα και να πορευθεί, λαμβάνοντας υπ' όψιν όλες τις παραμέτρους του "παιχνιδιού"...

Η αστάθεια που χαρακτηρίζει την Ανατολική Μεσόγειο δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί μεμονωμένα από κάθε κράτος. Απαιτείται συλλογική προσπάθεια και συνεργασία, καθώς και πυλώνες ασφαλείας και ευημερίας!

Στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, μπορεί να αναδυθεί υπό προϋποθέσεις, μία νέα συμμαχία που να περιλαμβάνει την Ελλάδα, το Ισραήλ, την Αίγυπτο και την Κύπρο. Βασικά σημεία αυτής της συνεργασίας είναι η ανεύρεση πλουτοπαραγωγικών πηγών στην περιοχή και η αναζήτηση συνεργειών για την εκμετάλλευσή τους, η ανάσχεση των βλέψεων της Τουρκίας για περιφερειακή ηγεμονία, καθώς και η καταπολέμηση της τρομοκρατίας. Η ανεύρεση ενεργειακών κοιτασμάτων στην περιοχή δημιουργεί νέες ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο, καθώς αποτελεί σημείο συνεργασίας για τις αναφερόμενες χώρες.

Αυτό το γεγονός δεν περνά απαρατήρητο από την Ε.Ε, η οποία αναζητά νέους προμηθευτές. Αυτή η εξέλιξη συμβάλλει στη συνεργασία Ισραήλ-Κύπρου-Ελλάδας, με την Ελλάδα να αποτελεί το μέσο μεταφοράς του φυσικού αερίου στην Ευρώπη.

Η Ελλάδα βρίσκεται σε ένα γεωστρατηγικό περιβάλλον που επιτάσσει τη σύναψη συμμαχιών με γειτονικά κράτη. Εξ ανατολάς υπάρχει ο φόβος της αναθεωρητικής Τουρκίας, ενώ από τη νότια και νοτιοανατολική πλευρά, η ευμετάβλητη Μέση Ανατολή. Σε συνδυασμό με την ανεύρεση σημαντικών ενεργειακών κοιτασμάτων στην Ανατολική Μεσόγειο, η Αθήνα υποχρεώνεται να προσβλέπει σε όλο και πιο στενές σχέσεις με το Ισραήλ.

Εκτός από την αναχαίτιση της ηγεμονικής τάσης της Τουρκίας, η Ελλάδα επιθυμεί τη συνεργασία με το Ισραήλ έπειτα από την ανεύρεση ενεργειακών κοιτασμάτων στην Ανατολική Μεσόγειο. Λόγω της εγγύτητας των δύο χωρών αλλά και της γεωγραφικής θέσης της Ελλάδας, η τελευταία προσφέρει τη δυνατότητα μεταφοράς του φυσικού αερίου του Ισραήλ στην Ευρώπη. Αυτό το γεγονός δύναται να καταστήσει διαμετακομιστικό κέντρο την Ελλάδα είτε με μεταφορά φυσικού αερίου μέσω LNG είτε με υποθαλάσσιο αγωγό.

Ελλάδα και Ισραήλ αναμένεται να αποκομίσουν αμοιβαία οφέλη από τη συνεργασία τους. Η συνεργασία βασίζεται στη διατήρηση της σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο με την αντιμετώπιση ασύμμετρων απειλών. Το Ισραήλ και η Ελλάδα βλέπουν αμφότερες την πραγματοποίηση της αρχής:

"Ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου", ούτως ώστε να πετύχουν εξωτερική εξισορρόπηση, να αναχαιτίσουν τις ηγεμονικές τάσεις της Τουρκίας και να συμβάλλουν στην σταθερότητα στην περιοχή.

Πολλά τα συμφέροντα στην περιοχή που ζούμε και είναι καιρός πιά να κάνουμε εμείς τα πράγματα να συμβαίνουν, αντί να τα παρακολουθούμε παραξενεμένοι να συμβαίνουν... 

Το μόνο που πρέπει να γίνει, είναι ν' αλλάξουμε νοοτροπία, τρόπο προσέγγισης στα Εθνικά θέματα και περισσότερη αγάπη και νοιάξιμο για την Ελλάδα...

Ίδωμεν...

*Ο κ. Θοδωρής Γιάνναρος είναι Μοριακός Βιολόγος, τ. Διοικητής του Νοσοκομείου "Ελπίς”, & Μέλος του "Τομέα Υγείας” της Νέας Δημοκρατίας

http://www.capital.gr/me-apopsi/3284230/skliro-poker-me-fonto-tin-anatoliki-mesogeio?utmsource=email