Το ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς και άλλα παραμύθια...

Μίλα μου βρώμικα: «ηθικό πλεονέκτημα»

Αγγελος Κωβαίος  30 ΜΑΡΤΙΟΥ 2018

Το εφεύρημα της Αριστεράς καταρρέει όσο παραμένει στην διακυβέρνηση και ολοένα και περισσότεροι δικοί της πιάνονται «με την γίδα στην πλάτη». Το τελευταίο κρούσμα ήταν αυτό της απόπειρας διορισμού στον ΕΦΚΑ του Στάθη Μαρίνου. Τελευταίο κρούσμα ως το... επόμενο προφανώς

Τι ακριβώς είναι το ηθικό πλεονέκτημα;

Όπως εξελίσσονται τα πράγματα και όπως αποκαλύπτεται καθημερινώς, δεν είναι τίποτε άλλο από ένα αριστερό εφεύρημα, το οποίο διαλύεται όσο παραμένουν στην διακυβέρνηση εκείνοι που το επινόησαν.

Αν θελήσει να απαριθμήσει κάποιος πόσοι πόντοι από το καλσόν του ηθικού πλεονεκτήματος έχουν ξηλωθεί στα τρία χρόνια διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, θα εκπλαγεί. Σε λίγο δεν θα υπάρχει καν καλσόν. Είτε θυμηθεί κανείς την αναβάθμιση της πρωθυπουργικής συζύγου σε καθηγήτρια ΑΕΙ, είτε τον διορισμό του «γιου του μπάρμπα-Νίκου» στον ΟΑΣΘ, είτε την είσπραξη επιδόματος ενοικίου από το κατά τα λοιπά εξόχως ευκατάστατο υπουργικό ζεύγος Παπαδημητρίου – Αντωνοπούλου, κατανοεί ότι το ηθικό πλεονέκτημα είναι απλώς μία ατυχής αριστερή εφεύρεση.

Καμία εξουσία δεν διαθέτει ηθικό πλεονέκτημα. Οταν όμως το επικαλείται η Αριστερά με τέτοια εμμονή, κάπου αρχίζει να «κλωτσάει» η στοιχειώδης λογική.

Το πλέον εξωφρενικό είναι ότι σε μία περίοδο κατά την οποία η κυβέρνηση έχει αποδυθεί σε ένα κυνήγι μαγισσών κατά πάντων, με σημαία την «ηθική», την πάταξη της διαφθοράς, την κάθαρση και απλοϊκά συνθήματα του τύπου «ήταν δίκαιο και έγινε πράξη» ή «δεν είμαστε φτιαγμένοι από το ίδιο υλικό», επιχειρείται στα μουλωχτά η τακτοποίηση φίλων, συγγενών, κομματικών στελεχών και εν γένει των «δικών μας παιδιών», που έλεγε και ο –ομολογουμένως ειλικρινής– Βύρων Πολύδωρας.

Το τελευταίο κρούσμα ήταν αυτό της απόπειρας διορισμού στον ΕΦΚΑ του Στάθη Μαρίνου. Ενός κομματικού στελέχους, με επιχειρηματική δραστηριότητα. Ουδέν μεμπτό ως προς αυτό, έστω και αν η Αριστερά εξακολουθεί να αναθεματίζει το επιχειρηματικό κέρδος.

Μόνο που ο κ. Μαρίνος δεν είχε απλώς μία επιχειρηματική δραστηριότητα. Ο συνεταίρος του έπαιρνε δουλειές με απ’ ευθείας ανάθεση από την ΗΔΙΚΑ (Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση Κοινωνικής Ασφάλισης), στην οποία ο κ. Μαρίνος είχε θέση συμβούλου. Εδινε δηλαδή δουλειά στην εταιρεία του ο άνθρωπος.

Πρωτοφανές; Οχι. Κλασική και παλιά μέθοδος και πρακτική. Κάνει όμως η Αριστερά τέτοια πράγματα;

Τα κάνει, αλλά επειδή έχει «ηθικό πλεονέκτημα» είναι αλλιώς.

Αρκεί βέβαια να μην σε πιάσουν με την γίδα στην πλάτη. Αλλά και αν σε πιάσουν, θα έχεις τι να πεις: «Siemens, Novartis, Μαρέβα…».

Μόνο που σε λίγο δεν θα σε ακούει κανείς.

http://www.protagon.gr/apopseis/editorial/mila-mou-vrwmika-ithiko-pleonektima-44341593792

Χιώτικες αναμνήσεις...

Χιώτικες αναμνήσεις: 

Οι ανεμόμυλοι στα Ταμπάκικα...

Τυχαία είδα το κείμενο που ακολουθεί, για τα περίφημα "Ταμπάκικα" (=βυρσοδεψεία), μια περιοχή στην πόλη της Χίου όπου πέρασα αρκετά από τα πιο παραγωγικά ίσως χρόνια της ζωής μου, που θα τα νοσταλγώ πάντα, όπως και τους φίλους που απέκτησα εκεί και τους οποίους δεν ξεχνώ ποτέ...

ΔΕΕ   

Στο βόρειο τμήμα της πόλης της Χίου, στην περιοχή Ταμπάκικα, παλαιά βιομηχανική ζώνη, δεσπόζουν τέσσερις αποκατεστημένοι ανεμόμυλοι. Οι ανεμόμυλοι αυτοί, μαζί με άλλους που υπήρχαν στην ίδια περιοχή, εξυπηρετούσαν τις ανάγκες των γειτονικών βυρσοδεψείων (ταμπάκικων), των εργαστηρίων στα οποία γινόταν κατεργασία δερμάτων.

Οι ανεμόμυλοι των Ταμπάκικων, με δύο πατώματα και ύψος περίπου 10 μ., ανήκουν στην κατηγορία του συνήθους πέτρινου μεσογειακού πυργόμυλου, οικοδομήθηκαν δε μετά τον καταστρεπτικό σεισμό του 1881. Πάντως, μύλοι κοντά στο λιμάνι της Χίου υπήρχαν ήδη από την εποχή της Γενουατοκρατίας (1346-1566), σύμφωνα με μαρτυρίες περιηγητών.

Στα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ού αιώνα αναπτύχθηκε στη Χίο μια βιομηχανική υποδομή περιορισμένης κλίμακας. Το κύριο προϊόν των μικρών βιομηχανικών μονάδων του νησιού ήταν τα κατεργασμένα δέρματα, που παράγονταν στα βυρσοδεψεία των Ταμπάκικων.

Οι βυρσοδέψες ή ταμπάκηδες, στην πλειονότητά τους άνδρες (οι λιγοστές γυναίκες ασχολούνταν κατά κύριο λόγο με τη βαφή των δερμάτων), υπέβαλλαν σε μια πολύπλοκη και χρονοβόρα διαδικασία επεξεργασίας ακατέργαστα δέρματα, που προέρχονταν από χώρες του εξωτερικού.
Στη συλλογή διηγημάτων του Κώστα Ι. Καλατζή (1927-2013) «Το ταμπάκικο» (εκδόσεις Πιτσιλός, 1992) διαβάζουμε για τα ταμπάκικα:
Το ταμπάκικο ήτανε δίπατο. Στο κάτω πάτωμα γινότανε η υγρή δουλειά: η προκαταρκτική και η δέψη. Ήταν εκεί οι λίμπες και τα ποντόνια και τα καβαλέτα και οι βαρέλες. Εκεί γινόταν τα ξενερίσματα και τα ξελεσάσματα και τ’ ασβεστώματα. Και βέβαια τα παστώματα και τα γυρίσματα στις βαρέλες. Υγρασία και γλίτσα και μισόφωτο. Και βρώμα βαριά.

Στο πάνω πάτωμα γινόταν η στεγνή δουλειά: η τελειοποίηση και η συσκευασία. Ήταν εκεί οι πάγκοι για το στρώσιμο των πετσιών, οι κρεμάλες για το κέρωμα και το στέγνωμά τους, οι κύλιντροι για το σιδέρωμα, κι όλα τα εξελιγμένα μηχανήματα. Ήταν φωτεινό το πάνω πάτωμα, καθαρό κι είχε την ευχάριστη μυρωδιά του αργασμένου δέρματος.

Η κρίση που σημειώθηκε στον τομέα της βυρσοδεψίας τη δεκαετία του 1980 είχε ως αποτέλεσμα να κλείσουν το ένα μετά το άλλο τα βυρσοδεψεία της Χίου.
Ξεχωριστό τοπόσημο της πόλης της Χίου, οι μύλοι στα Ταμπάκικα αποτελούν για την τοπική κοινωνία ένα μνημείο μεγάλης ιστορικής και αισθητικής αξίας.

Βαγγέλης Στεργιόπουλος 

http://news.in.gr/features/article/?aid=1500165126

Περί ποδοσφαίρου...

Η ιστορία της ίδρυσης του Συλλόγου

"Ανόρθωσις Αμμοχώστου"

Για να θυμόμαστε ότι κάποτε το ποδόσφαιρο δεν ήταν ένας χώρος αλητείας, τραμπουκισμών, διακίνησης ναρκωτικών και βρώμικων συναλλαγών...

ΔΕΕ

Από την ιστοσελίδα του Συλλόγου

Γρηγόρης Αυξεντίου – Έτσι πολεμούν οι Έλληνες

«Ήταν δυο το μεσημέρι. Ο Γρηγόρης άνοιξε την πόρτα και βρήκε το τραπέζι στρωμένο. Ήταν όλοι εκεί και τον περίμεναν. Ο Λεωνίδας των Θερμοπυλών κι ο Μιλτιάδης του Μαραθώνα, ο Γέρος του Μοριά κι ο Αθανάσιος Διάκος. Όλοι όσοι μελέτησε, όσοι θαύμασε, όσους ήθελε να μοιάσει. Εκεί ήταν κι ο Πίσκοπος Κυπριανός, έτοιμος να τον μεταλάβει απ’ το δισκοπότηρο των Αθανάτων. Πήρε τη θέση που του φύλαξαν ο Γλιόρης κι άρχισε να τους εξιστορεί τη μάχη…

Ήταν μισή ώρα μετά τις τέσσερις τα ξημερώματα, όταν οι αγγλικές αρβύλες πατούσαν στο στόμα του κρησφύγετου. «Μας πρόδωσαν» ψιθύρισε ένα απ’ τα παλληκάρια του Αυξεντίου, αφού άλλος τρόπος να ανακαλύψουν την κρυψώνα τους, δεν υπήρχε. Όπως δεν υπήρχε και τρόπος να διαφύγουν. Όχι βέβαια πως το ήθελαν…

«Βγείτε έξω, αλλιώς πυροβολούμε» απειλούσαν οι Βρεττανοί στρατιώτες. Με ριπές απαντούσαν οι αγωνιστές στο κρησφύγετο. Όταν έπεσαν οι πρώτοι νεκροί, οι αποικιοκράτες άρχισαν να καλούν ενισχύσεις. Ο Υπαρχηγός της Οργάνωσης, ζήτησε από τους συναγωνιστές του, Ανδρέα Στυλιανού, Αυγουστή Ευσταθίου, Αντώνη Παπαδόπουλο και Φειδία Συμεωνίδη, να παραδοθούν. Απρόθυμοι και οι τέσσερις, μα ο Αίας δεν ήταν απ’ αυτούς που μπορούσες να αψηφήσεις τις διαταγές του.

«Σας έδειξα πως να πολεμάτε» τους είπε. «Τώρα, ήρθε η ώρα να σας δείξω και πως να πεθαίνετε». Οι Άγγλοι λύσσαξαν. Απειλούσαν, φοβέριζαν, πυροβολούσαν ακατάπαυστα, έριχναν χειροβομβίδες… τίποτα! Ο Σταυραετός του Μαχαιρά απαντούσε με το κροτάλισμα του όπλου του. «Γρηγόρη, παραδώσου» φώναζε σε σπαστά ελληνικά ο Εγγλέζος στρατιώτης. «ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ» ακουγόταν η φωνή του Λεωνίδα απ’ τα βάθη της Ιστορίας!

Μια χειροβομβίδα έσκασε στο στόμιο του κρησφυγέτου και τ’ όπλο του Γρηγόρη σίγησε. Κανένας όμως δεν τολμούσε να πλησιάσει και να δει. Οι Βρετανοί, έστειλαν τον Αυγουστή Ευσταθίου να τραβήξει τον Ζήδρο έξω. Αυτός ωστόσο μπήκε στη σπηλιά. Μισοκαμένος ο Αυξεντίου, με το αίμα να κυλά στο ταλαιπωρημένο κορμί του, ήταν έτοιμος για τον δεύτερο γύρο της μάχης. Απλά ξαπόσταινε για λίγο…

Μεσημέριασε. 47 στρατιώτες είχαν πέσει νεκροί στη μάχη με τον Ανταίο της ΕΟΚΑ. Η ξεφτίλα των Άγγλων ήταν ασήκωτη. Το ρεζίλεμα που κατέγραφαν οι παρόντες δημοσιογράφοι, οι οποίοι κλήθηκαν να αποθανατίσουν τη… «σύλληψη» του μάστρου, πρωτοφανές. Η μάχη έπρεπε να τελειώσει άμεσα. Έστω και με κλεψιά. Οι στρατιωτικοί και μηχανικοί, απεφάνθησαν ότι μόνο με ανατίναξη του κρησφυγέτου, θα απαλλάσσονταν από το πείσμα του Ρήγα.

Το ελικόπτερο σηκώθηκε γεμάτο με μπιτόνια βενζίνης. Τα άδειασε στην κορυφή του λοφίσκου και τα πυρπόλησαν. Λαμπάδιασε ο Γλιόρης. Άναψε το Άγιο, το ανέσπερο φως του Ελληνισμού. Πετάχτηκε η ψυχή απ’ το σώμα. Ορθώθηκε λεύτερη, περήφανη, σπινθηροβόλα. Φωτίστηκε απ’ τις φλόγες του Γρηγόρη και φωταγώγησε ολόκληρη την Κύπρο, ολάκερο τον Ελληνισμό. Έγινε σύμβολο ανδρείας, αυταπάρνησης και ηρωισμού για ένα ολόκληρο γένος.

Από τα φυλακισμένα μνήματα όπου είναι θαμμένες οι χοντρές κοκκάλες του Γρηγόρη και λιπαίνουν τα κυπριακά χώματα, από τον Μαχαιρά όπου λεβέντικα στέκει ο ανδριάντας του και αγναντεύει την Κύπρο, από το πάνθεο των ηρώων που φτερουγίζει η ψυχή του, ο Γρηγόρης Αυξεντίου μας δείχνει την στράτα την ίσια. Την στράτα της αρετής και την εντιμότητας. Την στράτα προς την αγαπημένη του Λύση που μας καρτερά. Την στράτα προς την Κερύνεια, τη Μόρφου, την Αμμόχωστο…

Η Ανόρθωση ήταν ένα εκκολαπτήριο αγωνιστών, η φύτρα που τροφοδότησε τον Αγώνα με κορυφαίες, με απαστράπτουσες μορφές. Οι Παυλάκης και Παπαδόπουλος ως οι επικεφαλής, ως η ηγεσία της ΕΟΚΑ στην Αμμόχωστο, επέλεξαν ως χώρο συνάντησής τους το οίκημα της Ανόρθωσης. Εκεί ορθώθηκε το αρχηγείο της ΕΟΚΑ στην Αμμόχωστο. Ήταν το προπύργιο και το ορμητήριο πολλών αγωνιστών. Καταθέτει στη μαρτυρία του ο τομεάρχης Αμμοχώστου και μετέπειτα πρόεδρος της Ανόρθωσης Παύλος Παυλάκης: «Επιλέξαμε ως τόπο συνάντησής μας την Ανόρθωση, στην οποία ανέκαθεν συχνάζαμε. Έτσι δεν θα κινούσαμε καμία υποψία. Κανείς δεν θα υποψιαζόταν πως ήταν για κάποιο άλλο σκοπό οι συναντήσεις μας. Εκεί, λοιπόν, ανταλλάσσαμε τα θέματα της Οργάνωσης. Έως και τις 23 Δεκεμβρίου του 1955, που μας συνέλαβαν, η Ανόρθωση ήταν ουσιαστικά το αρχηγείο μας. Στο οίκημα της Ανόρθωσης, με πάσα βεβαίως μυστικότητα πρέπει να τονίσω, γίνονταν οι συναντήσεις μας με τους επικεφαλής των ομάδων που δημιουργήσαμε. Αλλά και από τα γύρω χωριά, τα οποία εν τω μεταξύ οργανώναμε, εκεί στην Ανόρθωση γίνονταν οι συναντήσεις μας. Από την Ανόρθωση ξεκινούσε το κάθε τι, η όλη οργάνωση».

Η Ανόρθωση ήταν ανέκαθεν ο φωτεινός φάρος για τους αγώνες του Έθνους. Η εθνική έπαλξη των κατοίκων της Αμμοχώστου, οι οποίοι δήλωσαν «παρών» σε όλα τα εθνικά προσκλητήρια. Στο βιβλίο «Ένας αιώνας Ανόρθωσις Αμμοχώστου» υπάρχουν δεκάδες σελίδες με αναφορές στην εθνική δράση της Ανόρθωσης και τη συμμετοχή της στους αγώνες του Έθνους. Δεν μπορούσε να γίνει διαφορετικά…

Στο πρώτο καταστατικό της το 1913, στο Άρθρο 41, αναφέρεται ότι «το σήμα των μελών του Αναγνωστηρίου συνίσταται εκ συμπλέγματος δύο ελληνικών σημαιών μετά του ονόματος του Αναγνωστηρίου». Το δε άρθρο 43 είναι σαφέστατο ως προς τον προσανατολισμό της Ανόρθωσης: «Διαλυομένου του Αναγνωστηρίου η περιουσία του περιέρχεται εις το ταμείο του Εθνικού Στόλου»! Κι όταν η Ανόρθωση μετεξελίχθηκε και εκσυγχρονίσθηκε με το αναθεωρημένο καταστατικό του 1929, η πυξίδα της παρέμεινε σταθερή. Στο Άρθρο 61 τονίζεται ότι «ο Σύλλογος έχει λάβαρον αποτελούμενον εκ της ελληνικής σημαίας της ξηράς, εις το κέντρον της οποίας είναι κεντημένον το σήμα του...

http://www.anorthosisfc.com.cy/2018/03/grigoris-afxentiou-etsi-polemoun-i-ellines-3/

Ανασχηματισμός χαμηλών προσδοκιών

Ανασχηματισμός χαμηλών προσδοκιών 

με "έκπληξη"... Κουβέλη

Της Νίκης Ζορμπά

Μετά από μαραθώνιες διαβουλεύσεις του Αλέξη Τσίπρα και συνεχείς συσκέψεις στο Μέγαρο Μαξίμου ανακοινώθηκαν τα ονόματα των υπουργών που απαρτίζουν το νέο υπουργικό Συμβούλιο σε αντικατάσταση των Δ. Παπαδημητρίου, Ράνιας Αντωνοπούλου και Γιάννη Μουζάλα. 

Επιβεβαιώνονται πλήρως οι πληροφορίες που έφεραν τον Αλέξη Τσίπρα να προχωρά σε "διορθωτικές αλλαγές" και όχι δομικό ανασχηματισμό του κυβερνητικού σχήματος, τις οποίες ουσιαστικά "υπαγόρευσε" η διπλή "χηρεία" στο υπουργείο Οικονομίας και Εργασίας.

Η μεγάλη έκπληξη του ανασχηματισμού είναι η υπουργοποίηση του πρώην προέδρου της ΔΗΜΑΡ (και αταλάντευτου θιασώτη της Κυβέρνησης) Φώτη Κουβέλη, ο οποίος αναλαμβάνει καθήκοντα υφυπουργού Αμύνης, αντικαθιστώντας τον Δημήτρη Βίτσα που αναλαμβάνει αναπληρωτής υπουργός μεταναστευτικής Πολιτικής. 

Τούτων δοθέντων, το... ισχυρό δίδυμο πλέον στο υπουργείο Εθνικής Αμύνης θα είναι οι Πάνος Καμμένος και Φώτης Κουβέλης.

Το διαζύγιο άλλωστε Μαξίμου - Μουζάλα ήταν "κοινή συναινέσει" και προαναγγελθέν μετά και από τα προβλήματα Υγείας που αντιμετωπίζει ο πρώην, πλέον υπουργός. 

Έκπληξη θεωρήθηκε - αν και ακουγόταν τις τελευταίες ώρες μετ επιτάσεως- η τοποθέτηση του Γιάννη Δραγασάκη στο τιμόνι του υπουργείου Οικονομίας, διατηρώντας πάντως και την αντιπροεδρία της Κυβέρνησης. 

Η υπουργοποίηση του Νάσου Ηλιόπουλου, ο οποίος αναλαμβάνει τα καθήκοντα της Ράνιας Αντωνοπούλου στο υπουργείο Εργασίας, δεν ήρθε κεραυνός εν αιθρία καθώς ήδη από νωρίς ο μέχρι σήμερα Ειδικός Γραμματέας του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας, φερόταν να είναι το φαβορί για το "χαρτοφυλάκιο" της ανεργίας.

Δεν επιβεβαιώθηκε πάντως η έξοδος της Λυδίας Κονιόρδου από το υπουργείο Πολιτισμού. Αντιθέτως, προστίθεται ένας ακόμη υφυπουργός με αρμοδιότητα ζητήματα πολιτισμού, ο εξωκοινοβουλευτικός, Κωνσταντίνος Στρατής.

Ο κ. Στρατής ήταν διευθυντής του γραφείου του Αριστείδη Μπαλτά όταν διετέλεσε ο ίδιος υπουργός πολιτισμού (2015-2016).

Ενδιάφερον έχει η επιλογή της νέας υφυπουργού Παιδείας Μερόπης Τζούφα, βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ, η οποία αναλαμβάνει τα καθήκοντα του Κ. Ζουράρι. Ο βουλευτής των ΑΝΕΛ είχε παραιτηθεί τον Ιανουάριο. Το "πέρασμα" του υπουργείου πλήρως, στον ΣΥΡΙΖΑ, συρρικνώνει τη συμμετοχή των ΑΝΕΛ στο κυβερνητικό σχήμα, κατά έναν βουλευτή. 

Η ορκωμοσία των νέων μελών της Κυβέρνησης, θα πραγματοποιηθεί αύριο, στις 12.30, ενώπιον του Προκόπη Παυλόπουλου και παρουσία του Αλέξη Τσίπρα.

Σύμφωνα με τις ανακοινώσεις του κυβερνητικού Εκπροσώπου: 

Υπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης: Ι. Δραγασάκης

Υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής ο Δημήτρης Βίτσας

Αναπληρωτής υπουργός Άμυνας ο Φ. Κουβέλης

Υφυπουργός Παιδείας: Μερόπη Τζούφη

​Υφυπουργός Εργασίας: Αθανασιος Ηλιοπουλος

​Υφυπουργός Πολιτισμού Κωνσταντίνος Στρατής 

Τα βιογραφικά των νέων υπουργών

Κωνσταντίνος Στρατής (Υφυπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού)

Είναι αρχαιολόγος. Έχει πτυχίο αρχαιολογίας από το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και μεταπτυχιακό τίτλο στις αποκαταστάσεις μνημείων από το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο.

Είναι υπάλληλος του Υπουργείου Πολιτισμού, αρχικά στη Διεύθυνση Αναστήλωσης Αρχαίων Μνημείων και στη συνέχεια στη Διεύθυνση Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων.

Έχει διατελέσει Αντιπρόεδρος του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων, καθώς και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ταμείου Αρχαιολογικών Πόρων και Απαλλοτριώσεων και του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών.

Από το 2015 συμμετέχει στις διαπραγματεύσεις, συντονίζοντας τα τεχνικά κλιμάκια αρχικά των τραπεζών και των κόκκινων δανείων, ως σύμβουλος του Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης Ι. Δραγασάκη, και στη συνέχεια της ενέργειας, ως σύμβουλος του Υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας  Γ. Σταθάκη.

Από τον Ιούνιο μέχρι τον Νοέμβριο του 2016 υπήρξε Διευθυντής του Γραφείου Υπουργού Πολιτισμού και Αθλητισμού Α. Μπαλτά.
 

Μερόπη Τζούφη  (Υφυπουργός Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων)

Η Μερόπη Τζούφη είναι βουλευτής Ιωαννίνων του ΣΥΡΙΖΑ και Αν. Καθηγήτρια Παιδιατρικής-Παιδονευρολογίας στο Τμήμα Ιατρικής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.

Είναι πτυχιούχος της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ, ειδικευμένη στην Παιδιατρική και έπειτα στην Παιδιατρική Νευρολογία στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου.

Εργάσθηκε ως Επιμελήτρια του ΕΣΥ στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ιωαννίνων και στη συνέχεια εξελέγη στη βαθμίδα του Λέκτορα το 2002 στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Έπειτα από συμπληρωματική εκπαίδευση στο Imperial College του Λονδίνου εργάζεται έως σήμερα ως Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Παιδιατρικής -Παιδονευρολογίας.

Κατά τη διάρκεια των φοιτητικών της χρόνων ήταν μέλος της ΚΝΕ και του ΚΚΕ. Στη συνέχεια υπήρξε ιδρυτικό μέλος του "Συνασπισμού της Αριστεράς & της Προόδου", ενώ στις Αυτοδιοικητικές Εκλογές του 2014 ήταν υποψήφια Δημοτική Σύμβουλος Ιωαννίνων με το συνδυασμό "Γιάννενα- Πολίτες για την Ανατροπή".
Στις Ελληνικές Βουλευτικές Εκλογές του Ιανουαρίου 2015 εξελέγη Βουλευτής Ιωαννίνων με τον ΣΥΡΙΖΑ, ενώ επανεξελέγη στις Βουλευτικές Εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015. Στην τρέχουσα περίοδο της Βουλής των Ελλήνων συμμετέχει στην Διαρκή Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων, στη Διαρκή Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων, στην Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Ισότητας, Νεολαίας & Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και στην Υποεπιτροπή για τα θέματα των Ατόμων με Αναπηρία.
 

Αθανάσιος Ηλιόπουλος (Υφυπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης)

Ο Νάσος Ηλιόπουλος γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Αθήνα, είναι απόφοιτος του τμήματος Πληροφορικής του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών και κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών και υποψήφιος διδάκτορας του τμήματος Ιστορίας και Πολιτικής Επιστήμης του Παντείου Πανεπιστημίου.

Από το Νοέμβριο του 2016 ως σήμερα διετέλεσε Ειδικός Γραμματέας του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας (Σ.ΕΠ.Ε.), Πρόεδρος του Συμβουλίου Κοινωνικού Ελέγχου Επιθεώρησης Εργασίας (Σ.Κ.Ε.Ε.Ε) και μέλος του τμήματος του Ανώτατου Συμβουλίου Εργασίας για την καταπολέμηση της αδήλωτης εργασίας. 

Έχει διατελέσει γραμματέας του Κεντρικού Συμβουλίου της Νεολαίας Συνασπισμού και είναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής και της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ.
Εργάστηκε στην ιδιωτική εκπαίδευση. Παράλληλα, συνεργάστηκε ερευνητικά με το Ινστιτούτο Ρόζα Λούξεμπουργκ.

http://www.capital.gr/politiki/3276221/anasximatismos-xamilon-prosdokion-me-ekplixi-koubeli?utm_source=projectagora&utm_medium=contentdiscovery

Φαήλος Κρανιδιώτης: "Βουνίσιο τσίπουρο..."

ΒΟΥΝΙΣΙΟ ΤΣΙΠΟΥΡΟ 

'H... ΠΡΑΣΙΝΟ ΤΣΑΪ ΜΕ ΣΤΕΒΙΑ;

Φαήλος Κρανιδιώτης 26.01.2018

Με διασκεδάζει να βλέπω τις κωλοτούμπες σχολιαστών και πολιτικών μετά το μεγαλειώδες συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης

Αυτοί που παίρνουν στα σοβαρά τα Pride και ριγούν από συγκίνηση μπροστά στην καρναβαλική εικόνα ανθρώπων οι οποίοι αυτοεξευτελίζονται με φτερά στον απαυτό τους, στρας, πούλιες και τρίβοντάς μας εμμονικά στα μούτρα τις ιδιαιτερότητές τους λοιδορούν τους ντουλαμάδες των Μακεδονομάχων, τα μαύρα πουκάμισα και τα στιβάνια των Κρητικών. Λιγώνονται από χαρά για τα άρματα, όπου πάνω τους φασώνονται μισόγυμνοι μαντράχαλοι, κάνοντας τους πατεράδες τους να κλαίνε το χιλιάρικο που έδωσαν στην νοσοκόμα, αλλά τους πειράζουν οι καβαλάρηδες με τα άλογά τους. 

Οι πιο γραφικοί των γραφικών, οι απόστολοι του μαρασμού και οι σταλινικοί απολογητές κάθε παρακμής που διακωμωδεί το πρόσωπο του Ανθρώπου θεωρούν... γραφικούς τους πατριώτες, τις εθνικοτοπικές ενδυμασίες, τα περήφανα και όμορφα άλογα.

Το συλλαλητήριο τους θύμισε ότι είναι μια αναιμική μειοψηφία, δέκατα του πυρετού. Μπορεί να έχουν κατσικωθεί προσωρινά στην πρώτη γραμμή του δημόσιου λόγου, σε κόμματα, ΜΜΕ, στη λιποτακτήσασα «διανόηση», όμως το μέγα πλήθος των κανονικών ανθρώπων τούς θύμισε την ταπεινή θέση τους στο περιθώριο της Ιστορίας και στον πάτο του αξιακού πλαισίου του λαού μας, το οποίο συστηματικά βρίζουν, συκοφαντούν, ειρωνεύονται.

Ακόμη και αλανιάρες τηλεπερσόνες, που έχουν γράψει πιο πολλά χιλιόμετρα από το αγοραίο ταξί του μακαρίτη του Διογένη στο Μαυρομμάτι, έβγαλαν γλώσσα. Ηταν τόσο σίγουροι για την αποτυχία.

Εναντίον ο ΣΥΡΙΖΑ, το πασοκάκι, οι μπακακαίοι του Σταύρου, το ΚΚΕ. Ο Μητσοτάκης είχε βάλει την Ευταξά να ρίξει απαγορευτικό στις οργανώσεις της Θεσσαλονίκης και τον Αυγενάκη να κάνει το ίδιο στους βουλευτές, ενώ, μέγας απολογητής της σύνθετης ονομασίας, ο Αδωνις «είχε δουλειά και δεν θα πήγαινε», όπως και δεν τόλμησε, διά λόγους κηπευτικούς και γαλακτοκομικούς.

Ηταν τόσα τα «γαλλικά» που άκουσαν από τους απείθαρχους Μακεδόνες πολίτες, που έκαναν αεροπλανικό α λα (συγχωρεμένου) Σουγκλάκου, και ο γόνος άλλαξε γνώμη και είπε να πράξουν κατά συνείδηση για τη συμμετοχή στο συλλαλητήριο. Και τι του υπαγόρευσε η δική του συνείδηση; Να πάει για σκι. Και πήγε. Τώρα κάνουν τους Μακεδονομάχους.

Υποθέτω, διορθώνοντας το λάθος, ίσως συμμετάσχουν στο συλλαλητήριο της Αθήνας, όπου θα διαδηλώσουν κατά της σύνθετης ονομασίας, την οποία υποστηρίζουν.

Εμείς ήμασταν εκεί [...], ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα των Μακεδόνων αδελφών μας. Περπατήσαμε χιλιόμετρα μέσα στον κόσμο, μιλώντας μαζί του: οικογένειες με τα παιδιά τους, παππούδες και γιαγιάδες, παπάδες με τους ενορίτες τους. Κι εμείς, όπως όλοι, μόνο με ελληνικές σημαίες και μόνο με συνθήματα υπεράσπισης της Μακεδονίας και των εθνικών συμφερόντων. Είδα ένα ατέλειωτο ειρηνικό, αλλά σκληρά αποφασισμένο, ποτάμι, που ξεκινούσε πέρα από το λιμάνι και έφτανε ως μετά το Μέγαρο Μουσικής.

Σπούδασα στη Θεσσαλονίκη, την ξέρω, κι αυτό το πλήθος ήταν πάνω από μισό εκατομμύριο. Σας το ορκίζομαι στον διεθνισμό του Μουζάλα, στην επί δικτατορίας αριστεροσύνη της Θεανούς Φωτίου και στα κόκκινα μποτάκια του σκιέρ και όψιμου «μακεδονομάχου».

Υπάρχει μια πληροφορία που δεν μπορούν να επεξεργαστούν οι εγκεφαλικές σπείρες του Πολάκη: Οταν η ηγεσία ενός Εθνους διαπραγματεύεται, όσο μεγαλύτερο είναι το πλήθος των διαδηλωτών υπέρ των εθνικών συμφερόντων τόσο μεγαλύτερο και το διαπραγματευτικό όπλο. Μια κυβέρνηση που σκοπό έχει να επιτύχει το βέλτιστο για τα εθνικά συμφέροντα πρέπει να επιθυμεί στην Αθήνα οι 500.000 να γίνουν τουλάχιστον 1.000.000 και να διαφυλάξει ως κόρην οφθαλμού τους πολίτες που με τις οικογένειές τους θα έρθουν στο Σύνταγμα από τις συμμορίες των κακοποιών.

Στη Θεσσαλονίκη, ο κόσμος θα ήταν ακριβώς ο ίδιος, ακόμη κι αν δεν υπήρχαν ομιλητές, ακόμη κι αν απλά ένα μικρό κορίτσι του δημοτικού από ένα από τα όμορφα μακεδονίτικα χωριά που υπέφεραν από τις τσέτες των κομιτατζήδων ανέβαινε απλά και διάβαζε ένα ψήφισμα.

Με διασκεδάζει να βλέπω τις κωλοτούμπες σχολιαστών, πολιτικών, που από την ώρα που είδαν ότι το πλήθος έγραψε τις ειρωνείες και τις ύβρεις στα κάκαλά του, στο «τεφτέρι του Πόντιου», που λέει τεμέτερόν μου, ενώ ήταν έτοιμοι να «δικαιωθούν», προσχωρούν περιδεείς στο... αγωνιστικό στρατόπεδο των αδιαπραγμάτευτων διεκδικητών.

Ως την Κυριακή το μεσημέρι έπιναν πράσινο τσάι με στέβια, έτοιμοι να γονατίσουν. Τώρα πίνουν βουνίσιο μακεδονίτικο τσίπουρο και ζώνονται τ’ άρματα. Δεν πειράζει. Καλώς ορίσατε, αρχοντόπουλα! Εμείς εδώ ήμασταν και σας περιμέναμε. Ήρθαμε αμετάθετοι, σαν τρένο στις ράγες των ελληνικών ιδεών μας.

Φ.Κ.

http://www.dimokratianews.gr/content/82386/voynisio-tsipoyro-h-prasino-tsai-me-stevia

Εργασίες αποκατάστασης στο κτήριο του "Φ.Σ.Ε. Μ. Αλέξανδρος"

Εργασίες αποκατάστασης 

στο κτήριο του "Φ.Σ.Ε. Μ. Αλέξανδρος" 

(Χουνκιάρ τζαμί)

Κρυμμένο μέσα σε νεότερα κτίσματα βρίσκεται, από τη δεκαετία του '30, σε κεντρικό σημείο της πόλης της Έδεσσας, το Χουνκιάρ τζαμί ή Ινκιάρ τζαμί, που μνημονεύεται από τον περιηγητή Εβλιγιά Τσελεμπή το 1667 και ερμηνεύεται ως «αυτοκρατορικό τέμενος». 

Από τις ιστορικές πηγές και τη μέχρι στιγμής τεκμηρίωση των ευρημάτων, προκύπτει ότι πρόκειται για σημαντικό μνημείο της πόλης, που χρονολογείται πιθανότατα από το 16ο αιώνα. Το τζαμί έχει παρομοιαστεί με το Αλκαζάρ της Θεσσαλονίκης, μόνο που είναι μικρότερου μεγέθους κτίσμα και είναι όλο ενσωματωμένο στο κινηματοθέατρο, που ως το πρόσφατο παρελθόν στέγαζε το κινηματοθέατρο, τη βιβλιοθήκη, τα γραφεία και άλλες λειτουργίες του Φιλοπροόδου Συλλόγου «Μέγας Αλέξανδρος».

Κάτω από τις σύγχρονες προσθήκες διατηρούνται σε αρκετή έκταση και σε σχετικά καλή κατάσταση τμήματα του αρχικού πυρήνα του κτιρίου, το οποίο πρόκειται να στερεωθεί, να συντηρηθεί και να αποκατασταθεί το επόμενο χρονικό διάστημα, διατηρώντας και το νεότερο κτίσμα, με το οποίο θα εναρμονιστεί αισθητικά.

Συγκεκριμένα, η προγραμματική σύμβαση μεταξύ της Εφορείας Αρχαιοτήτων Πέλλας, από την πλευρά του υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού, την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας και το Δήμο Έδεσσας, που εγκρίθηκε σήμερα ομόφωνα από το Περιφερειακό Συμβούλιο Κεντρικής Μακεδονίας, προβλέπει, μεταξύ άλλων, την ολοκλήρωση της αποκατάστασης που ξεκίνησε πριν από χρόνια, όταν είχε αποκαλυφθεί τμήμα του μνημείου κατά τη διάρκεια εργασιών του δήμου.

Ειδικότερα, θα γίνουν εργασίες εγκατάστασης συστημάτων υποστύλωσης στο σύνολο της τοιχοποιίας του μνημείου και καθαίρεσης τμημάτων της σύγχρονης κατασκευής στο φουαγιέ του κινηματοθεάτρου, που εμποδίζουν τη θέαση του μνημείου. Η τοιχοποιία θα συμπληρωθεί στα σημεία όπου κρίνεται απαραίτητο και θα εφαρμοστούν επιχρίσματα, ενώ στα ανοίγματα θα τοποθετηθούν κουφώματα, διαφράγματα και κιγκλιδώματα. Παράλληλα, θα ολοκληρωθεί η συντήρηση των τοιχογραφιών, ενώ θα γίνουν και εργασίες τεκμηρίωσης που περιλαμβάνουν τη φωτογραφική και σχεδιαστική αποτύπωση των χώρων του μνημείου. Στο πλαίσιο της προγραμματικής σύμβασης θα δημιουργηθεί, ακόμη, ψηφιακό και έντυπο εποπτικό υλικό.

Ο χώρος στον οποίο θα εκτελεστεί το έργο της προγραμματικής σύμβασης, δηλαδή το κτίριο του πολυχώρου «Μέγας Αλέξανδρος», τμήμα του οποίου αποτελεί και το τέμενος Χουνκιάρ, ανήκει στο Φιλοπρόοδο Σύλλογο Έδεσσας «Ο Μέγας Αλέξανδρος», έχει παραχωρηθεί στον Δήμο Έδεσσας για 20 χρόνια και θα χρησιμοποιηθεί ως χώρος πολιτιστικών δραστηριοτήτων και εκδηλώσεων.

Μετά την ολοκλήρωση των εργασιών, θα αποδοθεί στην πόλη ένας χώρος με διαχρονικότητα και πολυπολιτισμικότητα, ο οποίος θα αναδεικνύει με σαφήνεια το μνημείο.

in.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ - ΜΠΕ

Κείμενο "Πρωτοβουλίας Μαθητών Έδεσσας"

Κείμενο 

"Πρωτοβουλίας Μαθητών Έδεσσας"

Παραθέτουμε το ακριβές κείμενο που συνυπέγραψε η πρωτοβουλία μαθητών και το επέδωσε στις διευθύντριες των τριών σχολικών μονάδων της Έδεσσας. 

Αξιότιμοι κύριοι Διευθυντές,

Με αφορμή τη μεθαυριανή συγκέντρωση και το συλλαλητήριο για τη Μακεδονία, πήραμε το θάρρος να κινητοποιηθούμε, έστω έμμεσα, για να σας καταθέσουμε κάποιες σκέψεις και προβληματισμούς μας. Με αυτόν τον τρόπο επιθυμούμε να σας αποδείξουμε ότι δεν παραμένουμε απαθείς και αμέτοχοι στα προβλήματα που αφορούν την πατρίδα μας. Πρώτα πρώτα γιατί είμαστε Έλληνες. Είμαστε οι αυριανοί πολίτες αυτής της χώρας. Το μέλλον ανοίγεται μπροστά μας. Πρέπει, λοιπόν, να συμμετέχουμε ενεργά στη λήψη αποφάσεων που μας αφορούν άμεσα .Το ζήτημα της Μακεδονίας είναι σήμερα πιο κρίσιμο από ποτέ. Βρισκόμαστε στη δυσάρεστη θέση να αντιμετωπίζουμε μια κατάσταση αλυτρωτισμού από μια γειτονική-μικρή-χώρα,η οποία με πρόφαση το όνομα διεκδικεί κομμάτι της ιστορίας μας. Γεννηθήκαμε στη χώρα όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε ο Μέγας Αλέξανδρος, ο βασιλιάς των Μακεδόνων. Ο Μέγας Αλέξανδρος μιλούσε ελληνικά και διέδωσε στα πέρατα της οικουμένης τον ελληνικό πολιτισμό. ΔΕΝ ήταν σλάβος. Από την ιστορία γνωρίζουμε ότι οι σλάβοι κατοίκησαν σε περιοχή της βυζαντινής αυτοκρατορίας μεταξύ 6ου και 7ου αιώνα. μ.Χ. Για λόγους πολιτικής σκοπιμότητας ανέπτυξαν ένα κίνημα με σκοπό τη διεκδίκηση της ευρύτερης γεωγραφικής περιοχής της Μακεδονίας. Αυτή τη στιγμή υπάρχουν ακόμη και στην περιοχή μας, πληθυσμιακές ομάδες που δεν έχουν ελληνική συνείδηση και νιώθουν ότι καταπιέζονται. Αναρωτιόμαστε λοιπόν εμείς, πώς είναι δυνατόν να υπάρχουν τέτοια άτομα σε μια τέτοια εποχή. Στην εποχή της εξέλιξης. Στην εποχή της τεχνολογίας που καθιστά ευκολότερη την ενημέρωση και έμμεσα την προσωπική μόρφωση του καθενός. Στην εποχή της ανάπτυξης. Σε μια εποχή που όλοι μας ελπίζουμε και αγωνιζόμαστε για ένα καλύτερο αύριο. Και περνάμε στο ερώτημα, πώς θα προκύψει το καλύτερο αυτό αύριο όταν η πλειονότητα των νέων υστερεί σε θέματα μόρφωσης; Και κάπου εδώ γίνεται ο παραλληλισμός του θέματος αυτού με το σχολείο. Ο ρόλος του σχολείου είναι να μορφώνει τους νέους και να τους προετοιμάζει ως μελλοντικούς πολίτες. Πότε ασχολήθηκαν, λοιπόν, οι εκπαιδευτικοί με θέματα της επικαιρότητας; Πότε επιχείρησαν να καλλιεργήσουν την πολύπλευρη προσωπικότητα του μαθητή; Πότε προσπάθησαν να δημιουργήσουν την παραμικρή πολιτική και κοινωνική συνείδηση των μαθητών; Δεν είναι δυνατόν να υπάρχουν νέοι, οι οποίοι δεν έχουν καμία επίγνωση των προβλημάτων του έξω κόσμου. Του κόσμου δηλαδή που σε λίγα χρόνια θα βρεθούν αντιμέτωποι. Αποκαλείτε τη γενιά σας ως «η γενιά που απέτυχε στον αγώνα για ένα βελτιωμένο κόσμο» και ταυτοχρόνως τη δική μας ως «η αποχαυνωμένη γενιά της τεχνολογίας», «η αμέτοχη γενιά». Επιθυμείτε μια γενιά που θα αλλάξει το μέλλον. Μια γενιά που θα σώσει τον κόσμο. Και το χειρότερο. Δεν προσπαθεί κανείς γι’αυτό. 

Αρχικά, είναι χρέος του σχολείου να ενημερώνει τους μαθητές για τα κοινωνικά δρώμενα. Έτσι, αίτημά μας είναι να πραγματοποιηθεί μια ενημέρωση, στην οποία όλοι οι μαθητές θα αποκτήσουν επίγνωση επάνω στο θέμα της Μακεδονίας. Με αυτόν τον τρόπο περισσότεροι Έλληνες θα βρίσκονται ενάντια των επιθετικών προθέσεων της γειτονικής μας χώρας. Γεγονός το οποίοι θα συντελέσει στην υπεράσπιση του ονόματος «Μακεδονία» και της ιστορίας που διακατέχεται πίσω από αυτό το όνομα. Δεν μπορεί να μας «κλέβουν» μια τόσο σημαντική ιστορία για τα εδάφη μας και εμείς να αδιαφορούμε πλήρως. Ήρθε η στιγμή που πρέπει να δράσουμε! Εάν δεν το γνωρίζετε ήδη, πολλά σχολεία σε διάφορα μέρη της Ελλάδος συμμετέχουν στον αγώνα αυτόν, είτε εκφράζοντας τις απόψεις τους διατυπώνοντας συνθήματα σε πανό, είτε παίρνοντας μέρος στο συλλαλητήριο που πραγματοποιείται σε λίγες μέρες. Έτσι, επιθυμώντας να μετέχει και η πόλη μας σε αυτόν τον αγώνα, αποφασίσαμε να δράσουμε με κρυφές κινήσεις, καθώς γνωρίζαμε πως μια τέτοια πράξη πιθανόν δεν θα γινόταν αποδεκτή από τους σχολικούς φορείς. 

Ζητούμε συγχώρεση εάν προκλήθηκε ή προκληθεί η οποιαδήποτε αναστάτωση στο χώρο του σχολείου, αλλά ίσως να έπρεπε να γίνει κάτι ανάλογο, ώστε να καταφέρουμε να κινητοποιήσουμε έναν τόσο πολύτιμο φορέα της ζωής όλων μας. Θα θέλαμε να επισημάνουμε πως η πράξη μας δεν συνιστά βανδαλισμό του χώρου του σχολείου, αντιθέτως ενισχύει τη θέση της σχολικής κοινότητας στην επικαιρότητα. Για το λόγο αυτό, η οποιαδήποτε προσπάθεια αναίρεσης της πράξης μας θα ληφθεί ως αδιαφορία για το μείζον αυτό θέμα. Τέλος, θα ήταν εύλογο να αναφέρουμε πως μια τέτοια πράξη είναι αδύνατον να τιμωρηθεί. Ο χώρος του σχολείου μάς παρέχει τη δυνατότητα ελεύθερης έκφρασης ιδεών και απόψεων. Όταν, λοιπόν, το αίσθημα πατριωτισμού κινείται στα πλαίσια της λογικής και οι ενέργειες που χρησιμοποιούνται για την εκδήλωσή του κινούνται κι αυτές στα όρια της νομιμότητας, η τιμωρία μιας ανάλογης πράξης(κατά την οποία δεν διαπράττεται κανένα αδίκημα και δεν παραβιάζεται κανένας νόμος)αποτελεί παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Επομένως, θα θέλαμε να τονίσουμε πως το να μπείτε σε μια διαδικασία διερεύνησης, εύρεσης και τιμωρίας των πιθανών μαθητών του οποιουδήποτε σχολείου δεν ωφελεί σε τίποτα. Η πράξη είναι καθαρά πατριωτική και γίνεται με καλές προθέσεις. Η οποιαδήποτε κατάσταση αναστάτωσης δεν είναι επιθυμητή. Είστε ελεύθεροι να επιλέξετε εάν θα κρατήσετε τα πανό που δημιουργήσαμε συμμετέχοντας στον αγώνα αυτόν ή όχι. Η κατανόησή σας θα μας τιμήσει εξαιρετικά. Η απόφαση δική σας. Ευελπιστούμε η όλη αυτή προσπάθεια να μην διαπεράσει τη σκέψη σας σαν να μη συνέβη ποτέ. Είμαστε η γενιά της αλλαγής. Η γενιά του μέλλοντος. Βοηθήστε με αυτή τη μικρή πράξη αποδοχής των αιτημάτων μας. Βοηθήστε στη βελτίωση αυτής της κοινωνίας. Βοηθήστε! 

Μερικοί συνειδητοποιημένοι μαθητές

Παρασκευή, 19-1-2018

 ''Ακόμη.... αφού κατέβηκε το πανό του 1ου ΓΕΛ κάποιος μαθητής ανήρτησε μία φωτογραφία με μία σερβιέτα κολλημένη έξω από την αίθουσα των καθηγητών. Η σερβιέτα αυτή βρισκόταν επι ώρες εκεί χωρίς να την πάρει κανένας υπεύθυνος. Προφανώς, η σερβιέτα προάγει τον πολιτισμό, ενώ τα πανό είναι προιόν βανδαλισμού και αναρχίας και τα αναγραφώμενα δεν συμφωνούν με τα αυτονόητα. Το μήνυμα είναι ένα και κανείς δεν θα μας εμποδίσει να το μεταδώσουμε: Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΗΤΑΝ, ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ. Όλοι μαζί πρέπει να υπερασπιστούμε τον τόπο μας και θα το κάνουμε.''

Μερικοί συνειδητοποιημένοι μαθητές

Ψήφισμα της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών για το Σκοπιανό

Ψήφισμα της 

Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών 

για το θέμα των Σκοπίων

19 Ιανουαρίου 2018

Η Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών υπερασπίζεται, από την ίδρυσή της το 1939, με επιστημονικά επιχειρήματα και την αδέκαστη Ιστορία, την Μακεδονία.

Ως επιστημονικό Ίδρυμα, με τα ικανά στελέχη της και την στήριξη των εταίρων της, προσέφερε και προσφέρει, πολλές φορές αφανώς, πολύτιμη βοήθεια στην Ελληνική Πολιτεία στην αντιμετώπιση των εθνικών θεμάτων. Αυτονόητα δεν ασκεί εξωτερική πολιτική. Οι τελευταίες εξελίξεις που αφορούν την ψευδωνυμία του γειτονικού κράτους ανησυχούν και προκαλούν την Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών να λάβει θέση.

Η Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών ασφαλώς και τάσσεται υπέρ των σχέσεων καλής γειτονίας με τις όμορες χώρες. Τούτο το έχει δείξει εμπράκτως, έχοντας ενεργά συμβάλει στα μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης.

Η Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών παρακολουθεί με απόλυτη ικανοποίηση τα ψηφίσματα της Εκκλησίας της Ελλάδος, των τοπικών Αυτοδιοικήσεων της χώρας, των Ομογενειακών Οργανώσεων και άλλων κοινωνικών συσσωματώσεων υπέρ της Μακεδονίας. Παρακολουθεί μάλιστα με αισθήματα συγκίνησης την εκφρασμένη παντοιοτρόπως βούληση συμπάντων των Μακεδόνων να μη δεχτούν τον σφετερισμό από την γείτονα της ιστορικής και πολιτισμικής κληρονομιάς της Μακεδονίας, που αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της Ελληνικής Ιστορίας. Γιατί η Μακεδονία ομιλεί με τα μνημεία της, τον βαρύτιμο αρχαιολογικό πλούτο της, τις θυσίες των Μακεδόνων και όλων των Ελλήνων, ότι είναι Ελληνική. Γιατί η Μακεδονία είναι η ψυχή του Ελληνισμού.

Η Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών με το παρόν ψήφισμα εκφράζει την βαθύτατη ανησυχία της για την φημολογούμενη ονοματοδοσία του γειτονικού κράτους, που θα περιλαμβάνει το όνομα Μακεδονία ή παράγωγό του. Ενδεχόμενη ελληνική υποχώρηση θα ενισχύσει πάραυτα τον συνεχιζόμενο αλυτρωτισμό του κράτους, που διδάσκεται εμφαντικά στα σχολεία του και διαχέεται στην κοινωνία του.

Το Διοικητικό Συμβούλιο της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών, εν όψει της διαπραγμάτευσης,

ΑΠΟΚΛΕΙΕΙ

παντελώς την άμεση ή έμμεση χρήση του ονόματος της Μακεδονίας και οποιουδήποτε παραγώγου της. Θεωρεί απαραίτητη την απάλειψη όλων των αλυτρωτικών στοιχείων, την διαρρύθμιση της σχετικής διάταξης του Συντάγματος της γείτονος χώρας, με όλες τις επεκτατικές στις ελληνικές περιοχές βλέψεις και την απάλειψη των ίδιων αλυτρωτικών στοιχείων από τα σχολικά βιβλία.

Θεωρούμε, επίσης, ότι μέγιστο πρόβλημα για την Ορθόδοξη Εκκλησία δημιουργεί η υφιστάμενη Σχισματική «Μακεδονική» Εκκλησία, η οποία δεν αναγνωρίζεται από το Οικουμενικό Πατριαρχείο και τις λοιπές Αυτοκέφαλες Ορθόδοξες Εκκλησίες.

Ως εκ τούτου, η όποια παραχώρηση θα είναι μεγίστη ιστορική απάτη σε βάρος της Ελλάδος με συνακόλουθη τη συνέχιση του σκοπιανού αλυτρωτισμού.

Η Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, με το παρόν ψήφισμα, καλεί την Ελληνική Πολιτεία να πράξει το ιστορικό και πατριωτικό της καθήκον υπερασπιζόμενη την ιστορία και τον πολιτισμό της Μακεδονίας.

Το Διοικητικό Συμβούλιο

Η αντίσταση για την παραχώρηση του ονόματος ξεκίνησε από τη βάση

Σκοπιανό: Η αντίσταση για την παραχώρηση 

του ονόματος ξεκίνησε από τη βάση

Γιάννης Κουριαννίδης

Εκδότης περιοδικού Ενδοχώρα

Αυτό που συμβαίνει στις ημέρες μας στην πατρίδα μας, μετά την πρόσφατη κινητικότητα στο Σκοπιανό, είναι πραγματικά πρωτοφανές:

Χιλιάδες πολίτες -όχι μόνο από την περιοχή της Μακεδονίας-, διαισθανόμενοι το δρομολογούμενο ξεπούλημα του ιστορικού ονόματος της Μακεδονίας μας, βρίσκονται «στα κάγκελα». Ξεκινώντας από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, δείχνει να (ανα)γεννιέται ένα κίνημα έτοιμο να υπερασπιστεί τα ιστορικά δίκαιά μας με κάθε τρόπο, χωρίς φόβο και με πολύ πάθος! Θα μπορούσε να αντιτάξει κάποιος ότι ανάλογες στιγμές ζήσαμε και στο παρελθόν, με τα συλλαλητήρια του 1992 και του 1993, με τα εκατομμύρια των Ελλήνων οι οποίοι κατέκλυσαν τη Θεσσαλονίκη και άλλες μεγάλες πόλεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Δεν είναι το ίδιο…

Εκείνη την εποχή αφουγκράστηκαν τον παλμό και την πίστη του λαού οι ηγεσίες του, πολιτικές και πνευματικές. Έτσι, μπροστάρηδες του αγώνα ήταν η Εκκλησία, τοπικοί άρχοντες κ.ά. Ήταν επόμενο, λοιπόν, σαν χιονοστιβάδα, το κίνημα εκείνο να παρασύρει με την ορμή του και την κυβέρνηση, που αναγκάστηκε να ομολογήσει ότι «οι συγκεντρώσεις εκείνες βοήθησαν στις διαπραγματεύσεις».

Σήμερα, τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά. Η κεντρική κυβέρνηση της χώρας μας, οι ηγεσίες των περισσότερων κομμάτων της αντιπολίτευσης, αλλά και ο δήμος της πρωτεύουσας της Μακεδονίας μας έχουν αλωθεί από εθνομηδενιστές. Επιστημονικοί φορείς και προσωπικότητες, που θα περίμενε κανείς ότι θα έμπαιναν μπροστάρηδες στον εθνικό αγώνα, σωπαίνουν προκλητικά. Η ηγεσία της Εκκλησίας της Ελλάδος φαίνεται ανεξήγητα διστακτική. Και ιστορικά πατριωτικά σωματεία της Μακεδονίας, με μεγάλη συνεισφορά στο εθνικό θέμα μας και στους αγώνες για την προάσπιση των δικαίων του μακεδονικού Ελληνισμού, δείχνουν κουρασμένα, με ηγεσίες γερασμένες σωματικά και πνευματικά.

Μέσα σε όλο αυτό το καταθλιπτικό κλίμα, ήταν επόμενο η αντίσταση στον επιχειρούμενο ανθελληνικό σχεδιασμό να προέλθει κάτωθεν – από τη βάση της ελληνικής κοινωνίας. Και, πράγματι, από εκεί ξεκίνησε.

Εκατοντάδες ενεργά σωματεία της ελληνικής μακεδονικής υπαίθρου διά των ομοσπονδιών τους, κινήσεις πολιτών με την υπευθυνότητα της εθνικής και κοινωνικής συνείδησής τους μπήκαν μπροστάρηδες στη μάχη αυτήν. Σε εντυπωσιακά σύντομο χρονικό διάστημα κατάφεραν να δημιουργήσουν ένα πραγματικό κίνημα στην ελληνική κοινωνία, που αποτυπώνεται πλέον όχι απλώς στις εκατοντάδες χιλιάδες υπογραφές στο διαδίκτυο (η απόσταση, εξάλλου, από την υπογραφή στο τάμπλετ μέχρι το πεζοδρόμιο είναι τεράστια!), αλλά και στην εκπεφρασμένη ποικιλοτρόπως βούληση δεκάδων χιλιάδων πολιτών να συνεισφέρουν στην επιτυχία του ανακοινωθέντος για την 21η Ιανουαρίου συλλαλητηρίου στη Θεσσαλονίκη: Με κινητοποιήσεις στα χωριά τους, με ενοικιάσεις λεωφορείων, με προσφορές δωρεάν λεωφορείων για την ημέρα εκείνη από τα τοπικά ΚΤΕΛ, με χορηγίες για τις δαπάνες της διοργάνωσης, με εθελοντικές δράσεις προβολής και διαφύλαξης του συλλαλητηρίου κ.λπ.

Υπάρχει μια τεράστια κινητοποίηση απλών πολιτών και συλλογικοτήτων, που απλώνεται σε ολόκληρη την Ελλάδα. Τα μηνύματα που φτάνουν στους διοργανωτές της εκδήλωσης έρχονται από την Πελοπόννησο, τη Θράκη, την Ήπειρο, ακόμη και από τα νησιά, την Κύπρο και το εξωτερικό!

Όλα δείχνουν ότι οι εξελίξεις είναι ραγδαίες, σαν ορμητικό ποτάμι που δεν μπορεί πια να ανασχεθεί. Γι’ αυτό και οι προσπάθειες απαξίωσής του έπεσαν στο κενό. Υπήρξαν απειλές και προτροπές για απαγόρευση (!) του συλλαλητηρίου (Μπουτάρης), ακόμη και προσπάθεια ταύτισής του με χρυσαυγίτικους κύκλους (στελέχη της Ν.Δ.). Αποτέλεσμα, μηδέν! Αντιθέτως, όλα αυτά μοιάζουν να εξοργίζουν ακόμη περισσότερο τον ελληνικό λαό, που καθημερινώς γιγαντώνει αυτό το κίνημα.

Θεωρώ δεδομένο ότι τις τελευταίες ημέρες πριν από το συλλαλητήριο, όταν πια θα έχουν συνειδητοποιήσει όλοι το μέγεθος που αυτό θα λάβει, αλλά και την τεράστια δυναμική του για την αποτροπή του επιχειρούμενου ξεπουλήματος του ιστορικού ονόματος της Μακεδονίας μας, οι περισσότεροι εξ αυτών που σήμερα κρατούν επιφυλακτική έως εχθρική στάση απέναντι στο συλλαλητήριο θα διαγκωνιστούν σε μια προσπάθεια οικειοποίησής του.

Ως γνωστόν, η νίκη έχει πολλούς πατεράδες. Και επειδή η νίκη του ελληνικού λαού θα αποτυπωθεί εναργέστατα με τη μεγαλειώδη συμμετοχή του στο συλλαλητήριο, πολλοί θα επιδιώξουν να αρπάξουν μερίδιο αυτής. Υποχρέωση των διοργανωτών είναι να αντισταθούν σε αυτό το ενδεχόμενο, με μοναδική εξαίρεση την Εκκλησία της Ελλάδος, εφόσον τελικά αυτή αρθεί στο ύψος των περιστάσεων, όπως αναμένεται εξάλλου. Η διαφύλαξη της αγνότητας των προθέσεων, που οδήγησε τα βήματά τους, πρέπει να υποστηριχθεί μέχρι τέλους. Ένα κίνημα που γεννιέται από τη βάση της ελληνικής κοινωνίας δεν επιτρέπεται να μολυνθεί από πρόσωπα και φορείς που τόσα χρόνια λειτουργούσαν αποτρεπτικά στη γένεσή του.

*Ο Γιάννης Κουριαννίδης είναι Διευθυντής του περιοδικού «Ενδοχώρα»

Δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά στην εφημερίδα ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ 

http://www.dimokratianews.gr/content/81909/skopiano-i-antistasi-xekinise-apo-ti-vasi#.WlgP-WgHcrw.facebook