Σάββατο 2 Ιουνίου 2012

ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΜΕ «ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟ» ΠΡΟΣΩΠΕΙΟ


ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΜΕ «ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟ» ΠΡΟΣΩΠΕΙΟ
Κωνσταντίνος Χολέβας-Πολιτικός Επιστήμων

Ένας μεγάλος αγωνιστής και συγγραφέας, ο ελληνορθόδοξος Μακρυγιάννης, έχει εύστοχα παρατηρήσει για τους κινδύνους που απειλούν τον Ελληνισμό: «Πολλά θεριά προσπαθούν να μας φάνε. Δαγκώνει το ένα από εδώ, το άλλο από εκεί, μα η μαγιά πάντα μένει»! Και έτσι είναι. Άλλοτε από τη Δύση, άλλοτε από την Ανατολή, άλλοτε από τον Βορρά και άλλοτε από τον Νότο πολλοί και διάφοροι επιβουλεύθηκαν αυτόν τον ευλογημένο τόπο και τον λαό που κατοικεί επί χιλιάδες χρόνια με ελληνική συνείδηση. Αλώσεις στρατιωτικές, πολιτιστικές, οικονομικές, θρησκευτικές και άλλες επιχειρήθηκαν πολλάκις. Μερικές επέτυχαν επιφανειακά, άλλες αποκρούσθηκαν. Η μαγιά πάντα έμεινε και μένει. Γι’ αυτό και όσες αλώσεις πέτυχαν μόνο εξωτερικά μάς αλλοίωσαν. Την ψυχή του Έλληνα δεν την κατέκτησε κανείς. Ούτε Τούρκος, ούτε Φράγκος, ούτε Σαρακηνός, ούτε Σλάβος. Παραμένει ανυπότακτη, Ορθόδοξη Χριστιανική και ικανή να αναγεννάται μέσα από τα συντρίμμια.

Γι’ αυτό μερικοί από αυτούς που μας επιβουλεύονται επιχείρησαν να κάνουν πιο ύπουλες τις αλώσεις τους. Να βάλουν χρυσό περιτύλιγμα, να χρησιμοποιήσουν ελληνόφωνους για την άλωση από μέσα, να χρυσώσουν το χάπι με οράματα κίβδηλα και ψεύτικους παραδείσους, με φρούδες υποσχέσεις και με δήθεν προοδευτικό και νεωτεριστικό μανδύα.

Με πρόσχημα τη νεωτερικότητα Παπικοί ιεραπόστολοι προσπάθησαν να διαβρώσουν το γλωσσικό και θρησκευτικό φρόνημα των υποδούλων Ελλήνων μεταγλωττίζοντας την Καινή Διαθήκη και χρησιμοποιώντας τη μονοτονική γραφή. (Βλέπε το βιβλίο του Φίλιππα Αργυριάδη, «Η γραπτή μας γλώσσα και οι δολιοφθορείς της»). Παρά την Τουρκοκρατία και τη αγραμματοσύνη τους οι Ρωμηοί δεν υπέκυψαν. Κράτησαν την Ορθή Πίστη και την παραδοσιακή γλώσσα. Με το πρόσχημα της «προοδευτικότητας» κάποιοι άλλοι επιχείρησαν στον Μεσοπόλεμο ( 1918-1940) να επιβάλουν την λατινική γραφή και να υπονομεύσουν τη γλωσσική μας συνέχεια. Αριστεροί και σοσιαλίζοντες διανοούμενοι με επικεφαλής τον Δημήτρη Γληνό πρότειναν τη χρήση του λατινικού αλφαβήτου αντί του ελληνικού. Και πάλι απέτυχαν. Στην περίοδο 1924-1949 στο όνομα της ψευδοπροοδευτικότητας επιχειρήθηκε η απόσχιση της Μακεδονίας και της Θράκης από τον εθνικό κορμό και η νομιμοποίηση του τεχνητού «Μακεδονικού Έθνους». Έλληνες οπαδοί του προλεταριάτου και της .. αταξικής κοινωνίας παρέσυραν σε απαράδεκτες θέσεις απλοϊκούς ανθρώπους, οι οποίοι πίστεψαν ότι έτσι θα έλθει η κοινωνική δικαιοσύνη και η άρση των ανισοτήτων. Μας αιματοκύλισαν, αλλά τελικά οι νοικοκυραίοι κράτησαν με κόπο και θυσίες τη μαγιά του Μακρυγιάννη.

Πριν από λίγα μόλις χρόνια τα Ιδρύματα των διεθνών Χρηματιστών, οι απάτριδες κερδοσκόποι και οι υπηρέτες της Νέας Τάξης πραγμάτων και της Νέας Εποχής του θρησκευτικού συγκρητισμού χρησιμοποίησαν πάλι το δήθεν προοδευτικό προσωπείο για να αλλοιώσουν την Ιστορία μας και να σβήσουν από τη μνήμη των νεωτέρων τους ήρωες και τους μάρτυρες. Σχολικά βιβλία υπετάγησαν στα κελεύσματα της ελληνοτουρκικής φιλίας, τετράτομα έργα εμφανίσθηκαν για να διαστρεβλώσουν τη Βαλκανική Ιστορία, ντοκυμαντέρ προβλήθηκαν για να παρουσιάσουν ως ανύπαρκτη τη διαχρονική συνέχεια του Ελληνισμού. Οι δήθεν ειρηνιστές πάλι απέτυχαν. Η μαγιά κρατά ψηλά τη σημαία.

Σήμερα, εν όψει των εκλογών της 17ης Ιουνίου, η Νεοταξική Αριστερά ετοιμάζεται να ξεθεμελιώσει κάθε τι Ελληνικό και Ορθόδοξο από την πνευματική και στρατιωτική μας Άμυνα. Αν επικρατήσουν οι συνιστώσες της αλαζονικής Αριστεράς θα κτυπηθεί βάναυσα κάθε στοιχείο που διασφάλισε μέχρι τώρα τη στρατιωτική, την οικονομική και την πνευματική μας άμυνα. Και η Ιστορία αποδεικνύει ότι η πνευματική άμυνα είναι η σπουδαιότερη για τον Ελληνισμό. Χωρίς ελληνορθόδοξη παιδεία και χωρίς πίστη στους Αγίους και τους ήρωες θα υποστούμε εύκολα νέες Αλώσεις.

Κ.Χ. 22.5.2012

Τα "στελέχη" του ΣΥΡΙΖΑ
 

Ένα από τα "μπουμπούκια" που θέλουν να μας κυβερνήσουν! Ο Νίκος Βούτσης, που με τις φαιδρές δηλώσεις του περί ...δημοψηφίσματος ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων. Το ρεπορτάζ που ακολουθεί είναι από την ιστοσελίδα της εφημ. ΕΘΝΟΣ στις 23-5-12.
ΔΕΕ

Θέλει και... δημοψήφισμα μετά τις εκλογές


Νέο αλαλούμ και θύελλα μετά τις δηλώσεις Βούτση και στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ για προσφυγή στον λαό. Ανοιχτό το ενδεχόμενο κάλπης για το Δημοσιονομικό Σύμφωνο είχε αφήσει ο Αλ. Τσίπρας στη συνεδρίαση της ΚΠΕ του κόμματος
Την πρόταση για δημοψήφισμα ανέσυραν τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ εάν αποτύχουν οι διαπραγματεύσεις με την τρόικα, καλώντας τους πολίτες να ψηφίσουν για? τρίτη φορά μέσα σε διάστημα λίγων μηνών.
Η απόφαση για δημοψήφισμα -με ανοικτό το ενδεχόμενο η χώρα να βρεθεί μπροστά ακόμη και στην επιλογή εξόδου από το ευρώ- εκφράστηκε από τον βουλευτή Νίκο Βούτση καθώς, μιλώντας προχθές στη ΝΕΤ και σε σχετικό ερώτημα τι θα πράξει ο ΣΥΡΙΖΑ εάν επέλθει αδιέξοδο στις διαπραγματεύσεις με τους δανειστές, απάντησε πως η επόμενη κίνηση θα είναι η προσφυγή στον λαό και δημοψήφισμα.
Η δήλωση του κ. Βούτση προκάλεσε την έντονη αντίδραση του βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Ανδρέα Λοβέρδου, καθώς επισήμανε πως «δεν έχουμε την πολυτέλεια του χρόνου για συνεχείς εκλογές, η χώρα δεν θα αντέξει», προειδοποιώντας ότι αυτή η ενέργεια εγκυμονεί κινδύνους αφού κατά την άποψή του θα ήταν καταστροφικό έπειτα από δύο εκλογικές αναμετρήσεις -μέσα σε δύο μήνες- η χώρα να προχωρήσει σε δημοψήφισμα.
Λίγες ώρες αργότερα και μετά τον θόρυβο που προκλήθηκε, ο ΣΥΡΙΖΑ εξέδωσε ανακοίνωση κάνοντας λόγο για συστηματικά επιχειρούμενη διαστρέβλωση των θέσεων του ΣΥΡΙΖΑ.
Όπως διευκρίνισε ο ΣΥΡΙΖΑ, το δημοψήφισμα που έχει προτείνει εδώ και μήνες αφορά στο Σύμφωνο Δημοσιονομικής Σταθερότητας, ενώ επανέλαβε πως δεν τίθεται θέμα εξόδου από το ευρώ.
Σύμφωνα με την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, οι τοποθετήσεις στελεχών του «σε υποθετικά ερωτήματα για τη μελλοντική στάση της χώρας αναφορικά με τη δανειακή σύμβαση λαμβάνουν υπόψη τους ότι το τελικό κριτήριο όλων των αποφάσεων μιας αριστερής και προοδευτικής κυβέρνησης δεν μπορεί να είναι άλλο από τις ανάγκες του ελληνικού λαού, η κρίση του οποίου δεν είναι κάτι που εμείς φοβόμαστε.
Αυτός που μπορεί σε τελική ανάλυση να αποφασίσει για το μέλλον του είναι ο ίδιος ο λαός».
Σημειώνεται ότι στη συνεδρίαση της ΚΠΕ του ΣΥΝ ο Αλ. Τσίπρας είχε αφήσει ανοιχτό το να διεξαχθεί δημοψήφισμα για το Δημοσιονομικό Σύμφωνο, ενώ ανάλογες δηλώσεις έγιναν χθες και από τον εκπρόσωπο Τύπου Πάνο Σκουρλέτη -μιλώντας στο Mega-, ο οποίος δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο δημοψηφίσματος σε περίπτωση που η χώρα βρεθεί προ αδιεξόδου, ενώ ανάλογες δηλώσεις έκανε και η βουλευτής Σοφία Σακοράφα.
Σημειώνεται ότι μετά τις εκλογές κεντρικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ με τις αμφιλεγόμενες δηλώσεις τους προκάλεσαν τουλάχιστον σύγχυση και ανησυχία στην κοινή γνώμη.
Ο Μ. Γλέζος μίλησε για εσωτερικό δανεισμό της χώρας καθώς οι πολίτες με εισόδημα πάνω από 20.000 ευρώ θα κληθούν να καταβάλουν ένα ποσό στο κράτος, ο Γ. Μηλιός για φορολόγηση των μεγάλων επιχειρήσεων με 1% και ο Δ. Στρατούλης για αξιοποίηση των καταθέσεων υπέρ της ανάπτυξης της χώρας.
Παναγιώτης Τσούτσιας

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22767&subid=2&pubid=63660826

 

Από το πρωτοσέλιδο της εφημ. ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ της 4-10-2007

Το ηγετικό στέλεχος που αναφέρεται δεν είναι άλλο από τον κ. Βούτση, ο οποίος ήταν πιθανότατα υπερήφανος για τα κατορθώματα του ...κανακάρη του. Τότε τον είχαν ...αποσύρει από την κυκλοφορία για μεγάλο διάστημα και επανεμφανίσθηκε προεκλογικά δημιουργώντας συνεχώς προβλήματα με τις άκαιρες και άστοχες δηλώσεις του. Πιθανότατα να δούμε αυτό το προβληματικό άτομο και Υπουργό ΠΡΟ-ΠΟ (Προστασίας του Πολίτη ντε!)! Θα μου πέιτε ο αστείος και ανεπαρκής Παπουτσής, ή εκείνος ο απίστευτος Χρυσοχοϊδης ήσαν καλύτεροι; Για να μη αναφερθώ στον απαράδεκτο και γελοίο πολιτικάντη της ΝΔ, τον Πάκη!
Προσωπικά τίποτα δεν θα με εκπλήξει μια και τα έχω δει όλα πια και έχω καταλήξει ότι ισχύει απόλυτα το σοφό εκείνο ρητό: Κάθε λαός έχει την κυβέρνηση που του αξίζει...




Παρασκευή 1 Ιουνίου 2012

Επιστολή στον Θάνο Τζήμερο


Επιστολή στον Θάνο Τζήμερο για τις θέσεις του κόμματος Δημιουργία Ξανά, περί «Σχέσεων Κράτους-Εκκλησιών»

Αγαπητέ κ. Τζήμερε,
Συγχαρητήρια για την εκλογική σας επίδοση στις 6 Μαΐου. Λαμβάνω το θάρρος για αυτήν την επιστολή επειδή είστε ένας από τους λίγους πολιτικούς αρχηγούς, οι οποίοι απάντησαν στις ερωτήσεις του ηλεκτρονικού debate του Αντίβαρου, και μάλιστα αρκετά εύστοχα. Σας γράφω λοιπόν επειδή μου έκανε εντύπωση το στίγμα της «Δημιουργίας, Ξανά!», όπως το εκφράσατε εν γένει δημοσίως και ειδικά το «πολιτική χωρίς πολιτικούς», την έμφασή σας στο αίτιο της κρίσης ως το μοντέλο «Σοβιέτ», το οποίο υιοθέτησε η χώρα μας για δεκαετίες και την άνεση με την οποία καταγγέλετε ταυτόχρονα τους θαυμαστές του Χίτλερ και του Στάλιν. Απογοητεύτηκα όμως σφόδρα όταν διάβασα τις θέσεις σας για τις σχέσεις «Κράτους-Εκκλησιών». Ο φρέσκος πολιτικός σας λόγος, προερχόμενος από βιώματα και εμπειρία στον ιδιωτικό τομέα (ο οποίος έχει πράγματι αφανιστεί από την Ελλάδα και ως ιδιωτικός τομέας εμφανίζεται μία νομενκλατούρα διαπλεκόμενων με το δημόσιο λειτουργώντας ως πελάτης του), στο πεδίο αυτό των θέσεων του κόμματος έλκεται από στείρα στερεότυπα της αριστεράς. Ξεκινώ από κάποιες γενικές αρχές, τις οποίες θεωρώ πολύ σημαντικές. Κατόπιν, συνεχίζω θέτοντας ορισμένα γεγονότα τα οποία ανατρέπουν συγκεκριμένες θέσεις σας, ελπίζοντας να ληφθούν υπόψιν όλα αυτά.

Γενικές αρχές
Μία οξυδερκής θεώρηση της ελληνικής ιστορίας, όσο και κοινωνίας, όταν δεν εμφορείται από τις αγκυλώσεις της αριστερής διανόησης η οποία έχει επικρατήσει στην άρχουσα πολιτική κουλτούρα τα τελευταία 30 χρόνια, διαβλέπει ότι η σχέση έθνους και θρησκείας στην Ελλάδα είναι διαφορετική και όχι συγκρίσιμη με το τι γίνεται στην Ευρώπη. Είναι λάθος ανάγνωση και οδηγεί σε λάθος θέσεις, να συγκρίνει κανείς τον ρόλο και τη θέση της Εκκλησίας ως οργανισμού, αλλά και ως πεποίθησης σε λαϊκό επίπεδο στην Ελλάδα, με την καταπίεση αιώνων από τη Ρωμαιοκαθολική απολυταρχία και το σύμπλεγμα θρησκείας και αυταρχισμού στη Δύση για αιώνες –μέχρι και τον Φράνκο κατά το δεύτερο μισό του αιώνα που πέρασε. Μία πολιτική θέση, η οποία θα πρωτοτυπεί απέναντι στο τρέχον πολιτικό σύστημα σήψης και θα αποπειράται να διατυπώσει μία πρόταση λειτουργική για την ελληνική κοινωνία δεν μπορεί να αναπαράγει τις ιδεοληψίες συγκεκριμένων χώρων, αλλά να λαμβάνει υπόψη δημιουργικά τις ελληνικές ιδιαιτερότητες εν προκειμένω.

Συγκεκριμένα: η θρησκεία στην Ελλάδα δεν είναι απλά ένας μεσαιωνικός εξουσιαστικός φορέας, ο οποίος κράτησε κάποια από τα προνόμιά του και στο νεωτερικό κράτος δημιουργώντας μία παθογενή σχέση με διάρκεια ως σήμερα, όπως προκύπτει από το πλαίσιο των θέσεων της ‘Δημιουργίας Ξανά’ όπως αυτό παρουσιάζεται στην ιστοσελίδα σας. Τουναντίον, σαν διοικητικός θεσμός ήταν πάντα ιστορικά πιο αδύνατος και υποταγμένος παρά το αντίθετο. Στη δε σύγχρονη ιστορία, ας μην λησμονούμε πως η αφετηρία του νεοελληνικού κράτους ήταν η απόπειρα πλήρους εκμηδένισης της θεσμικής παρουσίας της Ελλαδικής Εκκλησίας στην πρώιμη Βαυαροκρατία. Πολλά από τα εκκλησιαστικά στοιχεία τα οποία διανθίζουν κρατικές εκφάνσεις ή εκδηλώσεις σήμερα, είναι ακριβώς το αντίθετο από αυτό που υπονοείται στις θέσεις σας: στην ουσία είναι «κατακτήσεις» τις οποίες η αδυναμία της πρώιμης Βαυαροκρατίας να φτιάξει ένα λειτουργικό κράτος με τις αφετηριακές της αξίες, και η αντιδρώσα κοινή γνώμη, επέβαλλαν σταδιακά κατά την περίοδο του ρομαντισμού. Το πιο χαρακτηριστικό (αλλά σίγουρα μόνο ως ένα από πληθώρα αντίστοιχων περιπτώσεων) παράδειγμα αποτελεί η Συνταγματική υποχρέωση να είναι Ορθόδοξος ο αρχηγός του κράτους. Ήταν πάνδημο αίτημα για πάνω από 50 χρόνια ελεύθερου κρατικού βίου, το οποίο η εξουσία σνομπάριζε επίμονα, συστηματικά και επιδεικτικά –μέχρι την κατοχύρωση της κατά την πρώτη δεκαετία του Γεωργίου Α’.

Κυρίως όμως, όπως κατά καιρούς έχει καταδείξει ο Χρήστος Γιανναράς, σε έναν λαό και μία κουλτούρα που δεν έχει μάθει να λειτουργεί με τις αρχές του ωφελιμισμού και της πειθαρχίας, οι οποίες υπάρχουν στη Δύση ως απότοκο του εκεί ιστορικού και πολιτισμικού (άρα και θρησκευτικού) μοντέλου, η Ορθοδοξία είναι μία συντεταγμένη του συλλογικού κοινωνικού βίου, ένα μαξιλάρι οργάνωσης και νοηματοδότησής του. Οι άνθρωποι, στο αρχέτυπο της ελληνικής κοινωνίας, επιτελούν λειτουργίες και ικανοποιούν ανάγκες, τόσο στον ιδιωτικό όσο και συνερχόμενοι στον δημόσιο βίο, με άξονα τη θρησκεία και την Εκκλησία. Αυτό είναι μία πολιτισμική ιδιαιτερότητα την οποία δεν μπορεί να παραγνωρίσει όποιος θέλει να απεικονίσει με συνέπεια την ελληνική κοινωνία, ούτε να σπεύσει να την απορρίψει με την στερεοτυπική χονδροειδή κατάταξή της ως «θεοκρατία». Όταν φτιάχνει κανείς πρόγραμμα το οποίο να αντιστοιχεί σε έναν συγκεκριμένο λαό, πρέπει να μπορεί να αποσαφηνίζει τέτοιου είδους λεπτομέριες, -χρειάζεται προσέγγιση με διάκριση, όχι τσουβάλιασμα με ιδεοληψίες.

Αυτό λοιπόν το θέμα δεν αντιμετωπίζεται ούτε με νομικισμούς, όπως διαπνέει το πλαίσιο των θέσεών σας, ούτε με αφορισμούς. Το αντίθετο. Ιδιαίτερα δε σε περιόδους και φάσεις όπου αποσυντίθεται ο κοινωνικός ιστός του έθνους, είναι απαραίτητο το λειτουργικό όραμα ανασυγκρότησης να γίνεται χωρίς αποκλεισμούς κύριων εθνικών συνιστωσών (μία εκ των οποίων στην ελλαδική κοινωνία είναι αναμφίβολα και η Εκκλησία), και όχι να είναι διαιρετικό των βασικών συντεταγμένων του κοινωνικού ιστού. Χρειάζεται σύνθεση του μοντέλου ανάπτυξης το οποίο προτείνετε στην κοινωνία και την οικονομία, με τους άξονες ιστορικής και πολιτισμικής ιδιαιτερότητας, όπως ο συγκεκριμένος. Ιστορικά, κάθε σχήμα το οποίο καταφέρνει να βγάλει μία κοινωνία από τέτοια κρίση ταυτότητας όπως η σημερινή στην Ελλάδα, είναι συνθετικό, όχι δογματικό. Αυτό διδάσκει η Ιστορία.

Σχετικά τώρα με τις πιο συγκεκριμένες θέσεις σας, θα σχολίαζα τα κάτωθι.

Περί εκκλησιαστικής περιουσίας

Το επιχείρημα των θέσεών σας ότι η περιουσία στα χέρια της Εκκλησίας της δόθηκε επί Οθ. Αυτοκρατορίας ως πολιτικού εκπροσώπου των Ελλήνων (Χριστιανών), και άρα θα πρέπει να επιστραφεί στο κράτος, το οποίο είναι μετά την Επανάσταση ο νόμιμος διάδοχος φορέας πολιτικής εκπροσώπησης των Ελλήνων, είναι παντελώς άστοχο –και για την ακρίβεια πρωτοφανές. Κανένας από όσους προέβησαν στις ενέργειες τις οποίες περιγράφω πιο κάτω δεν χρησιμοποίησε αντίστοιχο ισχυρισμό. Έχουμε και λέμε:

• 1833-34. Η αντιβασιλεία του Όθωνα διέλυσε 416 Μοναστήρια και υφάρπαξε τις περιουσίες τους. Μιλάμε για το 80% των Μοναστηριών.

• 1836, η αντιβασιλεία του Όθωνα απαλλοτρίωσε την περιουσία των υπολοίπων μοναστηριών.

• Με τους νόμους 1072/1917 και 2050/1920 είχαμε αναγκαστική απαλλοτρίωση μοναστηριακών εκτάσεων σε δύο φάσεις, με δεύτερη το 1930. Συνολικά οι εκτάσεις είχαν αξία 1 δις δραχμών της εποχής, από τις οποίες το κράτος κατέβαλε μόνο το 4%

• Με το νόμο 4684/1931 έγινε αναγκαστική ρευστοποίηση της ακίνητης περιουσίας των Μονών. Τα χρήματα που εισπράχθηκαν εξαφανίστηκαν τα πρώτα χρόνια της Κατοχής.

• Στις 18/9/1952 υπεγράφη νέα σύμβαση με την οποία παραχωρούνταν το 80% της εκκλησιαστικής γης έναντι του ποσού 45 εκατομυρίων δραχμών. Στη Σύμβαση αυτή, με πρωτοβουλία του κράτους πάντα, το οποίο προχώρησε σε μία ακόμη αναγκαστική απαλλοτρίωση, το κράτος παραδέχτηκε ότι αδυνατούσε να αποπληρώσει τα χρωστούμενα προς την Εκκλησία και έτσι πρότεινε για αντάλλαγμα να μισθοδοτεί για πάντα τους κληρικούς.

• Με το νόμο (Τρίτση) 1700/1987 επιχειρήθηκε η οριστική αποψίλωση της εναπομείνουσας εκκλησιαστικής περιουσίας, όμως αφού κατέφυγαν οι Μονές στα ευρωπαϊκά δικαστήρια η υπόθεση σταμάτησε.

Συμπερασματικά: η Εκκλησία, δηλαδή τα πλέον των 10000 ΝΠΔΔ τα οποία την απαρτίζουν νομικά, έχουν απωλέσει σχεδόν όλες τις εκτάσεις γης που κατείχαν, μετά από σειρά αναγκαστικών απαλλοτριώσεων. Στην έρευνα της Αγροτικής Τράπεζας το 1988, την οποία κι εσείς αναφέρεστε, υπολογίζει την Εκκλησιαστική περιουσία σε 1.28 εκ στρέμματα γης, από τα οποία μόνο τα 169900 είναι καλλιεργίσιμη γη. Οι αριθμοί αυτοί αναπαράγονται και στις θέσεις σας. Για να δοθεί όμως η πλήρη εικόνα δίνω και ένα επιπλέον στοιχείο της έρευνας, το οποίο παραλείπετε, ότι δηλαδή οι καλλιεργίσιμες εκτάσεις της Εκκλησίας αθροίζονται στο 0.48% του συνόλου. Επίσης, στην ίδια έρευνα αναφέρεται ότι κατά τη δεκαετία 1974-1983 εγκαταλείπονται 162400 στρέμματα ανά έτος από τους αγρότες, συγκρίσιμο μέγεθος με τις Εκκλησιστικές εκτάσεις. Στα 4.38 εκατομύρια στρέμματα υπολογίζονται οι εγκαταλελειμένες εκτάσεις το 1983 από τους ίδιους τους αγρότες. Επίσης, οι μικρές σχετικά εκτάσεις αυτές της Εκκλησίας είναι συνήθως δεσμευμένες από το κράτος, και έτσι έχουμε το παράδοξο ενώ το αίτημα διαφόρων δεξιών και αριστερών κομμάτων υποκείμενων στις ιδεολογικές αγκυλώσεις μία αντικληρικαλιστικής αριστεράς να αφορά στη φορολόγηση ή (μία ακόμη) απαλλοτρίωση των εκτάσεων της Εκκλησίας (όπως υπονοείτε σαφώς εσείς), το αίτημα της ίδιας της Εκκλησίας δια του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου -για παράδειγμα στην προηγούμενη κυβέρνηση- να είναι η αποδέσμευση από το κράτος των εκτάσεων που ανήκουν στην Εκκλησία, ώστε η από κοινού εκμετάλλευσή τους να αποφέρει οφέλη για το κοινωνικό σύνολο! Η τεράστια απόσταση της πραγματικότητας από την εικονική της εκδοχή είναι φανερή και ενδεικτική της επίδρασης στερεοτύπων στη διαμόρφωση των θέσεών σας και θα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψιν.

Στο σημείο αυτό να προσθέσω ότι αποσιωπάτε κάτι θεμελιώδες: βάσει της σχετικής Σύμβασης του 1952, η μισθοδοσία των κληρικών προήλθε από πρωτοβουλία του κράτους για συγκεκριμένους λόγους. Όποιος λοιπόν προτείνει τη διακοπή της μισθοδοσίας (όπως κάνετε εσείς), θα πρέπει να λάβει πρόνοια είτε για την αντικαταβολή των οφειλομένων προς την Εκκλησία χρημάτων της αξίας των απαλλοτριωμένων εκτάσεων, είτε των ίδιων των εκτάσεων. Εάν δεν το κάνει, είναι υπόλογος στη συνέπεια της ίδιας του της λογικής. Μερικές από τις πιο συγκεκριμένες προτάσεις σας ισχύουν ήδη και είναι περιττές. Για παράδειγμα η φορολόγηση εσόδων από όσα ακίνητα δίνουν πρόσοδο, το ισόκυρο του πολιτικού και θρησκευτικού γάμου κλπ.

Μερικές ακόμη, όπως για παράδειγμα η προαιρετική φορολόγηση των πολιτών υπέρ της Εκκλησίας στην οποία ανήκει, εκτός από το ότι απαοτελεί αντιγραφή άλλων μοντέλων με διαφορετική εθνο-θρησκευτική προέλευση και ταυτότητα η οποία είναι ανύπαρκτη στην Ελλάδα (τουλάχιστον προς το παρόν), δείχνει και μία σύγχυση. Γράφετε για την «ανάρμοστη σχέση Πολιτείας – Εκκλησίας», η οποία λέτε «δίχασε τον λαό, οδήγησε σε πολιτικές τραγωδίες, «αναθέματα» και «λαοσυνάξεις»». Εκτός του ότι μία «διαχωρισμένη» Εκκλησία θα έχει πολύ μεγαλύτερη άνεση να διαμαρτύρεται και να οργανώνει «λαοσυνάξεις», υπάρχει και η σύγχυση σε φιλοσοφικό υπόβαθρο από αυτή τη θέση, διότι από τη μία θεωρείτε «διχασμό» ένα απλό αίτημα της Εκκλησίας προς την πολιτεία να διεξαχθεί δημοψήφισμα με ερώτημα αν επιθυμεί ο λαός την προαιρετική αναγραφή του θρησκεύματος στις αστυνομικές ταυτότητες, διότι περί αυτού επρόκειτο, και από την άλλη ζητάτε ο ίδιος την προαιρετική αναγραφή στη φορολογική δήλωση των πολιτών! Σημειώνω εδώ ότι η εν λόγω σύγχυση διακατέχει ολόκληρη την πλευρά του κράτους, το οποίο ακόμη και σήμερα ερωτά τους πολίτες για το θρήσκευμά τους στις ληξιαρχικές πράξεις γάμων και προσθήκης τέκνων στην οικογενειακή μερίδα, ενώ υπάρχει και η «θετική διάκριση» των μουσουλμάνων μαθητών οι οποίοι εισάγονται σε ειδική κατηγορία σε συγκεκριμένες ανώτατες σχολές. Τη σύγχυση αυτή θα πρέπει να την υποβάλετε στη βάσανο της συνέπειας της λογικής σας, ειδικά εφόσον χρησιμοποιείτε τους συγκεκριμένους χαρακτηρισμούς.

Προχωρώ. Ο διαχωρισμός τον οποίον επιχειρείτε να περιγράψετε στις θέσεις σας είναι πολύ πρόχειρα γραμμένος, και χωρίς να λαμβάνει υπόψιν συγκεκριμένες συνιστώσες. Για την ακρίβεια, όλοι όσοι μιλάνε για αντίστοιχο διαχωρισμό λησμονούν ορισμένες βασικές παρενέργειες, οι οποίες εκτός από το πολιτισμικό υπόβαθρο του ελληνισμού, αφορούν και στις διεθνείς σχέσεις της χώρας και στην εξωτερική πολιτική. Ενδεικτικά επισημαίνω ότι ο εξ αριστερών προερχόμενος αντικληρικαλιστικός άξονας, ο οποίος οδηγεί σε φωνές «άμεσου διαχωρισμού εδώ και τώρα» ξεχνάει τις σχέσεις του Ελλαδικού κράτους με το Άγιο Όρος, το Οικουμενικό Πατριαρχείο, τα πρεσβύτερα Πατριαρχεία και ασφαλώς τις χώρες στις οποίες ανήκουν όλα αυτά, κοκ. Όταν αναφερόμαστε σε μια σχέση με τέτοιο ιστορικό και πολιτισμικό υπόβαθρο, όπως η συγκεκριμένη, τα πράγματα είναι πιο πολύπλοκα από όσο νομίζει κανείς με την πρώτη ματιά.

Στην αρχή των θέσεών σας λέτε ότι «στόχος(;) [του κόμματος] είναι να διπλασιάσουμε ανθρώπους ανεξίθρησκους και ανοιχτόμυαλους». Εκτός από περίεργος, για στόχο κόμματος, αφού δηλώνει μία «ιεραποστολική» διάθεση, υπονοεί σαφώς ότι ένα πολύ μεγάλο μέρος Ελλήνων δεν είναι ανεξίθρησκοι. Από πού συνάγετε αυτό το συμπέρασμα; Υποπτεύομαι ότι συγχέετε την λαϊκή πίστη με την έλλειψη ανεξιθρησκείας, και σ’ αυτή σας τη σύχγυση δεν επιδεικνύετε ο ίδιος αρκετά ανοιχτό μυαλό. Εκτός βέβαια, αν το υπόβαθρο της σκέψης σας είναι αποκλειστικά και ανελαστικά η Ποπεριανή «ανοιχτή κοινωνία».

Γράφετε για παράδειγμα στην αρχή των θέσεών σας πως «Ό,τι κάνει ο δεσπότης θα μπορεί να το κάνει και ο μουφτής». Αναρωτιέμαι τι ακριβώς εννοείτε. Δεδομένου του πλήρους διαχωρισμού (δεν το εξηγείτε επαρκώς, αλλά δίνετε ένα περίγραμμα ότι η Εκκλησία θα ασχολείται αποκλειστικά και αυστηρά με τα του οίκου της), ποια είναι αυτά τα δικαιώματα και τα πράγματα που «μπορεί» να κάνει ο Δεσπότης, αλλά δεν μπορεί ο Μουφτής; Διότι η πραγματικότητα σήμερα είναι ότι ο Μουφτής μπορεί να δικάζει, για παράδειγμα, οικογενειακές υποθέσεις εφαρμόζοντας κατά γράμμα τον Ισλαμικό Νόμο! Μάλλον θέλατε να γράψετε «ό,τι δεν μπορεί να κάνει ο δεσπότης, δεν θα πρέπει να μπορεί να το κάνει ούτε ο μουφτής». Βλέπετε ότι η τεχνητή πολιτική ορθότητα και η με το ζόρι υποβάθμιση του «δικού μας» έναντι του «άλλου» για να εμφανιστούμε ως «δίκαιοι» ή «φιλελεύθεροι» είναι κακός οδηγός.

Αυτό που ίσως αναρωτιέστε τώρα είναι, μα μπορούν να συνυπάρξουν όσα διαβάζω στην παρούσα επιστολή με τις δημόσια διατυπωθείσες απόψεις περί οικονομικής πολιτικής; Η δική μου απάντηση είναι προφανώς ναι. Εδώ θα βασίζεται η πρωτοτυπία, το εναλλακτικό της πρότασής σας, το πραγματικά καινούργιο (ας σημειώσω εδώ ότι το ‘πραγματικά καινούργιο’ για το οποίο μιλάω αναφέρεται στην δημόσια πολιτική συζήτηση όπως αυτή διεξάγεται στην Ελλάδα, γιατί διεθνώς -αρχής γενομένης από τον αγγλοσαξωνικό κόσμο ήδη από την δεκαετία του 80-, η επανάκαμψη των αρχών του φιλελευθερισμού στην οικονομία είναι σύμφυτη με την πρόταξη των παραδοσιακών αξιών των αντίστοιχων κοινωνιών, όπως έκαναν οι κυβερνήσεις Θάτσερ-Ρήγκαν, και όπως είναι ο κανόνας σε όλα τα συντηρητικά και χριστιανοδημοκρατικά κόμματα στη δύση. Δυστυχώς όμως αυτό που έξω παραβιάζει ανοιχτές θύρες, στην Ελλάδα παραμένει ταμπού, λόγω ιδεολογικής κυριαρχίας της αριστεράς). Αλλιώς, μάλλον έχουμε ξανακούσει αυτές τις ιδέες σε πολλές και διαφορετικές εκδοχές. Θα θυμίσω εδώ τον έντονα «εθνομηδενιστικό» και «νεο-οθωμανικό» τόνο τον οποίον δίνουν συνιδρυτές κομμάτων με τα οποία λέτε δημόσια ότι πολιτικά είστε συγγενείς. Αν λοιπόν το δείγμα γραφής επί των συγκεκριμένων ζητημάτων της παρούσης επιστολής δείχνει ότι έχετε κάνει το πρώτο βήμα μίας μακράς διαδρομής διολίσθισης προς τέτοιες απόψεις, αδυνατώ να ισχυριστώ ότι βρήκα σε σας ένα πρωτότυπο συνολικό πολιτικό στίγμα.

Θα κλείσω την επιστολή μου με την υπογράμμιση της θέσης μου πως τα αίτια της κρίσης πράγματι ανιχνεύονται στο υδροκεφαλικό κράτος και στον κρατισμό, και είμαστε στο ίδιο μήκος κύματος σε σχέση μ’ αυτό. Υπάρχει όμως και μία άλλη κρίση. Η κρίση της εθνικής μας ταυτότητας. Χωρίς έμφαση στην εθνική συλλογικότητα, χωρίς συγκροτημένη συλλογική αυτοσυνειδησία, δεν έχουμε μέλλον. Όχι μόνο εμείς, κανείς στον κόσμο. Έναν θεσμό δεν τον αποδομείς αν δεν τον αντικαθιστάς με κάτι άλλο. Ειδάλλως, γκρεμίζεις το οικοδόμημα. Και έχουμε ανάγκη από θεμέλια σήμερα. Ό,τι συμβάλλει στην εθνική μας ταυτότητα είναι απαραίτητο συστατικό της σύνθεσης η οποία θα μας βγάλει από την κρίση.

Με αυτές τις σκέψεις, κλείνω με μια υπόμνηση του Γιώργου Σεφέρη: «Είμαστε ένας λαός, με παλικαρίσια ψυχή, που κράτησε τα βαθιά κοιτάσματα της μνήμης του σε καιρούς ακμής και σε αιώνες διωγμών και άδειων λόγων. Τώρα που ο τριγυρινός μας κόσμος μοιάζει να θέλει να μας κάνει τρόφιμους ενός οικουμενικού πανδοχείου, θα την απαρνηθούμε άραγε αυτή τη μνήμη; Θα το παραδεχτούμε τάχα να γίνουμε απόκληροι;»

Ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο σας,

Με τιμή
Ανδρέας Σταλίδης.
Δημιουργός του Αντίβαρου.
http://www.antibaro.gr/

Πηγή: http://www.antibaro.gr/node/3981



Πέμπτη 31 Μαΐου 2012

Βαρουφάκης: Πώς «διάολο» χρεοκοπεί και η κερδοφόρα Ισπανία;


Σε ένα ακόμα άρθρο αναφοράς για το περιοδικό «HOT DOC» που κυκλοφόρησε στα περίπτερα, ο γνωστός καθηγητής Γιάννης Βαρουφάκης εξαπολύει μύδρους εναντίον της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη διαχείριση ή μάλλον για την τροφοδότηση της κρίσης μέσω ακατανόητων αποφάσεων. Το παράδειγμα της Ισπανίας είναι συγκλονιστικό, πως μια χώρα απολύτως «ισοσκελισμένη και κερδοφόρα», την οδήγησαν οι γελοίες πολιτικές αποφάσεις και οι «αγορές» στο χείλος της καταστροφής…

Γιάννης Βαρουφάκης: Πως «διάολο» χρεοκοπεί
και η κερδοφόρα Ισπανία;
Του Γιάννη Βαρουφάκη

Καλά εμείς. Έστω ότι είμαστε φοροφυγάδες, διεφθαρμένοι, τεμπέληδες, ελλειμματικοί από την κούνια, Ελληνάρες που απαιτούμε να ζούμε από τον ιδρώτα των λαών που παράγουν. Οι Ισπανοί όμως; Εκείνοι τι φταίνε;

- Η Ισπανία δεν είχε πλεονασματικό προϋπολογισμό λίγο πριν ξεσπάσει η κρίση;

- Η Ισπανία δεν είχε χρέος κατά πολύ χαμηλότερο της Γερμανίας λίγο πριν ξεσπάσει η κρίση;

- Η Ισπανία δεν ήταν εκείνη που πέτυχε να κάνει τους μόνους πλεονασματικούς Ολυμπιακούς Αγώνες της Ιστορίας, αφήνοντας πίσω τους μια Μπαρτσελόνα χάρμα ιδέσθαι;

- Η Ισπανία δεν ήταν εκείνη που, με παράδειγμα τη Ζάρα, απέδειξε ότι η Ευρώπη μπορεί να παράγει προϊόντα υφαντουργίας χωρίς να χρειάζεται να μεταφέρει τις θέσεις εργασίας στην Άπω Ανατολή;

- Η Ισπανία δεν προσέφερε στη Volkswagen τα πιο επικερδή εργοστάσιά της στην Ευρώπη (εκείνα της Seat);

Κι όμως, η χώρα αυτή βρίσκεται σήμερα στην ίδια μαύρη τρύπα με εμάς. Πώς είναι κάτι τέτοιο δυνατόν, αν η κρίση οφείλεται σε κακοδαιμονίες που, δίχως αμφιβολία, χαρακτηρίζουν την Ελλάδα αλλά σε καμία των περιπτώσεων την Ισπανία;

Για μια στιγμή ας ξεχάσουμε τα δικά μας και ας αναλογιστούμε το δράμα που εκτυλίσσεται στην Ισπανία (όχι μόνο από αλληλεγγύη προς τον συμπαθή λαό της δυτικής Μεσογείου, αλλά γιατί έτσι θα καταλάβουμε καλύτερα τι μας συμβαίνει κι εμάς τώρα, αυτή τη στιγμή):

Από πέρσι το καλοκαίρι, οι ζημίες των ανόητων ισπανικών ιδιωτικών τραπεζών (που προκλήθηκαν από τζόγο στην αγορά ακινήτων) έχουν μεταφερθεί στους ώμους του ισπανικού δημοσίου, με αποτέλεσμα την ουσιαστική εκπαραθύρωση του τελευταίου από τις «αγορές».

Για να μην αναγκαστεί η EE να παραδεχθεί ότι η Ισπανία είναι η τέταρτη χώρα που «καταπίπτει», αποφασίστηκε η εξής παρανοϊκή «λύση»:

1: Η ΕΚΤ θα δέχεται ό,τι παλιόχαρτο της φέρνουν οι ισπανικές τράπεζες ως «εχέγγυο» και έτσι θα τις δανείσει πάνω από 300 δις με επιτόκιο 1%.

2: Επειδή αυτά τα χρήματα αποτελούν δανεικά, και με τα δανεικά δεν αποφεύγεται μια πτώχευση (παρά μόνο αναβάλλεται), το ισπανικό κράτος θα δανειστεί κι άλλα χρήματα (από το EFSF) με επιτόκιο περί το 4% για να τα χαρίσει στις τράπεζες (στο πλαίσιο της επανακεφαλαιοποίησης) – χωρίς βέβαια να λάβει κοινές μετοχές (κάτι που αποτελεί κατάφωρη παραβίαση των κανόνων του… καπιταλισμού).

3: Λόγω όμως του 2, το ισπανικό κράτος σπρώχνεται βαθύτερα στην πτώχευση. Για να μην βουλιάξει άμεσα, σκέφτηκαν το εξής σοφό: Οι τράπεζες, την ίδια ώρα που θα παίρνουν δανεικά (κι αγύριστα) από το ισπανικό κράτος, θα του δανείζουν με επιτόκια 6% μέρος των δανεικών που παίρνουν από την ΕΚΤ με επιτόκιο 1%.

Κατανοείτε τι σημαίνουν τα παραπάνω;

Οι πτωχευμένες τράπεζες πρώτα μετέφεραν τις ζημίες τους στο ισπανικό κράτος, οδηγώντας το στην πτώχευση, κατόπιν εξασφάλισαν τόνους δανείων από την ΕΚΤ (με επιτόκιο 1%), μετά δάνεισαν ένα μέρος αυτών των χρημάτων στο… ισπανικό δημόσιο (με επιτόκιο 6%) και, παράλληλα, δανείζονται από το ισπανικό δημόσιο κι άλλα χρήμα τα οποία ο Ισπανός φορολογούμενος δανείζεται από το EFSF.

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, ο απαράβατος όρος για να επιτραπεί στην Ισπανία αυτή η «λύση» είναι η επιβολή λιτότητας, που θα συρρικνώσει κι άλλο το εθνικό εισόδημα, από το οποίο το κράτος θα πρέπει να αντλήσει τους φόρους που απαιτούνται για την αποπληρωμή όλων αυτών των δανείων που έχει φορτωθεί ο ισπανικός λαός εκ μέρους των τραπεζιτών.

Όταν, λοιπόν, ευρωπαίοι συνάδελφοι, δημοσιογράφοι και πολιτικοί, δακτυλοδείχνουν την Ελλάδα επειδή τόλμησε να πει όχι στο ευρωπαϊκό «σχέδιο» καταπολέμησης της κρίσης, τους απαντώ χωρίς περιστροφές: Θα παραδεχθώ ό,τι θέλετε, αλλά μόνο όταν μου εξηγήσετε, στη βάση του Ορθού Λόγου, «τι στο διάβολο κάνετε στην Ισπανία;».

28 / 05 / 2012


Τετάρτη 30 Μαΐου 2012

Πολιτικοί απατεώνες


Ένα παλαιότερο κείμενο (Φεβρουάριος 2012) γραμμένο σε ανύποπτο χρόνο και με απλά λόγια, ξεσκεπάζει τον ύποπτο ρόλο αυτού του θιάσου εθνομηδενιστών και πολιτικών απατεώνων που προσπαθεί να υποκλέψει την ψήφο των πολιτών.
ΔΕΕ

Η διγλωσσία του ΣΥΡΙΖΑ

Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: ΚΙ ΑΛΛΟΣ ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ ΤΗΣ ΤΡΟΙΚΑΣ!
«ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΟΛΟ ΤΟ ΧΡΕΟΣ, ΜΕ 3ΕΤΗ ΑΝΑΣΤΟΛΗ!»
Τετάρτη, 1 Φεβρουαρίου 2012

Χίλιες και Μια Νύχτες, Χίλιες και Μία Γνώμες από τον Γίγαντα της Αριστεράς Α. Τσίπρα. Από το περήφανο "Διαγράφουμε Μονομερώς το Απεχθές Χρέος στους Τοκογλύφους της Τρόικας", στο πλήρως προδοτικό "Θα πληρώσουμε πλήρως το χρέος μας, με 3ετή Αναστολή"! , το οποίο δήλωσε ο Γίγαντας αυτός στο Extra3 χθές το βράδυ.
Εξήγηση; Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει δανειστεί 7.000.000 ευρώ από την ΕΘΝΙΚΗ και 200.000 ευρώ από την ΑLPHA Bank, με εγγύηση της μελλοντικές κρατικές επιχορηγήσεις του κόμματός του –δηλ. με χρήματα του αργοπεθαίνοντος Έλληνα- κι επιπλέον έλαβε χθές και 350.000 ευρώ κρατική επιχορήγηση(!), δηλ. και πάλι χρήματα του συνταξιούχου των 300 ευρώ….
Δανείστηκε ο Τσίπρας 7.600.000 ευρώ από τα Τραπεζικά δολοφονικά όργανα του Διεθνούς Καπιταλιστικού Κεφαλαίου και της Τρόικας, για ποίον λόγο; Μα, για να ασκήσει προεκλογική προπαγάνδα και πλύση εγκεφάλου για να εξαπατήσει τον Ελληνικό Λαό, ότι δήθεν πολεμά την Τρόικα, τα όργανα και οι τραπεζικοί πράκτορες της οποίας τον χρηματοδοτούν. "Οι μάσκες έπεσαν..."
Άλλος ένας Δούρειος Ίππος της Τρόικας αποκαλύφθηκε, μετά τους μεγαλοκαθηγητάδες της Τροϊκανής τηλεόρασης, τους οποίους έχω αποκαλύψει από πέρυσι.

ΣΥΡΙΖΑ, το Αριστερό ΛΑ.Ο.Σ.
Τσίπρα, στην Δημοκρατία ισχύει η αρχή της Ισότητας και των Ίσων ευκαιριών για όλους τους πολίτες στην άσκηση των πολιτικών δικαιωμάτων των. Την αρχή αυτή, εσύ την βιάζεις βίαια και κατάφωρα, με τον παραπάνω ανήθικο – κι ίσως και παράνομο- δανεισμό σου (η υπόθεση ερευνάται από τον οικονομικό εισαγγελέα), διότι δημιουργείς συνθήκες ανίσου ανταγωνισμού υπέρ σου, στην άσκηση του πολιτικού μας δικαιώματος του εκλέγεσθαι, δεδομένου ότι δεν μπορούμε εμείς- με μηδενικά έσοδα-να ανταγωνισθούμε εκλογικά τον ΣΥΡΙΖΑ με τα 7.600.000 ανήθικα –τουλάχιστον – δανειακά και τόσα άλλα κρυφά.
Και κάτι τελευταίο: ΓΙΑΤΙ ΣΙΩΠΑΣ στην ΜΗΝΥΣΗ ΓΙΑ ΕΣΧΑΤΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΣΤΗΝ ΒΟΥΛΗ; Θα ψηφίσετε εσείς στον Σύριζα την συνέχιση της ποινικής διαδικασίας; (αν και δεν γλυτώνετε με τίποτα). Πως κάθεσαι και μισθοδοτείσαι από μια Βουλή που έχει εκχωρήσει παράνομα –με τα δικά σου λόγια- της Εθνική Κυριαρχία σε ξένες δυνάμεις της Τρόικας; Γιατί δεν λές ευθαρσώς ότι αυτό νομικά είναι ο ορισμός της Εσχάτης Προδοσίας; Γιατί, αντίθετα και υποκριτικά, δήλωσες προ ημερών στην τηλεόραση (στην ΝΕΤ νομίζω) ότι δεν θεωρείς ότι η Κυβέρνηση είναι Προδοτική;
ΟΙ ΜΑΣΚΕΣ ΕΠΕΣΑΝ και ΕΦΑΝΗ ΑΛΛΟΣ ΕΝΑΣ ΑΠΕΧΘΗΣ ΤΡΟΙΚΑΝΟΣ!
Γι αυτό Τσίπρα, είσαι κι εσύ ύποπτος για Εσχάτη Προδοσία στην μήνυσή μου. Και σου θυμίζω: Η υπόθεση αυτή θα τελειώσει αναγκαστικά με ΔΙΚΗ στο ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΤΑΚΤΙΚΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ (ελπίζω πολύ σύντομα).

Δημ. Αντωνίου, Πρ. Ελπίδας Πολιτείας


Και ένα σχόλιο από το διαδίκτυο:
16/05/2012 Φραγκλίνος .Π

Ο Τσίπρας, δέσμιος των θολοκουλτουριάδηδων -αριστερόστροφων -ψευτομαρξιστικών συνιστωσών και πολιτικά μεγαλωμένος με τα φοβικά σύνδρομα της νεοσταλινικής "ταξικής" διανόησης και πάλης, πώς θα ήταν δυνατόν να διαχειριστεί πατριωτικά την εντολή που του έδωσε΄ο λαός; Γραναζάκι κι΄αυτός, στο ίδιο αλαζονικό αστικό πολιτικό κατεστημένο, όπως και το κομμουνιστικό κόμμα, ακολουθεί απερίσπαστα την κανονισμένη -ρυθμισμένη (από την υπερατλαντική αυτοκρατορία της παγκοσμιοποίησης) λειτουργία του μηχανισμού υποδούλωσης-εξαθλίωσης των λαών που καταραμένοι δεν θα έχουν πατρίδα, μέλλον και ιδανικά και σαν κολασμένοι θα αναζητούν (όπως τους μπολσεβίκους) τον Σωτήρα τους.
Το ανίερο και ύποπτο είναι ότι στα διάφορα blogs - με την ευκαιρία της σύμπτωσης του εκλογικού αποτελέσματος της 6ης Μαϊου μ΄εκείνο της 1ης Μαϊου 1958 (βλ. ΕΔΑ, του Γιάννη Πασσαλίδη) γίνεται επιμελημένη προσπάθεια σύγκρισης και ταύτισης του Τσίπρα με τον πατριώτη Γιάννη Πασαλίδη. Μια επιβεβαίωση της θρασύτητας και της πολιτικής αμορφωσιάς ενός λαού που περιμένει "τον Αγά του να τον σφάξει" για ν΄αγιάσει!


Τρίτη 29 Μαΐου 2012

Απροσδόκητο άρθρο Τούρκου δημοσιογράφου!



ΑΛΩΣΗ 1453: Άρθρο Τούρκου δημοσιογράφου
για την Άλωση της Πόλης!

Με ένα εντυπωσιακά ειλικρινές άρθρο, που δημοσιεύεται στην εφημερίδα SABAH, από τον Engin Ardic, γνωστό συγγραφέα και δημοσιογράφο στην Τουρκία, στηλιτεύεται ο Τουρκικός τρόπος εορτασμού της πτώσης της Κωνσταντινούπολης στις 29 Μαΐου...
Στο εν λόγω άρθρο ο συγγραφέας παρουσιάζει µία σειρά από αλήθειες για τις οποίες το Κεµαλικό καθεστώς εδώ και δεκαετίες προσπαθεί να καταπνίξει. Αξίζει να παρατεθεί μεταφρασμένο το πλήρες κείμενο, από την συγκεκριμένη διεύθυνση της Τουρκικής εφημερίδας Sabah το οποίο έχει ως εξής :

Άλωση Κωνσταντινούπολης 29 Μαϊου 1453

" Τούρκοι συμπατριώτες, σταματήστε πια τις φανφάρες και τις γιορτές για την Άλωση, αρκετή ßία έχουμε δώσει στην Ανατολή µε τις πράξεις µας..."

«ΑΝ οργανωνόταν στην Αθήνα συνέδριο µε θέμα : «Θα πάρουμε πίσω την Πόλη»...

ΑΝ έφτιαχναν μακέτα µε τα τείχη της πόλης και τους στρατιώτες µε τις πανοπλίες τους να επιτίθενται στην Πόλη...

(όπως εμείς στην Τουρκία κάνουμε κάθε χρόνο !)

ΑΝ ένας τύπος ντυμένος όπως ο περίφημος Έλληνας νικηφόρος και σχεδόν μυθικός Διγενής Ακρίτας έπιανε τον δικό µας Ulubatlι Hasan και τον γκρέμιζε κάτω...

ΑΝ ξαφνικά έμπαινε στην πόλη κάποιος ντυμένος Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος πάνω σε ένα λευκό άλογο και δίπλα του άλλος ως Λουκάς Νοταράς, ως Γεώργιος Φραντζής κι έμπαιναν ως αντιπρόσωποι της πόλης... ( όπως εμείς στην Τουρκία κάνουμε κάθε

χρόνο !)

ΑΝ έφτιαχναν µια χάρτινη Αγία Σοφία που δεν είχε μιναρέδες αλλά Σταυρό....

ΑΝ έκαιγαν λιβάνι και έλεγαν ύμνους, θα µας άρεσε ;

Δεν θα µας άρεσε, θα ξεσηκώναμε τον κόσμο, μέχρι που θα καλούσαμε πίσω τον πρέσβη µας από την Ελλάδα.

Τότε, γιατί το κάνετε εσείς αυτό, κάθε χρόνο ;

Πέρασαν 556 χρόνια και γιορτάζετε (την Άλωση) σαν να ήταν χθες ;

Γιατί κάθε χρόνο τέτοια εποχή, ( µ΄ αυτές τις γιορτές πού κάνετε ) διακηρύσσετε σε όλο τον κόσµο ότι:

«αυτά τα μέρη δεν ήταν δικά µας, ήρθαµε εκ των υστέρων και τα πήραμε µε τη ßία».

Για ποιο λόγο άραγε φέρνετε στη µνήµη µια υπόθεση 6 αιώνων;

Μήπως στο υποσυνείδητό σας υπάρχει ο φόβος ότι η Πόλη κάποια µέρα θα δοθεί πίσω ;

Μην φοβάστε, δεν υπάρχει αυτό που λένε µερικοί ηλίθιοι της Εργκενεκόν περί όρων του 1919.

Μη φοβάστε, τα 9 εκατοµµύρια Ελλήνων δεν μπορούν να πάρουν την πόλη των 12 εκατοµµυρίων, και αν ακόμα την πάρουν δεν μπορούν να την κατοικήσουν.

Κι οι δικοί µας που γιορτάζουν την Άλωση είναι µια χούφτα φανατικοί µόνο που η φωνή τους ακούγεται δύσκολα.

Ρε σεις, αν µας πούνε ότι λεηλατούσαμε την Πόλη τρεις µέρες και τρεις νύχτες συνεχώς τι θα απαντήσουμε ;

Θα υπερασπιστούμε τον εαυτό µας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ή θα αφήσουμε το θέμα στους ιστορικούς ;

Αντί να περηφανευόμαστε µε τις πόλεις που κατακτήσαμε, ας περηφανευτούμε µε αυτές που ιδρύσαμε, αν υπάρχουν. Αλλά δεν υπάρχουν.

Όλη η Ανατολή είναι περιοχή µέ την βία κατακτημένη...

Ακόμα και το όνομα της Ανατολίας δεν είναι αυτό που πιστεύουν (ana=µανα, dolu=γεµάτη) αλλά προέχεται από την ελληνική λέξη η Ανατολή.

Ακόμα και η ονομασία της Ισταµπούλ δεν είναι όπως µας λέει ο Ebliya Celebi «εκεί όπου υπερτερεί το Ισλάµ» τραßώντας τη λέξη από τα μαλλιά, αλλά προέρχεται από το «εις την Πόλιν».

Εντάξει λοιπόν, αποκτήσαµε µόνιµη εγκατάσταση, τέλος η νοµαδική ζωή και γι' αυτό ο λαός αγοράζει πέντε - πέντε τα διαµερίσµατα. Κανείς δεν μπορεί να µας κουνήσει, ηρεμήστε πια...

Οι χωριάτες µας ας αρκεστούν στο να δολοφονούν την Κωνσταντινούπολη χωρίς όμως πολλές φανφάρες...».

http://logioshermes.blogspot.com/2012/05/1453_8826.html



Δευτέρα 28 Μαΐου 2012

Ο απαράδεκτος Δ. Καζάκης

Λογότυπος του κόμματος που ίδρυσε ο Δημ. Καζάκης, ο οποίος όμως δήλωνε σε ομιλίες του (π.χ. στην Έδεσσα 28-5-2012) ότι δεν ασχολείται με την πολιτική και δεν θα γίνει πολιτικός! Δυστυχώς για τον ίδιο οι αψυχολόγητες ενέργειές του τον κατέστησαν τελείως αναξιόπιστο. Στην ανάρτηση που ακολουθεί καταγγέλονται από την "Δημοκρατική Αναγέννηση" του κ. Παπαθεμελή (με τον οποίον συνεργάστηκε στις εκλογές της 6ης Μαΐου) τα "καμώματά" του. Ο καθένας, πιστεύω, μπορεί να βγάλει εύκολα τα συμπεράσματά του.
ΔΕΕ

Δημοκρατική Αναγέννηση: Οι μπαγάσηδες του Ε.ΠΑ.Μ.


Είναι δικαίωμα και υποχρέωση κάθε πολιτικού σχηματισμού η αποτίμηση των γεγονότων σύμφωνα με τις αρχές του –ακόμα κι όταν αυτή γίνεται με περιφρόνηση των ίδιων των επιλογών του. Δεν είναι όμως δικαίωμα κανενός η συκοφάντηση των προσώπων και η διαβολή των γεγονότων. Γι’ αυτό με ανυπόκριτη έκπληξη διαβάσαμε την ανακοίνωση του ΕΠΑΜ σχετικά με τις εκλογές.
Τόση μικρότητα –και μάλιστα τόσο φλύαρη- δεν αξίζει απαντήσεως άλλα δυο λόγια θα τα ξοδέψουμε, σεβόμενοι τους πολιτικούς μας φίλους που έδωσαν –παρά τις όποιες ενστάσεις τους- και αυτή την εκλογική μάχη στο πλευρό μας.
Διαβάζουμε -μεταξύ άλλων- στην ανακοίνωση του ΕΠΑΜ:
Το ΕΠΑΜ οδηγήθηκε σε μια εκλογική συνεργασία με την Δημοκρατική Αναγέννηση του κ. Παπαθεμελή που την πλήρωσε πολλαπλά. Προχώρησε σε μια εκλογική συνεργασία που θεώρησε αναγκαστική γιατί πάνω απ’ όλα και πριν απ’ όλα έρχεται το καθήκον απέναντι στην πατρίδα και στον λαό. Και μπροστά σ’ αυτό όλες οι άλλες διαφορές πάνε σε δεύτερο πλάνο. Όμως, ο κόσμος προσήλθε στις κάλπες χωρίς στην πλειοψηφία του να προτάσσει τον εθνικό κίνδυνο. Έτσι δεν μπορούσε να καταλάβει γιατί με τον Παπαθεμελή που ήταν ξεπερασμένος, θρησκόληπτος, ταυτισμένος με παλιές καταστάσεις και εποχές, κοκ.
Ειλικρινά δεν μπορούμε να βοηθήσουμε το ΕΠΑΜ να αποφασίσει εάν «οδηγήθηκε» η εάν «προχώρησε σε μια εκλογική συνεργασία». Η σύγχυσή του, μας αφορά μόνο στον βαθμό που επικαλείται την αδυναμία του κόσμου ... να καταλάβει γιατί η πατριωτική πολιτική του έγινε με τον Στ. Παπαθεμελή που είναι «ξεπερασμένος, θρησκόληπτος, ταυτισμένος με παλιές καταστάσεις και εποχές, κοκ.»!
Ο Στ. Παπαθεμελής δεν είναι ούτε κομήτης ούτε νεοπροσήλυτος στον δημόσιο βιο μας. Έχει παρουσία δεκαετιών, γνωστή σε όσους δεν είναι πολιτικά αναλφάβητοι. Εάν το ΕΠΑΜ στα πίσω πίσω κατάλαβε, αυτά που «κατάλαβε», αυτό περιγράφει την δική του αντιληπτική αν-ικανότητα κι όχι την διαδρομή του Στ. Παπαθεμελή.

Συνεχίζει η ανακοίνωση του ΕΠΑΜ:
Οι οργανωμένες δυνάμεις του ΕΠΑΜ κλήθηκαν να δώσουν μια εκλογική μάχη, χωρίς καμιά εμπειρία γύρω από το πώς οργανώνεται και διεξάγεται πρακτικά μια προεκλογική εκστρατεία. Σ’ αυτήν την αποστολή τους δεν είχαν κανενός είδους ουσιαστική βοήθεια από την συνεργασία με την Δημοκρατική Αναγέννηση.
Εδώ η ψευδολογία των ...αποστόλων του ΕΠΑΜ περνά από την συκοφαντία στην αγνωμοσύνη. Πού ακριβώς στέγασαν την απειρία τους οι άστεγες αλλά «οργανωμένες δυνάμεις του ΕΠΑΜ»; Ποιος εντέλει βοήθησε τις άσχετες αλλά πάντοτε «οργανωμένες δυνάμεις του ΕΠΑΜ» με τα πρακτικά της προεκλογικής εκστρατείας;
Τις απαντήσεις μπορούν να τις δώσουν οι ίδιοι οι άνθρωποι του ΕΠΑΜ, που φιλοξενήθηκαν στα γραφεία της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ και σε πολλές περιπτώσεις καθοδηγήθηκαν από αυτούς που έχουν στην πλάτη τους εκλογικές αναμετρήσεις κι όχι μετεκλογικές απρέπειες.
Και κάτι τελευταίο. Εμείς στην Δημοκρατική Αναγέννηση δεν συνηθίζουμε τις αστοχίες μας να τις φορτώνουμε σε άλλους. Ούτε και τους λογαριασμούς μας. Όταν το ΕΠΑΜ εκπληρώσει τις εισέτι ανεκπλήρωτες οικονομικές υποχρεώσεις του από την εκλογική σύμπραξη στην οποία μετείχε, ας αποτιμήσει και την ... προσφορά του σε αυτή.
Μέχρι τότε για όλους εμάς –εμάς που στερήσαμε τις οικογένειές μας για ν’ ανταποκριθούμε σε μιαν ακόμη εκλογική μάχη- το ΕΠΑΜ παραμένει, έκτος από ανάγωγο, παντελώς αναξιόπιστο.


http://www.alfavita.gr/artro.php?id=64944


Κυριακή 27 Μαΐου 2012

Ελληνομπάχαλα!

Ο συμπαθής Πλούτο (Pluto) του Ντίσνεϋ.

Ένα καταπληκτικό κείμενο στην ανάρτηση που ακολουθεί και το οποίο συνιστώ ανεπιφύλακτα.
Να το διαβάσουμε!
ΔΕΕ

Ελληνομπάχαλα


Συνήθως οι πολιτικοί υιοθετούν το κατατρεγμένο θυμικό των ΝεοΕλλήνων ψηφοφόρων που περιλαμβάνει την ιδρωμένη από έγκαυλη προσήλωση πεπατημένη στα άχραντα μυστήρια, το αντρίκιο φιλότιμο που καταλύει κάστρα με σκοπό την υπεράσπιση του φτωχικού ενδιαιτήματος από εχθρικούς εισβολείς, την μύχια σιγουριά ότι το αρχαιοελληνικό αίμα μεγαλουργεί στα υγιή σπλάχνα της απεραντολόγου περιφέρειας με ιστορίες που περιλαμβάνουν λιόδεντρα, κοτσύφια κι μυστακοφόρους αρματολούς για να βαφτίσουν την αλληλεγγύη σε διοικητική ρύθμιση με χαώδες κώδικα.

Τα χρόνια της Μεταπολίτευσης, μπολιασμένα με αγωνιστικό στόμφο κι άσματα που παντρεύουν την καυτή πέτρα με το γαλάζιο του Αιγαίου, την παλαιοκομμουνιστική χροιά της αγέρωχης κολεκτίβας κι την υστερική ακτιβιστική καραμέλα του «αγαπάτε αλλήλους», δημιούργησαν ένα χολιγουντιανό τέρας τίγκα από βαλκανολεβέντικη ρουστίκ στόφα, μακριά μαλλιά που ακκίζονται χαρωπά στο αδηφάγο κράτος τραγουδώντας Φαραντούρη, ινδικά ταγάρια από κάνναβη κι έβενο, τυποποιημένο λεξιλόγιο για την επάρατη Δεξιά του ’50, τσιτάτα από τον δάσκαλο Όσο με φανταχτερά σφυροδρέπανα.

Το ταλέντο της κακομοιριάς κι των αγώνων συνεχίζεται στον στίβο των Αγανακτισμένων στο Σύνταγμα, όπου επηρεαζόμενοι από την ισπανική λαίλαπα η οποία πάντα συγκινεί το μεσογειακό μπαχαλοειδές με έναν τόνο Τσε για προσάναμμα, όπου κραδαίνοντας γαλανόλευκες κι ανακαλύπτοντας το αμεσοδημοκρατικό ιδεώδες, ψηφίζουν κι αναρτούν αποφάσεις οργής κι δικαιοσύνης αφού πριν μουτζώσουν την Βουλή, ψάχνοντας για δωσίλογους κι προδότες, στήσουν κρεμάλες αναπολώντας τον δικτάτορα Ροβεσπιέρο κι την κραυγαλέα φύση που επιτάσσει τιμωρία κι δέος με κόκκινες παντιέρες.

Φτάνοντας στο σήμερα, με την θράκα του Τίποτα ζωγραφισμένη στα πρόσωπα, με την ουρά στα σκέλια αφού δεν είδαν ελικόπτερα να φυγαδεύουν πολιτικούς, αναλώνονται σε εσωτερικό πανικό αφού δεν ευτυχούν πριν πέσει ο καπιταλισμός, η Apple κι η Βόρεια Κορέα, διοργανώνοντας φιέστες κι τσιφτετέλια σε υπόγεια, με τα μάτια καρφωμένα στον Αλέξη Τσίπρα που μιλάει τσάτρα-πάτρα τα Ελληνικά στον γίγαντα Μελανσόν, έχοντας την μύχια ελπίδα ότι θα φορέσουν το φακιόλι κι την ποδιά εργασίας, μαζεύοντας βιολογικές τομάτες κι ψάλλοντας μαοϊκούς στίχους στο λιβάδι με τα ηλιοτρόπια.

Βρισκόμαστε λοιπόν στο σημείο μηδέν, όπου ο σταλινισμός, ο φασισμός κι ο ναζισμός χτυπούν αλαζονικά τις πόρτες των νοικοκυραίων βιοπαλαιστών, οι οποίοι διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους για το κακό που τους βρήκε, ξεχνώντας ότι οι ίδιοι συντηρούσαν το τεράστιο κράτος που τόσο λατρεύουν να μισούν, εθελοτυφλώντας στην εκ νέου χρηματοδότηση της Ψωροκώσταινας από χώρες που αντιμετωπίζουν την λιτότητα εξίσου σκληρά, επιθυμώντας την επιστροφή στο κράτος Καραμανλή, με παχυλά επιδόματα, απουσία δημοσιονομικού ελέγχου, μπόλικη ελληνικούρα με άλλοθι το βαθύ γαλάζιο.

Καταλαβαίνω απόλυτα τον εκνευρισμό, την ογκώδη πληροφορία των αριθμών, το σάστισμα του κοσμάκη και την τρομοκρατία των καναλιών, αλλά η ψήφος που ήταν χαβαλές κι σκοτεινό υποκατάστατο άναρχης κι χαώδους υπόφυσης, αποτελεί την ύστατη λύση η οποία ζητά κι την αλλαγή νοοτροπίας σε έναν λαό που η ιδιοτυπία του είναι απόρροια οθωμανικών καταλοίπων, επιγενετικής ανημπόριας, σουρεαλιστικό μιμόδραμα που αντιπαλεύει με πείσμα την εξής αλήθεια: αποτελούμαστε από έναν κακομαθημένο συλλογικό μύθο, με κωλοπαιδίστικα αντανακλαστικά κι απαράμιλλη κουτοπόνηρη χοντράδα.

http://theelfatbay.net/?p=3565

Σάββατο 26 Μαΐου 2012

Το τέλος του Σαμαρά

Το τέλος του Σαμαρά και ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α στην εξουσία;

του Κώστα Πικραμένου


Ο Αντώνης Σαμαράς υπέγραψε το σύμφωνο πολιτικού γάμου με τη ΔΗΣΥ της Ντόρας Μπακογιάννη. Πρόκειται για την ολοκλήρωση μία αυτο-καταστροφικής στρατηγικής που ξεκίνησε κεκαλυμμένα στα τέλη Οκτωβρίου 2011, αποκαλύφτηκε στις αρχές Νοεμβρίου 2011 με την συμμετοχή στη κυβέρνηση Παπαδήμου και επισημοποιήθηκε με την υπογραφή του Μνημονίου 2 τον Φεβρουάριο 2012.

Σήμερα ο κ. Σαμαρας πέρα από την εκλογική βάση της ΝΔ την όποια κατάφερε να μειώσει στο μίζερο 18% με αποκλειστική προσωπική ευθύνη βάζει από το παράθυρο στην ηγεσία της παράταξης τους “ντιντίδες” της Ντόρας (όπως θα έλεγε χαρακτηριστικά ο Φαήλος Κρανιδιώτης)

Αν ο κ. Σαμαράς θεωρεί ότι – χάρη στο ΔΗΣΥ της Ντόρας – θα μετρατρέψει το 18% σε 21% και θα παραμείνει πρώτη πολιτική δύναμη προκειμένου να συμπράξει με το πτώμα του ΠΑΣΟΚ σε κυβέρνηση συνεργασίας, πλανάται πλάνην οικτράν.

Ο κ. Σαμαράς πυροβολεί τα πόδια του καθώς φανατικοί Σαμαρικοί θα επιλέξουν ΤΩΡΑ να ψηφίσουν Πάνο Καμμένο για να τιμωρήσουν τις καιροσκοπικές πρακτικές του πρώην Αρχηγού τους. Είναι αργά πλέον κ. Σαμαρά...

Οι τελευταίες πληροφορίες λένε ότι ο κ. Σαμαράς δέχτηκε να μπει σε εκλογιμη θέση ο ...Προξενικός Ιλχάν Αχμέτ στη Κομοτηνή. Περιμένουμε την αντίδραση του ...Φαήλου!


Οι 100 ημέρες του ΣΥ.ΡΙΖ.Α

Ο Λαός - βάσει δημοσκοπήσεων – θέλει να δώσει μία ευκαιρία σε κυβέρνηση Αριστεράς του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Δυστυχώς ο Λαός μέχρι τώρα – ο Σάββας Καλεντερίδης το έχει ευστόχως επισημάνει – ψηφίζει με βάσει το θυμικό του και τις λαϊκίστικες κορώνες – και όχι με ρεαλιστικά και γεωπολιτικά κριτήρια.

Ο Αλέξης Τσίπρας δεν είναι ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Το εν λόγω κόμμα αποτελεί μία πανσπερμία ακρο-αριστερών οργανώσεων τα οποία έχουν κοινή συνισταμένη την αντι-ευρωπαϊκη πολιτική, τον αντι-παραγωγικό κρατισμό και έναν εθνομηδενικό διεθνισμό. Αν ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α καταφέρει να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση ή κυβέρνηση συνεργασίας της Αριστεράς η Ελλάδα θα μεταβληθεί σε μία Βαλκανική χώρα απομονωμένη από τις διεθνείς και ευρωπαϊκές εξελίξεις με έντονη κοινωνική πόλωση ρεβανσισμού και τάσεις εθνικής αποσύνθεσης.

Παραθέτω συγκεκριμένες εξελίξεις που θα λάβουν χώρα σε περίπτωση που ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α σχηματίσει κυβέρνηση Αριστεράς:

 Παύση δανειοδότησης και εκ των πραγμάτων έξοδος από το ευρώ λόγω στείρας ιδεοληψίας και διεθνούς απομονωτισμού

 Πρόσεγγιση με τα καθεστώτα της Βενεζουέλας, της Κούβας, του Ιράν και της Ισλαμιστικής Χαμάς στη βάσει αντι-δυτικού αντι-ιμπεριαλιστικού μετώπου

 Μαζική νομιμοποίηση λαθρομεταναστών για ανθρωπιστικούς λόγους

 Κατάργηση de facto της στρατιωτικής θητείας μέσω αναβάθμισης της εναλλακτικής θητείας στο όνομα της ελευθερίας συνείδησης

 Πάγωμα εξοπλισμών στο όνομα της ειρήνης των Λαών

 Έξαρση φαινομένων κοινωνικής αποσύνθεσης μέσω νομιμοποίησης χρήσης ναρκωτικών ουσιών, ανεκτικότητας καταλήψεων και επιθέσεων σε αντιφρονούντες πάσης φύσεως, επαναφοράς του πανεπιστημιακού ασύλου...

 Αναγνώριση εθνικών μειονοτήτων (Σλαβομακεδόνες, Τούρκοι) μέσω της επικύρωσης της Συνθήκης Πλαίσιο του Συμβουλίου της Ευρώπης

 Φυγή επιχειρηματιών και κεφαλαίων (όσα έμειναν) σε γειτονικές χώρες

 Επαναστατικός Τουρισμός με Συναυλίες και Διεθνή Συνέδρια κάθε λογής ακρο-αριστερών οργανώσεων ανά την υφήλιο.

Αν με ρωτήσετε τι προτείνω, θεωρώ ότι στις παρούσες συνθήκες ΜΟΝΟ μία κυβέρνηση τεχνοκρατών με πολύχρονη εργασιακή εμπειρία στο εξωτερικό και ισχυρό δίκτυο διεθνών γνωριμιών μπορεί να εξασφαλίσει την παραμονή στην Ευρωζώνη/ΕΕ υπό την προϋπόθεση ότι θα παρουσιάσει ένα θεσμικό πλαίσιο για Άμεσες Ξένες Επενδύσεις από χώρες με ανερχόμενες οικονομίες (G20). Το υφιστάμενο πολιτικό προσωπικό ΔΕΝ ΕΠΑΡΚΕΙ στις παρούσες συνθήκες έκτακτης ανάγκης.

Διαφορετικά, η διακυβέρνηση ΣΥ.ΡΙΖ.Α κινδυνεύει να τερματιστεί με τραγικό τρόπο λόγω …Αυλώνα και ο νoών νοείτω!


*Ο Κώστας Πικραμένος είναι συγγραφέας του βιβλίου “Wikileaks: Τα διπλωματικά έγγραφα για την Τουρκία” (http://ekdotika.blogspot.com/)






Παρασκευή 25 Μαΐου 2012

Έρευνα: Ποιος είναι ο κος Τζήμερος;

Ο Καθηγητής Δημ. Μπουραντάς

Δημ. Μπουραντάς για Θ. Τζήμερο:
«είναι πολιτικός απατεώνας»
Γιατί ο γνωστός καθηγητής Δημήτρης Μπουραντάς είναι ενοχλημένος με τον Θάνο Τζήμερο; Tι ενόχλησε τον κ. Μπουραντά;

Ενοχλημένος φαίνεται, σύμφωνα με ανθρώπους που τον γνωρίζουν, ο γνωστός καθηγητής και συγγραφέας Δημήτρης Μπουραντάς με τον πρόεδρο του νεοπαγούς πολιτικού φορέα στο χώρο του φιλελευθερισμού Δημιουργία Ξανά κ. Θάνο Τζήμερο εξαιτίας μιας ανάρτησης.

Πιο συγκεκριμένα, όμως τόνισαν πολιτικοί φίλοι του δημιουργού του ομίλου προβληματισμού «Κοινωνία Αξιών», αυτό που ενόχλησε τον κ. Μπουραντά ήταν το γεγονός πως σε ένα απλό like του φορέα που ο καθηγητής ίδρυσε, ο Θάνος Τζήμερος έκανε ανάρτηση – στήριξης δίχως να ενημερώσει κανένα.

«Ο Θάνος Τζήμερος για να κερδίσει τις εντυπώσεις άφησε να εννοηθεί πως η Κοινωνία Αξιών στήριζε προεκλογικά το διαφημιστικό κι όχι πολιτικό του εγχείρημα ενώ δημοσίως ανέφερε τον καθηγητή ως στενό του φίλο παρά το ότι ουδέποτε είχαν γνωριστεί. Αν αυτό δεν είναι πoλιτική απατεωνιά τότε άραγε τί είναι; Η Κοινωνία Αξιών δεν στηρίζει apolitik και μαρκετινίστικες προσπάθειες με πιασάρικα συνθήματα περί δήθεν πολιτικής χωρίς πολιτικούς. Δηλαδή αν ο κ. Τζήμερος μπει κάποτε στη Βουλή τί θα είναι; Παγωτατζής;» μας είπε γνωστό στέλεχος της Κοινωνίας Αξιών.

Έντονη όμως είναι η δυσφορία και στελεχών της Δράσης από τις διαρκείς αλλαγές που ο κ Τζήμερος κάνει στα όσα συζητά μαζί τους. Πιο συγκεκριμένα, στελέχη του κόμματος Μάνου μιλούν για έναν άνθρωπο που ναι μεν θέλει να εισέλθει στο πολιτικό σύστημα, όμως έχει αυτοεγκλωβιστεί στο σύνθημα του περί κατάργησης των πολιτικών.

Παράλληλες αιχμές πολιτικών εχθρών του κ. Τζήμερου αναφέρονται σε προσεγγίσεις που ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ο ίδιος έχει κάνει με την Συγγρού, διαπραγματευόμενος ακόμα και την τοποθέτησή του προσωπικά στην πρώτη θέση του ψηφοδελτίου Επικρατείας της ΝΔ. Κάτι με το οποίο τα στελέχη του κόμματος φυσικά αρνήθηκαν.

Διαβάστε τι είχε γράψει το κόμμα Δημιουργία Ξανά του Θάνου Τζήμερου για το κόμμα Κοινωνία Αξιών με επικεφαλής τον Δημήτρη Μπουραντά:

Χαιρετίζουμε τη δημιουργία του κόμματος «ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΑΞΙΩΝ» με επικεφαλής τον Δημήτρη Μπουραντά και ευχόμαστε κάθε επιτυχία στον κοινό αγώνα της επικράτησης αξιών και δημιουργικής σκέψης στην πολιτική ζωή της χώρας. Μολονότι το νέο κόμμα δεν θα συμμετάσχει στις προσεχείς εκλογές, ελπίζουμε ότι σύντομα στη Βουλή, θα συζητούν, θα συμφωνούν και θα διαφωνούν κόμματα όπως η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ, ΞΑΝΑ! και η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΑΞΙΩΝ – γιατί οι συζητήσεις τους θα είναι σε ιδεολογικό επίπεδο, ειλικρινείς, καλοπροαίρετες και παραγωγικές και όχι με στόχο τη νομή της εξουσίας και τη λεηλασία των κρατικών ταμείων, όπως γίνεται μέχρι σήμερα.

Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ, ΞΑΝΑ! ποτέ δεν αισθάνθηκε αντίπαλη με κομματικούς σχηματισμούς που έχουν το ίδιο ήθος, ακόμα και αν οι θέσεις μας δεν είναι ταυτόσημες. Άλλωστε ούτε με τον σύντροφο της ζωής μας συμφωνούμε σε όλα. Πιστεύουμε ότι το νέο κόμμα, στο οποίο συμμετέχουν πολλοί άξιοι Έλληνες που μας τιμούν με τη φιλία τους, θα συμβάλλει στην καθιέρωση ενός νέου πολιτικού πολιτισμού στη χώρα, στον οποίον η διαφορετική άποψη δεν θα εκλαμβάνεται ως απειλή αλλά ως πλούτος που μας δίνει τη δυνατότητα να φωτίζουμε το ίδιο πρόβλημα από διαφορετικές οπτικές γωνίες συνθέτοντας την τελική εικόνα του και συνδημιουργώντας λύσεις.

http://www.fimes.gr/2012/05/dimitris-mpourantas-thanos-tzimeros/




Θάνος Τζήμερος


Γεννήθηκε το 1961, όταν η χώρα πάλευε να δημιουργηθεί ξανά, στα συντρίμμια της κατοχής και του εμφυλίου. Στα παιδικά του χρόνια, όταν τα περισσότερα παιδιά βλέπουν και θαυμάζουν τους υπερήρωες, αυτός έβλεπε τους Συνταγματάρχες της Χούντας να συντρίβουν το φαύλο πολιτικό κράτος. Λίγο αργότερα θα κατέβαινε στην Αθήνα για να δημιουργήσει, να σπουδάσει, να αναπτύξει τις ικανότητες και τα ταλέντα του, και αρκετά χρόνια αργότερα να κάνει την δική του επανάσταση, λυτρώνοντας την χώρα που τόσο αγάπησε από τους εσωτερικούς της εχθρούς.

Σε προηγούμενη ανάρτηση, είχαμε αναφέρει ότι ο Τζήμερος και το κόμμα του, η Δημιουργία Ξανά, είναι μια από τις αυθεντικότερες εκφράσεις του νεοφιλελευθερισμού made in Greece. Μάλιστα λέγαμε τότε, ότι αυτός είναι και ο πιο επικίνδυνος, αφού εμφανίζεται ως αδιάφθορος τιμητής του ορθολογισμού, μαχητής κατά του σάπιου και ξεπουλημένου πολιτικού συστήματος, ο οποίος ως άνθρωπος της κοινωνίας μπορεί να προσφέρει τις λύσεις που αδυνατούν να δώσουν οι άλλοι.

Ο νεοφιλελευθερισμός, γενικά, στηρίζεται στο δόγμα της απόλυτης ελευθερίας της αγοράς με την ταυτόχρονη εξαφάνιση του κράτους από την σφαίρα της οικονομίας. Το κράτος πρέπει να υπάρχει μόνο για να δέρνει όσους διαφωνούν με τα αποτελέσματα της ελεύθερης οικονομίας. Πιστός σε αυτό το πνεύμα, ο Θάνος Τζήμερος δεν χάνει ευκαιρία να καταγγείλει το κράτος και να προτάξει την ανάγκη ενίσχυσης της επιχειρηματικότητας. Θα μπορούσε κανείς να πει ότι ο Τζήμερος (και γενικά οι νεοφιλελεύθεροι) μισούν το κράτος πιο πολύ και από τους αναρχικούς.

Ο Θάνος είναι πολύ δημιουργικός όταν πρόκειται να καταγγείλει το κομματικό σύστημα. Μιλάει για μαφία, για κόμματα τα οποία είναι συμμορίες και για λαμόγια χρησιμοποιώντας λέξεις και εκφράσεις που δεν μπορούμε εμείς να σκεφτούμε. Εντάξει, δεν είναι ο πρώτος, ούτε ο μόνος που τα πιστεύει αυτά. Μόνο που για τον Θάνο, όλοι ανήκουν σε αυτήν την κατηγορία. Και όταν ο Θάνος λέει όλοι, εννοεί όλοι.

Ταγμένος Ευρωπαϊστής, επιθυμεί την περίφημη ευρωπαϊκή ολοκλήρωση και την με κάθε κόστος παραμονή της χώρας στην ΕΕ, η οποία θα πρέπει να γίνει πολιτική ενότητα, η οποία θα αφαιρέσει ό,τι έχει απομείνει από την εθνική της κυριαρχία.

Με τις σπουδές του στα οικονομικά, έκτος από τις γνώσεις του πάνω στα καυτά ζητήματα, ο Θάνος κέρδισε την ευκαιρία να ασχοληθεί με το μάρκετινγκ. Και αυτή του η εμπειρία φαίνεται χρήσιμη στην πολιτική του δραστηριότητα.

Ο Θάνος, γνωρίζοντας από καλό, σύγχρονο μάρκετινγκ αξιοποίησε το διαδίκτυο και τις δυνατότητες που αυτό του παρείχε για να επικοινωνήσει με τον κόσμο, ιδιαίτερα τους νέους, αφού το καθημερινό στασίδι στον ΣΚΑΙ δεν αρκούσε. Ονόμασε το κόμμα του Δημιουργία Ξανά! επιδιώκοντας να αφαιρέσει από τον τίτλο οτιδήποτε θύμιζε πολιτική. Έτσι, λέξεις όπως Δημοκρατία, Φιλελευθερισμός, Σοσιαλισμός, Κοινωνία κτλ. απορρίφθηκαν και αντ’ αυτών επιστρατεύτηκε η λέξη Δημιουργία. Ας δούμε όμως πως φαντάζεται την δημιουργία ο Θάνος:

Στην νέα Ελλάδα του Θάνου, ο συνδικαλισμός δεν χωράει. Είσαι συνδικαλιστής άρα είσαι λαμόγιο, κλέφτης, κρατικοδίαιτος, μαφιόζος. Αν όμως εσύ θέλεις παρόλα αυτά να συνδικαλιστείς θα μπορείς να το κάνεις μόνο καθ’ επίβλεψη του κράτους, που εξαφανισμένο από την οικονομία θα μπορεί να ασχολείται με πιο σοβαρά πράγματα, όπως το να απαγορεύει και να καταστέλλει οποιαδήποτε προσπάθεια διαδήλωσης. Τέρμα το οδόστρωμα. Ξεχάστε το! Καθίστε στο πεζοδρόμιο και μην πολυκάνετε φασαρία γιατί ενοχλείτε. Φυσικά και απαγορεύεται να περιφρουρείς την απεργία, εκτός αν θέλεις να βρεθείς στο αυτόφωρο. Άλλωστε οι συνδικαλιστές είναι κρατικοδίατοι. Όλοι! Βέβαια ο Θάνος δεν έχει τίποτα να πει για τους κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες και εφοπλιστές. Ή μάλλον έχει να πει: Μειώστε τους κι άλλο την φορολογία!
Ο Θάνος, ενδιαφέρεται γνήσια για τα νέα παιδιά και την μόρφωσή τους. Θα μπορούσαμε να έχουμε καταπληκτική παιδεία, όμως μαντέψτε, τα κόμματα και οι νεολαίες τους το εμποδίζουν. Θέλοντας να τα λυτρώσει από αυτό το αποκρουστικό πράγμα που τώρα είναι, επιδιώκει την ολική ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης σε όλες τις βαθμίδες της, εισάγοντας μάλιστα πολύ «πετυχημένες» προτάσεις από τις ΗΠΑ, όπως η επιταγή σπουδών για την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση, τα φοιτητικά δάνεια τα οποία θα αποπληρώνονται δύο χρόνια μετά την αποφοίτηση και τον θεσμό της αριστείας που θα ξεχωρίζει τους καλούς από τους κακούς. Ούτε λόγος για συνδικαλισμό και δικαιώματα των φοιτητών. Άλλωστε η γνώμη του Θάνου για τους φοιτητές δεν είναι και η καλύτερη: «αμόρφωτοι και άναρθροι νέοι, που υπολείπονται των στοιχειωδών γνώσεων και της στοιχειώδους κοινωνικής αγωγής, κομματονεολαίοι, ανιστόρητοι, απαίδευτοι, ανάγωγοι και, το χειρότερο, χωρίς κριτική σκέψη». Όμως ετοιμάσου, αφού αποφοιτήσεις από τα πανεπιστήμια του Τζήμερου, να βγεις στην αγορά εργασίας. Εκεί θα χρειαστεί να σου κόψουμε λίιιιγο ακόμα τον μισθό, μιας και απαιτείται να μείνουμε με κάθε κόστος στο ευρώ. Αλλά μην ανησυχείς, αυτό δεν θα διαρκέσει πολύ. Σύντομα η ελεύθερη οικονομία θα ακμάσει, θα έρθουν οι περιβόητες επενδύσεις και θα τρώμε όλοι με χρυσά κουτάλια.
Όσο για την σύνταξή σου, ο Θάνος προέβλεψε και γι’ αυτό. Βγάλε το κράτος από την μέση και κάνε ιδιωτική σύνταξη σε κάποια ασφαλιστική εταιρία. Δίνε δηλαδή τα χρήματά σου σε κάποιον τύπο που μπορεί να είναι σαν τον Ψωμιάδη της ΑΣΠΙΣ, και μείνει ήσυχος ότι θα βρίσκεται εκεί όταν εσύ θα αποφασίσεις να βγεις στην σύνταξη. Άλλωστε ο ιδιωτικός τομέας μπορεί να σου εξασφαλίσει ό,τι δεν μπορεί να σου εγγυηθεί το κράτος. Είναι πολύ πιο τίμιος από το κράτος και ξέρεις ότι θα βρίσκεται πάντα εκεί. Αν δεν μας πιστεύεις ρώτα αυτούς που προτίμησαν τις ιδιωτικές εταιρίες ηλεκτρικού ρεύματος και ψάχνουν ακόμα τα λεφτά τους για το χαράτσι. Έτσι, λοιπόν, εσύ μελλοντικέ συνταξιούχε θα παίρνεις σύνταξη και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη από μια εταιρία, όπως στις ΗΠΑ. Αν δεν έχεις δει το ντοκιμαντέρ του Μαίκλ Μουρ με αυτό ακριβώς το θέμα, να το δεις για να έχεις μια καλή εικόνα της Ελλάδας του Τζήμερου.
Ο νεοφιλελευθερισμός από τότε που υπάρχει, επιβάλλεται με φασιστικό τρόπο. Ο Πινοτσέτ και η Θάτσερ είναι τα καλύτερα παραδείγματα. Ο νεοφιλελευθερισμός του Θάνου συγγενεύει με έναν τεχνοκρατικό νεοφασισμό, μια αποθέωση του ψευδεπίγραφου ορθολογισμού που ορίζει ότι αυτά που προτείνει είναι αυτονόητα και απλά προκύπτουν από την λογική και όχι από κάποια πολιτική ιδεολογία. Η λογική των αριθμών, η λογική της οικονομίας, η λογική της επίτευξης στόχων, η λογική της αξιοκρατίας. Στην σκέψη και πράξη ενός «ορθολογιστή» δεν πειράζει αν 500.000 άνθρωποι χάσουν την δουλειά τους, αρκεί να πέσουν τα spreads. Δεν πειράζει αν ο κόσμος δεν έχει να φάει, αρκεί να αυξηθεί η παραγωγικότητα και να ανέβουμε επιτέλους στην λίστα των ανταγωνιστικών χωρών γιατί δεν είναι δυνατόν να μας περνάει και η Μποτσουάνα. Οπότε ό,τι είναι να γίνει πρέπει να γίνει με κάθε κόστος. Και φυσικά δεν μπορούν να το κάνουν οι πολιτικοί που όπως είπαμε είναι όλοι λαμόγια, αλλά μπορούν να το κάνουν μόνο οι τεχνοκράτες, οι άξιοι, οι άνθρωποι της κοινωνίας, σαν τον Θάνο που έχει εργαστεί και είναι αυτοδημιούργητος. Μην ξεχνάμε όμως ότι σοφός τεχνοκράτης είναι και ο Παπαδήμος.
Ο νεοφασιστικός πολιτικός λόγος του Τζήμερου δεν εξαντλείται μόνο όταν αναφέρεται στην ανάγκη συνεχούς καταστολής και αυτόφωρων για κάθε είδους διαμαρτυρία (πορεία, κατάληψη κτλ), ούτε στον θαυμασμό του για την λειτουργία της αστυνομίας των ΗΠΑ, θαυμασμό ανάλογο με αυτόν που επιδεικνύει ο Άδωνις.
Ο Τζήμερος προχωρά ένα βήμα πιο μπροστά. Προτείνει ανερυθρίαστα, και πάντα επικαλούμενος μια κάποια κοινή λογική, να επαναφέρουμε τον θεσμό της δουλείας. Οι μετανάστες οι οποίοι είναι υπό απέλαση, να μεταφέρονται σε περιοχές όπου υπάρχει ανάγκη για φθηνό εργατικό δυναμικό και να δουλεύουν για λιγότερα χρήματα από όσα θα έπαιρνε ένας κανονικός εργαζόμενος. Επίσης αυτοί θα διαμένουν σε κοντέινερ που θα τους παραχωρήσει ευγενικά η εργοδοσία. Το επιχείρημα είναι συντριπτικό: Ακόμα και ένας χαμηλότερος μισθός στην Ελλάδα είναι υψηλότερος από τον μισθό στο Μπαγκλαντές! Άρα αυτοί που ζουν στην Ελλάδα θα πρέπει να είναι ικανοποιημένοι που παίρνουν πιο πολλά από αυτούς που ζουν στο Μπαγκλαντές. Φυσικά δεν μπαίνουμε στον κόπο να ρωτήσουμε κάτω από ποιες συνθήκες θα εργάζονται οι δούλοι-μετανάστες, ούτε σε τι ωράρια θα δουλεύουν, ούτε αν θα τους μαστιγώνουν και τα αφεντικά τους. Ο λόγος που δεν ρωτάμε είναι ότι φοβόμαστε για την απάντηση που θα πάρουμε.
Πάνω από όλα λοιπόν τα κέρδη του επιχειρηματία. Αυτός είναι ο άριστος, ο άξιος, ο άνθρωπος πρότυπο, ο οποίος μπορεί και πρέπει να υποβάλλει τους μετανάστες στην ταπείνωση ώστε να κερδίζει ακόμα περισσότερα.
Ο Τζήμερος όμως, παραμένει Δημοκράτης. Και μάλιστα πολύ. Το πρόγραμμά του για τις εκλογές και τα κόμματα είναι σαφές. Απαγορεύεται να κάνεις προεκλογική καμπάνια και να αναφέρεσαι σε άλλα κόμματα. Επίσης αν θέλεις να γίνεις κυβέρνηση και δεν τα καταφέρεις, σε αντικαθιστά άμεσα ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και ορίζει μια κυβέρνηση προσωπικοτήτων, η οποία φυσικά δεν χρειάζεται να εκλεγεί από τον λαό, απλά να τον κυβερνήσει. Επίσης ο Θάνος είναι τόσο δημοκράτης, ώστε να καθορίζει τι ακριβώς θα γράφει ένα κόμμα στο πρόγραμμά του. Απαγορεύεται, λοιπόν, να είσαι κομμουνιστής: «Θεωρούμε αδιανόητο να υπάρχει στην ελληνική Βουλή κόμμα που στο καταστατικό του αυτοπροσδιορίζεται (επί λέξει) ως: «επαναστατική οργάνωση εθελοντών ομοϊδεατών που αγωνίζεται για την ανατροπή του καπιταλισμού και την οικοδόμηση της σοσιαλιστικής-κομμουνιστικής κοινωνίας… καθοδηγείται από την κοσμοθεωρία του μαρξισμού-λενινισμού και τον προλεταριακό διεθνισμό. Εμπνέεται από τη μεγάλη Οχτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση… Το πέρασμα από την καπιταλιστική κοινωνία, που βρίσκεται σε βαθιά κρίση, σε μια σοσιαλιστική κοινωνία προϋποθέτει την κατάκτηση της πολιτικής εξουσίας από την εργατική τάξη, την κοινωνικοποίηση των βασικών μέσων παραγωγής…»
Το συμπέρασμα που βγαίνει είναι ότι στην Ελλάδα του Τζήμερου επιτρέπεται να είσαι επιχειρηματίας, επιτρέπεται να έχεις δούλους να εργάζονται για σένα, επιβάλλεται να είσαι δούλος, ανασφάλιστος και ανασφαλής, αλλά απαγορεύεται να είσαι κομμουνιστής!
Ο Τζήμερος, το φαινόμενο αυτό των πρόσφατων εκλογών, δεν λέει τίποτα διαφορετικό στην πραγματικότητα από όσα λένε οι υπόλοιποι νεοφιλελεύθεροι υποστηρικτές της ελευθερίας της αγοράς. Βρίσκει τον εχθρό στο πρόσωπο του κράτους, γενικά και αόριστα, της κομματοκρατίας και των μαφιόζων συνδικαλιστών. Ονειρεύεται μια Ελλάδα της ανάπτυξης, της ευημερίας και της κερδοφορίας η οποία δεν θα έχει να αντιμετωπίζει τις ενοχλήσεις των «παράλογων διεκδικήσεων» του λαού. Στρέφεται με μένος κατά των λαϊκιστών, την ίδια στιγμή που ο ίδιος υιοθετεί φασίζοντα λαϊκίστικα συνθήματα, όπως αυτό της συλλογικής ευθύνης. Φαντασιώνεται μια Ελλάδα στην οποία ο ρουφιάνος θα επιβραβεύεται. Σοφοί θα μας κυβερνούν και θα αποφασίζουν για εμάς. Σε όλο του το πρόγραμμα υποβόσκει ένας ρατσισμός, όταν μιλάει για τον κίνδυνο σε 50 χρόνια στην Ευρώπη να είναι περισσότεροι οι μουσουλμάνοι από τους χριστιανούς, όταν αναφέρεται στους «μόνιμα πονηρούς» γείτονές μας, ακόμα και όταν εμφατικά αναφέρει ότι οι γυναίκες που λαμβάνουν συντάξεις χηρείας είναι «συνήθως αλλοδαπές». Αθωώνει την ελεύθερη οικονομία, ρίχνοντας πάλι το φταίξιμο για τα στραβά της στο κράτος. Δηλαδή δεν φταίει ο καπιταλισμός για το γεγονός ότι παίζονται τρισεκατομμύρια σε μορφή ρουλέτας, αλλά το ελλιπές σύστημα καθορισμού κανόνων από τα κράτη.
Δεν φταίει η ελευθερία της αγοράς για τη δημιουργία συνθηκών εξαθλίωσης και φτώχειας στην Ελλάδα, αλλά το ελληνικό κράτος που συντηρεί την γραφειοκρατία για να κονομάει.
Ο Τζήμερος σαν πολιτικός δεν έχει να προσφέρει τίποτα διαφορετικό από έναν Μάνο, έναν Ανδριανόπουλο ή μια Ντόρα. Άλλωστε όπως έχει δηλώσει το μόνο που τους χωρίζει είναι ότι εκείνοι έχουν υπηρετήσει στο παρελθόν το σάπιο πολιτικό σύστημα. Ως διαφημιστής όμως σίγουρα έχει μεγάλες δυνατότητες. Ο τρόπος που μιλάει δημόσια είναι πειστικός. Λέει αυτά που θέλει να ακούσει μεγάλη μάζα του κόσμου. Επιβεβαιώνει στα αυτιά τους αυτά που οι ίδιοι πιστεύουν. Πόσοι άνεργοι ή ιδιωτικοί υπάλληλοι δεν έχουν θεωρήσει αυτά τα 3 χρόνια εχθρούς τους δημόσιους υπάλληλους; Ο Τζήμερος τους το δίνει στο πιάτο: Αυτοί φταίνε, είναι λαμόγια, μπήκαν αναξιοκρατικά και πρέπει να πληρώσουν! Πόσοι και πόσοι δεν κοροϊδεύουν ό,τι ανήκει στην σφαίρα του δημοσίου; Τίποτα δημόσιο δεν λειτουργεί σωστά. Αυτή είναι η αλήθεια της οποίας κοινωνοί έχουμε, εκόντες-άκοντες, γίνει κάποια στιγμή όλοι. Ο Τζήμερος τους το επιβεβαιώνει, διανθίζοντάς το με ωραία λόγια και έξυπνες ατάκες.
Οι τοποθετήσεις του είναι στην πραγματικότητα μια ακατάσχετη συνθηματολογία. Γνωρίζει καλά ότι η διαφήμιση είναι ακριβώς αυτό: Η προβολή μιας εικόνας, συχνά διαφορετικής από την πραγματικότητα, που να αρέσει στο κοινό. Καταφέρνοντας να δημιουργήσει μια καλή εικόνα για τον εαυτό του και το κόμμα του και μακιγιάροντας τις πολιτικές του τοποθετήσεις έτσι ώστε να μην θυμίζουν τίποτα από το παλιό πολιτικό σκηνικό, ο Τζήμερος απευθύνεται σε μεγάλο μέρος της νεολαίας που τον βλέπει ως κάτι καινούριο. Καινούριο πρόσωπο, παλιές ιδέες.
Θα μπορούσε να είναι απόδειξη του νεοφασιστικού, νεοφιλελεύθερου χαρακτήρα του κόμματος του Τζήμερου, το γεγονός και μόνο ότι είναι ο αγαπημένος του ΣΚΑΙ. Δεν έχει λείψει από καμία εκπομπή του καναλιού του Αλαφούζου. Ίσως να μην έχει πάει στην εκπομπή μαγειρικής ακόμα, αλλά σίγουρα θα ήθελε να κάνει με τα κρεμμυδάκια κάποια κρατικά λαμόγια που λυμαίνονται την επιχειρηματικότητα. Οι δημοσιογράφοι του ΣΚΑΙ, βιώνουν πολλαπλούς οργασμούς κάθε φορά που έχουν καλεσμένο τον Τζήμερο. Ιδιαίτερα ο Πορτοσάλτε του μιλάει σαν να βρήκε στο πρόσωπο του αυτοδημιούργητου δημιουργού την γυναίκα της ζωής του, που έψαχνε τόσο καιρό! Όμως τι αλήθεια θα μπορούσε να είναι ηθικά και πολιτικά ένας άνθρωπος ο οποίος απολαμβάνει την ρητή στήριξη εκτός του Αλαφούζου, του κομιστή με τα 5 μαύρα εκατομμύρια και χαριεντίζεται με έναν άλλον αυτοδημιούργητο έλληνα καπιταλιστή ο οποίος άφησε τους εργαζόμενους απλήρωτους όμως συνέχισε τον χλιδάτο τρόπο ζωής διαφημίζοντας το πόσο «γαμάτος» είναι ακόμα στην περίοδο της πτώσης του;

Αρκετοί είναι αυτοί που θα ψηφίσουν τον Τζήμερο και στις επόμενες εκλογές. Πιθανόν να είναι τόσοι όσοι χρειάζεται για να μπει στην Βουλή. Αυτός δεν υπόσχεται όπως οι Χρυσαυγίτες ότι θα μπει και θα κοπανίσει τους πολιτικούς, αλλά ότι θα μπει και θα τα αλλάξει όλα. Είναι θλιβερό το γεγονός ότι νέοι άνθρωποι, αυτοί που το σύστημα το οποίο με λύσσα υπερασπίζεται ο Θάνος τους έφερε σε απόγνωση, τον θεωρούν ως ιδανική λύση για τον τόπο. Αλίμονο αν ένας τόσο καλός διαφημιστής δεν μπορούσε να διαστρέψει μια πραγματικότητα…

ΥΓ. Όλα όσα αναφέρονται παραπάνω αποτελούν επίσημες θέσεις του κόμματος Δημιουργία Ξανα και βρέθηκαν στην επίσημη ιστοσελίδα του. Δεν έβαλα λίνκς για λόγους αισθητικής του κειμένου.

https://2310net.wordpress.com/2012/05/20/thanos-tzimeros/

(Σημ. ΔΕΕ: Οι επισημάνσεις είναι δικές μας και δεν υπάρχουν στο αρχικό κείμενο)
 
 
Τζημεροφρουροί

«Τραγικά ανόητος, γραφικός, εμπαθής, βλαμμένος, αγράμματος, Γκέμπελς, λιβελλογράφος, παπαγαλάκι της διαφθοράς, παπάρας». 

Αυτοί είναι μόνο κάποιοι από τους κορυφαίους χαρακτηρισμούς που εισέπραξα με αφορμή το άρθρο για τον Θάνο Τζήμερο. Βλέπετε το άρθρο έγινε… best seller, «έπαιξε» σε πολλά ιστολόγια, μεταξύ αυτών και στο TVXS κι έτσι έφτασε σε άτομα τα οποία σε «κανονικές συνθήκες» θα αγνοούσαν την ύπαρξη του 2310net.

Θα είχα όλη την καλή διάθεση να απαντήσω σε όλους αυτούς που με βρίζουν ή απλά διαφωνούν μαζί μου. Όχι φυσικά επειδή πιστεύω ότι μπορώ να τους πείσω, αλλά για λόγους ευγένειας μέσα σε ένα -όσο είναι εφικτό- πνεύμα διαλόγου θα μπορούσαμε να ανταλλάξουμε απόψεις, να αντιπαρατεθούμε, ακόμα και να ξεκατινιαστούμε βρε αδερφέ, χωρίς να περιμένει κανείς ότι θα πείσει τον άλλον.

Έτσι κι αλλιώς ο σκοπός του άρθρου δεν ήταν να πείσει τους «ταλιμπαν» του Τζημερισμού (αφού σας χαλάει ο χαρακτηρισμός νεοφιλελεύθερος, ας του αποδώσουμε μια μοναδικότητα και έναν αυτοπροσδιορισμό στον πολιτικό χάρτη). Το άρθρο απευθυνόταν στους ανυποψίαστους, σε αυτούς που πιθανόν να επέλεγαν το κόμμα του, μόνο και μόνο στηριζόμενοι σε μια φενάκη, σαν αυτές που συνηθίζονται στο μάρκετινγκ, η οποία θα τους έπειθε ότι ψηφίζοντας Τζήμερο ψηφίζεις κάτι πραγματικά διαφορετικό, μοντέρνο και λυτρωτικό για την χώρα σου.

Αυτή η ανάρτηση δεν έχει κανένα αυτοκριτικό χαρακτήρα, ούτε πρόκειται για προσπάθεια εξευμενισμού των αγριεμένων οπαδών του Τζήμερου. Δεν γράφω το παρόν κείμενο για να απαντήσω σε κανέναν από τους χαρακτηρισμούς που δέχθηκα, ούτε σκοπεύω να κάνω κάτι για να αποδείξω πόσο αβάσιμοι είναι.

Κάθε άλλο! Αυτό το κείμενο που τώρα διαβάζετε είναι μια ακόμα απόδειξη του πόσο ανόητος, εμπαθής και παπάρας μπορώ να γίνω. Είναι ένας ακόμα λίβελος, μόνο που αυτή τη φορά δεν αφορά άμεσα τον Θάνο Τζήμερο, αλλά τους οπαδούς του, αυτούς που οργιάζουν πίσω από ένα laptop κάθε φορά που κάποιος θίγει την ιερή αγελάδα της πολιτικής, τον ηγέτη της Δημιουργίας! Να μου συγχωρέσετε τον προσωπικό τόνο, βλέπετε οι κατηγορίες που δέχθηκα ήταν ως επί το πλείστον προσωπικές, οπότε δικαιολογήστε την επιλογή μου να γράφω σε πρώτο πρόσωπο.

Η πρώτη επαφή που είχα με την Δημιουργία Ξανά, ήταν αρκετές εβδομάδες πριν τις εκλογές της 6ης Μαΐου. Διάβαζα ένα άρθρο στο διαδίκτυο για την μετανάστευση και τα προβλήματα στο κέντρο της Αθήνας. Στο πρώτο κιόλας σχόλιο κάποιος «αυθόρμητα» έγραφε ότι πρέπει να αναζητήσουμε νέες πολιτικές προτάσεις και δήλωνε χαρούμενος που βρήκε μια τέτοια στην Δημιουργία Ξανά. Παρέθεσε υπερσύνδεσμο (λινκ για να μας καταλαβαίνουν και όσοι τελείωσαν δημόσιο σχολείο!) με τον επίσημο ιστοχώρο της ΔΞ. Δεν είχα ξανακούσει για αυτό το κόμμα οπότε δεν μου έκανε καμία εντύπωση. Φαντάστηκα στην αρχή ότι πρόκειται για μια περιθωριακή πρόταση που θα αντικατόπτριζε πολιτικά κάποιους σαν τους Ατενίστας. Δεν πέρασαν δυο μέρες και είδα σχεδόν καρμπόν το ίδιο σχόλιο σε άλλο άρθρο με άλλο θέμα. Εκεί είναι που σκέφτηκα ότι κάποιος από αυτό το κόμμα λειτουργεί ως troll.

Όσο πλησίαζε η μέρα των εκλογών πλήθαιναν οι αναρτήσεις στο facebook από «ανυποψίαστους» φίλους που έκαναν like σε ό,τι είχε να κάνει με τον Τζήμερο και το κόμμα του. Τότε άρχισα να το παίρνω και πιο σοβαρά. Διάβασα τις θέσεις του, τον είδα σε πολλά βίντεο στο youtube και κατάλαβα αμέσως περί τίνος πρόκειται: Λύκος ντυμένος πρόβατο.

Όμως αυτό που μου έκανε την μεγαλύτερη εντύπωση ήταν ο τρόπος με τον οποίο σχολίαζαν οι υποστηρικτές του άρθρα ή βίντεο που αφορούσαν στον Τζήμερο. Μεγάλος φανατισμός, ο οποίος δεν είναι από μόνος του κατακριτέος. Και οι νεοφιλελεύθεροι έχουν δικαίωμα στον φανατισμό, αλίμονο αν τον μονοπωλούσαμε εμείς οι γραφικοί! Αν τολμούσε όμως κανείς να γράψει κάτι αντίθετο με την «γραμμή Τζήμερου» έβγαιναν δυναμικά στην αντεπίθεση δεκάδες σχολιαστές έτοιμοι να κατασπαράξουν τον κάθε άπιστο, χρεώνοντας του όλα τα δεινά του «σάπιου πολιτικού συστήματος».

Όπως είπα και παραπάνω αυτό το κείμενο είναι λίβελος. Δεν θέλω να έχει κανένα είδος τεκμηρίωσης ούτε φυσικά πρόκειται για επιστημονικό κείμενο το οποίο θα πρέπει να παρέχει παραπομπές και αποδείξεις. Σε αυτό το πνεύμα θα υποστηρίξω ότι η διαδικτυακή συμπεριφορά των οπαδών του Τζήμερου δεν είναι ούτε τυχαία ούτε αυθόρμητη. Η ΔΞ παινεύεται για το γεγονός ότι έχει ως μόνο όπλο το διαδίκτυο και μέσω αυτού επικοινωνεί με τον κόσμο. Δεν απέχει πολύ από την πραγματικότητα κάτι τέτοιο, μόνο που το βρίσκω κομματάκι αχαριστία απέναντι στον ΣΚΑΙ, ο οποίος ασχολείται με την ΔΞ περισσότερο από όσο ασχολείται με την ανακύκλωση. Οι δημοσιογράφοι του καναλιού του Αλαφούζου διαγωνίζονται για το ποιος αγαπάει περισσότερο τον Τζήμερο, συνεπώς ας τους αναγνωρίσει κάποιος ότι συνέβαλαν κι αυτοί στην εκλογική επιτυχία του κόμματους αυτού.

Ωστόσο το διαδίκτυο αποτελεί έναν από τους βασικούς πυλώνες της προώθησης του προϊόντος ΔΞ. Για να γίνει όμως κάτι αποτελεσματικά πρέπει να γίνει οργανωμένα. Συνεπώς, είμαι βέβαιος, αν και δεν μπορώ να το αποδείξω, ότι οργανωμένα και συντεταγμένα υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι έχουν ως κύρια απασχόληση στο κόμμα να κάθονται με βάρδιες πάνω από ένα πληκτρολόγιο και να παρεμβαίνουν σχολιάζοντας σε διάφορες ιστοσελίδες ώστε αρχικά να κάνουν το κόμμα τους γνωστό και στη συνέχεια να «προπαγανδίσουν» κάποιες από τις θέσεις τους ώστε να πείσουν το αναγνωστικό κοινό. Δεν είναι απαραίτητα κακό αυτό. Υποψιάζομαι ότι λίγο-πολύ τα περισσότερα κόμματα λειτουργούν κάπως έτσι. Αυτοί οι …ακούραστοι εργάτες του πληκτρολογίου είναι εκείνοι οι οποίοι αντικαθιστούν τους παραδοσιακούς αφισοκολλητές τους οποίους αρέσκεται να χλευάζει ο Τζήμερος. Ελπίζω να μην ζητήσει κανείς να προσκομίσω αποδείξεις για αυτό που υποστηρίζω γιατί πρώτον δεν έχω αποδείξεις, δεύτερον δεν μπήκα ποτέ στον κόπο να τις αναζητήσω και τρίτον αποδείξεις ζητούν τα δικαστήρια και οι εισαγγελείς. Οπότε ας μην βιαστεί κανείς να πάρει τον ρόλο του εισαγγελέα!

Τώρα που το ξανασκέφτομαι, ορισμένα από τα σχόλια τα οποία αναρτώνται από υποστηρικτές του Τζήμερου μπορούν κάλλιστα να λειτουργήσουν ως απόδειξη της θέσης μου ότι είναι στημένοι. Όποιος δεν με πιστεύει ας ρίξει μια ματιά στο πρώτο χρονικά σχόλιο που αναρτήθηκε στο σχετικό άρθρο. Άλλα επειδή βαριέστε να αλλάξετε καρτέλα σας το παραθέτω:

«Δεν γνώριζα ότι υπήρχε ένα τόσο γαμάτο κόμμα στην ελληνική πολιτική σκηνή. Πάντως ομολογώ ότι κάποια απο αυτά που ευαγγελίζεται το “δημιουργία, ξανά” είναι στα πλάισια εφαρμογής του ήδη υπάρχοντος νόμου και δεν αποτελούν καινοφανείς θέσεις. Ψιλά γράμματα θα πει κανένας, το θέμα είναι να πουλήσουμε την νεοελληνική μαγκιά μας (ουάου!). Όπως και να΄χει ευχαριστώ!
τώρα ξέρω τί θα ψηφίσω…»

Επειδή είστε αθώοι, εγώ ο διεστραμμένος, θα προσπαθήσω να σας πείσω ότι αυτό το σχόλιο είναι στημένο. Καταρχήν ο σχολιαστής δεν ήξερε ότι υπήρχε αυτό το κόμμα. Μάλλον δεν πήγε να ψηφίσει ή ψήφισε κάτι για το οποίο ήταν τόσο σίγουρος ώστε να μην κοιτάξει καν τα υπόλοιπα ψηφοδέλτια, άρα να μην μάθει ποτέ πριν την 6η του Μάη ότι υπάρχει «ένα τόσο γαμάτο κόμμα». Το έμαθε την μέρα που διάβασε το άρθρο μας!

Και αφού το έμαθε και μετάνιωσε τόσο γρήγορα για αυτό που ψήφισε, διαπίστωσε πολύ γρήγορα ότι οι προτάσεις του ΔΞ δεν είναι καινοφανείς, αλλά μπορούν να εφαρμοστούν ακόμα και στο πλαίσιο των υπαρχόντων νόμων. Με έκπληξη διαπιστώνει κανείς ότι ο συγκεκριμένος φίλος (;) του ιστολογίου μας υιοθετεί επακριβώς την επιχειρηματολογία του Τζήμερου, τον οποίο δεν γνώριζε μέχρι χτες. Τα μεγάλα πνεύματα συναντιούνται.

Και μια σημειολογική παρατήρηση από αυτές που μου αρέσουν: Ο φίλος αναφέρεται στο ΔΞ βάζοντάς το σε εισαγωγικά. Αλήθεια εσείς οι ψηφοφόροι της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ του ΣΥΡΙΖΑ, του ΚΚΕ, όταν γράφετε σχόλιο σε κάποιο μπλογκ ή φόρουμ γράφετε ας πούμε θα ψηφίσω «ΝΔ» ή είμαι ψηφοφόρος του «ΣΥΡΙΖΑ»; Επίσης αν κοιτάξει κανείς πιο προσεκτικά θα δει ότι ανάμεσα στις λέξεις «Δημιουργία» και «Ξανά» μεσολαβεί ένα κόμμα (,) όπως είναι και η επίσημη γραφή του κόμματος αυτού. Αλήθεια ποιος το γράφει έτσι; Ένας βασικός κανόνας της διαφήμισης λέει πως ό,τι και να λένε για σένα είναι καλό αρκεί να λένε σωστά το όνομά σου. Και μάλλον ο συντάκτης του σχολίου αυτό το ξέρει καλά και φροντίζει να γράψει σωστά το όνομα του κόμματος.

Ο ενθουσιασμός με τον οποίο κλείνει το σχόλιο του, ότι τάχα το άρθρο μας ήταν η αιτία για να ψηφίσει τον Τζήμερο, είναι μια έμμεση «απειλή» του τύπου «μην μας κράζετε γιατί μας δυναμώνετε». Δεν ψαρώνουμε παιδιά…

Τα ορθογραφικά και τυπογραφικά λάθη μάλλον έγιναν για να αναδειχθεί ο «ερασιτεχνικός» χαρακτήρας του σχολίου, για να μην καρφωθούμε δηλαδή. Εκτός κι αν έγιναν από βιασύνη καθώς ο σχολιαστής είχε να δώσει το παρόν σε πολλές ακόμα διαδικτυακές συζητήσεις στις οποίες θα υποστήριζε «αυθόρμητα» ότι μόλις πείστηκε από τα συντριπτικά επιχειρήματα του Τζήμερου.

Όμως το πρόβλημά μου δεν είναι ο συγκεκριμένος. Ακόμα κι αν τα συμπεράσματα μου είναι πέρα για πέρα λανθασμένα δεν παύει να ισχύει η διπλή αλήθεια την οποία προσπαθώ με τούτον εδώ τον γκεμπελικό, παπαρολίβελο να αναδείξω: Αφενός ότι οι Τζημεροφρουροί είναι πιο φανατισμένοι και από τις θεούσες που έβγαιναν στους δρόμους στις λαοσυνάξεις του Χριστόδουλου και αφετέρου ότι λειτουργούν οργανωμένα και συντεταγμένα, σχεδόν σαν να υπάρχει ένας υπερυπολογιστής ο οποίος εντοπίζει και απαντά αυτόματα σε ό,τι έχει σχέση με τον Τζήμερο.

Μάλιστα οι Τζημεροφρουροί χτυπάνε στο ψαχνό. Σχεδόν κανείς τους δεν απαντά σε πολιτικό επίπεδο ούτε παραθέτει κάποιο επιχείρημα. Εξαπολύουν κατάρες και βρισιές σε όποιον βρεθεί στο δρόμο τους. Θα σε χαρακτηρίσουν για παράδειγμα Γκέμπελς και προπαγανδιστή που με αστήρικτα επιχειρήματα προσπαθείς να βλάψεις την μοναδική φωνή ελπίδας γιατί κι εσύ είσαι μέρος του συστήματος, προνομιούχος ή έμμισθος παπαγάλος κάποιου κόμματος που εμποδίζει την κοινωνική αλλαγή γιατί έχει προσωπικά συμφέροντα. Την ίδια στιγμή θα υποστηρίξουν έναν άνθρωπο ο οποίος με απίστευτα γκεμπελίστικο τρόπο φροντίζει να επαναλαμβάνει τα δικά του αστήρικτα επιχειρήματα ενισχυμένα με μπόλικο άρωμα συλλογικής ευθύνης. Για παράδειγμα αν γράψεις ότι ο Τζήμερος είναι νεοφιλελεύθερος είσαι Γκέμπελς. Αν πει ο Τζήμερος, όπως επανειλημμένα το κάνει, ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι άχρηστοι και οι συνδικαλιστές λαμόγια και κλέφτες είναι ήρωας που λέει αλήθειες.

Ασφαλώς και δεν είναι όλοι οι Τζημεροφρουροί έτσι. Υπάρχουν άνθρωποι με τους οποίους μπορείς να συζητήσεις, άνθρωποι οι οποίοι δεν είναι προγραμματισμένα ρομπότ, αλλά απλά έχουν μια ριζικά αντίθετη ιδεολογία την οποία καλά κάνουν και υπερασπίζονται με θέρμη. Με αυτούς δεν έχω πρόβλημα. Άλλωστε μεταξύ αυτών υπάρχουν και κάποιοι που τον υποστηρίζουν από άγνοια, απλά και μόνο επειδή τους φάνηκε συμπαθής. Στους υπόλοιπους όμως, τους μουτζαχεντίν του Τζημερισμού, που όμοιούς τους δεν είχε ούτε το ΠΑΣΟΚ επί Ανδρέα, έχω να πω το εξής: Σας πήραμε είδηση…

http://2310net.wordpress.com/2012/05/24/tzimerofrouroi/