Αποστομωτική απάντηση

Ανοικτή επιστολή Γερμανού αναγνώστη 

και η αποστομωτική απάντηση Συνέλληνα

Η παρακάτω ανοιχτή επιστολή του Walτer Wuellenweber, προς τους Έλληνες πολίτες, με τίτλο «Αγαπητοί μας Έλληνες», δημοσιεύεται σε πρόσφατο τεύχος του γερμανικού εβδομαδιαίου περιοδικού, Stern. Ο υπέρτιτλος του άρθρου αναφέρει: «Μετά τις τράπεζες, θα πρέπει τώρα οι Γερμανοί να σώσουν και την Ελλάδα. Πρώτα έκαναν αλχημείες οι Έλληνες στο ευρώ και τώρα, αντί να κάνουν οικονομίες, απεργούν». Η επιστολή ανέφερε τα εξής:

Αγαπητοί Έλληνες, από το 1981 ανήκουμε στην ίδια οικογένεια. Μόνο που εμείς έχουμε συνεισφέρει, όσο κανείς άλλος στο κοινό ταμείο, δηλαδή γύρω στα 200 δις €, ενώ εσείς έχετε, αντίθετα, εισπράξει κατά κεφαλήν, όσα κανείς άλλος, δηλαδή σχεδόν 100 δις €. Ουδέποτε λαός βοήθησε μέχρι τώρα με τη θέλησή του, σε τέτοιο βαθμό, και για τόσο μακρύ διάστημα, άλλον λαό. Είσαστε, κυριολεκτικά, οι πιο "ακριβοί" μας φίλοι.

Το ζήτημα πάντως είναι, ότι τελικά δεν εξαπατάτε μόνο τον εαυτό σας, αλλά κι' εμάς. Στην ουσία, ουδέποτε φανήκατε αντάξιοι του ευρώ, μιας και παρά την εισαγωγή του, δεν καταφέρατε μέχρι τώρα να εκπληρώσετε τα κριτήρια σταθερότητας. Στην ΕΕ είσαστε ο λαός που ξοδεύει τα μεγαλύτερα ποσά σε καταναλωτικά αγαθά. Θα θέλαμε, ο πρωθυπουργός σας Γ. Παπανδρέου να προχωρήσει στο πρόγραμμά του, όμως προφανώς αυτό δεν το θέλετε εσείς, αφού συνεχίζετε απτόητοι, ν' απεργείτε.

Μη μας λέτε λοιπόν, ότι μόνο οι πολιτικοί ευθύνονται για την καταστροφή. Εσείς έχετε εφεύρει τη Δημοκρατία κι' ως εκ τούτου θα πρέπει να γνωρίζετε, ότι ο λαός είναι αυτός που κυβερνά κι' επομένως, έχει και την ευθύνη. Κανείς δεν σας αναγκάζει να φοροδιαφεύγετε, να χρηματίζεστε, ν' αντιδράτε σε κάθε συνετή πολιτική και να εκλέγετε διεφθαρμένους πολιτικούς. Σε τελευταία ανάλυση, οι πολιτικοί είναι λαϊκιστές και κάνουν, ότι τους πει ο λαός. Θα μας πείτε, βεβαίως, ότι κι' εμείς οι Γερμανοί δεν είμαστε πολύ καλύτεροι, όπως θέλουν κάποιοι να πιστεύουν.

Κι' έχετε δίκιο. Οι Έλληνες είναι εκείνοι, που μας είχαν δείξει το δρόμο της Δημοκρατίας και της Φιλοσοφίας, καθώς και τις πρώτες γνώσεις Εθνικής Οικονομίας. Τώρα μας δείχνετε και πάλι το δρόμο. Μόνο που αυτή τη φορά, είναι λάθος δρόμος. Κι' από το σημείο που εσείς έχετε τώρα φτάσει, δεν πάει παραπέρα.

Και η απάντηση που δόθηκε από έναν συμπατριώτη μας:

Αγαπητέ μου Walτer Wuellenweber, ονομάζομαι Γεώργιος Π. Ψωμάς. Είμαι δημόσιος λειτουργός κι' όχι υπάλληλος, όπως κατά κόρον τα ΜΜΕ των «συμπατριωτών» σου (μου) και άλλων «συμπατριωτών» σου (μου) αναφέρουν, ως βρισιά και με περίσσεια χλεύη. Ο μισθός μου είναι 1.000 €. Το μήνα, όχι την ημέρα, όπως ίσως σ' έχουν παρασύρει, να νομίζεις. Ούτε 1.000 € λιγότερα από σένα.

Από το 1981 ανήκουμε στην ίδια οικογένεια. Μόνο που σας έχουμε παραχωρήσει με αδιαφανείς όρους κι' έναντι αυτών των 200 δις € που λέτε, ότι μας δώσατε, το 40% περίπου των αμυντικών εξοπλισμών μας, το σύνολο σχεδόν των εθνικών τηλεπικοινωνιών μας, την κατασκευή 2 μεγάλων αεροδρομίων καθώς και πολλών χιλιομέτρων εθνικού οδικού δικτύου. Αν ξεχνώ κάτι, ζητώ να με συγχωρέσεις. Σημειώνω, πως είμαστε από τους μεγαλύτερους εισαγωγείς στα καταναλωτικά προϊόντα που παράγουν τα εργοστάσιά σας. Η αλήθεια είναι, πως δεν ευθύνονται μόνο οι πολιτικοί μας γι' αυτή την καταστροφή. Ένα μεγάλο μέρος της ευθύνης έχει και μια εταιρία γερμανικών κυρίως συμφερόντων, η οποία τους λάδωνε, για ν' αναλαμβάνει, όπως λέω παραπάνω, δημόσια έργα (βλ. C4Ι). Πιθανολογώ, πως φταίνε και τα γερμανικά ναυπηγεία, τα οποία μας πούλησαν κάτι υποβρύχια, που γέρνουν. Είμαι σίγουρος, ότι εσύ δεν με πιστεύεις ακόμα, αλλά δείξε λίγο υπομονή και περίμενε, διάβασέ με, κι' αν δεν σε πείσω, τότε διώξε με από την Ευρωζώνη, τον τόπο της Αλήθειας και της Ευημερίας, του Δίκαιου και του Σωστού.

Λοιπόν Walτer, μισός αιώνας και πάνω πέρασε από τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, από τότε που η Γερμανία έπρεπε να ξοφλήσει τις υποχρεώσεις της προς την Ελλάδα. Οι οφειλές αυτές, που μόνον η Γερμανία αρνείται να ξοφλήσει στην Ελλάδα (η Βουλγαρία και η Ρουμανία, τακτοποίησαν ήδη τις αντίστοιχες υποχρεώσεις τους), συνίστανται:

α) Σε χρέη ύψους 80 εκατομμυρίων γερμανικών μάρκων, από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

β) Σε χρέη από τη διαφορά του κλήριγκ στο μεσοπόλεμο, ύψους 593.873.000 δολαρίων, που ήταν σε βάρος της Γερμανίας.

γ) Στα αναγκαστικά δάνεια, τα οποία συνήψε το Γ΄ Ράιχ από την Ελλάδα, ύψους 3,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων, στη διάρκεια της κατοχής.

δ) Στις επανορθώσεις, που οφείλει η Γερμανία στην Ελλάδα, για τις κατασχέσεις, αρπαγές και καταστροφές, που της προξένησε το Γ' Ράιχ, την περίοδο της κατοχής, ύψους 7,1 δισεκατομμυρίων δολαρίων, όπως επεδίκασαν οι Σύμμαχοι.

ε) Στις ανυπολόγιστες υποχρεώσεις της Γερμανίας για την αφαίρεση της ζωής 1.125.960 Ελλήνων (38.960 εκτελεσμένων, 12.000 νεκρών από αδέσποτες, 70.000 σκοτωμένων σε μάχες, 105.000 νεκρών στα στρατόπεδα της Γερμανίας, 600.000 νεκρών από πείνα και 300.000 απωλειών από υπογεννητικότητα).

στ) Στην ατίμητη ηθική προσβολή, που προξένησε στον ελληνικό λαό και στις ανθρωπιστικές ιδέες που εκφράζει η ελληνική ιδέα. Αυτό το πρόβλημα δεν είναι οικονομικό, είναι ηθικής τάξης, ύψιστης ηθικής αξίας.

Ξέρω Walτer, σε πειράζουν αυτά που γράφω, αλλά και μένα με πείραξαν αυτά που έγραψες! Αλλά περισσότερο με πειράζουν, αυτά που σκέφτεσαι και θέλεις να κάνεις για μένα και τους «συμπατριώτες» σου, τους Έλληνες !

Walτer, φίλτατε Walτer, στην Ελλάδα δραστηριοποιούνται 130 γερμανικές επιχειρήσεις, στις οποίες, περιλαμβάνονται σχεδόν όλοι οι γερμανικοί κολοσσοί, οι οποίες πραγματοποιούν ετήσιο τζίρο της τάξης των 6,5 δισ. ευρώ.

Ξέρεις Walτer, σύντομα δε θα μπορώ ν' αγοράζω Γερμανικά προϊόντα, γιατί δεν θάχω λεφτά. Εγώ Walτer μεγάλωσα στα λίγα, θα τ' αντέξω και μην ανησυχείς για τους νέους στην Ελλάδα, είμαστε ακόμα πολλοί παλιοί, για να τους βοηθήσουμε, να εξοικειωθούν στη νέα κατάσταση, αλλά εσείς βρε Walτer τους ανέργους σας, που θα δημιουργηθούν από την κατάσταση αυτή στην Ελλάδα, πως θα τους αντιμετωπίσετε;

Πες μου σε παρακαλώ, έχω απορία: εμείς οι Έλληνες πρέπει να φύγουμε από την Ευρώπη, την Ευρωζώνη (κι' απ' όπου αλλού θέλετε, εσείς, οι Γερμανοί, οι Σουηδοί, οι Ολλανδοί και λοιποί «συμπατριώτες»). Πρέπει να φύγουμε, για να σωθούμε από μια Ένωση, κατ' επίφαση. Από μια ομάδα κερδοσκόπων. Από μια ομάδα, στην οποία είμαστε συμπαίκτες, όσο καταναλώναμε τα προϊόντα των συμπαικτών! Εγώ φίλτατε Walτer, πιστεύω, ότι οι Έλληνες θα πρέπει να σταματήσουν ν' αγοράζουν Mercedes, BMW, Opel, Ford, Scoda, κλπ. συμμαχικά προϊόντα, γιατί, δεν μπορούν και δεν πρέπει ! ... Δεν το αξίζουν. Θα πρέπει να σταματήσουν ν' αγοράζουν προϊόντα από το Lidl, το Praktiker και το IKEA. Γιατί δε θα μπορούν πια να τ' αγοράσουν αυτά τα προϊόντα, βρε αδερφέ, τι να κάνουμε !

Φίλτατε Walτer, θα πρέπει να κανονίσουμε και κάποιες άλλες «λεπτομέρειες» αν μου επιτρέπεις βέβαια, γιατί εσύ είσαι ο «πιστωτής» της ζωής μου. Ξέρεις βρε φίλε Walτer, θέλω να μου επιστρέψεις τον ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ μου, που έκλεψες εσύ (όχι ΕΣΥ βεβαίως, αλλά κάποιοι ΔΙΚΟΙ ΣΟΥ), θέλω τα ΑΘΑΝΑΤΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ ΜΟΥ, που βρίσκονται στα Μουσεία του Βερολίνου, του Μονάχου, του Λονδίνου, του Παρισιού, της Ρώμης! Τα θέλω τώρα, που μπορεί να πεθάνω, αλλά θέλω να πεθάνω, κοντά στους πατέρες μου !

Η κάρτα του πολίτη

Να γιατί δεν πρέπει να παραλάβουμε την κάρτα του πολίτη

H παρακάτω τοποθέτηση αναρτήθηκε στην ανοιχτή διαβούλευση του Υπουργείου Εσωτερικών από τον δικαστικό Αθανάσιο Π. Μαρίνη (30 Νοεμβρίου 2010, 22:24) και πιστεύουμε ότι δίνει ολοκληρωμένες απαντήσεις σε πολλά ζητήματα περί της κάρτας του πολίτη. Επίσης δίνει ΟΛΑ τα νομικά επιχειρήματα στη Διαρκή Ιερά Σύνοδο, που συνεδριάζει την Τρίτη 7 Δεκεμβρίου, ώστε να ΜΗΝ αποδεχθεί την κάρτα. Ειδικά τώρα που αντιλαμβάνονται οι Άγιοι Πατέρες πως για άλλα τους διαβεβαίωναν οι κυβερνητικοί και άλλα προκύπτουν στην κάρτα του πολίτη.

Αξιότιμοι κύριοι,

Α) Πριν από μερικές ημέρες Ραδιοτηλεοπτικός Σταθμός μας ενημέρωσε ότι η Κάρτα του Πολίτη θα περιέχει τα εξής στοιχεία : A) τον Α.Φ.Μ, B) τον Α.Μ.Κ.Α και Γ) chip. Θα ήθελα να τοποθετηθώ επί των υπο αριθμ. Β ΄και Γ΄ στοιχείων, αφού αποτελούν τα δομικά υλικά γιά την έκδοση της σχεδιαζόμενης Κάρτας του Πολίτη.

Β) Σύμφωνα με τον Ν.3655/2008 από 01/6/2009 ο Α.Μ.Κ.Α. αποτελεί έναν αριθμό με διπλή ιδιότητα αφού καθιερώνεται υποχρεωτικά ως αριθμός εργασιακής και ασφαλιστικής ταυτοποίησης όλων των πολιτών της χώρας, (αρθρ. 153 §2). Χωρίς τον Α.Μ.Κ.Α. κανείς δεν θα μπορεί να εργαστεί ή να έχει ασφάλεια. Εδώ αξίζει να δούμε τι αναφέρεται στο άρθρο § 2 του ίδιου νόμου σε αντιπαραβολή με το αντίστοιχο χωρίο της Ιεράς Αποκάλυψης: Ν. 3655/08 αρθ. 153 §2 - (κεφ. ΙΓ’ Αποκάλυψης):

Ουδείς δύναται (μη τις δύναται) να απασχοληθεί, να ασφαλιστεί ή να καταβάλει ασφαλιστικές εισφορές, να εκδώσει ή να ανανεώσει βιβλιάριο ασθενείας, και να εισπράξει συντάξεις και γενικότερα πάσης φύσεως παροχές, επιδόματα και βοηθήματα, και να εργαστεί (αγοράσαι ή πωλήσαι), μισθωτός ή αυτοαπασχολούμενος (μικρός ή μεγάλος, πλούσιος ή φτωχός, ελεύθερος ή δούλος) εάν δεν διαθέτει Α.Μ.Κ.Α ο οποίος στην μηχανογράφηση (μέσω σαρωτή ή πληκτρολόγηση), και στα μικροτσίπ (ανιχνεύσιμα ή μη από τις ανθρώπινες αισθήσεις, εμφυτευμένα σε ηλεκτρονικές κάρτες και στον άνθρωπο) κωδικοποιείται με την μορφή bar code — 666 (ει μη ο έχων το χάραγμα, τον αριθμό του ονόματος ή το όνομα αυτού).

Εκ του ανωτέρω απειλητικού νόμου και κατ’ επέκταση κατά μείζονα λόγο και του νυν διαβουλευομένου θέματος περί Κάρτας του Πολίτη προκύπτει ότι:

α) Παραβιάζεται η ελευθερία της θρησκευτικής συνειδήσεως ( άρθρ. 13 παρ. 1 Συντάγματος), η οποία είναι απαραβίαστη, ενώ περαιτέρω και το άρθρο 3 παρ. 1 Σ. που ορίζει ότι «η επικρατούσα θρησκεία στην Ελλάδα είναι η Αγία του Χριστού Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία (που) τηρεί απαρασάλευτα τους Αποστολικούς και Συνοδικούς κανόνες και Ιερές Παραδόσεις…»,

β) σύμφωνα με αξιόπιστες επιστημονικές εργασίες στους πλέον διαδεδομένους τύπους bar code όπως το UPC, EAN 13 ενυπάρχει εμφανέστατα ο δυσώνυμος αριθμός 666, ενώ σε άλλους τύπους όπως το CODE 39 δεν είναι εμφανής αλλά κρυφός,

γ) ακυρώνεται το πρόσωπο όπως δημιουργείται και εκφράζεται μέσω του Μυστηρίου του Αγίου Βαπτίσματος, αφού η ταυτοποίησή του γίνεται μέσω του αριθμού της κάρτας του Α.Μ.Κ.Α και αναβαθμισμένη σε έξυπνη κάρτα μέσω εκείνης επί της οποίας διαβουλευόμαστε, δηλ. της Κάρτας του Πολίτη και με τον τρόπο αυτό γινόμαστε μία απρόσωπη μηδενιστική οντότητα, ενώ απαγορεύεται, σύμφωνα με την Ορθόδοξη Διδασκαλία, η αριθμοποίηση του υποκειμένου, σε αντίθεση με το αντικείμενο,

δ) παραβιάζεται το άρθρο 5 παρ. 1 του Συντ., αφού η μη παραλαβή της Κάρτας απαγορεύει «το δικαίωμα κάθε προσώπου να αναπτύσσει ελεύθερα την προσωπικότητά του και να συμμετέχει στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της χώρας εφόσον δεν προσβάλλει τα δικαιώματα των άλλων…», καθώς και τα άρθρα 1,15,29,16,25,34, και 35 του νόμου ( c 364/18-02-2000) των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, διότι

δ1) προσβάλλει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια,

δ2) υποβιβάζει και εμποδίζει την έκφραση και πράξη του Ορθόδοξου Χριστιανού σύμφωνα με την θρησκευτική του συνείδηση,

δ3) καταλύει την ελευθερία παραβιάζοντας το απόρρητο των προσωπικών δεδομένων (Ν. 2472/1997), προσβάλλεται δε επιπλέον το δημοκρατικό πολίτευμα της Πατρίδας μας, εφόσον Θεμελιώδεις Αρχές και Θεσμοί του Πολιτεύματος, καταλύονται και αλλοιώνονται όπως ι) η αρχή της δέσμευσης του νομοθέτη από το Σύνταγμα και ιι) η γενική ισχύς και προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που προβλέπει το Σύνταγμα.

Τέλος ο Ν. 3655/2008, και κατ’ επέκταση ως αποτέλεσμα εφαρμογής της Συνθήκης Σέγκεν είναι άκυρος διότι 1) αυτή ψηφίστηκε α) όχι από την ολομέλεια της Βουλής όπως θα έπρεπε (80 απόντες βουλευτές), β) μη τηρουμένης της απαιτούμενης πλειοψηφίας και γ) δόθηκαν αρμοδιότητες σε όργανα Διεθνών Οργανισμών που δεν προβλέπονται από το Σύνταγμα, κατά παράβαση του άρθρου 28 §2 του Συντάγματος.

Γ) Αντιλαμβανόμεθα ότι η τεχνολογία των chip είναι σαφώς ανώτερη και πιο ασφαλής από την απλή μαγνητική ταινία που είχε η προηγούμενη έκδοση απλών καρτών όσον αφορά την «αντιγραφή» τους από ειδικά πρόσθετα μηχανήματα που τοποθετούσαν επίδοξοι hackers. Από την άλλη πλευρά όμως η χρήση αυτής της τεχνολογίας, εγκυμονεί περισσότερους κινδύνους και δημιουργεί, αν όχι άμεσα, οπωσδήποτε όμως στο μέλλον, περισσότερα προβλήματα από όσα λύνει. Οι εξελιγμένες μορφές αυτών των chip λειτουργούν με την τεχνολογία RFID (Radio Frequency Identification). Όπως γνωρίζετε αυτή η τεχνολογία στηρίζεται στην εκπομπή ραδιοσυχνοτήτων. Επίσης δεν γνωρίζουμε, σε περίπτωση που η Κάρτα αυτή λειτουργεί με την ως άνω τεχνολογία, πώς διασφαλίζονται τα προσωπικά μου δεδομένα από έτερους κατόχους αναγνωστών RFID καθώς και εάν έχετε λάβει τη σχετική προηγούμενη έγκριση από την Ανεξάρτητη Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων ( Ν. 2472/1997). Για την πληρέστερη και σαφέστερη παρουσίαση του προβληματισμού μου σχετικά με τα ηλεκτρονικά chips, σας παρουσιάζομε – αντιγράφοντας αποσπάσματα από το βιβλίο «Η ευθύνη της επιλογής μας», Ιούνιος 2010, εκδόσεις «Ενωμένη Ρωμηοσύνη» – τα προβλήματα και τους κινδύνους που εγκυμονεί η χρήση αυτής της τεχνολογίας:

Α) Από την εφαρμογή της ίδιας τεχνολογίας RFID στα βιομετρικά διαβατήρια:

«…σελ 97-99: Όσον αφορά την εφαρμογή στην περίπτωση των βιομετρικών διαβατηρίων, το σύστημα RFID προσφέρει στους χρήστες του αρκετά πλεονεκτήματα έναντι του παλαιού συστήματος γραμμωτού κώδικα (bar code) που ήλθε να αντικαταστήσει, καθώς επιτρέπει την αναγνώριση των στοιχείων του διαβατηρίου, τη δυνατότητα εγγραφής ενός πλήθους δεδομένων που δεν είναι απαραιτήτως ορατά από το ανθρώπινο μάτι, καθώς και τη δυνατότητα προγραμματισμού εξ αποστάσεως…

…Γνωρίζουμε επίσης πως είναι δυνατόν να υποκλέψει κάποιος τα προσωπικά στοιχεία από το νέο διαβατήριο, αλλά και να τα αλλοιώσει κακόβουλα, παραχαράσσοντας την ταυτότητα του θύματος για να εκτελέσει παράνομες συναλλαγές στο όνομά του. Ο Lukas Grunwald, ερευνητής της γερμανικής εταιρείας DN – Systems, κατάφερε να αντιγράψει τις πληροφορίες από το βιομετρικό διαβατήριο σ’ ένα νέο chip, το οποίο συμπεριφέρεται σαν διαβατήριο…»

Β) Σύνοψη των κινδύνων της τεχνολογίας RFID:

«… σελ 99, σημείωση 32: Επειδή το περιεχόμενο της ταινίας (tag) RFID μπορεί να είναι προσβάσιμο από τρίτους αναγνώστες (readers) χωρίς ο φορέας της ταινίας να το γνωρίζει, δημιουργούνται σημαντικά προβλήματα που αφορούν την προστασία της ιδιωτικότητας του φορέα της ταινίας. Επί πλέον υπάρχει η δυνατότητα αλλοίωσης του περιεχομένου των ταινιών RFID και η χρήση πλαστών ταινιών. Ορισμένες από τις τεχνικές επιθέσεων, που μέχρι σήμερα έχουν εντοπισθεί, κατά συστημάτων RFID και οι οποίες έχουν ως αποτέλεσμα τη δημιουργία προβλημάτων ασφαλείας και ιδιωτικότητας είναι:

Η κρυφή σάρωση του περιεχομένου των ταινιών RFID,

Η κρυφή παρακολούθηση των κινήσεων του φορέα της ταινίας από μη εξουσιοδοτημένα μέρη,

Η κρυφή απογραφή των καταναλωτικών προτιμήσεων και συνηθειών μέσω συνδυαστικής ταυτοποιήσεως αγαθού (με ενσωματωμένη ταινία RFID) και κατόχου, με αποτέλεσμα να μπορούν να εξαχθούν συμπεράσματα που αφορούν όχι μόνον την «ανώδυνη» καταναλωτική δραστηριότητα συγκεκριμένου ατόμου, αλλά ακόμη και ευαίσθητα προσωπικά του δεδομένα, όπως την κατάσταση της υγείας του,

Η αντιγραφή, η μεταβολή και η αναπαραγωγή του περιεχομένου των ταινιών από ειδικές συσκευές…»

Γ) Μελλοντικές μορφές ταινιών RFID (σήμερα βρίσκονται σε πειραματικό στάδιο):

«….σελ 105: Το πιο τρομακτικό όμως είναι ότι η συζήτηση ξεπέρασε το απλό chip. Έρευνες γίνονται ώστε τα βιομετρικά δεδομένα να αποθηκεύονται στο ίδιο το ανθρώπινο δέρμα του χεριού ή του προσώπου. Ακριβέστερα θα αποτυπώνεται από απόσταση και θα διαμορφώνεται από την αλατότητα του δέρματος (δηλ. ένας συνδυασμός νανοτεχνολογίας και βιοτεχνολογίας) μια μόνιμη ρύθμιση-σχέδιο, ένα αόρατο τατουάζ, κατασκευασμένο με τα ίδια τα κύτταρα του οργανισμού που θα λειτουργεί πλέον ως microchip.

Ήδη η IBM εργάζεται στον τομέα δικτυακής τεχνολογίας προσωπικών δεδομένων (Personal area network technology ή PAN) και μελετά τη δημιουργία ενός αναγνωρίσιμου ηλεκτρικού πεδίου στο ανθρώπινο σώμα, που θα αποθηκεύει προσωπικά δεδομένα με βάση την αλατότητά του, ώστε οι πληροφορίες να ανταλλάσσονται απευθείας μεταξύ των ανθρώπων ή να πιστοποιούνται και να «χρησιμοποιούνται» κατάλληλα από ειδικά μηχανήματα. Αυτό βεβαίως δεν θα είναι εμφύτευμα, αλλά ένα χάραγμα!

Ποιος περίμενε ότι ο υψηλός πολιτισμός μας θα μας προσέφερε ως ένα ανεκτίμητο δώρο την επιστημονική αυτή υλοποίηση του χαράγματος της Αποκαλύψεως…! «Αυτό άλλωστε είχε προταθεί στο Λουξεμβούργο κατά την αρχική συζήτηση για τη συμφωνία Σέγκεν, να σφραγίζονται ή στο χέρι ή στο μέτωπο για τη διευκόλυνση…» Υπάρχουν προοπτικές, η σήμανση αυτή να γίνεται με τις τεχνικές F(F=Forehead=μέτωπο) ή Η(H=Hand=χέρι) για να λυθούν τα προβλήματα τυχόν κλοπής της κάρτας».

Με βάση τα ανωτέρω στοιχεία -τα οποία σημειωτέον είναι πλήρως τεκμηριωμένα με επιστημονικές παραπομπές σε δεκάδες εργασίες επιστημόνων της πληροφορικής – αντιλαμβανόμεθα ότι τίθεται σημαντικό θέμα. Όσο εξελίσσεται η τεχνολογία, πέρα από την ικανοποίηση, την εξυπηρέτηση και την διευκόλυνση που μας προσφέρει πρέπει να μας δημιουργήσει και την καλή ανησυχία για το που οδεύουμε.

Για λόγους λοιπόν συνειδήσεως, θρησκευτικών πεποιθήσεών μου αλλά και για την προστασία των προσωπικών ατομικών δικαιωμάτων και δημοκρατικών μου ελευθεριών, και επειδή η Κάρτα του Πολίτη θα περιέχει chip (είτε με RFID είτε χωρίς RFID), προτίθεμαι να μη την παραλάβω.

Από την στιγμή όμως που εγείρεται θέμα πνευματικής συνειδήσεως, πιστεύω πως είστε υποχρεωμένοι στο πλαίσιο της ίσης μεταχείρισης των πολιτών, να διατηρήσετε τον ήδη υπάρχοντα, ως εναλλακτικό, τρόπο ταυτοποίησης μου, μέσω του δελτίου ταυτότητός μου, ο οποίος και πρόσφορος είναι, αφού με ταυτοποιεί πλήρως, ώστε να εξυπηρετούμαι σε όλες τις συναλλαγές μου και ταυτόχρονα συμβατός με τις πεποιθήσεις μου.

Με εκτίμηση
Αθανάσιος Π. Μαρίνης - Δικαστικός

Πηγή: http://www.elora.gr/portal/orthodoxy/6--/2656-2010-12-04-22-29-08

Μισθός βουλευτή

(Κλικ στην εικόνα για μεγέθυνση)

ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΜΝΗΜΗ;

Το πρώτο φύλλο της νέας εφημερίδας "Δημοκρατία"

ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΜΝΗΜΗ;

Κωνσταντίνος Χολέβας, Πολιτικός Επιστήμων

Από τη μία πλευρά έχουμε το πολυσυζητημένο μνημόνιο που περικόπτει τα εισοδήματα των πολιτών και από την άλλη πλευρά έχουμε ένα άλλο άτυπο μνημόνιο που αντιμάχεται την ιστορική μνήμη. Οπαδοί αυτού του ανιστόρητου μνημονίου είναι όσοι πιστεύουν ότι θα βελτιώσουμε τις σχέσεις με την Τουρκία και τους Βαλκάνιους γείτονές μας με τη διαστρέβλωση της ιστορίας μας, με το ψαλίδισμα σελίδων και γεγονότων, με την αγιοποίηση των κατακτητών μας και με την προσχώρηση στον Νεο-οθωμανισμό του Αχμέτ Νταβούτογλου.

Παρά την πανελλήνια αντίδραση στο βιβλίο της κ. Μαρίας Ρεπούση, που καταδικάσθηκε επιστημονικά από την Ακαδημία Αθηνών, βλέπουμε σήμερα μία νέα προσπάθεια. Ξεκινά από το Κέντρο για τη Δημοκρατία και τη Συμφιλίωση στη Νοτιοανατολική Ευρώπη (CDRSEE), που εδρεύει στη Θεσσαλονίκη. Αφορά μία τετράτομη Ιστορία των Βαλκανίων, η οποία εξαγνίζει τη Οθωμανική περίοδο και προωθεί τη σκοπιανή προπαγάνδα. Το τετράτομο έργο έχει μεταφρασθεί στα ελληνικά και σε άλλες βαλκανικές γλώσσες. Σε πρόσφατη εκδήλωση στη Θεσσαλονίκη οι υπεύθυνοι για την ελληνική έκδοση πρότειναν την εισαγωγή του έργου στα σχολεία.

Ελπίζω να πρυτανεύσει η λογική και η στοιχειώδης εθνική αξιοπρέπεια στο Υπουργείο Παιδείας ώστε να αποφύγουν οι μαθητές μας την προπαγάνδα υπέρ της εθνοαποδόμησης και υπέρ ενός θολού πολυπολιτισμικού προτύπου. Η αντίληψη ότι με τον εξαγιασμό των Οθωμανών θα βελτιώσουμε τις ελληνοτουρκικές σχέσεις είναι τελείως λανθασμένη και ουτοπιστική. Από το 2001, όταν οι τότε Υπουργοί Εξωτερικών Γ. Α. Παπανδρέου και Ισμαήλ Τζεμ υπέγραψαν Πρωτόκολλο για τη σύσταση μικτής επιτροπής για τα σχολικά βιβλία, η ελληνική πλευρά προβαίνει σε συνεχείς περικοπές ιστορικών σελίδων, ενώ η τουρκική πλευρά γίνεται πιο επιθετική. Αλλά και στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής βλέπουμε ότι από το 1997, όταν η κυβέρνηση Σημίτη ανεγνώρισε-κακώς-νόμιμα ζωτικά συμφέροντα της Τουρκίας στο Αιγαίο, η Άγκυρα διεκδικεί όλο και περισσότερα στο Αιγαίο, στην Κύπρο, στη Θράκη. Το βιβλίο του Τούρκου ΥΠ.ΕΞ. Νταβούτογλου «Το στρατηγικό βάθος» απλώς επιβεβαιώνει της ανησυχίες μας ότι η Τουρκία θέλει να προωθήσει μία καλύτερη εικόνα για το Οθωμανικό παρελθόν των Βαλκανίων ώστε να διευρύνει την επιρροή της στην περιοχή και να χρησιμοποιήσει τις μουσουλμανικές μειονότητες ως μοχλούς επεκτατισμού.

Οι υποστηρικτές της «εκπαιδευτικής διπλωματίας» παρουσιάζουν ως επιχείρημα το κοινό βιβλίο Ιστορίας που συνέγραψαν Γερμανοί και Γάλλοι ιστορικοί ώστε να ξεπεράσουν οι νέες γενιές τα τραύματα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Λησμονούν όμως τρεις σημαντικότατες διαφορές:

α) Οι Γερμανοί έχουν ζητήσει συγγνώμην και ρητώς και εμπράκτως για τα εγκλήματα του Ναζισμού, ενώ η σύγχρονη Τουρκία ουδέποτε παραδέχθηκε τα εγκλήματα εις βάρος Μικρασιατών, Ποντίων και Αρμενίων.

β) Η Γερμανία δεν κατέχει ούτε διεκδικεί εδάφη της Γαλλίας, ενώ ο Αττίλας είναι παρών στη Βόρειο Κύπρο, οι θεωρίες περί γκρίζων ζωνών ευδοκιμούν στην Άγκυρα και ο Νταβούτογλου απειλεί ξεκάθαρα ότι στη Θράκη θα γίνει ό, τι και στην Κύπρο.

γ) Το κοινό γαλλογερμανικό βιβλίο αφορά μόνο τα τελευταία 60 χρόνια και δεν γυρίζει πίσω στο 1453 όπως κάνει το τετράτομο έργο του CDRSEE.

Δεν είναι δυνατόν ο Έλληνας μαθητής να διαβάζει στην αξιολογότατη «Ιστορία του Ελληνικού Έθνους» την αφήγηση του Γάλλου περιηγητή Ρισάρ για τα μαρτύρια των Χριστιανών επί Τουρκοκρατίας ή να πληροφορείται τα άπειρα μαρτύρια των Νεομαρτύρων της Ορθόδοξης Εκκλησίας και από την άλλη πλευρά να διαβάζει στο τετράτομο έργο ότι οι Οθωμανοί άφησαν θετικό έργο στην Ελλάδα και στα Βαλκάνια! Θα τρίζουν τα κόκκαλα του Πατροκοσμά και του Αθ. Διάκου αν εισαχθεί τέτοια Ιστορία στα σχολεία μας! Και φυσικά ο Νταβούτογλου θα τρίβει τα χέρια του διότι ο Νεο-οθωμανισμός του θα διαβρώνει –ο μη γένοιτο- το φρόνημά μας και μόνοι μας θα βγάζουμε τα μάτια μας. Εξάλλου οι Τούρκοι είναι πονηροί ακόμη και όταν υπογράφουν συμφωνίες με θέμα τα σχολικά βιβλία. Ενώ το Πρωτόκολλο του 2001 αναφέρεται στα βιβλία Ιστορίας, Λογοτεχνίας και Γεωγραφίας, αφήνει εκτός συζητήσεως το μάθημα των «Στοιχείων Εθνικής Ασφαλείας» που διδάσκεται στη Β και Γ Λυκείου των Τουρκικών σχολείων από ένστολο αξιωματικό. Στο μάθημα αυτό τα τουρκόπουλα μαθαίνουν ότι τα νόμιμα σύνορα της Ελλάδος είναι αυτά του 1881, ενώ η Μακεδονία, η Ήπειρος, η Θράκη, η Κρήτη και τα νησιά του Αιγαίου είναι αμφισβητούμενα εδάφη, διότι οι Έλληνες τα άρπαξαν σε μία στιγμή παρακμής των Οθωμανών.

Στην παγίδα της αλλοίωσης της ιστορικής αλήθειας φοβούμαι ότι πέφτει και ο εκλεγείς Δήμαρχος Θεσσαλονίκης Γιάννης Μπουτάρης. Επειδή είμαι και εγώ Θεσσαλονικεύς και μάλιστα με Δυτικομακεδονικές ρίζες, όπως εκείνος, θα ήθελα να του θυμίσω ότι η Τουρκοκρατία ήταν περίοδος σκληρής τυρανίας και δουλείας για τους Έλληνες και όχι περίοδος πολυπολιτισμικής και ειρηνικής συμβίωσης. Η ελληνορθόδοξη κοινότητα στη Θεσσαλονίκη αναγκάσθηκε να συνυπάρχει με τους κατακτητές, με τους οποίους είχε μόνον εμπορικές σχέσεις και αυτές περιορισμένες, ενώ ανύπαρκτες ήταν οι κοινωνικές σχέσεις ή οι μικτοί γάμοι. Φυσικά έχει δίκιο ο νέος Δήμαρχος να θέλει να τιμήσει τους Εβραίους συμπολίτες μας που θανατώθηκαν από τους Ναζί. Αλλά με την προβολή του Οθωμανικού και ιδίως του Νεοτουρκικού παρελθόντος θα πρέπει να είναι πιο προσεκτικός. Και αν θέλει τουρισμό ας προβάλλει τον πλούσιο βυζαντινό πολιτισμό της πόλης, ο οποίος ενδιαφέρει εκατομμύρια Ορθοδόξων τουριστών από τη Ρωσία, την Ουκρανία και τα Βαλκάνια.

Κ.Χ.

Δημοσιεύθηκε σήμερα 7.12.2010 στη νέα ημερήσια εφημερίδα «Δημοκρατία»

Προς αντιεξουσιαστές

Ανοιχτή επιστολή από έναν συνειδητό Αριστερό προς τους ψευτοεπαναστάτες των Εξαρχείων. Πρέπει να διαβαστεί με προσοχή.

ΔΕΕ

Προς αντιεξουσιαστές

Τον Δεκέμβριο του 2008, τελειώσατε. Η πορεία σας, οδηγούσε στο πουθενά. Διεκδικήσατε και πήρατε το τίποτα. Όλως αναμενόμενο το τέλος σας, αφού τίποτε άλλο από το μηδέν, ποτέ δεν αξιώσατε. Κάτω από την άσφαλτο δεν είχε «παραλία». Θλιβερά απομεινάρια ενός οριστικού παρελθόντος ήσασταν. «Εικόνα από το μέλλον», πράγματι θυμίσατε, ενός μέλλοντος που φύτρωσε μόνο στα δικά σας κεφάλια. Δεν φταίγατε εσείς. Πρώτα σας μόλυναν την ψυχή σας με επαναστατικές παπαριές άτομα με ψυχοπαθολογικές εμμονές και άκρατο αντικοινωνισμό. Αν προσέξετε και γνωρίσετε καλύτερα τους «διαφωτιστές» σας, θα αποκαλυφθούν μπροστά σας ανθρωπάκια με ένα σωρό συμπλέγματα και απωθημένα. Θλιβεροί γκεμπελίσκοι του μίσους και της βίας. Χρησιμοποιούν την αριστερή κοινωνιοκεντρική ιδεολογία και γλώσσα, «εύπεπτη», της μόδας καθώς είναι, για να τραβήξουν κόσμο. Νέο κόσμο. Σαφώς άπιστοι και απάτριδες. Τι άλλο μπορεί να είναι ένας μειονεκτικής υποστάσεως αντικοινωνικός που ευαγγελίζεται το χάος?

Με αφορμή τον θάνατο του πιτσιρικά, βγήκατε για την καθιερωμένη σας γυμναστική παρασύροντας πολλούς, νεαρούς και εφήβους ως επί το πλείστον, στην απεικόνιση αυτού που πρεσβεύετε: Φωτιά, Καταστροφή, Πορεία προς το μηδέν. Πουθενά το όραμα, απουσία ιδεολογικής αναφοράς, έμπρακτο αντικοινωνικό μένος.

Όταν έσβησε η φωτιά, αποκαλύφθηκε η γύμνια σας. Καταφέρατε να τρομάξετε όχι μόνο τους προσωρινά ακολουθητές σας, αλλά και πολλούς «δικούς σας». Οι περισσότεροι σας εγκατέλειψαν. Η σπορά σας περιορίστηκε σε λίγες απελπιστικά μειοψηφικές ομάδες εξόχως εξτρεμιστικές, μακράν αυτού που θα αναμένατε να «φυτρώσει» ως κίνημα. Περιοριστήκατε, μετατραπήκατε σε απλούς παραβάτες του ποινικού κώδικα, κοινούς εγκληματίες. Τα υπόλοιπα περί «μη αναγνώρισης της διαδικασίας», περί «αντάρτικου πόλεων» κτλ, είναι μαλακίες εσωτερικής κατανάλωσης του όποιου εναπομείναντος χώρου σας. Δεν υποψιαστήκατε τότε ότι οι πράξεις σας, θα είναι και η ταφόπλακά σας. Τώρα, περιοριστείτε σε αναμνηστικές εκδηλώσεις και φιέστες, προσπάθεια αναβίωσης ενός νεκρού παρελθόντος που δεν έφερε το πολυπόθητο, το αναμενόμενο (χάος, αναρχία) κτλ. Ζήστε φολκλορικά όσοι «πιστοί» απομείνατε, αυτό που αποκαλείτε «εξέγερση», για ικανοποίηση τουλάχιστον ψυχολογική. Στην ουσία δεν δημιουργήθηκε καμιά κοινωνική δυναμική αλλαγής και μετατροπής των υφισταμένων θεσμών και δομών.

Τελειώνοντας αγαπητοί σύντροφοι, υπογραμμίζω την συνεισφορά σας στην εξάλειψη της μαζικής αντίστασης, αφού διαχρονικά αποτελέσατε το σφουγγάρι της απορρόφησης κάθε κοινωνικής αντίδρασης. Παράδειγμα πρόσφατο, χαρακτηριστικό, είναι ότι η μεγαλύτερη και δυναμικότερη πορεία των τελευταίων 30 χρόνων έσβησε πάνω στις στάχτες και τους νεκρούς της Μαρφίν.

Τον Δεκέμβριο του 2008, τελειώσατε...

Ο εργατοπατέρας

Επί τέλους... (Ενεργειακό 3)

Ο κύβος ερρίφθη για τα πετρέλαια

Του Χάρη Φλουδόπουλου

Τη σύσταση του δημόσιου φορέα που θα αναλάβει να προχωρήσει τις διαδικασίες παραχώρησης δικαιωμάτων έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων στην Ελλάδα, προανήγγειλε από τη βουλή ο αρμόδιος υφυπουργός περιβάλλοντος Γ. Μανιάτης, λίγες μέρες μετά τις ενδιαφέρουσες ανακοινώσεις που έγιναν σε δύο συνέδρια στην Κρήτη και την Αθήνα.

Οι συγκεκριμένες επιστημονικές ανακοινώσεις αφορούσαν τόσο σε ενθαρρυντικά γεωλογικά (δηλαδή αρκετά πρώιμα) δεδομένα για την ύπαρξη φυσικού αερίου νοτίως της Κρήτης, όσο και πιο προχωρημένα ερευνητικά δεδομένα για διάφορες περιοχές του Αιγαίου.

Η ανακοίνωση για το Αιγαίο, όπως είχε προαναγγείλει το «Κεφάλαιο» αφορούσε την ύπαρξη έως δέκα νέων «Πρίνων» σε περιοχές του Αιγαίου, που εντοπίστηκαν μετά από αξιολόγηση διάφορων διάσπαρτων λεκανών με ανάλογα χαρακτηριστικά με το κοίτασμα του Πρίνου. Η ανακοίνωση έγινε από το γεωλόγο πετρελαίων, πρώην στέλεχος των ΕΛΠΕ Δρ. Κωνσταντίνο Νικολάου, ο οποίος ασχολείται συστηματικά με τον τομέα της έρευνας στη χώρα μας, από τα μέσα της δεκαετίας του ΄70. Το πιο σημαντικό ίσως στοιχείο για τις νέες αυτές ανακοινώσεις, είναι ότι δεν αφορούν κλειστή περιοχή του ανατολικού Θρακικού πελάγους ή το λεγόμενο κοίτασμα του Μπαμπουρα, όπου υπάρχει εμπλοκή της Τουρκίας. Για να γίνουν αντιληπτά τα μεγέθη των πιθανών αυτών κοιτασμάτων, η λεκάνη του Πρίνου έχει μέχρι σήμερα παράξει 116 εκατ. βαρέλια πετρέλαιο και 850 εκατ. κυβικά μέτρα φυσικό αέριο. Η αξιολόγηση που έχει γίνει από την επεξεργασία επιστημονικών δεδομένων, δείχνει ότι αντίστοιχες ποσότητες είναι πιθανόν να υπάρχουν σε αρκετές (έως δέκα) περιοχές του Αιγαίου.

Η δεύτερη ανακοίνωση που έγινε αφορούσε την αποκαλούμενη λεκάνη του Ηροδότου που αν και ενθαρρυντική βρίσκεται σε πρώιμο στάδιο, αναγνωριστικών σεισμικών στοιχείων. Οι ανακοινώσεις έγιναν από τους συμβούλους ενεργειακών επιχειρήσεων και πρώην στελέχη της ΔΕΠ – ΕΚΥ (πρώην ΕΛΠΕ) Τερέζα Φωκιανού και Ηλία Κονοφάγο. Μάλιστα παρουσιάστηκαν τελευταίες μελέτες του USGS (United States Geological Survey) επίσημου συμβούλου της αμερικανικής κυβέρνησης για την ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, όπου υπάρχει ήδη σημαντική κινητικότητα, τόσο στο Ισραήλ (κοίτασματα Ταμάρ και Λεβιάθαν) όσο και στην Κύπρο (Κύπρος Α). Σύμφωνα με το USGS η ευρύτερη περιοχή περιέχει συνολικά αναμενόμενα κοιτάσματα καθαρού μεθανίου (φυσικό αέριο) της τάξης των 15 τρισ. κυβικών μέτρων, ποσότητα ικανή για να καλύψει τις ανάγκες της Ευρώπης σε αέριο για 30 χρόνια (περίπου 500 δισ. κ.μ. ετησίως). Ωστόσο για να προχωρήσει η όποια αξιοποίηση της συγκεκριμένης περιοχής, θα πρέπει πρώτα να υπάρξει καθορισμός της περίφημης οικονομικής ζώνης εκμετάλλευσης, καθώς ακόμη δεν έχουν οριστεί «θαλάσσια σύνορα». Επιπλέον, τα μεγάλα βάθη στις συγκεκριμένες περιοχές καθιστούν τις έρευνες πολυδάπανες αλλά και το ρίσκο μεγαλύτερο, καθώς για να είναι εμπορικά εκμεταλλεύσιμο το αέριο, θα πρέπει να αποδειχθεί η ύπαρξη μεγάλου κοιτάσματος. Σε κάθε περίπτωση, τα πιθανά οφέλη είναι μεγάλα, οπότε τουλάχιστον σε ερευνητικό επίπεδο η συγκεκριμένη περιοχή αξίζει να εξεταστεί περαιτέρω.

Ο φορέας

Σύμφωνα με τις δηλώσεις του κ. Μανιάτη, σε πρώτη φάση η προτεραιότητα θα δοθεί στην περιοχή της Δ. Ελλάδας όπου υπάρχουν ενδείξεις για την ύπαρξη υδρογονανθράκων. Πράγματι, παράγοντες του χώρου μιλάνε για 8 έως 10 περιοχές στη Δ. Ελλάδα και το Ιόνιο με πιθανότητα ύπαρξης πετρελαϊκών συστημάτων – σύμφωνα με τα υπάρχοντα στοιχεία – της τάξης του 30 έως 40%. Δεδομένη είναι η ύπαρξη μικρού κοιτάσματος στο Κατάκολο (έχει γίνει γεώτρηση), ενώ περιοχές με σημαντικό ενδιαφέρον χαρακτηρίζονται ο Πατραϊκός Κόλπος, ο Μεσσηνιακός Κόλπος, το Β. Ιόνιο, η Ήπειρος και η Αιτωλοακαρνανία. Στην υπόλοιπη Ελλάδα νέα στοιχεία που προκαλούν ενδιαφέρον υπάρχουν για τα Γρεβενά, τη Θεσσαλονίκη καθώς και στη χερσαία περιοχή της Δυτικής Θράκης.

Τα προβλήματα

Ωστόσο, μέχρι την ίδρυση του φορέα, το κυριότερο πρόβλημα είναι ότι η Ελλάδα παραμένει μια κλειστή αγορά για την έρευνα. Η χώρα μας θεωρείται από τις λιγότερο εξερευνημένες περιοχές καθώς έχουν πραγματοποιηθεί 175 γεωτρήσεις εκ των οποίων με βάση τα σημερινά επιστημονικά δεδομένα μόλις το 15% έγινε με ορθό τρόπο. Για να θεωρηθεί εξερευνημένη μια περιοχή όπως η χώρα μας, θα πρέπει να γίνουν τουλάχιστον 2000 γεωτρήσεις. Μάλιστα πολλές χώρες όπως η Κύπρος, έχουν επιλέξει για την έρευνα τη διαδικασία των λεγόμενων non exclusive surveys δηλαδή των μη αποκλειστικών μελετών από εξειδικευμένες εταιρείες του χώρου. Αυτές οι εταιρείες κάνουν τις έρευνες με δικά τους κόστη και στη συνέχεια τις εμπορεύονται σε εταιρείες προκαλώντας το ενδιαφέρον της αγοράς. Με αυτή τη διαδικασία η Κύπρος δε χρειάστηκε να πληρώσει σεντ για τις παραχωρήσεις της.

Παρά τις περιορισμένες έρευνες, σύμφωνα με πληροφορίες του Capital.gr ήδη έχει εκδηλωθεί συγκεκριμένο ενδιαφέρον από ελληνικές αλλά και ξένες μεγάλες εταιρείες του πετρελαϊκού τομέα για έρευνες στην Ελλάδα. Οι προτάσεις αυτές έχουν τεθεί σε γνώση του αρμόδιου υπουργείου και μία εξ αυτών προέρχεται από μεγάλη βορειοευρωπαϊκή πετρελαϊκή για υπεράκτια περιοχή στα ανοικτά των Οθωνών.

Πηγή: http://www.capital.gr/

Και πάλι για τα πετρέλαια (Ενεργειακό 2)

Λύση ή... όνειρο η ύπαρξη κοιτασμάτων πετρελαίου
στον ελλαδικό χώρο;

Ο ΠPΩΘYΠOYPΓOΣ Γιώργος Παπανδρέου, με την ομιλία του στη Βουλή την Παρασκευή, άνοιξε με τον πλέον επίσημο τρόπο τον δρόμο για την πραγματοποίηση ερευνών για πετρέλαιο και φυσικό αέριο στον ελληνικό χώρο. Πρόκειται για μια υπόθεση που τα τελευταία χρόνια παραμένει απολύτως παγωμένη, σε σημείο που να μην προωθείται καν στη Βουλή το νομοσχέδιο για την ίδρυση του φορέα που θα αναλάβει τη φύλαξη των αρχείων των ερευνών που έχουν διενεργηθεί στη χώρα, αλλά θα έχει και την ευθύνη για τη διενέργεια των διαγωνισμών παραχώρησης περιοχών προς έρευνα και εκμετάλλευση. Όπως μάλιστα αναφέρει χαρακτηριστικά ανώτατο κυβερνητικό στέλεχος σε κατ' ιδίαν συνομιλίες του, ακόμη και η συζήτηση για την ίδρυση φορέα προκαλεί ένταση και παραβιάσεις στο Αιγαίο και ως εκ τούτου δεν προωθείται στη Βουλή το σχετικό νομοσχέδιο που βρίσκεται στα συρτάρια του Yπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας. Τα δεδομένα αυτά ανατρέπονται πλήρως από την τοποθέτηση του πρωθυπουργού στη Βουλή την Παρασκευή και έτσι πολύ σύντομα, ίσως και πριν από το τέλος του χρόνου, θα προωθηθεί στη Βουλή το νομοσχέδιο.

Υπάρχει όμως πετρέλαιο στον ελληνικό χώρο και ειδικά στο Αιγαίο; Η οικονομική κρίση κατέστησε το ερώτημα επίκαιρο καθώς δεν είναι λίγοι εκείνοι που υποστηρίζουν ότι πράγματι υπάρχουν πετρέλαιο και φυσικό αέριο στην Ελλάδα και μάλιστα σε ποσότητες ικανές όχι μόνο να καλύψουν τις ανάγκες της χώρας, αλλά και να λύσουν τα οικονομικά της προβλήματα.

Πολιτική «κατευνασμού»

Γιατί δεν εκμεταλλευόμαστε το πετρέλαιο; Η απάντηση στο ερώτημα μοιάζει αυτονόητη αν σκεφτεί κανείς ότι τουλάχιστον τρεις φορές μετά το 1974 η Ελλάδα έφθασε στα πρόθυρα της πολεμικής σύρραξης με την Τουρκία ακριβώς λόγω των «πετρελαίων του Αιγαίου». Από τον Μάρτιο του 1987 και το παρολίγον «θερμό» επεισόδιο με το Σισμίκ, κάθε ερευνητική προσπάθεια στο Αιγαίο έχει ουσιαστικά εγκαταλειφθεί και οι ελληνικές κυβερνήσεις ακολουθούν μια πολιτική «κατευνασμού» όσων υποστηρίζουν ότι υπάρχει πετρέλαιο στον ελλαδικό χώρο, επιδιώκοντας έτσι τη διασφάλιση της ηρεμίας και προωθώντας τον τουρισμό ως βασική πλουτοπαραγωγική πηγή των νησιών του Αιγαίου.

Βεβαίως στη συντήρηση αυτής της πολιτικής για μακρό χρονικό διάστημα συνέβαλαν οι τιμές του πετρελαίου, οι οποίες βρίσκονταν σε χαμηλά επίπεδα, μέχρι και 10 δολάρια το βαρέλι στα μέσα της δεκαετίας του '90, και καθιστούσαν ασύμφορη οποιαδήποτε συζήτηση για αξιοποίηση των ελληνικών κοιτασμάτων. Όμως σήμερα, πλέον, τα δεδομένα είναι διαφορετικά. Αυτό άλλωστε υπογράμμισε και ο Γιώργος Παπανδρέου στη Βουλή, σημειώνοντας ότι οι πρόσφατες εξελίξεις, όχι μόνο στο Διεθνές Δίκαιο, αλλά και σε ερευνητικό επίπεδο, επιβάλλουν την αναθεώρηση του θεσμικού πλαισίου για τους διαγωνισμούς υδρογονανθράκων. Εξ άλλου, η τιμή του πετρελαίου κυμαίνεται μεταξύ 80 και 90 δολαρίων, ενώ η τεχνολογία των ερευνών έχει εξελιχθεί τόσο ώστε να καθιστά οικονομικά βιώσιμα ακόμη και μικρά κοιτάσματα όπως αυτό του Πρίνου.

Δεν είναι τυχαίο ότι η εταιρία Ενεργειακή Αιγαίου επένδυσε περί τα 80 εκ. ευρώ και έφερε ειδικό γεωτρύπανο από τη Νορβηγία για να πραγματοποιήσει πλάγια γεώτρηση και να διατηρήσει «ζωντανά» τα κοιτάσματα του Πρίνου και της Νότιας Καβάλας. Σήμερα, μετά τη γεώτρηση στο κοίτασμα «Έψιλον», παράγονται 5.000 βαρέλια πετρελαίου ημερησίως ενώ πριν από 2 χρόνια η παραγωγή είχε πέσει κάτω από τα 1.000 βαρέλια. Τα συνολικά αποθέματα του κοιτάσματος «Έψιλον» εκτιμάται ότι ξεπερνούν τα 30 εκατομμύρια βαρέλια και η εταιρία προσβλέπει σε νέες γεωτρήσεις γειτονικών κοιτασμάτων. Όμως πέραν αυτών και σε πολιτικό επίπεδο φαίνεται ότι τα πράγματα είναι διαφορετικά. Από τη δήλωση του Γιώργου Παπανδρέου τον περασμένο Δεκέμβριο ότι «δεν έχουμε πετρέλαιο ή έστω όσο έχουμε βρει είναι ελάχιστο», μέχρι σήμερα έχουν αλλάξει πολλά και είναι πλέον φανερό ότι η κυβέρνηση έχει πεισθεί πως οι έρευνες πετρελαίου είναι μια «χρυσή ευκαιρία» προέλκυσης ξένων κεφαλαίων για επενδύσεις στην Ελλάδα.

Κύπρος

Οι κινήσεις της Κύπρου, που από τον Φεβρουάριο του 2003 έχει προχωρήσει σε συμφωνία με την Αίγυπτο για την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων στη θαλάσσια περιοχή νοτίως της Μεγαλονήσου, αποτελούν οδηγό για την ελληνική κυβέρνηση, η οποία παρακολουθεί με μεγάλη προσοχή τις εξελίξεις, αφού η αποφασιστική στάση της Κυπριακής Δημοκρατίας φαίνεται ότι αποδίδει. Πρόσφατα το Ισραήλ ανακοίνωσε τον εντοπισμό γιγαντιαίου κοιτάσματος φυσικού αερίου (31 τρισ. κυβικά μέτρα) στις θαλάσσιες περιοχές Λεβιάθαν και Ταμάρ του Ισραήλ. Το κοίτασμα εντοπίστηκε στο θαλάσσιο «οικόπεδο 11», το οποίο εφάπτεται του κυπριακού «οικοπέδου 12», κάτι που καθιστά βέβαιη την κυπριακή κυβέρνηση ότι και στον θαλάσσιο χώρο της Κύπρου υπάρχουν μεγάλες ποσότητες φυσικού αερίου. Μάλιστα Κύπριοι κυβερνητικοί παράγοντες έσπευσαν να δηλώσουν ότι η αμερικανική εταιρία Νοble Εnergy, που εντόπισε το ισραηλινό αέριο, εργάζεται και για λογαριασμό της Κύπρου για εντοπισμό κοιτασμάτων στον θαλάσσιο χώρο της Μεγαλονήσου. Παράλληλα η κυπριακή κυβέρνηση βρίσκεται σε διαβουλεύσεις για την οριοθέτηση της θαλάσσιας ζώνης με το Ισραήλ, τη Συρία και τον Λίβανο.

Συνεκμετάλλευση

Οι έρευνες μεταξύ Κύπρου και Αιγύπτου γίνονται μέσω παραχωρήσεων σε διεθνείς πετρελαϊκές εταιρίες, μεταξύ των οποίων η Shell, η οποία έχει κατ' επανάληψη «κρούσει τη θύρα» της ελληνικής κυβέρνησης προτείνοντας πρόγραμμα ερευνών στο Αιγαίο και μιλώντας ανοιχτά ακόμη και για συνεκμετάλλευση με την Τουρκία, διά στόματος του προέδρου της Ρομπ Ρόουντς, ο οποίος είχε επισκεφθεί την Αθήνα και είχε συναντήσεις με κορυφαίους υπουργούς της προηγούμενης κυβέρνησης. Οι ειδικοί της Shell, βασιζόμενοι σε δορυφορικές φωτογραφίσεις θεωρούν ότι στο κεντρικό και βόρειο Αιγαίο, στο Ιόνιο Πέλαγος μεταξύ Επτανήσων και Βορειοδυτικής Πελοποννήσου, στα Δωδεκάνησα και στις ακτές της Ηπείρου, μπορούν να αντληθούν από 2 έως 4 δισ. βαρέλια αργού πετρελαίου. Κάποιοι μάλιστα αποδίδουν την κινητικότητα που επέδειξε εντός του 2009 η προηγούμενη κυβέρνηση στο ζήτημα της δημιουργίας φορέα διενέργειας των διαγωνισμών για τις έρευνες πετρελαίου στις προτάσεις για μεγάλες επενδύσεις στην Ελλάδα που είχε υποβάλει η Shell.

Οριοθέτηση ΑΟΖ

Πάντως ο Γιώργος Παπανδρέου στην ομιλία του την Παρασκευή έβαλε τέλος στα σενάρια περί συνεκμετάλλευσης του Αιγαίου με την Τουρκία σημειώνοντας ωστόσο ότι η χώρα μας ενδιαφέρεται για την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών (Αποκλειστικές Οικονομικές Ζώνες – ΑΟΖ) με όλες τις γειτονικές μας χώρες. Εφερε, μάλιστα, το πρόσφατο παράδειγμα της σχετικής συμφωνίας με την Αλβανία, τις συζητήσεις με τη Λιβύη και την Αίγυπτο, ενώ εξέφρασε τη βούληση της ελληνικής κυβέρνησης να συνεργαστεί με την Τουρκία και την Κύπρο.

Στη διαμόρφωση της στάσης της ελληνικής κυβέρνησης σήμερα σημαντικό ρόλο βεβαίως έχει η οικονομική κρίση. Για να γίνουν κατανοητά τα μεγέθη πρέπει να πούμε ότι η Ελλάδα καταναλώνει καθημερινά περί τα 440.000 βαρέλια πετρελαίου και πληρώνει γύρω στα 15 δισ. ευρώ ετησίως για εισαγωγές αργού και προϊόντων. Δεν είναι τυχαίο λοιπόν ότι ο υφυπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Γιάννης Μανιάτης, που έχει ετοιμάσει ήδη το νομοσχέδιο για την ίδρυση κρατικού φορέα που θα πραγματοποιήσει διαγωνισμούς για παραχωρήσεις «οικοπέδων» προς έρευνα πετρελαίου και φυσικού αερίου, χρησιμοποιεί στις συζητήσεις του το παράδειγμα της Νορβηγίας, που τα τελευταία 15 χρόνια δημιούργησε «κουμπαρά πετρελαίου», κρατώντας τα έσοδα από τα δικαιώματα εξόρυξης που παραχώρησε. Σήμερα στον «κουμπαρά» έχει πάνω από 300 δισ. ευρώ, για να ενισχύσει τα ταμεία των συνταξιούχων. Ιδιαίτερα προσεκτικός είναι ο υφυπουργός όταν μιλάει για περιοχές και επιμένει να υπενθυμίζει τον Πατραϊκό Κόλπο και την Ηπειρο, όπου ξεκίνησαν έρευνες το 1997 και για διαφόρους λόγους σταμάτησαν. Σε αυτή την αναφορά ο Γιάννης Μανιάτης συμπληρώνει: «Eχουμε σοβαρές ενδείξεις ύπαρξης κοιτασμάτων και αλλού, που δεν θεωρώ ότι είναι σκόπιμο και χρήσιμο να αναφερθώ».

Ο Ραούφ Ντενκτάς

Στην αντίπερα όχθη υπάρχουν εκείνοι που υποστηρίζουν ότι δεν υπάρχει πετρέλαιο στο Αιγαίο και πως αν πράγματι υπήρχαν ικανές ποσότητες, τότε τα προβλήματα των ελληνοτουρκικών σχέσεων θα είχαν ήδη λυθεί και οι δύο χώρες θα προχωρούσαν σε συνεκμετάλλευση των κοιτασμάτων. Χαρακτηριστική είναι η φράση που αποδίδεται στον Ραούφ Ντενκτάς ότι «Εάν υπάρχουν όντως πετρέλαια, δύο πράγματα θα συμβούν. Είτε η Τουρκία θα καταλάβει ολόκληρη την Κύπρο είτε χάριν των πετρελαίων το Κυπριακό θα λυθεί στο άψε-σβήσε».

Ωστόσο δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η ελληνοτουρκική διαφορά για την υφαλοκρηπίδα του Αιγαίου δημιουργήθηκε λίγο μετά την ανακάλυψη εκμεταλλεύσιμων κοιτασμάτων πετρελαίου στον Πρίνο, όταν το Νοέμβριο του 1973 η τουρκική Εφημερίδα της Κυβερνήσεως δημοσίευσε απόφαση παραχώρησης άδειας για έρευνες στην κρατική εταιρία πετρελαίου της Τουρκίας, σε μικρή απόσταση από ελληνικά νησιά. Το 1974 η αδειοδότηση επεκτάθηκε γεωγραφικά και σε δύο περιπτώσεις τουρκικά ωκεανογραφικά σκάφη πραγματοποίησαν έρευνες στο Αιγαίο (1974, 1976). Το πρόβλημα παραλίγο να οδηγήσει σε ένοπλη σύρραξη Ελλάδας - Τουρκίας το 1987, όταν το τουρκικό ωκεανογραφικό σκάφος «Σισμίκ» συνοδεία πολεμικών πλοίων προσπάθησε να διεξαγάγει έρευνες σε μικρή απόσταση από την αιγιαλίτιδα ζώνη των ελληνικών νησιών.

Μύθοι ή πραγματικότητα;

Δημιουργία του «μύθου»

Σημαντική συνεισφορά στη δημιουργία του «μύθου» περί της ύπαρξης μεγάλων ποσοτήτων πετρελαίου στο Αιγαίο έχει ο Ευάγγελος Κουλουμπής, ο οποίος έχοντας διατελέσει υπουργός Ενέργειας του ΠΑΣΟΚ ήταν σε θέση να γνωρίζει. Σε άρθρο του που δημοσιεύτηκε τον Νοέμβριο του 2000 υποστήριζε: «Στο Αιγαίο, έπειτα από έρευνες ειδικά σε δύο περιοχές, είμαστε σίγουροι ότι υπάρχει πετρέλαιο, το οποίο μπορεί να καλύψει ακόμη και το σύνολο των αναγκών της χώρας. Και οι δύο αυτές περιοχές αμφισβητούνται από την Τουρκία και αυτός είναι ο λόγος που έχει εμποδίσει την εκμετάλλευσή τους». Σύμφωνα με τον Ευάγγελο Κουλουμπή, οι δύο αυτές περιοχές είναι:

Στη θέση Μπάμπουρα, ανατολικά της Θάσου. Πρόκειται για το κοίτασμα που έφερε τρεις φορές στα πρόθυρα πολέμου την Ελλάδα και Τουρκία: το 1976, το 1982 και το 1987. «Είναι μία περιοχή που τμήματά της αμφισβητούνται από την Τουρκία (βρίσκονται μεταξύ 6 και 12 μιλίων των ελληνικών χωρικών υδάτων). Από έρευνες που έγιναν υπάρχει βεβαιότητα για πετρελαϊκό δυναμικό που κυμαίνεται από 120 έως 200 εκατομμύρια απολήψιμα βαρέλια, που θα μπορούσε να καλύψει περίπου το 40% των αναγκών της χώρας και για πολλά χρόνια».

Στη θαλάσσια περιοχή κοντά στη Μυτιλήνη και τη Λήμνο, όπου ανήκει και η Ζουράφα. Η νήσος Ζουράφα υπάγεται διοικητικά στον Νομό Εβρου και αποτελεί το βορειανατολικότερο νησάκι των Θρακικών Σποράδων. Η «ελληνικότητα» της βραχονησίδας αμφισβητείται έντονα από την Αγκυρα. Μάλιστα, η Ζουράφα περιλαμβάνεται στο εγχειρίδιο που εξέδωσε το 1997 το τουρκικό Γενικό Επιτελείο Ναυτικού, το οποίο την καταχώριζε μεταξύ των 130 βραχονησίδων, οι οποίες, σύμφωνα με την Τουρκία τελούν υπό καθεστώς αμφισβήτησης και από τότε ονομάζονται «γκρίζες ζώνες». Ακόμα και η κρίση των Ιμίων, σύμφωνα με κάποιες θεωρίες, δεν ήταν τυχαία, καθώς ακολούθησε ο εντοπισμός από αμερικανικούς δορυφόρους κηλίδων λαδιού σε διάφορα σημεία στην ευρύτερη περιοχή.

Μια ιστορική αναδρομή με αφετηρία το 1903

Οι πρώτες έρευνες για πετρέλαιο στην Ελλάδα ξεκίνησαν το 1903 από τη βρετανική London Oil Development στη Ζάκυνθο, χωρίς όμως αποτέλεσμα και η προσπάθεια εγκαταλείφθηκε το 1938, οπότε ξεκίνησαν έρευνες στη Βορειοδυτική Πελοπόννησο και στις Φέρες της Θράκης. Τα πρώτα αποτελέσματα ήταν ενθαρρυντικά, αλλά οι έρευνες σταμάτησαν λόγω του πολέμου.

Το 1960 το Yπουργείο Βιομηχανίας σε συνεργασία με το Γαλλικό Ινστιτούτο Πετρελαίων (IFP) προχώρησε σε συστηματικές έρευνες σε ολόκληρο τον χερσαίο ελλαδικό χώρο εντείνοντας τις προσπάθειες στην Hπειρο, τα Ιόνια Nησιά, την Κεντρική Μακεδονία και την Ευρυτανία, ενώ παράλληλα εταιρίες όπως οι BP, Esso, Safor κ.ά., εξασφάλισαν άδειες για γεωτρήσεις σε άλλες περιοχές.

Το 1969 με απευθείας παραχωρήσεις η Chevron πήρε τα δικαιώματα στον χώρο του Νοτίου Αιγαίου και τη Δωδεκάνησο, η Texaco στον θαλάσσιο χώρο ανάμεσα στη Χίο και τη Λέσβο, αλλά και νότια της Σαμοθράκης, ενώ η Anschutz πήρε το τρίγωνο Θεσσαλονίκη - Επανομή - Κασσάνδρα. Η πιο τυχερή από όλους ήταν η εταιρία Oceanic, που είχε διαλέξει ως χώρο των ερευνών της τη θαλάσσια περιοχή της Θάσου.

Στο τέλος του 1973 βρέθηκαν τα πρώτα και μοναδικά, μέχρι στιγμής, εκμεταλλεύσιμα κοιτάσματα πετρελαίου στη χώρα μας, τα κοιτάσματα του Πρίνου και της Νότιας Καβάλας. Μεγάλη κινητικότητα και ενδιαφέρον από ιδιωτικές εταιρίες σημειώθηκε και τα δύο τελευταία χρόνια της δικτατορίας. Από τον χειμώνα του 1972 ως και το καλοκαίρι του 1974 οι υπηρεσίες του Yπουργείου Βιομηχανίας είχαν κατακλυσθεί από 50 περίπου αιτήσεις για έρευνες σε όλη την Ελλάδα, κυρίως από την Αμερική και τον Καναδά. Δεν έλειψε όμως και το ενδιαφέρον Ελλήνων επιχειρηματιών της θάλασσας και της στεριάς. Μεταξύ αυτών οι αδελφοί Βαρδινογιάννη, αλλά και αρκετοί εφοπλιστές. Ο Θόδωρος Βαρδινογιάννης, με αίτησή του στις 8 Μαρτίου 1974, ζητούσε να κάνει έρευνες για πετρέλαιο σε μια περιοχή 4.687 χιλιομέτρων στην Κρήτη, ενώ τα αδέλφια του επέλεγαν μικρότερης έκτασης περιοχές στην Αλεξανδρούπολη και τη Χαλκιδική. Από τις 50 και πλέον αιτήσεις οι μισές αφορούσαν περιοχές του Αιγαίου, από τον Aγιο Ευστράτιο και τη Λήμνο ως την Κω και την Κάρπαθο.

Το 1981, λίγο πριν από τις εκλογές, η διοίκηση της Δημόσιας Επιχείρησης Πετρελαίου διενήργησε τους δύο πρώτους για τα ελληνικά δεδομένα γύρους παραχωρήσεων διαφόρων θαλασσίων και χερσαίων περιοχών με βάση τον ν. 468/76. Η ανταπόκριση των ξένων εταιριών στην τελική φάση της διαδικασίας ήταν περιορισμένη. Στον πρώτο γύρο υπέβαλε προσφορά μόνο η κρατική ιταλική εταιρία Agip για την περιοχή των Παξών. Οι Ιταλοί υπέγραψαν σύμβαση και εγκαταστάθηκαν στους Παξούς, αλλά έπειτα από δύο χρόνια και ενώ δεν είχαν ολοκληρώσει τις συμβατικές ερευνητικές τους υποχρεώσεις, αποχώρησαν. Στο δεύτερο γύρο της διαδικασίας υπέβαλαν προσφορές η πολυεθνική Shell για τον Θερμαϊκό Κόλπο και η αμερικανική Sunmark Exploration για το Δέλτα του Νέστου. Η Shell υπέγραψε σύμβαση με το Eλληνικό Δημόσιο, η οποία όμως δεν επικυρώθηκε από την κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου, ενώ η Sunmark απέσυρε την προσφορά της.

Το 1987 συστήνεται η κοινοπραξία NAPC (Northern Aegean Petroleum Company), στην οποία περιήλθαν τα δικαιώματα ερευνών από την καναδική Denison (διάδοχο της Oceanic) με σκοπό τη συνέχιση των ερευνών στην περιοχή του Πρίνου. Ακλούθησε η κρίση του Μαρτίου του 1987 με την έξοδο του Σισμίκ στο Αιγαίο. Η εταιρία συνέχισε να λειτουργεί έως το 1999, οπότε αποχώρησε και η περιοχή παραχωρήθηκε από το τότε Yπουργείο Ανάπτυξης στην κοινοπραξία Kavala Oil (67% Ευρωτεχνική και 33% ο συνεταιρισμός των εργαζομένων). Η Kavala Oil εξαγοράστηκε στη συνέχεια από την Ενεργειακή Αιγαίου του εφοπλιστή Τοπούζογλου, ο οποίος όπως όλα δείχνουν θεωρεί πως πράγματι υπάρχει πετρέλαιο στο Βόρειο Αιγαίο και αξίζει τον κόπο και το χρήμα να ερευνηθεί η περιοχή.

Η τελευταία απόπειρα από τη ΔΕΠ να προσελκύσει επενδύσεις στην έρευνα εκδηλώθηκε με τον γύρο παραχωρήσεων του 1997 που κατέληξε στη συμβολαιοποίηση με τους Αμερικανούς της Texas Union και τους Βρετανούς της Enterprice Oil, περιοχών στη θάλασσα του Ιονίου, στη Βορειοδυτική Πελοπόννησο, στην Αιτωλοακαρνανία και στην Hπειρο. Και ο κύκλος αυτός έκλεισε με αποχώρηση και χωρίς αποτελέσματα.

Σήμερα πλέον αναζητούμε τον φορέα που θα αναθερμάνει το όνειρο του μαύρου χρυσού λύνοντας… τα οικονομικά προβλήματα της χώρας.

Πηνελόπη Μητρούλια

Πηγή: Άρθρο στην οικονομική εφημερίδα ΕΞΠΡΕΣ  http://www.express.gr/news/ellada/388554oz_20101129388554.php3

Πάγκαλος ασχημονών

"Ύποπτες" δηλώσεις Πάγκαλου!

ΣΙΩΠΗΤΗΡΙΟ
Τετάρτη, 1 Δεκέμβριος 2010 - 06:39

Eίναι «αντιπαραγωγικοί» οι πιλότοι της Πολεµικής µας Αεροπορίας, κατά τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης κ. Πάγκαλο. Αντιθέτως, φανταζόµαστε ότι θεωρεί παραγωγικό όλο το πολιτικό προσωπικό, τα κοµµατικά τους στελέχη που διόρισαν τα κόµµατα στη Βουλή, τους συµβούλους των υπουργείων. Τις δηλώσεις αυτές δεν τις κάνει ένας οποιοσδήποτε, τις κάνει ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης. Είναι πρόκληση για τα παιδιά αυτά που παίζουν κορώνα-γράµµατα κάθε µέρα τη ζωή τους πάνω από τους ελληνικούς αιθέρες να θεωρούνται… «αντιπαραγωγικοί». Πάλι καλά που ο κ. Πάγκαλος δεν τους είπε και τεµπέληδες κι ακόµη καλύτερα που δεν τους χρέωσε τη χρεοκοπία της χώρας. Σε αυτή τη χώρα όλα θα πρέπει να τα περιµένει κανείς.

Την ίδια ώρα η κυβέρνηση συζητά για τα πετρέλαια του Αιγαίου. Πάλι καλά που υπάρχουν και οι Τούρκοι επίσηµοι και µαθαίνουµε κι εµείς ορισµένα πράγµατα. Σε διαφορετική περίπτωση θα είχαµε πλήρη µεσάνυχτα.

Μήπως, λοιπόν, ο κ. Πάγκαλος θεωρεί ότι οι πιλότοι θα πρέπει στο εξής να κάθονται στις βάσεις τους για να µην αναχαιτίζουν τα αεροπλάνα της γείτονος; Και να βρούµε, βρε αδελφέ, στους ιπτάµενους να κάνουν κάτι. Ας πούµε να εξασκηθούν στη ραπτική και να είναι έτσι παραγωγικοί. Μήπως θεωρούν τις αναχαιτίσεις «ενοχλητικές» και δεν βρίσκουν άλλο τρόπο για να µας το πουν; Μήπως κάνουν κακό στις διαπραγµατεύσεις και ψάχνουν έναν εύσχηµο τρόπο για να τις σταµατήσουν;

Αυτά, πάντως, δεν είναι σοβαρά πράγµατα. Μα καθόλου σοβαρά. Και µάλιστα όταν λέγονται από τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης. Αν ο αντιπρόεδρος λέει τέτοιες αρλούµπες, τι να περιµένουµε από τους άλλους; Εδώ όµως έχουµε να κάνουµε µε κάτι σοβαρότερο, απ’ ό,τι φαίνεται. Μας προετοιµάζουν για κάτι. Προλειαίνουν το έδαφος για κάτι σηµαντικό. Μας το φέρνουν σιγά σιγά, γλυκά γλυκά. Αν δεν είναι έτσι, αν εµείς έχουµε καταλάβει λάθος, τότε χρειάζεται να βγει η κυβέρνηση και να πει κάτι. Κι αυτό το κάτι δεν µπορεί να είναι παρά η επίσηµη αποδοκιµασία των δηλώσεων του κυρίου αντιπροέδρου.

Όχι, κύριε Πάγκαλε. Οι πιλότοι δεν είναι «αντιπαραγωγικοί». Αντιπαραγωγική είναι η κυβέρνησή σας που εδώ και µήνες δεν κάνει τίποτε άλλο από το να «πυροβολεί» αναίτια διάφορες κοινωνικές οµάδες. Αν θέλετε, µπορείτε να «πυροβολήσετε» τους κοµµατικούς σας στρατούς που εδώ και χρόνια έχουν καταλάβει τον δηµόσιο τοµέα. Μπορείτε να βάλετε ένα τέλος στο κοµµατικό κράτος. Αυτό θα ήταν υπηρεσία προς την πατρίδα. Το να κατηγορείται, όµως, άδικα και αναίτια τους πιλότους της Πολεµικής Αεροπορίας, οι οποίοι και αµείβονται µε ψίχουλα σε σχέση µε τους εκλεκτούς σας, είναι εντελώς παράλογο και ύποπτο.

Θανάσης Μαυρίδης thanasis.mavridis@capital.gr

Πηγή: http://www.capital.gr/

Υδρογονάνθρακες στο Αιγαίο (Ενεργειακό 1)

Ένα πολύ ενδιαφέρον, αλλά και ιδιαίτερα ανησυχητικό άρθρο-καταγγελία της έμπειρης και αξιολογότατης δημοσιογράφου Κύρας Αδάμ για το τι συμβαίνει στο Αιγαίο σχετικά με τους υδρογονάνθρακες (πετρέλαιο και φυσικό αέριο), που όπως τελικά αποδεικνύεται υπάρχουν και πιθανότατα σε μεγάλες ποσότητες.

ΔΕΕ

Γιατί η Τουρκία «στήνει εξέδρες» χωρίς Χάγη

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΕΝ ΘΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΧΩΡΟΥΣΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠΟ 2%-3% ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΚΑΙ ΒΟΡΕΙΟ ΑΙΓΑΙΟ ΚΑΙ ΜΕΧΡΙ 25% ΜΕΤΑΞΥ ΡΟΔΟΥ-ΚΑΣΤΕΛΟΡΙΖΟΥ

Της ΚΥΡΑΣ ΑΔΑΜ

Οι κυβερνήσεις Ελλάδας και Τουρκίας ουδέποτε διέψευσαν το τελευταίο διάστημα ότι υπάρχει στα σκαριά συμφωνία για το Αιγαίο, ενώ οι ξεκάθαρες θέσεις του υπουργού Επικρατείας της Τουρκίας, Ε. Μπαγίς, την περασμένη εβδομάδα, ότι «θα στήσουμε εξέδρες στη θάλασσα του Αιγαίου που θα μας λύσουν τα προβλήματα», οδηγούν στο μάλλον ασφαλές συμπέρασμα ότι η «λύση» θα είναι η συνεκμετάλλευση του Αιγαίου. Όμως η οποιαδήποτε διαπραγμάτευση και συμφωνία για συνεκμετάλλευση από κοινού με την Τουρκία των κοιτασμάτων του Αιγαίου, χωρίς προηγουμένως να έχουν καθοριστεί τα χωρικά ύδατα και να έχουν οριοθετηθεί η υφαλοκρηπίδα και η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ), αφήνει ανοιχτή την πόρτα για παραχώρηση ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, αλλά και οικονομικών δικαιωμάτων.

Η Τουρκία δεν επιθυμεί, και γι' αυτό αποφεύγει, την προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ, και τούτο γιατί γνωρίζει ότι το Δικαστήριο, στην καλύτερη περίπτωση για την ίδια, θα της εκχωρήσει (σ.σ. σύμφωνα με υπολογισμούς επίσημων ελληνικών φορέων) 2%-3% στο βόρειο και κεντρικό Αιγαίο, τίποτα στα Δωδεκάνησα μέχρι και τη Ρόδο και περίπου 25% μεταξύ Ρόδου και Καστελόριζου και 18% ανατολικά της Μεγίστης. (Στο χάρτη φαίνεται η καλύτερη πιθανή υφαλοκρηπίδα που θα μπορούσε να οριοθετήσει το Διεθνές Δικαστήριο για την Τουρκία, σύμφωνα με το Δίκαιο της Θάλασσας και με βάση την πρακτική του δικαστηρίου.)

Η ελληνική κυβέρνηση θα μπορούσε να διαπραγματευθεί και να συμφωνήσει την υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ από την κόκκινη γραμμή στο χάρτη και ανατολικά, σύμφωνα με την αρχική, επίσημη ελληνική θέση από τη μεταπολίτευση, με την οποία, άλλωστε έγινε και η πρώτη -και ατελέσφορη- προσπάθεια διαπραγμάτευσης το 1976. Οποιαδήποτε συζήτηση δυτικά της κόκκινης γραμμής ισοδυναμεί με απεμπόληση ελληνικής κυριαρχίας και ελληνικών οικονομικών δικαιωμάτων.

Προσφυγή στην παρανομία

Επειδή λοιπόν η Τουρκία γνωρίζει τι δικαιούται στην περιοχή του Αιγαίου, και κυρίως ότι θα πάρει τα ελάχιστα από τον Εβρο μέχρι τη Ρόδο, αποφεύγει συστηματικώς το Διεθνές Δικαστήριο και προσπαθεί με παράνομες ενέργειες να πετύχει τη συνεκμετάλλευση του Αιγαίου. Επιπροσθέτως, η Αγκυρα φαίνεται να γνωρίζει τις πληροφορίες περί ύπαρξης κοιτασμάτων στην περιοχή του Καστελόριζου, γι' αυτό επιμένουν οι πληροφορίες από τις διμερείς «μυστικές διαπραγματεύσεις» ότι η Αγκυρα δεν θέλει καμία συζήτηση για την περιοχή αυτή, ισχυριζόμενη ότι το Καστελόριζο δεν έχει ούτε υφαλοκρηπίδα ούτε ΑΟΖ, υπονοώντας σαφώς ότι την περιοχή αυτή την θέλει αποκλειστικά δική της. Επομένως, οποιαδήποτε πιθανή θέση της κυβέρνησης για εγκατάλειψη της οριοθέτησης των χωρικών υδάτων και της υφαλοκρηπίδας, με στόχο να βρεθεί λύση με την οριοθέτηση μόνον της ΑΟΖ, αποτελεί αλχημεία για τη συγκάλυψη τυχόν παραχωρήσεων.

Η ΑΟΖ και η υφαλοκρηπίδα αποτελούν τελείως διαφορετικές έννοιες, έχουν διαφορετικά μεγέθη και το εύρος τους δεν συμπίπτει.

Το άρθρο 76 της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας ορίζει ότι η υφαλοκρηπίδα μετράται από τις ακτές και μπορεί να έχει έκταση έως 200 ναυτικά μίλια από αυτές.

Το άρθρο 55 ορίζει ότι η ΑΟΖ εκτείνεται πέραν των χωρικών υδάτων και το άρθρο 57 ότι μπορεί να φτάσει τα 200 ν.μ. από την άκρη των χωρικών υδάτων.

Ετσι φαίνεται ότι απαιτείται η οριοθέτηση των χωρικών υδάτων (που αποτελούν τη βάση για την ΑΟΖ και την υφαλοκρηπίδα) και, επομένως, η όποια συμφωνία για συνεκμετάλλευση, χωρίς προηγουμένως να οριοθετηθούν η υφαλοκρηπίδα και η ΑΟΖ, αποτελεί παραχώρηση.

Απαιτείται η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ, διότι μετρώνται διαφορετικά και είναι πιθανόν η Τουρκία να στήσει εξέδρα σε τουρκική ΑΟΖ, πλην όμως ο βυθός να αποτελεί ελληνική υφαλοκρηπίδα και το αντίστροφο...

Το σενάριο δεν είναι επιστημονικής φαντασίας, αντιθέτως το έφερε στο προσκήνιο ο ίδιος ο κ. Μπαγίς σε πρόσφατες δηλώσεις του στην Αθήνα. Μια τυχόν συνεκμετάλλευση δυτικά της κόκκινης γραμμής στο χάρτη θα επιφέρει, πέραν της απεμπόλησης κυριαρχίας, και επιπλέον προβλήματα που θα οδηγήσουν σε νέες παραχωρήσεις.

Παραχώρηση κυριαρχίας

Η ανάθεση, για παράδειγμα, σε αμερικανική εταιρεία (και τέτοια ονόματα αρχίζουν να ακούγονται από διάφορες πλευρές) να στήσει κοινές ελληνοτουρκικές εξέδρες (όπως έχει προαναγγείλει - περιγράψει ο κ. Μπαγίς) 20 ν.μ. δυτικά των Σαμοθράκης, Λήμνου, Λέσβου, Χίου, Σάμου, Ρόδου και νότια του Καστελόριζου αποτελεί σοβαρή κίνηση παραχώρησης ελληνικής κυριαρχίας.

Βεβαίως, ο υπό καλλιέργεια αντίλογος είναι ότι διά του τρόπου της συνεκμετάλλευσης αυτού του είδους θα εξαλειφθούν τα υπάρχοντα πολιτικά προβλήματα ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία.

Θα προκύψουν όμως και νέα προβλήματα, περισσότερο επικίνδυνα, προς την κατεύθυνση της συρρίκνωσης της Ελλάδας, και αυτό γιατί ανοίγει πιθανότατα ο δρόμος να χρησιμοποιήσει τις εξέδρες αυτές η Τουρκία ως αφετηρία διαμελισμού του Αιγαίου. Ετσι δημιουργείται ο κίνδυνος η Τουρκία:

Αποκοπή των νησιών

* Να ισχυριστεί ότι η περιοχή δυτικά από τις εξέδρες αυτές ανήκει στην Ελλάδα και ανατολικά ανήκει στην Τουρκία. Ετσι, μια σειρά από τα προαναφερθέντα ελληνικά νησιά κινδυνεύουν να βρεθούν αυτόματα πάνω στην ηπειρωτική υφαλοκρηπίδα της Τουρκίας και θα απομονωθούν, με κίνδυνο τον οικονομικό και εθνικό μαρασμό των κατοίκων τους.

* Να απαιτήσει την αναδιάταξη του FIR Αθηνών με αφετηρία τη γεωγραφική θέση στην οποία βρίσκονται οι εξέδρες αυτές, με αποτέλεσμα την απώλεια πολλών εκατομμυρίων ευρώ από τα τέλη υπέρπτησης.

* Να απαιτήσει, με αφετηρία τις εξέδρες (ανατολή-δύση), την επαναδιάταξη των ορίων στις περιοχές έρευνας και διάσωσης.

* Να ζητήσει την εφαρμογή του άρθρου 43 της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας για την περιοχή ανατολικά από τις εξέδρες, προκειμένου να αναλάβει η Αγκυρα τον έλεγχο και την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας, καθώς και για τη ρύπανση της θάλασσας, αποκομίζοντας μέγιστα οικονομικά οφέλη.

* Να απαιτήσει με βάση τις εξέδρες την οριοθέτηση των ελληνοτουρκικών συνόρων με αποτέλεσμα να συρρικνωθεί η κυριαρχία της Ελλάδας.

* Τέλος, το θεσμικό και εξόχως εθνικό δικαίωμα της Ελλάδας για επέκταση των χωρικών υδάτων μέχρι και τα 12 ν.μ. θα παραπεμφθεί στις καλένδες. 

Πηγή: http://www.enet.gr/?i=news.el.oikonomia&id=228124
 
Σημ. ΔΕΕ: Οι επισημάνσεις δικές μου